Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 31 : ลงโทษแฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,396 ครั้ง
    1 มิ.ย. 61


ตอนที่ 31
#พี่หินคนห่าม

 

เสื้อสูทและกางเกงจากแบรนด์ชื่อดังถูกถอดออกไปอย่างไม่ใยดี วินาทีต่อมาแฟนก็ถูกผลักให้นอนลงบนเตียง แม้จะยังมีน้ำตาคลออยู่แต่ก็ยินยอมให้อีกคนลงโทษแต่โดยดี

 

[ตัดฉับๆๆๆ เจอกันที่บล็อกค่า]


บางอย่างซึ่งอุ่นร้อนไหลเอ่อท่วมท้น ความรู้สึกของการถูกปลดปล่อยในตัวนั้นรุนแรงเสียจนแฟนเปล่งเสียงครางแผ่ว กอดคนด้านบนเอาไว้แน่นพลางหลับตาลงซึมซับทุกความรู้สึก

 

ตัวตนของหินอยู่ในนี้...

 

“แฮกๆๆ”

 

เสียงหอบและเสียงอัตราการเต้นของหัวใจดังสะท้อนในความเงียบ แฟนรู้สึกเหมือนบทรักครั้งนี้ใช้พลังงานหมดไปทั้งร่าง ผ่านไปหลายนาทีหินก็ยังไม่ขยับออกไปไหนแม้จะปลดปล่อยความต้องการออกมาจนหมด

 

“น้องขอโทษ” แฟนเอ่ยเสียงเบาเมื่อลมหายใจเริ่มกลับมาเป็นปกติ

 

“...”

 

“พี่หินหายโกรธน้องนะ” หินปิดเปลือกตาลงเพื่อทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดรวมถึงคนในอ้อมกอด

 

ไม่ได้โกรธแฟนเท่าโกรธไอ้หมอนั่น

 

แต่ถึงอย่างนั้นความคุกรุ่นของอารมณ์ยังคงมีอยู่

 

แม้ไม่อาจตอบได้ทันทีว่าหายโกรธแต่แขนใหญ่ก็เลื่อนขึ้นโอบร่างเล็กเข้าหาตัว

 

เพียงเท่านั้นคนคิดน้อยเกินไปก็พอจะยิ้มออก

 

 

 

ร่างบางนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาราวกับคนไร้สติ หินไม่ได้รังแกอีกคนไปเพียงแค่รอบเดียวแต่กลับทำจนนับครั้งไม่ถ้วน ปลดปล่อยทั้งความต้องการและอารมณ์จนกองไฟในอกเหลือเพียงเถ้าถ่านและควันจางๆ

 

นิ้วแกร่งเกลี่ยไปตามแก้มเนียนของคนที่หลับใหลพลางเอ่ยคำขอโทษในใจ

 

แฟนตอบรับสัมผัสโดยไม่มีอิดออดกระทั่งแทบไม่มีแรงขยับแขนขา ตามร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟันเป็นจ้ำๆ จากการถูกขบกัดและดูดดึง ไม่เว้นแม้กระทั่งตามท่อนแขน

 

กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองระบายอารมณ์ไปรุนแรงและมากมายขนาดไหนก็เป็นตอนที่เช็ดตัวให้แล้วเห็นสภาพของแฟนทั้งหมด

“พี่ขอโทษ” ริมฝีปากได้รูปกดจูบลงบนหน้าผากเล็กแนบแน่นยามกระซิบบอก

 

ไม่อยากหึง ไม่อยากโกรธ ก็เพราะแบบนี้

 

อารมณ์ที่ร้อนจนไม่มีอะไรฉุดรั้งอยู่จะทำลายทุกอย่างแม้แต่ตัวแฟนเอง

 

ร่างสูงที่ยังคงเปลือยเปล่าผละออกจากแฟนแล้วเบี่ยงกายไปนั่งทางขอบเตียง มือหนายกขึ้นปิดหน้าตัวเองพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

--

 

คนที่หลับใหลไม่รู้สึกตัวอย่างเนิ่นน่านค่อยๆ ขยับตัวด้วยความเชื่องช้า เปลือกตาสีอ่อนปรือเปิด ก่อนจะใช้เวลาในการปรับสายตาและเรียบเรียงเหตุการณ์ก่อนจะหลับไปอยู่หลายนาที เมื่อนึกขึ้นได้แฟนจึงรีบกวาดมองรอบตัว นาฬิกาบนโต๊ะข้างหัวเตียงบ่งบอกว่านอนยาวจนกระทั่งถึงตอนเย็น

 

หนึ่งทุ่มแล้ว หินไปไหน

 

ความผิดของตัวเองที่ยังไม่ได้เคลียร์กันร้อยเปอร์เซ็นต์ส่งผลให้คนเพิ่งตื่นเป็นกังวล ร่างเล็กซึ่งอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยด้วยน้ำมือของหินลุกขึ้นนั่ง ขณะที่ความเมื่อยขบซึ่งเล่นงานทุกข้อกระดูกทำให้ริมฝีปากบางซีดส่งเสียงครางอ่อย

 

ล้าเหมือนถูกรถทับซ้ำไปมา ยังดีที่ไม่เป็นไข้

 

แม้จะไม่ค่อยมีแรงและเมื่อยขบไปทั้งตัวแต่แฟนก็กัดฟันหยัดกายลุกขึ้น บางอย่างซึ่งไม่สามารถเอาออกได้หมดไหลย้อนออกมาจนรู้สึกเหนียวเหนอะ ขาสั่นระริกจนต้องเกาะขอบเตียงเอาไว้แน่นพลางสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวแต่ละก้าวโดยหาที่จับไปเรื่อยๆ กระทั่งถึงประตูห้อง

 

คิ้วได้รูปขมวดเป็นปมเมื่อรอบตัวมีเพียงความเงียบงัน ไม่มีเสียงโทรทัศน์หรือการเคลื่อนไหวใด อยากจะเดินไปดูห้องครัวแต่ระยะทางก็ไกลเกินกว่าสังขารจะไหว แฟนจึงพยายามก้าวไปยังตำแหน่งที่หินมักวางกุญแจรถและกระเป๋าเงินเอาไว้

 

ไม่มี...

 

ไม่มีทั้งกระเป๋าและกุญแจรถมาเซราติ

 

ปกติหินแทบไม่เอามาเซราติออกถ้าไปไหนมาไหนคนเดียว แล้วทำไมครั้งนี้ถึงเอาออกไป                   

 

ในห้องเงียบกริบจนรู้สึกเหมือนว่าหินไม่ได้อยู่นานแล้ว แฟนเริ่มอยู่ไม่ติด หากร่างกายแข็งแรงปกติคงเดินพล่านไปทั่ว ทว่าเมื่อทำอย่างนั้นไม่ได้จึงได้แต่ลากขาไปหยิบกระเป๋าของตัวเองใบเมื่อวาน มือบางควานหาโทรศัพท์อย่างร้อนรนเมื่อเจอก็รีบต่อสายหาอีกคน

 

ติด แต่หินไม่รับ

 

แฟนพยายามโทรไปอีกครั้งและอีกครั้งแต่ผลลัพธ์ยังคงเป็นเช่นเดิม ความกังวลเรื่องเมื่อวานกระตุ้นให้คิดมากไปยิ่งกว่าเดิม นิ้วเรียวยังคงกดโทรซ้ำอยู่อย่างนั้นกระทั่งน้ำตาหยดลงบนหน้าจอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าร้องไห้

 

มือบางยกขึ้นเช็ดน้ำตาลวกๆ ไม่ยอมละทิ้งความพยายามแม้ตัวจะสะอื้นฮัก

 

แกร๊ก

 

“โทรหากูทำไม”

 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นก่อนประโยคคำถามจะดังตามมาให้แฟนหันขวับไปมอง เมื่อเห็นน้ำตาบนใบหน้าสวยคิ้วเข้มก็ขมวดมุ่น ยังไม่ทันจะได้วางถุงของมากมายในมือลงแฟนก็ถลาเข้ามาหาเสียก่อน

 

“แฟน!

 

เสียงทุ้มอุทานด้วยความตกใจเมื่อเพียงก้าวเดียวร่างเล็กล้มทรุดลงตรงหน้า หินรีบสาวเท้าตรงไปหาด้วยความร้อนรน วางถุงของลงบนพื้นข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ

 

“ร้องไห้ทำไม เป็นอะไร” คนล้มถูกประคองด้วยมือหนายามน้ำตาในดวงตาคู่สวยไหลรินไม่หยุด

 

“อึก พะ พี่หินไปไหนมา” แฟนเอ่ยถามขณะที่มือกำแขนของอีกคนเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าคนตรงหน้านี้จะหนีไป

 

“ไปซื้อกับข้าวแล้วก็ซื้อของ ที่ไม่รับโทรศัพท์เพราะกำลังขึ้นลิฟต์” 

 

“นึกว่า ฮึก โกรธจน กะ กลับห้องไปแล้ว”

 

คนฟังถอนหายใจด้วยความรู้สึกปวดหนึบเมื่อรับรู้ถึงสิ่งที่แฟนกลัว มือหนาละออกจากแขนเล็กหนึ่งข้างแล้วยกขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้าให้แผ่วเบา

 

“ไม่ได้โกรธแล้ว”

 

“จะ จริงนะ” แฟนถามย้ำเสียงสั่น

 

“อืม หยุดร้องได้แล้ว”

 

หินเอ่ยเสียงอ่อนพลางรั้งคนร้องไห้เข้ามาในอ้อมกอด ท่อนแขนเรียวคล้องลำคอแกร่งเอาไว้แน่นอีกทั้งยังซบหน้าอยู่กับอกกว้างอย่างหาที่พึ่งพิง

 

กว่าแฟนจะสงบลงจนไม่มีอาการสะอื้นก็ผ่านไปหลายนาที โดยที่หินเป็นคนช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นอุ้มแล้วพาไปนั่งบนโซฟา

 

“พะ พี่หิน...เดี๋ยวโซฟาเลอะ”

 

คนพูดยังคงเกาะหินเอาไว้ไม่ยอมนั่งลงเนื่องจากบางอย่างไหลซึมออกมาจนกลัวว่าจะทำให้โซฟาเปื้อน

 

ร่างสูงสงสัยอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อเข้าใจว่าอะไรที่จะทำให้เลอะ

 

“โทษที มันเยอะจนเอาออกได้ไม่หมด”

 

คำพูดและความชื้นแฉะตามซอกขาส่งผลให้ใบหน้าสวยแดงซ่าน ดวงตาเบือนหนีไปทางอื่นด้วยความกระดากอาย

 

เมื่อกลัวเลอะหินจึงเอื้อมมือไปคว้าหมอนใบใหญ่มารองด้านล่าง จากนั้นจึงค่อยๆ วางแฟนลง

 

“ถ้าหมอนเลอะก็ค่อยทิ้ง”

 

“อะ อืม” แฟนได้แต่รับคำเสียงแผ่ว

 

“เดี๋ยวกูเอาข้าวมาให้กินตรงนี้” ใบหน้าสวยกดลงรับยามมองตามร่างสูงไปโดยไม่วางตา

 

หินใช้เวลาจัดการกับอาหารทั้งหมดที่ซื้อมาราวห้านาที ก่อนอาหารไทยมากมายจะวางเรียงรายอยู่จนเต็มโต๊ะ ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนให้คนที่ไม่ได้ทานอะไรมาทั้งวันท้องร้องโครกคราก

 

“กินก่อนค่อยแปรงฟันแล้วกัน”

 

แฟนรับคำพลางเริ่มต้นทานอาหารด้วยความหิวโหยแม้ว่ามือจะอ่อนแรง เมื่อข้าวเข้าปากก็ดูเหมือนจะมีแรงเพิ่มมากขึ้น โดยมีหินนั่งทานข้าวอยู่ข้างกันพร้อมทั้งทอดมองอีกคนเป็นระยะ

 

หลังทานข้าวค่อยเคลียร์ปัญหาทุกอย่างให้มันเสร็จสิ้น

 

 

 

“กูขอโทษที่รุนแรงกับมึง” น้ำเสียงและแววตาของคนพูดเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดยามเอ่ยกับคนที่นั่งพิงหลังอยู่บนเตียง

 

ดวงตาคมกวาดมองร่องรอยตามร่างกายของแฟนที่มีให้เห็นไม่น้อยด้วยความเชื่องช้า

 

หลังจากทานข้าว หินก็จัดการอาบน้ำ แต่งตัว พร้อมทั้งอุ้มคนที่ถูกรังแกอย่างหนักมาวางลงบนเตียง เริ่มต้นคุยกันด้วยประโยคเมื่อครู่

 

“ถึงจะเจ็บ...นิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไร” พูดถึงเรื่องนี้ในหัวก็พลันคิดไปถึงเหตุการณ์ในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

 

คนที่ปลดปล่อยบางอย่างทิ้งเอาไว้เป็นคนจัดการทำความสะอาดให้จนมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดหลงเหลือ ริมฝีปากบางถูกขบกัดจนชาหนึบเพื่อกลั้นเสียง แต่สุดท้ายแล้วก็ยังหลุดรอดออกมาบ่อยครั้งอย่างน่าอาย เนื่องจากถูกนิ้วแกร่งคว้านวนไปทั่วอยู่หลายนาที

 

“พอโมโหแล้วกูควบคุมตัวเองไม่ได้”

 

จุดนั้นอารมณ์จะอยู่เหนือทุกสิ่งอย่าง แม้จะเข้าใจทุกเหตุผลแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีก นั่นคือสาเหตุที่พยายามไม่เก็บอะไรมาใส่ใจถ้าทำได้ ทว่ากับแฟนแล้วเพียงแค่เล็กน้อยก็ล้วนสนใจทั้งหมด

 

คำพูดที่ทำให้แฟนดึงสติกลับมากับเรื่องตรงหน้า

 

“เรื่องที่พี่หินโมโหเป็นความผิดของแฟนเอง” แฟนรับผิดเรื่องนี้โดยไม่ปฏิเสธใดๆ

 

หากเห็นหินออกไปคุยกับแฟนเก่าสองต่อสอง ทั้งยังถูกอีกฝ่ายกอดก็คงโมโหเช่นกัน

 

“กูรู้ว่ามึงไม่ได้อะไรกับไอ้แฟนเก่านั่น แต่พอเห็นมึงถูกกอดก็อดหัวร้อนไม่ได้”

 

“โมโหได้ โกรธได้ แต่ขอแค่ฟังกันแบบนี้ทุกครั้งเลยได้ไหม” มือบางเอื้อมไปจับมือของอีกคนเอาไว้พลางเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนขอ

 

ในความโมโห ในความหงุดหงิดของหินยังมีเหตุผลเจืออยู่ นั่นจึงไม่ใช่เรื่องเลวร้ายนักสำหรับการทะเลาะกันในเมื่อวาน

 

“เรื่องฟังกูฟังอยู่แล้ว แต่จะเข้าใจได้ไหมนั่นอีกเรื่อง”

 

“แค่ฟังก็ยังดี...แฟนไม่มีทางสนใจใครเหมือนกัน ทั้งคนเก่าและคนที่จะเข้ามา ไม่รู้สึกกับใครได้อีกเพราะให้พี่หินไปหมดแล้ว”

 

ประโยคนั้นทำให้คนฟังรู้สึกเหมือนปากอยากจะฉีกยิ้มแต่ต้องพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้คนพูดรับรู้ถึงความเป็นสุข

 

“รวมถึงไอ้รุ่นพี่นั่นด้วย อย่าบอกว่ามึงไม่รู้ว่ามันคิดอะไร” หินกระแอมไอเล็กน้อยจากนั้นจึงพูดไปถึงอีกคนที่เป็นสิ่งน่ารำคาญไม่แพ้กัน

 

“ก็พอรู้ แต่เขาเป็นรุ่นพี่ บางครั้งก็ต้องร่วมงานกันเลยตัดไม่ได้ แต่ต่อไปนี้สัญญาว่าจะคุยเท่าที่จำเป็นเท่านั้น”

 

“อืม” แม้ไม่อยากเข้าใจก็ต้องเข้าใจ

 

งานต้องอยู่เหนือเรื่องส่วนตัว หากจะห้ามไม่ให้แฟนคุยหรือไม่ให้ติดต่อกันสิ่งที่จะมีผลกระทบไม่ใช่ตัวแฟนเองแต่เป็นบริษัทและส่งผลไปถึงพ่อกับแม่ในที่สุด

 

“ส่วนที่มีเรื่องเมื่อวาน ถ้าเกิดเขาไม่ยอมจบแฟนจะบอกพ่อให้จัดการ” แฟนพยายามไม่เอ่ยชื่อที่หินไม่ชอบใจแต่พูดบ่งบอกให้รู้ว่าหมายถึงใคร

 

“ไม่เป็นไร อย่าเอาเรื่องไร้สาระไปรบกวนพ่อมึงเลย กูจัดการได้”

 

ถ้าฝ่ายนั้นไม่ยอมจบก็จะได้รู้กันว่าคนอย่างนาย ศิลา ทำอะไรได้บ้าง

 

“แต่ว่า...”

 

“เชื่อมือกูสิ”                        

 

“...เชื่อก็เชื่อ”

 

แฟนได้แต่รับคำเมื่อคนตรงหน้ายืนยันอย่างนั้น พร้อมทั้งถอนหายใจด้วยความโล่งอกให้กับการคุยกันจนเข้าใจทุกเรื่อง

 

“แล้วก็แทนตัวเองแบบปกติได้แล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยเบาลงเล็กน้อย

 

ใช่ว่าไม่สังเกตหรือไม่รู้สึกอะไรกับสรรพนามที่แปลกไปแต่เพราะยังเคลียร์กันไม่เรียบร้อยจึงพยายามทำเป็นไม่ได้ยิน

 

“ทำไม อยากพูดแบบน่ารักบ้างไม่ได้เหรอ” แฟนขยับหน้าเข้าไปใกล้ทั้งยังยิ้มตาใสใส่คนตรงหน้า

 

“มันไม่ชิน ถ้ามึงพูดกูก็ต้องพูด”

 

“งั้นก็หัดพูดให้ชินสิ”

 

“พูดแบบธรรมดานั่นแหละน่า” คราวนี้ดวงตาคมเสไปมองทางอื่นราวกับทนสายตาระยิบระยับของแฟนไม่ไหว

 

“ก็ได้ๆ”

 

--

 

“กู...มีอะไรจะถาม” ร่างเล็กในอ้อมกอดของคนตัวโตเอ่ยขึ้นในความเงียบ

 

สองร่างนอนกอดก่ายแนบชิดกันไม่ห่างขณะเตรียมตัวจะนอน ทว่าแฟนที่เพิ่งตื่นกลับยังตาสว่างจึงหาเรื่องคุย

 

“ว่า?”

 

“ที่...ที่ มึงไม่ใส่ถุงเพราะว่าโกรธเหรอ” น้ำเสียงที่เอ่ยถามดังอ้อมแอ้ม หากแต่เป็นเรื่องที่สงสัยใคร่รู้จนต้องถามออกไป

 

“หึ เปล่า”

 

“แล้วทำไมอะ”

 

“กูแค่อยากย้ำกับตัวเองว่ามึงเป็นแค่ของกู รู้ว่ามันไม่ค่อยดี ต่อไปจะพยายามไม่ทำอีก”

 

หินยกยิ้มกับตัวเองเมื่อคำว่าพยายามนั้นหมายถึง ถ้าหักห้ามใจไหว

 

ถ้าไม่ไหวก็ทำอีก...แค่นั้น

 

“ก็ไม่ได้ว่าอีกสักหน่อย”

 

“ว่าไงนะ”

 

คนมัวแต่คิดอะไรจนได้ยินไม่ถนัดรีบถามย้ำ ขณะที่แฟนซุกหน้าลงกับอกกว้างยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะอธิบายออกมาช้าๆ

 

“กูบอกว่าก็ไม่ได้ว่าสักหน่อย กูปลอดภัย ไม่เคยไม่ป้องกันกับใคร...หรือว่ามึงเคย?” คำถามในท้ายประโยคถูกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น

 

“ระดับนี้แล้วไม่มีพลาด เพิ่งพลาดกับมึงนี่แหละ”

 

ความจริงจะเรียกว่าพลาดก็ไม่ถูกนักเนื่องจากเกิดจากความตั้งใจทั้งหมด คงต้องบอกว่าไม่เคยตั้งใจจะทำแบบนี้กับใคร ยกเว้นกับแฟน

 

“แล้วเป็นยังไง” ใบหน้าสวยผละออกแล้วเงยหน้าขึ้นมาถามด้วยรอยยิ้มเขิน

 

อายแต่ก็อยากรู้

 

“โคตรฟิน เพิ่งรู้ว่าถึงจะเป็นถุงยางที่บางที่สุดก็ยังสู้แบบเนื้อแนบเนื้อไม่ได้”

 

ความร้อนแล่นปราดมายังใบหน้าของคนฟัง เขินอายกับสายตาของหินจนต้องกลับมาซุกตัวนอนในท่าเดิม ประโยคแสนหื่นนั้นตามมาเล่นงานราวกับเปิดเทปอยู่ในหัว

 

โคตรฟิน

 

ฟินเหมือนกัน...

 

“ไม่ต้องบรรยายขนาดนั้นไหม”

 

“หึ เผื่อมึงจะไม่เข้าใจเลยเปรียบเทียบให้ฟังชัดๆ แล้วมึงล่ะรู้สึกยังไง”

 

คนถูกถามกลับแทบสำลักน้ำลายตัวเอง ใช้เวลาตั้งสติอยู่ชั่วครู่ก่อนตอบออกไปเสียงเบา

 

“รู้สึกดี...มาก”

 

“แค่ดีมากเองเหรอ?”

 

“แล้วจะให้ตอบว่าอะไรล่ะ”

 

แฟนทำเสียงสะบัดกลบเกลื่อนความอาย อีกนิดหนึ่งก็คงกลายเป็นลูกจิงโจ้ที่จะซุกตัวเข้าไปสิงอยู่ในหน้าท้องของหิน

 

“ก็ตอบว่าฟินมาก ชอบมาก อยากได้อีก”

 

“ทะลึ่ง!” แฟนตวาดกลับขณะเสียงหัวเราะทุ้มดังก้องไปทั่ว “แต่ยังไงเราก็ต้องไปตรวจเลือดกันเพื่อความปลอดภัย แล้วก็จะไม่ใส่ถุงทุกครั้งไม่ได้ ตอนนี้ไม่เป็นไรใช่ว่าต่อไปจะไม่เป็น”

 

การตรวจเลือดไม่ได้หมายความว่าไม่เชื่อใจอีกฝ่าย แต่เป็นการทำเพื่อความปลอดภัยและความมั่นใจของกันและกัน ถึงการไม่ป้องกันจะทำให้รู้สึกดีแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจทำได้ตลอด เนื่องจากทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ย่อมมีโอกาสติดเชื้อ โดยเฉพาะกับเพศเดียวกันที่ใช้ช่องทางพิเศษ หรือแม้แต่กับคู่ชายหญิงก็ยังเสี่ยงติดเชื้อจากการร่วมรักได้เช่นกัน

 

การสวมถุงยางนอกจากจะป้องกันการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์และช่วยเรื่องความหล่อลื่นแล้วจึงยังเป็นตัวช่วยสำคัญในการป้องกันการติดเชื้อได้สำหรับคู่รักทุกเพศ

 

“รู้แล้วน่า” คนที่ได้วิชาสุขศึกษาเรื่องเพศศึกษาเต็มมาตลอดรับคำ

 

“อีกอย่างตอนเอาลูกๆ ของมึงออกกูก็ไม่ค่อยถนัดด้วย”

 

อีกหนึ่งเหตุผลสำคัญของคนที่ต้องมานั่งจัดการกับอะไรบางอย่างที่คั่งค้างอยู่ข้างในตัวเองต่อ

 

“แต่กูถนัดมาก”

 

“ไม่ต้องพูดเลย” แฟนเอ่ยเสียงสะบัดพลางฟาดมือลงบนหน้าท้องของคนที่ถนัดนักกับเรื่องแบบนี้ไปหนึ่งที

 

“กูสัญญาว่าจะพยายาม”

 

“พยายามใส่ถุงทุกครั้ง?”

 

“พยายามปล่อยข้างนอกบ้าง”

 

“พี่หิน!

 

 

TBC.


รู้นะว่าเฝ้ารอตอนนี้กันอยู่><

ไม่รู้เลยว่าเขียนดีไหมเพราะไม่ได้เขียน nc นานแล้วเนอะ

กังวลมากเพราะดันไปบอกไว้ว่ามันฮอต

แง อาจไม่ถึงกับฮอตยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ

เท่านี้ก็พอแล้วโนะ อีกนิดอีพี่จะเป็นคนเถื่อนแล้ว55555

จะบอกว่าเรื่องนี้ยาวกว่าที่คิดตั้งสามตอนแหนะ

ตอนแรกบอกจะจบที่ประมาณ 30 31 ตอนใช่ม้า

ตอนนี้ 31 แล้วยังไม่จบเลย กร๊ากๆ

แต่คาดว่าจะจบตอนที่ 33 นี้แน่นวน

ยังไงก็เป็นกำลังให้กันจนถึงตอนจบ(และตอนเปิดพรีเล่ม)ด้วยน้า/ขายของ5555

ส่วนตอนนี้ชอบไม่ชอบ ฟินไม่ฟิน ดีไม่ดี

อย่าลืมคอมเมนต์ให้กำลังใจ และไปส่งกำลังใจกันต่อที่แท็ก #พี่หินคนห่าม ด้วยนะคะะะ

(มาลงรัวขนาดนี้ ต้องให้ความรักโซแอลเยอะๆ นะ คึคึ)

ปล.ตอนนี้พี่หินใช้อารมณ์แล้วพาลเข้าเรื่องบนเตียงก็จริง

แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะมันเป็นเรื่องที่ตอกย้ำว่าอีกคนเป็นของเราเนอะ

เพราะงั้นsexครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่อารมณ์อย่างเดียวนะคะ

พี่หินรักน้องจะตายยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.396K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5660 Airzaa1810 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 21:03
    ต่างคนต่างขยันทำให้เขินนนนน
    #5,660
    0
  2. #5568 yuri_miko (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:23
    ตล๊กกกกกกกกกก
    #5,568
    0
  3. #5427 12311232123312 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 18:06
    น่ารักกกกก
    #5,427
    0
  4. #5344 Nuthathai Por (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:35

    พี่หินนี่ขยันพูดให้เขินซะจริง

    #5,344
    0
  5. #5289 fffyty (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 18:05
    แก้มจาแตกแร้ววว
    #5,289
    0
  6. #5248 Jhoooope (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:01
    ถามอะไรกันอ่ะ โว้ยยยยยเขิน
    #5,248
    0
  7. #5228 Danwtlese (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:11
    ทำไมพี่หินเป็นคนแบบนี้ว่ะ //คำถามที่อยู่ในหัวตลอเเมื่ออิตาพี่โรคหื่นกำเริบ
    #5,228
    0
  8. #5193 ilyyy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:02
    แอแง้อิพี่หินนนนนฮือพ่ออออ
    #5,193
    0
  9. #5167 ThidaratPhangya (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:52
    อี่พี่หินนนน~

    ยอมมมมม~
    #5,167
    0
  10. #5099 nt__pcy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 01:33
    โอ้ยยอมใจจจจจจ
    #5,099
    0
  11. #5098 pat1412 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:42
    ทุกท่วงท่าประทับใจ​ยกให้พี่หิน
    #5,098
    0
  12. #5086 พิมพ์ลภัส ขัติสดายุ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 03:29
    เขินพี่หินไปหมดแล้ว
    #5,086
    0
  13. #5065 hannna (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 17:19
    พี่หินนนนนนอ่ะ. เขินนนนนนนน
    #5,065
    0
  14. #5053 lightgenesis11 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:47
    พี่หินแมร่ง โอ้นยนนนนนย เขินนน
    #5,053
    0
  15. #4877 lolypop (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 23:25

    ฟินมาก เลือดหมดตัวแล้วว

    #4,877
    0
  16. #4850 ojay2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 10:31
    เขิงงงไปหมดแล้ววว
    #4,850
    0
  17. #4767 jaisai09 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 23:02
    มีความสอนสุขศึกษา เลิฟเลย
    #4,767
    0
  18. #4701 areenachesani (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 20:04
    ค่าาาพี่หินน
    #4,701
    0
  19. #4635 MILD__ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 17:43
    กรี๊ดดดดดดด คนอ่านก็ฟินค่าาาาาา
    #4,635
    0
  20. #4614 mummummi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 12:42
    พยายามมากกกกกกค่า พี่หินคนหื่นนนน
    #4,614
    0
  21. #4593 thejathhhhhhh (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:44
    หื่นได้ใจจริง5555555 ไปให้สุดแล้วหยุดที่แตกนะ......
    #4,593
    0
  22. #4586 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 10:26
    พาม พ่าม 555 พี่หินแกร้ายมากกกก
    #4,586
    0
  23. #4534 pcy921 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 17:06
    นั่นไง พี่หินแกติดใจแล้วค่ะ งานเข้า55555
    #4,534
    0
  24. #4488 koy_incle (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 22:26
    ถึงจะโกรธและใช้อารมณ์ไปบ้างแต่พี่หินเป็นคนมีเหตุผลเสมอ ที่ทำและรุนแรงเพื่อย้ำและเตือนว่าแฟนเป็นของพี่หินคนเดียวเท่านั้น
    #4,488
    0
  25. #4448 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 15:36
    ดีแล้วล่ะที่ฟังกันโอ๊ยยน้องช้ำเรยพี่หินก็กร๊าวใจชั้น
    #4,448
    0