Happy New Boyfriend!

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : แฟนหมาดๆ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 103,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,345 ครั้ง
    11 ต.ค. 60


ตอนที่ 1


ร่างเล็กซึ่งนอนหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเตียงค่อยๆปรือตาขึ้นจากการหลับใหลอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกร้าวระบมจนสะโพกแทบครากแล่นเข้าเล่นงานจนต้องนิ่วหน้า ปากบางบิดเบ้อย่างเจ็บปวด สิ่งแรกที่คนเพิ่งตื่นทำคือหันมองบรรยากาศรอบตัวก่อนจะพบว่าทุกอย่างเรียบร้อยกว่าที่มันควรจะเป็น เสื้อผ้าระเกะระกะบนพื้นหายไปรวมทั้งคนที่เป็นแฟนหมาดๆด้วยเช่นกัน

 

ใบหน้าสวยขมวดคิ้วมุ่น อารมณ์หงุดหงิดเกิดขึ้นมาทันทีเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอคนที่ควรเจอ ทำแบบนี้มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นพวกวันไนท์สแตนด์ที่เอากันเสร็จก็แยกย้าย แฟนเข่นเขี้ยวในใจ ในหัวเกิดความวูบไหวและโมโหเพราะไม่มีอะไรที่จะติดต่ออีกฝ่ายได้เลยสักอย่าง

 

เอาเสร็จแล้วก็ไปอย่างนี้จะขอเป็นแฟนทำเหี้ยอะไรกันวะ!

 

เรือนร่างบอบบางยั่วเย้ากอดกระชับผ้าห่มผืนหนาเข้าหาตัวก่อนจะก้าวขาลงจากเตียงเพื่อพาตัวเองไปยังห้องน้ำ ทว่าในจังหวะนั้นสายตาเฉี่ยวสวยก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างบนโต๊ะข้างหัวเตียง

 

 กูมีธุระ เสร็จแล้วเดี๋ยวกลับไปหาอย่าไปไหน

เซฟเบอร์โทร แอดไลน์ ทุกอย่างไว้ให้ในเครื่องแล้ว มีอะไรก็โทรมา

ตัวมึงอุ่นๆ ทำข้าวต้มไว้ กินเสร็จแล้วกินยาด้วย
                                                    หิน.

 

ทันทีที่อ่านจบใบหน้าสวยก็พลันรู้สึกวูบวาบ ภายในอกสั่นไหวแปลกๆกับการกระทำที่ดูราวกับใส่ใจจนต้องยกมือขึ้นมากุมมันเอาไว้ ความหงุดหงิดก่อนหน้าสลายหายไปแทบจะทันที

 

มือเล็กวางโน้ตที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆลงที่เดิมก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดู เลื่อนหารายชื่อแปลกตาที่ถูกเพิ่มเข้ามาด้วยใจสั่นๆ

 

ผัว

 

ไอ้เหี้ยนี่ ดูมันเซฟชื่อ!

 

ทั้งที่ควรโมโหแต่ไม่รู้ทำไมแฟนกลับไม่คิดจะเปลี่ยนมัน ตาเฉี่ยวจ้องมองดูชื่อบนหน้าจอนิ่งก่อนจะกดออกแล้วเข้าไปยังแอพพลิเคชั่นไลน์ เพื่อนใหม่ที่ถูกเพิ่มเข้ามาโดยอัตโนมัติจากการเซฟเบอร์ปรากฏเป็นชื่อเดียวกัน พอลองเข้ามาดูเฟซบุ๊กและเช็คการค้นหาล่าสุดก็พบว่าชื่อที่ถูกค้นก็คือ ‘Sila Kananon’ แถมยังเป็นเพื่อนกันแล้วเรียบร้อย    

 

อืม ชื่อเล่นชื่อหิน ชื่อจริงชื่อศิลา พ่อแม่เข้าใจตั้งดี

 

นิ้วมือเรียวไม่ลังเลสักนิดกับการกดเข้าไป แอบส่องอะไรต่างๆก็พบว่าอีกคนมีเพื่อนเยอะอยู่ไม่น้อย ส่วนมากจะเป็นผู้หญิงและเคะน่าตาน่ารักๆ แฟนเบ้ปากใส่อย่างหมั่นไส้เมื่อเห็นอย่างนั้น หน้าฟีดหินไม่ค่อยมีความเคลื่อนไหวอะไรมากนัก มีแค่แชร์ลิงค์เพลงบ้างแล้วก็มีรูปที่เพื่อนแท็กมา

 

พอสำรวจจนพอใจมือเล็กจึงกดออกก่อนจะเข้าไปดูที่เมนูรายชื่ออีกครั้ง เลื่อนไปกระทั่งถึงรายชื่อใหม่ล่าสุดที่พึ่งถูกเพิ่มเข้ามาจากนั้นจึงกดโทรออก

 

รอสายจนเกือบจะหัวร้อนขึ้นมาอีกรอบปลายสายถึงได้กดรับ

 

(ว่า?) รับโทรศัพท์อย่างนี้ก็ได้เหรอ

 

“อยู่ไหน”

 

เสียงเล็กเอ่ยติดสะบัด เสียงรอบตัวจากฝ่ายนั้นเหมือนว่ากำลังอยู่ข้างนอกไม่ใช่ที่มิดชิดเนื่องจากได้ยินเสียงรถและเสียงจอแจดังไม่ห่าง

 

(ข้างนอก อีกเดี๋ยวก็เสร็จ เพิ่งตื่น?)

 

“อืม โทรมาเช็คว่ามึงไม่ได้ฟันกูแล้วทิ้ง”

 

ตอนที่ตื่นมาแล้วไม่เห็นใจมันวูบโหวงกลัวว่าอีกฝ่ายอาจจะแค่พูดไปอย่างนั้นพอตอนเช้ามีสติครบถ้วนก็หนีกลับไป

 

(หึ เด็ดขนาดนั้นทิ้งไม่ลงหรอก...แค่นี้ก่อน อีกชั่วโมงเดี๋ยวกูไปหา อาบน้ำกินข้าวกินยาให้เรียบร้อย)

 

ประโยคหลังนั้นชวนให้คนฟังรู้สึกดี หากแต่ประโยคก่อนหน้าทำเอาอยากจะทุบหน้าคนพูดแรงๆเป็นของแถม ขอให้ทิ้งไม่ลงอย่างที่พูดจริงๆเถอะ!

 

“อือ แค่นี้แหละ”

 

(ครับเมีย)

 

เสียงสัญญาณถูกตัดไปทันทีเมื่อปลายสายพูดจบ แฟนนั่งนิ่งถือโทรศัพท์แนบหูค้างไว้อย่างนั้นทั้งด้วยเพราะคำตอบรับที่เพราะเกินกว่าคนเถื่อนอย่างมันจะรู้จักพูดและสถานะที่ได้ยิน

 

“เขินทำไมวะเนี้ย!

 

คนตัวเล็กสบถกับตัวเอง ส่ายหน้าเบาๆไล่ความร้อนออกจากใบหน้า พอดึงสติกลับมาได้ก็รีบลดโทรศัพท์ในมือลงแล้ววางเอาไว้ที่เดิมก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

 

ร่างบางชำระร่างกายและแช่ตัวที่แสนเมื่อยล้าจนรู้สึกดีขึ้นก่อนจะออกมาแต่งตัวจนเรียบร้อย เสียงลากเท้าดังแผ่วเบาตรงไปทางห้องครัวพลางกวาดสายตามองจนพบเข้ากับถ้วยอะไรบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารพร้อมด้วยฝาชีครอบเอาไว้และแผงยาซึ่งวางอยู่ข้างกัน

 

ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันเมื่อไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะใส่ใจถึงขั้นทำอาหารและเตรียมยาเอาไว้ให้ แฟนหยิบถ้วยข้าวต้มหมูหน้าตาน่าทานไปเข้าไมโครเวฟ กดอุ่นจนเรียบร้อย

 

เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังขึ้นก่อนร่างเล็กจะทรุดตัวนั่งลง ตรงหน้านั้นคือข้าวต้มที่กำลังส่งกลิ่นหอมฉุยจนท้องร้องประท้วง แฟนไม่รอช้าหยิบช้อนขึ้นมาตักมันเข้าปากด้วยความหิวโหย

 

อืม รสชาติดีเลย ไม่น่าเชื่อว่าห่ามๆแบบนั้นจะทำอาหารได้

 

ใบหน้าสวยเอียงมองอาหารตรงหน้าพลางตักข้าวต้มเข้าปากเรื่อยๆกระทั่งหมดลง หลังจากรออาหารย่อยก็หยิบยาที่ถูกวางไว้ข้างกันขึ้นมาทานให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกมานั่งดูทีวีอย่างไม่รู้ว่าจะทำอะไร ไม่นานนักหูก็พลันได้ยินเสียงตะกุกตะกักดังมาจากทางประตู

 

“มึงเข้ามาได้ยังไง”

 

เจ้าของห้องเอ่ยถามเมื่อเรือนร่างสูงใหญ่ย่างกรายอาดๆเข้ามาหา อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้นแล้วชูกุญแจและคีย์การ์ดในมือขึ้นให้ดูเป็นการตอบคำถาม ตาโตสวยเฉี่ยวจ้องมองแฟนหมาดๆของตัวเองอย่างไม่รู้จะว่าอะไรกับการกระทำนั้น ทว่าก็ไม่ได้เกิดความไม่พอใจแต่อย่างใด

 

เป็นแฟนกันแล้ว อะไรของเขาก็เหมือนของมัน เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้แฟนไม่ถือสา

 

“กินยารึยัง”

 

หินเดินเข้ามาหาแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างกัน ยามได้เห็นอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิดเต็มตาในตอนสว่างและไร้ซึ่งแอลกอฮอล์ก็อดยอมรับไม่ได้ว่ามันหล่อ

 

ใบหน้าคมดูดุนิดๆ ทุกอย่างโดยรวมคือหล่อเถื่อน ไหนจะดวงตาคมกริบ ผมตัดสั้น และร่างกายแข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เป็นรูปลักษณ์ที่ไม่ว่าใครเดินผ่านก็ต้องเหลียวมอง

 

“กะ กินแล้ว”

 

เสียงกระแอมไอในลำคอดังขึ้นก่อนเอ่ยตอบ กว่าจะรู้ตัวว่าเผลอจ้องมองอีกฝ่ายนานเกินไปก็เป็นตอนที่หินเลิกคิ้วใส่อย่างถามว่ามีอะไร

 

“กินแล้วทำไมไม่นอน”

 

ร่างสูงถามเสียงนิ่ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันพร้อมทั้งวางฝ่ามือลงมาบนหน้าผากเล็ก แฟนเกือบจะผงะถอยหลังทว่าความรู้สึกอุ่นๆจากมือใหญ่ก็รั้งเอาไว้ให้นิ่งเฉย

 

“ไม่ง่วง” ความรู้สึกอ่อนเพลียกัดกินไปทั่วร่างแต่ก็ยังไม่มากพอให้แฟนรู้สึกอยากนอน

 

อีกฝ่ายเอามือออกไปเมื่อวัดไข้เสร็จเรียบร้อย หินหันไปถอดแจ็คเก็ตสีดำตัวนอกออกจากนั้นจึงวางพาดเอาไว้กับพนักโซฟา

 

“ตัวยังอุ่นอยู่ ไปนอน” คนตัวโตหันมาพูดพร้อมทั้งทำหน้าดุ

 

“ไม่นอน” คนไม่อยากนอนเอ่ยตอบทันควัน

 

“ดื้อทำไมวะ นี่เมียหรือลูก”

 

ปึก

 

มือเล็กทุบปึกลงบนอกแกร่งเพราะคำพูดกวนอารมณ์ ใบหน้าสวยบูดบึ้งเมื่อรู้สึกไม่พอใจกับท่าทางราวกับบังคับของคนตรงหน้า นิสัยไม่ดีหนึ่งอย่างของแฟนคือเมื่อถูกพูดด้วยเสียงดุๆพร้อมทั้งประโยคคำสั่งจะส่งผลให้ความไม่พอใจเกิดขึ้นในอก

 

พูดด้วยท่าทางแบบนี้ใครจะอยากทำตามกัน

 

หินถอนหายใจเมื่อรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังไม่พอใจ ความเอาแต่ใจเป็นสิ่งที่สัมผัสได้เพียงแค่มองจากใบหน้า ท่าทางคุณหนูแบบนี้ไม่พ้นว่าต้องถูกเลี้ยงดูมาแบบพะเน้าพะนอเอาอกเอาใจ

 

ถ้าปรับตรงนี้ไม่ได้ก็คงยากเหมือนกันที่จะไปด้วยกันต่อ...

 

“นอนพักจะได้หายเร็วๆ มึงไม่สบายกูก็ไม่สบายใจ”

 

“...”

 

“ไม่พอใจอะไร ไหนพูดมา”

 

การเปิดอกคุยกันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจกันอย่างถ่องแท้ ท่าทางนิ่งเงียบ เบือนหน้าหนีไปจับจ้องเพียงโทรทัศน์ไม่อาจทำให้หินเข้าใจได้ทั้งหมดว่าสาเหตุที่อีกคนไม่พอใจนั้นมาจากอะไร

 

ไม่พอใจที่ถูกบอกให้นอนหรือไม่พอใจอย่างอื่นด้วย เขาไม่มีเวทมนต์อ่านใจคนได้หรอกนะ

 

“มึงดุ” คราวนี้คนหน้างอหันกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น

 

“ตอนไหน”

 

“มึงเอาแต่บอกให้นอน บอกว่ากูดื้อ พูดด้วยเสียงนิ่งๆตาดุๆ กูไม่ชอบ เจ็บก็เจ็บเหนื่อยก็เหนื่อยยังจะมาถูกพูดด้วยท่าทางแบบนั้นอีก”

 

ทุกคำพูดนั้นดังเข้าหูและหินค่อยๆทำความเข้าใจมันอย่างเชื่องช้า ด้วยเพราะรู้ตัวว่าตัวเองหน้าดุแค่ไหนจึงทำให้เข้าใจว่าการพูดด้วยท่าทางแบบนั้นอาจทำให้คนฟังเข้าใจว่าเขากำลังไม่พอใจ

 

“กูไม่ได้ตั้งใจ หน้ากูดุเอง ต่อไปจะพยายามไม่ทำแบบนั้น...แต่มึงเองก็ต้องลดความดื้อลงบ้าง”

 

“กูไม่ดื้อ”

 

“นี่แหละที่ดื้อ กูยอมลดของกูแล้ว มึงก็ต้องยอมลดของมึง หรือไม่อยากให้เราไปกันได้?” คำถามนั้นทำให้คนฟังเม้มริมฝีปากเข้าหา ขบคิดถึงนิสัยของตัวเองก่อนจะยอมพยักหน้ารับ

 

“...ลดก็ได้” ไม่รู้ทำไมเมื่ออีกฝ่ายยอมตกลงจะปรับตัวเองมุมปากของหินก็พลันจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

 

อือ พูดง่ายๆแบบนี้ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย

 

“ดีมาก สรุปงอนกูหรือเปล่า ถ้างอนกูก็ง้อเป็นอยู่วิธีเดียว”

 

“อะไร” ได้ยินดังนั้นแฟนจึงอดถามขึ้นไม่ได้เนื่องจากอยากรู้ว่าวิธีที่ว่านั้นคือวิธีอะไร

 

“เอา” คำตอบนั้นทำให้คนตั้งใจฟังแทบจะยกมือขึ้นมาทุบคนพูดอีกรอบ “หรือว่าอยากจะให้กูง้อ”

 

ใบหน้าคมเอ่ยถามยิ้มๆอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมทั้งแกล้งกวาดสายตามองจนแฟนมองบนใส่ด้วยความเอือมระอา

 

“กูไม่ได้งอน!

 

หินยักไหล่น้อยๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้นเพราะตั้งใจเอ่ยหยอกเย้าให้สถานการณ์ตึงๆก่อนหน้าผ่อนคลายลง เมื่อเคลียร์กันเสร็จเรียบร้อยชายหนุ่มก็ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะเอนตัวนอน ทิ้งหัวลงบนตักเล็กซึ่งมีหมอนวางอยู่พอดีอย่างถือสิทธิ์

 

“ทำอะไร” แม้จะแปลกใจกับการกระทำนั้นแต่แฟนก็ไม่ได้ลุกออกหรือขยับหนี

 

“มึงไม่อยากนอนแต่กูอยาก เมื่อเช้าแทบไม่ได้นอนก็ต้องออกไปอีก”

 

ร่างสูงพูดพร้อมกับปิดเปลือกตาลง ดวงตาสวยกวาดมองคนบนตักด้วยความรู้สึกไม่คุ้นชิน แม้จะแปลกๆที่มีคนมานอนหนุนตักอยู่แบบนี้แต่กลับไม่ได้รู้สึกไม่ชอบใจ อีกทั้งยังสัมผัสได้ว่าคนตรงหน้ารู้สึกเหนื่อยอย่างที่ออกปาก

 

“แล้วออกไปทำอะไร”

 

“งาน”

 

“งานอะไร”

 

“เดี๋ยวค่อยรู้...กูไม่รวย ไม่ใช่ไฮโซ รถก็มีแค่มอไซด์ พักอยู่อพาร์ทเมนต์ธรรมดา มึงรับได้ไหม?”

 

อยู่ดีๆคนที่นอนอยู่บนตักก็เอ่ยไปอีกเรื่องซึ่งทำให้คนฟังชะงัก ตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าของคนที่หลับตาลงนิ่งพลางทบทวนทุกอย่างทุกเหตุการณ์และความรู้สึกที่เกิดขึ้น

 

เมื่อวานยังโสดแต่เพียงแค่ข้ามคืนกลับกลายเป็นคนมีแฟน แฟนที่ยังไม่รู้จักอะไรกันมากไปกว่าชื่อ...

 

“กูไม่ได้คบคนที่เงิน”

 

แต่ถึงไม่รู้จัก...เงินก็เป็นตัวแปรสุดท้ายที่จะใช้ประกอบการตัดสินใจ

 

ครอบครัวของแฟนจัดอยู่ในฐานะร่ำรวย พบเจอไฮโซและคนมีเงินมามากมายนั่นยิ่งทำให้ได้เห็นว่าจริงๆแล้วเงินไม่ใช่ตัวชี้วัดความดีหรือคุณค่าของคน

 

“แน่ใจ? เลิกตอนนี้ยังทันนะ”

 

หินลืมตาขึ้นมามองหน้าคนที่ตัวเองกำลังใช้ตักเป็นต่างหมอนพร้อมทั้งเลิกคิ้วถาม ความรู้สึกแปลกใจก่อเกิดขึ้นในอกเมื่อได้ยินคำตอบนั้นเร็วกว่าที่คาดคิด

 

“ให้กูคบวันเดียวแล้วเลิกจะมาขอเป็นแฟนทำซากอะไร”

 

ดวงตาเฉี่ยวสวยค้อนมองกันอย่างดูท่าว่ากำลังจะเริ่มหงุดหงิดอีกครั้ง ท่าทางที่คนมองไม่ได้นึกรำคาญหากแต่คิดว่ามันก็ดูน่ามองไปอีกแบบ

 

หินชอบเวลาที่เห็นอีกฝ่ายทำหน้าเชิดๆใส่แล้วตวัดเสียงพูดด้วย ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคจิตหรือว่าอะไรแต่มันมีความรู้สึกว่าชอบมองถ้าหากไม่ใช่การโกรธกันแบบจริงจัง

 

“หึ”

 

ดวงตาคมทอดมองใบหน้าสวยที่ติดบึ้งตึงก่อนจะหลุดเสียงหัวเราะในลำคอ อืม ยิ่งมองยิ่งสวยจริงๆ

 

“แต่กูมีข้อแม้ ถ้ามึงคิดว่าทำไม่ได้ก็เดินออกจากห้องไปไม่ต้องติดต่อกันอีก”

 

คิ้วหนาเลิกขึ้นนิดๆเมื่อได้ยินสิ่งที่แฟนหมาดๆของตัวเองพูดออกมา

 

“ว่า?”

 

“มึงต้องอดทนและพยายามเพื่อกูได้ทุกอย่าง”

 

ประโยคที่ไม่ได้ยาวและมีความหมายโดยกว้างทำเอาคนฟังแปลกใจไม่น้อย สองสายตาทอดมองกันอย่างเงียบงัน

 

“พยายามกับอะไร”

 

“อะไรก็ตามที่มึงจะสามารถทำเพื่อกูได้”

 

“อืม...น่าจะทำได้ง่ายกว่าอดทน”

 

คนพูดแกล้งเย้าแหย่ ทำลายบรรยากาศเงียบๆตรงหน้าไปด้วยความกวนของตัวเองจนใบหน้าของแฟนงอง้ำ

 

“หมายความว่าไง”

 

“มึงเองก็ต้องเอาแต่ใจให้น้อยลง กูเป็นคนมีความอดทนต่ำ...แต่สัญญาว่าจะอดทนและพยายามอย่างที่มึงต้องการ”

 

กับคนอื่นถ้าเป็นอย่างนี้คนอย่างหินคงไม่ทน แต่ตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกันเมื่อคืนกระทั่งถึงตอนนี้กลับไม่ได้รู้สึกรำคาญอีกฝ่ายแม้แต่เมื่อกี้ที่ไม่เข้าใจกัน การได้เรียนรู้กันไปในแต่ละวัน แต่ละช่วงเวลาก็เป็นเรื่องสนุกไปอีกแบบ

 

ถูกใจกับเรื่องบนเตียงแล้วก็อยากถูกใจกับเรื่องอื่นๆเหมือนกัน

 

“ถ้ามึงพยายามกูก็จะพยายาม”

 

เสียงรับคำนั้นแผ่วลงด้วยเพราะไม่กล้ามั่นใจเต็มร้อย แฟนไม่รู้ว่าตัวเองจะทำได้ดีแค่ไหนแต่ในเมื่ออีกคนพร้อมปรับเขาเองก็ต้องปรับเช่นกัน เรื่องนี้อาจเกิดขึ้นรวดเร็วแต่ไม่ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรตอนจบก็ยังอยากให้มันสวยงามดั่งใจฝัน

 

ความสัมพันธ์ที่เข้ากันได้ดีทางกายทำให้เกิดการคาดหวังว่าจะเข้ากันได้ดีในทางใจ

 

“ดีมาก...เอาล่ะ ถ้ามึงมีอะไรที่อยากรู้เกี่ยวกับกูก็ถามมา จะตอบทุกอย่าง” เสียงทุ้มเอ่ยบอกพลางขยับให้ได้ตำแหน่งที่สบายตัวมากขึ้น

 

คำถามนั้นทำให้แฟนนิ่งคิด เรียบเรียงแต่ละสิ่งที่อยากรู้เกี่ยวกับคนตรงหน้าอยู่ในหัวก่อนจะจึงเริ่มต้นถามทีละคำถาม

 

หลังจากนั้นต่างฝ่ายจึงต่างแลกเปลี่ยนข้อมูลส่วนตัวของกันและกัน ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมที่ชอบ อาหารที่ชอบ อายุ การศึกษา ครอบครัว กระทั่งเวลาผ่านไปเรื่อยๆจนกลายเป็นชั่วโมง

 

หินมีชื่อจริงว่า นายศิลา คณานนท์ อายุ25 ซึ่งมากกว่าแฟนอยู่สามปี ทำงานเป็นนักดนตรีที่ผับแห่งหนึ่ง บ้านเกิดอยู่จังหวัดขอนแก่น เรียนจบจากมหาลัยรัฐซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านดนตรี พักอยู่ห่างจากคอนโดนี้ไม่ไกลมากนัก กินได้ทุกอย่างแต่ไม่ชอบอาหารต่างชาติ ชอบดูบอล กิจกรรมที่ชอบที่สุดคือการ...มีเซ็กส์

 

อันสุดท้ายอีกฝ่ายยิ้มหน้าระรื่นบอกเองทั้งที่แฟนไม่ได้อยากรู้

 

ขณะที่แฟนนั้นไม่มีอะไรมากนัก ชื่อจริง ธารัญ พิพัฒน์ไพศาล อายุ22ปี เพิ่งเรียนจบและเพิ่งเข้ามาทำงานซึ่งเป็นธุรกิจของที่บ้าน เป็นคนกรุงเทพแต่กำเนิด ทำอาหารไม่เป็น กินได้ทุกอย่างและกิจกรรมที่ชอบที่สุดคือช็อปปิ้ง

 

“กูทำงานตอนกลางคืน เวลางานไม่ค่อยพกโทรศัพท์ถ้าติดต่อไม่ได้ไม่ต้องโมโห”

 

“งี้กูก็เจอมึงได้แค่ตอนกลางวัน?”

 

“เจอได้ตลอดถ้ามึงอยากเจอ จะไปหาที่ผับก็ได้”

 

หินตอบก่อนจะขยับพลิกตัวนอนตะแคงข้างแล้วซุกใบหน้าเข้าหาหน้าท้องแบนราบพร้อมทั้งเอื้อมมือไปคล้องเอวเล็กเอาไว้ด้วยความง่วงงุน

 

อืม สบาย

 

“ไปนอนดีๆไหมล่ะ”

 

คนที่ทำหน้าที่เป็นหมอนเอ่ยถามขึ้นเมื่อรู้ว่าหินคงไม่ได้สบายตัวมากนัก ผู้ชายตัวโตนอนทอดตัวยาวจนเกือบจะเกินโซฟา พลิกตัวทีก็ไม่ถนัด ไม่เหมือนยามนอนบนเตียงกว้าง

 

อีกอย่างหนึ่งคือลมหายใจร้อนรินรดเป่าผ่านเสื้อตัวบางจนทำให้แฟนรู้สึกวูบวาบ การขยับตัวเสียดสีอาจก่อให้เกิดความสั่นไหวจนกลัวว่าตัวเองจะควบคุมความรู้สึกไม่อยู่

 

จะว่าหื่นก็เถอะ...แบบนี้เป็นใครก็ต้องรู้สึกเหมือนกัน

 

“ตัวมึงหอม”

 

น้ำเสียงคนพูดฟังดูอู้อี้เมื่อคนพูดซุกหน้าเข้าหาเรือนกายบางมากกว่าเดิม เสียงสูดดมความหอมที่ว่าเข้าปอดปั่นป่วนเจ้าของร่างจนร่างกายพลันเกร็งแข็ง ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจแกล้งกันหรืออย่างไร

 

อีกนิดนึงก็คงไม่ต้องนงต้องนอนแล้ว

 

“หะ หอมอะไร วันนี้กูไม่ได้ฉีดน้ำหอมเลย”

 

“ไม่รู้ รู้แต่ว่าหอม”

 

ความหอมพาให้สติอันง่วงงุนดำดิ่งสู่ห้วงนิทรามากกว่าเดิม ร่างสูงค่อยๆนิ่งไปในขณะที่แฟนลอบสูดลมหายใจเชื่องช้าก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบรีโมทมากดเปลี่ยนช่องเพื่อหาอะไรดูไม่ให้ตัวเองต้องฟุ้งซ่าน ในขณะที่ดวงตาสวยเฉี่ยวเหลือบมองคนบนตักเป็นระยะ ถึงจะไม่ชินนักแต่ก็ไม่ได้อึดอัด

 

ผ่านไปไม่นานคนที่คิดว่าหลับไปแล้วกลับขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แฟนซึ่งไม่ได้คาดคิดจึงสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองอีกคนด้วยสายตามีคำถาม

 

“นอนตรงไหนได้ เดี๋ยวมึงปวดขา” พูดไปทั้งที่เจ้าตัวตาปรือจะปิด

 

“ในห้องก็ได้ เปลี่ยนผ้าปูที่นอนแล้ว”

 

สภาพเละเทะที่ได้เห็นยามตื่นทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเมื่อคืนตัวเองนอนลงไปได้ยังไง เมื่ออาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแฟนจึงจัดการเปลี่ยนมันเผื่อตัวเองจะเข้ามานอนอีกรอบ

 

“พาไปหน่อย”

 

คิ้วคู่สวยเลิกขึ้นอย่างแปลกใจกับคำร้องขอเนื่องจากหินเคยเข้าออกห้องนอนมาแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นร่างบางก็ยอมลุกขึ้นเดินนำเข้าไปในห้องพร้อมทั้งเปิดแอร์ให้คนจะนอนเสร็จสรรพ

 

สงสัยจะง่วงเลยทำให้สติเลอะเลือนจนจำทางไม่ได้ล่ะมั้ง

 

“มานี่หน่อย”

 

คนบนเตียงเอ่ยเรียกทั้งที่น้ำเสียงเริ่มยานคางอย่างบ่งบอกว่าง่วงเต็มทน มือบางวางรีโมทแอร์ในมือลงจากนั้นจึงเดินกลับไปหาอีกฝ่าย กระทั่งหยุดยืนอยู่ข้างเตียงกว้างร่างเล็กก็โดนแรงมหาศาลดังรั้งให้ล้มตัวลง ก่อนผ้าห่มผืนหนาจะตวัดมาคลุมตัวตามลำดับ

 

“นอนด้วยกัน”

 

“บอกดีๆก็ได้ กูตกใจหมด”

 

เสียงเล็กตวาดแหว พยายามจะขยับตัวหากแต่ท่อนขาและอ้อมแขนแข็งแรงก็กอดก่ายเอาไว้แน่นจนขยับไปไหนไม่ได้ ความใกล้ชิดนี้ทำให้ได้กลิ่นน้ำหอมจางๆลอยออกมาจากเรือนกายแกร่งจนพาให้ใจสั่นไหว ก่อนแฟนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อใบหน้าคมซุกลงกับซอกคอของตัวเอง

 

“ตัวมึงอุ่นๆ ต้องนอน”

 

เสียงทุ้มเอ่ยย้ำดังขึ้นอยู่แนบชิด ลมหายใจร้อนเป่ารดซอกคอยามอีกคนขยับปากพูดจนขนอ่อนในกายลุกชัน ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหาพลางทำได้เพียงนอนนิ่ง สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นถี่ของตัวเองเนื่องจากความใกล้ชิดชวนสั่นไหว

 

มันคิดว่าเขาเป็นพระอิฐพระเป็นปูนเหรอ!

 

“รู้แล้ว”

 

“รู้แล้วก็นอน”

 

“มึงก็นอนสิ ขยับออกไปด้วย ร้อน”

 

“อือ” เสียงตอบรับในลำคอดังขึ้นสวนทางกับร่างกายที่โอบรัดกันแน่นยิ่งกว่าเดิม แฟนส่งเสียงฮึดฮัดให้รู้ว่ากำลังรำคาญแต่ร่างสูงกลับไม่สนใจ

 

“อือแล้วก็ปล่อย”

 

“นอน”

 

มือหนาเอื้อมมาปิดตาคู่สวยเอาไว้ทั้งสองข้างจนคนถูกบังคับส่ายหน้าหนีพลางส่งเสียงอย่างขัดใจ ขณะที่คนทำหลุดหัวเราะถูกใจก่อนจะยอมเอามือออกแล้วขยับตัวนอนดีๆ

 

ไม่นานนักลมหายใจร้อนของคนง่วงก็เข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แฟนเหลือบมองคนที่ยังคงนอนซุกอยู่กับตัวเองแล้วได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ ข่มความสั่นไหวของตัวเองให้กลับมาสงบนิ่งเป็นปกติ

 

หิน...คนตรงหน้าที่นอนกอดก่ายกันตอนนี้คือแฟนหมาดๆของตัวเอง

 

แฟนเหรอ...

 

จะเริ่มต้นอย่างไรก็ขอให้จบแบบที่คาดหวังแล้วกันนะ...

 

 TBC.


พี่หินคนห่ามกับนุ้งแฟนคนแรด5555555

 ฝากแท็ก #พี่หินคนห่าม ในทวิตเตอร์ด้วยน๊า

​ขอกำลังใจให้นักเขียนตาดำๆคนนี้ด้วยนะคะ/อ้อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.345K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,744 ความคิดเห็น

  1. #5732 Pimnok2124 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 21:59
    หน้าตา เขียนแบบนี้นะคะะ
    #5,732
    0
  2. #5712 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 16:28
    เเงงงงงงง
    #5,712
    0
  3. #5703 kookmin312537 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 15:49
    อยากมีพี่หินเป็นของตัวเอง55
    #5,703
    0
  4. #5619 K-kids (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:17
    ขอให้พยายามไปด้วยกันนะ
    #5,619
    0
  5. #5585 yu-na (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 09:38
    เป็นเรื่องในไม่กี่เรื่องที่เคยอ่านเลยว่าพระเอกจน
    #5,585
    0
  6. #5535 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 21:08
    เเน่งวววงวงวง
    #5,535
    0
  7. #5524 yuri_miko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:39
    นาน ๆ นะ
    #5,524
    0
  8. #5521 เน้ยยยย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 17:00
    มันเป็นน่ารักก
    #5,521
    0
  9. #5514 Airzaa1810 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:30
    น่ารักเนอะ มันมุ้งมิ้งมากเลยยยยย
    #5,514
    0
  10. #5502 nicharipaen04 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 09:45
    น่ารักง่า
    #5,502
    0
  11. #5447 rattanalak44 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:11
    คงไม่ดราม่านะ
    #5,447
    0
  12. #5437 lomamee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 11:28
    เขินอะ
    #5,437
    0
  13. #5397 12311232123312 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 20:21
    แงงงงงน่ารัก
    #5,397
    0
  14. #5390 Queenmahiro (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 20:54
    เชื่อกูว่าไอหินมันไม่จนแน่นอน
    #5,390
    0
  15. #5375 Kim-kibom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 20:00
    น่ารักดี ดูเข้ากันอ่ะ
    #5,375
    0
  16. #5360 เจน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 08:22

    จัวหัวของไรท์เล่นเอาขำเลย พี่หินคนห่ามกับนุ้งแฟนคนแรด ว้อยยยยย ไรท์ตร๊กกละ

    #5,360
    0
  17. #5308 Nuthathai Por (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:01

    ถึงจะดูเถื่อน ๆ แต่ก็ใส่ใจนะจ้ะ

    #5,308
    0
  18. #5281 NichaGosantor (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:28
    คบกันไปนานๆเลยนะฮือออน่ารักก
    #5,281
    0
  19. #5238 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:51
    ชอบบบบบ
    #5,238
    0
  20. #5216 natashamyluv (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:52
    หินน่ารัก
    #5,216
    0
  21. #5150 ;เซฮาน △ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:13
    โถ่พี่หินนน
    #5,150
    0
  22. #5118 Minyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:25
    ถึงจะวกไปเรื่องอย่างว่าเก่ง แต่จากที่อ่านคือพี่เขาต้องเป็นคนที่เทคแคร์และอบอุ่นมากแน่ๆเลย
    #5,118
    0
  23. #5105 _arsunp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 18:43
    พี่หินดูน่ารักอะสัมผัสได้ นางอ้อนมั้ยวะ แงงเขิน
    #5,105
    0
  24. #5013 Jinji_10 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 11:03
    น้องงงงงง
    #5,013
    0
  25. #4973 nannapas331 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 16:47
    ชอบพี่หิน
    #4,973
    0