Killing camp ลับ ลวง ล่า [yaoi B.A.P]

ตอนที่ 6 : [SF] Stop it #DaeLo #สปอยเบาๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 พ.ค. 56



SF Stop it

 

Daehyun x Zelo


 

ฟิคสดใส(?) ไม่มีอะไรในกอไผ่ แต่มีในกอหญ้า (ว้อททท??)

55555555555555555555555555555555555555555555555555555




 

내지마 하지마 제발 그러지마

ฮวา จอม เนจีมา ฮาจีมา เชบัล กือรอทจีมา

อย่าโกรธผมเลยนะ หยุดเถอะ อย่าทำแบบนี้เลย

짜증나 열이나 사랑하잖아

จาจึกนา ยอรีนา นอล ซารังฮาจันนา

ผมชักจะรำคาญแล้วนะ หงุดหงิดแล้วด้วย แม้จะรักคุณก็ตาม

번을 말해야 맘을 알까

มยอท บอนึล มัลเฮยา นอน เน มามึล อัลกา

กี่ครั้งแล้วที่ผมบอกคุณให้รู้ตัว?

맘을 알까 맘을 알까

เน มามึล อัลกา นอน เน มามึล อัลกา

แล้วคุณเคยรู้ความรู้สึกผมบ้างไหม? รู้บ้างหรือเปล่า?

제발 ! 하지마 사람들 많잖아

เชบัล จอม อึก ฮาจีมา ซารัมดึล มันชันนา

อย่าตะคอกใส่หน้าผม เวลาที่คนอยู่กันเยอะแยะ

작게 말해줘 들린다잖아

จักเก จอม มัลเฮจวอ ดา ดึลรินดาจันนา

ค่อยๆพูด ค่อยๆจากันก็ได้ เขาได้ยินกันหมดแล้ว

번을 말해야 맘을 알까

มยอท บอนึล มัลเฮยา นอน เน มามึล อัลกา

นี่จะให้ผมบอกคุณอีกสักกี่ครั้งกัน?

 

 

“ไอพี่จองแดฮยอนนนนนน!!!?”


 

เช้าที่อาจจะดูสดใสของใครหลายคนแต่ไม่ใช่ของคนที่ชื่อตัวเองกำลังโดนแหกปากตะโกนเรียกอยู่ เจ้าของชื่อที่กำลังนอนหลับสนิทสะดุ้งตื่นลืมตาลุกขึ้นนั่งแทบจะทันทีเมื่อเสียงใสๆของเด็กหนุ่มที่ยังไม่เติบโตเต็มที่ดีตะโกนเรียกเขามาไกลตั้งแต่ร้อยเมตรแรก


 

ชายหนุ่มยกมือตัวเองขึ้นขยี้หัวอย่างขัดใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมปีนลงจากเตียงชั้นสองเดินไปยังต้นตอของเสียง ท่ามกลางสายตาเอือมระอาจากสมาชิกในวงคนอื่นๆที่ยืนบ้างนั่งบ้างนอนบางทำกิจกรรมต่างๆของตัวเองไป


 

สงสัยวันนี้หอพักได้แตกอีกแน่เลยแหะ...


 

ยงกุกมองภาพแดฮยอนที่เดินเอื่อยๆตรงไปยังห้องดูทีวีก่อนจะส่ายหัวช้าๆกับปัญหาโลกแตกของไอเด็กสองคน คนนึงก็ขี้โวยวาย อีกคนก็ขี้กวนประสาท... เหอะ สู้เขากับฮิมชานก็ไม่ได้ รักกันปานจะกลืนกิน อิอิ(?)


 

“เนอะ ชานนี่~


 

“ห่ะ? เนอะอะไร? เป็นบ้าอะไรบังยงกุก กินยาลืมเขย่าขวดไงวะ?


 

หันไปพยักเพยิดกับร่างโปร่งหน้าติดสวยๆหล่อๆข้างๆพร้อมทั้งยิ้มกว้างโชว์เหงือกอย่างเต็มที่ แต่ก็ต้องเจื้อนหน้ากลับมาเมื่อคิมฮิมชานไม่อยู่ในภาวะที่จะเล่นด้วย กล่าวช้ำทำร้ายบังยงกุกเสร็จก็ยิ้มเย็นๆทีนึง ก่อนจะเดินตรงไปนั่งเล่นกับ จงออบที่นอนเอกขเนกอยู่ในครัว


 

บังยงกุก ผิดอะไร??


.
.
.

 

 

“ว่าไง จุนฮงอา?


 

ขยี้ตาเล็กน้อยพร้อมมองร่างสูงโปร่งผิวขาวสนิทที่ยืนทำหน้าหงิกหน้างอแต่เช้า ริมฝีปากบางขบกัดกันจนกลัวว่ามันจะได้เลือด แดฮยอนนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่จ้องหน้าคนอายุน้อยกว่าที่ยืนกอดอกค้ำหัวตัวเองอยู่


 

“วันนี้พี่สัญญาอะไรกับผม!?


 

น้ำเสียงแข็งๆของมักเน่ตัวไม่น้อยยิ่งทำให้เมนโวคอลอย่างจองแดฮยอนต้องขมวดคิ้วมุ่น สัญญาอะไรวะ... วันนี้ท่านประธานให้พวกเขาหยุดพักได้ 2 วัน ซึ่งก็หมายความว่า 2 วันนี้ บีเอพี ไม่มีงานและว่างสุดๆ สามารถไปเที่ยว...


 

พอคิดได้ถึงเท่านี้เมนโวคอลที่นั่งเงียบมานานก็ถึงกับอ้าปากค้าง ใช่แล้ว วันนี้เขาสัญญาว่าจะพาจุนฮงออกไปเที่ยว! นึกได้ก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่รู้อยู่ว่าน้องมันขี้งอน ขี้โมโหก็ดันจะลืม โถ่ววว ว ไอจองแดฮยอนนนน มึง มึง.... !


 

“ย่า จุนฮงอา เราจะไปเที่ยวกันหนิเนอะวันเนี่ย...”


 

พูดด้วยเสียงที่ติดตะกุกตะกักนั่นยิ่งทำให้ใบหน้าของเด็กเขื่องที่บูดบึ้งอยู่แล้วบึ้งตึงเข้าไปใหญ่ เสียงตึงดังๆจากการเหวี่ยงกระเป๋าลงบนโต๊ะแรงๆทำให้ จองแดฮยอนสะดุ้งเฮือก


 

“ใช่ พี่บอกจะพาผมไปเที่ยว เมื่อเช้าผมปลุกพี่ พี่บอกให้ผมมานั่งรอข้างล่างก่อนเลย แล้วพอผมเรียกพี่รอบนี้ พี่กลับยังอยู่ในชุดนอน หมายความว่าไงวะ ไอพี่แดฮยอนนนนนนนน!


 

โอ้ยย ย เอามีดมาแทงจองแดฮยอนเลยเถอะครับ เสียงน้องหนะเบาๆซะที่ไหน ก็ดังพอๆกับความสูงที่มีมากของเด็กมันนั่นแหละ


 

อยากจะกัดลิ้นตัวเองมันให้ตายซะเดี๋ยวนี้ จะหันไปหาความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมสมาชิกคนอื่นก็ต้องเจอกับรอยยิ้มแสยะของลีดโวคอลเพื่อนรักที่นั่งเล่นเกมอยู่ จะเล่นก็เล่นไป ยังอุส่าหันมาแสยะยิ้มสมเพชใส่เขาได้อีก แม่ม ขอให้ยูยองแจแพ้ทุกด่านที่มันเล่นอยู่!!

 

ครั้นจะหันไปหาความช่วยเหลือจากคนเป็นลีดเดอร์รายนั้นก็นั่งบ่นอะไรไม่รู้งุ้งงิ้งๆกับตุ๊กตา ทิกเกอร์แสนรัก ส่วนพี่ฮิมชานรายนั้นพอๆกับยูยองแจ เพราะรอยยิ้มแป้นๆโชว์ฟันกระต่ายนั่นมันส่งมาให้ผมคล้ายการเยาะเย้ย ส่วนจงออบ... รายนั้นอย่าถามถึงเลย หน้าผมมันแทบจะไม่สนใจมองด้วยซ้ำ เหอะๆ


 

“จุนฮงอา~  อย่าเสียงดังซิ...”


 

“ทำไมห๊ะ เสียงดังแล้วจะทำไม!?


 

ว้ากกก ก ก ใครก็ได้เอาปืนมายิงผมให้ตายแบบในเอ็มวีวันช้อตเลยเหอะครับ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เมือเสียงจากคนตัวสูงโปร่งที่เดิมก็ดังอยู่แล้วยิ่งโวยดังเข้าไปอีก ยิ่งมีเสียงหัวเราะคิกคักจากลีดโวคอลกับผู้บัญชาการลอยตามลมมาด้วยนั้น ยิ่งทำให้จองแดฮยอนอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะให้ตายไป


 

โตจนตัวเท่าควาย อายุก็มากกว่า แต่มานั่งจ๋อง ทำหน้าเจือนๆให้น้องมันยืนตะคอกปาวๆ โว้ยยย ย ก็เข้าใจว่าเขาผิด แต่บางทีก็ไม่เห็นต้องมาตะคอกใส่กันแบบนี้ จองแดฮยอนจะไม่ทน!


 

“”ย้าห์! จุนฮงอา นายจะตะคอกใส่พี่ไปถึงเมื่อไหร่ห๊ะ!?


 

เหมือนมีวิญาณของขึ้นมาจุติเมื่อร่างโปร่งผิวแทนตัดสินใจลุกขึ้นยืนพรวดก่อนจะเปร่งเสียงที่ดังไม่น้อยไปกว่ากันใส่หน้าจุนฮงที่ตอนนี้ได้แต่ยืนอ้าปากหวอ...


 

สายตา 4 คู่มองมาที่จุดเดียวกันที่กลางห้องทีวี ร่างของยูยองแจกลิ้งลงนอนกับพื้นพร้อมส่งสายตาเบิกกว้างมองมา บังยงกุกที่กำลังนั่งระบายใจกับทิกเกอร์น้อยถึงกับปล่อยตุ๊กตาหน้าเสือนั่นลงแล้วหันมามองเหตุการณ์ด้วยความอึ้ง คิมฮิมชานหยุดหัวเราะคิกคักพร้อมทั้งเม้มปากแน่น แม้แต่มุนจงออบที่ไม่ได้สนใจอะไรเลยตั้งแต่แรก ยังวางการ์ตูนในมือตนแล้วเงยหน้ามามองเหตุการณ์สุดเซอร์ไพรซ์แทน...


 

จองแดฮยอนตะคอกเสียงกลับใส่ชเวจุนฮง...


 

ปรากฏการที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นบนโลกนี้... สงสัยว่าวันนี้โลกแตกแน่ๆ ฟันธง!


 

“อะ.. อ ไอพี่ จอง... นี่พี่กล้าตะคอกกลับใส่ผมงั้นหรอ?


 

เสียงของเด็กหนุ่มอ่อนลงและติดจะสะดุดกึกกักอย่างเห็นได้ชัด จองแดฮยอนที่หน้ามืดตามัวดูเหมือนจะเริ่มได้สติ คิดแล้วก็อยากเอาหัวไปจุ่มอ่างน้ำให้ตายจริงๆ มองหน้าเด็กน้อยที่ตัวเองเพิ่งตะคอกกลับไปหยกๆก็ต้องรู้สึกหวั่นใจ เมื่อร่างสูงโปร่งนั้นถอยห่างจากตัวเองไปทีละก้าว


 

“เออ... พี่ คือ...”


 

ไม่รู้จะอธิบายยังไง จองแดฮยอนรู้สึกแดกจุดขึ้นมาจริงๆก็วันนี้ ปกติก็ได้แต่ปล่อยให้น้องมันโวยวายไป อายนิดอายหน่อยแต่ยอมทนเดี๋ยวน้องบ่นจนเหนื่อยน้องก็จะกลับมาดีเอง... แต่วันนี้ วันนี้ เพราะจองแดฮยอนง่วง แ หงุดหงิดกับเสียงหัวเราะคิกคัก กับสายตาล้อเลียน ทำให้... เออะ


 

ผลัก!


 

“ไอพี่ดำ แม่ง!!


 

ครับ น้องพูดได้แค่นั้นแหละ ก่อนจะเป๋าที่เดิมถูกฟาดไว้บนโต๊ะ ตอนนี้กลับโดนฟาดเข้ามาปะทะเต็มหน้าหล่อๆที่กำลังพยายามสรรหาสารพัดคำแก้ตัว แต่ก็ดูท่าว่าจะไม่ทัน เมื่อจุนฮงหัวหลังก้าวยาวๆเดินลิ่วเปิดประตูหอออกไปอย่างรวดเร็วแล้ว ไอครั้นจะวิ่งตามไปทั้งอย่างงี้


 

พรุ่งนี้เช้าคงได้มีข่าวหน้าหนึ่ง ขึ้นหัวฉบับบันเทิง บอยแบนด์หนุ่มเมนโวคอลแห่งดาวมาโทกิเดินโทงเทงท้าอากาศหนาวในยามเช้าของวัน  เป็นแน่!




-------------------------------------

สปอยเบาๆก่อน กับ sf stop it 555555555555555555555

จริงๆ ไม่ได้จบแค่นี้หรอกนะ ! 555555555



พอดีว่าฟังสต๊อปปุอิทแล้วมันเกิดอยากแต่งขึ้นมายังไงไม่รู้ว ววว ตอนแรกจะแต่งบังแด
แต่ แหมะ... อิแด้สะดิ้งนี่มันจะดูแรดไป เอาน้องมาสะดิ้งแล้วกัน น่ารักเด็กน้อย น่าเอ็นดูดี
#สาบานว่าคนเขียนเมนแด้ 5555555555555
ก็เลยจับอิพี่แด้นี่แหละ มาเป็นอิพี่เกรียนของน้อง 555555

หึหึ คนเขียนไม่มีปัญหาเรื่องคู่เท่าไหร่ คนเขียนได้ทุกคู่จริงๆคะกับ บีเอพี เนี่ย 555555555555


จ้ะ ถามว่า สปอยยาวงี้ ทำไมเอ็งไม่เขียนให้จบไปเลย... ฮิฮิ

ถ้าเรทติ้งดีเราจะมาต่อยอด ซึ่งเขียนไวเจบแล้ว อยุ่ที่จะเอามาปล่อยรึเปล่า
แต่ถ้าเรทติ้งไม่ดี ก็ตัดจบมันแค่นี้แหละจ้า 5555555555555555555555

#โดนรองเท้าปาหัว

โอเค บายๆ จิบิ

ไว้จะมาต่อเรื่องหลักในเร็วๆนี้จะจ๊ะ บายยย~~~ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

248 ความคิดเห็น

  1. #189 Som O Usanee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 02:08
    ความรู้สึกมันหน่วงๆอ่ะ แบบทั้งรักทั้งเกลียด :((
    #189
    0
  2. #134 MicKy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 15:42
    แด้เกรียนอ่ะ มาต่อให้จบเถอะคะ 
    #134
    0
  3. #71 Bloody crimson (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 14:21
    พี่ดำแม่ง???
    แรงเว่อ
    จุดอ่อนแด้มันเลยนะ5555
    #71
    0
  4. #70 / -turnitup (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 05:48
    มาต่อเดี๋ยวเน้ แงรรรรรรรㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
    #70
    0
  5. #63 Frame (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 16:38
    ต่อนะคะ ไรท์

    แด้แกเกรียนหว่ะ 555
    #63
    0