Killing camp ลับ ลวง ล่า [yaoi B.A.P]

ตอนที่ 1 : Zero shot

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 มี.ค. 56






Zero shot:
 

พื้นที่นี้ไม่มีที่ให้คนเป็นศัตรูยืนหรอกนะ...


 

บนดาดฟ้าสูงใจกลางเมืองใหญ่ร่างของชายสองคนที่ออกมารับลมท่ามกลางท้องฟ้าสีราตรี ควันบุหรี่สีหมอกอบอวนกลิ่นเมนทอลถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากได้รูปของชายร่างสูงที่เอนตัวพิงกับผนังตึกแต้มอักษรสีเลือดหยาบคาย ในขณะที่อีกร่างหนึ่งนั่งอยู่บนขอบของดาดฟ้าท่อนขาขาวกวัดแกว่งไปมาอย่างไม่นึกเกรงกลัวว่าตนจะพลาดท่าตกลงไปยังพื้นนรกเบื้องล่าง


 

“เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอกนั่งแบบนั้นหนะ...”

 

หึ ตกลงไปได้ก็ดีซิ

 

นี่คือสิ่งที่ดังก้องขึ้นมาภายในใจของเด็กหนุ่มที่นักแกว่งขาอยู่ริมดาดฟ้า ใบหน้าหวานหันไปมองคนที่ทักตนด้านหลังก่อนจะเผยยิ้มละมุนออกมาเบาๆให้ชายหนุ่มอีกคน


 

“ทำอะไรอยู่?


 

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเด็กหนุ่มหน้าหวาน คนถูกถามยักไหล่เล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจภาพเบื้องล่างตนอีกครั้ง


 

“มองภาพนรกอยู่หนะ...”


 

ภาพนรก ใช่ สิ่งที่เขากำลังก้มมองอยู่นี้มันเป็นภาพนรก เบื้องล่างของตึกสูงเสียดฟ้าเป็นตอกซอยเล็กๆเด็กน้อยหลายชีวิตถูกผู้เป็นเจ้าของชีวิตปลอมๆเฆี่ยนตีราวกับเป็นสัตว์เดรัจฉาน เสียงร้องไห้ระงมของเด็กน้อยมือเล็กที่สั่นระริกแต่ก็ยังต้องทำหน้าที่หนักอึ้งเกินกว่าที่สิ่งมีชีวิตเล็กๆนั้นจะทำได้


 

มือบางของคนมองจากเบื้องบนกำแน่นกับวัตถุสีดำขลับในมือตน ทำไมบนโลกนี้ถึงต้องมีเรื่องราวแบบนี้อยู่ด้วยนะ


 

“คล้ายว่าเคยพบเจอซินะ...”

 

คนตัวเล็กกว่าสะดุ้งเฮือกเมื่อน้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นอยู่ในระยะใกล้ชิด ลมร้อนเป่ารดหู ทำให้ต้องพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

 

“ประมาณนั้น...”

 

“อย่าสนใจเรื่องในอดีตเลยน่า~

 

รอยยิ้มอบอุ่นจากชายร่างสูงพร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาๆจากมือหนาที่เลื่อนมาลูบศีรษะร่างเล็กอย่างอ่อนโยนทำให้มือบางนั้นคลายปมออกจากวัตถุสีดำขลับช้าๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนราบไปกับพื้นเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามรัตติกาล ไม่มีแม้แต่ดาว มีเพียงดวงจันทร์เสี้ยวน้อยเท่านั้นที่ส่องแสงสีเหลืองทองอยู่แต่เพียงไม่นานก็ถูกกลุ่มเมฆสีดำกลืนกินหายไป

 

หึ... ไม่ว่าจะพื้นล่าง หรือ ด้านบน ก็ไม่มีที่ไหนที่จะสร้างความอภิรมณ์ให้เขาเลยรึไงกัน

 

“วันนี้มีอะไรหรอยงกุกฮยอง?


 

ชายหนุ่มร่างสูงผู้ถูกเรียกขานทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเด็กหนุ่มที่นอนทอดกายยาวอยู่ ก่อนจะหยิบเอาเอกสารในมือตนออกมา เป็นเอกสารกระดาษเอสี่เพียงแผ่นเดียวสร้างความฉงนให้กับคนที่นอนมองอยู่ไม่น้อย

 

“รายละเอียดคราวนี้ไม่น้อยไปหน่อยหรอ?

 

เด็กหนุ่มเด้งตัวขึ้นมาทันทีก่อนจะพยายามจับจ้องกระดาษในมือหนา ที่ตอนนี้ถูกพัดโบกไปมาคล้ายว่าคนที่ถืออยู่นั้นไม่อยากจะให้เจ้าตัวได้มองเห็นเท่าไหร่นัก

 

“ย้าห์! ยงกุกฮยอง ถ้าจะส่ายไปส่ายมาแบบนี้ผมจะเห็นได้ไงหละ?

 

“นี่ ยูยองแจ พวกเราเป็นอะไร?

 

ใบหน้าติดหวานฉงนเล็กน้อยกับคำถามของร่างข้างๆตน ไม่รู้ว่ามีเหตุผลอะไรที่เขาต้องมาถามแบบนี้ แต่ก็เลือกที่จะตอบออกไปด้วยเสียงเรียบนิ่งอย่างว่าง่าย

 

“เราเป็นตำรวจสายลับ ตำรวจสายลับที่ทำงานทุกอย่างเพื่อนำพาความดีกำจัดความชั่ว อย่างไม่มีข้อแม้...”

 

“ใช่ ไม่มีข้อแม้...”


 

เสียงทุ้มพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะมองหน้าคนข้างๆ มือหนายื่นเอกสารขนาดเอสี่ใบเดียวในมือของตนให้กับคนหน้าหวานที่ยิ้มร่า

 

ไม่นานนักรอยยิ้มนั้นก็หุบหายไปแทบจะทันที กระดาษในมือบางถูกกำแน่นจนยับยู่ยี่ ริมฝีปากบางเม้มแน่นก่อนจะเงยหน้ามองคนข้างตนอีกครั้ง


 

“ฮยอง...นี่มันอะไรกัน?

 

เสียงถอนหายใจพรืดดังมาจากร่างสูงกว่า คนถูกถามลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะสูบหายใจแล้วพ่นควันสีหมอกออกมาอีกครั้งแล้วโยนก้านส่วนที่เหลือทิ้งไป ใบหน้าคมเสมองไปทางอื่นคล้ายว่าไม่ต้องการจะอธิบายใดๆทั้งสิ้น

 

“ยงกุกฮยอง ทำไม…!


 

“หน้าที่เราทำโดยไม่มีข้อแม้ไม่ใช่หรอ ยูยองแจ!



 

ใบหน้าหวานชะงักไปทันทีที่สิ้นเสียงของคนตรงหน้าตน

 

มันก็จริงอยู่ที่เขาทำหน้าที่ทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น


งานของเขาคือการเป็นตำรวจสายลับ ทำทุกอย่างเพื่อกำจัดความโสมมบนพื้นแผ่นดินที่เขาอยู่


 

งานของเขาคือการรับเอกสารของพวกผู้ร้ายรายใหญ่มาแล้วก็คิดวิธีการกำจัดต่างๆนานาให้สำเร็จ แต่รายนี้...

 

“คำสั่งจากองค์กรนายต้องกำจัดผู้ชายคนนี้”

 

ยงกุกเอ่ยออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าร่างของยองแจนิ่งไป เขาเองเลือกได้ก็ไม่อยากจะให้เด็กหนุ่มตรงหน้านี้ทำงานนี้เท่าไหร่ แต่มันเป็นคำสั่งขององค์กร พวกเขาเป็นตำรวจสายลับเป็นเหมือนหมาเลี้ยงขององค์กรมีหน้าที่เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น ทำตามโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้...

 

”แต่...”

 

“ไม่มีแต่ยูยองแจ ยังไงทางฝั่งนู้น จองแดฮยอนเองก็เป็น ผู้ล่านายเหมือนกัน”


 

สิ้นประโยคริมฝีปากบางก็กัดกันแน่นจนคนมองกลัวว่าของเหลวแดงข้นจะไหลออกมา เขารู้เหตุผลดีว่าทำไม ยองแจถึงได้เป็นแบบนี้เมื่อรู้ว่าเป้าหมายที่ต้องทำกำจัดคือ ผู้ชายชื่อ จองแดฮยอน...

 

“หรือนายจะไม่...”

 

“ผมจะทำ... ผมเลือกได้หรอ...ยังไงผมก็จะทำฮยองไม่ต้องห่วง”

 

!!

 

พลันครู่หนึ่งที่สายตาอ่อนแอแข็งกร้าวขึ้นมาเล็กน้อย มือบางล้วงหยิบไฟแช็คทรงโบราณในกระเป๋าตนก่อนจะจุดเผากระดาษภายในมือทิ้งไป สร้างความแปลกใจให้คนเป็นพี่ที่ยืนมองดูอยู่

 

“ผมว่าผมคงรู้อะไรมากกว่าในกระดาษเอสี่ใบเดียวนี่นะ...ฮยองถึงได้จงใจเอามาให้ผมแค่นี้”

 

คนตัวเล็กลุกขึ้นยืนต็มความสูงของตัวเองก่อนจะปัดป่ายเสื้อผ้าส่วนที่คิดว่าสกปรก ก่อนจะยื่นมือของตัวเองขึ้นไปบนฟ้าทำท่าคล้ายว่าจะหยิบเอาพระจันทร์ลงมาไว้ที่ตัวเอง

 

“ถึงว่าหละทำไมวันนี้ทั้งพื้นเบื้องล่าง ทั้งภาพวาดด้านบน ไม่มีที่ไหนอำนวยความภิรมณ์ให้ผมเลย”

 

ริมฝีปากบางแย้มยิ้มออกมาเบาๆ แต่กลับไม่ได้ดูว่าร่างนั้นจงใจยิ้มออกมาจากใจเลยแม้แต่น้อย อยากจะช่วยแต่ก็ช่วยไม่ได้ อย่างว่า พวกเขามันเป็นหมาเลี้ยงที่ได้แต่เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น...

 

“เวลาเริ่มคือเที่ยงคืนพรุ่งนี้...นี่ไม่ได้ไกด์บอกว่าจะให้มีการอำลาอะไรกันหรอกนะ”

 

ว่าแล้วคนพูดก็เดินจากไป ทิ้งไว้แต่ร่างของยูยองแจที่ทำหน้าฉงนเล็กน้อย ไม่ได้ไกด์ให้มีการอำลางั้นหรอ...

 

หึหึ คนไม่ได้เจอกันมาหลายเดือน กำลังจะต้องกลายเป็นศัตรูกันทั้งๆที่เคย...ไม่พูดถึงดีกว่าแหะเรื่องนี้... หึหึหึ มันไม่จำเป็นหรอก ไม่จำเป็น เขาจะลืม ลืมทุกอย่างในอดีต แล้วเกมชุดใหม่จะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งหลังเที่ยงคืนวันพรุ่งนี้...

 

ใบหน้าหวานส่ายไปมาอย่างไม่คิดอะไรมากก่อนเดินออกจากดาดฟ้ามุ่งหน้าไปยังห้องของตน ดาดฟ้าตึกที่เขามายืนอยู่นี้คือคอนโดธรรมดาๆซึ่งเป็นที่อยู่ของเขาเอง ส่วนชายร่างสูงคนเมื่อกี้ บังยงกุก เป็นหัวหน้าหน่วยงานที่เขาทำงานด้วยอยู่ อืม หรือเรียกง่ายๆว่าหัวหน้าตำรวจสายลับนั่นหละนะ...~

 

ยิ้มฝีปากบางยกยิ้มอย่างนึกสมเพชอีกคราเมื่อนึกไปถึงภาระงานหลังเที่ยงคืนวันพรุ่งนี้...

 

ช่วยไม่ได้นี่นะ ก็มันเป็นงาน...

 

ร่างเล็กของยองแจเดินหายไปโดยไม่ทันได้สังเกตว่าทุกกิริยาของตนได้ถูกจับจ้องด้วยสายตาของใครบางคน ชายหนุ่มในความมืดเดินตามร่างเล็กออกไปโดยที่อีกคนไม่ทันได้รู้ตัว...



 

 

“เฮ้อออ~


 

ยองแจทิ้งตัวลงกับที่นอนสีดำสนิทของตนทันทีที่กลับมาถึงห้อง ทั้งที่ไม่ได้ทำกิจกรรมอะไรมาเลยทั้งวันแต่ทำไมเขากลับรู้สึกเหนื่อยล้าขนาดนี้กันนะ...

 

ก๊อก ก๊อก~

 

หืม ?

 

ใบหน้าหวานเงยขึ้นจากหมอนนุ่มของตนก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเวลานี้ใครกันมาเคาะประตูหน้าห้องเขา หรือจะเป็นยงกุกฮยอง? ไม่น่าใช่ก็ฮยองเขาถ้าจะเข้ามาหาที่ห้องต้องโทรบอกก่อนเสมอ ใครก็ตามที่จะมาหาเขาต้องโทรแจ้งก่อนนี่คือข้อกำหนด... แล้ว?


 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

“ครับๆ ไปแล้วครับบบบ~

 

เสียงหวานลากยาวก่อนจะลุกพาตัวเองเดินไปยังหน้าประตูห้อง ช่างใจอยู่เล็กน้อยรู้สึกเริ่มเครียดนิดๆที่คอนโดแห่งนี้ไม่หรูหราพอให้เจ้าของติดตาแมวไว้แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก มือบางจับลูกบิดเย็นเฉียบเพราะอุณหภูมิจากเครื่องทำความเย็นก่อนจะค่อยๆเปิดแง้มประตูออกไปตามประสาสายลับที่ต้องระแวดระวังตัว...

 

!!

 

พลันเมื่อเห็นว่าคนข้างหลังประตูคือใครมือบางก็รีบดันปิดทันทีแต่เหมือนว่าคนด้านนอกจากไวกว่าคว้าประตูเอาไว้แล้วเปิดอ้าออกอย่างแรงทำให้คนที่กำลังตกอยู่นอารมณ์ตกใจต้องซวนเซไปตามแรงดึง


 

“อะไรกัน ไม่เจอกันนานก็จะปิดประตูใส่กันแบบนี้หรอ ยูยองแจ?

 

เขาไม่ได้อยากปิด แต่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เขาต้องรีบปิด และบางสิ่งบางอย่างนั้นก็คือผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ผู้ชายที่กำลังจับข้อมือเขาอยู่ ผู้ชายคนนี้ที่ชื่อ จองแดฮยอน...

 

“นาย...มาได้ยังไง?


 

“ฉันคิดถึงนาย ยองแจ...”

 

“ย่าห์!!จองแดฮยอน ฉันถามนายอยู่นะ!

 

เสียงหวานร้องเหวขึ้นมาทันทีที่ร่างตรงหน้าตนตรงเข้ามากอดแน่น แรงดิ้นมหาศาลแต่ก็ไม่อาจจะทำให้คนที่ยืนกอดตัวเองนี้เขยือนไปไหนได้ จนเริ่มใจอ่อนแล้วหยุดยืนนิ่งๆ แต่เสียงใสๆก็ยังตะโกนนู่นนี่สารพัดเพื่อให้อีกคนยอมปล่อยตัวเองซักที

 

“นี่คุณสองคนจะมีเวลาส่วนตัวก็ไปในห้องซิครับ ผมนอนไม่หลับนะมาตะโกนกันอยู่ตรงนี้เนี่ย...~

 

เป็นเสียงจากห้องข้างๆที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยเปิดประตูออกมาเอ็ดพวกเขาสองคน ทำให้ไอคนที่กอดตัวเขาอยู่แน่นต้องผละออกช้าๆหันไปยิ้มให้ชายคนนั้นก่อนจะโค้งให้เป็นเชิงขอโทษแล้วจัดการดันร่างผมเข้ามาแล้วล็อคห้องให้เสร็จสรรพ

 

“ย ย่ะห์ นายเลิกกอดฉันซักทีได้ไหม...!


 

ใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวสูงกว่าเงยขึ้นมาสบตาเขาเขม็งก่อนที่ริมฝีปากได้รูปนั้นจะแย้มยิ้มออกมา สร้างความประหลาดใจให้กับคนที่ยังตกอยู่ในอารมณ์สับสน

 

“ยองแจ... นายรู้เรื่องหลังพรุ่งนี้เที่ยงคืนแล้วใช่มั้ย...”


 

คำถามที่เล่นเอาคนถูกกอดไว้หลวมๆชะงักไป ริมฝีปากบางเม้มสนิท ดวงตาสั่นระริกจ้องมองคนตรงหน้ากลับโดยไม่คิดจะหลบหนีไปไหน...

 

ฝั่งนู้นเองก็กำหนดเวลาพรุ่งนี้หลังเที่ยงคืนงั้นหรอ...

 

“...ฮยองเขาบอกให้ฉันมาอำลานายหละ”


 

ผมฟังไม่ชัดนักว่าชื่อของฮยองที่แดฮยอนกล่าวถึงคือใครเพราะเมื่อกี้มัวแต่คิดอะไรเพลินๆ แต่ประเด็นที่ผมสนใจไม่ใช่ตรงนั้น มาอำลางั้นหรอ... นายมาอำลาฉันงั้นหรอจองแดฮยอน น่าขำหน่า นายต้องบ้า บ้า... หึ

 

“ย้าห์!! จองแดฮยอน นายหายไปเป็นหลายเดือนแล้วก็กลับมาวันนี้เพื่อจะลาฉัน?! นายต้องการอะไรกันแน่ บ้าไปแล้วรึไง หายไปซะก็ดีไม่ใช่หรอ... หายไป ให้ฉันโกรธนายไง แค้นที่นายทิ้งฉันไป หลังพรุ่งนี้เที่ยงคืน ฉันจะได้ไม่ร้อง ไม่ร้องเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้...จองแดฮยอน นายมันบ้า...ฮึก”

 

ถ้อยคำตัดพ้อต่างๆเปร่งออกมาลั่นอย่างคนไม่มีสติ ท่อนแขนขาวทุบเข้ากับอกของคนตรงหน้าอย่างไม่มีการผ่อนแรงแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนโดนกระทำถอยห่างไปไหนกลับกันยิ่งกอดรัดร่างนั้นไว้แน่นขึ้นไปอีก จนเมื่อดูเหมือนว่าคนอาละวาดจะเริ่มพอใจผ่อนแรงลงแล้วหยุดการกระทำไป หากแต่เสียงสะอื้นไห้ไม่ได้เงียบตาม

 

“ฉันขอโทษ ยองแจอา... เพราะเราสองคนเดินกันคนละเส้นทาง ฉัน...!

 

ยังไม่ทันจะสิ้นคำพูดริมฝีปากบางก็ประทับเข้ากับร่างสูงตรงหน้านี้เสียก่อน ถ้อยคำต่างๆถูกกลืนกินหายไปในลำคอ หลงเหลือเพียงเสียงแลกความหวานภายในโพลงปากเพียงเท่านั้น เสียงหวานดังอื้อเมื่อคนตัวสูงได้ใจรุกหนักจนตนเริ่มหายใจติดขัดก่อนจะค่อยแยกๆผละออกจากกัน

 

“ยองแจอา...”

 

“นายมาอำลาฉันไม่ใช่รึไง จองแดฮยอน...”

 

ใบหน้าหวานของยองแจที่เริ่มขึ้นสีแดงเรื่อจ้องเข้าไปในดวงตาของร่างตรงหน้าตน ใบหน้าหล่อเหลาของแดฮยอนยิ้มออกมาอีกครั้งก่อนจะโผกอดร่างของยองแจอย่างแรงจนทั้งคู่ล้มกลิ้งลงไปบนเตียงกว้าง

 

“ก่อนจะถึงเที่ยงคืนวันพรุ่งนี้...”

 

“...”

 

“ให้นายได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของฉันนะ ยูยองแจ...”

 

สายตาที่ไม่สามารถอ่านหาความหมายได้จากชายตรงหน้า ใบหน้าคมก้มลงมามอบรสจูบหอมหวานให้เขาอีกครั้ง คืนนี้จะเป็นการรับรู้ถึงการมีอยู่ของกันและกัน โดยที่ไม่สามารถจะคาดเดาได้ว่าหลังจากเที่ยงคืนวันพรุ่งนี้พวกเขาจะต้องรับรู้อะไรบ้าง...เขาไม่ปฏิเสธว่าเขาคิดถึงและโหยหาร่างของชายตรงหน้านี้แค่ไหนตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เขา...

 

“ฉันรักนาย ยูยองแจ นี่คือสิ่งเดียวที่ฉันจะสาบานว่ามันคือความจริงตลอดไป...”

 

...ตลอดไปงั้นหรอ นายแน่ใจหรอจองแดฮยอน คำว่าตลอดไปของเรามันไม่ได้ขาดสะบั้นลงตั้งแต่วันที่เรารู้ว่าต่างคนต่างก็เดินกันคนละเส้นทางแล้วหรอ จองแดฮยอน...

 

“ฉันก็รักนาย จองแดฮยอน ตลอดไป...”





---------------------------------------------------------


 

Finish chapter zero

5555555555555555

แต่งเพี้ยนๆไปบ้างขออภัย
ตอนแรกๆเห็นแววว่าจะไม่ดราม่าเท่าไหร่ ออกฟิน+ฮานิดๆด้วย
แต่หลังๆ ไม่รับประกัน ความเถื่อน+จิต ของคนเขียน นะแจ๊ะ 555555

ใครอ่านแล้วอาจจะรู้สึกกลิ่นคุ้นๆมันมีความเป็น oneshot และ code beaker ปนๆกันไปหละ 5555

อิมมเมจเบาๆของแต่ละตัวละคร
จองแดฮยอน อิดำแด้ที่รักของคนเขียนแกเหมาะกับอิมเมจหล่อเลวหนะดีแล้ว... -.- 5555 #สาบานว่าเมนแด้...
ยูยองแจ หนูแจ้พุงโย้(?)ที่น่าเอ็นดูของคนเขียนหนูเหมาะกับบทหักดิบเชิงคุณธรรมมากตามตำรา one shot ด้วยรอยยิ้มใสซื่อตอนยัดอะไรใส่เป๋าพี่บังในเอ็มวี กับรอยยิ้มเฉือดเฉือนตอนที่ออกตัวว่าตนเป็น police ปลื้มนัก <3 #สาบานอีกครั้งว่าเป็นเมนแด้ 5555
บังยงกุกถึงพี่จะหน้าตาดูเป็นคนเลว(?)แต่เรื่องนี้หนูให้พี่เป็นฝั่งดีนะ T..T
คิมฮิมชาน ยังไม่เปิดเผย
เชวจุนฮง น้องโล่ผู้น่ารัก ยังไม่เปิดเผย
มุนจงออบ น้อยน่ารักตาล็กจุ๋มจิ๋ม(?)อันนี้ก็ยังมิเปิดเผย

แฮร่ รอกันต่อไป ~~~ ><


วันนี้ใครไปดู คอน kmw ฝากกรี๊ดดังๆให้ดำแด้ด้วย โฮกกกกกก ก กก คนเขียนอยากไป ~~~~ TT..TT


 

ฝากติดตามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

อ่านเม้นกันด้วยเด้อเจ้า :D

@pimmpimmaada

ทวิตเตอร์แอคเค้าฟอลมาคุยเม้ามอยกันได้เด้อ จะเม้าการ์ตูน เม้าติ่งโคเรียบอย เม้าวาย ได้หมดหละ <3 555




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

248 ความคิดเห็น

  1. #235 taitony (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 14:08
    แด้แจต้องมาทำร้ายกันเองหรอออ
    #235
    0
  2. #197 Tuang_Zzaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 11:07
    แด้แจ้ แบบ โคตรฟิน ><
    #197
    0
  3. #177 ES2T thailand (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 08:54
    อ่านแล้วนุกมากกก ขอบคุณนะ
    #177
    0
  4. #131 พักซงแมน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 14:39
    แอบคิดนะไรท์ ว่าที่แด้มันมาอยู่ในทางเดินที่ขัดกับยองแจแจ้ เพราะ....มันดำ = [ ] = 555555555555

    # ติดตามค่าาา
    #131
    0
  5. #91 MicKii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 18:35
    แค่เริ่มเรื่องก้อพาดราม่าซะแล้ว รักกันแต่ต้องมาไล่ล่ากันเหรอ 


    #91
    0
  6. #88 ++ Crazy-I_miss_you ++ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 19:37
    เริ่มได้กลิ่นดราม่าจางๆล่ะ ;_;
    #88
    0
  7. #72 toptap (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 15:19
    น่าติดตามมากค่ะ
    #72
    0
  8. #64 only aoy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 17:23
    เเดกับเเจจะต้องฆ่ากันเองเหรอเนี่ย

    ม่ายยยน้าาา

    เเต่เราชอบเเนวๆนี้นะ ดราม่าๆ (อ้าว!) 555

    #64
    0
  9. #59 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 14:47
    ลางดราม่าเริ่มมาแล้ว ;-;
    ติดตามฮับบ~
    #59
    0
  10. #55 BangChan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 16:49
    ความรักกับงานมันไปด้วยกันไม่ได้จริงๆสินะ T^T
    #55
    0
  11. #50 babymind (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 19:34
    แดกับแจ เดินคนละเส้นทาง แต่ก็รักกัน คือ....



    อยากบอกว่า ซึ้ง T^T ทั้งที่เป็นศัตรูกัน แต่แดแจก็ยังคงมั่นอ่า



    แล้วต่างคนต่างต้องฆ่ากัน ฮือออออออ
    #50
    0
  12. #47 ToMotaRo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 13:09
    ชอบมากอ่าาาาาา

    แดกับแจ ต่างเป็นศัตรูกัน

    ต้องเดินกันคนละทาง

    ทั้งที่ยังรักกันอยู่
    #47
    0
  13. #40 naneiy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 19:44
    แดแจไม่นะ ทำไมสวรรค์ต้องเล่นตลกด้วยยย !!

    คนเค้ารักกัน แต่ทำไมต้องเป็นศัตรูกันด้วย

    อยากรู้ว่าทั้งคู่จะทำยังไงต่อไป จะฆ่ากันลงหรออ
    #40
    0
  14. #25 khytar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 17:53
    แจ พุงไม่โย้แล้วนะ - 3-
    #25
    0
  15. #17 คนแซ้บเงาะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 19:47
    สรุป. โฮกกกกก~ให้ฆ่ากันเองงั้นหรอ??

    #17
    0
  16. #14 Firelight (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:19
    ติดตามค่าาา

    แต่ได้กลิ่นมาม่ามาแต่ไกลเลยㅠㅠㅠㅠ

    สงสารแด้แจอะ
    #14
    0
  17. #12 mymintmaple (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 20:21
    ไรท์คะ ทำไมออกแนวดราม่าล่ะคะ ㅠㅠ
     
    ปล.ยืมยูส
    #12
    0
  18. #10 Namo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 18:59
    ติดตามมมม ฮะ!!
    #10
    0
  19. #7 Mai-3- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 14:16
    ติดตามมมมมมมมมมม
    #7
    0
  20. #6 อิิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 22:14
    ชอบจัง ติดตามจร้า !!!!!!!!
    #6
    0
  21. #5 เค้ก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 16:06
    โอ้ย ทำต้องล่ากันด้วยยย แง~

    สงสารหมูกับแด้ ดราม่าแน่ๆ
    #5
    0
  22. #4 ._V.I.P_BJ_BABY_. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 21:52
    รอ!!!!
    #4
    0
  23. #3 5555 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 16:34
    ชอบค่า แนวแบบนี้ ติดตาม อัพไวไวนะคะ ^ ^
    #3
    0
  24. #2 mookkyjung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 15:59
    อ๊ากกก แลดูจะดราม่าเยอะ ;_;
    #2
    0
  25. #1 EARN_YS'YJ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 15:18
    ติดตามค่าาา 
    #1
    0