IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 20 : TERRIBLE No.19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 ก.ค. 57









-19-






 

“ตั้งแต่มีแฟนนี่หน้าตาสดขึ้นนะครับ”



 

“เหมือนสาวน้อยวัยแรกแย้มหวะ”


 

“ยิ้มหน้าบวมหมดแล้วอ่ะมึง”


 

ตลกกกก มีแต่ยิ้มหน้าบานป่ะวะ หน้าบวมนี่มันเป็นมาแต่เกิดโว้ยยยย สบถในใจ ก่อนจะยกมือตบลงกลางหัวสีเทาของเพื่อนตัวสูงที่อมยิ้มเลี่ยนๆส่งมาให้ ไม่ชอบอ่ะ เกลียดคิมคยอมหน้านี้เห็นแล้วอยากเอาส้อมจิ้มแม่ง...


 

“แล้วจะมาแซวกันทำไมหวะเนี่ย อาทิตย์กว่าแล้วนะครับ ไม่ได้เพิ่งเป็นเมื่อวานนนนนน”


 

พูดด้วยความรู้สึกสะอึกน้อยใจ จริงๆก็ไม่อะไรกูแค่อายครับ แซวอยู่ได้ แซวเช้าแซวเย็น  แซวยันลูกบวชเลยมั้ย แหม่ อย่าให้ต้องขุดเรื่องที่วันก่อนเห็นเนียร์กับพี่บีอะไรของมันแอบจุ๊บกันที่สวนสาธารณะนะ ประเจิดประเจ้ออ่ะ แบบไม่ได้ตั้งใจเห็นนะ วิ่งออกกำลังกายอยู่แล้วบังเอิญผ่านไปเจอเลยได้เผือกเห็นช้อตเด็ด...


 

ส่วน เพื่อนแจ นี่อย่าให้แฉว่าวันก่อนเห็นแอบเอาเล็บข่วนผนังด้วยความคับแค้นใจสายตาแอบดูพี่หวังคนสปอร์ตพรอตรักสาวทรงโต ฮริ แบมจะไม่ขำเพื่อนเรื่องนี้... ส่วนคิมคยอมมี่... ไม่มีเรื่องราวความรักให้แซวปล่อยผ่านไป ฟิ้ววว


 

“แหม่ะ ก็นานๆทีเห็นนอกจากอ้อนพวกกูจะอ้อนคนอื่น...”


 

“ใช่... พี่มาร์คแบมอยากกินนั่นนน~~


 

“พี่มาร์คสอนการบ้านแบมโหน่ยยยย วรั้ยยย”


 

หมั่นไส้หน้าคิมยูคยอม อยากจะสลัดรองเท้ามาตะปบหน้ารัวๆร้อยที แล้วด้วย ทั้งเสียงทั้งท่ามาหทด แล้วขอเหอะ ผมไม่เคยเอาหน้าถูแขนพี่มาร์คแบบที่ไอยูคมันกำลังเอาหน้าของมันไปถูแขนไอเนียร์โว้ยย อย่ามา ถึงไอประโยคข้างต้นจะเคยพูดมาหมดก็เหอะ...


 

“ตอนแรกมึงยังกลัวพี่เขาอยู่เลยหนิ”


 

เออ กลัวมากด้วย คนบ้าอะไร เข้ามาหา เยี่ยงมาไถตัง ใครจะไม่กลัวมั่งฟร้ะ นึกว่าจะโดนฆ่ายัดล็อคเกอร์โรงเรียนแล้วเหอะ ถ้าผมโดนฆ่านะ ผมก็จะได้เป็นตำนานใหม่ของโรงเรียนที่เล่าขานไปนานชั่วโคตร...แบบบ



 

เฮ่ย แก ฉันเคบได้ยินมาว่าล็อคเกอร์เบอร์62ห้องเนี่ย มีรุ่นพี่เมื่อหลายปีก่อนถูกฆ่าแล้วยัดศพไว้เว่ยยย วิญญาณแค้นมากเลยนะ ถึงกับต้องปิดตายห้องเรียนเลยนะแกกก  แบบเนี่ย...


 

ตลกมากพอรึยัง?  ถถถถถถถ



 

“ก็นะ ก็ตอนแรกพี่เขาน่ากลัวนี่หว่า...”


 

“กลัวแล้วไมอมยิ้มแบบนั้นอ่ะครับ”


 

มองค้อนยูคยอมที่ยังคงปล่อยหมาออกมาไม่เลิกไม่ลา จริงๆก็รู้สึกได้ว่ามุมปากของตัวเองนั้นยกยิ้มอยู่ ยิ้มเพราะนึกไปถึงครั้งแรกที่เจอกัน มันดูตลกดีนะครับ ผมกลัวพี่เขาแทบตายแหน่ะ


 

“โอ้ย หมั่นไส้~~~


 

เป็นยองแจที่พูดขึ้นมาก่อนใบหน้านั้นจะพองลมด้วยอารมณ์หงุดหงิด นิ้วที่ไม่สั้นไม่ยาวยื่นมาจิ้มจึกๆกลางหน้าผากผมรัวๆ ทำไมมีเพื่อนเพื่อนก็ชอบทำร้ายร่างกาย แบมจะไม่ทน แบมอยากจะครายยยยยยยยย


 

“ทำอะไรกันอยู่”


 

เสียงทุ้มของคนมาใหม่เรียกให้หันไปมองเป็นพี่เจบีกับพี่แจ็คสันที่เดินอาดๆเข้ามานั่งแหมะลงกับพวกผมโดยไม่คิดอยากจะขออนุญาตใดๆ ว่าแต่...


 

มนุษย์หัวแดงไปไหน?



 

“พี่มาร์คอ่ะ?


 

เป็นคำถามที่โดนใจมากครับ เพื่อนเนียร์หันไปถามไอพี่บีที่นั่งเก็กหน้าหล่อแต่ยิ้มโชว์ฟันหน้าให้ไอเนียร์ พี่เขาบู้หน้าลงเล็กน้อยแบบคิดว่าน่ารักควีโยมิมาก ซึ่งผมแอบเห็นไอเนียร์ถอนหายใจแล้วทำหน้าเอือมๆ เดี๋ยวๆนั้นแฟนนะ... ถึงมันจะดูตลกแต่ก็ควรเก็บอาการป่ะ โทษษษษษษษษนะ อยากหัวเราะ แต่ต้องกลั้นใจเก็บไว้ในส่วนลึกเดี๋ยวเขาหาว่าเสียมารยาท


 

“ไม่สบาย”


 

“ห่ะ?


 

ไม่ใช่ใครที่ไหนที่ ห่ะ ไม่ต้องสงสัยไปไกล เป็นผมเองนี่แหละ ที่นั่งกินข้าวอยู่ ถึงกับวางช้อนลงแล้วเงยหน้ามองพี่บี ที่นั่งทำหน้าปิ๊งๆ ฟรุ้งฟริ้งบีอิ้งพันเจ็ดใส่ไอเนียร์



 

“เป็นห่วงอะดิ”


 

พี่แจ็คสันยกวงแขนหนักๆมาคล้องคอผม เหม็นเงื่ออ่ะ... ไปทำห่ะอะไรมาฟร้ะ หรือเป็นเรื่องปกติของผู้ชาย ไม่จริงๆอ่ะ พวกผม ยังไม่เห็นมีอะไรแบบนี้เลย สงสัยจะเป็นเรื่องปกติของคนไม่น่าคบอย่างพี่เขา วร้ายย อย่ามองเหมือนรู้ว่าด่าดิ ไม่เอาดิ


 

“ก็... อื้อ”


 

“ไม่สบายมากหรอ?



 

ถามแล้วก็ก้มหน้าหงุดแทบสิงพื้นโต๊ะ เดี๋ยวนะ จะเขินทำไมมากมาย จริงๆก็ไม่เคยสะดิ้งอะไรแบบนี้หรอก นี่ลูกผู้ชายตัวจริงนะ คุยกันแมนๆ คุยกันตรงๆ ขงเขิน อะไร๊ ไม่มี.... แต่ช่วงนี้เหมือนกล้ามเนื้ออ่อนแรง เป็นเรื่องพี่มาร์คที่ไรคอพับคออ่อนทุกที หน้าก็ร้อน แม่ง... เมื่อไหร่จะชิน

 

“ก็ขนาดมาเรียนไม่ได้อ่ะ หนักป่ะให้ทาย?


 

ใช่เวลาตลกหรอครับ กวนตีนหรอครับ คุณหวังแจ็คสัน ถ้าไม่ติดว่าเห็นเป็นพี่นี่จะโบกให้กระโหลกแยกเหมือนตอนทำไอยูค แต่นี่ถ้าเกิดทำลงไปนะ ขืนผมโบกไปนะ ชีวิตคงสั้นลงเจ็ดวัน....


 

“ดูทำหน้าเครียดดิ วร้ายยย”


 

พี่เขาพูดดัดเสียงเล็กเสียงน้อย เอานิ้วมาจิ้มๆบนแก้มผม มืออีกข้างก็ล็อคคอไว้อย่างแน่นหนา โว้ยยยยยยยยยย ใครก็ได้มาเอาไอพี่บ้านี่ออกไปจากผมที หันไปขอความช่วยเหลือจากไอแจที่เอาแต่แดกไม่สนใจกัน มันไหวไหล่นิดๆแล้วก็ก้มกินต่อ


 

เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย


 

ของของใครก็รับผิดชอบดิ อย่าทำแบบนี้ ฮรื่อออออออออออ



 

“ไปเยี่ยมดิครับ อี้เอิน คงรอน้องแบมคนน่ารักไปประคบประหงมอยู่ที่บ้านเอ๊าะ”



 

โอ้ยยยยยยยยยยยยย มีเพื่อนเลวร้ายเท่าคิมยูคยอมยังไม่ร้สึกว่าชีวิตพังเท่ามารู้จักผู้ชายชื่อแจ็คสันหวัง พี่เขาไม่ทำให้ผมผิดหวังจริงๆครับ ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นหน้าพี่เขาความรู้สึกว่าไม่น่าคยมันก่อกำเนิดขึ้นมา และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แม่ม แช่งให้ไม่มีแฟนอ่ะ ฮึ่ยยยยย



 

นี่ดีนะที่ไอยูคอยู่เงียบๆ ปกตินะจะเป็นลูกคู่...



 

“ว้ายย งี้กันต์พิมุกเรียนเสร็จคงจะต้องรีบจรลรไปหาอี้เอินจินะครับ”



 

พูดเสร็จก็แท็กมือกันข้ามหัวผมไป แจ็คสันหวังกับคิมยูคยอม...



 

ไอพวกเฮรี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



 

อยากจะพูดออกมาแต่ต้องรักษาระดับความควีโยมิของตัวเองเอาไว้ น้องแบมจะหลุดหยาบคายต่อหน้าบรรดาผู้อาวุโสไม่ได้ คุณม๊าสอนมาดี ก็เงี้ย เก๋ๆ



 

“ไปส่งป่ะ ตอนเย็น”


 

ไม่ต้องสงสัยว่าใครถาม มีคนเดียวแหละครับ คนเดียวกับที่เคยจับผมไปหย่อนโยนไว้ที่บ้านตะกูลต้วนเมื่อนานมาแล้ว...




.
.
.


 

แล้วมันยังไง... ก็ต้องเป็นอย่างนั้นไง


 

ผมยืนนิ่งๆอยู่หน้าประตูบ้านสีน้ำตาล โดยมีพี่แจ็คสันโบกมืออำลาอยู่ด้านหลัวเป็นแบ็คกราวน์ มไอยองแจ เท้าคางมองแล้วส่งยิ้มมุมปากมาให้ เหอะ...


 

หมั่นไส้ ขอให้ไอพี่หวังพามันไปนั่งดูฉากพรอตรักกับสาวทรงโตอีก สาธุ บุ้ยย


 

ตอนนี้ก็ไม่เหลือใครแล้ว


 

เหลือแต่กันต์พิมุก กับ เป้ใบใหญ่ใส่หนังสือเรียน และ ในมือมีถุงผลไม้กับข้าวต้มร้อนๆ... ก็ไม่ได้ห่วงงงงง แต่กลัวจะลุกไม่ไหวแล้วไม่ได้กินอะไรเป็นลมตายไปแค่นั้นแหละ...


 

กดกริ่งแปปป...


 

ว่าแต่กดไปพี่มาร์คจะลุกมาเปิดไหวป่าววะ... ต้องลอง


 

ติ๊งต่องง


 

กดไปแล้ว ยืนกอดอกรอผล... นานแล้วไม่มีแม้แต่เสียงเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตในบ้าน เดี๋ยว แล้วจะเข้าไปไงวะ...


 

คงไม่...


 

มันนึก มึนนึกไปถึงเมื่อตอนนั้น ตอนที่มาครั้งแรก ตอนที่กดออดแล้วไม่มีใครมาเปิด... ตอนที่


 

เหลือบไปมองหน้าต่างบานหนึ่งที่เปิดแล้วมีบรรไดหนีไฟอยู่ข้างๆ


 

ฟัคกิ้งโกเด้นนน เหมือนเดจาวู  โอ้ย อยากแหกปากหัวเราะให้ลั่นหน้าบ้านมาร์คต้วน แต่กลัวคนข้างบ้านโบนหม้อ กะมัง ฝาชี ไห เหย มาใส่หัว...


 

ต้องทำจริงหรอ?



 

ถามไปงั้นแหละ มือเกาะราวบรรไดแล้วเนี่ย ถุง ผลไม้กับข้าวต้มก็ผูกไว้กับสายกระเป๋าเป้.. สภาพตอนนี้เหมือนขโมยยิ่งกว่าตอนนั้นอีก ให้ตาย... ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้วะเนี่ย


 

ถ้าไม่ใช่ว่ากลัวมาร์คต้วนตายคาห้องก็ไม่ทำหรอกนะ...


 

ฮึ้บ...


 

เหมือนจะชำนาญในการปีนบ้านคนอื่นขึ้นนิดนึง หลังจากทีเคยลองไปครั้งนึง ตอนแรกก็ไม่ค่อยถนัดหรอกครับ ทุลักทุเลไปบ้าง กลัวจะมีคนอื่นมาเห็นแล้วเข้าใจว่าเป็นขโมยบ้าง แต่พอได้ทำไปแล้วครั้งนึง ครั้งที่สองก็ไม่ค่อยกังวลอ่ะครับ ของแบบนี้ต้องลองเองนะครับ... ถุยยย


 

นี่เหงาหรอ เล่นมุขฟายตลอดอ่ะ ถถถถถถถถถถถ


 

“ทำไมต้องฝืนตัวเองขนาดนี้...กันต์พิมุกกกก”


 

ปีนไปก็พึมพำบ่นไป ตอนนี้มาถึงขอบหน้าต่างแล้วครับ ยืดสุดตัวหมายจะมองรอดเข้าไปในตัวบ้านเพื่อแสกนหน้าหลักลง แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ปรากฏสู่สายตา


 

“เห้ย!!


 

ผงะหงายเกือบตก ถ้าไม่ได้มือของใครบางมากระชากคอเสื้อไว้... ย้ำว่ากระชากคอเสื้อ และ ดึงทึ้งสายกระเป๋า เดี๋ยวนะ หาความโรแมนซ์ให้เหตุการณ์นี้ที เฮลโล่ววววว


 

บุรุษผมแดงใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้ดูซูบซีดผิดปกติปรากฏอยู่ตรงหน้า เรียวคิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย ริมฝีปกพึมพำออกมาจับใจความได้ว่าคงเป็นชื่อผม อืมมม ครับ พี่มาร์คคงไม่เห็นหน้าผมแล้วพึมพำเป็นจัสตินบีเบอร์หรอกเนอะ...


 

โดนลากโดนดึงจนตอนนี้มานั่งแหมะอยู่กลางห้อง มีพี่มาร์คนั่งจ้องหน้าอยู่ด้วยใบหน้าและเสียงหายใจติดขัดอิดโรยแปลกๆ นี่เหมือนมาสร้างงานหนักให้คนป่วยรึเปล่า... โถ้ะ


 

“พี่มาร์คไหวป่ะ?


 

ถามไปงั้นแหละ อาการเป็นไง ไม่ใช่หมอก็ดูออก หน้าตาอิดโรยเหมือนไปวิ่งรอบภูเขาไฟฟูจิมาซะขนาดนี้ แล้วนี่เหงื่อหรือเอาน้ำมาสาดตัว ชุดก็ยังชุดนอน ไม่อาบน้ำแน่เลยอ่ะ อี๋...


 

“แบมว่าพี่คงไม่ไหว...”


 

พูดเองเออเองเพราะดูท่าอีกคนคงตอบสนองได้ไม่มากนัก... ยื่นมือไปแตะลงบนหน้าผากอีกคน รู้สึกไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ ไม่ใช่อาการไม่โอเค แต่เป็นประสาทรับรู้หลังมือผมเนี่ยแหละที่ไม่โอเค


 

เวลาแบมไม่สบายม๊าวัดไข้ยังไงน้า...


 

ยืดตัวให้อยู่ในระดับเดียวกัน ยื่นมือไปตะปบข้างแก้มพี่มาร์คซึ่งเจ้าของก็ผงะไปเล็กน้อยแล้วมองผมด้วยสีหน้า งงๆ พี่ไม่ต้อง งง ครับ นี่เป็นเบสิคทั่วไปของการวัดไข้ธรรมดาๆ เพราะผมยื่นหน้าผากตัวเองไปแนบกับอีกคน ลมหายใจอุ่นหนักไปทางร้อนจึงเป่ารดอยู่ตรงพวงแก้มบวมๆของผม...


 

ชัดเจน


 

ร้อน


 

ร้อนมากเลยด้วย


 

หน้ากูนี่แหละครับ ไม่ใช่อะไร ฮรื่ออออออออออออออออออออ


 

ถามว่าหนีตอนนี้ทันมั้ย คิดว่าไม่ทัน เพราะเป็นมือพี่มาร์คเองที่ยื่นมาตะปบแก้มผมเอาไว้ เดี๋ยวๆ อยู่ท่านี้นานๆไม่ได้ คือเขินโว้ยยย เขินนนนน ใกล้ไป ใกล้ระดับเอชดี นี่ยิ่งกว่าใส่เลนส์ซูมแบบเห็นรู้ขุมขนอีก นี่มาทั้งภาพ และ ลมหายใจอุ่นๆ ฮื่ออออออออ ช่วยด้วยยยยยยย


 

“เล่นแบบนี้อีกแล้วนะ...”


 

เสียงทุ้มแหบแห้งพูดออกมาเบาๆ อย่าขยับปากมากครับพี่ มันจะแตะกับผมอยู่แล้ว...แล้ว มันก็แตะลงมาแล้วด้วย... อ๊ากกกกกกกกกกกก นี่นั่งนิ่งเป็นรูปปั่นหลุยส์เลยก็ว่าได้


 

“กลัวติดไข้หวะ...”


 

พี่มาร์คยังคงพูดเบาๆคลอไป แล้วก็มีเพียงแค่แตะปากลงมาเบาๆ ก่อนจะผละออกแล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่กับเตียงกว้าง... แล้วนี่จะหลับตาปี๋รออะไรอยู่ ? ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เห็นมาร์คต้วนหัวส้วตัวปัญหาต่ออัตราการเต้นของหัวใจนอนอมยิ้มอยู่ หมั่นไส้หวะ... เดี๋ยวเอาถุงโจ๊กฟาดเลยหนิ


 

“พี่กินอะไรยัง?


 

เจ้าตัวส่ายหัวหวือ บ่งบอกได้ดีว่ายังไม่กินอะไรตั้งแต่เช้า แล้วแบบนี้จะหายไข้ได้ไง อิโถ่ นี่ต้องทราบซึ้งในพระคุณของกันต์พิมุกนะครับ ที่หิ้วถุงโจ๊กและแอปเปิ้ลมาฝากเนี่ย


 

“งั้นเดี๋ยวแบมมา”


 

ลุกพรวดออกจากเตียงของอีกคนไป วิ่งเข้าห้องครัวที่แสนจะคุ้นเคย เทโจ๊กใส่ชามแล้วเอาเข้าไมโครเวฟให้มันอุ่นๆหน่อย เมื่อกี้ลีลาเหตุการณ์เกิดขึ้นมาเกินไป จนโจ๊กเริ่มจะเย็น วิ่งเอาขึ้นไปวางให้พี่เขา แล้วก็วิ่งลงมาในครัวใหม่



 

คนป่วยควรได้รับวิตามินจากผลไม้ ปอกแอปเปิ้ลไปยิ้มไป ก็ปอกธรรมดานี่แหละครับ จริงๆก็ไม่ธรรมดา... ไม่ได้เป็นรูปกระตงกระต่ายอะไรหรอก แต่มันแค่แหว่งบ้าง กินเนื้อบ้าง ตามประสาผู้ชายแมนๆปอก...


 

“กินโจ๊กเสร็จยังงง”


 

เปิดประตูเข้าไปอย่างแรง แล้วก็ต้องขมวดคิ้วด้วยไม่พอใจ โจ๊กที่อุ่นแล้ววิ่งเอาขึ้นมาให้ยังไม่พร่องไปแม้แต่นิด มองหน้าพี่มาร์คที่นอนสำออยระโหยโรยแรงก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ


 

“ไมไม่กินหวะพี่มาร์ค?


 

พองลมในแก้มแล้วถามอีกคน


 

ทำไมไม่กิน


 

เหม็นหรอ


 

พะอืดพะอมหรอ แพ้ท้องรึไง โว้ววว?



 

“ไม่มีแรง...”


 

ห่ะ?




 

“จะจับช้อนยังไม่มีแรง”


 

ตลกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เมื่อกี้ยังกระชากคอเสื้อน้องแบมแล้วดึงทึ้งให้ผมลอยหวือขึ้นมานั่งแหมะลงบนพื้นห้องอยู่เลยเหอะ มาร์คต้วนอย่ามาสตอเบอร์รี่ ตีหน้าเศร้าเล่าเรื่องเท็จนะ...


 

“ป้อนหน่อย”


 

หันมองหน้าอีกคนพร้อมถ้วยโจ๊กในมือ... นี่อ้อวนรึเปล่า แต่ช่วยทำหน้าดีๆหน่อยดิ หน้านิ่งไปไหน นี่ขอให้ป้อนนะเห้ยย ทำหน้ายังกับขู่กรรโชกปล้นตัง....



 

“จริงจังป่ะเนี่ย”



 

ถามไปงั้น แต่ก็ถือถ้วยมานั่งแหมะบนเตียงข้างๆอีกคน


 

“อ้าปาก”




 

เป่าโจ๊กในช้อนเบาๆ แอบเห็นว่าอีกคนอมยิ้มเล็กๆแล้วก็อ้าปากตามที่บอก... มาร์คต้วนเหมือนเด็กตัวเล็กๆเลย... เวลาป่วย ซึ่งมัน...




 

น่ารักกกกกกกกกกกกกก หงะ!




 

โจ๊กพร่องลงไปเยอะแล้ว พี่มาร์คนั่งยิ้มเหมือนคนที่ไม่เคยผ่านการป่วยมาก่อน ถึงเวลาของน้องแอปเปิ้ลเขียวได้ออกโรง ยื่นมันมาตรงหน้าอีกคน ซึ่งพี่มาร์คก็มองแบบ แปลกๆ...



 

“กินดิ”


 

ก็ยังมองแบบแปลกๆ


 

“ถึงมันจะดูแปลกๆ แต่มันก็เป็นผลไม้ทั่วไปนะพี่ แค่ปอกไม่ดีแค่นั้นเอง”


 

พูดเสร็จก็ยัดเข้าปากคนป่วยไปชิ้นนึง พี่มาร์คทำท่าสำลักเล็กน้อย ไอค่อกแค่กพอเป็นพิธี แล้วก็กลืนน้องแอปเปิ้ลเขียวลงคอไป...


 

“นี่ปอกได้แย่กว่าไอหวังอีกหวะ...”


 

“ห่ะ พี่มาร์คว่าไรนะ?


 

เอียงตัวเข้าไปใกล้ๆเพราะได้ยินเสียงบ่นพึมพำอะไรจากปากสีซีดนั่น


 

“เปล่า...”


 

พี่เขาว่างั้นแล้วก็ทิ้งตัวลงนอน ปิดเปลือกตาลง ผมมองอีกคนด้วยไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปดี...


 

“พี่รู้ป่ะเวลาป่วยต้องทำไงให้หาย?


 

ถามพี่มาร์คด้วยเสียงเบาๆ พี่มาร์คยังคงปิดเปลือกตาอยู่ แต่ศรีษะนั้นส่ายหวือจนเรือนผมสีส้มกระจายไปทั่วหมอน


 

“ม๊าบอกเวลาป่วยต้องได้รับความอบอุ่น...”


 

ขยับตัวลงไปนอนข้างๆอีกคนเป็นที่เรียบร้อย... อย่าถามว่าจะทำอะไรต่อจากนี้ เพราะผม


 

“แบมนอนด้วยนะ”


 

ก็แค่ลงไปนอนแล้วยกมือโอบรอบตัวอีกคนไว้แค่นั้นเอง... ไม่ได้อ่อยนะเว้ย ก็แค่อยากให้หายไวๆ กลัวว่าจะป่วยตายไปซะก่อน แค่นั้นเอง...

 

 

 

 ---------------------------------------------------------------------------




ฮัลโหล๋วววววววววววววววววววววว



คนอ่านหายหมดแล้ววววววววววววววว ปุริ้งปุริ้งงงงงงงงงง


ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถาา

ปาดน้ำตาแปปปปป #โดนโบก


ตอนนี้ไม่มีไรมาก เวิ่นเว้อไร้สาระ ภาษาคนเขียน

เอาง่ายๆตัน ไม่รู้จะแต่งไงต่อ เริ่มจะเล่นมุขฟายมากขึ้น  55555555555555555555555

จะปิดเรื่องเลยก็สายฟ้าแลบไป รออีกซักนิดแล้วกัน กร๊ากกกกกกกกกกกกกก


อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะเจ่าาาา ขอบคุณที่ติดตามมมมมมมมมมมมมมมมมม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #869 Yuyu my angle (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 13:34
    แบม อันนี้คือต้องการให้พี่มาร์คหายป่วยใช่ป่ะ 5555555
    #869
    0
  2. #822 Beerby-Witch (@beerby-witch) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 00:01
    จ้าไม่อ่อยเลย แต่ละอย่างไม่อ่อยเลยจ้าาาาา จับกดเลยดีมั้ยพี่มาร์ค
    #822
    0
  3. #810 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 23:49
    คงหายจากป่วย มาหื่นแทนนะซิ

    น้องอ่อยอ่าาาาา
    #810
    0
  4. #770 IGOT7MM (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 00:19
    มาร์คคงต้องป่วยไปอีกนาน.....หุหุ แบมเทคแคร์ซัะ.

    .ถึงจะป่วยแต่ระวังมาร์คจะหน้ามืดนะแบใ
    #770
    0
  5. #760 oni (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 11:39
    มาร์คควรป่วยนานแล้ววววววววววววว



    แบมจะได้มาดูแล ป้อมข้าวป้อมน้ำ เช็ดตัวแล้วก็นอนกอดดดดดดดดด



    แบมพอรู้ว่ามาร์คไม่สบายอาการห่วงออกนอกหน้าเชียว



    พี่แจ็คช่างรู้ใจเอามาทิ้งไว้หน้าบ้าน ให้แบมปีนเข้าบ้านมาร์คเหมือนเดิม
    #760
    0
  6. #739 TaLib Tipz (@talibtipz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 09:49
    จิกหมอน นั่งยิ้มอยู่คนเดียววววว ฟินนนนนนนนน
    จุ๊บกันไปแล้ว นอนกอดพี่มาร์คก็แล้วว ระวังติดหวัดนะ
    แล้วถ้าแบมติดหวัดจากพี่มาร์คหล่ะ ฮอลลลลลลล ><
    #739
    0
  7. #736 film (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 22:02
    อ๊าค !!!! ตายสิครับ พาสนี้ ฟินกระจาบ
    #736
    0
  8. #735 TUAN.-. (@akari22) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 15:54
    พี่ต้วนคนซึนนี่ซึนแล้วโอ้ยยยขรรมส์55555555555
    #735
    0
  9. #734 RII_AAA (@riq_aaa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 15:32
    โอ้ยคือโคตรฟิน - ////////// w ///////// - เขินระดับ 100+ คือชอบฟิคเรื่องนี้มากพี่มร์คโคตรซึนอะจริง โอ้ยย555555555555555555555555555555555555555555
    #734
    0
  10. #733 G-Demon (@nutsuki1993) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 10:07
    น่ารักมุ้งมิ้งกันจิง อ๊ายเจ้อิจฉา
    #733
    0
  11. #732 Creamka Pinleam (@0819597655) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 20:55
    แบมแกแรงมาก
    #732
    0
  12. #731 Geminious (@gsrunit6) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 23:41
    วิธีรักษาไข้ของน้องแบมม อูยย ตัวระเบิดดด
    #731
    0
  13. #730 Mymildz (@m-mild) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 20:49
    แบมแบ๊มมมมมมมมมมมมมม กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ชุ้นอยากป่วยจังเลยแกรรรรรรรรรร กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    น้องแบมน่ารักจางงงง ฟัดทีเดะ #พี่มาร์คอย่าถีบหนู
    #730
    0
  14. #729 LaNa's (@lanasummer) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 05:14
    แบมแบมจ้า หนูจะทำอะไร เขิลแทนเลย
    #729
    0
  15. #728 พลอยลี่คนงาม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 08:45
    รีบอัพด่วนๆ เลยไรท์ ไม่ไหวแล้วววววววววววววว >
    #728
    0
  16. #724 parkbua1901 (@parkbua1901) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 22:07
    แบมนอนด้วยนะ แอร้ยยยยยยยยยยยยยยย เขินนนนนนนนนนน
    #724
    0
  17. #723 #[n-noey] (@nnoeynoey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 20:11
    อะไรยังไง ทำไมมันดูเหมือนแบมไปยั่วเฮียต้วนยังงั้นละเนี่ยย ถถถถถถ
    โอ้ยย มุ้งมิ้งไปนะกันต์พิมุกต์55555
    #723
    0
  18. #722 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 18:30
    แบมแบม นี่บอก!!! ไม่ได้ยั่วพี่มาร์คใช่ป่ะ แต่ละอย่าง ใช้หน้าผากวัดใช่งี้ ให้ความอบอุ่นโดยการนอนกอดงี้ พูด!!!! ไม่ยั่วเลย แต่แบบคนอ่านฟินอ่ะ อยากให้ป่วยต่ออีกสักตอน 2ตอน ^_^
    #722
    0
  19. #721 〠กร๊ากกก กากก (@tippaporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 18:07
    กอดแล้วหายไม่ใช่ว่าแบมจะติดไข้นะเว้ย ถถถถถถ
    #721
    0
  20. #716 russy1101 (@russy1101) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 14:39
    มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งมากเลยน้องแบม ทำเป็นฮาร์ดคอร์กลบเกลื่อน 555
    #716
    0
  21. #715 Lighter 13 (@lighter13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 13:50
    สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตามอ่านอยู่นะ
    #715
    0
  22. #712 รัน รัตนะ (@rannaran) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 11:46
    อุ๊ยต๊ะๆๆๆ แบมเนียนนะนั่นน่ะ อิอิ
    #712
    0
  23. #711 Jinglebell (@nocat1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 07:55
    ฟินนนซี่มากค่าา
    ฮ่าๆๆๆ
    รอแจ็คแจน๊าาาา TT^TT
    #711
    0
  24. #710 SugarMark (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 01:27
    น้องแบมฮาจริงจังนะลูก ถถถถ
    พี่มาร์คสตอแบบที่น้องแบมว่าจริงๆแหละแหม่ จะอ้อนแต่หน้านิ่งคือระ?!!! 555
    #710
    0
  25. #709 MBx2.` (@jazapawer15) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 01:17
    ถามว่าพี่มาร์คจะหายป่วยหรือแบมจะติดไข้555555
    งื้ออออป่วยละอ้อนงี้น่ารักอ้ะแงงงง ;///////;
    #709
    0