IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 18 : [SF] The Rabbit’s Bride - Jark' couple

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 มิ.ย. 57





SF  The Rabbit’s Bride

เป็นฟิคสั้นที่มีแนวเรื่องมาจาก นิทาน

The Rabbit’s Bride  ในหนังสือ Grimm’s Fairy tales – J.L.C. & W.C GRIMM

ง่ายๆคือมาจากนิทานของสองพี่น้องกริมม ซึ่งคนเขียนอ่านแล้วชอบ เลยเอามาโป๊ะเป็นฟิค กร๊ากกกกกกกกกกก  -..-



 

Couple : JacksonxMark ,,Jark   -w-









 

 

‘Shoo! shoo!’ said the maiden; ‘don’t eat up all our cabbages, little rabbit!’

 

คุณเคยจินตนาการว่าตัวเองอยู่ในโลกของนิทานกันรึเปล่า?




 

 

บ้านหลังเล็กที่แสนอบอุ่นรายล้อมไปด้วยสวนกระหล่ำปีแสนสวย ชายหนุ่มน่าตาน่ารักอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้กับเพื่อนรักของเขา แม้ว่าชีวิตของเขาสองคนจะดูสงบสุขมากเท่าไหร่


 

วันๆก็แค่ตื่นมารับบรรยากาศสดชื่นยามเช้า นั่งจิบโกโก้อุ่นๆซักแก้ว เสียงหัวเราะใสๆ ปะปนกับเสียงหัวเราะทุ้มๆ สายตาของคนทั้งสองพากันมองผ่านหน้าต่างไปยังสวนสวยที่พวกเขาเฝ้าทะนุถนอมเหล่ากระหล่ำปลีน้อยมานานนับเดือน...


 

แซ่กๆ ๆ


 

บอกแล้วไงว่าแม้ว่าชีวิตจะดูสงบสุขแค่ไหน แต่ยังไงก็หนีไม่พ้นเรื่องให้ปวดหัว


 

“ย่าห์!! ไอกระต่ายสารเลว”


 

แก้วโกโก้ในมือขาวถูกวางกระแทกกับโต๊ะไม้อย่างแรงเมื่อตาเรียวเล็กปะทะกับก้อนกลมใหญ่ๆขาวๆที่ขยับดุ๊กดิ๊กอยู่กลางสวนกระหล่ำปลี เด็กหนุ่มลุกขึ้นพรวดชี้มือออกไปยังสิ่งแปลกปลอมในสวนด้วยความโกรธเกี้ยว


 

กล้าดียังไงมากินกระหล่ำปลีที่พวกเขาปลูก ห๊ะ!!?



 

“มาร์คต้วนออกไปที่สวนแล้วไล่ไอกระต่ายบ้านั่นเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย!


 

“...”


 

เสียงประกาศิตลั่นออกมา จนคนถูกสั่งต้องวางแก้วโกโก้ตามแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดวงตาของเขากรอกไปมาอย่างเบื่อหน่ายแล้วมองไปที่กระต่ายขาวในสวน แล้วกลับมามองหน้าเพื่อนรักอีกครั้ง


 

“ทำไมไม่ไปเองวะจินยอง!


 

มาร์คต้วนชายหนุ่มผมแดงเพลิงพูดเสียงดังใส่เพื่อนหน้าหวานที่เบ้ปากยกแก้วโกโก้ขึ้นมาจิบอีกรอบ


 

“ไม่ชอบกระต่าย เข้าใจตรงกันนะ”


 

แล้วร่างของจินยองเพื่อนรักก็เดินหายเข้าครัวไป...


 

สรุปคือมาร์คต้วนต้องไปไล่ไอกระต่ายบ้านั่นงั้นดิ?



 

เออไง ถ้าไม่ใช่ผมแล้วจะเป็นใครวะ อยู่กันแค่สองคนเนี่ย แม่ง...


 

“ชิ่ว ๆ ๆ อย่ามากินกระหล่ำปลีดิวะ มันลำบากต้องมาไล่เนี่ยเห็นมั้ยไอก้อนขาว!


 

ขายาวๆแกว่งๆไปตรงหน้ากระต่ายน้อยสีขาวที่นั่งแทะกระหล่ำปลีอยู่ หูยาวๆนั่งเด้งขึ้นตั้งทันทีที่เห็นชายหนุ่มผมแดงตรงหน้า


 

“เฮ้ นาย...”


 

“เหี้-ย!


 

“ไม่ ไม่ใช่เหี้-ย นี่กระต่าย”


 

ถามว่าตลกมั้ย... ตอบเลยว่าไม่ อุทานปะครับ? ตกใจอ่ะ ยูโน๊วววว เจอกระต่ายพูดได้แล้วมันตกใจเฉยๆ ไม่ได้จะบอกว่าคุณมึงเป็นตัวเหี้-ยโว้ยยยย โอ้ยย มาร์คต้วนจะครายยย


 

“...”


 

“เฮ้ นาย... นั่งบนหลังฉันดิแล้วกลับไปที่รังด้วยกัน”


 

คิดไปเองรึเปล่าว่ากระต่ายตัวนี้หน้าตากวนส้น...มาก ไม่หรอก ผมคงคิดไปเอง ว่าแต่เมื่อกี้มันว่าอะไรนะ นั่งบนหลังมัน... โอ้ยย ไอกระต่ายไม่ดูสารร่างงตัวเองงง เล็กกว่าเขาหลายพันเท่ายังสะเออะจะให้ขี่หลัง... -__-



 

“ไม่โว้ย! แล้วอย่ามาให้เห็นอีกนะ!


 

มาร์คต้วนไม่ใช่คนใจดี... รองเท้าคู่ใจถูกนำมาเป็นอาวุธปาเข้ากระแทกหัวมนๆของกระต่ายขาวอย่างเต็มรักก่อนเจ้าตัวจะรีบเดินจ้ำกลับเข้าบ้านไปทันที


 

ในวันถัดมา...


 

เหตุการณ์เดิมราวกับเดจาวูก็เกิดขึ้นอีกครั้ง


 

มาร์คต้วนผมแดงเพลิงยืนเท้าเอวเลิ่กคิ้วมองกระต่ายขนปุยสีขาวด้วยแววตาที่อยากจะฆ่าสิ่งมีชีวิตเล็กๆนี้ให้ตายคามือไปซักที...


 

“รีบๆไล่มันไปเลยนะโว้ยยย มาร์คต้วน!


 

เสียงใสของจินยองตะโกนดังมาจากด้านในบ้าน ทำให้มาร์คถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ กรอกตาไปมาอย่างนึกรำคาญ ก่อนจะชี้นิ้วไปยังกระต่ายหน้ากวนที่เขาว่าเขาไม่ได้คิดไปเอง


 

“นี่แก...”


 

“เฮ้ นาย.. ขึ้นหลังฉันดิ แล้วไปรังของฉันกัน”


 

“แก... ไอกระต่ายป่า... ไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละโว้ยย แกนั่นแหละไป! แล้วอย่ามาอีก!!


 

เป็นอีกครั้งที่กระต่ายขนปุยสีขาวโดนรองเท้าคู่ใจของเด็กหัวแดงปาอัดหัวด้วยแรงเต็มรัก คล้อยหลังจากที่กระต่ายตัวไม่น้อยเท่าไหร่กระโดดหนีไป สายตาเบื่อหน่ายและเสียงถอนหายใจหนักของมาร์คก็ปล่อยออกมา


 

พร้อมความคิดนึงในหัวจะทำไงวะ... ?







.
.
.
 

“เฮ้ นายย มาขี่หลังฉันดิ๊ จะพากลับรังเนี่ย~


 

แล้วมันผิดจากที่คิดที่ไหน...


 

เป็นวันที่สามแล้วที่มาร์คต้วนได้เจอกับกระต่ายตัวปัญหา และแน่นอน เสียงใสๆของเพื่อนรักอย่างปาร์คจินยองเริ่มจะเดือดเมื่อเขายังคงไล่ไอกระต่ายบ้าตัวนี้ไปไม่ได้ และถ้าเขายังไม่สามารถไล่มันได้อีก เพื่อนสุดรักก็ลั่นวาจาออกมาว่าจะไม่ทำอาหารให้กิน...


 

เออดีครับ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายกับกระต่ายหนึ่งตัว...


 

 ว่าแต่...


 

ตัวมันโตขึ้นป่ะวะ?



 

“แกจะไม่ไปดีๆใช่มั้ย?


 

ถามด้วยเสียงเบื่อหน่าย กรอกตามองไอกระต่ายตัวปัญหาที่ยักคิ้ว... กระต่ายยักคิ้ว? เออนั่นแหละ เล็งเห็นแล้วว่ามันจะไม่ไปไหนจริงๆแน่ๆ ถ้าเขายังไม่ยอม ขี่หลังมันและไปรังมันซะที...


 

“ขี่หลังดิ ๆ ๆ ๆ แล้วไปรังฉันกัน”


 

เสียงกระต่ายตัวเริ่มไม่เล็กนักยังคงพูดซ้ำจนคนฟังนึกรำคาญ เออ ไปก็ไปวะ แม่ง!



 

แล้วยังไง? ไหนบอกให้ขี่หลัง โถ ไอกระต่ายเผาะไม่ดูสังขารตัวเอง ถามว่าตอนนี้ผมทำอะไรอยู่



 

มือข้างนึงถูกใช้รวบหูยาวๆของไอกระต่ายป่าน่ารำคาญไว้ ยกตัวมันขึ้นมาอยู่กระดับอกของตัวเอง ส่วนไอกระต่ายงี่เง่าที่บอกจะให้เขาขี่ก็คอยชี้นิ้วออกเสียงบอกทางกลับรังของมัน...


 

เวรกรรมของมาร์คต้วน ชาติที่แล้วกูไปทำอะไรกับกระต่ายไว้วะเนี่ย ฮื่ออออออออ


 

และเมื่อเทียบถึงความอับโชคเมื่อครู่มันดูเทียบไม่ได้เลยกับตอนนี้จนบางทีก็อยากฆ่ากระต่ายซักตัวกลับไปให้จินยองมันเอาไปทำสตูเนื้อกระต่ายให้กิน...


 

หน้าเตาและหม้อซุปร้อนๆ มาร์คต้วนมาทำอะไรอยู่ตรงนี้? ใช่คนทำอาหารเป็นแต่ก็พอจะทำซุปได้เพราะเรียนรู้มาจากจินยอง ก็แค่ใส่ๆผักลงไปในหม้อน้ำเดือด อืมมม แล้วทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้?



 

มันเป็นเพราะเมื่อยี่สิบนาทีที่ผ่านมาหลังจากมาถึงไอรังกระต่ายโสมมนี่ เสียงทุ้มๆติดกวนๆของไอกระต่ายงี่เง่าก็เอ่ยเง้างอดสั่งออกมาว่าให้ผมทำงานบ้านและทำอาหารให้มันกิน โดยแลกกับการที่มันจะไม่กลับไปที่สวนกระหล่ำปลีอีก...


 

แล้วถามว่าไอกระต่ายงี่เง่านั่นหายไปไหน?



 

“ฉันจะออกไปเชิญแขกมางานแต่งงานของเรานะ”


 

ห้ะ?



 

ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตกเมื่อนึกถึงประโยคเมื่อยี่สิบนาทีที่แล้วก่อนกระต่ายงี่เง่าจะหายตัวไป ว้อทเดอะเฮลยูดู นี่กูต้องแต่งงานกับกระต่ายหรอ ตลกมั้ยให้ทาย? น้ำตาจะไหลเป็นสายธารให้ตายเถอะ



 

“ทำเสร็จยัง?


 

เสียงติดทุ้มกวนเอ่ยขึ้นข้างใบหูขาว พร้อมลมหายใจอุ่นที่เป่ารดต้นคอ ทำให้คนที่เหม่อคิดอะไรเพลินๆอยู่ถึงกับสะดุ้งโหยงแล้วรีบหันหลังไปหาต้นเหตุ


 

“เหี้-ย!


 

“ไม่ใช่เหี้-ย นี่กระต่าย”


 

ถามว่าขำมั้ย ไอเชี่ยขำไม่ออก กระต่ายโพ่งซิครับ นี่มันมนุษย์!! แถมเป็นมนุษย์หน้าตากวนตีนที่ดูตัวสั้นๆ กำลังยืนยิ้มกว้างจนตาหยี แต่เดี๋ยว... บนหัวมันมีหูกระตายสีขาวขยับดุ๊กดิ๊กอยู่ด้วย...


 

“แก.. แก...“


 

“ชื่อแจ็คสัน หวังแจ๊คสัน เป็นกระต่ายป่าที่หล่อสุดในระแวกนี้ และกำลังจะเป็นสามีนาย”


 

ห่ะ?



 

มันพล่ามอะไรออกมามาร์คต้วนฟังไม่ทัน มันบอกว่ามันชื่อแจ๊คสัน เป็นกระต่ายหล่อ... และกำลังจะเป็นสามีผม? ก็อดเดมอิทททททททท นี่มันเชี่ยอะไรกันครับบบบ??



 

“นี่ดู เหล่ากระต่ายป่าเพื่อนรักมากันให้ลึ่ม!


 

ไอกระต่ายป่างี่เง่าที่กระเป็นมนุษย์หูกระต่ายชื่อแจ๊คสันผายมือไปยังด้านหลัง ให้ผมพบกับบรรดาญาติพี่น้องพ้องเพื่อนกระต่ายป่าของมันที่มานั่งหน้าสลอนเรียงตัวกันเต็มรังไปหมด... และในบรรดานั้นก็มีกระต่ายสองตัวที่เหมือนแจ็คสัน


 

นั่นคือมันเป็นมนุษย์แต่มีหูเป็นกระต่าย... มนุษย์กระต่ายฟันเหยินหนึ่งตัว กับ อีกตัว มนุษย์กระต่ายหน้าตี๋ไม่ต้องยิ้มตาหยีก็ดูไม่มีตา.. โทษๆ ไม่ได้ตั้งใจแซว อย่ามองเหมือนรู้ว่าแอบด่าในใจ


 

“นั่นคือ แจบอม เพื่อนรัก และ น้องชายของมันยองแจ”


 

กระต่ายแจ๊คสันแนะนำไอกระต่ายมนุษย์ที่นั่งทำหน้าลั้ลลายิ้มโชว์ฟันอยู่ตรงหน้าผม กับ กระต่ายมนุษย์หน้าตี๋ที่กำลังแทะแตงกวาอยู่แบบไม่สนใจโลก จริงๆไม่ได้ถาม ไม่ได้อยากรู้เท่าไหร่ แต่ไหนๆมันก็แนะนำแล้วเลยได้แต่ส่งยิ้มแหยๆกลับไปให้


 

“ส่วนนั่นน้องกาน้อยแบมแบมมาเป็นบาทหลวงให้เราสองคน”


 

กระต่ายแจ๊คสันผายมือไปยังต้นไม้ที่มีร่างของเด็กน้อยผมบรอนด์ทั้งหัว แถมยังมีปีกสีดำกระพรืออยู่กลางหลัง...


 

“เฮีย แม่ง เด็ดหวะ!


 

เด็ด อะไรเด็ดวะ? ไอเด็กกานั่นสบถออกมาเสียงดังก่อนจะกระพรือปีกตัวเองลงมายืนทำหน้าตื่นเต้นเห็นดาวอยู่ตรงหน้าผม...


 

“และนั่น ยูคยอม จิ้งจอกเด็ก ที่จะมาเป็นเสมียนจดทะเบียนให้”


 

จิ้งจอกเด็ก.... นี่อำกันหรือพูดจริง? มองตามไอจิ้งจอกเด็กที่แจ๊คสันผายมือแนะนำ เห็นแต่ชายหนุ่มรูปร่างสูง ตัวใหญ่ยังกับหมีกริซลีย์ นี่สาบานว่าเป็นจิ้งจอกเด็ก ลาออกจากการเป็นจิ้งจอกแล้วไปเป็นหมีเหอะ มาร์คต้วนแนะนำ...


 

“...”


 

“ทำไมเงียบไปหละ?


 

กูควรตื่นเต้นหรอ? แต่งงานกับกระต่าย โดยมีสัตว์โลกนานาชนิดเป็นสักขีพยาน นี่มาร์คต้วนควรจะดีใจ เริงร่าท้าลมหนาวใช่มั้ยยย ตอบบบบ


 

“จะกลับแล้ว!


 

พูดออกมาเสียงดัง แล้วเตรียมเดินออกจากรังของกระต่ายป่าแจ๊คสันไป แต่ก็มีมืออุ่นๆยื่นมารั้งไว้ซะก่อน หันกลับไปมองด้วยนึกเบื่อหน่าย บางทีเขาอาจจะกำลังฝันและอยากจะรีบตื่นไปปลูกผักต่อซักที


 

“เพลงแต่งานกำลังบรรเลงยินดีอยู่นะ นายจะไปไหน?


 

กระต่ายงี่เง่าหน้าตากวนๆชื่อแจ๊ควันพูดขึ้น เขาถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ สะบัดมือจากการจับกุมของไอกระต่ายหน้ากวน แล้วชี้หน้าเจ้ากระต่ายงี่เง่านั่น


 

“จะ-กลับ-บ้าน!


 

พูดช้าๆชัดๆเสียงดังใส่กระต่ายงี่เง่า จนหูยาวๆนั่งลู่ลงเล็กน้อย ก่อนไอตัวปัญหาจะวิ่งหนีหายออกไป... มาร์คต้วนถอนหายใจรอบที่ล้านจนอายุแทบจะเหลือ1วัน เตรียมจะเดินออกจากรังกระต่ายไปแต่แล้วไอตัวปัญหาก็กลับมา


 

“ย่าห์ ย่าห์ งานจะเริ่มแล้ว เพลงกำลังบรรเลงอยู่นะ”


 

กระต่ายแจ็คสันกระโดดดึ๋งๆอยู่ตรงหน้ามาร์คต้วนผมแดงเพลิ่งพร้อมทั้งก้มมือทั้งสองข้างของมาร์คไว้ มาร์คถอนหายใจอีกครั้งแล้วสะบัดมือของกระต่ายงี่เง่านั่นออกไปอย่างแรง ก่อนจะชี้นิ้วตามสเต็ปเดิม

 

“บอกว่าจะ...!!


 

จากที่ใบหน้ากำลังบูดบึ้ง ก็เปลี่ยนเป็นตกตะลึงทันที


 

แขนที่มั่นใจว่าไม่ได้เล็กเกินกว่าไซส์แขนผู้ชายปกติ ถูกมืออุ่นๆจากคน ไม่ๆ จากมนุษย์กระต่ายตรงหน้า จับไว้แล้วกระชากอย่างแรง แต่นั่นมันไม่น่าตกใจเท่ากับริมฝีปากเขาทีประทับอยู่กับริมฝีปากอุ่นๆตรงหน้า...


 

ฟังไม่ผิด



 

ไอกระต่ายงี่เง่ามันกระชากแขนมาร์คต้วนดึงเข้ามาจูบ


 

หลังจากนิ่งอยู่พักใหญ่ ก็เป็นแจ็คสันเองที่ผละออกจากริมฝีปากนิ่มนวล ที่ถูกเขาบดเบียด จากสีชมพูระเรื่อกลายเป็นสีแดงช่ำ ชวนให้ลิ้มลองอีกครั้ง


 

อร่อยกว่ากระหล่ำปลีอีกแหะ...


 

มันเป็นความคิดโลภๆของกระต่ายตัวหนึ่ง ที่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับขึ้นมาบนใบหน้า และมันไม่หยุดแค่ความคิดเมื่อ แจ็คสันกำลังก้มลงไปหมายจะกินสิ่งที่คิดว่าอร่อยกว่ากระหล่ำปลีอีกครั้ง...


 

“ย่าห์ !  ไอกระต่ายลามก!!!




.
.
.


 

มาร์คต้วนฮยองงงงง ตื่นโว้ยยยยยย!!


 

“อรั่ก!


 

ร่างโปร่งผมน้ำตาลเข้มยุ่งเหยิงลืมตาพรวดขึ้นทันทีที่สัมผัสได้ถึงน้ำหนักไม่น้อยนักที่ทิ้งดิ่งลงมากลางลำตัว ก่อนจะพบว่ามีก้อนผมสีบรอนด์ขยับยุกยิกอยู่ตรงหน้า


 

“นี่หลับหรือตายอ่ะฮยอง?


 

“ตลกมั้ยไอแบม”


 

โบกหัวสีบรอนด์ไปที จนคนอายุน้อยกว่าเบ้หน้าด้วยความเจ็บ


 

“ตื่นแล้วหรอ?


 

เสียงทุ้มของอีกบุคคลดังขึ้นที่ประตูห้องที่เปิดกว้างอยู่ แจ็คสันหวัง... ยืนเปิดปากหาวหวอดด้วยเสื้อตัวใหญ่ๆ กับกางเกงโคลงที่ทำให้เจ้าตัวดูตัวสั้นลงกว่าเดิม


 

บอกแล้วใช่มั้ยอย่าใส่เสื้อตัวใหญ่ตัวจะดูสั้น... เหอะ


 

“เห็นฮยองนอนร้องอือๆอ่ะ ปลุกก็ไม่ตื่น เลยให้ไอแบมมาทิ้งดิ่ง”


 

พูดไปพร้อมกับเดินมานั่งลงบนเตียง มือนั่นยื่นมาจัดผมที่ยุ่งเหยิงให้ผม ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา ยิ้มที่ทำให้นึกถึง ไอกระต่ายงี่เง่าในฝัน...


 

“เฮ้อ จะสวีทกันอีกและ ไปดีกว่า”



 

เด็กหนุ่มผมบรอนด์พูดขึ้นแล้วก็เดินหายไป เห้ย สวีทบ้าบออะไร ไม่นะ ไม่ใช่นะโว้ยยยย!



 

“ทำไมทำหน้าบึ้งแบบนั้นอ่ะต้วนนนน”


 

เสียงกวนๆเอ่ยออกมา พร้อมกับจิ้มแก้มผมจึ้กๆ เพื่อนเล่นหรอแจ็คสัน มาร์คต้วนเพื่อนเล่นแกหรอ ห๊ะ!!




 

“หนอยยย ไอกระต่ายงี่เง่า!!


 

จับหมอนใกล้มือขึ้นมาฟาดหน้ากวนๆนั่น ก่อนจะรีบเดินจ้ำไปเข้าห้องน้ำทันทีโดยมีเสียงทุ้มกวนตะโกนคล้อยหลังมา


 

“ห้ะ กระต่ายงี่เง่าอะไรอ่ะ เห้ย ฮยองงง หมายความว่าไรวะ??


 

ช่างเหอะ งง ก็เรื่องของแกแล้วกัน... แจ็คสันหวัง ไอกระต่ายงี่เง่าในฝัน เหอะ!





------------------------------



 

ฟิคสั้นไม่มีสาระ แต่งตอนไม่มีสติ  5555555555555555

แต่อ่านนิทานแล้วนึกถึงหน้าสองคนนี้ขึ้นมา  นี่คือ อีกคู่ทีคนเขียนชิปมาก...

55555555555555555555555555555555555555555555

เดี๋ยว นี่ไม่ได้ทรยศ มาร์คแบม นะ 5555555555555555555

เรื่องหลัก เดี๋ยวหายขี้เกียจจะมาอัพพพพ ฮ่อลล่า T..T

อย่าทิ้งกันไปไหนนะก๊ะ สวัสดีคะ โอะยาสุมิ ~~ <3

 

892 ความคิดเห็น

  1. #758 oni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 11:00
    มาร์คฝันเป็นเรื่องเป็นราวตื่นมาต่อติดกับเรื่องจริงอีก
    #758
    0
  2. #691 MiMMe (@bolck-vvip) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 04:05
    หวานไปปปปปปป >
    #691
    0
  3. #658 เดร (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 20:47
    โอยยย...น่ารักมาก 55++ ชอบอ่าาา ^3^

    คุณกระต่ายหวังอยากแต่งงานกับพี่มนุษย์เอิน คิคิ
    #658
    0
  4. #657 moko (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 02:15
    jarkก็น่ารักดีนะคะ แต่ก็อยากอ่านเรื่องหลักด้วยอะ
    #657
    0