IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 14 : TERRIBLE No.14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    29 เม.ย. 57








-14-





 

เป็นเวลากว่าเกือบสองสัปดาห์ได้แล้วที่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองมีสโตกเกอร์ตามติดชีวิต มันเหมือนความรู้สึกที่ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็มีสายตาของบางคนกำลังจ้องมอง ซึ่งมัน... อึดอัด...


 

เออ อึดอัดโว้ยยย อึดอัดชิบหาย แบมแบมอึดอัดอ่ะครับเข้าใจป่าว คุณเคยรู้สึกว่ายืนเต้น เกิลส์ เกิลส์ เกิลส์ อยู่ในห้องคนเดียว แต่ก็ระแวงเหมือนมีคนจ้องแล้วต้องรีบเดินไปไขกระจกดึงผ้าม่านปิดป่ะครับ ไม่ก็เวลาเข้าห้องน้ำเงี้ย ยังต้องระแวงอ่ะว่านั่งโถไปจะมีใครเห็นรึเปล่า



 

ซึ่งผม... กันต์พิมุก ภูวกุล กำลังประสบปัญหานี้อยู่


 

คือจะออกเสต็ปมิสเตอร์มิสเตอร์ในห้องยังไม่กล้าอ่ะครับ ความรู้สึกมันแบบ... บรื๋อออออ เหมือนอับดุลรู้อับดุลเห็น ฟ้ามีตา ทำอะไรก็มีคนเห็นอ่ะครับ...


 

แล้วคุณไม่ต้องสงสัยหรอกว่าไอสโตกเกอร์คนนั้นหนะเป็นใคร


 

มันก็มีอยู่คนเดียวป่ะครับ...


 

“พี่จะตามผมอีกนานป่ะ”


 

หยุดเดินแล้วหันขวับอย่างรวดเร็วไปถามร่างสูงโปร่งที่ยืนเปร่งออร่ากับประกายผมสีส้มสะท้อนแสง ยกมือเท้าเอวมองอีกคนด้วยสายตาที่แบบ ณพี่ช่วยทำอะไรซักอย่างที่นอกจากเดินตามผมเงียบๆได้มั้ย....


 

เอ้อ ย้ำอีกครั้งว่าเงียบๆ!!



 

ปกติก็มีมาชวนขึ้นรถบ้าง จะไปส่งอะไรงี้ แต่ตั้งแต่ผ่านวันมรสุมมา วันที่ผมโดนที่เขาสารภาพรักแล้วจับจูบอ่ะครับ พูดแล้วก็เขิน บ้าจริง... สาบานว่าเขินอยู่ แต่อาการมันไม่ออกมากเพราะกำลังขัดใจไอพี่ต้วนที่ยกยิ้มให้ผมนิดๆอยู่เนี่ย


 

หรือจริงๆแล้วพี่แกจะเป็นโรคจิตวะ?



 

คือตั้งแต่ผ่านวันนั้นมาพี่เขาก็ยังไปรับไปส่งผมนะครับ แค่เปลี่ยนมาเป็นการไปรับไปส่งแบบเดินตามเงียบๆ ตอนแรกก็คิดว่ามีโรคจิตตาม แต่วันก่อนแอบใช้กลลวงเล็กน้อยทำให้รู้ว่าเป็นพี่มาร์ค ตั้งแต่นั้นพี่เขาก็ตามแบบเงียบๆอย่างตรง...


 

เอาจริงๆป่ะ เครียดกว่ามีโรคจิตตามอีกครับ


 

“พี่จะเดินตามแบมเงียบๆงี้อ่อ”


 

ผมเดินเข้าไปใกล้ๆพี่เขาแล้วเอ่ยถามตรงๆ คือไม่ได้อ่อยนะ ไม่ได้อยากให้พี่เขาอะไรยังไงหรอก แต่แบบเอ้อ ไหนๆก็คิดจะเดินไปรับไปส่งแล้วไง ก็เดินด้วยกันดีดีได้ป่ะ เดินคุยไปเล่นไปเงี้ย ไม่ใช่เอาแต่เดินตามหลังเงียบๆอ่ะ คือไม่ได้อ่อยจริงๆ แต่ไม่ชอบไงไม่ชอบ


 

คือมัน...


 

อึดอัดอ่ะ 


 

เอาจริงดิ ถ้ามีคนมาเดินตามคุณเงียบๆแล้วคนนั้นเป็นคนที่เพิ่งสารภาพรักคุณโดยที่คุณยังแกล้งทำเนียนลืมว่าเกิดอะไรขึ้นเนี่ย คุณจะรู้สึกไงอ่ะ โถ่วววว


 

“แล้วพี่ควรจะทำยังไงหละครับ”


 

สุภาพไปไม่ชอบเลย... เอามาร์คต้วนคนห้วนๆคืนมานะ


 

“โห่ว พี่อย่ามาสุภาพกับแบมดิ”


 

ผมยู่หน้าลงเล็กน้อยแบบขัดใจนิดๆ คือเข้าหาครั้งแรกนี่ดิบเถื่อนมาก พอได้สารภาพรักก็มาทำตัวดีเหลือเกิน สุภาพบุรุษเหลือเกินใช่ คือ พี่แม่งเหมือนโจรกลับใจที่อยากให้นางเอกมาชอบอ่ะ แต่พี่อย่าลืมดิ แบมแบมไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ใช่เด็กสาววัยแรกรุ่นโว้ย ไม่ต้องอ่อนโยนนัก อิโธ่วว


 

“อ่ะ”


 

ผมยื่นมือไปตรงหน้าพี่มาร์ค สงสัยดิว่าทำไม พี่มาร์คก็คงสงสัยเพราะขมวดคิ้วเป็นปมเลยครับ ปมรากถั่วอ่ะ


 

“...”


 

เห็นพี่เขายืนเงียบ มองมือผมนิ่งๆแล้วเลิ่กคิ้ว ก้อเลยต้องยู่หน้าอีกครั้ง เขยิบตัวไปใกล้พี่เขามากขึ้นก่อนจะคว้ามือของพี่มาร์คมาจับไว้ อ่านอีกครั้ง คว้ามือพี่มาร์คมาจับไว้...


 

ไม่ได้อ่อย จริงๆ แบมแบมไม่ได้อ่อย เริ่มรู้สึกตัวเองสะดิ้งเหมือนหญิงสาวยังไงไม่รู้ คือ ไม่ได้คิดหรอกครับว่าตัวเองจะใจกล้าหน้าด้านคว้ามือผู้ชายมาจับเอง


 

แต่แบบ...


 

บอกแล้วไง แบมแบมไม่ชอบความเงียบ

 

 

“เนี่ยนะ! พอแบมแย่งขนมที่สาวให้ไอยูคมาอ่ะ มันก็ตบหัวแบม แบบเนี่ยๆ พี่มาร์ค ดูแม่งทำแบมดิ โหยยย!


 

นั่นแหละครับ ผมเดินจับมือพี่มาร์คแกว่งไปแกว่งมาพร้อมเปิดปากเล่าเรื่องราวที่กลั่นกรองออกมาจากสมองอันน้อยนิดเพื่อทำลายบรรยากาศอันเงียบเหงา มีบ้างที่หยุดเดิน ปล่อยมือพี่มาร์คแล้วหันมาทำท่าประกอบ ให้ดู ซึ่งพี่เขาก็หัวเราะในลำคอคือ แบบขำให้จริงใจกว่านี้ได้ป่ะวะ แล้วผมก็เอื้อมไปจับมือพี่มาร์คมาแกว่งๆใหม่ ผมทำเงี้ยมาได้เกือบอาทิตย์แล้วครับ


 

เหมือนพ่อมารับลูกกลับจากโรงเรียนอนุบาลอ่ะครับ


 

พ่อที่กำลังฟังโมเม้นต์ลูกน้อยทำความรู้จักกับคุณเพื่อนในชั้นเรียน แบบนั้นอ่ะครับ คือเริ่มไม่แน่ใจละ ว่าพี่มาร์คมาสารภาพจะขอผมไปเป็นแฟนหรือเอาไปเป็นลูก พูดว่าแฟนแล้วก็อายปากตัวเอง หน้าร้อนๆกระทันหัน


 

พี่มาร์คไม่ได้ถามถึงเรื่องนั้นมาตลอดเวลาที่เราเดินไปรับไปส่งกันเหมือนคุณพ่อกับลูกน้อยวัยอนุบาล จริงๆก็แอบรู้สึกดีๆนิดๆที่มันผ่านไป แต่อีกใจนึงก็นึกอึดอัด... ทำไมพี่มาร์คไม่ถามถึงแล้วหละ


 

หรือว่าพี่มาร์คกำลังจะเปลี่ยนใจ?



 

รู้สึกวูบไปนิดๆเมื่อคิดว่าบางทีมันอาจจะเป็นแบบนั้น ทำไมผมต้องรู้สึกวูบๆโหวงๆหละ นั่นดิ ทำไมเนี่ย ผมยังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง ผมไม่มั่นใจเลยซักนิดว่าผมชอบพี่เขาหรือเปล่า หรือถ้าชอบ มันกี่เปอร์เซ็นกัน


 

มันมากพอที่ผมจะตอบตกลงคำสารภาพพี่เขามั้ย?

 

ผมไม่แน่ใจเพราะเราทั้งคู่ก็เป็นผู้ชาย มันจะไม่ใช่เรื่องแปลกถ้าเราสองคนคนใดคนนึงเป็นผู้หญิง...


 

ผมสับสนกับความรู้สึกแบบนี้ แม้จะเพิ่งรู้มาว่าไอเนียร์กับพี่เจบีคบกัน  ผมไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องไม่ดี แต่กลับยินดีกับไอเพื่อนเนียร์ด้วยซ้ำที่ในที่สุดมันก็ขายออกซะที หลังจากบ่นโสดมานาน ถึงจะขายได้กับ ผู้ชายด้วยกันก็เหอะ


 

แต่มันก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไรเลย...


 

แต่ผมนี่ดิ ผมอยู่ในจุดๆนี้ได้จริงหรอ พี่มาร์คเป็นคนที่เป็นจุดสนใจเยอะ ผู้หญิงน่ารักๆในโรงเรียนหลายคนชอบพี่มาร์ค และ เธอเหล่านั้นก็มักจะมองผมที่เดินข้างๆพี่มาร์คว่าเป็นส่วนเกิน เป็นตัวน้อง เป็นเหมือนพวงกุญแจที่ห้อยประดับกระเป๋าหงะครับ คือแบมไม่ชอบเว้ย ไม่ชอบสายตาแบบนั้นอ่ะ


 

เดี๋ยวปั๊ดโดดเตะก้านคอถ้าไม่ติดว่าเป็นเพศหญิง โห่ววว


 

“มาร์ค!


 

ระหว่างที่ผมเดินเงียบแต่มือก็ยังจับแน่นกับพี่มาร์คแกว่งไปมาก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงหวานๆดังมาจากด้านหลังผมกับพี่มาร์ค พี่มาร์คหันไปมองตัวผมเองก็หันไป เธอคือเด็กผู้หญิงโรงเรียนผมคนนึง ให้เดาน่าจะรุ่นเดียวกับพี่มาร์ค


 

พี่มาร์คปล่อยมือจากผมแล้วเดินไปหาเธอคนนั้น คุยอะไรกันก็ไม่รู้หัวเราะคิกคักจนคิ้วผมงี้กระตุกยิบๆ เป็นอะไรแบมแบม ทำไมรู้สึกร้อนๆในอก ไม่ชอบเลย มันเหมือนเด็กน้อยตอนหวงของเล่นอะครับ ไม่ก็เด็กน้อยหวงแม่ ไม่อยากให้ใครมาเข้าใกล้ของของตัวเองทั้งนั้น..


 

ว่าแต่พี่มาร์คเป็นของผมหรอ? ก็ ไม่ใช่หรอกนะครับ...


 

“แบมกลับเองได้มั้ย พี่ต้องไปทำงานหนะกับ...”


 

“ได้อยู่แล้วพี่ บาย”


 

พี่มาร์คกำลังจะพยักเพยิดไปที่ผู้หญิงหน้าตาสะสวยที่ยืนยิ้มให้ผมอยู่ด้านหลัง ผมรีบชิงพูดตัดบทพี่เขาทันที ผมไม่อยากรู้ว่าพี่เขาไปกับเธอคนนั้นที่ชื่ออะไร ผมรู้แค่จากตรงนี้ผมต้องเดินกลับบ้านคนเดียวโดยไม่ได้จับมือของพี่มาร์คแกว่งไปมาแล้วเล่าเรื่องที่เจอมาจากโรงเรียน


 

ผมรู้แค่ว่ามันจะเป็นแบบนั้น..


 

แล้วนี่มันก็เป็นมาแล้ว 3 วัน... ผมไม่ได้แค่ไม่ได้เดินไปกลับโรงเรียนกับพี่มาร์ค แม้แต่สายตาที่รู้สึกว่าคอยจับจ้อง หรือแม้แต่ร่างโปร่งเปร่งออร่าผมสะท้อนแดดสีส้ม ผมก็ไม่ได้เห็นมันเลย...


 

ไอพี่มาร์ค... ไอพี่พาโบวว ไอพี่ไม่ดี !!!!! อย่ามาให้แบมแบมเจออีกนะโว้ยยยยยย!!



.

.

.


 

“หงุดหงิด.. โว้ยยยยยยยย”


 

“เห้ย เตี้ย! มึงพูดหงุดหงิดมาประมาณร้อยรอบแล้วนะครับ ถามก็ไม่ตอบ เป็นไรวะเนี่ย?


 

นั่นแหละครับ หงุดหงิดจนเพื่อนรำคาญ ไอยูคยอมที่นอนสะดุ้งแล้วสะดุ้งอีกเพราะเสียงสบถของผมกับแรงที่ทุบปั้กลงบนโต๊ะ มันเงยหน้ามาถามผมทุกครั้งว่าเป็นอะไรแบบถามดีๆอ่ะครับ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบ บอกปัดแค่ให้มันนอนไปต่อ


 

จนเหมือนตอนนี้มันจะเริ่มรำคาญจริงจัง เพราะใบหน้ามันนี่หงิกกว่าผมประมาณสิบเท่าอ่ะ


 

“อ๋อยย ยูค กูขอโทษ”


 

นี่เล่นเอาผมทำหน้าไม่ถูกเพราะรังสีอำมหิตที่มันปล่อยออกมากับใบหน้าที่เหมือนจะแดกหัวผมเข้าไปทุกที ผมไถใบหน้าลงไปแนบกับโต๊ะให้หันเข้าหาไอยูคที่อยู่ในท่าเดียวกัน มันยกมือลูบหัวผมเบาๆ บางทีมันก็เป็นเพื่อนดีแบบนี้แหละครับ เวลาผมไม่สบายใจอะไร มันก็จะลูบหัวผมเบาๆ


 

“เป็นไร พี่มาร์คฟันแล้วทิ้ง?


 

แต่หมาในปากนี่เลิกปล่อยออกมาซักวันจะตายป่าววะ!!

 

“ตลกป่ะ”


 

“ตลกกูก็หัวเราะดิ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”


 

ครับ แล้วมันก็ขำใส่หน้าผมทั้งๆที่เรายังนอนหันหน้าเข้าหากัน ไอเพื่อนเลวยูคยอม อยากจะตบเอาเลือดหัวออกให้หมด ไอเพื่อนเวร กรรมอะไรของผมที่มีเพื่อนแบบนี้ บทจะดีแล้วก็เสือกปล่อยหมาในปากออกมาเนี่ยห๊ะ


 

“ไม่ขำ”


 

“... เอ้า แล้วตกลงเป็นไร ไหนเล่าให้หมอฟังดิ๊”


 

มันยกตัวขึ้นนั่งพิงเก้าอี้ มองหน้าผมที่ยังแนบแก้มลงกับโต๊ะเรียน ผมเบี่บงสายตาไปมา แล้วลุกขึ้นให้อยู่ในท่านั่งเดียวกับมัน


 

“พี่มาร์ค...”


 

ผมพูดชื่อที่ไม่อยากจะพูดไม่อยากจะนึกถึงออกมาเบาๆแล้วเบะปากเหมือนเด็กที่กำลังจะร้องไห้ ไม่รู้ทำไมชื่อนี้ กับใบหน้าในจินตนาการตอนนี้มันทำให้ผมรู้สึกหวิวๆแปลกๆ


 

ยิ่งนกว่าอีกคนหายไป... มันก็ยิ่งแปลก


 

มาทำให้เคยชินแล้วก็หายไปงั้นหรอ มันจะมากไปหน่อยมั้งมาร์คต้วน มากไปที่มาทำให้แบมแบมรู้สึกแบบนี้...


 

“พี่มาร์คทำไม?


 

ไอยูคมองมาที่ผมเหมือนคุณพ่อที่กำลังนั่งปรับทุกข์ให้ลูกสาวที่มีปัญหากับแฟนหนุ่มรูปหล่อ มันกอดอกมองผม ในขณะที่ผมก้มหน้าหงุดนึกถึงหน้าอีกคน เฮ้อออออ อึดอัดโว้ยยยยยยยยยย


 

“หาย”


 

“ห่ะ?


 

อยู่ๆ ยูคยอมก็เกิดอาการหูไม่ดี อยู่ๆยูคยอมก็ย่อตัวลงมาจนใกล้ชิดผมแบบสุดๆ แล้วมนก็เป็นโมเมนต์ที่ผมเงยหน้าขึ้นมาพอดีทำให้หน้าเราห่างกันไม่มากนัก


 

ผมไม่ได้สบตาไอยูคเพราะระดับสายตาผมอยู่แค่สันจมูกของมันเท่านั้น รับรู้แค่ลมหายใจอ่อนๆ ผมไม่เขินหรอกนะ ไม่ได้อยากมีโมเมนต์เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ และผมคิดว่าไอยูคมันก็ไม่คิดงั้นเหมือนกัน... งื่อ นั่นแหละ


 

ผมเบะปากอีกครั้ง ทั้งที่หน้ายังไม่ได้เลื่อนห่างไอยูคไปไหน สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะอ้าปากพูดบางอย่าง


 

“ไอพี่มาร์คมัน...!


 

“แบมแบม!!


 

ฮริ้ง...


 

ทุกอย่างมันหยุดชะงักไปหมด เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากหน้าประตูห้อง แต่ไม่ได้ทำให้ผมตกใจขนาดที่จะเด้งตัวออกจากไอยูคนะ ผมค่อยๆเบนสายตาไปทางหน้าห้อง แล้วก็เจอสิ่งมีชีวิตสะท้อนแสงได้ยืนค้ำประตูด้วยสีหน้าที่เหมือนมีใครเดินเหยียบเท้าพี่เขา


 

โผล่หัวมาแล้วหรอ มาร์คต้วน...


 

“ทำอะไรหนะ”


 

พี่เขาเดินเข้ามาหาผมในห้องด้วยสายตานับสิบของบรรดาเพื่อนผมและเสียงฮือฮาของสาว ร่างโปร่งนั้นตรงมาจับเข้าที่ท่อนแขนผมแล้วกระชากให้ลุกขึ้นยืน ทันที เห้ยเดี๋ยว?



 

มาร์คต้วนเวอร์ชั่นดิบเถื่อนอ่ะ โฮรวว วว  ในที่สุดก็กลับมาแล้ว อยากจะครายยย


 

แต่ตอนนี้แอบกลัว คือหน้าพี่นี่เหมือนจะแดกหัวผมได้เลยอ่ะ โกรธไรมาฟร้ะ?



 

“ห่ะ ทำไรพี่?


 

ถามไปด้วยเควสชั่นมาร์กที่ลอยแปะเต็มหน้า เออ นั่นดิ ทำอะไร ก็เนี่ย กำลังคุยอยู่กับไอยูคไง แล้วผมทำไรวะ? แล้วนี่พี่เป็นไรเนี่ยทำไมต้องทำหน้าดุแบบนั้น ที่บ้านโดนหวยแดกหรอ อะไรหงะ อยากถามนะแต่กลัวปากแตก เลือกจะอยู่เงียบๆดีกว่า เซฟตี้เฟิสครับ ยังไม่ชีวิตก็สำคัญสุด


 

“...”


 

พี่มาร์คไม่พูดอะไรต่อ ผมมองหน้าพี่เขาแบบ งง ๆ แบบ ไอเชี่ยกูงงอ่ะ แบบเนี้ย พี่เขามองอ้อมหลังไปทางไอยูคที่นั่งพิงเก้าอี้มองผมสองคนเงียบๆ ไอจังไร ช่วยกูบ้างก็ได้ไม่ใช่นั่งเงียบๆแบบนั้น


 

“เห้ยเดี๋ยวพี่ เดี๋ยว!


 

แล้วผมก็โดนลากแรงๆ แบบงงๆ แบบฉากที่พบเห็นได้ทั่วไปในละครหลังข่าว และแน่นอน ว่าต้องมีมือของไอยูคมาฉุดผมไว้จากด้านหลัง ใจนี่เต้นจนแทบหลุด รู้สึกเหมือนเป็นนางเอกที่กำลังโดนแย่งชิง แต่โทษครับ ผมไม่ใช่นางเอกโว้ยยย


 

“พี่จะพาเพื่อนผมไปไหน”


 

น้องยูคคนดีถาม ทั้งที่ยังรั้งข้อมือไว้ ตาผมนี่กระพริบปริบๆ มอง ยูคทีสลับพี่มาร์คที มองไปหน้าห้องก็เห็นไอเนียร์ยืนทำหน้านิ่งๆ กับไอยองแจที่หลับเป็นตายอยู่ และเริ่มมีเสียงซุบซิบของสาวในๆห้อง คือใครก็ได้ทำอะไรซักอย่างนอกจากการมองผมด้วยสายตาอย่างเดียวเหอะครับ


 

แบมแบมต้องการความช่วยเหลือครับ ได้ต้องการสายตา


 

“เรื่องของกู”


 

พูดไม่เพราะ ตบปากได้มั้ยเนี่ย พูดเพราะไปก็ไม่ชอบนะ แต่พี่มาร์คไม่ควรจะพูดไม่ดีกับไอยูคแบบนี้


 

“พี่พูดไม่ดีอ่ะ”


 

“...ฉันจะไปไหนก็เรื่องของฉัน”


 

พี่มาร์คนิ่งไปแล้วก็หันไปพูดใหม่กับไอยูค แหม่ เหมือนจะดีขึ้นนะเหมือนจะดี แต่ตอนนี้มือของทั้งสองคนยังไม่ปล่อยออกจากแขนผมเลยครับ คนนึงจับแขนท่อนบนด้านซ้าย อีกคนจับข้อมือขวา เออ  ดีๆ


 

“อื้อ”


 

ไอเพื่อนจัญไร...


 

ไอยูคมันตอบ อื้อ คำเดียวหลังจากเงียบแล้วจ้องหน้ากับพี่มาร์คอยู่ซักพัก มันปล่อยมือผม ทันทีแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะ เดี๋ยวนะ มึงไม่ควรทำแบบนี้ป่ะยูคคคคคค


 

“คาบถัดไปเริ่มตอนบ่าย เอามันมาคืนด้วยนะ”


 

ยูคยอมทิ้งท้ายแค่นั้น แล้วพี่มาร์คก็ลากผมออกไป ยังดีที่มันเป็นเพื่อนดีมีการบอกเวลาให้เอาตัวผมมาคืน แต่ เอรี้ยเถอะ ยูคยอมมม มึงไม่ควรปล่อยกูไป โดยเฉพาะสถานการณ์แบบนี้ มึงดูหน้าพี่มาร์ค ดิ มึงดู กูอาจตายได้นะ ยูคคคคคคคคคคค


 

“เดี๋ยวพี่ เบา พี่มาร์ค!


 

เจ็บโว้ยยยย ชีวิตนี้นี่อะไรนักหนากับเรื่องโดนกระชากลากถู คือจริงๆมั่นใจว่าใช่คนแรงน้อยอะไรแต่ไออีกคนดันแรงมากกว่าไง นี่ขาก็สับวิ่งไม่ทัน เออ ขาสั้นกว่าไง นี่ก็ลากเอาๆลากเอาไม่สนสังขารกันเลย


 

กันต์พิมุกชาติที่แล้วทำบุญด้วยอะไร ชาตินี้จะไม่ทำด้วยสิ่งนั้นอีก ฮ่อลลล


 

“เจ็บ!!


 

ตะโกนออกมาดังลั่นเมื่อมนุษย์หัวส้มไม่มีทีท่าว่าจะหยุด และนั่นมันได้ผล ได้ผลดีเกินไปอ่ะนะครับ พี่มาร์คหยุดฝีเท้ากระทันหันจนผมที่ถูกลากมาด้วยแรงควายๆ เซถลาดั้งชนหลังที่เขาดังปั้ก


 

ยกมือลูบจมูกตัวเองแล้วก็อยากจะร้องไห้ เจ็บอิ๋บอ๋าย ตอนแรกเจ็บแขน ตอนนี้คือเจ็บดั้ง ยุบไปทำไงเนี่ย ถ้าผมไม่หล่อเหมือนเดิมนะ จะเอากระทะคุณม๊าไปฟาดหน้าไอมนุษย์หัวส้มตรงหน้านี้จริงๆด้วย



 

“...เจ็บหรอ”


 

ถามเสียงแผ่วๆ พร้อมกับยื่นมือมาประครองหน้าผมให้เงยขึ้น นาทีนี้เบะปากได้ก็ทำไปครับทำ แอบทำน้ำตาซึมๆเล็กน้อยว่าเจ็บม๊ากมาก แต่จริงๆไม่ได้เจ็บขนาดนั้นหรอกครับ ชนหลังคนนะครับไม่ได้ชนสันเขื่อน จะได้เจ็บจนต้องหิ้วเข้าโรงพยาบาล


 

แต่นี่คือแสดงละครไง พี่มาร์คหน้าเสียไปเยอะเห็นแล้วก็สะใจนิดๆ หึ อยากมาทำให้ผมรู้สึกแปลกๆก่อนเองนะโว้ย นี่ถือเป็นการเอาคืน แล้วที่สำคัญพี่เขาโกรธอะไรมา? แล้วเกี่ยวไรกับผม ไมต้องมาทำรุนแรงใส่อ่ะ


 

ก็ไม่ชอบเวอร์ชั่นสุภาพ แต่ก็ไม่ชอบเวอร์ชั่นเถื่อนไปเหมือนกันนะ นี่พี่เขาเป็นคนไงวะ ยังกับมีสองบุคคลิก แม่ง...


 

“ขอโทษ”


 

อุ๊ พี่มาร์คพูดว่าขอโทษด้วยสีหน้าที่สำนึกผิดสุดๆ หน้าพี่เขาดูเสียไปมากเลยครับ คงคิดว่าผมเจ็บจริงจัง เห็นแล้วอยากจะควักไอโฟนมาถ่ายรูปอัพลงอินสตาแกรม... กระแอมไอเล็กน้อย ยกมือปัดๆไปมา คือเห็นหน้าพี่เขาแล้วก็เอ็นดู เกิดกลับบ้านไปคว้านท้องตัวเองไถ่โทษทำไงวะเนี่ย


 

“เห้ย พี่ไม่เป็นไร อย่าทำหน้างี้ดิ”


 

“อื้อ”


 

พี่มาร์คแค่อือ ครับ อือ  แล้วก็ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหญ้า เป็นผลให้ผมต้องนั่งลงตามตอนนี้ถ้าให้เดา ผมคิดว่าเราอยู่แถวๆ สนามบอลโรงเรียนอ่ะครับ ซึ่งตรงนี้มันจะเป็นพื้นหญ้าลาดๆเอียงๆ ด้านล่างไปก็เป็นสนามบอล นึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นอ่ะครับ ที่นางเอกชอบมานั่งแอบดูพระเอกอ่ะ... -__-



 

“แล้วพี่โมโหไรมาเนี่ย?


 

ผมมองหน้าพี่มาร์ค จริงๆไม่อยากจะพูดด้วยเลยนะ ลืมไปรึเปล่าว่าผมโกรธพี่เขาอยู่ ทิ้งให้ผมกลับบ้านคนเดียวนี่โทษมหันต์นะโว้ย ก็ไม่รู้หรอกทำไมต้องหงุดหงิด แต่มันเหมือนความเคยชินหนะครับ มันเหมือนกับที่คุณตื่นเช้ามาต้องแปรงฟันถ้าไม่ได้แปรงแล้วมันจะรู้สึกแปลกๆอ่ะ...


 

“ก็... เปล่า ช่างเถอะ”


 

“เห้ยพี่!  แต่ผมโกรธพี่อยู่นะ”


 

ผมพูดออกไปด้วยความซื่อและตรงของตัวเอง คือไม่รู้เหมือนกันว่าจะพูดไปทำไม แต่ผมเสือกทำหน้าตาจริงจังแบบสุดๆ พี่มาร์คมองผมแบบ งงๆ ทำให้ต้องหลุดหัวเราะแห้งๆออกมา เออดิ อยู่ๆไปบอกว่าโกรธเขาเนี่ยนะ ไม่บ้าก็บ้าหวะแบม


 

“โกรธอะไรพี่ หือ?


 

มาแล้วมาร์คฮยองโหมดเทพบุตร พี่เขายิ้มอ่อนๆแล้วยกมือขึ้นลูบหัวผมเหมือนผมเป็นสุนัขพันธุ๊โกลเด้นขนสีทองอร่าม เกลียดหวะ เกลียดมาร์คต้วนเวอร์ชันนี้ มันมีผลกับอัตราเต้นในหัวใจผมมากเกินไป


 

ถึงมาร์คต้วนแบดเวอร์จะมีผลเหมือนกันแต่ก็ยังสู้เวอร์นี้ไม่ได้ มาร์คแบดเวอร์บางทีผมก็สับสนระหว่างเขินกับโมโห โกรธ? แต่เวอร์นี้ดิ ผมพูดได้เต็มปากกว่าผมเขิน... ครับ เขินผู้ชายด้วยกันเองในโหมดนี้ อยากจะกัดลิ้นให้สิ้นชีพมันซะเลย เอาจริงอย่าบอกว่าเขินผู้ชาย ผมก็แค่เขินเฉพาะคนตรงหน้านี้เท่านั้นแหละ....


 

“พี่ไปไหนมา”


 

ซื่ออีกแล้ว ถามออกไปซื่อๆอีกแล้ว แบมแบม แบมแบมคนพาโบ  พี่มาร์คอมยิ้มน้อยๆนั่นทำให้ผมรู้สึกหมั่นไส้ ยกมือตีแก้มพี่เขาดังเพี้ย อุ๊ แล้วดูพี่มาร์คมอง มาร์คแบดเวอร์ครับสายตาแบบนี้ ต่อยได้ต่อยอ่ะจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าเคยมาสารภาพรักผม นี่ ผมว่าผมปากแตกกลับไปหาไอยูคละ


 

“คิดถึงหรอ”


 

นอกประเด็น... มาร์คต้วนเป็นคนนอกประเด็น  ถามอย่างตอบอย่าง ไม่ชอบเลย เหอะ


 

“ถามก็ตอบดิ”


 

“ทีพี่ถามแบมไปตั้งเยอะ แบมยังไม่ตอบพี่เลย”


 

That xx เจออันนี้ถึงกับไปไม่ถูกเลยนะครับผม ทำไงดีอ่ะ เผลอทำสายตาล่อกแล่ก จนอีกฝ่ายขำ คือนี่ไม่ใช่เรื่องน่าขำนะโว้ยยย คือผมว่าผมรู้ว่าพี่เขาสื่ออะไร ผมไม่ใช่แบมแบมคนโง่นะพี่จะเดาไม่ออกว่าพี่เขาหมายถึงอะไร แต่แบบห่างหายไปนานปะวะกับเรื่องทำนองนี้


 

ทำใจไม่ทันไง คือ...


 

“ไงหละ เงียบเลยเรา”


 

พี่มาร์คยังคงลูบหัวผมอยู่เรื่อยๆ อย่าลูบมากดิ นี่หวงตัวนะ แต่ก็อยู่นิ่งๆให้ลูบไง ไม่ได้อ่อยไม่ได้ให้ท่า แต่แค่อยู่แบบนี้แล้วมันสบายใจดี แค่รู้สึกว่าความรู้สึกบางอย่างจากตัวพี่มาร์คมันแผ่เข้าสู่ตัวผมได้ง่ายก็เท่านั้นเอง...


 

“พี่จีบเรามานานแล้วนะ เมื่อไหร่กัน...”


 

พี่มาร์คพูดไม่หยุด เป็นผมเองที่หยุดพูดไป ใบหน้าหล่อๆนั้นยิ้มอ่อนๆ แล้วเริ่มขยับมาใกล้ๆผมอีกครั้ง...


 

พรึ่บ


 

“หือ? หึหึ”


 

พี่มาร์คหัวเราะในลำคอแล้วขยับตัวออกห่างจากผม เพราะผมยกมือขึ้นมิดปากตัวเองก่อนที่ใบหน้าของเราสองคนจะแนบชิดกัน ให้เดานะผมรู้ตัวว่าผมหน้าแดง และม่ได้แดงเพราะอากาศร้อนแน่ๆ เพราะอุณหภูมิตอนนี้ค่อนข้างเย็นครับ ผมรู้ตัว ผมรู้ตัวววว


 

“น่ารัก”


 

เกลียดมาร์คต้วนโว้ยยยยยยยยยยยย ไม่ชอบเลยอ่ะ ทำอะไรก็ไม่รู้ ชอบทำให้ใจเต้นอยู่เรื่อยเลย เดี๋ยวก็หวานใส่ เดี๋ยวก็โหดใส่ จะเอายังไงกันแน่ ห๊ะ


 

it must be l.o.v.e 200%, sure of that, I want you really I mean really~~


 

ทำนองเพลงร้องออกมาด้วยเสียงทุ้มๆ โอ้ยยยยยยยยยยยยยย ทำไงดีวะเนี่ย คือโกรธอยู่ไง เออ โกรธ ใช่ๆ ผมต้องใช้เรื่องนี้บังหน้า มีอย่างที่ไหนหายไปกับสาวแล้วนึกจะกลับมาก็กลับมาหรอ ผมไม่ง่ายนะเว้ย กันต์พิมุกไม่ง่ายยยย


 

“...ผมโกรธพี่อยู่นะ”


 

“ถ้าแบมโกรธแสดงว่าแคร์ใช่มั้ยที่หายไป?”







-----------------------------------------  ------------------------------------------------------




เฮลโล่ววววววววววววววว  #ฟิคก็แย่ดิ


ยังอยู่กับมั้ยคนอ่าน

งิงิงิงิงิ <3


พี่มาร์คขานี่ชีวิตต้องสู้นะเพราะกันต์พิมุกไม่ง่ายแต่ไปด้วยได้ทุกที่
5555555555555555555555555555555555555555555555555555




ดำเนีนมาถึง 14 ตอนแล้ว 

แป้กมั้ยหงะ รู้สึกแต่งๆไปเริ่มแป้กๆ งื่ออออออออออออออออ

มันไม่ค่อยหนุกอ่ะ T^T   5555555555555555555555555555555555555555555


อย่าเพิ่งทิ้งเขาไปไหนนะ  รักคนอ่าน จิบิจิบิ


ย้ำอย่าหาความดราม่าจากเรื่องนี้ but anything can happening  555555555555555555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #846 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 12:41
    แคร์ค่ะพี่มาร์คกลับมาเถอะ 555  เนียร์มองแบบนั้นทำไม ยูคชอบแบมจริงๆสินะ
    #846
    0
  2. #754 oni (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 09:04
    มาร์คแกล้งหายไปเพื่อดูใจแบมหรือ



    ว่าแบมจะคิดถึงหรือป่าววววววววววววววว



    แบมน่ารักซื่อตรงกับความคิดความรู้สึกดีจัง



    มาร์คอย่าแกล้งน้องอีกเลย
    #754
    0
  3. #676 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 08:24
    50% เองหรอแบมพี่ว่าน่าจะมากกว่าน้นนะ หุหุ ต้วนเลิกเก๊กสิ น้องมันสับสน
    #676
    0
  4. #640 baitong18 (@baitong0518) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 02:02
    เขินอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ><
    #640
    0
  5. #542 Mezzo Filldon (@baekexo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 22:09
    โว๊ยยยย มาร์คต้วนเวอร์นี้ แบมละลายแล้วต้วน555



    #542
    0
  6. #526 Aoaircandy (@got7markbam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 01:04
    โด่วภูวกูลชอบต้วนแค่50%เองหรอแล้วยังงี้เมื่อไรจะถึง100ละจ๊ อิอิ
    #526
    0
  7. #505 Siri Pair\' (@siripair) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 23:07
    เมื่อไหร่จะอัพตอนใหม่ซักทีงะะะ เค้าก็หลงดีใจ
    รอน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา :)
    #505
    0
  8. #504 c.cher (@cher-16) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 21:53
    เห็นขึ้นว่าอัพฟิคก็นึกว่าจะเป็นแชปใหม่ แง T_T
    #504
    0
  9. #503 เมียแบคฮยอน (@muay_53) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 16:14
    โอ้ยพี่มาร์คลองใจแบมเหรอ ? ><
    #503
    0
  10. #489 Kadkanumporn Phusuwan (@0886062364) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 00:10
    สนุกมากเลยอ่าไรท์ ><
    #489
    0
  11. #477 Mezzo Filldon (@baekexo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 22:10
    รู้สึกสงสารยูคถ้ายูคชอบแบมจิงๆ

    แบมๆงอนพี่มาร์คเลย เล่นตัวเยอะๆเข้าไว้ลูก

    พี่มาร์คผู้หญิงคนนั้นครายยยยยย ตอบ
    #477
    0
  12. #471 c.cher (@cher-16) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 19:06
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    โอ๊ยมาร์คตัวนนนนน จะดีหรือร้าย ///-///
    #471
    0
  13. #465 รัน รัตนะ (@rannaran) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 17:24
    ม่ายๆๆๆๆม่ายยยยยย ม่ายแป้กๆๆๆๆ เค้าชอบฟิคนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ทั้งฟิน ทั้งขำ ทั้งสนุก ชอบจริงๆน้องแบมไม่ง่าย 55555
    น้องแบมยังไม่รู้จักความรักใช่มั้ยลูก ต้องให้พี่ต้วนสอนแล้วหล่อจ้า
    ตกลงแล้วคยอมมี่เนี่ยแอบรักนุ้งแบมใช่มั้ย แต่ไม่รู้ตัวรึเปล่านะ
    #465
    0
  14. #460 Geumseong (@amagic95) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 00:26
    โง้ยยย น่ารักไปไหนเนี่ยคู่นี้ 555555
    #460
    0
  15. #459 ok go (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 00:09
    บร้าาา ไม่ง่ายแต่แรดมากนะกันต์พิมุกต์ เขินแป๊บ

    ยูคเกือบน่ารักละจริงๆ 5555 แต่ชอบเอาเพื่อนไปขาย

    พี่มาร์คจะได้แฟนแล้วสินะ ยินดีๆ 55
    #459
    0
  16. #457 ヾ° JUNGLEO ❀ (@febtakung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 22:46
    มาร์คต้วนร้อยแปดอารมณ์ในสิบวินาที
    นี่ยังงงอยู่ว่าโมโหใครมา แล้วมาลากแบมไปจากอกของยูค
    คือไรอ่ะ เพื่อนเขากำลังปรึกษาปัญหาหัวใจกันอยู่
    มารยาทมีบ้างนะต้วน นี่โกรธแทนแบมอ่ะ
    เรื่องหญิงวันก่อนมาเคลียร์โ้วย เหอะะะะะะะะะส์
    แบมอย่าไปยอมเขาง่ายๆสิลูกกก ถ่อออออออออ
    #457
    0
  17. #456 มาร์คแบม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 22:02
    แบมแบมรู้ใจสักทีลูก



    พี่มาร์ครุกหนักๆเลย



    ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #456
    0
  18. #455 เดร (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 21:43
    แหม่....อิพี่มาร์คจะเล่นมุกนี้ก็ไม่ปรึกษากันซักคำ

    เล่นเอาเคืองแทนน้องแบมเลยอ่ะ ^^!!



    จะลองใจน้องอ่ะเด๊!!! ฮิ___ฮิ
    #455
    0
  19. #453 Yearko (@yearko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 19:18
    ชอบนะตอนนี้ มันให้ความรู้สึกหน่วงๆดี มาต่อให้ไวนะไรท์ รอจ้า ^_^
    #453
    0
  20. #449 Am-Ning'Ch (@ning-091207) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 18:18
    พี่มาร์คดูอารมณ์ขึ้นๆลงๆ พี่เป็นไรป่าว ถามจริง -_- .. 5555555555555555555555555555555555555555
    น่ารัก โอ้ยฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #449
    0
  21. #448 FILM_FNC (@film8668) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 16:41
    รีบมาต่อเล้ย 555
    #448
    0
  22. #447 พี่มากหล่อ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:12
    พี่มาร์คทำไมต้องทำให้เขินด้วย นี่ไม่ใช่แบมแบมยังเขินเลยเหอะ
    #447
    0
  23. #446 moko (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 14:59
    เขินแทนแบม อิอิ
    #446
    0
  24. #445 Bam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 14:56
    ยูคมาหาแม่มา เดี๋ยวแม่ปลอบใจเอง หุๆๆๆ

    พี่มาร์คแกล้งน้องงงง

    โง่ยยย เขินแทนน้อง
    #445
    0