IT'S TERRIBLE : GOT7 : MarkBam

ตอนที่ 1 : TERRIBLE No.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    7 เม.ย. 57





-1-


 

กริ้ง กริ่ง กริ่ง กริ่งง~


 

ผมเชื่อว่าทุกโรงเรียนมีเสียงสวรรค์เป็นของตัวเอง เสียงสวรรค์ เหมือนกับที่ตอนนี้เสียงกริ่งเลิกเรียนของโรงเรียนผมกำลังดังลั่นพร้อมเสียงฮือของเหล่านักเรียนทั้งหลาย และ เสียงเคาะเอกสารของอาจารย์ที่เคารพเตรียมตัวเดินออกจากห้องไป


 

ผมลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนมึนไม่หาย ขยี้ตาสองสามทีก่อนจะหยิบแว่นตากรอบดำขึ้นมาใส่ อ้าปากหาวหวอดๆ แล้วหันไปตามแรงสะกิดยิกๆที่ไหล่ข้างขวา


 

“เลิกเรียนแล้ว ไปไหนดีวะ”


 

คนตัวสูงกว่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ลุกขึ้นสะพายกระเป๋าเป้สีดำทะมึน เหมือนๆกับผมสีดำธรรมชาติของมัน มืออีกข้างพาดเกี่ยวเสื้อตัวนอกสีเหลืองสดของชุดนักเรียนไว้ พร้อมรอยยิ้มพริ้มๆที่ส่งมาให้ แว่นตากรอบดำคล้ายๆที่ผมใส่ถูกดึงออกจากใบหน้าหล่อได้รูปนั่นช้าๆ ราวกับนายแบบ หรือ พระเอกนิยายหลุดออกมาจากที่ไหนซักแห่ง เบะปากน้อยๆมองหน้าหล่อๆนั่นอย่างนึกหมั่นใส้ก่อนจะปากระดาษที่ขย้ำไว้อัดเต็มกลางหน้าด้วยความรัก


 

“เชี้ยยย แบม มึงปากระดาษใส่กูทำไมครับบ”


 

เสียงทุ้มต่ำโวยวายทันทีที่หลบไม่ทันก้อนกระดาษขาวๆนั่น มือสากๆตบป้าบลงกลางหัวคนกระทำเต็มรักเช่นกันจนแว่นแทบจะกระเด็นหลุดออกจากโครงหน้าเล็กๆ


 

“เย้ปป ตบซะตัวผมแทบจูบโต๊ะ ครับ คุณยูค”


 

ไอยักษ์นี่แม่งไม่ปราณีเพื่อนตัวน้อยๆของมันเลยหวะ ตบมาได้ กบาลแทบจะแยก ผมมองคนตรงหน้าด้วยสายตาขุ่นๆ อย่างไม่พอใจ เบะปากเยอะๆให้มันเห็นชัดๆ ซึ่งมันทำท่าจะถวายมือให้อีกรอบ เช้ดโด้ นี่กูยังเป็นเพื่อนมึงอยู่มั้ยเนี่ย


 

“ตกลงจะไปไหน เย็นนี้”


 

“กูต้องไปเอาของที่จารย์ ไม่ว่างหวะ”


 

พูดไปแค่นั้นเพื่อนตัวสูงก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ๆออกมา แขนหนาๆคว้าเกี่ยวเข้ากับคนที่ยืนนิ่งๆเงียบๆอีกฝั่งของมัน จนคนโดนเกี่ยวนั้นส่งเสียงโวยวายออกมายกใหญ่


 

“เออ งั้นก็ไปเกมส์เซ็นเตอร์กับยองแจ ก็ได้วะ ไปกับเนียร์ด้วย ... ไอเนียร์ ไปเกมเซ็นกันโว้ยยยยย!


 

ประโยคแรกมันพูดกับผม ส่วนประโยคสองพูดกับคุณจูเนียร์ หรือ ปาร์คจินยอง ที่กระแดะอยากมีชื่อเก๋ๆแบบอินเตอร์ๆ ที่นั่งอยู่หน้าห้อง ซึ่งมีดีกรีเป็นถึงคุณหัวหน้าห้อง มันหันมามองพวกผมสามคนที่ขยุกๆอยู่แถวกลางๆห้อง พร้อมส่งมือ เป็นรูปโอเคมาให้


 

“งั้นกูไปหละ”


 

บอกลามันกันตรงนี้ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องพักอาจารย์ อันที่จริงผมก็ไม่ได้เป็นคนดีมากพอที่จะชอบยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลืออาจารย์ซักเท่าไหร่ แต่ไอตัวผมมันดันมีผลการเรียนที่ดีจนโดดเด่นกลายเป็นลูกรักของอาจารย์นั่นมันเลยพลอยซวยให้ผมกลายเป็นเหมือนเบ๊ๆดีไปอีกหน้าที่นึง...



และอีกอย่างอาจารย์คนนี้เป็นคนไทยครับ คนไทยในเกาหลี เหมือนผมเลย อิอิ


 

ผมชื่อแบมแบม ชื่อจริงชื่อ กันต์พิมุก ภูวกุล ผมได้บอกรึเปล่าว่าผมเป็นคนไทยที่มาเรียนต่อที่เกาหลีเพราะตามคุณพ่อมา คุณพ่อผมมีธุรกิจใหญ่ที่ต้องเดินทางไปกลับเกาหลีบ่อยมากก ทำให้ท่านตัดสินใจเลือกมาอยู่ที่นี่มันซะเลย


 

“ขออนุญาตครับ~


 

พูดด้วยเสียงที่สุถาพที่สุดในชีวิตเป็นภาษาบ้านเกิด เคาะประตูสองสามทีได้ยินเสียงตอบรับจากคนภายในห้องก็รีบเปิดพาตัวเองเข้าไปข้างใน ลมเย็นของเครื่องอากาศพัดผ่านสู่ร่างกายจนรู้สึกดีขึ้นหลังจากที่เดินหอบสารร่างผ่ามรสุมแดนแรงกล้ามา


 

“พอดีเลยกันต์พิมุกอาจารย์ทำเสร็จพอดี เอาเอกสารนี่ไปเก็บไว้นะ พรุ่งนี้เอาแจกเพื่อนด้วย”


 

อาจารย์ออมคนสวยสาวไทยในโรงเรียนประเทศเกาหลีพูดรัวๆเร็วๆ ก่อนจะตบปั้กๆลงบนกองเอกสารที่ไม่ได้มากแต่ก็ไม่ได้น้อยเท่าไหร่นัก สองด้วยกัน


 

“เอกสารอะไรหรอครับ”


 

“เอกสารที่ใช้เรียนหนะซิ”


 

อาจารย์ออมยิ้มนิดๆก่อนจะหยิบกระเป๋า mcm สีชมพูแป๊ดที่คาดว่าคงไปสอยมาจากเมียงดงที่โคดจะตัดกับเสื้อที่ขาวสะอาด สะพายเข้ากับไหล่ขวา


 

“อาจารย์ไปก่อนนะ มีประชุม พรุ่งนี้ไม่สอน ฝากแจกเพื่อนด้วย”


 

พูดจบร่างเพียวของอาจารย์ออมก็พาตัวเองเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงผมกับเจ้าเอกสารกองขนาดกลางๆสองกอง จริงๆหน้าที่นี้มันไม่ควรเป็นของผมด้วยซ้ำ มันควรจะเป็นของไอเนียร์ที่แบกรับหน้าที่การเป็นหัวหน้าห้อง แต่ไหงชีวิตผมแม่งต้องทำอะไรประหนึ่งเป็นหัวหน้าห้องทุกอย่างด้วยวะครับ


 

“เอาไปเก็บที่ล็อคเกอร์ตัวเองในห้องเรียนแล้วกัน...”


 

พึมพำคนเดียวเหมือนกับตัวร้ายในละครหลังข่าวช่องสามที่บ้านเกิดเมืองนอน ก่อนจะจัดการรวบกองเอกสารมาไว้ในมือ จริงๆกองเอกสารมันก็ไม่ได้เยอะอะไรนะครับ แต่เพราะมันมีสองกองทำให้ตอนนี้มันเริ่มล้นมาบังหน้าบังทางน้อยๆ


 

แอบขมวดคิ้วเล็กๆกับความที่ตัวเองไม่ได้เป็นผู้ชายร่างสูงใหญ่แบบไอยูคยอม แต่ไอนั่นก็สูงเวอร์ไปสงสัยตอนเด็กๆแม่ให้กินโปรตีนเกษตรเยอะ(?) แต่ผมเนี่ยเป็นผู้ชายตัวเล็กเหมือนจะหักท่อนได้เหมือนปลากรอบตากแห้ง รู้งี้หลอกไอเพื่อนยูคมาช่วยก็ดี เหอะ...



 

“ขอทางหน่อยคร้าบ~


 

ตลอดทางที่เดินต้องค่อยส่งเสียงวอแวเป็นระยะๆ เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้ว เส้นทางตามอาคารจึงเต็มไปด้วยเด็กนักเรียนที่บ้างก็ยืนโม้ บ้างก็ยืนเล่นกัน หรือบ้างก็พากันแข่งวิ่งลงตึกเรียน


 

ล็อคเกอร์สีเหลืองปรากฏอยู่ตรงหน้าคิดแล้วก็อยากจะถามคนสร้างซักนิดว่าอะไรดนใจให้ทาสีนี้ สีนี่พอๆกันกับเสื้อนอกของโรงเรียนเลยแหะมองล็อคเกอร์สีเหลืองสดด้วยความรู้สึกปั่นปวนเล็กน้อยในจิตใจ ก่อนจะเดินตรงไปยังตู้ที่เป็นของตัวเอง


 

ผมไม่เคยคิดนักหรอกว่าตัวเองจะหน้าตาดีซักเท่าไหร่ แต่นานๆทีหน้าล็อคเกอร์ก็จะมีคนเอาขนมมาห้อยไว้ให้ตื้นตันใจเล็กๆ ถึงแม้จะเหลือบไปเห็นว่าตู้ของไอเชี่ยเพื่อนยูคนี่จะห้อยเป็นเหมือนดงขยะก็เถอะ


 

เบะปากเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ ก้มลงกองเอกสารไว้ที่พื้น หยิบถุงสีชมพูแป๋นที่ห้อยไว้หน้าบานประตูมาวางไว้บนกองเอกสาร ก่อนจะค่อยล้วงมือเอากุญในกระเป๋ากางเกงมาไขล็อคเกอร์


 

ผิวปากเล่นอย่างคนอารมณ์ดี ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนมีความสุขตลอดเวลา หารู้ไม่ว่าชีวิตกำลังจะไม่ปลอดภัยเท่าไหร่แล้ว เสียงฝีเท้าตึงๆจากด้านหลัง พร้อมเสียงกระทบของสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็นลูกกลมๆทำด้วยหนังสีส้มๆ หรือ ลูกบาสนั่นเอง เรียกให้ค่อยๆเอี้ยวตัวไปมองอย่างคนขี้สงสัย


 

แต่นั่นแหละ ผมว่าผมคงคิดผิดที่หันไปหนะนะ...



 

ตึ้ง!!


 

ลูกบอลสีส้มที่ทำด้วยหนัง หรือที่บอกไปว่ามันคือลูกบาสนั่นแหละ... ลอยเฉียดฉิวใบหน้ามนไปกระทบกับตู้ล็อคเกอร์ด้านหลังดังตึ้ง ชิบ! นี่ล็อคเกรอ์กูจะยุบป่าววะเนี่ย หันไปดูประตูบานน้อยด้วยความอาลัยอาวรแล้วก็พบว่าแอบบุบเล็กน้อย


 

เช้ดโด้วว โคอาล่ามาร์ชชช มึงเป็นใครรร วายยย ใยต้องทำกับประตูน้อยๆของล็อคเกอร์กูแบบนี้ แต่แล้วผมว่าผมคงคิดผิดอีกครั้งที่มัวแต่ครวญครางให้กับประตูล็อคเกอร์ที่เสียหายเพราะมันดูไม่ค่อยเป็นประเด็นเท่าไหร่นัก


 

“เตี้ย...”


 

ห่ะ? ใครเรียกแล้วเรียกใคร ทำไมเสียงแม่งใกล้ยังกับฟังซาวด์ด้วยหูฟัง coloud แบบครอบหู หันไปก็เจอกับใบหน้าหล่อแบบโคดพ่อโคดแม่ กับ ผมสีส้มสว่าง เด่นหราอยู่ตรงหน้า ใกล้ชนิดติดรูขุมขน ใกล้แบบหายใจรดใบหน้า ถ้าเป็นในนิยายวัยใสคือพระเอกคงจูจุ้บนางเอกไปแล้ว และ นางเอกก็คงจะอายม้วนบิดตัวเป็นก๊อกน้ำซันวา...



แต่ขอเหอะ นี่ไม่ใช่นิยาย และ ผมไม่ใช่หญิงสาววัยใส...



 

“เรียกใคร? ใครเตี้ย?


 

ไม่ได้มีอาการเขินอายอะไรทั้งนั้น นอกจากเครื่องหมายเควสชั่นมาร์คที่ลอยเต็มหน้า ถามออกไปด้วยเสียงหาเรื่อง และ ด้วยสีหน้ากับน้ำเสียงที่คิดว่ากวนเบื้องบาทาที่สุด จริงๆ ผมไม่เคยคิดว่าผมเป็นคนล่อบาทาหรอกนะครับ


 

ปึ้ง!



 

สะดุ้งสุดตัว ชนิดถ้ามีหูเหมือนหมา แมว นี่หูคงตั้งตรงแด่ว ไอคุณหน้าหล่อแบบโคดพ่อโคดแม่แต่แฝงด้วยความดิบเถื่อน ดันใช้มือหนาๆ หนาเหมือนไอเชี่ยเพื่อนยูคเลย นั่นแหละ ตบเข้าเต็มรักกับประตูล็อคเกอร์ที่คิดว่าเพิ่งบุบไปเพราะไอลูกบาสที่นอนแอ้งแม้งอยู่ปลายเท้า อะ อะไรหงะ...?



 

“เอ่ออ...”


 

แดกจุด ทุบเสร็จก็เงียบ คิ้วนี่ขมวดเป็นโบว์ห่อของขวัญเชียว เป็นเชี่ยไรวะ อากาศร้อนหรอ หรือเป็นบ้า หรือช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี หุ้นตก หรือดวงตก หรือ ที่บ้านไม่รัก  หรืออะไร อุ้ปส์ ดูทำหน้าเข้าซิ น้องแบมแค่เดาสถานการณ์ไปเรื่อย ทำหน้าเหมือนน้องแบมไปเหยียบหางเลยหงะ


 

แต่นั่นแหละ น้องแบม ก็ได้แค่คิดในใจ กลัวพูดออกไปจะไม่มีปากไว้ให้กินข้าวอีก เหอะๆ


 

“พี่มีอะไรหรอ...”


 

ดูจากยศที่ติดหราอยู่ตรงหน้าอกเสื้อคาดเดาเอาว่าเป็นคุณรุ่นพี่สูงกว่าปีนึง คุณพี่เขามีอะไรกับน้องแบมไม่รู้หรอก แต่ขอเหอะ ถอยออกไปแล้วเลิกขมวดคิ้วเหมือนจะแดกหัวน้องแบมซะที น้องแบมกลัวมากครับ พูดตรงๆ


 

“ชื่ออะไร”


 

ห้ะ?



 

“ชื่อ แบมแบม หรอ”


 

ห่ะ??



 

ตอนนี้ยิ่งกว่าเควสชั่นมาร์คลอยเต็มหน้า นี่เขาแทบจะงอก ไม่รู้จะงงอะไรนักหนากับเสียงทุ้มๆของมนุษย์รุ่นพี่หัวส้มหน้าหล่อตรงหน้านี่ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าคิ้วผมขมวดแทนคุณพี่แทนตั้งสติเล็กน้อยพร้อมกับ ชี้นิ้วไปด้านหลังตรงล็อคเกอร์ที่มีเชื่อเล่น ชื่อจริงพร้อมนามสกุลเด่นหราอยู่ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ


 

มนุษย์รุ่นพี่หัวส้มหน้าหล่อพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ แค่แว้บเดียว แว้บเดียวจริงๆแต่เสียวสันหลังวาบคล้ายว่ากำลังจะมีเรื่องยุ่งๆเกิดขึ้น เอิ่มม


 

“มาร์คต้วน”


 

หืม?



 

ผมไม่รู้หรอกว่าผมทำหน้า งง มากมายแค่ไหน แต่หน้าของคุณ มนุษย์รุ่นพี่หัวส้มที่ขมวดคิ้วมุ่นอีกครั้งคงเป็นคำตอบให้ผมได้ดีที่สุด


 

“ชื่อมาร์คต้วน มาร์ค จำไว้ให้ดีหละ”


 

พยักน้าเออ ออ ไปทั้งที่ยังไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์เท่าไหร่นัก มองหน้าคุณพี่หัวส้มอีกครั้ง มองเอกสาร มองเสไปข้างๆ มองรอบๆห้อง กรอกตา ไปมา มองไปทางนั้น มองไปทาง...


 

ปึ้ง!



 

โฮกกกกก คุณพี่หัวส้มตบล็อคเกอร์ดังป้าบอีกครั้งจนน้องแบมสะดุ้งสุดตัว ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนขี้ป๊อดขนาดนี้มาก่อน เพื่อนยูคอยู่ไหนน มาช่วยเพื่อนแบมที เพื่อนแบมจะโดนฆ่าหมกห้องเรียนมั้ยวะเนี่ย โอยย


 

“เห้ย คุณมาร์ค อยู่นี่เองกูตามหาตั้งนาน”


 

แล้วเสียงๆนึงก็ดังเข้ามาในห้องเงียบๆอีกครั้ง เสียงทุ้มๆ ติดกวนๆ หน้าตาคนพูดก็ดูกวนๆ แต่ก็ดูดี ดูดีพอๆกับ มนุษย์รุ่นพี่หัวส้มชื่อมาร์คต้วนนี่แหละ แต่พี่หัวส้มหล่อกว่าเพราะหน้าพี่เขาไม่กวนตีนแบบอีกคน


 

“เต๊าะเด็กหรอมึง”


 

หน้ากวนไม่พอ ปากหมาด้วยนะคนเรา


 

น้องแบมคิดในใจนะครับ อย่ามองหน้าเหมือนรู้ว่าน้องแบมด่าดิ


 

“เต๊าะเชี่ยอะไร แจ๊คสันหวัง”


 

ครับ มนุษย์อีกคนที่เดินเข้ามาในห้องชื่อ แจ๊คสันหวัง ชื่อดูไม่เหมือนคนเกาหลีเลยอ่ะ พี่หัวส้มก็ไม่เหมือนนะมาร์คต้วน แต่ก็ไม่เหมือนคนไทย เอ่อ แล้วผมจะ งง อะไรนักหนา


 

“น้องกลัวจนตัวหดแล้วอ่ะมึง”


 

เรียกน้องแบบนี้แสดงว่ามนุษย์ชื่อหวังแจ๊คสันต้องเป็นรุ่นพี่เหมือนกัน แล้วรุ่นพี่สองคนนี่มีอะไรนักหนากับ กู เอ้ ย กับน้องแบมคนหล่อห้องA หรอครับ ทำไมต้องมายืนล้อมน้องแบมแบบนี้


 

“ไปยัง”


 

พี่กวนบาทา เอ้ย พี่แจ๊คสันหวังอะไรนั่นพูดขึ้นเหลือบมองผมนิดๆ พร้อมแสยะยิ้มเบาๆ แหม่ หล่อมากเลยครับพี่ ถ้าไม่ติดว่าหน้าพี่ดูล่อบาทาตลอดเวลานะ ไอพี่มาร์คต้วนมนุษย์หัวส้มละตัวออกจากการยืนกักกั้นผม ขยับเสื้อนอกสีเหลืองให้เข้าที่ ก้มลงหยิบลูกบาสที่นอนน้อยใจอยู่บนพื้น แล้วก็เดินออกไป


 

พร้อมมนุษย์รุ่นพี่หน้าตากวนบาทาที่ชื่อหวังแจ๊คสัน...


 

โดยไม่กล่าวลาน้องแบมซักคำ




 

เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย เกิดมาทั้งชีวิตจนวันนี้เพิ่งเคยเจอแบบนี้ ย้ายเข้ามาอยู่โรงเรียนนี้ก็เกือบจะปีนึงเพิ่งเคยเจอแบบนี้ คืออะไร คือพี่เขาต้องการอะไร



 

มากระโชกโฮกฮากใส่ผมเพื่อบอกว่าตัวเองชื่อ มาร์คต้วน



 

แค่เนี้ย??



 

มองไปทางประตูห้องด้วยอารมณ์ที่ยัง งง ไม่หาย ตอนแรกนึกว่าอาจจะโดนคุณหน้าหล่อมนุษย์หัวส้มชื่อมาร์คต้วนอะไรนั่นไถตังค์รึเปล่าแบบที่เคยดูในซีรี่ย์วัยรุ่นผู้ชาย แต่ก็ไม่ใช่เมื่อตอนนี้ในห้องเหลือผม กับกองเอกสารอาจารย์ออม ถุงสีชมพูของใครไม่รู้แต่คงแอบเป็นเอฟซีผมเบาๆ กับความว่างเปล่าเงียบสนิท และกระเป๋าตังที่ยังอยู่ในกระเป๋าเป้สีเลือดหมูสุดรัก



 

เดี๋ยวนะ...


 

อะไรฟร้ะ น้องแบม งง งง โว้ยยยยยยยยยยย


 

หันไปหาคุณล็อคเกอร์ที่โดนปรทุษร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยอารมณ์ติดจะหงุดหงิดเล็กน้อยก้มลงหยิบเอกสารสองของของอาจารย์ออมยัดเข้าในตู้ ปิดอย่างรวดเร็ว ล็อคอย่างรวดเร็ว แล้วเดินปึงปังออกจากห้องไป


 

แต่ก่อนไปนั้นต้องเดินผ่านล็อคเกอร์เพื่อนยูคที่มีถุงขนมมากมายเหมือนถังขยะเทศบาลขนาดย่อม กว่ามันจะมาเอาก็คงพรุ่งนี้เช้าเพราะเด็กผู้หญิงในโรงเรียนเอามาแขวนไว้ตอนที่เลิกเรียนและไม่มีใครอยู่ในห้องแล้ว


 

แบมแบม กันต์พิมุก ไม่ใช่คนดีพอที่จะอาสาหยิบ ถุงขยะ เอ้ย ถุงขนมมากมายนี่ไปให้เพื่อนยูคหรอกนะครับ แต่เหลือบไปเห็นว่าในถุงนึงของเพื่อนยูคมีขนมเวเฟอร์เคลือบช้อกโกแลตของชอบของน้องแบมพอดิบพอดี...


 

“ขอนะเพื่อนยูค”


 

“อ๋อ ได้ เอาไปเลยเพื่อนแบม”


 

พูดเองเออเองเสร็จสับ พนมมือขอบคุณตามมารยาทคนไทยสวยๆหนึ่งทีก่อนจะล้วงมือขโมย ไม่ดิ ผมขอแล้วนะ นั่นและ หยิบ เวเฟอร์เคลือบช้อกโกแลตติดมือมาหนึ่งอันก่อนจะเดินออกจากห้อง


 

“ไปไหนดีเนี่ย ไปหาพวกไอยูคที่เกมเซ็นดีมั้ยวะ...”


 

เดินคิดไปกินไปอย่างมีความสุขเพราะขนมในปาก ถ้าเดินไปซักพักก็จะถึงเกมเซ็นที่ ไอยูค ยองแจ กับ เนียร์ ไป กัน แต่ถ้าเกิดโบกรถเมล์เลยก็จะไปลงป้ายบ้านเลยโดยไม่แวะที่ไหน อืมม



 

Hey Girls Girls Girls They love me 나는 몸이 이러는 거니  ~

 

 

อุ๊ แรงสั่นเบาๆ พร้อมเสียงเพลงที่ดังขึ้นจากในกระเป๋าเรียกให้หลุดจากความคิด แหม่ เสียงพี่หวังนี่กินใจน้องแบมมากเลย อิอิ น้องแบมอยากเท่แบบพี่หวัง ก๊อทเซเว่น ว่าแต่ พี่หวังนี่หน้าแอบเหมือนใครเลยก็ไม่รู้แหะ...



 

“อัลโอ๊ววววววววววววววว”


 

รับสายยาวๆเสียงยานคางแบบสุดๆ โดยที่ในปากยังคาเวเฟอร์ไว้อยู่ ทำให้เสียงจับใจความไม่ได้เท่าไหร่นัก แต่เพราะหน้าจอโชว์ชื่อสิ่งมีชีวิตมนุษย์ร่างยักษ์ยูคยอม ไม่ต้องใส่ใจมากนักหรอกว่าควรจะรับสายให้ดูดีมีมารยาท


 

*ขนมคาปาก สกปกหวะเพื่อนแบม ขอให้เวเฟอร์ติดคอ*



 

นี่ คิมยูคยอม หรือ เจนญาณทิพย์ ยังกับตาเห็นว่าผมกำลังเขมือบเวเฟอร์อยู่ ดีที่มันไม่รู้ด้วยอีกว่าเป็นของมันที่ผมแอบเอามาจากหน้าล็อคเกอร์ แหม่



 

“เออ อะไร มีอะไร”


 

*พวกกระผมอยู่หน้าบ้านคุณแบมแล้วครับ คุณแบมอยู่ไหน*


 

“ห่ะ ไปไมวะ?


 

ถามออกไปด้วยอาการ งง ๆ เล็กน้อย พอได้ยินว่า สามหน่อเพื่อนรักอยู่หน้าบ้าน ไวเท่าความคิดมือก็จัดการโบกรถเมล์คันโตที่อัดแน่นด้วยฝูงคนทันที


 

ก้าวขาแรกขึ้นด้วยความรวดเร็วแล้วรีบดึงขาสองตามมาให้เร็วที่สุด แต่นั่นแหนะ รถเมล์แม่งรีบไปไหน รีบพอพอกับรถเมล์ในกรุงเทพมหานครบ้านเกิดเมืองนอนผมเลย ถ้าผมไม่เกาะราวรถไว้นี่คงได้กลับไปนอนเล่นที่ป้ายเหมือนเดิมแน่ๆ


 

จับราวให้มั่น หนีบโทรศัพท์ไว้ด้วยไหล่ขวา มือที่ว่างไม่ได้จับราวก็จับขนมไว้ให้มั่น ไม่ค่อยบอกเลยว่าระหว่างขนมกับโทรศัพท์อะไรสำคัญกว่า


 

*ไม่มีอะไร ก็ ป๋าไม่อยู่ไม่ใช่หรอ พวกเราก็เลยคิดว่าจะมานอนเป็นเพื่อนน้องแบมแบม ไง ครับ*



 

แหมมมม นอนเป็นเพื่อนน้องแบมแบม ประหยัดค่าไฟหอก็บอกกูมาเหอะครับเพื่อนยูค



 

คิดในใจไม่ได้พูดออกไป เพราะเออ ออ ไปกับเพื่อนแล้ว และ พวกแม่งก็กดตัดสายผมไปแล้ว เออ ดีครับ ดี ยัดโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า เกาะราวได้มั่นคงขึ้นเพราะไม่ต้องเอียงคอหนีบเจ้าเครื่องมือสื่อสาร


 

มองวิว มองนู่นนี่ไปเรื่อย จนรถเมล์ติดไปแดง และสายตาผมก็ไปสะดุดกับสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่เดินอยู่ตรงฟุตบาท



 

นั่นมันพี่มนุษย์หัวส้มนี่ เดินอยู่กับพี่มนุษย์กวนตี-น กับ ใครไม่รู้อีกคนเป็นมนุษย์หัวเหลืองใส่แว่นกรอบดำ เห้ยๆ พี่มาร์คต้วนหัวส้มมองมาทางนี้แล้ว ทำไงดีวะ ยิ้ม ไอ่คุณพี่เขายิ้ม... ยิ้มด้วยหละ



 

เบือนหน้าเข้ากลับมามองในรถแทนซะเลย กลัวเดี๋ยวแม่-งจะตามมาเอามีดปาดคอวันพรุ่งนี้ เหลือตามองก็เห็นว่า คุณมนุษย์สามหน่อนั่นเดินหายเข้าไปในซอยแล้ว ฟู่ววว


 

ทำไมอยู่ๆตาขวาก็กระตุก คล้ายๆว่าชีวิตกำลังจะไม่ปลอดภัยวะเนี่ย...


 

รถหยุดลงแล้วที่หน้าป้ายบ้านของผม เดินเข้าไปในซอยอีกนิดนึง ก็จะเจอกับบ้านหลังโต แต่ก็ไม่โตมากเท่าไหร่ โทนสีขาวอบอุ่นแบบสุดๆ แทรกด้วยสีเขียวสดใส กับ สีสัน นานา ของดอกไม้ ดูแล้วเหมือนบ้านที่ตั้งอยู่กลางป่าเขา แต่นี่มันใรเมืองง ในเมืองงง แถมยังเป็นในหมู่บ้านจัดสรรค์ด้วยครับ


 

“ไหนไอพวกนั้นบอกอยู่หน้าบ้านแล้วไงวะ”


 

บ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะไขเปิดประตูบ้านเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือหน้าไอยูคยอมที่ยื่นมาขวางหน้าประตูในระยะใกล้ชิด 10 เซนติเมตร ไม่ตกใจก็เชี่ยแล้วครับ หวีดร้องลั่น จนได้ยินเสียงหัวเราะที่ลั่นกว่าของไอยองแจและไอจินยอง โอ้ยยยย ไอเพื่อนดี มีเพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัววววววววว


 

“เข้ามาไงวะ”


 

เดินมาวางกระเป๋าบนโซฟา แล้วเอ่ยถามไอสามหน่อที่นั่งกินขนมอยู่บนพื้นบ้านผม


 

“ปีนหน้าต่างเข้ามา”


 

เป็นไอยักษ์ยูคยอมที่พูดขึ้นมา นี่อดีตชาติเป็นโจรหรืออะไร ทำไมทำตัวแบบนี้ น้องแบมไม่เข้าใจ น้องแบมไม่เก็ททททททททททท


 

“เออ!


 

ตอบไปแค่นั้น เรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวสูงได้เป็นอย่างดี ก่อนที่หัวน้อยๆจะนึกอะไรขึ้นได้ มนุษย์หัวส้ม มาร์คต้วน วันนี้...



 

เหลือบไปมอง จินยอง หรือ จูเนียร์ที่กระดิกเท้านั่งอ่านการ์ตูนอยู่บนโซฟาตัวยาว ไอเนียร์เป็นผู้รอบรู้สิบทิศโดยเฉพาะกับรุ่นพี่ บางมีมันอาจจะรู้จัก...


 

“จินยองงงง~


 

สไลด์ตัวไปนั่งแหมะข้างๆเพื่อน จินยองลดการ์ตูนในมือลงเลิ่กคิ้วเชิงถามว่ามีอะไร


 

จริงๆก็ไม่รู้จะไปใส่ใจทำไม แต่ก็นะ... อยากรู้หน่อยคงไม่เสียหายถึงน้องแบมจะเป็นผู้ชายแต่น้องแบมก็ขี้เสือ-กได้เหมือนกันนะครับนะ


 

 “รู้จัก มาร์คต้วน ป่ะ?


 

ถามออกไปแล้ว จินยองคลายปมคิ้วออก พร้อมกับเผยยิ้มออกมา ทำไมวะ ทำไมต้องยิ้ม


 

“ทำไมวะ แอบชอบพี่เขาอ่อ”


 

ถามงี้แสดงว่าเพื่อนจินยองรู้จัก ว่าแต่ ปากไม่ดีเลยนะครับ ชอบเชิบ อะไร มันจะต่อยเพื่อนมึงอยู่แล้ว มึงรู้อะไรบ้างมั้ยยยย


 

“ชอบก็เอี้ยและ เออ พูดงี้รู้จักใช่ป่ะ”


 

“อืม ก็รู้นะ ถ้าเป็นมาร์คต้วนพี่ปี5ห้องB เป็นเพื่อนพี่เจบีอ่ะ พี่เจบีรูมเมตใหม่กูอ่ะ แต่คนโลกแคบแบบมึงคงยังไม่รู้จักเนอะ”




--------------------------------------------------------

สวัสดีเมืองไทย

ฟิคใหม่ใสสุดๆ กับ เด็ก ๆ Got7

5555555555555555555555555555


ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยกับ คุณพี่มนุษย์หัวส้มมาร์คต้วนและคุณน้องแบมแบมคนน่ารัก
เจอกันใหม่ตอนต่อไปนะ นะ นะ ขอบคุณเจ่าาา :D

555555555555555555555555555

มาเล่นแท็กฟิคกันมั่งมั้ย?? อยากเล่นมั่งอ่ะ 55555555555

#ฟิคก็แย่ดิ

:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

892 ความคิดเห็น

  1. #875 embrace (@prangmy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 03:58
    สนใจอ่ะดิ>< ทั้งแบมทั้งมาร์คสนใจกันและกันใช่ไหมม
    #875
    0
  2. #853 Yuyu my angle (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 12:24
    พี่มาร์คค่ะ พี่จะทำไรแบมค่ะ ทุบล็อกเกอร์ซะล็อกเกอร์จะบุบ บุบไปแล้วมั้งค่ะ จะแนะนำตัวหรือจะกวน.....ค่ะ 5555555555
    #853
    0
  3. #848 lee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 15:36
    พี่มาร์คค่ะจะแนะนำตัว..หรือจะหาเรื่องน้องค่ะ
    #848
    0
  4. #833 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 12:30
    คณะจินตนาการศาสตร์เอกการมโนใช่ไหมแบมแบม 55555
    #833
    0
  5. #824 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 17:17
    พี่มาร์คมาแนะนำตัวงี้ ต้องการไรจากน้องแบมครับ ,-..-
    #824
    0
  6. #800 desdemona (@ka-keix) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 18:36
    อะไรของพี่มาร์ค555555555
    #800
    0
  7. #797 `หนวด* (@kimnuch) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 00:56
    โอ้ยยยย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วนั่งหัวเราะตามจริงๆค่ะ ไรท์ 5555555555555555 น้องแบมขี้มโน พี่ต้วนก็จีบแบมทำไมไม่บอกดีๆล่ะ ขู่น้องแบมทำม้ายยยยย
    #797
    0
  8. #781 Ishq Mai (@ishq-mai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:54
    น้องแบมขี้มโนมากเลยอ่ะ คิดนั่นคิดนี่ไปไกล แต่นะ คุณพี่เค้ามาแบบน่ากลัวนี่นา แถมยังแสดงออกไม่ชัดเจนด้วยว่าจะมาแนวไหน
    #781
    0
  9. #741 oni (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 18:49
    มาร์คเข้ามาหาน้องซะยังกะมาหาเรื่อง



    ทำเอาซะเเบมตกหมดเลย



    อยากรู้จักมายังกะนัเลง555
    #741
    0
  10. #740 pp1701 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 05:32
    นี่จะจีบหรือจะมาหาเรื่องกันแน่
    #740
    0
  11. #737 TaLib Tipz (@talibtipz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 14:29
    หรือว่า..เนียร์รู้ว่ามาร์คชอบแบมแบม คิคิ
    #737
    0
  12. #654 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 23:51
    มาร์คมาอย่างโหดอ่ะ น้องแบมกลัง ป.ล.มาร์คเจ็บมือป่ะ...
    #654
    0
  13. #628 baitong18 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 17:47
    มาร์ค ชอยน้องหรอออออออออ
    #628
    0
  14. #621 racha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2557 / 12:25
    ต้วนต้องอะไร?????? เวๆ
    #621
    0
  15. #598 LYMB (@lifely021991) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 15:15
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ คนเตี้ยกับคนเตี้ยเจอกัน

    พี่มาร์คไม่ได้นอนหรอ หรือมัวแต่นอนมองหน้าแบมอ่ะ
    #598
    0
  16. #490 เมียแบคฮยอน (@muay_53) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 13:24
    พี่ต้วนมันต้องการอะไรจากสังคม................
    #490
    0
  17. #478 `g♡ft (@hotissue-gy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 11:05
    เกร้ดดด พี่มาร์คต้องคิดอะไรกับแบมแบมแน่นอน !!! 5555
    #478
    0
  18. #468 Mezzo Filldon (@baekexo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 07:41
    ต้วนแกคิดจะทำอะรัยเนี่ยยย น้องแบมระวังตัวให้ดีนะลูก
    #468
    0
  19. #400 ก็อตเจ็ดมลบทน (@thunyaruk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 19:28
    น่าติดตามมากค่ะ   น้องแบมดูมุ้งมิ้งดี ฮ่าๆๆๆ
    #400
    0
  20. #346 'Independent' (@sudteerak555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 21:16
    ...ชอบเลยย..น่าติดตามมาก
    #346
    0
  21. #330 ป้ามานี (@illsatanlli) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 06:57
    เอาไปเลยเพื่อนแบม - นุ้งแบมป้าว่าหาหมอมั้ย ?
    #330
    0
  22. #282 mossgg (@mossgg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 16:09
    แบมแบมมมมมมม
    บอกเลยว่ากวนและเกรียนมากกกก!!
    #282
    0
  23. #261 NigtH_96 (@namfahbaby96) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 19:57
    อ่านไปก็ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่มันกวนบาทา...

    แทนตัวเองว่าน้องแบมนี่กล้ามากนะแก5555555555555555555

    อ่านไปก็ยิ้มไปทูแบมโคตรฮา พี่ต้วนกับชายหวังก็นะบรรยายไม่ออกค่ะ

    55555555555555555555555555555555
    #261
    0
  24. #257 Just_Smile [보조개] (@sirithorn-smjyg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 14:01
    เอิ่ม...อี้เอินต้องการอะไรจากน้องห๊ะ !!!!!



    ___________________________________________________________________________________

    P.s. จงเชื่อใน วอนฮยอก โฮอน คริสเลย์ จินกุก มาร์คแบม + วีกุก
    #257
    0
  25. #234 parkjung (@grapejung43) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 16:31
    มาร์คต้วน จำไว้ให้ดี ล่ะ อิอิ 55
    -3-
    #234
    0