Love cross the world รักข้ามภพ [Yaoi]

ตอนที่ 38 : รักข้ามภพ 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    12 ต.ค. 60





รักข้ามภพ 37

  เพล้ง!


  "เอาออกไป!"


  เสียงเครื่องเรือนแตกกระจายเมื่อถูกมือของคุณหลวงมาดขรึม ปัดให้ตกลงจากโต๊ะหล่นลงแตกกระจายทั่วห้อง เศษกับข้าวที่จัดมาในสำรับ เกลื่อนกระจายทั่วพื้นไม้


  "คุณหลวงขอรับ อย่าทำเช่นนี้เลยนะขอรับ ไอ้เข้มใจไม่ดี" ตั้งแต่เล็กจนเป็นหนุ่ม คุณหลวงผู้นี้ก็มีอากัปกิริยาสุภาพเสมอ แต่มาบัดนี้ มาดขรึมที่เคยได้เห็นกันเสมอก็เริ่มหายไป


   "ออกไป!!" เสียงตวาดลั่นทำให้บ่าวต้องรีบวิ่งออกจากเรือน ใจก็อยากอยู่คอยดูแล แต่ผู้เป็นนายกลับไม่อยากให้ใครมาเข้าใกล้ แม้แต่ผู้เป็นแม่ก็เข้าหน้าไม่ติด


  ตั้งแต่วันที่กลับมาจากภพนั้น หลวงสิงก็เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง ไม่ออกมาให้ผู้ใดได้พบเห็น คุณหญิงแสงแขพยายามที่จะเข้าไปเกลี่ยกล่อมให้ลูกชายคนเดียวออกมาแต่ก็มิเป็นผล 


  ร่างบางผอมซูบลงอย่างเห็นได้ชัด หนวดเคราก็เริ่มขึ้นบนใบหน้า ขอบตาดำคล้ำจากการอดหลับอดนอนซ้ำตกดึกก็ยังร้องไห้จวบจนรุ่งสาง 


  ชายหนุ่มใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้อง วันๆเอาแต่นั่งมองนาฬิกาสองเรือนที่วางอยู่เคียงกัน แต่หากว่าผ่านไปวันแล้ววันเล่า นาฬิกาก็ไม่มีท่าทีว่าจะเรียกให้คนเป็นน้องกลับมา


  ภาพที่เขาเอื้อมมือหวังจะไขว่คว้าร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด ยังคงติดตาไม่ลืมเลือน วินาทีที่จากกันโดนไม่ทันได้ร่ำลานั้นช่างทรมาณเหลือเกิน ครั้นพอนึกถึงทีไร น้ำสีใสก็คลอเครือที่ดวงตาทุกครา ราวกับว่ามันจะไม่มีวันหมดไป


  ผู้เป็นแม่ ค่อยๆก้าวเข้ามาในห้องนอนของลูกชายด้วยความแผ่วเบา โดยคนที่เอาแต่ทอดมองหน้าต่างไม่ได้รู้สึกตัวสักนิดที่คนแม่เดินเข้ามา จากหน้าประตูจนถึงเตียงนอนไม่ได้มีระยะทางไกลนัก แต่การเดินเข้าหาช่างยากเย็น 


  เศษถ้วยชามที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ทั้งเศษอาหารทำให้ผู้เป็นแม่ส่ายหน้า ไม่ว่าจะให้เข้มยกสำรับเข้ามาคราใด หากไม่ปัดทิ้ง ก็ทิ้งไว้ไม่แม้แต่ลุกขึ้นมาเปิดดู


  "พ่อปราชญ์ลูก" คุณหญิงแสงแขทิ้งตัวลงนั่งข้างๆลูกชาย มือที่โอบอุ้มมาแต่เล็กลูบลงเป็นหัวของลูกชายอย่างแผ่วเบา แต่หลวงสิงกลับนั่งนิ่งไม่พูดไม่จา


  "ทำไมไม่กินข้าวกินปลา ดูสิผอมไปเสียหมดแล้ว" ผู้เป็นแม่ลูบตามร่างกายที่ซูบลงอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเห็นแววตาผิดหวังของลูก ผู้เป็นแม่ก็ปวดใจ


  "................"


  "พ่อปราชญ์ลูก อย่าทำเช่นนี้เลย แม่จักขาดใจแล้ว" น้ำตาแห่งความเป็นแม่หยดลงบนแขนแกร่งที่ไร้เรี่ยวแรง ทำให้หลวงสิงต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง


  "คุณแม่ อย่าร้องเลยขอรับ" มือหนายกขึ้นปาดน้ำตาให้ผู้เป็นแม่ ทั้งที่น้ำตาตัวเองก็เริ่มไหลรินอีกรอบ


  "พ่อจักให้แม่ทำเช่นไร แม่มีลูกคนเดียว หากพ่อเป็นอะไรแม่คงขาดใจเป็นแน่" 


  "......แต่ลูก"


  "พ่อปราชญ์ลูก ถ้าหากน้องกลับมาได้ แล้วพ่อเป็นกระไรไปเสียก่อนน้องจักไม่เสียใจยิ่งกว่ารึ" หลวงสิงโถมเข้ากอดผู้เป็นแม่อย่างรู้สึกผิด ความรู้สึกโศกเศร้าของเขาทำให้ผู้เป็นแม่เสียน้ำตาเลยหรือ


  "ลูกขออภัยขอรับคุณแม่ ลูกจะมิทำเช่นนี้อีก" 


  หลวงสิงตัดสินใจออกจากห้อง ไปอาบน้ำชำระร่างกายโกนหนวดเคราให้สะอาด กลับมาเป็นหลวงสิงคนเดิม แม้จะยังไม่สามารถดึงตัวเองกลับมาได้เต็มร้อยก็ตาม แต่นั่นก็ทำให้คุณหญิงยิ้มออก


  บนโต๊ะตัวเล็กมีกับข้าววางมากมาย เพื่อต้อนรับอีกคนที่กลับมาเป็นคนเดิมได้อีกครั้ง หลวงสิงยิ้มบางๆแล้วกินข้าวพร้อมกับคุณแม่ แม้จะมีบางครั้งที่สายตามักจะมองไปยังฝั่งตรงข้ามที่เคยมีคนสดใสนั่งอยู่


   "ถูกปากรึไม่ กินเยอะๆ" คุณหญิงแสงแขตักแกงพะแนงใส่จากลูกชายหลังเห็นแววตาที่มองไปยังอีกฝั่งของโต๊ะ ก็อดที่จะสงสารลูกชายไม่ได้ 


  กินไปได้เพียงเล็กน้อยหลวงสิงก็วางช้อน ผู้เป็นแม่ทำท่าว่าจะตักปลาราดพริกสามรสให้ แต่ลูกชายกลับจับมือที่ยื่นช้อนมาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ ผู้เป็นแม่ถอนหายใจเล็กๆแต่ถือว่ากินเท่านี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว


  "อิ่มแล้วรึ พ่อปราชญ์"


  "ขอรับ ลูกขอตัว" ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็ลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องนอน หลวงสิงเลือกมาที่เรือนหลังเล็ก ครั้นผลักประตูเข้าไปก็ยิ่งคิดถึงใครอีกคน


  เตียงสีขาวสะอาดตาว่างกับผ้าแพรสีชมพูอ่อน กลิ่นหอมที่คุ้นเคยทำให้รู้สึกคิดถึงคนที่อยู่อีกภพจับใจ ใจก็เจ็บนักราวกับฟ้าแกล้งให้อยู่ด้วยกันอย่างสุขสม แต่แล้วก็พรากจากกันให้ปวดใจเล่น


  มือหนาลูบผ้าปูเตียงนุ่มอย่างเบามือ ที่นี้เคยได้ชิดสนิทแนบอิงแอบสนิทเนื้อ ภาพวันเก่าๆของเราก็ย้อนกลับมาคืนมาในสมองอีกครั้ง รอยยิ้มที่สดใส ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตา ทุกความทรงจำล้วนอยู่ในห้องนี้


  "พี่คิดถึงพ่อเหลือเกิน..พ่อพี" หมอนใบเดิมที่ใครบางคนเคยนอนถูกดึงมาไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าคมซุกใบหน้าลงกับหมอน กลิ่นหอมจางๆของอีกคนยังคงติดอยู่ 


  "คุณหลวงขอรับ" เสียงบ่าวที่ดังมาจากหน้าประตูทำให้คนหน้าคมละใบหน้าจากหมอนแล้วหันไปมอง เข้มคลานเข้ามาใกล้แล้วจึงเริ่มบอกถึงสิ่งที่ทำให้ตนมาอยู่ตรงนี้


  "ท่านเจ้าคุณพิเชษฐ์มา คุณหญิงเลยให้ไอ้เข้มมาตามขอรับ"  


  "เดี๋ยวข้าออกไป" หลวงสิงพยักหน้าให้บ่าวไปหนึ่งทีเพื่อบอกว่าตัวเองรับรู้แล้ว จากนั้นก็วางหมอนสีขาวผ่อง จัดการลูบเตียงให้กลับมาเรียบเช่นเดิม 


  ท่านเจ้าคุณกำลังนั่งคุยกับคุณแม่อย่างรื่นเริง ไม่บ่อยนักที่ท่านจะมาถึงเรือน แสดงว่าครานี้คงจะเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ ท่านจึงได้มาที่นี่ได้


  "กราบขอรับท่านเจ้าคุณ"


  "ไหว้พระเถิดพ่อ แล้วเป็นเช่นไรบ้างข่าวว่าพ่อมิค่อยสบายรึ" หลวงสิงนั่งลงข้างๆผู้เป็นแม่ พร้อมกับยกมือไหว้ผู้ที่มาอายุมากกว่า ท่านจึงรับไหว้แล้วถามไถ่สารทุกข์


  "ดีขึ้นเมื่อเช้าขอรับ" 


  "ดีขึ้นก็ดีแล้ว นึกว่าพ่อจักเป็นอะไรมาก ฉันเลยแวะมาดู" ท่านเจ้าคุณผู้นี้เปรียบเสมือนพ่ออีกคน ท่านคอยดูแล ทั้งยังทำให้เขามีทุกวันนี้ได้


  "แล้วท่านมาเยี่ยมพ่อปราชญ์เพียงเท่านั้นหรือเจ้าคะ" คุณแม่คงรู้ว่าท่านเจ้าคุณหากได้มาคงจะมีเรื่องอะไรเป็นแน่ จึงเอ่ยปากถาม ท่านก็หันไปหาบ่าวที่ติดตามมาด้วย รับกระดาษหนึ่งแผ่นแล้วยื่นมาตรงหน้าหลวงสิง


  คนอายุน้อยกว่ารับมาอย่างอ่อนนุ่ม แล้วคลี่กระดาษออกอย่างเบามือ เนื้อความในกระดาษเป็นหนังสือราชการ ซึ่งยังมิได้ประกาศออกมาให้ทราบทั่วกัน


  "ทางการแจ้งมาว่าอาจจักมีสงครามเกิดกันในเวลาอันใกล้นี้ จึงอยากจักขอแพทย์หลวงเตรียมไว้.."


  "คุณพระ! สงครามอะไรรึเจ้าคะท่านเจ้าคุณ" คุณหญิงแสงแขได้ยินว่ามีสงครามก็ยกมือขึ้นทาบอก อุทานด้วยสีหน้าตกใจก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นแววตากังวล

  
  "ยังบอกมิได้ดอกแม่แสงแข แต่อยากจักของให้หลวงสิงไปด้วย ได้รึไม่..."


  "................"


  "................"


  "เอาเถิดฉันจักมิคาดคั้นเอาความวันนี้ ไว้วันรุ่งขึ้นฉันจะแวะมาใหม่" พูดจบท่านก็ลุกออกไป ทิ้งให้ความเงียบปกคลุมสองแม่ลูกที่นั่งมองหน้ากันเงียบๆ


  "ลูกไปได้หรือไม่ขอรับ" หลวงสิงเอ่ยปากทำลายความเงียบ ผู้เป็นแม่ก็ต้องถอนหายใจคิดไว้แล้วว่าลูกชายคนเดียวต้องตกลงเป็นแน่ เลือดรักบ้านรักเมืองที่พ่อเขาให้มามีเยอะเหลือ


  "หากแม่บอกว่าไม่พ่อก็ยังจักไปเช่นเดิม...พ่อปราชญ์ มิไปมิได้ฤๅ" ผู้เป็นแม่เอื้อมมือไปจับแขนของลูกชายไว้ หลวงสิงวางมือบนหลังมือของคุณหญิงแสงแขเบาๆ มองสายตาเว้าวอนของผู้เป็นแม่ก็เกือบจักใจอ่อน


  "แต่คุณแม่..."


  "หากพ่อเป็นกระไรไปอีกคน แม่จักทำเช่นไรเล่า เจ้าคุณพ่อของลูกก็มิอยู่แล้ว" เจ้าคุณพ่อเป็นคนสนิทของพระองค์ท่าน ตามเสด็จไปหลายต่อหลายครั้ง จนเกิดสงครามเจ้าคุณพ่อก็ได้เสียลง คุณแม่เสียใจมากไม่ยอมให้เขาถวายตัวเป็นทหารรับใช้ หลวงสิงจึงขอเรียนหมอแทน เหตุผลคือ อยากรักษาความสูญเสียนั้นไว้
   

  "คุณแม่จำที่เจ้าคุณพ่อบอกลูกได้หรือไม่..."


  "แม้นตัวจะเสียเลือดเสียเนื้อเพียงไร ก็ขอให้บ้านเมืองคงอยู่ ถึงลูกมิใช่ทหาร มิได้ไปรบราฆ่าฟัน แต่หากว่าพวกเขาบาดเจ็บ หากมิมีหมอ บ้านเมืองจะมิแย่ฤๅ."


  "บางคนเขายังมีครอบครัว มีลูกมีเมียขอรับ คุณแม่เองก็รู้ดีว่าการสูญเสียมันเจ็บปวดเช่นไร.."


  "ให้ลูกไปเถิดขอรับ" เหตุผลของพ่อปราชญ์ช่างมีมากนัก แววตาที่แน่วแน่ว่าจักมิมีทางเปลี่ยนใจทำให้ผู้เป็นแม่ได้แต่กอดลูกชายเอาไว้



  มิว่าอะไรก็มิสามารถเปลี่ยนใจชายผู้นี้ได้ดอก..





  #รักข้ามภพ
@ChoccolatM







................................................................................
ทอร์ค 

  มาดูความเสียใจของคุณหลวงเรากันบ้าง ผู้ชายที่ยิ่งขรึมสุภาพกลับกลายเป็นอีกคนได้เพราะความโศก ความคิดถึงความโหยหาคนที่จากเราไปนี่มันเปลี่ยนคนๆนึงได้จริงๆนะ

  คุณหลวงจะไปเป็นแพทย์ให้กับสงคราม ส่วนน้องคริสจะรู้อะไรจากคุณย่าบ้าง ก็ต้องมารอดูกันเด้อ

  ปล.ตอนนี้จะอัพเป็นตอนสุดท้ายแล้วเน้อ ขอพักอัพเนื่องใน พรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันเสด็จสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ในหลวงรัชกาลที่ 9 เพื่อเป็นการแสดงความไว้อาลัย จึงของดสื่อที่ให้ความบันเทิง  

  ปล.2 เจอกันอีกทีสิ้นเดือนนะจ่ะ ถ้าใครคิดถึงก็ไปคุยกันได้ที่ทวีตเด้อ เล่นตลอดรอเม้าอยู่น๊าา

 ปล.3 แอคเคาท์ทวีตชื่อ @ChoccolatM หรือไปเม้าที่ #รักข้ามภพ ก็ได้
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1634 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:09
    อ้าวถ้านาฬิกายุที่คุณสองเรืนแล้วพีจะมาได้เยี่ยงไรเล่า แล้วจะได้เจอกันอีกเมื่อไรนะ สงสารทั้งคู่จังเลย
    #1634
    0
  2. #1566 bingso (@bingso) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:22
    นาฬิกาอยู่ที่คุณหลวงทั้ง2เรือน แล้วพ่อพีจะมาหาคุณหลวงยังไงล่ะ เศร้าใจ😢😢😢😢
    #1566
    0
  3. #1523 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 20:53
    ร้องไห้
    #1523
    0
  4. #1001 kristkatt (@kristkatt) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 01:15
    อยากให้เค้าได้เจอกัน
    #1001
    0
  5. #995 F♤RTUNE (@fortunenaruto) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 10:15
    ขอไม่จบ bad end นะคะพลีสสสสส ฮือออออ ชักจะเกลียดนาฬิกาแล้วทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้ เมื่อไหร่เค้าจะพบกัน แงงงงงงงง สงสารคริสว่าสงสารแล้วสงสารคุณหลวงยิ่งกว่า ขออย่าให้มีเรื่องไปถามคุณย่าแล้วคุณย่าบอหลวงสิงห์ตายในสงครามนะ ไม่งั้นี่จะโกรธมากแงงงงง เค้าจะโป้งไรท์เลย ได้โปรดคะซิสให้เขาสองคนกลับมาอยู่ด้วยกันทีพลีส
    #995
    0
  6. #993 Creamsarang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 23:48
    ถ้าคริสกลับมาตอนหลวงสิงไปสงครามแล้วไม่เจอกันนี่จะโกรธนาฬิกาเลย อยากรู้ตอนคุณพีไปเจอย่าของพี่อิฐอ่ะ จะรอเดือนหน้านะคะ
    #993
    0
  7. #992 somegigo (@pomle) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 15:08
    ไม่ใช่คริสมาตอนพี่สิงไปสงครามแบบตอนก่อนที่ไปน๊าา ฮืออ แต่ก็รอดูฝั่งคริสว่ารู้อะไรจากคุณย่าบ้างง รอออค่ะ
    #992
    0
  8. #991 88787 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:21
    คริสจะมาทันก่อนสิงไปสงครามรึเปล่า?
    #991
    0
  9. #990 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:53
    เฮ้อออออ
    #990
    0
  10. #989 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:53
    ไร้ท์ ให้รออีก 2 เดือนเลยรึ สาวกพ่อพีกะคุณหลวงตายแน่ๆๆ
    #989
    0
  11. #988 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 12:04
    อดีมากคับ  อ่านแล้วมีความสุขจัง  ขอบคุณที่มีเรื่องดีๆ แบบนี้ให้อ่านคับ  สงสารพ่อพีกะคุณหลวงนัก  จากกันแบบนี้ ใจจะขาดนะ
    #988
    0
  12. #987 jessicajan (@jessicajan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 09:06
    พ่อพีรีบมาห้ามคุณหลวงเร็ววววววว
    #สู้ๆนะค่ะไรท์
    #987
    0
  13. #986 มนตรานิรันดร์ (@reiar) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 08:47
    รอฉากเจอกันเลย
    #986
    0
  14. วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:49
    ขอให้เจอกันโดยเร็วพ่อพีกับหลวงสิงสงสารอ่ะคงคิดถึงกันน่าดู...
    #985
    0
  15. #984 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 00:45
    ขอให้ได้เจอกันเร็วๆนะคุณหลวงกับพ่อพี
    #984
    0
  16. #982 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:45
    สู้ๆนะทั้งสองคน ต้องได้เจอกันแน่ๆ
    #982
    0
  17. #981 a_liew (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 22:54
    TT__TT ฮือออออ... โดนดึงตัวกลับมาจนได้

    อย่าเพิ่งตรอมใจนะคุณหลวง รอคุณพี่ก่อนนนนน

    #981
    0
  18. #979 salapaoaom (@salapaoaom) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 22:00
    ขอให้พ่อพีจักมาหาคุณหลวงทันก่อนไปด้วยเถอะ
    #979
    0
  19. #978 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:48


    ก็ยังไม่พบกัน

    รอขอรับ


    #978
    0
  20. #977 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:02
    อืมมมม ขอให้คุณหลวงไปดี มาดีเถิด ไปราชการสัก 2 สัปดาห์ ทำงานหามรุ่งหามค่ำ เพื่อบ้านเมือง จักได้ลืมน้องแมว เผื่อกลับมา ถ้าน้องแมวไม่มีทาสคนใหม่ (เอ้ยยยย !!! ม่ายช่ายยยย) ถ้าน้องแมวหาหนทางจากคุณย่าหมออิฐได้ เผื่อจักได้เจอกัน

    ก่อนไป ก็ร่างหนังสือสารภาพบาปทิ้งไว้ด้วยก็จักเป็นการดี เผื่อน้องแมวได้กลับมาอ่าน ระหว่างไปราชการ ว่ามิได้ทอดทิ้งหนีกลับมาคนเดียว ได้พยายามลากน้องแมวมาด้วยแล้ว แต่น้องแมวเหนื่อยลืมตื่น !!! ก็เลยข้ามมาด้วยมิได้

    ก็มันเศร้าาาาา รีดก็เลยมโนวนไป 2 อาทิตย์ รออออ...
    #977
    0
  21. #976 วายคือสายกู (@ann20072545) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:46
    เศร้าใจ
    #976
    0
  22. #975 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:42

    ฮืออออ คุณพีรีบมา คุณหลวงอย่าไปคงห้ามมิได้ ถ้างั้นก็ของให้สุขภาพดีกลับมา
    #975
    0
  23. #974 1232yyaa (@1232yyaa) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:39
    ถึงแต่อย่างใด..ขอให้คุณหลวงไม่ได้ไปสงครามเถอะ..หรือพ่อพีกลับมาหาคุณหลวง..
    #974
    0
  24. #973 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:35
    เศร้าใจจังคุณหลวงคงคิดถึงพ่อพีมากๆๆ
    #973
    0
  25. #972 Ploylolyeiei (@Ploylolyeiei) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:35
    รอจ้าาาา
    #972
    0