Love cross the world รักข้ามภพ [Yaoi]

ตอนที่ 3 : รักข้ามภพ 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    13 ก.ย. 60



รักข้ามภพ 02

  เรือนไทยหลังใหญ่ตั้งอยู่ท่ามกลางเรือนเล็กน้อยมากมายในเขตรั้วบ้าน ห้องนอนอยู่ทางท้ายบ้านเป็นที่อยู่ของลูกชายคนเดียวของคุณหญิงแสงแข ชายหนุ่มอายุเพียงแค่ยี่สิบเก้า แต่ได้เข้าไปทำงานรับใช้ในราชวัง เป็นถึงหมอหลวงประจำพระนคร 


  ชายหนุ่มผู้มีเสียงลือกันว่าเป็นบุรุษที่ไม่สนใจหญิงใดนอกจากตำราเรียน หลวงสิงหราชบริรักษ์ หรือ พ่อปราชญ์ แต่เล็กจนโตก็เป็นคนเงียบๆติดจะขรึมมาโดยตลอด พูดน้อยแทบจะนับคำได้ หัวเราะเหรออย่าได้หวังเลย เพียงแค่ชายหนุ่มยิ้มอ่อนๆให้ใครก็ถือว่าเป็นโชคของคนนั้น


  ผู้เป็นพ่อกับแม่คิดหนักมาตลอดเรื่องลูกชายคนเดียว ด้วยท่าทีที่ไม่สนใจสาวใด แม้จะสวยหยาดฟ้ามาเคียงก็ไม่ได้สนใจ เมียบ่าวเมียไพร่ก็ไม่เคยมีเหมือนชายหนุ่มทั่วไปที่พอแตกหนุ่มก็พากันขึ้นครูเสียหมด ยกเว้นชายคนนี้


  "พ่อปราชญ์ ลูกจำคุณหญิงประแสได้หรือไม่" ผู้เป็นแม่ถามขณะที่กำลังนั่งกินข้าวกันอยู่กลางเรือนใหญ่ คนเป็นลูกหยุดชะงักช้อนที่กำลังจะตักเข้าปาก รวบช้อนแล้ววางลงเบาๆ


  "จำได้ขอรับ" ชายหนุ่มตอบรับเสียงเบา


  "แม่น้ำทิพย์ลูกสาวของคุณหญิงที่เข้าไปถวายตัวในวังตั้งแต่ยังเด็ก ตอนนี้ออกมาอยู่ที่บ้านแล้ว สวยเหมือนแม่ไม่มีผิด" ผู้เป็นแม่พูดพร้อมมองหน้าลูกชายตัวเองอย่างสังเกต แต่หลวงสิงก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะสนใจ


  "จ้ะแม่" ชายหนุ่มตอบเพียงแค่นั้นแล้วทำท่าว่าจะกินข้าวต่อ ถ้าผู้เป็นแม่ไม่พูดขัดขึ้นมาอีกรอบ


  "พ่อปราชญ์ลูก พ่อกับแม่ก็แก่ขึ้นทุกวัน ความสุขของคนแก่คือการได้เลี้ยงดูหลานตัวเล็กๆวิ่งไปวิ่งมา.." มืออุ่นวางลงมาบนมือลูกชาย สายตาทอดมองไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็รีบยกมือขึ้นมากุมมือแม่ของตนไว้


  "หากคุณแม่อยากให้ลูกออกเรือนลูกก็มิได้ขัดข้องแต่อย่างใด หากแต่ว่าลูกมิได้ชอบแม่น้ำทิพย์ในเชิงชู้สาว เพียงแต่คิดว่าเป็นน้องสาวเท่านั้น" ลูกชายคนเดียวของบ้าน มองผู้เป็นแม่ด้วยสายตาหนักแน่น และกล่าวคำพูดด้วยความสัตย์จริงจนคนเป็นแม่ต้องลอบถอนหายใจ


  "แม่รู้ แม่ถึงไม่บังคับพ่อปราชญ์ไง" ผู้เป็นแม่ถอนหายใจอย่างอ่อนแรง ไม่ว่าจะพยายามกี่วิธีลูกชายก็ไม่มีท่าทีว่าจะใจอ่อน ครั้นไปปรึกษากับพระท่านว่าชาตินี้จะมีบุญได้อุ้มหลานหรือไม่ พระท่านก็บอกว่ายากเสียกว่างมเข็มในมหาสมุทร หากพ่อปราชญ์จะออกเรือนต้องเป็นผู้ที่มาทำให้รักปักใจจริงเสียก่อน แต่ถ้าหากไม่มีก็จะขออยู่อย่างนี้ไปชั่วชีวิต


  "จริงสิ พระท่านฝากของมาให้ลูก" คุณหญิงแสงแขหันไปหยิบตระกร้าที่นำไปวัดมาตั้งข้างๆ ก่อนจะค้นหาของบางสิ่ง แล้วยื่นให้ลูกชาย


  "อะไรหรือขอรับ" 


  "แม่ก็มิรู้ดอก แม่ถามแล้วพระท่านก็แค่ตอบว่า 'ของของใครถึงเวลาแล้วก็ต้องกลับไปอยู่กับเจ้าของเช่นเดิม' "
  

 ชายหนุ่มมองสร้อยสีทองที่ผู้เป็นแม่ยื่นให้ จี้เป็นนาฬิกาสีทอง แต่หาเปิดออกว่ากลับพบว่าเข็มนาฬิกาตายแล้ว พลันความคิดของชายหนุ่มกลับคิดไปไกล


  คงจะดีไม่น้อยหากนาฬิกาที่ตายมันสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง



   ด้านพีรวัสกำลังทำสมาธิให้ตัวเองอ่านหนังสืออย่างใจจดใจจ่อ น่าแปลกที่พีรวัสอ่านหนังสือไม่เข้าหัวเลยสักนิดทั้งๆที่ปกติเขาอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ทีไรก็ทำให้จมไปกับมันได้ทุกที แต่กลับไม่ใช่ครั้งนี้


  พีรวัสยังคงคิดถึงแต่ใบหน้าคมเข้มที่เขาเห็นเมื่อหลายวันก่อน แม้จะไม่ได้เจออีกเลยแต่เขาก็ยังไม่ลืมมันไปจากสมอง ยิ่งไม่เจอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองกระวนกระวาย 


  พีรวัสปิดหนังสือประวัติของทูตไทยคนแรกแล้วเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้หลับตาลงทำสมาธิเพื่อจะเริ่มอ่านหนังสืออีกครั้ง สายลมที่พัดมาจากหน้าต่างที่เปิดทิ้งไวทำให้ชายหนุ่มพอจะผ่อนคลายได้บ้าง พีรวัสลืมตาขึ้นแล้วถอนหายใจเล็กๆก่อนจะเลื่อนหนังสือเข้ามาใกล้กับตัวเอง แต่สายตาของเขาดันไปเห็นหนังสือเล่มทีวางอยู่บนชั้น หนังสือเล่มนั้นที่ตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย


  พีรวัสค่อยๆหยิบมันมาจากชั้นอย่างเบามือกลัวว่าจะชำรุดไปมากกว่านี้ หนุ่มน้อยใช้มือปัดฝุ่นที่เกาะอยู่ที่หน้าปกเบาๆ หลายอาทิตย์แล้วสินะ นี่เขาลืมมันได้อย่างไรกัน


   หลวงสิงหราชบริรักษ์ ไม่ว่าจะอ่านชื่อนี้สักกี่ทีพีรวัสก็เผลอใจเต้นแรงทุกครั้ง ผู้ชายในภาพที่ดูดีมากเอาการ มองอย่างไรก็ไม่เคยเบื่อเลยสักครั้ง พีรวัสหัวเราะให้ตัวเองน้อยๆ เมื่อหัวสมองคิดเรื่องบ้าๆ


  นี่เราหลงรักคนแก่ แถมยังเป็นผู้ชายอีกหรอวะ


  'บุรุษผู้ไม่เคยเหลียวมองหญิงใด...' แค่คำขึ้นต้นเพียงบรรทัดเดียวกลับตราตรึงคนอ่านได้เป็นอย่างดี พีรวัสเหมือนจมลงไปกับเรื่องราวในหนังสืออีกครั้ง


  ครืดดดด ครืดดดด ครืดดดดด


  เสียงสมาร์ทโฟนราคาแพงสั่นกระทบกับโต๊ะเสียงดังพอที่จะให้เจ้าของมันหลุดจากโลกของหนังสือได้ พีรวัสหยิบมันขึ้นมาอย่างเบามือ แล้วรีบกดรับเมื่อเห็นว่าหน้าจอเป็นชื่อเพื่อนสนิทตัวเอง


  "ว่าไง.."


  [ ไอ้คริสพากูไปซื้อของหน่อยดิ พอดีวันนี้วันเกิดอาม่าอ่ะ ไม่มีของขวัญจะให้เลยว่ะ เคนะเดี๋ยวกูไปรับอีกยี่สิบนาที] เพียงแค่นั้นปลายสายก็วางไป นี่ไอ้เพื่อนรักมันคิดจะมัดมือชกด้วยการไม่ให้เขาพูดอะไรเลยหรือไง


  
  ยี่สิบนาทีต่อมาพีรวัสก็มานั่งในรถของนายดาวเหนือผู้เป็นเพื่อนรัก มันไม่พูดไม่จาอะไรพอเขาขึ้นรถได้ก็ออกรถทันที เห็นท่าทีแล้วคงจะรีบจริงๆ


  "มึงว่ากูควรซื้อไรให้อาม่าดี" ดาวเหนือขมวดคิ้วหันมามองหน้าพีรวัสที่เดินเคียงกัน


  "อาม่ามึงมีของสะสมมั้ยหละ" 


  "อืมม ของสะสมหรอ อ้ออใช่ๆๆอาม่าชอบพวกของเก่า งั้นเราไปร้านของโบราณกัน" ดาวเหนือไม่ฟังคำพูดของเพื่อนรีบลากแขนพีรวัสเข้าไผในซอย ซอยนึงซึ่งจำได้ว่ามีร้านขายของโบราณอยู่แห่งหนึ่ง


  ทันทีที่ก้าวขาเข้ามาในร้าน พีรวัสเหมือนต้องมนต์สะกด ชายหนุ่มเดินลึกไปเรื่อยๆ ตามชั้นสินค้าที่มีของเก่าตั้งอยู่มากมาย บางอย่างก็มีแตกหักชำรุดบ้าง แต่ไม่น่าจะมีปัญหาสำหรับคนที่ชอบสะสม


 ปึก!


  "อ๊ะ ขอโทษครับเป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณยาย" พีรวัสรีบยกมือไหว้คนที่ล้มพับลงไปกับพื้น ค่อยๆประครองหญิงชราขึ้นมาอย่างเบามือ


  "ยายไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณนะพ่อหนุ่ม" หญิงชรายิ้มให้อย่างใจดี แม้หน้าตาจะดูแห้งเหี่ยวไปตามกาลเวลาแต่พีรวัสกลับมองว่ามันคุ้นอย่างแปลกๆ


  "ไม่เป็นไรครับ คุณยายไม่เจ็บนะครับ"


 "อ่ะนี่" หญิงชรายื่นบางสิ่งให้พีรวัส จนทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้ว


  "รับไปซะสิพ่อหนุ่ม ยายให้"


  "ทำไมครับ"


  "มันเป็นของพ่อหนุ่ม ของมันมีเจ้าของอยู่แล้วสักวันมันก็ต้องกลับไปอยู่ที่ของมัน" พีรวัสมองสร้อยสีทองที่มีจี้กลมๆห้อยอยู่เอื้อมมือไปรับมันช้าๆ อย่างพิจารณา ของของเขางั้นหรอ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นไปเพื่อจะขอบคุณแต่คุณยายคนเมื่อกี้กลับหายไปแล้ว


  "ไอ้คริสหาอะไรวะ กลับได้ยังกูได้ของแล้ว" ดาวเหนือตบไหล่เพื่อนเบาๆ พีรวัสแค่พยักหน้าให้เพื่อนสนิท แต่สายตาก็ยังมองหาคุณยายคนเดิม แต่ก็ไม่มีวี่แวว พีรวัสก้มลงมองของในมืออีกครั้ง  


  เคยเห็นที่ไหนกันนะ





 #รักข้ามภพ
@ChoccolatM





..........................................................................
ทอร์คค

  ตอนที่สองมาแล้วว 

หนักใจแทนคุณหญิงแสงแขจริงๆ มีลูกชายแค่คนเดียวกลับไม่แลหญิงใดซะงั้น 

ส่วนพ่อพีก็หลงรักคนแก่เข้าให้จังๆแล้วหละค่ะไรท์ฟันธง

ชอบหรือไม่ชอบตรงไหนบอกได้นะ ไรต์อยากให้คอมเมนต์จังอยากดูฟีตแบคว่าควรแต่งต่อดีมั้ย

อ่านแล้วไปบอกไรต์ด้วยนะว่าชอบไม่ชอบ ไปที่นี่เลย @ChoccolatM รอๆๆ


  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

1,657 ความคิดเห็น

  1. #1599 pisanu127 (@pisanu127) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:03
    ใกล้จะได้เจอกันแล้วใช่มั้ย
    #1599
    0
  2. #1531 bingso (@bingso) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:23
    เมื่อไหร่จะได้เจอกันนะ
    #1531
    0
  3. #1502 parnparntheloser (@parnparntheloser) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 13:36
    เขาจะไปอยู่ด้วยกันยังไงน้อออ
    #1502
    0
  4. #1482 IngMin141 (@IngMin141) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 12:38
    ตื่นเต้นนนนน
    #1482
    0
  5. #827 Creamsarang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 09:44
    ของชิ้นเดียวกันแน่ๆเลย สร้อยนาฬิกา
    #827
    0
  6. #804 Praewwasingto (@Praewwasingto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 08:42
    กลัวจัง กลัวว่าสุดท้ายก็ต้องจากลาTT
    #804
    0
  7. #460 ntn.9846 (@nuntanoot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 00:38
    จะได้เจอกันแล้วใช่มั้ยยย
    #460
    0
  8. #414 Mirage of Darkness (@blissdestiny) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 12:09
    มันโรแมนติกมากค่ะ แต่อีกอย่างคือหบอนมากเช่นกัน 5555
    #414
    0
  9. #328 fai-abc2000 (@fai-abc2000) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 12:18
    รุสึกเหมือนคล้ายละคร ทวิภพเลย ตอนแรก กับตอนที่2
    #328
    0
  10. #299 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 16:13
    น่าติดตามมากจ้าาาา
    #299
    0
  11. #212 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 23:59
    สรุปว่าโคแก่กินหญ้าอ่อนหรือนี่5555
    #212
    0
  12. #179 pu su (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 01:46
    ดวงจะได้คู่ที่อายุมากกว่ามากกก
    #179
    0
  13. #63 rujiranetsuwan (@rujiranetsuwan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 21:52
    จะบอกสงสารคริสเบาคือจะอ่านก็ไม่ได้อ่านสักที555จะต้องมีอะไรมาสะก่อน
    #63
    0
  14. #29 [[ SS ]] (@stamp159) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:20
    หลงรักคนแก่อายุน่าจะห่างกันหลายร้อยปี ~~~~
    #29
    0
  15. #26 eunwon105 (@YunJae-24) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 22:22
    ชอบมากค่ะไรท์งืออออ
    เมื่อไหร่จะได้เจอกันจริงๆซะมีล่ะเนี่ยยยย
    ไรท์แต่งดีนะ ดีมากด้ว
    เขินๆละมุนๆ ลึกลับดี
    แต่ขอยาวกว่านร่อีกนิดนะค้า><
    #26
    0
  16. #25 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:57
    น่าสนใจรอตอนต่อไป
    #25
    0
  17. #24 PPJdFObP (@PPJdFObP) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:24
    ชอบมากเลยครับ แต่เสียดายสั้นไปนิด...หรือเราอ่านไวหว่า555 จะคอยตามอ่านครับไรท์
    #24
    0
  18. #23 13022518 (@13022518) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 07:26
    แต่งต่อนะ...จะรออ่าน..นะค๊????
    #23
    0
  19. #22 yeobo_yysb (@yeobo_yysb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 05:18
    ชอบเนื้อเรื่องมากค่ะ ดูลึกลับดี อยากให้ไรท์แต่งยาวกว่านี้หน่อยค่ะ ????
    #22
    0
  20. #21 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:43
    ชอบค่ะไรท์ๆ มาต่อไวๆนะคะ ค้างหนักมากกกก555555
    #21
    0
  21. #20 Jumttt555 (@Jumttt555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:06
    ริค่ะชอบมากขอยาวๆอีกนิดได่ไม๊คะไใกายคิดถึง
    #20
    0
  22. #19 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 19:44
    พ่อปราชญ์คงจะรอเนื้อคู่อยู่อ่ะสินะ รอนะไรท์ เราชอบนะ
    #19
    0
  23. #18 Panda120246 (@Panda120246) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 19:34
    เอาใจช่วยคุณหญิงแสงแขนะ เดี๋ยวก็ได้เจอลูกสะใภ้จ้าา 55555
    #18
    0
  24. #17 Sky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 19:24
    Did you give inspiration from novel

    Tavipob of Tommayunti? That's right ?
    #17
    3
    • #17-2 Sky (จากตอนที่ 3)
      26 กรกฎาคม 2560 / 17:33
      I think that you won't



      write same novel but I like it!!





      #17-2
    • #17-3 EnzoM (@EnzoM) (จากตอนที่ 3)
      26 กรกฎาคม 2560 / 17:50
      Of course, thank you like.
      #17-3