คนที่ฟ้ากำหนด [Fic หลวงสรศักดิ์ x แม่เกศสิริน]

ตอนที่ 11 : บทที่ ๑๐

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    17 พ.ค. 62

บทที่ ๑๐

เมื่อเกศสิรินว่าจบก็ก้มหน้าร้องไห้โฮการะเกดจึงเข้ามาสวมกอด ถึงจะตกใจกับเรื่องที่พี่เกศสิรินบอกแต่เธอคิดว่าเกศสิรินต้องมีเหตุผลที่ทำแน่นอน การะเกดเอนหัวให้เกศสิรินเข้าซบที่อกตนแต่เจ้าตัวไม่มีท่าทีที่จะหยุดร้องง่ายๆ

การะเกดเลยไม่ปักใจว่าพี่เกศสิรินจะเป็นคนทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ

“พี่เกศสิริน...” เมื่อเห็นว่าเกศสิรินไม่ได้สะอึกสะอื้นแล้วการะเกดเลยเรียกเกศสิริน เกศสิรินเงยหน้าสบตาการะเกดที่มองเธออย่างอ่อนโยนแม้ว่าจะได้ยินเรื่องชั่วช้าของเธอ

“ทำไมถึง...ไม่ถามละ” เกศสิรินตัดสินใจถามอย่างยากลำบาก การะเกดยิ้ม

“ถ้าพี่ไม่สบายใจจะเล่า เกดก็ไม่อยากถาม”

เกศสิรินกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ก่อนจะทำใจเปิดปากเล่า บางทีมันอาจจะแย่กว่าเดิมก็ได้

“ถ้าเกดจะเกลียด...” ยังไม่ทันเกศสิรินพูดจบการะเกดก็ตัดบทก่อน

“ไม่ค่ะ ไม่ว่าพี่จะเป็นคนแบบไหนเกดก็รักพี่ค่ะ รักเหมือนพี่สาวแท้ๆ ของเกดเอง เพราะฉะนั้นเกดจะไม่มีวันเกลียดพี่ค่ะ”

เกศสิรินพยายามยิ้มออกมาก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะเริ่มเล่า

“คือเรื่องมันเกิดตอนที่พี่อยู่ ม.๖...”

 

ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมอีกไม่กี่เดือนเกศสิรินก็จะขึ้น ม.๖ ตัวเธอยังลังเลอยู่ว่าจะเรียนคณะอะไรระหว่างทนายกับหมอ ซึ่งแม่กับพ่อเธอไม่ใช่พ่อแม่ที่บังคับลูกให้เรียนตามแบบที่พวกเขาต้องการ แต่จะให้พวกเธอเลือกเองว่าจะเรียนอะไรแม้ว่าแม่ชอบแอบแกล้งพูดลอยๆ ว่าอยากเห็นลูกเป็นหมอซักคนจังเลย

วันนี้เกศสิรินกับแม่ออกมาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้ากำลังจะเดินทางกลับโดยกำลังรอสัญญาณข้ามถนน

“ชอบสร้อยที่แม่ให้ไหม?” แม่หันมาถามเกศสิรินที่กำลังมองสัญญาณไฟก่อนจะหันมายิ้มตอบ

“ชอบสิคะ ชอบมากอะไรที่แม่ให้หนูก็ชอบหมดแหละ”

แม่เธอยิ้มเล็กน้อยไม่เสียแรงที่เลือกอยู่นาน เพราะตั้งใจจะให้เป็นของขวัญวันเกิดแต่วันเกิดของเกศสิรินอีกนาน สุดท้ายก็เลยให้ในโอกาสที่อยากจะให้ดีกว่า  

“แล้วแม่ชอบกระเป๋าไหม?” เกศสิรินถามกลับเพราะเธอก็เพิ่งจะซื้อกระเป๋าสะพายใบใหม่ให้แม่ เธอยิ้มก่อนจะตอบลูกสาว

“ชอบสิ หนูให้อะไรแม่แม่ก็ชอบทั้งนั้น”

ยังไม่ทันที่เกศสิรินจะพูดอะไรต่อก็มีผู้ชายวิ่งเข้ามากระชากกระเป๋าของแม่เธอก่อนจะรีบวิ่งหนี!

“กรี๊ดดดดด!

“แม่!! ไอ้คนชั่ว ช่วยด้วยค่ามีคนโดนกระชากกระเป๋า!!!” เกศสิรินเข้ามาประคองแม่ก่อนจะร้องเรียกให้คนช่วย ก่อนจะรีบวิ่งตามไอ้โจรคนนั้นโดยที่แม่ของเธอก็วิ่งตามมาด้วย

ด้านไอ้โจรนั่นที่วิ่งหนีอย่างรีบร้อนก่อนจะหันไปเห็นเด็กผู้หญิงคนนั้นวิ่งไล่ตามหลังเขามา ด้วยความรีบร้อนหรืออาจจะเป็นเพราะผลกรรมที่ทำดันมีเด็กผู้ชายวัยรุ่นมาขัดขาเขาก่อนจะเตะไอ้โจรเข้าอย่างจัง ทำให้เกศสิรินที่รีบวิ่งมาตามทันก่อนจะหันไปมองผู้ชายวัยรุ่นที่ดูๆ แล้วน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ

“ขะ...ขอบคุณนะ” เกศสิรินพยายามเอ่ยขอบคุณแต่มันเหนื่อยเกินกว่าจะพูดจริงๆ ผู้ชายคนนั้นพยักหน้าก่อนจะหยิบกระเป๋าส่งให้เกศสิริน

“ทีหลังก็ระวังหน่อยละกัน”

“อืม” เกศสิรินรับกระเป๋ามาก่อนจะยิ้มขอบคุณเขา ขณะเดียวกับที่แม่ของเธอวิ่งมาถึงพอดี

“ขอบใจนะพ่อหนุ่ม” แม่ของเธอกล่าวอย่างใจดี

“ไม่เป็นไรครับคุณน้า”

ระหว่างที่ทั้งสามกำลังเอ่ยขอบคุณกันไปมาไอ้โจรนั่นก็ยันตัวลุกขึ้นมา ก่อนจะหยิบมีดแล้วเตรียมพุ่งแทงเกศสิรินทันที!

ฉึก!

“กรี๊ดดด แม่ค่ะ!!!” เกศสิรินที่ถูกแม่ผลักจนกระเด็นก่อนจะหันมามองแม่เธออย่างตกใจเมื่อเห็นว่าแม่ของเธอกำลังถูกแทง

ด้วยมันเกิดเหตุชุลมุนทำให้โจรกำลังเตรียมหนี แต่ผู้ชายคนที่ช่วยเธอซัดเจ้าโจรนั่นจนกองไปอยู่กับพื้นก่อนที่ตำรวจจะวิ่งมาจับกุมโจร พร้อมกับรถพยาบาลที่คนแถวนั้นเป็นคนแจ้ง

“แม่คะ...แม่ทำใจดีๆ นะ...อย่าเป็นอะไรไปนะ” เกศสิรินประคองแม่ไว้ในอ้อมแขน แม่ของเธอค่อยยกมือจับใบหน้าเกศสิรินก่อนจะค่อยๆ ยิ้ม

“...ระ...รัก....” ก่อนที่สติของเธอจะดับไป

“แม่!!!

 

แม่ของเกศสิรินถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร็ว ตอนนี้แม่ของเธออยู่ในห้องไอซียู พ่อและน้องของเธอกำลังเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้อง เกศสิรินนั่งน้ำตาไหลเงียบๆ โดยเด็กผู้ชายที่มาช่วยเธอก็ขอตามมาที่โรงพยาบาลด้วย ตอนแรกเธอก็ไม่ยอมให้มาหรอกบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องของเขาแต่เขาก็ไม่ยอมเพราะเป็นห่วง

“แม่เธอจะต้องไม่เป็นอะไร” เกศสิรินหันมามองคนข้างๆ เธอ ถ้าเป็นเวลาอื่นพ่อกับน้องต้องไล่เตะหมอนี่ไปแล้ว แต่ไม่ใช่กับตอนนี้

“อืม...ความจริงแล้วฉันควร...” ยังไม่ทันที่เกศสิรินจะพูดจบ ผู้ชายที่นั่งข้างๆ ก็พูดดักคอไว้

“ไม่...ไม่มีใครสมควรโดนทั้งนั้น”

ทันทีที่พูดจบประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออกพร้อมคุณหมอที่ทำสีหน้าเคร่งเครียด พ่อกับต้นรีบวิ่งเข้าไปหาคุณหมอก่อนจะถามอย่างมีความหวัง

“คุณหมอครับ ภรรยาผม...”

ยังไม่ทันที่พ่อถามจบ คุณหมอก็ส่ายหน้า

“ผมขอโทษครับ คนไข้เสียเลือดมาก เราเสียใจด้วยครับ” คุณหมอก้มหัวให้ก่อนจะเดินผ่านไป

คุณพ่อที่ได้ยินดังนั้นถึงกับเข่าอ่อนทรุดตัวลงที่พื้นก่อนจะก้มหน้าซบฝ่ามือแล้วร้องไห้ออกมา ต้นทรุดตัวลงข้างๆ กันก่อนจะน้ำตาไหลออกมา เกศสิรินที่ยืนไม่ไหวล้มทั้งยืนโดยที่ผู้ชายข้างๆ รับตัวเธอไว้

“ฮือๆๆ มันเป็นเพราะฉัน ฮือๆๆๆ มันเป็นเพราะฉัน” ก่อนที่เกศสิรินจะร้องไห้โฮเสียงดัง

 

 

“เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้แหละ มันเป็นเพราะพี่ถ้าพี่ระวังตัวแม่ก็จะไม่ตาย” เกศสิรินที่เล่าเรื่องทั้งหมดให้การะเกดฟังก่อนจะหันมามอง การะเกดยิ้ม

“ไม่ใช่เลยค่ะ ไม่ได้เป็นเพราะพี่ พี่ไม่ได้ฆ่าใครทั้งนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ”

“แต่...” เกศสิรินทำท่าจะขัด

“พี่เกศสิรินฟังนะ พี่ไม่ได้ฆ่าใครอย่าโทษตัวเองซิค่ะ แล้วพี่คิดว่าแม่พี่จะปล่อยให้ลูกสาวตัวเองโดนทำร้ายเหรอ?”

เกศสิรินเงียบการะเกดเลยยิ้มก่อนจะพูดต่อ

“ที่พี่ทำร้ายผ่องเป็นเพราะสังวาลย์เส้นนั้นคนที่ซื้อให้คือคุณหญิงกุสาวดี ที่เหมือนแม่พี่ทุกอย่างแล้วดันมาเกิดเหตุการณ์ที่ใกล้เคียงกัน พี่เลยโมโหแล้วก็ขาดสติใช่ไหม”

“...”

เกศสิรินไม่ตอบเพราะคำตอบคือใช่ ตอนที่นางผ่องกระชากสังวาลย์ขาดเหมือนเธอย้อนกลับไปในเหตุการณ์นั้น วันที่แม่เธอโดนกระชากกระเป๋าแถมกระเป๋าใบนั้นเป็นใบที่เธอซื้อให้ก่อนที่แม่จะตาย ด้วยความโมโหทำให้ขาดสติทำร้ายนางผ่องจนเกือบตาย

บางคนอาจจะมองว่าเรื่องแค่นี้เองแต่สำหรับเธอแล้ว แม่คือคนที่สำคัญที่สุดของทุกอย่างไม่ว่าจะราคามากน้อยแค่ไหนเกศสิรินก็รักและหวงมันมากกว่าของชิ้นอื่น ถึงจะไม่แน่ใจว่าคุณหญิงกับแม่เธอเป็นคนเดียวกันที่กลับชาติมาเกิดหรืออะไรก็ตาม ในใจเธอก็คิดอยู่ตลอดว่าคุณหญิงกุสาวดีคือแม่ของเธอจริงๆ

 

การะเกดขอตัวกลับเรือนเมื่อเห็นเกศสิรินอาการดีขึ้นก่อนจะฝากให้พ่อเดื่อดูแลพี่หญิงของเธอ

“ข้าฝากด้วยนะเจ้าคะออกหลวงท่าน”

“อืม ไม่ต้องห่วงข้าจะดูแลนางเอง ข้าให้สัญญา”

หลวงสรศักดิ์รับคำก่อนจะเดินขึ้นเรือนเมื่อเรือของพ่อเดชและแม่การะเกดแล่นออกไป เขาเดินตรงมาที่หอนอนแม่เกศสิรินเห็นเจ้าตัวกำลังนอนหลับบนใบหน้ายังมีคราบน้ำตาอยู่ เขาค่อยๆ เอื้อมมือเช็ดอย่างเบามือก่อนจะจูบเบาๆ ที่หน้าผากและกระซิบอย่างแผ่วเบา

“ข้าขอโทษ...”

 

หลังจากครบกำหนดการลงโทษแล้วเกศสิรินที่ได้ออกมานอกหอนอนทำเอานางจวงนางจิกดีใจจนน้ำตาไหล เกศสิรินหัวเราะก่อนจะเข้ามากอดบ่าวของเธอ ก่อนจะหันไปมองประตูหอนอนฝั่งกงข้ามที่เปิดออก พ่อเดื่อยิ้มให้แม่เกศสิรินนางดูสดใสขึ้นไม่เหมือนวันแรกๆ ที่นางรับโทษอยู่แต่ในหอนอน

“ไปทานข้าวกันเถิดแม่เกศสิริน”

“...เจ้าค่ะ”

ทั้งสองเดินมาถึงเห็นออกพระเพทราชากับคุณหญิงกุสาวดีกำลังนั่งรอทานสำรับกันอยู่ เกศสิรินหยุดเดินกะทันหันจนพ่อเดื่อหันมามอง

“มีกระไร เหตุใดจึงหยุดเดินเล่า”

“ข้าว่า...ข้าไม่กินดีกว่า” เกศสิรินทำท่าจะเดินหันหลังกลับแต่พ่อเดื่อคว้าแขนนางไว้

“ไปเถิด จักให้ผู้ใหญ่รอมันไม่ดีหนา”

“แต่...”

พ่อเดื่อรู้ว่านางรู้สึกอย่างไรนางเพิ่งจะก่อเรื่องมาเลยยังไม่กล้าสู้หน้าพ่อแม่เขา

“มาเถิด ข้าหิว” ก่อนจะดึงนางเบาๆ ให้เดินไปด้วยกัน ก่อนที่ท่านออกพระจักหันมาเห็นทั้งคู่

“มากันแล้วฤๅ มาๆ ข้าว่าจะให้คนไปตามพอดี”

เกศสิรินยิ้มแห้งเมื่อสบตาเจ้าของเรือนทั้งสองก่อนจะเริ่มลงมือทานอาหารอย่างเงียบๆ โดยไม่ได้พูดกับใคร เมื่อทานสำรับเรียบร้อยแล้วเกศสิรินที่กำลังจะกลับหอนอนก็ถูกออกพระเพทราชาเรียก

“แม่เกศสิริน ข้ามีเรื่องจะพูดกับออเจ้าอยู่ก่อนเถิด”

เกศสิรินพยักหน้าก่อนจะเดินตามไปที่โถงกลางเรือนและนั่งลงบนตั่ง คุณหญิงกุสาวดีและหลวงสรศักดิ์ก็เดินเข้ามาด้วยเช่นกันก่อนจะนั่งที่ตั่งว่าง เมื่อมากันครบแล้วออกพระเพทราชาจึงเริ่มพูด

“ที่ข้าเรียกออเจ้ามา เพราะข้าอยากคุยเรื่องที่เกิดขึ้น”

เกศสิรินเงียบเธอรู้อยู่แล้วว่าท่านออกพระจะพูดเรื่องกระไร

“เรื่องนางเมียบ่าวของลูกชายข้าพวกมันสมควรได้รับการลงโทษอย่างสาสมกับสิ่งที่มันทำ เพราะข้าเคยเตือนพวกมันไว้แล้ว เพราะฉะนั้นออเจ้าไม่ต้องกังวลดอก”

“แต่—เรื่องนี้ข้าเป็นคนผิดนะเจ้าคะ นางผ่องเกือบตายก็เพราะ...” เกศสิรินไม่ทันพูดจบออกพระท่านก็พูดดักคอไว้

“มันเป็นแค่บ่าวมันไม่มีสิทธิ์คิดทำร้ายนายมัน” ออกพระเพทพูดเสียงเรียบเล่นเอาพวกบ่าวที่อยู่แถวนั้นขนลุกอย่างช่วยไม่ได้ เกศสิรินทำหน้ากังวลใจจนคุณหญิงกุสาวดีพูดขึ้นบ้าง

“ออเจ้ากังวลเรื่องกระไรฤๅ”

เกศสิรินสะดุ้งก่อนจะส่ายหน้าไปมา

“มิ...มิได้เจ้าค่ะ คุณหญิง”

คุณหญิงกุสาวดียิ้มให้นางก่อนจะลุกมานั่งข้างๆ พร้อมกอดแม่เกศสิรินไว้ เกศสิรินตกใจตัวแข็งทื่อก่อนจะผ่อนคลายลง

“ข้าไม่โกรธออเจ้าเลย แต่ที่ข้าลงโทษออเจ้าเพราะอยากให้ออเจ้าคิดถึงผลกระทำที่ออเจ้าทำลงไป”

เกศสิรินพยักหน้าอย่างเข้าใจ

หลังจากนั้นเธอได้ข่าวว่าเมียบ่าวของออกหลวงท่านถูกโบยจนตายคาที่ เกศสิรินรู้สึกผิดจึงทำได้แค่ขออโหสิกรรมกับคนทั้งสามก่อนจะทำบุญไปให้

เรือนก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง พ่อเดื่อที่มานั่งเล่นกับแม่เกศสิรินที่ศาลาท่าน้ำเขากำลังดูแม่เกศสิรินกำลังวาดรูปก่อนจะระบายรอยยิ้มออกมา

“ข้าอยากให้ออเจ้าวาดรูปให้ข้า”

เกศสิรินที่ได้ยินคำขอ(หรือคำสั่ง) เงยหน้าขึ้นมามองชายคู่หมายของตนก่อนจะหัวเราะเบาๆ

“เหตุใดเล่าเจ้าคะ ที่นึกอยากให้ข้าวาดรูปให้”

พ่อเดื่อยักไหล่

“ข้าอยากให้ออเจ้าสนใจข้าบ้าง อยากให้ออเจ้ามองแต่ข้าเพียงผู้เดียว” พ่อเดื่อหยอดคำหวานเกศสิรินเบ้ปากเล็กน้อยทำให้เขาอดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะเปลี่ยนคำพูดใหม่

“ถ้าเช่นนั้น เอาเป็นว่าวาดรูปกระไรก็ได้ให้ข้าหน่อยได้ฤๅไม่”

เกศสิรินทำท่าคิดหนักก่อนจะตอบตกลง นางทำหน้าครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนจะวาดรูปอย่างรวดเร็วแล้วส่งให้เขาทันที

“อะ ข้าวาดเสร็จแล้ว”

“กระไรนะ นี่ออเจ้าตั้งใจวาดให้ข้าจริงๆ ฤๅ” พ่อเดื่อโวยวายเล็กน้อยก่อนทำท่าจะเปิดม้วนกระดาษดูแต่เกศสิรินห้ามไว้ก่อน

“อย่าเพิ่งเปิดเลยเจ้าค่ะ เอาไว้เปิดเวลาที่เราไม่ได้เจอกันดีกว่านะเจ้าคะ” พ่อเดื่อเลิกคิ้ว

“แล้วออเจ้าจะให้ข้าไปไหนได้ละในเมื่อ...เมียข้าอยู่ที่นี้” พ่อเดื่อยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เกศสิรินจนเธอยกยิ้มมุมปาก

“เอาเป็นว่าอย่าเปิดก็แล้วกันนะเจ้าคะ ถึงเวลาเมื่อใดท่านก็ค่อยเปิดเมื่อนั้น”

พ่อเดื่อพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นมานั่งข้างๆ แล้วจับมือนางขึ้นมาจูบเบาๆ อย่างอ่อนโยน เกศสิรินยิ้มให้เขาก่อนที่พ่อเดื่อจะพูดขึ้น

“ข้ารักออเจ้านะแม่เกศสิริน ออเจ้าเล่ารู้สึกเช่นไรกับข้า”

เกศสิรินมองกงที่ชายคนนี้พูดก่อนจะลังเลว่าสมควรจะพูดไปดีฤๅไม่ ก่อนจะตัดสินใจที่จะพูดเพราะหากรอเธออาจจะไม่มีโอกาสได้พูดอีกเลย

“ข้าก็...”

“คุณพี่เดื่อเจ้าคะ”

ยังไม่ทันเกศสิรินจะพูดกระไร เสียงเรียกชื่อออกหลวงท่านที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ชายหญิงทั้งสองหันไปมองที่ต้นตอ ก่อนที่พ่อเดื่อจะทำหน้าตกใจและเรียกขานชื่อนางอย่างแผ่วเบา

“แม่รัตนา...”


_______________________________________________________________________________________

#อ้าว แม่รัตนาไหนอีกเนี่ย ความวัวยังไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกซะงั้น

#ฝากติดตามด้วยนะคะ

#รัก ♥


B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

91 ความคิดเห็น

  1. #79 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 00:46

    ตัวแม่สองคนเจอกันละงานนี้จบไม่สวยแน่

    #79
    0
  2. #49 ladiitia (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:39
    เอาแล่วๆๆจะทำไงดีล่ะทีนี้คุณพี่เดื่อ!!!
    #49
    1
    • #49-1 ElizabethQueen(จากตอนที่ 11)
      21 พฤษภาคม 2562 / 19:20
      มาลุ้นกันค่ะว่าพ่อเดื่อจะทำยังไง
      #49-1
  3. #48 xjploy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 09:59
    อุ้ย!!!!! เเม่รัตนาคือใคร

    รอติดตามอยู่น่ะ
    #48
    1
    • #48-1 ElizabethQueen(จากตอนที่ 11)
      17 พฤษภาคม 2562 / 10:06
      ขอบคุณนะคะ มารอดูว่าแม่รัตนาจะมาดีหรือร้ายกัน
      #48-1