[Yaoi] อยู่ดีๆ ผมกลายเป็นเมีย + Spin-off

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 463,837 Views

  • 3,925 Comments

  • 16,546 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    51,339

    Overall
    463,837

ตอนที่ 9 : กลับไทย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2756 ครั้ง
    4 ก.พ. 62




    "มึงฟังดีๆเด้อ..คือว่า พ่อเพิ่นหมื่นหัวสักกะได ตอนนี้อยู่โรงบาล" (พ่อแกลื่นตกบันไดบ้านน่ะสิ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล)

    "ห้ะ! เป็นหยังหลายบ่" (เป็นอะไรมากไหมพี่!)

    "เห็นหมอว่ากระดูกคอมันร้าวเลยใส่เฝือกอ่อนให้ กับหัวปูดซื่อๆ" 

    "โอ๊ยยยย อ้ายกะดาย อีหยังมาให้ฟังดีๆ ใจผมนี่ไปอยู่ตาตุ่มเบิดเเล้ว บ่เป็นหยังหลายแน่นะ" (โธ่แล้วมาบอกให้ฟังดีๆ ใจผมตกไปอยู่ที่ตาตุ่มหมดเเล้ว ไม่เป็นอะไรมากแน่นะ?)

    "เออน่ะ กะกูบ่ฮู้จะเว่าจั่งไสให้มึงบ่ตกใจก็ต้องบอกให้มึงฟังดีๆ ตั๊ว" (ก็ไม่รู้จะพูดยังไงไม่ให้มึงตกใจนี่หว่า ก็ต้องบอกให้มึงตั้งใจฟังดิ)

    "เออๆ แล้วไปเฮ็ดจั่งได๋ถึงได้ตกกะได หย่างขึ้นหย่างลงมาสิบยี่สิบปี จนกะไดสึก" (แล้วทำไมไปตกบันไดได้ เดินขึ้นลงมาสิบปียี่สิบปี)

    "เพิ่นเครียดๆ เลยบ่มีสตินั่นล่ะ" (แกเครียด ก็เลยไม่มีสติน่ะสิ)

    "เครียดอีหยัง" (เครียดอะไร?)

    "เสี่ยซ่งมาทวงเงินอีกแล้ว เพิ่นจะเอานาเฮาให้ได้พ่อเลยเครียด" (เสี่ยซ้งมาทวงเงินน่ะสิ เขาจะเอาที่นาเราให้ได้พ่อแกเลยเครียด

    "เอ้า! กะคือบ่เอาเงินที่ผมส่งให้ไปใช้ล่ะ เดือนที่แล้วกะเกือบสองแสนมื้อวานก็ส่งไปก็คงเข้าบัญชีเเล้วมั้งไหนจะเงินสินสอดล้านนึงอีก" (อ้าว! ก็เงินที่ผมส่งไปให้ไง เดือนที่เเล้วก็เกือบสองแสนเมื่อวานอีก แล้วไหนจะเงินสินสอดอีกหนึ่งล้าน)

    "กะมันเงินมึงเนาะ ไผจะกล้าไปถอนมาใช้" (นั่นมันเงินมึงนี่หว่า ใครจะกล้าเอามาใช้)

    "ฮ่วย! ที่ผมส่งไปก็อยากให้ใช้นั่นล่ะ ไปถอนมาเลยๆ ติดเพิ่นอยู่เท่าได๋ล่ะ" 

    "เงินต้นรวมดอกเบี้ยกะสามแสนกว่า"

    "เฮายืมมาแสนเดียวแม่นติอ้าย" (เรายืมเขามาแสนเดียวไม่ใช่เหรอพี่โก๋)

    "เออกะนั่นล่ะ เขาว่าดอกเบี้ยนำแล้วกะยืมเขาตั้งกี่ปีมาแล้ว ตั้งแต่มึงกะกูอยู่ม. ต้นพู่นล่ะมั้ง" (เออก็ใช่ เขาว่ามันรวมกับดอกเบี้ยด้วย แล้วก็ยืมเขามาหลายปีแล้ว)

    "โอเคๆ อ้ายก็ไปกดเงินไปใช้หนี้ให้เรียบร้อยซะ" 

    "พ่อกับแม่เกรงใจมึ้ง ย่านมึงจะบ่มีเงินใช้" (พ่อแม่เขาเกรงใจมึง กลัวมึงไม่มีเงินใช้น่ะสิ)

    "บ่ต้องห่วงผมดอก บักขันเอาโตรอดได้ มีหนี้กะใช้หนี้จะได้แล้วๆ กันไป" (ไม่ต้องห่วงผมหรอกน่า ผมเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว มีเงินแล้วก็ใช้หนี้เขาจะได้จบๆ กันไป)

    "เออๆ ซ่ำนี่ล่ะซั่น" (เออๆ เเค่นี้ก่อนแล้วกัน)

    "ครับๆ หวัดดีครับ"

    เฮ้อออออ ไอ้ขันเกือบหัวใจวายดีนะพ่อไม่เป็นอะไรมาก เห็นอเล็กซ์เดินมาตามเพราะผมออกมาคุยซะไกลจะออกรั้วบ้านอยู่แล้ว 

    "เกิดอะไรขึ้น ทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลย"

    "มีเรื่องนิดหน่อย พ่อผมตกบันไดบ้าน"

    "โอ้ แล้วเป็นยังไงบ้างไปหาหมอรึยัง"

    "เรียบร้อยแล้วครับ แค่กระดูกร้าวนิดหน่อย"

    "เอกซเรย์ดีแล้วใช่ไหม?"

    "อ่า ครับ"

    "ดีแล้วๆ"

    "อเล็กซ์ ผมอยากกลับไทย"

    อเล็กซ์นิ่งไปทันทีผมนี่ใจแป้วเลย กลัวฝรั่งอเล็กซ์ไม่ให้กลับอาจจะมีการกักขังหน่วงเหนี่ยวเกิดขึ้น หรือไม่พาสปอร์ตไอ้ขันก็หายไปกลายเป็นต่างด้าวจริงๆ (โหมดจิตตก)

    "ก็ได้ ไปสิ"

    นั่นไง! ทำไมเป็นคนใจจืดใจดำอย่างนี้!

    "แต่พ่อผมไม่สบายอยู่นะ แล้วคุณก็สัญญากับผมแล้วอ่ะว่าถ้าเรียนภาษาแล้วจะให้ผมกลับไทย ทำไมคุณเป็นคนแบบนี้ ผมรึก็อุตส่าห์เชื่อใจคุณแล้วดูคุณตอบแทนผมสิ ผมมันทำตัวไม่ดีตรงไหนคุณถึงได้ใจร้ายใจ.."

    "Oh! Cool it!" (ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ) ฝรั่งอเล็กซ์ทำไม้ทำมือแบบมึงใจเย็นๆ ก่อนเพราะไอ้ขันโวยวายใหญ่โตมากจนญาติๆ เขาหันมามองและพ่อแม่เขาก็กำลังเดินมาทางนี้

    "ฮึก!"

    "เกิดอะไรขึ้นอเล็กซ์! ทะเลาะกันเหรอ?"

    "ไม่ครับ เดี๋ยวผมขอคุยกับเขาสองคนก่อน" แม่เขามองผมอย่างห่วงๆ แต่ก็ยอมเดินตามแรงดึงของสามีเธอออกไป อเล็กซ์ก็ดึงผมไปที่สายยางไว้รดน้ำแปลงดอกไม้แล้วเปิดน้ำฉีดใส่ไอ้ขัน ไม่แรงครับแต่เปียกทั้งหน้าน้ำนี่หยดติ๋งๆ

    "ใจเย็นขึ้นรึยัง ฉันบอกตอนไหนว่าไม่ให้ไป นายนี่นะ.." อ้าวเหรอ! แหะๆ ไอ้ขันนี่หูไม่ดีเลยเนาะ

    "เอ่อ ขอโทษครับผมฟังผิดไป ก็เห็นคุณคิดนาน"

    "ฉันแค่คิดถึงตารางงานช่วงนี้ นายนี่พออย่างนี้ล่ะพูดภาษาอังกฤษคล่องเชียวนะชำนาญยิ่งกว่าเจ้าของภาษาเลยล่ะมั้ง"

    "คุณก็ชมเกินไป" 

     -_-*

     อุ้ย!

    สรุปอเล็กซ์จะกลับไทยกับผมด้วยครับแต่ต้องรอเขาวางแผนคุมงานอะไรในไร่ให้เรียบร้อยก่อนรอไปอีกสองสามวันครับ แต่ใจไอ้ขันบินไปถึงบ้านแล้วนี่ก็ไม่รีบมากนะแต่จัดกระเป๋าเดินทางเรียบร้อยตั้งแต่วันอาทิตย์ อเล็กซ์ถามผมว่าอยากซื้ออะไรไปฝากครอบครัวไหม ไอ้ขันไม่รู้จะซื้ออะไรของขึ้นชื่อมีอะไรบ้างก็ยังไม่รู้เลยครับที่ไอ้ขันชอบมากก็น้ำปลาร้าแม่เพ็ญศรีไม่รู้จะเอาไปฝากดีไหม

    เห็นอเล็กซ์บอกว่าได้ตั๋วไปไทยคือช่วงประมาณทุ่มวันพฤหัสพอวันพุธอเล็กซ์กลับบ้านเร็วเขาก็พาผมไปชอปปิ้งหาของฝาก แต่เหมือนไอ้ขันไปยืนดูเฉยๆ นั่นแหละครับเพราะอเล็กซ์ไปยืนเลือกซื้อเองทั้งนั้น ทั้งกระเป๋าให้แม่ผม กระเป๋าสตางค์ให้พ่อ ช็อกโกแลตเอย ชายี่ห้อดีเอย ซึ่งไอ้ขันไม่มีความรู้สักนิดแต่ก็บอกเขาแล้วนะว่าไม่ต้องซื้อของพวกนี้ก็ได้เอาแค่ลูกเกดจากไร่เขาไปก็พอเพราะไอ้ขันกินแล้วชอบครับ แต่เขาเหมือนนึกขึ้นได้ว่าจะเอาไวน์ไปฝากด้วย ไอ้ขันเหนื่อยใจก็แล้วแต่เขาเถอะครับ


    วันพฤหัสบดีวันเดินทางมาถึงพวกเราก็เรียก Uber ให้ไปส่งที่สนามบินเตรียมเดินทาง ไอ้ขันนี่ไม่ได้นอนทั้งคืนมันตื่นเต้นอ่ะครับ ประเทศไทยจ๋า~ พี่ขันจะไปหาแล้วนะ รวมระยะเวลาเดินทางก็ไปโผล่ที่ไทยวันศุกร์และเปลี่ยนไทม์โซนก็เกือบเย็น พอผมเหยียบพื้นดินประเทศไทยปุ๊ปก็สูดลมหายใจเข้าจนสุดปอด น้ำตาจะไหลดูแสงแดดนั่นสิครับไอ้ขันนี่อิจฉาคนที่อยู่ไทยเพราะมันกำลังแผดเผาผิวหนังทุกคนอยู่นู่นอากาศครึมๆ ตลอดเลย ส่วนอเล็กซ์เหรอครับ เหอๆ สลบเหมือดไปเเล้วเพราะเจ็ดแล๊ก (Jet lag) วันนี้คงได้นอนที่กรุงเทพไปก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับบ้านที่ต่างจังหวัดสงสารฝรั่งครับ

    อเล็กซ์จองห้องไว้แล้วครับคืนเดียวเจ็ดพันกว่า ไอ้ขันนี่ควานหายาดมทันทีรู้สึกหน้ามืด แล้วคือโรงแรมเดิมด้วยนะครับไอ้โรงแรมที่ทำให้ไอ้ขันมีผัวอ่ะ

    "คุณเป็นอะไรกับโรงแรมนี้มากป่ะเนี่ย"

    "อะไร ก็สะดวกดีออก" อเล็กซ์มองหน้าผมงงๆ สักพักเหมือนนึกออกแล้วเขาก็หัวเราะออกมาพร้อมอมยิ้มนิดๆ

    "ฉันน่าจะจองห้องเก่าของเรานะ เสียดายลืมคิดไป ไม่ยักรู้ว่านายยังคิดถึงคืนนั้นของเราอยู่"

    "ฝันไปเถอะ!" 

    เเล้วเราก็เดินตามพนักงานไปที่ลิฟต์ฝรั่งอเล็กซ์จองห้องเตียงคู่ไว้ครับราคาแพงเท่ากับเงินเดือนไอ้ขันรับจ้างส่งของตอนมาอยู่กรุงเทพใหม่ๆ เลยอ่ะ ตอนนี้ไม่หิวอะไรทั้งนั้นต่างคนต่างแยกย้ายพักผ่อน อเล็กซ์เข้าไปอาบน้ำแล้วกลับมานอนยาวๆ ส่วนไอ้ขันอาบน้ำเสร็จก็ออกไปเลาะซะหน่อย ไอ้ขันไม่อยู่สามเดือนถนนตรงเส้นนี้ยังสร้างไม่เสร็จอีกอ่ะ เอ๊ะ! หรือเขาไม่ต้องเร่งสร้างกันแต่รถติดมากเลยนะ

    แวะไปหาป้าศรีเจ้าของร้านอาหารที่ไอ้ขันเคยทำงานเสริฟ์กับล้างจาน ป้าแกก็ร้องทักว่าหายไปนานไม่เห็นหน้าเห็นตา ไปหาเจ๊อ้อยเจ้าของร้านทองไอ้ขันเคยขายทองมาก่อนนะครับ ไปหาลุงหนุ่ม พี่ใหญ่ พี่เมย์ พี่ยันต์ โอ๊ยยยย หลายคนครับที่กล่าวๆมา คือคนที่เคยช่วยเหลือไอ้ขันครับแบบให้งานทำ หางานให้ ก่อนจะเจออเล็กซ์ไอ้ขันทำงานเป็นพนักงานประชาสัมพันธ์ที่ห้างอ่ะครับแล้ววันนั้นพี่หัวหน้าเขาชวนไปเลี้ยงวันเกิดก็เมาแน่ๆ อ่ะไม่งั้นไม่ได้ผัวอย่างนี้หรอก ฮึกๆ แต่ไม่รู้ไปโผล่ที่นั่นได้ยังไงนี่สิ

    ประมาณหกโมงเย็นไอ้ขันก็กลับเพราะอเล็กซ์โทรตามครับ กว่าจะฝ่ารถติดถึงโรงแรมเกือบสองทุ่ม ผมกับฝรั่งอเล็กซ์สั่งอาหารให้ขึ้นมาส่งที่ห้องเพราะพี่เเกเหนื่อยไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นและจะไม่กินด้วยแต่ด้วยกลิ่นอาหารหอมๆ สุดท้ายก็กินอยู่ดี พรุ่งนี้ออกเดินทางตอนสายๆ หน่อยด้วยเครื่องบินครับไปลงจังหวัดใกล้ๆ แล้วต่อรถเอา

    เช้ามาไอ้ขันตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุกเพราะความเพลียเมื่อวานก็ไม่นอนพักไปตะลอนๆ ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำปะแป้งเก็บของเสร็จแล้วก็ปลุกอเล็กซ์เขาก็เดินสะลึมสะลือเข้าห้องน้ำไปไอ้ขันก็เก็บของบางส่วนลงกระเป๋าให้เขา อเล็กซ์ก็ออกมาแต่งตัว เรียบร้อยหมดแล้วก็เชคเอ้าท์ให้รถที่โรงแรมไปส่ง ขึ้นเครื่องไปถึงเหมารถไปส่งที่บ้านบ่ายพอดีครับ ไปถึงไอ้ขันแทบเขวี้ยงกระเป๋าเสื้อผ้ากระเป๋าของฝากทิ้งวิ่งถลาเข้าไปกอดพ่อเเม่ คิดถึงท่านครับไอ้ขันคิดถึงพ่อกับแม่ น้ำตาไหลกันทั้งสามคนพ่อแม่ลูก

    "อย่าเวอร์หลายเถาะบักขัน แสดง!" (อย่าเวอร์ขนาดนั้นน่าไอ้ขัน ทำเป็น)

    "เสียงหมาเห่าหมาหอนทางได๋ครับแม่ บ้านเฮาเลี้ยงหมานำบ่" (เสียงหมาเห่าหมาหอนที่ไหนเนี่ยแม่ บ้านเราเลี้ยงหมาด้วยเหรอ)

    "บักขัน เดี๊ยะๆ เดี๋ยวมึงโดน" (ไอ้ขัน เดี๋ยวมึงโดนดี) ยกมือชี้หน้าขู่ไอ้ขัน แบร่! แลบลิ้นใส่เลยอยู่กับพ่อแม่ไอ้ขันไม่กลัวเว้ย

    "เอ๊ พวกสูนี่แหมะ เถียงกันแต่น้อยฮอดใหญ่ เป็นจั่งได๋ล่ะฝรั่งเมื่อยบ่ๆ" (พวกแกนี่ก็ เถียงกันตั้งแต่เล็กจนโต เป็นไงบ้างฝรั่งเดินทางเหนื่อยไหม?)

    ฝรั่งงงครับฟังไม่ออก ผมเลยหันไปแปลให้เขาก็ส่ายหน้าบอกไม่เหนื่อย แต่ก็หน้าเพลียๆ แม่เลยบอกให้ผมพาอเล็กซ์ขึ้นบ้านไปพักก่อนส่วนของก็ให้พี่ชายผมช่วยกันขนขึ้นบ้านแต่อเล็กซ์ก็ช่วยด้วยนะครับ  บ้านผมเป็นบ้านไม้สองชั้นนะครับข้างล่างเป็นใต้ถุนไว้ทำกับข้าวอะไรอย่างนี้ ห้องน้ำก็อยู่ข้างล่าง มีแคร่ไว้นั่งกินข้าวกันก็เป็นบ้านแบบบ้านนอกชนบทนั่นแหละครับ ปลูกผักสวนครัวรอบบ้าน บนบ้านมีห้องแค่สองห้องปกติผมนอนกับไอ้พี่โก๋ แล้วก็ห้องพ่อแม่แต่วันนี้ห้องนี้มีแค่ผมกับอเล็กซ์ส่วนพี่ชายผมจะผูกมุ้งนอนกลางบ้านเอา

     "คุณจะอยู่ได้ไหมหรือไปนอนโรงแรมในตัวเมืองเหมือนเดิมไหม" 

    "ไม่เป็นไร ฉันนอนได้นี่ก็บ้านนายจะไปนอนที่อื่นทำไม"

    "แน่ใจนะ มันไม่สบายเลยน่ะสิ คุณรังเกียจรึเปล่า"

    "ทำไมคิดอย่างนั้นนี่บ้านที่นายโตมานะ ฉันนอนได้จริงๆ ไม่ต้องกังวล"

    ไม่ให้ผมกังวลได้ไงเล่าก็เขาเป็นใคร ฐานะอะไร อเล็กซ์เห็นไอ้ขันทำหน้ากังวลก็ยิ้มให้พร้อมยกมือโยกหัวเบาๆ "ฉันอยู่ได้น่า"

    "ยืนจีบกันอยู่นั่นล่ะ" นั่นเสียงมารผจญดังอยู่หน้าประตูห้อง

    "จักอีหยัง หาเรื่องติ" (อะไรของพี่ หาเรื่องกันเหรอ)

    "เหอะ ไปอยู่อังกฤษแค่สามเดือนเว่าอังกฤษปร๋อเลยนะมึง"

    "ถ่าเว่าบ่ได้เลย ผมจะมีชีวิตฮอดสู่มื้อนี่ติ" (ถ้าพูดไม่ได้เลย ผมจะมีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้ไหม)

    "เออๆ เก็บของแล้วก็ลงมาเดี๋ยวกูมีหยังจะเว่านำ" (เก็บของแล้วลงมากูมีเรื่องจะคุยด้วย)

    เก็บของเรียบร้อยผมก็บอกให้อเล็กซ์นอนพักไปก่อนเปิดพัดลมเบอร์สามให้เลย เขาก็นอนไปส่วนไอ้ขันก็เดินสำรวจรอบบ้านคิดถึงครับ แม่ผมกำลังทำหน่อไม้ต้มส่วนพ่อกับพี่เดินไปทุ่งนากัน ก็ไม่ไปไกลที่ไหนเยื้องไปทางหลังบ้านมีสิบกว่าไร่ซึ่งช่วงนี้กำลังปรับดินเตรียมปลูกข้าว สักพักก็เดินกลับมาพักกินน้ำ

    "เป็นได๋แหน่พ่อ เจ็บคอบ่ล่ะอยู่ซื่อๆ กะอยากโดดลงบ้านติ" (เป็นไงบ้างล่ะพ่อ ยังเจ็บคอไหม อยู่ดีๆก็อยากโดดลง บันไดก็มี)

    "เออ หัวไปเถ๊าะ" (เออ หัวเราะไปเถอะ)

    "เเล้วเอาเงินไปใช้เขายัง"

    ก็พูดคุยกันครับสรุปได้ว่าเสี่ยซ้งเขาไม่อยู่ครับไปผ้าป่าที่จังหวัดอื่นพรุ่งนี้ก็คงกลับ เงินก็ยังไม่ได้ถอนไอ้ขันก็เลยซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไอ้พี่โก๋เข้าเมืองไปกดตังค์ไม่ไกลมากนะครับสามสิบกิโลกว่าไปกลับแปปเดียว ตอนนี้สี่โมงเย็นอเล็กซ์ก็เดินลงมาข้างล่างผมก็พาเขามานั่งคุยกับพ่อแม่คอยแปลให้ ฝรั่งอเล็กซ์เขาก็ดีมากเลยนะครับพยายามชวนคุยหลายๆ เรื่องถามไถ่อาการพ่อ แล้วขึ้นไปหยิบของฝากมาให้ พ่อแม่ผมก็เกรงใจแต่อเล็กซ์เขาอยากให้อ่ะครับก็รับไป

    ส่วนพี่ชายผมน่ะเหรอ จ้องแต่ขวดไวน์ตาเป็นมัน หลังกินข้าวเย็นเสร็จก็อยากลอง..อเล็กซ์ก็สอนกิน แต่ลิ้นคนจนอ่ะครับไม่เคยกินสองแก้วพี่ผมก็หงายหลังล่ะ ลำบากไอ้ขันลากไปนอนต้องกางมุ้งให้อีก ส่วนอเล็กซ์รู้สึกจะหัวเราะสะใจ เอ๊ย! ชอบใจมากเพราะดูท่าสองคนดีจะไม่ค่อยถูกกันเพราะมองเขม่นกัน(แค่ไอ้พี่โก๋)อยู่บ่อยๆ


//ตอนนี้ยาวมากที่สุดเเล้วค่ะสำหรับคนเขียน ไม่ไหวแล้ว นี่คือตอนยาวนะคะ ฮาาาาา
//ตอนนี้ไม่ฮา ตอนหน้าอาจจะฮาก็ได้
//ยังไงก็ขอขอบคุณทุกความคิดเห็นที่ส่งกันเข้ามานะคะ คนเขียนเป็นปลื้มจริงๆ ติชมกันได้เลยค่ะคนเขียนจะพยายามพัฒนาต่อไป
! ตอนหน้าอเล็กซ์กับเหล้าขาว 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.756K ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #3444 mew_2 (@mew_2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 13:05
    จั่งไส=จั่งได๋=ยังไง
    ไส=ไหน เช่นไปไส=ไปไหน
    #3444
    0
  2. #3442 mew_2 (@mew_2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 13:02
    จั่งไส×=จั่งได๋/
    #3442
    0
  3. #3382 kkolk (@kkolk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:51
    แค่นี้ก็สนุกแล้วค่ะ ไม่อยากฝืนเลยว่าให้แต่งยาวๆอีกเอาเป็นว่าเท่าที่ไรท์พอใจเนอะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะว่ามุกน้อยมันจะไม่ตลก บางทีเนื้อเรื่องที่เพิ่มขึ้นมามันก็ช่วยบาลานซ์การดำเนินไปของเรื่องค่ะ ไม่จำเป็นต้องตลกตลอดก็ได้ แต่ชอบมากถึงขั้นซื้อสองแพคเลยนะเนี่ย55555555555
    #3382
    0
  4. #3013 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:35
    ได้กลับไทยสักทีนะขัน
    #3013
    0
  5. #2807 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:11

    น่ารักกก

    #2807
    0
  6. #2491 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:26
    น่ารักกก พัฒนากันแบบไม่รู้ตัวอะ
    #2491
    0
  7. วันที่ 26 มกราคม 2562 / 10:56
    ฮาทุกตอนฮะ
    #2014
    0
  8. #1850 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:41
    น่ารักมากค่ะ55554 ดูเป็นความสัมพันธ์เพื่อนมากๆเลย จะพัฒนามั้ยเนี่ยยยย555
    #1850
    0
  9. #1678 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 09:31
    พี่เป็นตลกคาเฟ่อ่อ55555
    #1678
    0
  10. #1619 ninety-fourseven (@ninety-fourseven) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 02:06
    พี่ชายตลก 5555
    #1619
    0
  11. #1512 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 13:14
    เหมือนไปเที่ยวบ้านเพื่อนมากกว่าไปเที่ยวบ้านเมีย55555
    #1512
    0
  12. #1273 uwyr_minmin (@uwyr_minmin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 14:22
    ล้มตึงแน่อเล็กซ์ 55555555555555
    #1273
    0
  13. #1165 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 02:08
    คิดถึงกันมากๆเลยเนอะ พี่ชายก็คงจะห่วงน้องงง555
    #1165
    0
  14. #1150 Choi P (@pear32917) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 23:11
    เว่าอีสานอย่างถ่องเลย5555 หัวสักพะนะ
    #1150
    0
  15. #1126 ormtw (@ormtw) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 18:54
    อันนี้แม่โทรมาบอกไม่มีไร แต่สรุปพ่อลื่นล้ม น่าจะทำไรไม่ถูก ไม่อยากให้ลูกเป็นห่วงแต่โทรละ ไม่ก็คนพี่บอกให้โทร แต่แม่ลังเล ชัวร์
    #1126
    0
  16. #989 Cream_2546 (@Cream_2546) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:53
    น่ารักง่ะ
    #989
    0
  17. #631 arm1518 (@arm1518) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:44
    ใจเย็นๆ ไม่ใช่ calm down หรอ??
    #631
    1
    • #631-1 Elf_Carat (@Elf_Carat) (จากตอนที่ 9)
      24 ธันวาคม 2561 / 15:00
      ใช้ cool it ที่เป็นการอุทานได้ค่ะ
      #631-1
  18. #628 SAVITRI_Tu (@SAVITRI_Tu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:14
    ชอบมากๆเรยค่ะ
    #628
    0
  19. #510 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 22:41
    น่ารักเชียว
    #510
    0
  20. #486 Sunflower.W (@renesqueenxs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 11:56
    ขอบคุณนะคะ ไรท์ เนื้อหาโอเคแล้ว สำหรับเรามันไม่ได้น้อยไปนะกำลังดี
    #486
    0
  21. #397 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 01:16
    วิถีชีวิตจริงสุดๆ ^^
    #397
    0
  22. #345 pencil900 (@pencil900) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:36
    ขำไรท์อ่า ตอนนี้ไม่ฮาตอนหน้าอาจจะฮาก็ได้555555555
    เป็นกำลังใจให้นะค่า เนื้อเรื่องเรื่อยๆแต่ก็สนุกดีค่ะ พูดคุยอีสานกันก็สนุกดี สู้ๆนะค่าไรท์
    #345
    1
    • #345-1 Elf_Carat (@Elf_Carat) (จากตอนที่ 9)
      25 ธันวาคม 2561 / 00:38
      ขอบคุณค่าาาา นั่นก็เป็นมุขตลกนะ คิดว่าจะไม่มีคนเข้าใจซะแล้ว
      #345-1
  23. #333 Fujiwara no Fushiki (@0857304264) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 09:15

    555อเล็กคงหมั่นไสพี่โก๋ไปแซะเมียพี่แกบ่อย55

    #333
    0
  24. #195 TamanegiJa (@TamanegiJa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:09
    เสิร์ฟ* น่ารักมากอ้ะะะะ
    #195
    0
  25. #137 kritsanabaimon (@kritsanabaimon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:33
    ไม่ต้องอ่านคำแปลเลย เพราะเป็นคนอีสาน ยังดีที่ไม่ลงลึกมากเลยพออ่านได้ สนุกคะ เหมือนชีวิตจริงเลย
    #137
    0