[Yaoi] อยู่ดีๆ ผมกลายเป็นเมีย + Spin-off

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 451,680 Views

  • 3,823 Comments

  • 16,524 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    39,182

    Overall
    451,680

ตอนที่ 41 : 7 : สมาชิกใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2144 ครั้ง
    25 ก.พ. 62








     วันนี้ตอนเช้ามีแดดอ่อนๆ ให้พอออกมาเดินเล่นได้  อากาศอบอุ่นไม่หนาวเย็นอย่างทุกวัน หลังเดินดูดอกไม้ใบหญ้าจนพอใจก็มานั่งพักที่ม้านั่งใต้ต้นไม้ข้างบ้าน นึกย้อนไปเมื่อก่อนที่ตรงนี้ไม่มีอะไรเลยเป็นแค่พื้นที่โล่งๆ แล้วผมก็หาดอกไม้มาปลูกเยอะเข้าก็กั้นเป็นแปลงจัดให้สวยงาม จนปัจจุบันมีดอกไม้หลากหลายชนิดแข่งกันบานสะพรั่งสวยงาม 
    
     พออเล็กซ์เห็นผมชอบมาขลุกอยู่บริเวณนี้ก็สรรหาม้านั่งมาวางให้ พอวันหยุดก็มาช่วยจัดสวนบ้างจากหน้าบ้านลามมาถึงข้างบ้านอย่างทุกวันนี้ แล้วพอผมท้องก็ยิ่งชอบมานั่งมองดูดอกไม้เพลินๆ เพราะมันชวนให้อารมณ์ดี อเล็กซ์เห็นว่าผมชอบจนเสนอจะสั่งให้ช่างมาทำเป็นซุ้มนั่งโดยจัดดอกไม้ประดับล้อมรอบ แต่ไอ้ขันเบรกไว้ก่อนเพราะไม่อยากได้แบบนั้นมันดูเว่อร์ไปหน่อย อเล็กซ์ก็ยังเสนอหาชุดโต๊ะสนามเก้าอี้หวายมีหมอนรอง โต๊ะกระจกทรงกลมและร่มมากลางกันแดดกันลมไว้ให้ คราวนี้ถูกใจไอ้ขันอย่างจังเพราะมันช่างเข้ากับแปลงดอกไม้น้อยๆ ของผม ช่วงบ่ายที่ไม่ อยากนอนกลางวันจึงมักมานั่งอ่านหนังสือและจิบน้ำผลไม้คั้นสดที่นี่

      "เด็กดี ทำไมถึงมีครีมอาบน้ำหยดตามพื้นห้องน้ำขนาดนั้น"

      เอ๊ะ! ครีมอาบน้ำเหรอ? 

      "อ่า ผมกดใช้มากไปหน่อยอ่ะ มันล้นมือ"

      "ไม่ระวังเลย เกิดลื่นไปแย่แน่"

     แล้วไอ้ขันก็โดนบ่นไปตามระเบียบ เฮ้อออ เมื่อก่อนว่าฝรั่งขี้บ่นแล้วนะตอนนี้คือขั้นเทศนาเลยทีเดียว อยากจะหลับหนีชะมัด..ได้แต่นั่งสำนึกผิดสบตาอ้อนๆ ให้หยุดเสียที
   
     ตุ้บ! ตุ้บ!

       "โอ๊ะ โอ๊ย!"

       "อะไรๆ ลูกถีบอีกแล้วเหรอ?!"

       "ครับ อูยยย วันนี้ถีบบ่อยจัง" อเล็กซ์ได้ยินดังนั้นก็ทรุดตัวลงข้างๆ ยื่นหน้ามาจุ๊บที่พุงพร้อมลูบเบาๆ 
 
       "เบาๆ หน่อยครับ เป็นอะไรหืม?"

       "เขาไม่อยากฟังคุณบ่นแน่ๆ เลย คิคิ"

       ป๊อก! 

       "เจ็บนะ!" มาดีดหน้าผากกันได้ไง ไม่ถนอมกันเลยคนบ้า!

       "แก่นเซี้ยวเกินไปแล้วนายน่ะ"

       "เรื่องจริงนี่นา ใช่ไหมครับลูก"

     ตุ้บ!

       "นั่นไง เขาถีบให้เห็นชัดเจนอย่างนี้แปลว่าใช่"

       เห็นอเล็กซ์ส่ายหน้าไม่เถียงต่อผมก็หัวเราะขำ ก่อนจะนิ่วหน้าเพราะรู้สึกเจ็บบริเวณสะโพกและหน่วงๆ ที่ท้องน้อย คว้ามือจับต้นแขนอเล็กซ์ไว้มั่นก่อนจะหายใจเข้าออกลึกๆ

      "เป็นอะไรเด็กดี! เจ็บเหรอ"

      " โอ โอเคครับ แค่หัวเราะหนักไปหน่อย"

      "นายหน้าซีดจัง เข้าไปนั่งพักในบ้านเถอะ"

      "ครับ" 

      แล้วอเล็กซ์ก็ประคองผมพาไปนั่งโซฟาที่ห้องนั่งเล่น ยื่นยาดมมาให้พร้อมบีบนวดด้านหลังให้ผมผ่อนคลาย

      "ดีขึ้นไหม?" ผมไม่ตอบแต่พยักหน้าให้เบาๆ

      "ถ้าเจ็บอีกก็บอกนะขัน"

      ช่วงบ่ายที่เหลือผมก็นั่งดูหนังฟังเพลงอยู่ตรงนั้นไม่ไปไหน เพราะพอจะขยับตัวมากๆ มันก็เจ็บหน่วงๆ ...กำหนดคลอดคืออาทิตย์หน้าแต่ชารอนก็บอกเอาไว้แล้วว่าจะมีอาการเจ็บหลอกๆ บ้างให้คอยดูดีๆ ผมเองก็คิดว่ายังไม่ถึงเวลาจึงยังสบายอกสบายใจได้

     ระหว่างที่คุณสามีกำลังเตรียมอาหารเย็นล้งเล้งๆ อยู่ในครัว อยู่ๆ ก็รู้สึกคิดถึงแม่จึงต่อสายไปหาพี่โก๋ที่ไทย โทรไปสายแรกไม่รับแหะ ดูเวลาอีกทีตอนนี้ที่นั่นคงเที่ยงคืนตีหนึ่งแล้วมั้ง ...อยากคุยกับแม่จัง เฮ้อ ลดโทรศัพท์ลงวางไว้บนโต๊ะสักพักก็มีสายเรียกเข้า พอเห็นรายชื่อผมก็ยิ้มออก

      "ฮัลโหลพี่โก๋"
  
      "เออ โทรมาดึกจังวะ มีอะไร"

      "ผมอยากคุยกับแม่อ่ะ แม่นอนแล้วเหรอ" ถามไปทั้งๆ ที่รู้ว่าดึกขนาดนั้นพ่อแม่เข้านอนไปแล้วแน่ๆ

      "นอนแล้ว ...อยากคุยเหรอ เดี๋ยวกูไปเรียกให้"

      "ไม่ๆ ไม่เป็นไรพี่ ให้แม่นอนเถอะ ผมไม่กวนแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้โทรไปใหม่"

      "ถือสายรอก่อน"

      "แม่นอนแล้วนี่"

      "รอ" 

      โก๋ฟังเสียงน้องชายแล้วนึกห่วง ยิ่งใกล้คลอดมันคงกังวลขนาดไม่เห็นหน้าได้ยินแค่เสียงเขายังรู้เลย พลอยทำให้ห่วงขึ้นไปอีกจนตื่นเต็มตาหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง อยากจะบินไปหาก็ติดงานและห่วงพ่อแม่อีก เดินไปเคาะประตูห้องพ่อแม่ตอนตีหนึ่งครึ่งอย่างแอบขอขมาอยู่ในใจ รบกวนคนแก่แท้น้อ

      'ว่าไงลูก'

      'ขันมันโทรมา คุยกับมันหน่อย'

      'หืม เอามาๆ'

       คว้าโทรศัพท์จากลูกชายคนโตมารับสายพลางเดินไปนั่งคุยที่โซฟาดีๆ ลูกโทรมาตอนนี้คนเป็นแม่ก็ร้อนใจกลัวมีอะไรเกิดขึ้น

      "เป็นยังไงขัน มีอะไรไหมลูก"

      "ไม่มีอะไรครับแม่ ขอโทษที่โทรไปดึกขนาดนี้นะครับ"

      "เฮ้ออ ดีแล้วๆ"

      "แหะๆ พ่อหลับแล้วเหรอแม่ วันนี้เป็นยังไงกันบ้างครับ บอกพ่ออย่าทำงานหนักล่ะ แก่แล้วนะ บ้านเราตอนนี้เป็น"

      "กังวลเหรอลูก" เอ่ยขัดลูกชายตัวเองเมื่อเห็นว่าขันดูลนๆ คงเพราะใกล้คลอดทำให้จิตใจไม่สงบ

      "....ครับ"

      "ทำใจให้สบายๆ ไม่ต้องคิดมากลูกเอ๊ยยย อุ้มท้องเขามาเก้าเดือนแล้ว เขาแข็งเเรง..ขันกะแข็งแรงดีนี่อเล็กซ์บอกแม่มา"

      "ยิ่งใกล้กำหนดแล้วใจมันหวิวๆ อ่ะ ทั้งตื่นเต้นทั้งกลัวเลยแม่"

      "โอ๊ยยย ลูกแม่เก่งอยู่แล้ว ตอนคลอดพวกลูกแม่ก็กลัว แต่พอคิดว่าจะได้เจอหน้าลูกแม่ก็ฮึดสู้ ทุกอย่างมันจะดีนั่นแหละไม่ต้องกลัวนะลูก"

      พอได้คุยกับแม่ใจที่กระวนกระวายก็สงบลง นั่นสิผ่านมาได้ขนาดนี้แล้วยังจะต้องกังวลอะไรอีก เชื่อในตัวเองกับหมอชารอนหน่อยสิวะขัน! 

      ไอ้ขันก็ได้คุยกับพี่ชายก่อนวางสายว่า เจ้าตัวส่งของขวัญรับขวัญหลานมาให้ ถามว่าอะไรก็ไม่ยอมบอกแต่แง้มๆ มาว่าพ่อแม่กับไอ้พี่โก๋ไปเลือกซื้อด้วยกัน คงมาถึงช่วงคลอดพอดี 

      วางสายไปแล้วก็สบายใจมากขึ้นกลายเป็นความสงสัยว่าอะไรที่ซื้อมาให้อย่างนึกกลัวใจแต่คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง พ่อแม่ก็อยู่คงปรามๆ ให้บ้างแหละ
    
      "ได้เวลาทานข้าวแล้วเด็กดี" พ่อฝรั่งอเล็กซ์ชะโงกหน้ามาเรียกอยู่มุมประตู ไอ้ขันก็ค่อยๆ เดินแบบย่องเบาไปที่ห้องครัว พอนั่งนานก็ปวดหลังจนต้องท้าวสะเอวไปด้วย

      "เอาน้ำส้มด้วยไหม"

      "ครับ"

      มองคนหันซ้ายหันขวาหยิบจับของได้คล่องมือเพลินๆ แต่เหมือนอเล็กซ์จะหาของกินมาวางไว้เต็มโต๊ะทั้งของหวานของคาวผลไม้ล้างปากอีก เคร่งจริงเชียวพ่อคุณใจคอต้องเตรียมให้ครบห้าหมู่ทุกมื้อเลยจริงเหรอ ได้แต่ส่ายหน้าอ่อนอกอ่อนใจแต่ผมก็พยายามกินทุกอย่าง ตามที่เขาทำไว้ให้เพราะรู้ว่าเป็นความห่วงและหวังดีจากอเล็กซ์ล้วนๆ

      นั่งทานข้าวด้วยกันก็คุยกันว่าวันหยุดที่จะถึงอเล็กซ์จะพาไปเดินดูคอกกั้นเด็กกับเบาะนอนที่ผมอยากได้ เพราะเคยเห็นจากบ้านอลิซแล้วชอบคิดว่ามีพื้นที่เป็นสัดส่วนไว้เลี้ยงลูกคงดี 

     จบมื้ออาหารก็หอบหิ้วกล่องสตรอเบอร์รี่และกีวี่ไปนั่งกินหน้าโทรทัศน์โดยมีฝรั่งนั่งโอบเอวอยู่ข้างๆ อาจเพราะกินมากไปจึงมีอาการจุกๆ ไม่อยากทานต่อจึงวางกล่องผลไม้ไว้บนโต๊ะ ไม่รู้ตัวว่าตัวเองหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดไหนจนอเล็กซ์ทักนั่นแหละ

      "ทำหน้าเครียดจัง อิ่มแล้วก็พอฉันไม่ว่าหรอกน่า"

      "...."

      "เด็กดี?"

      "คะ ครับ"

      "ทำไมถึงมีเหงื่อออก เจ็บเหรอ ลูกถีบรึเปล่า"

      "จะ เจ็บครับ" หายใจไม่ค่อยออกแล้วด้วย

      "ไปโรงพยาบาลกันเถอะสีหน้านายไม่ดีเลย ไม่ไหวแล้วใช่ไหมจะคลอดรึเปล่า!" 

      พอตัดสินใจจะพาผมไปโรงพยาบาลอเล็กซ์ก็วิ่งพ่านไปหยิบกระเป๋าเอกสารต่างๆ พยุงผมไปที่รถวิ่งกลับไปหยิบกุญแจ ก่อนจะตรงดิ่งไปโรงพยาบาลโดยเร็ว อเล็กซ์ขับรถไปก็เทียวหันมามองว่าผมโอเคอยู่ไหม ตอนนี้ทั้งรู้สึกตึงๆ ที่หลัง สะโพก ท้องน้อย เหมือนกำลังแบกของหนักๆ ต่อไปไม่ไหวแล้ว 

       ผมพยายามสูดหายใจเข้าออกลึกๆ 'อยากออกแล้วเหรอครับ อยากเจอกันเเล้วสินะ' ลูบสัมผัสหน้าท้องอย่างปลอบประโลมให้เจ้าตัวน้อยใจเย็นๆ เพราะเขาดิ้นแทบจะพลิกตัวทำให้ผมต้องกัดฟันทนเจ็บจนถึงโรงพยาบาล

      รถจอดปุ๊บอเล็กซ์แทบจะโดดลงรถมาเปิดประตูด้านหลังแล้วร้องเรียกเจ้าหน้าที่เสียงดังอย่างร้อนรน เจ้าหน้าที่ก็เข็นรถเข็นมารับ พยาบาลก็สอบถามอาการ ทุกอย่างดูเร่งด่วนไปหมด ผมเหมือนคนกำลังหมดเเรงได้ยินเสียงโวยวายเเว่วๆ ก่อนหมดสติไป

      'คุณแม่ความดันลดลงค่ะ!'

      'เอาหน้ากากออกซิเจนมาสิ!'

      'ติดต่อหมอเจ้าของเคสรึยัง!'

      'น้ำคร่ำแตกแล้วครับ!!'

 *****************************

Alexander's Part 

     ท่ามกลางเสียงโวยวายผมได้แต่ยืนนิ่งอย่างทำตัวไม่ถูก มองเจ้าหน้าที่เข็นรถเข็นตรงไปห้องผ่าคลอดอย่างรวดเร็ว พอตั้งสติได้ผมก็มึนงงคิดอยู่ว่าจะเอารถไปจอดก่อนไหม หรือโทรหาพ่อแม่ก่อน เอ๊ะ! ต้องไปติดต่อเซ็นเอกสารอะไรรึเปล่าก็เห็นชารอนวิ่งตรงมาทางนี้โดยมีหมอหรือผู้ช่วยตามมาด้วยสองสามคน พอเธอเห็นผมก็บอกอะไรผู้ช่วยนิดหน่อยก่อนที่พวกเขาจะเเยกตัวออกไป แล้วเข้ามาผม

      "อเล็กซ์"

      "ชารอน ขันจะโอเคไหม"

      "เขาโอเค น้ำคร่ำแตกแล้ว เราต้องผ่าคลอดเขาให้เร็วที่สุด นายน่าจะโทรบอกพ่อแม่นะ"

      "ฉันเข้าไปได้รึเปล่า" ในตอนนี้ผมอยากอยู่เคียงข้างเขา ถึงจะแบ่งปันความเจ็บปวดทรมานไม่ได้แต่ก็อยากให้เขารู้ว่าผมคอยให้กำลังใจไม่ปล่อยให้ขันสู้เพียงลำพัง


    ชารอนนิ่งคิดก่อนจะพยักหน้าตกลงบอกให้ผมไปจัดการเอกสารให้เรียบร้อย  ก่อนที่ผมจะเข้าห้องผ่าคลอดก็เห็นอลิซกับไมเคิลที่อุ้มกระเตงหลานวิ่งมาทางนี้ เราไม่ได้คุยกันมากนักแค่ให้กำลังใจและบอกว่าพ่อแม่กำลังเดินทางมา มีเจ้าหน้าที่พาผมไปห้องฆ่าเชื้อใส่ชุดคลุมอย่างดี

    พอเข้าไปแล้วผมได้เห็นขันนอนอยู่บนเตียงผ่าตัดอยู่เเล้ว มีสายอะไรไม่รู้ระโยงระยางไปหมด นึกเป็นห่วงจับใจพยาบาลก็พาผมมายืนอีกจุดที่ไม่เกะกะขวางทางและสามารถอยู่ใกล้ๆ ขันได้ถนัดๆ ชารอนยืนจดชาร์ปอยู่ผมจึงถามอาการของขัน

    "เดี๋ยวพยาบาลจะบล็อกหลังเตรียมผ่าตัดเลย เด็กรอนานกว่านี้ไม่ได้ ส่วนแฟนนายความดันคงที่ ชีพจรอยู่ในระดับปกติ ไม่ต้องห่วง"

   ฟังไม่ค่อยเข้าใจหรอกแต่ถ้าเธอว่าปลอดภัยผมก็โล่งอกได้ส่วนหนึ่ง เอื้อมมือไปจับมือขันใจนึกสวดภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่ในใจ 

    "...อเล็กซ์"

    "เด็กดี.."

    หลังจากพยาบาลบล็อกหลัง ฉีดยา ปูผ้าคลุมเตรียมผ่าขันก็รู้สึกตัวขึ้นมา ชารอนเหลือบตามองนิดหนึ่งก่อนเตรียมลงมือตามขั้นตอน 

     "เขา.."

     "ไม่มีอะไรน่าห่วงเด็กดี ลูกแค่อยากออกมาหาเราเร็วๆ แสบจริงๆ นะว่าไหม"

     "อย่าว่าเขานะ!"

     "หึหึ ขู่เก่งจริง เขาออกมาอย่าพากันซนล่ะ"

   ผมชวนขันคุยไปเรื่อยเปื่อยไม่อยากให้เขามีเวลารู้สึกกลัวหรือกังวล ดูจากมือที่เรากุมกันไว้รับรู้ว่าเขาสั่นมากทีเดียว แต่การผ่าคลอดไม่นานอย่างที่คิด แป๊บเดียวก็ได้ยินเสียงขานบอกเพศและเวลาเกิดจากเหล่าผู้ช่วย

     เราไม่ได้ยินเสียงร้องจากเขาเลยด้วยซ้ำ ปกติทารกที่เกิดเนี่ยต้องร้องใช่ไหมนะ? ผมมองตามพยาบาลที่อุ้มลูกชายไปเช็ดทำความสะอาดและอะไรสักอย่างที่ผมไม่รู้ก่อนจะได้ยินเสียงร้องไห้จ้า ฮ่าฮ่าฮ่า เสียงดังกังวานดีจริงๆ!!

     ผมหันไปยิ้มกับขันก่อนจะพรมจูบที่ปาก หน้าผากไปทั่วหน้าด้วยความดีใจ สักพักผู้ช่วยก็อุ้มเจ้าลูกชายมาหาและเราก็ได้ถ่ายรูปครอบครัวกันครั้งแรกในห้องผ่าคลอดอย่างนี้เลย

    อ่า ตัวเเดงๆ ขี้เหร่จังลูกใครกันนะ?! :)

***************************************

    "อืมมม อ๊ะ!" พอผมรู้สึกตัวเเละขยับตัวก็ต้องหลุดเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บที่แผล เห็นอเล็กซ์ดีดตัวลุกจากโซฟาเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม ผมก็นึกได้ว่าพึ่งคลอดลูกชายตัวน้อยนี่นา 

    "เป็นยังไงบ้าง เจ็บแผลมากไหม" อเล็กซ์เอ่ยปากถามแต่มือก็กดออดเรียกเจ้าหน้าที่

    "มันตึงๆ มากกว่า ...เขาเป็นไงบ้างครับปลอดภัยใช่ไหม"

    "หึหึ แข็งแรงดีร้องจนแสบแก้วหูเลยล่ะ พ่อแม่ อลิซไมเคิลไปยืนดูกันตั้งแต่สองชั่วโมงก่อน"

    "ดีจัง"

    เราไม่ได้คุยอะไรมากนักเพราะเจ้าหน้าที่ได้เข้ามาดูแผลและให้ยาทานแก้อักเสบ แนะนำการดูแลตัวเองช่วงนี้ก่อนจะออกไป คงเพราะความเหนื่อยสะสมหรือเป็นเพราะยาผมเริ่มตาจะปิดอีกรอบ ได้ยินเสียงอเล็กซ์ดังแว่วๆ พร้อมยกมือลูบหัวกล่อมนอน

    "ฉันโทรบอกพ่อแม่ที่ไทยแล้วนะ พวกเขาเองก็ดีใจกันใหญ่เลย"

    "หลับซะเด็กดี นายตื่นขึ้นมาอีกรอบเดี๋ยวคงได้เจอเจ้าลูกชายแล้ว"

     หลังจากนั้นผมก็หลับสนิทด้วยความสุขใจและโล่งใจเมื่อทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ช่วงเวลาอุ้มท้องตลอดสามสิบเก้าสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้รับสิ่งสุดแสนพิเศษมาครอบครองเเล้ว ... ดีจริงๆ

*************************************

   ผมพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลมาสามสี่วันแล้ว ไม่ค่อยเจ็บแผลมากอย่างช่วงแรกแล้วด้วย ตอนที่ได้อุ้มเควินครั้งแรก ผมยิ้มมีความสุขตลอดเลย ไหนบอกว่าเขาชอบร้องไห้เสียงดังไงเห็นแต่เจ้าชายตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มอย่างเดียว ใส่ร้ายลูกชายผมชัดๆ 

     "พออยู่กับแม่แล้วเงียบเชียวนะเจ้าตัวแสบ"

     "ลูกออกจะเรียบร้อย อย่าใส่ร้ายผมสิครับ ใช่ไหมๆ หืมๆ" ใช้แขนข้างนึงอุ้มประคองและมืออีกข้างเกลี่ยแก้มนุ่มนั่นเบาๆ ทำไมแก้มป่องดีจังลูกกก

     "หมอว่าไงบ้างล่ะอเล็กซ์ ขันกลับบ้านได้วันไหน" คุณแม่ที่นั่งพักอยู่บนโซฟาเอ่ยถามพลางป้อนองุ่นให้อลันที่ยืนเกาะเข่าอ้าปากรอ

     "พรุ่งนี้ก็กลับได้แล้วครับ เควินก็ปรับตัวได้บ้างแล้ว"

    "จัดบ้านเรียบร้อยแล้วใช่ไหม พวกคอกกั้นเบาะนอนน่ะ" อลิซถามถึงการจัดพื้นที่ในบ้านครั้งใหญ่ของน้องชายที่ว่าจ้างช่างมาทำให้ใหม่โดยเคลียร์บริเวรห้องนั่งเล่นยกโซฟาชิดผนังโต๊ะวางก็ชิดมุมอย่างดี 
 
    "อือ เสร็จแล้ว" 

    เราคุยกันหลายเรื่อง การดูแลตัวเอง การเลี้ยงเด็กอ่อน ข้อระวังต่างๆ ชื่อลูกชายเควินได้มาจากที่อเล็กซ์อยากให้เขามีชื่อขึ้นต้นเป็นตัวเดียวกับผม นั่นก็คือตัว K แต่ผมน่ะยังไงก็ได้ บรรดาญาติๆ ที่มาเยี่ยมก็กรูเข้ามาเสนอชื่อกันมากมาย จนมาสะดุดที่ชื่อเควินของคุณพ่อ ท่านบอกว่าชื่อนี้ดีกล่าวถึงความเป็นสุภาพบุรุษ ก็ถูกใจเราทั้งคู่เลยตกลงที่ชื่อนี้

    แต่มีเรื่องที่ผมกังวลอยู่คือผมอยากให้เควินได้กินนมแม่เยอะๆ แต่ด้วยความที่ผมเป็นผู้ชายนี่แหละเลยไม่มั่นใจว่าจะมีน้ำนมไหม จะว่าไงดี..ไอ้ขันก็คิดว่าหน้าอกมันดูตูมๆ บวมๆ ขึ้นนะ ประมาณลูกมะนาวอ่ะ พยาบาลก็แนะนำว่าให้ลูกลองดูดดู เอาเข้าบ่อยๆ เพราะหมอเจ้าของเคส(ชารอน) บอกว่าผมยังมีฮอร์โมนส์ผู้หญิงอยู่ การที่ร่างกายจะสร้างน้ำนมหลังคลอดก็พอมีโอกาส

    ตอนให้ลูกชายตัวน้อยกินครั้งแรกมันรู้สึกแปลกๆ กลัวเควินกัดอ่ะ แหะๆ ถึงจะยังไม่มีฟันก็เถอะแต่ใช้เหงือกขบเอาเนี่ยมันจักจี้ชะมัดเลยให้ตายสิ! 

   วันเดินทางกลับบ้านก็มีพ่อแม่และครอบครัวของอลิซหอบหิ้วข้าวของตามมาด้วย เพราะเป็นห่วงความมือใหม่ของเราทั้งคู่ ตอนแรกพวกท่านก็บอกให้ไปเลี้ยงที่บ้านท่านจะได้มีคนช่วยดู แต่อเล็กซ์อยากให้อยู่บ้านก็เลยต้องตามนั้น แต่ถ้าถามผมใจผมนี่ไม่มั่นใจเลยว่าจะเลี้ยงได้รับมือไหว คงต้องลองดู

   พอย่างเท้าเข้าบ้านปุ๊บจากทางเดินด้านซ้ายมือจะเป็นห้องนั่งเล่นจากเมื่อก่อนจะมีเฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้นโทนสีอบอุ่นแต่ตอนนี้กลายเป็นห้องที่แคบไปถนัดตาเพราะมีคอกกั้นเด็กวางอยู่กลางห้อง ข้างในมีเบาะนอนสีสันสวยงาม ภายในห้องมีของเล่นจากลุงๆ ป้าๆ เต็มห้องทั้งตุ๊กตา สมุดนิทาน เลโก้บิ๊กเบิ้ม กล่องหุ่นยนต์อีกที่วางเป็นตั้งๆ เอ่อ... ลูกผมพึ่งห้าวันเองนะครับ รีบซื้อไปไหนกัน

   วางเควินที่หลับอยู่นอนบนที่นอน มีอาการสะดุ้งนิดหน่อยแต่ก็หลับต่อได้ ส่วนผมแยกตัวไปห้องครัวไปหาน้ำดื่มก็เจอสิ่งแปลกปลอมหลายชิ้นตั้งตระหง่านอยู่ เครื่องอะไรบ้างละเนี่ย? ล้างขวดนม เครื่องบดอาหาร ฆ่าเชื้อโรคอุปกรณ์เด็ก บลาๆๆ

    อเล็กซ์เดินตามเข้าก่อนจะสวมกอดและมอบจูบหวานละมุนให้ผม

    "มีความสุขมากเลยใช่ไหมเด็กดี"

   "ครับ ตอนนี้ผมมีความสุขมาก ที่มีคุณและมีเขาเป็นดวงใจ"

   "ขอบคุณ/ขอบคุณครับ" 

   ระหว่างที่ส่งยิ้มหวานให้แก่กันก็เป็นอันสะดุดเวลาสวีท จากตอนเเรกไม่นึกห่วงลูกเพราะมีทีมเสริมคอยช่วยดู เป็นอันต้องสะดุ้งรีบไปดูเจ้าชายน้อยอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงร้องดัง
      
   "โอ๋ๆๆ ร้องทำไมคร๊าบบบ หิวเหรอๆ"

   "ฮึก!"

    "อ้าว!/อ้าว!" พอผมอุ้มปุ๊บก็หยุดร้องทันที

    "คิคิ ติดแม่แฮะ" อลิซ

    "สัญชาตญาณเด็กนั่นแหละ" คุณพ่อ

    "คงอยากให้อยู่ด้วยตลอดล่ะมั้ง ใช่ไหมหลานย่า~"

    "เฮ้อออ ขอเวลาให้ฉันบ้างไม่ได้เหรอเจ้าเด็กแสบ!"

    "ฮึก แงงงงงงง"

    "อเล็กซ์!/โอ๋~ลูก/โธ่หลานรัก/อย่าร้องน๊าา"

    แล้วทุกอย่างก็วุ่นวายไปหมดท่ามกลางเสียงร้องไห้งอแงของลูกชายตัวน้อย

.
.
.
.
.
.
//ยังไม่จบนะ ฮาาา โธ่ ยังไม่ได้เลี้ยงจนรู้ความเลยนี่นา เจอกันต่อตอนหน้าค่ะ
//spoil : เควินไม่เอาใครเลย มือน้อยๆนั่นชอบกำเสื้อขันไว้ไม่ปล่อย พอเวลาขันไม่อยู่ก็จะอารมณ์ไม่ดี ยื่นตุ๊กตาที่ชอบให้ก็เขย่าๆ แล้วเขวี้ยงทิ้ง #ฟิ้ววว ฮึ่ม! 
//ขอบคุณทุกความคิดเห็นและทุกกำลังใจค่ะ รัก <3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.144K ครั้ง

99 ความคิดเห็น

  1. #3816 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 10:54
    น้ำคร่ำแตก มันจะคลอดทางไหนหว่าาาา
    #3816
    0
  2. วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 06:52
    น่าร้ากกกก
    #3449
    0
  3. #3142 TOIEY-got7 (@TOIEY-got7) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:23

    น่ารักอ่ะ....รออ่านตอนต่อไปอยู่นะค่ะ
    #3142
    0
  4. #3141 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:11
    ติดแม่น่าดู
    #3141
    0
  5. #3139 di-amore (@di-amore) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:54
    น่าร้ากกกก ติดแม่มากเลยเหรอลูก เอ็นดู
    #3139
    0
  6. #3138 Sisisaline2739 (@Sisisaline2739) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:36
    รอเลยจร้าาา
    #3138
    0
  7. #3137 Nitha Pupa (@bovycopy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:22
    ร้ายมากจ้า
    #3137
    0
  8. #3136 Fujiwara no Fushiki (@0857304264) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:05

    น่ารักกกกติดแม่มากกเลยเควินน้อยคุณพ่ออเล็กซ์โดนกีดกัน555

    #3136
    0
  9. #3135 yirehoya (@yirehoya) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:07
    น้องน่าร้ากกกก//ช่วงนี้ใครสอบบ้าง ขอเสียงหน่อย
    #3135
    0
  10. #3134 Naries (@Naries) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:42
    น้อนนน
    #3134
    0
  11. #3133 FaFa_Fangs (@poppy-fang) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:59
    เควิน จอมมารน้อย 55555
    #3133
    0
  12. #3132 jannyyyyy2 (@jannyyyyy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:45
    แสบจริงๆ
    #3132
    0
  13. #3131 FantaCail (@FantaCail) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:28

    อเล็กซ์เตรียมปีนประป๋องได้เลยฮะ ถถถถถถถถ

    #3131
    0
  14. #3130 GNipa (@nipaporn-janthon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:05
    มีความน่ารักความน่าหยิก 555
    #3130
    0
  15. #3129 Voranat2001 (@Voranat2001) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
    ดูก็รู้ว่าลูกใคร5555
    #3129
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #3126 Zoul_Zap (@jane-1803) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:45
    อยากให้มีภาคต่อ
    อยากให้มีเด็กๆอีก. สักสองสามคน อิอิ
    #3126
    0
  18. #3125 axaum (@axaum) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:52
    โอ้ยยยยย พ่อมันได้ตกกระป๋องก็ครวนี่แหละ 555555555 โถ นุ้งเควินตัวน้อยยยย ติดม่ามี๊ น่ารักน่าเอ็นดู แงๆๆๆๆๆๆ
    #3125
    0
  19. #3124 Worawat-S (@Worawat-S) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:23
    ขอเรื่องพี่โก้ ได้เมียเป็นหนุ่มอิตาลีสักภาคนะ 555 เชียร์แหลกงานนี้ นี่พูดจริงนะครับ ไรท์
    #3124
    5
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #3124-5 Worawat-S (@Worawat-S) (จากตอนที่ 41)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:32
      YES YES
      #3124-5
  20. #3123 Worawat-S (@Worawat-S) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:22
    น่าจะแต่งสัก 5 ภาค นะครับ
    #3123
    0
  21. #3122 Worawat-S (@Worawat-S) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:21
    แบ่งพ่อบ้างไรบ้างนะครับน้อง Kevin เดี๋ยวคุณพ่ออเล็กซ์จะเหงาหงอยเอานะครัช เห็นใจพ่อหน่อยคร๊าาาาาบบบบ ลูก
    #3122
    0
  22. #3121 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:39
    5555 เควินแสบน้อย
    #3121
    0
  23. #3120 Mihoro Ki U (@Mihoro_Ki-U) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:14

    โอ้ เจ้าหนูน้อย โตมาจะแสบเหมือนใครกัน คิคิ
    #3120
    0
  24. #3119 Aris_gff (@Aris_gff) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:45
    ตัวแสบอย่าแกล้งแด๊ดสิลูก55555
    #3119
    0
  25. #3118 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:02
    แด๊ดดี้กับตัวแสบน้อย เริ่มยกที่หนึ่ง แก้ง!
    #3118
    0