[Yaoi] อยู่ดีๆ ผมกลายเป็นเมีย + Spin-off

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 467,469 Views

  • 3,942 Comments

  • 16,592 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54,971

    Overall
    467,469

ตอนที่ 38 : 4 : เพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1914 ครั้ง
    12 ก.พ. 62



   พอรู้ตัวว่าตัวเองมีสิ่งมีชีวิตอยู่ในท้อง ทุกๆ เช้าพอลืมตาตื่นขึ้นมาจากที่จะรีบลุกไปทำธุระส่วนตัวไปทำอาหารเช้า ก็กลายเป็นว่าผมมักจะนอนลืมตานิ่งๆ ก่อนแล้วคอยย้ำถามว่าเป็นเรื่องจริงเหรอ มีเจ้าหนูน้อยอยู่ในท้องผมจริงๆ สินะ
     
   ก่อนที่จะรู้ว่าท้องในช่วงเดือนถึงสองเดือนทำไมไอ้ขันไม่มีอาการแพ้หรืออะไรเลยนะ พอรู้ปุ๊บ! จู่ๆ ก็จะมีความรู้สึกเหม็นนั่นเหม็นนี่ขึ้นมาซะงั้น แล้วช่วงนี้ผมก็กำลังติดกินแครอทอยู่ครับ ทั้งกินสดและกินสุกโดยแค่นำไปต้มไปนึ่งไม่ผ่านการปรุงรส ชอบกินมากถึงขนาดที่ต้องได้กินวันละกิโลถึงจะพอใจ 
      
   อเล็กซ์ก็ห่วงแสนห่วงกลัวไม่ปลอดภัย กลัวไม่ได้รับสารอาหารเพราะผมกินแค่แครอทจนไม่อยากกินข้าว จนหวิดจะโดนหักดิบ ว่าถ้าไอ้ขันยังไม่ยอมกินข้าวให้มากๆ เขาจะเอาแครอทสุดที่รักไปทิ้ง ผมเลยต้องยอมจำนนเปลี่ยนมากินแครอทแกล้มข้าวและอื่นๆ ในปริมาณที่เขาพอใจ อเล็กซ์ถึงจะกลุ้มจนกุมขมับแต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะผมเองก็ไม่ยอม เเยกเขี้ยวข่มขู่เขาเช่นกัน
      
   แล้วไอ้ขันก็แปลงร่างเป็นโคอาล่าบ้างเป็นบางเวลา เมื่อรู้สึกไม่ชอบใจที่ไม่เห็นหน้าฝรั่งอเล็กซ์จึงต้องตัวติดกันไปไหนไปด้วย เขาไปทำงานที่ไร่ผมก็ติดสอยห้อยตามไปนั่งเฝ้าที่ห้อง เขาไปเดินเช็คงานผมก็จะไปด้วยจนทำให้คุณพ่อคุณแม่และหลายๆ คนต้องทักท้วงว่าผมท้องอ่อนอยู่นะ อย่าออกแรงทำอะไรมากไป อย่าเดินมากไป อย่าทำอย่างนั้น อย่าทำอย่างนี้ บลาๆ
    
   ไอ้ขันก็รู้อ่ะแต่มันห้ามความต้องการไม่ได้นี่ จะให้อยู่บ้านหรืออยู่บ้านพ่อแม่แล้วรออเล็กซ์มารับเฉยๆ มันก็กระวนกระวายถ้าไม่เห็นหน้าอเล็กซ์ด้วย ลองทำถึงขนาดเอากรอบรูปพี่แกมานั่งดูแทนเลยด้วยซ้ำ ..มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย เฮ้ออ
      
   จนสุดท้ายทุกคนเลยยอมๆ ให้ผมได้อยู่ติดอเล็กซ์เป็นตังเมต่อไป อเล็กซ์ก็ลดงานที่ทำลงปล่อยให้ชาลีดูไร่แทน แล้วคอยแวะไปดูความคืบหน้าบ้างโดยมีคุณพ่อและแอนธิเซียคอยดูช่วยอีกแรง

   "กินข้าวอีกสิขัน อย่ามัวแต่เขี่ย"

   พออเล็กซ์ไม่ต้องทำงานเยอะ ก็ว่างมากะเกณฑ์อาหารการกินผมแทนนี่ไง! โอ๊ย ไม่เอา อิ่มจะตายอยู่แล้ว!!

   "ผมไม่อยากกินปลานี่! ขอแครอทให้ผมเถอะนะ"

   "ไม่ได้ เเค่เมื่อคืนนายกินแครอทไปเเล้วหนึ่งกิโลด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นวันนี้ก็งดไปเลย"

   "โธ่ ทำไมคุณถึงใจร้ายกับผมจัง" ว่าแล้วไอ้ขันก็ไถตัวลงจากเก้าอี้จากนั่งเกือบเป็นนอน 

   "อย่าทำอย่างนั้นสิขัน เกิดทรงตัวไม่ดีแล้วกระทบกับลูกในท้องจะทำยังไง"

   "เหอะ! คุณห่วงแต่เขาไม่ห่วงผมบ้างเลย!"

   อยู่ๆ ก็เกิดนอยด์อเล็กซ์ขึ้นมาเมื่อเขาเอาแต่พูดๆๆ พูดแต่เรื่องลูกในท้อง ห้ามทำนั่นนี่จนผมโมโหที่เขาไม่คิดถึงความรู้สึกผมก่อนเป็นอันดับเเรกเหมือนเมื่อก่อน

   ยิ่งคิดยิ่งไม่พอใจเลยลุกเดินหนีไปนั่งโซฟาที่ห้องรับแขกกดรีโมททีวีหาอะไรดูไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังไม่ถูกใจ จนตะกอนขุ่นๆ ในใจไม่ยอมสงบลง 

   "อย่าอารมณ์เสียสิเด็กดี มันมีผลต่อลูก..อ่า โอเค นายไม่ชอบใจงั้นสินะ" อเล็กซ์ก็เดินตามมานั่งข้างๆ ฉกเอามือที่ว่างๆ ของผมไปบีบนวดให้ผมผ่อนคลาย เย็นลง

   "อึดอัดรึเปล่า? ช่วงนี้นายไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้เลยสินะ จะเดินจะขยับก็ต้องระวัง จะกินก็ยังโดนบังคับ"

   พอเขาพูดขึ้นมาผมก็นิ่งไป..ใช่ ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมด

   "ขอโทษนะ แต่ฉันแค่ห่วง กลัวว่าถ้าไม่คอยดูแลนายให้ดีแล้วจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นกับนายและลูกน้อย" ฝรั่งอเล็กซ์ขยับมานั่งโอบไหล่และจับมือคอยลูบนิ้วนางข้างซ้ายที่ใส่แหวนอยู่

   "ไม่ใช่ว่าฉันจะห่วงแค่ลูกสักหน่อย นายคือดวงใจของฉันนะ แต่เขาก็เป็นตัวเเทนความรักที่นายปรารถนามาตลอดไม่ใช่เหรอ"

   นั่นสิ ผมเป็นคนเรียกร้องต่อพระผู้เป็นเจ้าให้ประทานสิ่งแสนวิเศษมาให้ แต่ทำไมตอนนี้ผมกลับมัวแต่โกรธและน้อยใจอยู่ได้

   "ฮึก.."

   'ขอโทษนะ ไม่ได้หมายความว่าไม่ต้องการลูกนะ มันแค่ อารมณ์ชั่ววูบบ้าๆ นั่น แม่รักลูกนะ' 

   ตอนนี้ผมจึงร้องไห้เพราะเสียใจโดยมีอเล็กซ์คอยโอ๋ลูบไหล่และลูบท้อง 

   "ไม่เป็นไรๆ ทำใจให้สบาย วันนี้เราออกไปข้างนอกดีไหม? อยู่แต่บ้านนายจะเบื่อเอา"

   "ครับ อย่างนั้นก็ได้"

   หลังจากเคลียร์อารมณ์ขุ่นหมองนั่นได้ อเล็กซ์ก็พาผมออกไปเดินเล่นในลอนดอน เข้าออกร้านนั้นร้านนี้ไปเรื่อย พอได้ดูของสวยๆ งามๆ ไอ้ขันก็ผ่อนคลายสบายใจขึ้นจริงๆ 

   ระหว่างที่ผมกำลังเลือกดูผ้าพันคออยู่ในร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง ก็ชำเลืองไปเห็นลูกค้าผู้ชายในร้านที่กำลังจะโดนล้วงกระเป๋า เห็นดังนั้นจะปล่อยเฉยก็ไม่ดี อเล็กซ์ก็ไม่อยู่ออกไปซื้อน้ำผลไม้มาให้ผมเพราะอยากกินพอดี เอาไงดีวะ! พนักงานไม่อยู่ไหนกันหมดอ่ะ ไม่เห็นหัวเลยสักคน 

   ผมที่มองซ้ายมองขวาหาพนักงานหันไปมองลูกค้าคนนั้นอีกทีก็เห็นเจ้าโจรนั่นล้วงกระเป๋าสะพายได้เเล้วจึงตัดสินใจตรงดิ่งเข้าไปขัดขวาง แต่ไหงกลายเป็นว่าพอผมไปถึงเจ้านั่นก็ผลุบไปอีกโซนเสื้อผ้าเเล้ววิ่งฉิวออกนอกร้านไป ไอ้ขันที่มัวแต่มองตามด้วยความอึ้งเพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากก็ก้าวเท้าพลาดไปนิดนึงมือจึงไปตะปบที่บั้นท้ายของลูกค้าคนนั้นแทน

   เอ่อ...

   ******************************
   

   "เฮ้ย! ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ มันเป็นอุบัติเหตุ!"

   "ตัวจงใจต่างหากล่ะ! ร้านออกจะใหญ่ทำไมต้องมาสะดุดอยู่ข้างๆ เค้าล่ะ"

   "ไม่ใช่สักหน่อย ผมแค่จะมาเตือนคุณว่ามีโจรล้วงกระเป๋าคุณต่างหากเล่า!"

   "อ๋อ จะบอกว่าเป็นผู้หวังดีสินะ แต่ตัวก็อาจเป็นคนถ่วงเวลาหรือดูต้นทางก็ได้นี่! เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดใช่ไหมล่ะ!"

   "โอ๊ย เข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว!"

   "มานี่! เค้าจะไปแจ้งความ ใช่! ต้องไปแจ้งความ"

   เสียงโวยวายดังขนาดนี้พนักงานยังไม่โผล่หัวมาอี๊กกกก

   "ไม่ไปโว๊ยยยย ปล่อยสิๆ"

   "ไม่ปล่อย!" ทำยังไงคุณเขาก็จะฉุดกระชากไม่ยอมอยู่นั่น นี่คือจะพาไปโรงพักเพื่อแจ้งความให้ได้เลยสินะ ตัวก็เล็กๆ สูงถึงร้อยเจ็ดสิบรึเปล่าเหอะ แต่แรงเยอะชะมัด! เกาะติดหนึบยิ่งกว่าตังเมอีก

   "มีอะไร!/เกิดอะไรขึ้นขัน!"

   ระหว่างที่เราสองคนกำลังดึงแขนกันไปมาก็มีผู้ชายร่างยักษ์สองคนเข้ามาห้ามทัพพอดี อเล็กซ์เดินเข้ามาจับแขนอีกด้านของไอ้ขันไว้ ส่วนผู้ชายอีกคนก็ดึงเเขนของฝั่งนั้นเข้าหาตัว

   "ก็คนๆ นี้มาจับก้นเค้าน่ะสิเบบ!(Babe)"

   "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงเล่า!"

   อาจเพราะเราโต้เถียงกันเสียงดังขึ้นจนในที่สุดพนักงานก็เดินออกมาดู โธ่ ไม่ปิดร้านหนีเลยล่ะครับ หลังจากนั้นทางเราก็ขอดูกล้องวงจรปิดของทางร้านเพราะฝ่ายนั้นก็เป็นผู้เสียหายและผมก็โดนเข้าใจผิด และผลก็ออกมาตามที่ไอ้ขันแจ้งเขาไป พนักงานก็ขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ที่ไม่ได้บริการให้ดีจนเกิดเหตุในร้านและจะประสานงานแจ้งความดำเนินคดีให้

   ตอนที่จะเเยกย้ายกันผมกับอเล็กซ์ก็โดนเรียกไว้จากคุณจอมโวยวายว่าอยากจะเลี้ยงกาแฟขอโทษที่เข้าใจผิด บอกตามตรงเลยว่าไอ้ขันหมดอารมณ์อยากกลับบ้านเต็มแก่ฝรั่งอเล็กซ์เองก็ไม่พอใจอยู่ลึกๆ แต่เขาเก็บอาการได้ไง เหลือแต่หน้านิ่งๆ

   ถึงอย่างนั้นพวกเราสี่คนก็มานั่งจ๋องที่ร้านกาแฟที่ตกแต่งภายในสไตล์ฝรั่งเศส แล้วพอแนะนำตัวกันแล้วก็พบว่าผู้ชายตัวเล็กขี้โวยวายตรงหน้าก็เป็นคนไทยเหมือนกัน เขาเป็นนายเเบบที่ไทยแต่มีสังกัดอยู่ที่อเมริกา บินมาเที่ยวกับแฟนหนุ่มข้างๆ เขานั่นแหละชื่อคุณเดนิส เป็นนักธุรกิจชาวออสเตรเลีย

   "ยังไงก็ขอโทษอีกทีนะครับ ผมหาที่จอดรถอยู่เลยให้เขาเข้าไปซื้อของก่อน ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องขึ้น"

   "ไม่เป็นไรครับ คนของผมก็ไม่ทันระวังด้วย... เดินเข้าไปอย่างนั้นได้ยังไงกันเด็กดี เกิดล้มหรือกระทบกระเทือนได้เกิดเรื่องยุ่งแน่" ประโยคหลังอเล็กซ์ที่นั่งโอบไหล่ผมอยู่ก็เลื่อนมาบีบเบาๆ บริเวณต้นคอพร้อมเอ่ยเสียงดุข้างหู

   พอมานึกได้ว่าตัวเองท้องอยู่ก็หน้าแห้งทันที นั่นสิเกือบไปแล้วเชียวดีนะที่แค่ยืนยื้อกันไปมาเฉยๆ ไม่ได้ออกแรงใส่กันมากขนาดนั้น เฮ้อ คิดน้อยไปจริงๆ (ไม่น่าไปยุ่งเลยแหะ)

   "นี่ เค้าขอโทษตัวแล้วนะ ทำไมยังทำหน้าบึ้งใส่อีกล่ะ"

   จิณณ์หรือจิณณพัตส่งเสียงแง้วๆ มาอย่างง้อๆ เขาพูดไทยมาไอ้ขันก็โต้ไทยกลับ โดยมีพ่อฝรั่งอเล็กซ์คอยเหลือบมอง

   "ผมเข้าใจแล้วครับ ไม่ได้โกรธหรือไม่พอใจแล้ว คุณก็เลี้ยงกาแฟไถ่โทษแล้วนี่ หายกันแล้วนะแยกย้ายได้ยัง"

   จิณณพัตอ้าปากค้างที่โดนสวนกลับไม่เว้นช่องไฟให้ทักท้วง คนอะไรเนี่ยมนุษย์สัมพันธ์ไม่ดีเลย ทั้งๆ ที่อยากจะเป็นเพื่อนด้วยแท้ๆ มองดูคู่รักตรงหน้าด้วยความฉงน คนนึงที่เป็นคนไทยมีรูปร่างสมส่วนกับส่วนสูง อืมมม คงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าล่ะมั้ง สีผิวออกแทนๆ ค่อนไปทางขาว ทรงผมทันสมัยใส่เสื้อกันหนาวมีฮู้ดโดยมีเสื้อโค้ตตัวใหญ่คลุมทับอีกที เวลาทำปากเบะกลับดูน่ารักซะได้ มิน่าคนข้างๆ ถึงใช้มือข้างขวาที่โอบอยู่เอื้อมมาพยายามปิดปากไม่ให้มองเมื่อเห็นว่าผมจ้องอยู่ เชอะ! กลัวว่าเค้าจะหลงเสน่ห์ไปชอบรึไง เค้าก็มีแฟนแล้วเหมือนกันนะ!
   
   หันไปมองสำรวจคุณอเล็กซ์บ้างก็คิดว่าผู้ชายคนนี้หล่อเหลาเอาการ หน้าตาแบบนี้ไปเป็นดารานายแบบได้สบาย ตาหวานๆ น่าหลงใหล คิ้วเข้ม จมูกคมสัน ริมฝีปากรับรูปหน้าอย่างเหมาะเหม็ง สีผมน้ำตาลเข้มก็ดูดี รูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนชอบออกกำลังกายอีก พอใส่เสื้อเชิ้ตพับแขนสบายๆ แบบนี้ยิ่งดูมีเสน่ห์ ..แต่ยังไงก็สู้แฟนเค้าไม่ได้หรอก เค้าไม่ชอบคนล่ำๆ กล้ามปูแบบนี้สักหน่อยไม่เหมือนเดนิสที่ถึงไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกายเพราะมัวแต่ทำงานกับกองเอกสารก็ยังหุ่นดีมีซิกแพกประดับน่าจูจุ๊บ ตัดสินใจแล้ว!

   "มาเป็นเพื่อนกันเถอะ!"

   "หา?!"

   "เรามาเป็นเพื่อนกันนะ ตัวน่ารัก นิสัยก็ดี น่าคบหา เค้าก็น่ารักเหมาะจะเป็นเพื่อนกันสุดๆ"

   "ไม่เอาอ่ะ"

   "ทำไมล่ะ ตัดเยื่อใยกันสุดๆ เลยนี่ ไม่คิดสักหน่อยเหรอ"

   "ไม่อยากรู้จักด้วยหรอก ดูจะมีเรื่องวุ่นวายไม่หยุดหย่อนแน่ๆ"

   "อะไรกัน มองโลกในแง่ร้ายชะมัด เค้าอยากเป็นเพื่อนด้วยจริงๆ นะ!"

   ระหว่างที่จิณณพัตกำลังตื๊อขอเป็นเพื่อนและขอช่วงทางติดต่อกับขันอยู่นั้น สองหนุ่มที่เหลือก็สนทนาแลกเปลี่ยนข้อมูลธุรกิจกัน ต่างก็สนใจเรื่องธุรกิจการทำไวน์และน้ำหอมของอีกฝ่าย ปล่อยให้ภรรยาตัวน้อยของตัวเองถกเถียงกันต่อไปโดยไม่คิดเข้าไปแทรก

   ก่อนแยกย้ายกันจิณณพัตที่ใช้ลูกตื๊อร้อยแปดพันเก้าก็ประสบผลสำเร็จสามารถขอเบอร์และอีเมลขันไว้ได้ จึงเอ่ยปากนัดเเนะให้ไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกัน ถึงฝ่ายนั้นทำท่าจะปฏิเสธจิณณพัตก็ไม่อยู่ฟังลากแฟนตัวเองเดินหนีไปแล้ว

***************************

    ทิ้งไอ้ขันยืนงงกับฝรั่งอเล็กซ์อยู่หน้าร้านกาแฟ อะไรวะมาไวไปไวเหลือเกิน พอสมใจได้เบอร์ได้เมลแล้วก็พูดๆๆ จนฟังไม่ทันก็เดินหนีไปเฉยเลย หันไปหน้าอเล็กซ์ก็ได้แต่ถอนหายใจ นั่งรถกลับบ้าน

   "คุณว่าพวกเขาเป็นยังไงครับ?"

   "หืม หมายถึงอะไรล่ะ"

   "ก็..น่าคบหาไหม ดูเป็นคนดีรึเปล่า"

   "ก็คงโอเคนั่นแหละ บริษัทน้ำหอมนั่นฉันก็พอรู้จัก มิสเตอร์สมิทธ์ก็มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอยู่พอสมควร แต่แฟนเขาดูจะพูดมากไปหน่อย"

   "ก็จริง" อันนี้ไอ้ขันเห็นด้วยเลย ขนาดนั่งคุยกันแค่ชั่วโมงเดียวรู้สึกหูมันอื้อๆ ไปแล้ว

   "ส่วนเรื่องไปเที่ยวอะไรนั่นก็ปฏิเสธเขาไปซะ นายมีตาหนูตัวน้อยอยู่ไม่สะดวกไปเล่นอะไรแผลงๆ กับเขาหรอก"

   ถึงไม่บอกผมก็ไม่คิดจะไปกับนายจิณณ์อะไรนั่นอยู่แล้ว แค่วันนี้ก็ใจหายใจคว่ำไปตั้งเท่าไหร่ บรึ๋ยยย ถึงจะคุยสนุกก็เถอะแต่ผมก็มีขอบเขตเพราะต้องดูแลตัวเองเช่นกัน
    
   "เอาไว้นายอยากไปไหนก็บอกฉัน เดี๋ยวฉันจะพาไปเอง"

   "ครับ อ่า ผมอยากกินโยเกิร์ตสตรอเบอร์รี่จัง เหลือแค่สองถ้วยเองนี่นา"

   "หึหึหึ พรุ่งนี้ฉันจะไปซื้อมาใส่ตู้ไว้ให้แล้วกัน จุ๊บ!"

   "ขอบคุณครับ :D "

   "อย่ามัวแต่กินโยเกิร์ตมากินข้าวได้เเล้วเด็กดี"

   "ไม่ๆ เอาโยเกิร์ตมาให้ผมนะ อเล็กซ์~"

   หมดเรื่องอื่นก็มาตีกับอเล็กซ์เรื่องกินข้าวอีก อ๋อยยย ไม่อยากกินแล้วอ่าใครก็ได้มาช่วยไอ้ขันจากปีศาจจอมบังคับป้อนข้าวนี่ที

.
.
.
.
.

//ขออภัยที่มาติดๆขัดๆ แฮร่! 
//ตอนหน้าจะผลัดกันแพ้ท้องด้วยแหละ อิอิ เรื่องจะดำเนินค่อนข้างเร็วหน่อย คนเขียนอยากอุ้มหลานแล้ว ฮาาาา
   
   

   

   

   
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.914K ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #3307 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 02:11
    ชอบความไร้เยื่อใยของน้องมากตัดจบ 5555 รีดเองก็อยากอุ้มหลานนน
    #3307
    0
  2. #3041 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:22
    เจอเพื่อนใหม่แล้ว ทำไมไม่คุยกะเค้าละขัน
    #3041
    0
  3. #2881 TAEJESSIYEONCA (@june13whiteolin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:38
    คืออ่านแล้วเกิดความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมากับคาแรคเตอร์จิณอ่ะ มันแอบน่ารำคาญ(มาก) เลยอ่ะไรท์5555 คุณน้ารออุ้มหลานๆแล้ว รีบมานะลูก
    #2881
    2
    • #2881-1 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2562 / 13:26
      เห็นด้วยยยยย
      #2881-1
    • #2881-2 endfeel (@princesssong) (จากตอนที่ 38)
      29 มีนาคม 2562 / 13:26
      เห็นด้วยยยย
      #2881-2
  4. #2835 fanclub-tk (@fanclub-tk) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:01
    อย่ามีเพื่อนใหม่เลยยย แนวรำคาญมาแต่ไกลลล
    #2835
    0
  5. #2813 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:42

    รออออออออ
    #2813
    0
  6. #2810 JUBF (@JUBF) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:53
    น่ารักมากจ้า
    #2810
    0
  7. #2809 Bluennn. (@chanoon) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:40
    ต่อจ้าาาาาา
    #2809
    0
  8. #2808 rambo&mm (@loverambojung) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:45
    เราก็รออุ้มหลานตัวน้อย
    #2808
    0
  9. #2803 niikbabiyong (@04386) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:26

    น้องขันน่ารักกก เป็นคุณแม่แล้ว หลังจากรู้จักกับจิณน่าจะมีเรื่องยุ่งๆเยอะเลยเนอะ555 แต่จิณน่ารักดี

    #2803
    0
  10. #2802 Sisisaline2739 (@Sisisaline2739) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:14
    มารอน้องขันนนนนนนนน
    #2802
    0
  11. #2798 At love (@ben161139) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:40

    คงไม่มีเรื่องวุ่นวายตามมานะ ขันดูแลตัวเองด้วยนะ

    #2798
    0
  12. #2797 hamnoy5503 (@hamnoy5503) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:27
    น่ารักตะมุตะมิคิคุมากอะ
    #2797
    0
  13. #2795 Voranat2001 (@Voranat2001) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:32

    งื้อออน่าร้ากกกก!!
    #2795
    0
  14. #2791 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:06

    น้องขันน่ารัก
    #2791
    0
  15. #2790 Rhapsodies (@Rhapsodies21) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:03
    คุณแม่มีความฮอร์โมนสวิง 55
    #2790
    0
  16. #2789 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:01
    มีคู่แยกไหมคะ55555
    #2789
    0
  17. #2788 apiinify (@apiinify) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:18
    นู๋ขันเอ้ยยยยยย
    #2788
    0
  18. #2787 LforeverB (@LforeverB) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:09
    อบากเป็นน้องขัน ณ จุดนี้55555
    #2787
    0
  19. #2786 0902195130 (@0902195130) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:48
    น่ารักกกกก
    #2786
    0
  20. #2785 jazsasii (@jazsika) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:45
    รอ...แพ้ท้องแทนเมีย หึหึ
    #2785
    0
  21. #2784 axaum (@axaum) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:13
    น่ารักจะตายอยู่แล้วโว้ยยยยยยย โอ้ยยยยยยยยยยยยย งฟงฟมกบกกฝมแวแสแดใาอยอยอดใด
    #2784
    0
  22. #2783 bewika (@nattawika03) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:20
    แครอท~
    #2783
    0
  23. #2782 nyde (@nyde) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:37
    รอตอนต่อไป......
    #2782
    0
  24. #2781 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:26
    อยากเห็นน้อง
    #2781
    0
  25. #2780 Charon Gandaria (@prangasia) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:21
    ขันกลายเป็น กาตุ๋ย ไปแล้วกินแต่แครอท
    #2780
    0