[Yaoi] อยู่ดีๆ ผมกลายเป็นเมีย + Spin-off

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 457,816 Views

  • 3,881 Comments

  • 16,538 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    45,318

    Overall
    457,816

ตอนที่ 37 : 3 : ข่าวดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3239 ครั้ง
    9 ก.พ. 62



   .

   ตอนเช้าลืมตาขึ้นมาก็พบพ่อฝรั่งตัวโตนอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ เราไม่ได้นอนกอดแนบชิดอย่างที่เคยแต่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันโดยมีแขนของเขาวางทับบนสะโพกและอีกข้างนึงที่ผมกำลังหนุนแทนหมอนอยู่ 


   "ฝันอะไรอยู่ครับ คิ้วขมวดใหญ่แล้ว" 


   หลังจ้องมองหน้าคนหลับสักพักก็เห็นอเล็กซ์ขมวดคิ้วบางๆ แล้วคลายสลับไปมา ผมจึงใช้นิ้วชี้ยื่นไปขยี้คลึงเบาๆ บริเวณหัวคิ้วของเขา ปรากฏว่าทำให้อเล็กซ์ผ่อนคลายและนอนหลับสบายขึ้นซะงั้น 'ไม่ยักตื่นเเหะ'


   "เช้าแล้วนะครับ"


   "...."


   "คุณจะไปทำงานรึเปล่า...เดี๋ยวสายนะ"


   "อืมม"


   คิคิ พ่อฝรั่งขี้เซา ..หน้าก็ดูเกลี้ยงเกลาอยู่หรอกแต่พอสังเกตดีๆ ยังมีเป็นตอตามสันกราม มิน่าล่ะ เมื่อคืนตอนโดนเล้าโลมที่คอที่อกถึงจักจี้และแสบๆ ต้องจับโกนขนเจี๋ยนออกให้หมด


   ยื่นมือไปสำรวจรูปหน้าต่อไล้ลงมาจากสันจมูกคมจรดริมฝีปาก ใช้นิ้วโป้งสัมผัสมุมปากเจ้าเล่ห์นั่นพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก่อนจะสะดุ้งเมื่อโดนคนที่คิดว่าหลับสนิทยกมือมากุมไว้และลืมตาตื่นมาสบตากัน


   "...คิดถึง"


   "คิดถึงอะไรล่ะครับ ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกัน"


   "ไม่ว่าเวลาไหนฉันก็คิดถึงนาย ในความฝันที่ไม่มีนายนี่ไม่ดีเลยนะ"


   เอ่อ เป็นเอามาก มันเลี่ยนเกินไปแล้ว!


   "หึหึ ครับๆ แต่ตอนนี้ปล่อยผมได้แล้ว เดี๋ยวผมไปเตรียมอาหารเช้าให้"


   "ไม่ต้องรีบหรอก"


   "ได้ไงกัน คุณจะออกไปไร่กี่โมง"


   "วันนี้ฉันลากิจ ปล่อยให้ชาลีดูไร่ไป"


   "เจ้าเล่ห์จัง"


   "ฉันไม่มีแรงนี่นา เมื่อคืนใช้พลังงานทำรั.." จะพูดทำไมเล่าคนบ้า! ใช้ทั้งมือปิดปากเขาแต่คงจะแรงไปหน่อยอเล็กซ์ถึงกลับหน้าหงายคอตกหมอน 5555


   "กล้าทำร้ายผัวตัวเองได้ไง ต้องสั่งสอน!"


   "อื้อ! ไม่เอาๆ ผมขอโทษคร๊าบบบ ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย"


   "ไม่รู้ล่ะ หึหึ เสร็จฉันแน่"


   ใครจะอยู่ให้โง่วะ! ดิ้นๆ พยายามจะลุกหนีก็ไม่มีแรงอีกได้แต่ตะเกียกตะกายคลานลงจากเตียง ไวกว่าได้เปรียบกว่าโว๊ยยย


   "จะไปไหนนนนน"


   "เหวอออออ" 


   แล้วผมก็หนีไปไหนไม่รอดโดนจับข้อเท้าลากไปอยู่ใต้ร่างเขาอยู่ดี พ่อฝรั่งยันตัวมานั่งคล่อมทับขาไว้กันผมดิ้นถีบหนี โอ๊ย! ทำไมเรื่องมันมาถึงจุดนี้ได้เนี่ย จุดที่ไอ้ขันจะโดนสามีปู้ยี่ปู้ยำซ้ำแต่เช้า อาหารเช้าจ๋า..ลาก่อน


   อ๋อยย ทำไมท้องฟ้าข้างนอกที่มองเห็นจากหน้าต่างเนี่ย มันถึงมีสีแปลกๆ นะ ไม่ใช่สีฟ้าอย่างเคยแต่กลายเป็นสีเหลืองไปซะแล้ว


   กว่าจะได้ออกจากห้องก็บ่ายแก่แล้วครับ เเทบจะเกาะขอบประตู เกาะผนังกำแพงพยุงตัวเองออกมา ไม่คิดจริงๆ ว่าช่วงที่ห่างกันจะทำให้อเล็กซ์เก็บกดขนาดนี้ พี่ท่านเล่นเอาร่างไอ้ขันพรุนไปหมด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าใต้ร่มผ้ามีร่องรอยใดๆ หรือไม่ ถามหาผิวขาวๆ ที่ยังเหลืออยู่คงจะง่ายกว่า แล้วกว่าจะเอา'อะไรๆ' ออกหมดยืนล้วงจากที่ขาสั่นๆ ก็แทบทรุด เจ้าฝรั่งบ้านั่นจัดเต็มเกินไปแล้ว!


.  เปิดดูตู้เย็นมีของสดแช่ไว้เพียบแต่ผมไม่มีอารมณ์มาทำให้กินแล้วจึงหยิบแค่นมจืดหนึ่งกล่องกับสตรอเบอร์รี่หนึ่งแพ็คไปนั่งกินหน้าทีวี อเล็กซ์ที่พึ่งอาบน้ำเสร็จก็ตามออกมาด้วยสภาพกางเกงวอร์มขายาวตัวเดียวเสื้อไม่ใส่อีก เหอะ! คิดว่าหุ่นตัวเองดีนักหรือไงถึงได้มั่นหน้าเดินออกมาโชว์เจ้าหกก้อนนั่นน่ะ 


   ผมชำเลืองมองตามหลังอเล็กซ์เดินเข้าครัว มือก็หยิบสตรอเบอร์รี่เข้าปากไม่หยุด พอเห็นเจ้าตัวที่นึกนินทาอยู่ในใจเดินออกมาก็เสตามองไปที่ทีวีทันทีอย่างไม่รู้ไม่ชี้ แปปๆ ผลไม้สีแดงสดที่กินอยู่ก็จะหมดกล่องแล้ว ให้มาน้อยชะมัด


   "ทานซุปไก่หน่อยเด็กดี กินแต่สตรอเบอร์รี่ได้ไง" เตรียมบ่นอีกแล้ววว


   "ผมไม่อยากกินแล้วครับ อิ่มแล้ว"


   "ไม่ได้ มันไม่อยู่ท้อง ร่างกายนายต้องการสารอาหารมาทดแทนส่วนที่เสียไป เพราะฉะนั้นกินซะดีๆ"


   "โหย ผมกินนมกับผลไม้หมดแล้วเนี่ย ยัดต่อไม่ไหวหรอก"


   "โอเค"


   เฮ้อออ คิดว่าจะไม่ยอมซะอีก พอไอ้ขันชะล่าใจปุ๊บอเล็กซ์ก็คว้าชามมาอยู่ในมือแล้วนั่งข้างๆ บนโซฟาจับคอล็อกเพื่อป้อนซุปไก่ รุนแรงเกินไปแล้ว! จะรุนเเรงทั้งเรื่องบนเตียงจนถึงซุปไก่เลยเหรอไง ฮือออ


   "ไม่เอาาาา ผมอิ่มแล้ว อื้อๆ" หันหน้าหนีไปอีกทาง


   "น่านะ เด็กดี..กินหน่อยแค่ห้าคำก็ได้"


   "คิดว่าผมเป็นเด็กจริงๆ หรือไงที่จะมาหลอกกินข้าวเนี่ย"


   "แค่สามคำๆ "


   "บักฝรั่งนี่แมะ!"


   "อ้ามมม"


   ทำไมสามีผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปแล้วเนี่ย! 


   สุดท้ายก็ยอมแพ้ให้กับพละกำลังของฝรั่งตัวโต ร่างกายผมไม่มีเรี่ยวแรงไปต่อกรกับเขาแล้วเลยต้องยอมอ้าปากให้เขาป้อน กินไม่หมดหรอกครับแค่สามคำผมก็ส่ายหน้าแล้ว กินไหม่ไหวจริงๆ เพราะกินนมกับสตรอเบอร์รี่ไปแล้วไง


   แล้ววันทั้งวันที่เหลือก็ได้เขาคอยดูแล เอาหมอนมาให้นั่งให้พิง จัดยามาให้สงสัยกลัวผมไม่สบายอีกซึ่งผมก็ไม่อยากป่วยนอนพักเช่นกันเลยกินยาไม่อิดออด ทีนี้อยากได้อะไรก็ใช้อเล็กซ์ซะเลย หมั่นไส้อ่ะ ไม่รู้อารมณ์ดีอะไรนักฮัมเพลงอยู่ข้างๆ หูอยู่ได้


   "อเล็กซ์ ไปตัดดอกไม้หน้าบ้านมาให้หน่อยสิครับ ผมอยากจัดเเจกันอ่ะ"


   "อเล็กซ์ หยิบหนังสือในห้องผมมาให้ที"


   "อเล็กซ์ ผมอยากกินเค้กจัง"


   "อเล็กซ์.../อเล็กซ์../อเล็กซ์"


   "พอเลยเด็กดื้อ! ฉันว่านายกำลังเเกล้งฉันมากกว่านะ"


   "ชิ ก็ไม่ใช่เพราะคุณเหรอผมถึงต้องมานั่งเป็นผักอย่างนี้อ่ะ"


   "โอเคๆ จะเอาอะไร"


    จะเอาคืนน่ะสิ!


*********************************************************


   วันเวลาผ่านไปผมกับอเล็กซ์ก็เป็นเหมือนเดิม เหมือนสมัยก่อนก่อนที่เราจะแยกกัน เขาทำไร่ทำไวน์ส่วนผมก็อยู่บ้าน ไปไร่กับเขาบ้างไปช่วยอลิซเลี้ยงลูกบ้าง หลานๆ วัยกำลังซนเลย 


   ตอนนี้ผมเป็นแม่บ้านเต็มตัวแล้วครับ ตั้งแต่ตัดสินใจดื่มชานั่นผมก็ยกเลิกการทำบูธขายอาหารไปแล้ว อุตส่าห์ทำมาเกือบสองปีเป็นที่รู้จักมากเลยด้วยซ้ำ เฮ้อออ แต่ก็นั่นแหละ น้องๆ ก็ใกล้จะเรียนจบกันแล้วไม่ค่อยมีเวลามาช่วยพอดี ช่างประจวบเหมาะไปหมด


   ไม่คิดว่าตั้งแต่กลับมาอยู่กับอเล็กซ์นี่ก็ผ่านไปเกือบเดือนแล้ว ลืมไปเลยด้วยซ้ำ ถ้าลูกพี่ลูกน้องของอเล็กซ์ไม่ทักขึ้นมาว่าผมพอจะมีข่าวดีบ้างหรือยัง ความจริงผมไม่ได้คิดถึงเลยว่าจะมีโอกาสท้องหรือไม่ท้องเพราะพอได้กลับไปอยู่กับอเล็กซ์ผมก็ลืมเรื่องพวกนี้ไปหมด ทั้งๆ ที่นี่เป็นเหตุผลหลักที่เราต้องแยกกันเเละทนทรมานตั้งหลายอย่าง


   พอวันอาทิตย์ที่เราไปรวมตัวกันที่บ้านพ่อแม่อเล็กซ์และได้พูดคุยสอบถามกัน ผมก็บอกว่าตอนนี้ยังไม่มีวี่แววอะไรทั้งนั้น คงยังไม่ถึงเวลาหรือไม่..ชานั่นก็คงกลายเป็นแค่ชาสมุนไพรธรรมดาที่ไม่ส่งผลอะไรกับร่างกายผม


   "ย่าว่าลองรอไปอีกสักพักแล้วกัน"


   "ครับ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ผมก็ไม่เสียใจหรอกครับเพราะได้ลองทำดูแล้ว :) "


   "ไม่ใช่ว่าเจ้าอเล็กซ์เป็นฝ่ายมีปัญหารึเปล่า" แฟงค์เอ่ยปากแซวญาติตัวเองขำๆ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น


   ทุกคนก็ยังให้กำลังใจพวกผมเสมอ โดยเฉพาะพวกเบนจามินตัวแสบขี้แกล้งที่กำลังรุมกอดคอสอนกลเม็ดเคล็ดลับให้อเล็กซ์ไม่ยั้ง เห็นอย่างนั้นไอ้ขันได้แต่ส่ายหน้าเดินหนีเข้าบ้านไปช่วยคุณแม่จัดขนม 


   วันกระทั่งวันหนึ่งที่ย่างเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนฤดู ขณะที่ผมกำลังทำสเต้กเป็นอาหารเย็นรออเล็กซ์ จู่ๆ ผมก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาโดยไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เอาแต่คิดว่าทำไมวันนี้อเล็กซ์กลับช้าจัง นี่ก็ห้าโมงเย็นแล้วนะ ปกติน่าจะมาได้แล้ว มัวแต่ไปเถลไถลที่ไหนกัน!


   พอทำอาหารเสร็จผมก็นั่งไม่ติด เลยได้แต่เดินหมุนไปหมุนมาอยู่หน้าบ้านดูนาฬิกาข้อมือแทบจะทุกนาที จนห้าโมงครึ่งเขาพึ่งจะถึงบ้าน เฮ้อ


   "ทำไมมาอยู่หน้าบ้านล่ะ อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว"


   "เอ่อ ผมมาดูดอกไม้น่ะ"


   "ทีหลังต้องใส่เสื้อโค้ตด้วยนะ เดี๋ยวไม่สบายกันพอดี"


   "คร๊าบบ"


   "ป่ะ เข้าบ้านกัน วันนี้ทำอะไรทาน"


   อเล็กซ์เอ่ยปากถามตอนที่กำลังล้างมือ ส่วนผมก็จัดโต๊ะเอาอาหารไปอุ่น


   "สเต้กกับสลัดครับ คุณอยากทานอะไรเพิ่มไหม"


   "ไม่ล่ะ แค่นี้คงพอ"

 

   "งั้นจะทานเลยหรืออาบน้ำก่อนครับ"


   "ทานเลยสิ ช่วงนี้ดูนายจะทำอาหารทานเร็วนะ ถ้าหิวก็กินไปก่อนเลยไม่ต้องรอล่ะ"


   "ผมไม่มีอะไรทำนี่นา พอว่างๆ ก็เข้าครัวรู้ตัวอีกทีก็เตรียมทำอาหารแล้ว"


   "หึหึ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเที่ยวไร่กับฉันแล้วกัน"


   "ครับ"


       ทานไปสักพักคุยกันบ้างก็ถามเรื่องงานเรื่องไวน์พอไม่ให้บรรยากาศเงียบเกินไป ผมเผลอตัวจ้องหน้าอเล็กซ์เเปปนึงจนอเล็กซ์ที่ก้มหน้าหั่นเนื้อเงยหน้าขึ้นก็ชะงัก


   "มีอะไร?"


   "เอ่อ เปล่าครับ"


   ถึงจะบอกอย่างนั้นผมก็อดมองต่อไม่ได้ อ่า อยากจูบเขาจังเลย


   "หึหึ เด็กดี...ดูเหมือนนายกำลังเรียกร้องฉันอยู่นะ"


   ริมฝีปากช่างน่าหลงใหลและดึงดูด พอรู้ตัวอีกทีผมก็ยืนค้ำโต๊ะยื่นหน้าไปจูบอเล็กซ์ซะเเล้ว เอ่อ.. ไม่ใช่แค่อเล็กซ์ที่อึ้ง ผมก็ตกใจตัวเองทำอะไรลงไปวะเนี่ย! ไปจูบเขาเฉยเลย..จูบทั้งที่กำลังกินข้าวกันอยู่อีก นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมจู่โจมเขาขนาดนี้


      หลังจากที่นิ่งค้างกันไปทั้งคู่ร่างกายผมก็เริ่มร้อน เพราะกลิ่นฟีโรโมนที่ถูกปล่อยฟุ้งออกมา 


   "ให้ตายสิ.."

   

   ก่อนที่อเล็กซ์จะพูดจบประโยค ผมก็รู้สึกมวนๆ ท้องอยากอาเจียนจึงรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ปล่อยทุกอย่างออกมาจนจะหมดแรงแทบกอดอ่างล้างหน้าพยุงตัว อเล็กซ์คงพึ่งตั้งสติได้ก็รีบเดินเข้ามาดูอาการช่วยลูบหลังให้ด้วยความเป็นห่วง


   "เป็นอะไรไปขัน ไหวไหม?!"


   "อึก!"


   "ทำไมเป็นอย่างนี้ได้ล่ะ"


   "สงสัยผมกินอะไรแปลกๆ แน่เลย"


   "หืม? กินอะไร"


   "ของฝากจากแมรี่ล่ะมั้งครับ อาจจะกินมากไป"


   "แน่ใจนะ" 


   ผมไม่แน่ใจหรอกแต่คิดว่าใช่ อเล็กซ์เองก็ยังไม่วางใจนักจึงอุ้มผมไปนอนพักในห้อง หาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้


   "นายหน้าซีดกว่าเดิมอีก"


   "ผมอยากได้ยาดมจัง"


   "อยู่ไหนล่ะ"


   ผมบอกอยู่ห้องนอนเก่าในลิ้นชักโต๊ะหัวเตียง อเล็กซ์ออกไปเอามาให้พอได้ยาดมเเล้วมันก็โล่งขึ้นมาหน่อย อเล็กซ์ก็คอยลูบหัวเช็ดหน้าให้นั่งดูอาการผมสักพักก็วางใจเพราะผมรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว


   "นายนอนพักไปเลยแล้วกัน เดี๋ยวฉันออกไปเคลียร์ข้างนอกก่อน"


   ผมพยักหน้ารับหงึกๆ พออเล็กซ์เดินออกไปไอ้ขันก็กระวนกระวายใจ ทำไมไปนานจัง? ทำอะไรนานนักกะอีแค่จานชามไม่กี่ใบ สักพักอเล็กซ์ก็เดินกลับเข้ามาแต่ผมรู้สึกไม่ชอบกลิ่นกายรอบๆ เขาจนอยากอาเจียนอีกรอบเลยฝืนลุกวิ่งไปเข้าห้องน้ำ อเล็กซ์ก็ตกใจตามเข้ามาอีกยิ่งเขามาใกล้ผมก็ยิ่งเหม็น จนพยายามโบกมือไล่เขาออกไปก่อน


   "หืม จะเอาอะไร"


   "ออก ออกไปก่อนครับ"


   "ทำไมล่ะ ฉันว่านายไม่ไหวแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันพาไปโรงพยาบาลเลยดีกว่า"


   "อึก! ผมโอเคแล้วครับ แต่คุณช่วยไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม!"


   "โอเคๆ "


   พอฝรั่งออกไปไอ้ขันก็หายใจโล่งขึ้น ทำไมอเล็กซ์ถึงมีกลิ่นแปลกๆ พอเข้าใกล้ก็ทำให้อยากอาเจียน เฮ้อออ ผมออกมาจากห้องน้ำก็เห็นอเล็กซ์นั่งคอยบนเตียง ผมสะดุ้งยกมือปิดจมูกทันที เราสองคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก 


   จนผมเอ่ยปากไล่เขาไปอาบน้ำ คงเพราะอเล็กซ์ทำงานมาเหนื่อยๆ เเล้วตัวมีแต่กลิ่นเหงื่อเลยทำให้ผมเหม็นๆ ล่ะมั้ง ถึงจะคิดอย่างนั้นแต่ก็งงๆ อยู่เพราะมันก็เป็นเรื่องปกติทุกวันจนมาวันนี้ที่ผมไม่ชอบนี่แหละ อเล็กซ์ก็ลังเลอยากเข้ามาช่วยพยุงช่วยดูผมก่อน แต่ผมก็เดินถอยหลังไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้พร้อมชี้นิ้วสั่งให้เขาไปอาบน้ำสักที


    แต่พออเล็กซ์อาบน้ำเสร็จออกมาแต่งตัวผมก็ยังเหม็นๆ ไม่ชอบอยู่ดีจนต้องเอ่ยปาก


   "คุณช่วยไปไกลๆ หน่อยได้ไหมครับ"


   "ห้ะ? หมายความว่าไง"


   "ผมรู้สึกแปลกๆ อ่ะ อยากให้คุณช่วยอยู่ไกลๆ หน่อย"


   "อ่า...โอเค"

    

   อเล็กซ์ถึงจะไม่เข้าใจแต่ก็ยอมเดินห่างออกไป แต่กลายเป็นผมที่ทนไม่ไหวเมื่อเห็นว่าเขาจะออกไปข้างนอก


   "อึก! คุณจะไปไหนน่ะ"


   "นายบอกให้ฉันไปไกลๆ นี่"


   "หยุดอยู่หน้าประตูนั่นแหละ"


   ผมก็งงตัวเองว่าเป็นบ้าอะไร ไม่อยากได้กลิ่นฟีโรโมนจากเขาแต่ก็อยากเห็นหน้า อยากให้อยู่ในสายตา อเล็กซ์ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้พี่ท่านขมวดคิ้วใหญ่เลยคงจะคิดว่าไอ้ขันเป็นไบโพล่าร์ไปแล้วเเน่ๆ เดี๋ยวเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา


   "เอาไงแน่ ฉันว่าวันนี้นายแปลกไปจริงๆ นะ"


   "ผมไม่รู้ แต่มันมีกลิ่นเหม็นจากตัวคุณอ่ะ"


   "หืม? ก็ปกตินะ" อเล็กซ์สำรวจกลิ่นรอบๆ ตัวเอง


   "ตอนนี้ผมมึนหัวด้วยอ่ะ แต่คุณอยู่แค่ตรงนั้นได้ไหม ไม่ต้องเข้ามาแล้วก็ไม่ต้องออกไป"


   "แค่กินอะไรแปลกๆ ทำไมนายถึงทำตัวแปลกไปด้วยล่ะ อย่างกับแพ้..เอ๊ะ?!"


   "อะไรครับ"


   "รอแปปนึงนะ"


   อเล็กซ์เดินเข้ามาหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้บนโต๊ะปลายเตียง ผมรีบยกมือปิดจมูกทันทีเพราะกลิ่นมาใกล้ทนไม่ไหว


   "ฮัลโหล ช่วยมาที่บ้านหน่อยสิ...ขันไม่สบาย อืม ไม่แน่ใจอยากให้เธอมาช่วยดูให้ก่อน..โอเค"


   "อลิซกำลังมา ตอนนี้ดีขึ้นรึยัง"


   "ครับ"


   ระหว่างที่รอผมก็นอนพักนิ่งๆ อยู่บนเตียง ส่วนอเล็กซ์ก็เดินวนอยู่หน้าประตูท่าทางตื่นเต้น เห็นเมียไม่สบายแล้วตื่นเต้นเนี่ยหมายความว่าไงอ่ะ..อยากได้เมียใหม่หรือไง


   สักทุ่มครึ่งอลิซก็มาถึงโดยมีไมเคิลอุ้มอลันและจูงแอนธิเซียตามเข้ามา อลิซแทบจะวิ่งมาดูอาการ หลังจากสอบถามรายละเอียดทั้งห้องก็นิ่งกันไม่หมดยกเว้นหนูน้อยทั้งสองคนที่หยอกล้อกันเล่นอยู่ ผมก็สงสัยว่าตัวเองเป็นอะไรร้ายแรงรึเปล่า ทำไมทุกคนดูลุ้นๆ ตื่นเต้น 


   อลิซก็ดูลนๆ รีบยกโทรศัพท์โทรหาใครสักคนโดยมีไมเคิลบอกให้ใจเย็นอยู่ข้างๆ อเล็กซ์ก็อยากเดินเข้ามาแต่ทำไม่ได้ต้องอยู่ห่างจากเลยได้แต่เดินเป็นหนูติดจั่น ทำไมไม่บอกอะไรผมหน่อยอ่ะนี่ร่างกายผมนะปล่อยให้ผมกังวลอยู่ได้


   ปรากฏว่าอลิซโทรตามคุณพ่อคุณแม่และหมอชารอนมา จากท่าทีของทุกคนไอ้ขันก็พอเข้าใจสถานการณ์แล้วแต่ไม่กล้าคาดหวังมากนัก กลัวมันไม่ใช่แล้วจะเฟล เลยได้แต่กวาดตามองลุ้นๆ ไปกับทุกคนรอผลตรวจจากปัสสาวะ


   "ยินดีด้วยค่ะ ตอนนี้ผลออกมาว่าคุณตั้งครรภ์ ยังไงก็ไปตรวจให้แน่ใจและฝากครรภ์ให้เรียบร้อยโดยเร็วจะดีที่สุดนะคะ"


   O_O! 


  ท้อง ท้องแล้ว!


   ไม่เห็นรู้ตัวเลย แต่มัน...ดีจริงๆ มันเกิดขึ้นได้จริงๆ ตัวแทนความรักของผมกับอเล็กซ์ตอนนี้กำลังอยู่ในท้องผมแล้ว หันไปมองหน้าอเล็กซ์ก็เห็นเขายกมือปิดปากอย่างอึ้งๆ เช่นกัน พอเราสบตากันอเล็กซ์ก็มีน้ำตาคลอที่ดวงตาผมเห็นดังนั้นก็เริ่มร้องไห้ มันดีใจมันตื้นตันไปหมด ทุกคนทั้งยิ้มทั้งหัวเราะยินดีไปกลับเรา 


   หลังจากโทรแจ้งข่าวดีให้ทุกคนทราบอย่างทั่วถึง ก็ต้องมานั่งฟังวิธีดูแลตัวเองเบื้องต้นและไปตรวจให้แน่ใจอีกครั้งพรุ่งนี้เช้า ทุกคนกลับไปหมดเเล้วพร้อมเอ่ยปากว่าจะมาใหม่พรุ่งนี้ เหลือแค่เราสองคนที่กำลังนั่งจับมือกันโดยที่ผมนั่งพิงหัวเตียงส่วนอเล็กซ์ก็นั่งพื้นที่เตียงข้างๆ เราไม่ได้พูดอะไรแค่ส่งสายตามอบความปิติยินดีให้แก่กัน


   "ฮึก!"


   "ร้องไห้ทำไม หืมม" อเล็กซ์ยื่นมือมาลูบหัวผมเเผ่วเบา


   "ผมดีใจ ดีใจที่เขายอมมาอยู่กับเรา"


   "ฉันก็ดีใจ จุ๊บ! แต่ตอนนี้นายต้องพักได้เเล้ว เป็นคุณแม่ต้องนอนเยอะๆ พรุ่งนี้เราจะไปโรงพยาบาลกัน" อเล็กซ์ก้มหน้ามาจูบที่ริมฝีปากก่อนจะช่วยเอนตัวผมลงนอนพร้อมห่มผ้าให้ ผมก็ยอมแต่โดยดีตอนนี้ให้ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ผมว่าง่ายใช่ไหมล่ะ


   ตื่นนอนตอนเช้าก็อารมณ์ดี อเล็กซ์ตื่นมาเตรียมตัวก่อนผมอีก เราเตรียมตัวเรียบร้อยก็ออกเดินทางไปโรงพยาบาลด้วยกัน โดยมีหมอชารอนดูแลเคสนี้ด้วยตัวเองตรวจปัสสาวะตรวจเลือดก็ได้ผลยืนยันมาว่าผมท้องจริงๆ ได้สองเดือนแล้วด้วย..มานับๆ ย้อนหลังดูนี่มันติดตั้งแต่วันเเรกที่เราเอ่อ...อะแฮ่ม! ก็นะ เครื่องเขาแรงจริงๆ


   นั่งฟังวิธีการดูแลตัวเองและข้อระวังจากหมอชารอนโดยมีอเล็กซ์จดรายละเอียดยิบ ได้ยาแก้แพ้และยาบำรุงมาอีกถุงใหญ่ กลับมาถึงบ้านก็เจออลิซ คุณพ่อคุณแม่มารออยู่ก่อนแล้ว อเล็กซ์นี่ก็ประคองแทบจะอุ้มเข้าบ้าน หลังจากนั้นไอ้ขันก็ไปนั่งจ๋องบนโซฟาฟังพวกเขาร่ายยาวเรื่องต่างๆ โอ๊ยยย คอแห้งแทนกินน้ำกัรหน่อยไหม


   "จะไปไหน" อเล็กซ์

   

   "เอาอะไรลูก" คุณแม่


   "ไม่ต้องลุกๆ" อลิซ


   "เอ่อ ผมจะไปเอาน้ำมาให้"


   "นั่งอยู่เฉยๆ เถอะน่า ฉันจัดการเอง" แล้วพ่อฝรั่งตัวโตก็เข้าครัวเอาเหยือกน้ำพร้อมของว่างมาให้


   "อ่ะนี่ ชารอนบอกให้ดื่มนมเยอะๆ"


   "นี่แม่ว่าขนมธัญพืชก็ดีกับขันนะ อ่ะ ลองดู"


   "เอาผลไม้ไหม ดูสิแอปเปิ้ลลูกนี้น่ากินเชียว เดี๋ยวฉันปอกให้"


   ฮืออออ ไม่ต้องกระดิกตัวกันเลยทีนี้โดนประกบขนาดหนัก คุณพ่อครับช่วยหันมาห้ามพวกเขาด้วยสิทำไมเอาแต่อ่านหนังสือพิมพ์อยู่นั่น พอผมส่งกระแสจิตไปหาท่านก็คงรู้ตัวหันมามองก่อนจะเอ่ยปากออกมาว่า


   "อืมม มีบ้านพักที่ Cotswolds นี่ เอาไว้เป็นของขวัญให้หลานน้อยดีไหมแม่ "


   "เอ๊ะ! ทำสนามเด็กเล่นเพิ่มให้หลานไว้เลยสิคุณ แกจะได้มีที่วิ่งเล่น"


   "นั่นสินะ"


   นั่นสินะอะไรกันครับ! วิ่งที่บ้านก็ได้ทำไมต้องถ่อไปถึง Cotswolds อะไรจะเวอร์กันขนาดนี้ นี่นับว่าเป็นหลานคนที่สามด้วยซ้ำยังได้ของขวัญตั้งแต่ยังไม่ทันเกิดมีมูลค่ามหาศาลแล้วหนูน้อยแอนธิเซียขวัญใจคนเเรกจะได้อะไรไปบ้างแล้วเนี่ย! 


   ควานหายาดมแปป! ชีวิตคนรวยนี่มันลำบากจริงๆ 


.

.

.

.

.


#อเล็กซ์ขัน




   



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.239K ครั้ง

178 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 06:32
    55555555
    #3448
    0
  2. #3304 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 01:59
    ลุ้นมาตลอด คือแบบตอนรู้ผลดีใจแทนเลย
    #3304
    0
  3. #3040 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:11
    ได้ลูกสักที
    #3040
    0
  4. #2898 maypleeiei (@maypleeiei) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:05
    งุ้ยยยนยย
    #2898
    0
  5. #2753 juiinarak (@juiinarak) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:51
    ขอแฝดเลยจ้า
    #2753
    0
  6. #2745 #avrilsd (@sirithorn-smjyg) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:35
    อยากเห็นคุณแม่แพ้ท้องงงง
    #2745
    0
  7. #2739 ammara2533 (@ammara2533) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:32
    ท้องแล้ววว..ต่อเลยๆลุ้นนนน
    #2739
    0
  8. #2738 qeendef6 (@qeendef6) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26
    อุแงงงงงงงงง ดีใจกับนุ้งขันนำเด้อออออออออ
    #2738
    0
  9. #2732 aommy-22 (@aommy-22) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:26
    น้องต้องทำใจนะะ5555
    #2732
    0
  10. #2731 KIIJS (@lemontea__) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:48
    น้องมาแล้วววว
    #2731
    0
  11. #2730 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:02

    ดีใจกับน้องขันด้วย
    #2730
    0
  12. #2727 ปิ่น (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:09

    ดีใจจัง​ ขอลูกแฝดเลยได้มั้ยคะ

    #2727
    0
  13. #2726 ไอแนน (@imoonan061994) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:06
    เห่อหลานมากเวอร์

    นี่คือหลานยังอยู่ในท้อง
    แล้วอายุครรภ์แค่2เดือน
    #2726
    0
  14. #2725 สมหวัง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:03

    ลุ้นๆผู้หญิงหรือผู้ชายน้า

    #2725
    0
  15. #2724 Ple19 (@376827) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:48

    อยากรออ่านคนเห่อลูกจะทำงัยต่ออิอิ

    #2724
    0
  16. #2723 Sisisaline2739 (@Sisisaline2739) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:58
    มารอน้องขันนนนนนนนน
    #2723
    0
  17. #2722 Worawat-S (@Worawat-S) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:01
    พอได้สัก 2 เดือน อเล็กซ์จะแพ้ท้องแทนเมียเพราะรักเมียมากกกกกกก
    และก็งอนเมียนิดหน่อยพอให้เมียง้อ เพราะอาการผู้ชายแพ้ท้องแทนเมีย ช่ะ!!!!!
    #2722
    0
  18. #2721 nuang1 (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:06
    รู้ว่าท้องนี่อารมณ์หายเหม็นเลย ความดีใจกลบทับ 555
    #2721
    0
  19. #2720 FantaCail (@FantaCail) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:13
    ขันควานหายาดม - ฉันควานหาตังค์ในกระเป๋า TT //ติดไวแท้ละ แซ่บอิหลี
    #2720
    0
  20. #2719 un-til_dawn (@Strawberry-sai) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:50
    เย้ๆๆๆๆๆๆมาแว้วๆๆๆๆๆๆๆๆ รักเรื่องนี้มากเลย สนุกมากๆๆๆๆๆเบยค่า
    #2719
    0
  21. #2718 Vevoomg (@Vevoomg) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:14
    เควินมาแล้วววววววว
    #2718
    0
  22. #2717 TakeASmile (@TakeASmile) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:46
    ครอบครัวรี้น่ารักมาก 5555
    #2717
    0
  23. #2716 หมกเห็ด (@blueb3ll) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:43
    ตัวเล็กมาแล้วววววว
    #2716
    0
  24. #2715 rambo&mm (@loverambojung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:15
    รอตัวเล็กๆ
    #2715
    0
  25. #2713 GandaManeetaem (@GandaManeetaem) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:39
    น่ารักทั้งบ้านเลย
    #2713
    0