Dragon-blooded War God เทพสงครามสายเลือดมังกร (นิยายแปล)

ตอนที่ 37 : DBWG บทที่ 37

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    22 ก.ค. 60


DBWG บทที่ 37 : ฝังศพพร้อมกัน 





การโจมตีฆ่าตัวตายของหยางเสวี่ยฉิง สร้างความตื่นตระหนกแก่สมาชิกตระกูลไป่และไป่จ้านซ่ง เนื่องจากระยะห่างเพียงเล็กน้อยของเขา ทำให้เขาไม่ได้เตรียมการป้องกันใดๆเลยเพราะเขาไม่เคยคิดว่าหยางเสวี่ยฉิงจะใช้การโจมตีฆ่าตัวตายเช่นนี้!



สำหรับสมาชิกตระกูลหยาง พวกเขายิ่งตกใจมากกว่า!



แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าวันนี้พวกเขาทั้งหมดกำลังจะพินาศที่นี่ มองดูสมาชิกในตระกูลของพวกเขาตกตายอย่างสิ้นหวัง พวกเขายังคงรู้สึกหวากลัวอยู่ลึกๆ โดยเฉพาะผู้ก่อตั้งตระกูลหยางและคนอื่นๆ ใบหน้าของพวกเขาซีดขาวและเต็มไป้ด้วยความเสียใจ!



"เสวี่ยฉิง! กลับมา!"



หยางเสวี่ยฉิงได้ตัดสินใจเช่นนี้แล้ว ดังนั้นนางจะสามารถถอยหลังอย่างไร?



ในสายตาของนาง โลกทั้งใบมีเพียงนางที่หมุนเวียนปราณฉีและใบหน้าที่พึงพอใจของไป่จ้านซ่งที่อยู่ตรงหน้านาง!


ปั้งง!!



อ้ากกกก



เมื่อถึงจุดนี้ประตูสีแดงขนาดใหญ่ได้ถูกทำลายเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจายเข้ามาในห้องโถงหลัก และมีผู้คุ้มกันไม่กี่คนลอยตามเข้ามาและกระแทกกับผนังห้องโถงหลัก ภายใต้ความประหลาดใจของทุกคน รุ่นเยาว์ไม่กี่คนพุ่งเข้ามาในห้องโถงหลักและผู้ที่นำกลุ่มมาได้ให้เตะผู้คุ้มกันที่ยังคงยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาและกระแทกเข้าไปในเสาลวดลายมังกรขดที่อยู่ในห้องโถงหลัก!




เมื่อมองเห็นใบหน้าของรุ่นเยาว์กลุ่มนี้ ทุกคนต่างประหลาดใจ!



สมาชิกในตระกูลไป่ ต่างอยู่ในสภาพที่ไม่อยากเชื่อและแม้กระทั่งผู้นำตระกูลไป่ที่สง่าผ่าเผยและเจ้าเลห์ หลังจากได้เห็นฉากดังกล่าวแล้ว ดวงตาของเขาเบิกกว้างและสูดลมหายใจเข้าลึก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก!



สำหรับสมาชิกตระกูลหยางพวกเขารู้สึกราวกับว่าพวกเขาได้ก้าวเข้าสู่ความฝันโดยเฉพาะหยางฉิงซวนและคนอื่นๆ ตอนแรกพวกเขาคิดว่าบุตรชายและบุตรสาวของพวกเขาตกตายไปแล้ว แต่ก็ไม่มีใครตายและพวกเขายังมีชีวิตอยู่และกำลังเตะศัตรู ความจริงนี้ทำให้ทุกคนไม่สามารถควบคุมการหายใจได้



ทันใดนั้นความรู้สึกว่าได้กลับเข้าสู่หน้าประตูมรณะ ทำให้ใบหน้าของพวกเขาทุกคนแข็งทื่อ!



ขณะที่ทุกคนจ้องมองด้วยความตกใจ หลงเฉินก็เดินนำสมาชิกตระกูลหยางอีกสามคนและเดินอย่างเฉยเมยเข้ามาในห้องโถงหลัก!



หยางอู่กำลังจับไป่ชวี่ตงซึ่งเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ในขณะที่หยางหลิงฉิงและหยางหลิงเยว่ที่มีชีวิตของหยางจื้อซิงอยู่ในมือพวกนาง ส่วนหลงเฉิน เขาจับคอเสื้อของไป่ชวี่ฉือและไป่ชวี่เฉินด้วยมือแต่ละข้างในขณะที่ลากพวกเขาเข้ามายังห้องโถงหลัก!



ไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉือปกคลุมด้วยโลหิตไหลอาบลงมาอย่างต่อเนื่องและการสูญเสียโลหิตทำให้ใบหน้าของพวกเขาไร้สีโดยสมบูรณ์ พื้นห้องโถงหลักมีคราบโลหิตขนาดใหญ่สองสายซึ่งเกิดจากหลงเฉินขณะที่ลากพวกเขาเข้ามา!



ตามที่สมาชิกตระกูลไป่เห็น มันไม่ได้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของพวกเขา แต่เมื่อพวกมันมองไปที่ภาพนี้กลับสร้างความรู้สึกน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!



โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับไป่จ้านซ่งและไม่กี่คนที่เป็นบิดาของรุ่นเยาว์เหล่านี้ เห็นว่าบุตรชายและบุตรสาวของพวกเขากำลังอยู่ในขอบเหวแห่งความตายและมีเพียงพลังชีวิตเพียงเศษเสี้ยวที่เหลืออยู่ในตัว พวกเขาเกือบจะกลับไปทางทิศตะวันตก หัวใจของพวกเขาทั้งหมดถูกรัดแน่น!



[TL : (归西) "กลับไปทางทิศตะวันตก" หมายถึง การตายและไปสวรรค์]



ไป่จ้านซ่งมองหลงเฉินด้วยท่าทางไม่เชื่อ แต่ใบหน้ามันค่อยๆเปลี่ยนประกายอันน่าหวาดกลัวและน่าสยดสยอง!



เมื่อหลงเฉินเดินเข้ามา หยางเสวี่ยฉิงมองไปที่เขาและได้สัมผัสกับการแสดงออกที่ดำคล้ำของเขา แต่แล้วนางก็หยุดการโจมตีของนาง มองไปที่หลงเฉิน ซึ่งทำให้ผู้ก่อตั้งตระกูลหยางสามารถดึงนางกลับมาได้



ในขณะนี้หยางเสวี่ยฉิงยังรู้สึกราวกับว่านางกำลังอยู่ในความฝัน



ในสายตาของนาง ทุกคนรอบตัวของนางได้หายไปและมีเพียงชายหนุ่มคนนี้ที่มีความดื้อรั้นไม่มีที่สิ้นสุดและหยิ่งยโสยืนอยู่ข้างหน้าของนาง ในมือของเขาจับตัวประกันของสงครามครั้งนี้ขณะที่เขาเดินผ่านห้องโถงหลักที่ถูกยึดครองโดยตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองไป่เห๋อหยาง!



ในขณะนี้ความรู้สึกผิดและความเสียใจปรากฏเต็มดวงตาของหยางเสวี่ยฉิง!



หลงเฉินได้เห็นนางกำลังจะโจมตีไป่จ้านซ่งก่อนหน้านี้



ก่อนที่จะมาถึง สิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อมากที่สุดที่หลงเฉินได้ยินมาคือ หยางเสวี่ยฉิงได้ทรยศต่อตระกูลหยาง และหลงเฉินไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ แต่เป็นที่ชัดเจนว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องโกหกที่ไป่ชวี่เฉินบอกหยางหลิงฉิงเพื่อที่จะได้นางมาอยู่ในมือของเขา



รอยยิ้มที่ตรึงแน่นของหลงเฉินได้ผ่อนคลายเพียงเล็กน้อย



อย่างไรก็ตาม การได้เห็นใบหน้าของสมาชิกตระกูลหยางและสถานการณ์ปัจจุบัน หลงเฉินรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาได้รับพิษ



ก่อนที่จะมาถึง หลงเฉินได้สอบสวนไป่ชวี่ตงเกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆและประเภทของยาพิษและเขารู้ว่ายาแก้พิษสำหรับบุปผาฝันร้ายอยู่ในมือของตระกูลไป่!



ไป่ชวี่ตงและไป่จ้านซ่งยังคงมีสติอยู่ ณ จุดนี้และเมื่อพวกเขาเห็นว่าคนในตระกูลของพวกเขาอยู่ตรงหน้าแล้ว พวกเขาก็ร้องอย่างกังวล: "ท่านพ่อ ท่านปู่ ช่วยข้าด้วย! ช่วยข้าด้วย!"



หยางอู่และคนอื่นๆรู้สึกกังวลมากในตอนนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับหยางหลิงเยว่และหยางหลิงฉิง แต่เมื่อพวกเขาเห็นร่างที่ยังคงยืนหยัดหนักแน่นยืนอยู่ข้างหน้าคอยปกป้องพวกเขา เพียงเท่านั้นพวกเขาก็รู้สึกโล่งใจ!



เมื่อมาถึงจุดนี้ ทุกคนคงจะเห็นว่าในรุ่นเยาว์ของตระกูลหยาง ผู้ที่เป็นผู้นำไม่ได้เป็นหยางอู่อีกต่อไปแล้ว แต่เป็นหลงเฉิน ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงเมื่อไม่นานมานี้!



ไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉือเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตชีพจรมังกรขั้นที่ 7 นอกจากนี้ไป่ชวี่เฉินยังเป็นที่รู้จักในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเมืองไป่เห๋อหยางในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา แต่ตอนนี้ทั้งสองคนนี้ผู้เป็นความภาคภูมิใจของตระกูลไป่ถูกจับอยู่ในมือของหลงเฉินเช่นสุนัขที่ถูกทุบตี! นี่อาจหมายความว่าทั้งสองคนนี้ถูกทุบตีโดยหลงเฉิน?!



นี่เป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก แต่โดยทั่วไปไม่มีใครเชื่อได้เลย แต่เมื่อถึงเวลานี้สมาชิกตระกูลไป่ถูกบังคับให้ยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ ในระหว่างการแข่งขันล่าสัตว์ปีศาจตระกูลไป่ได้รับความพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์



กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่กดดันหลงเฉิน ขณะที่ผู้นำตระกูลไป่ลุกจากที่นั่งและจ้องมองอย่างเย็นชาที่หลงเฉิน และกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ดูเหมือนว่าเจ้า เจ้าสารเลว ยังมีกลยุทธ์อยู่บ้าง เจ้าแท้จริงแล้วสามารถพลิกสถานการณ์และทำร้ายสมาชิกในตระกูลไป่ของข้าแทนในระหว่างการแข่งขันการล่าสัตว์ปีศาจนี้! นิสัยและแผนการณ์ของเจ้าไม่เลว! แต่ด้วยการใช้จุดนี้ เจ้าต้องการที่จะเผชิญหน้ากับพวกเราในวันนี้? เจ้ากำลังรนหาที่ตาย! "



เมื่อเห็นว่ารุ่นเยาว์ที่สำคัญที่สุดในตระกูลไป่ของเขาได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ จิตใจของผู้นำตระกูลไป่กระตุกอย่างรุนแรง



ไป่ชวี่ฉือถ่มน้ำลายโลหิตสีดำซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บภายในอย่างรุนแรง แม้ว่าเขาจะรอดชีวิต แต่เขาก็ยังต้องการเวลาฟื้นฟูอย่างน้อยหนึ่งปี หลังจากช่วงเวลานั้นการบ่มเพาะของเขาอาจจะถดถอย ใบหน้าของไป่ชวี่เฉินเป็นสีตับหมูและเมื่อถึงจุดนี้เขายังกุมบริเวณใต้ท้องของเขา ผู้ที่สามารถวิเคราะห์ได้ดีทันใดนั้นก็ตระหนักว่าไป่ชวี่เฉินน่าจะได้พบเจอชะตากรรมเช่นเดียวกับไป่ชวี่ชิง



สำหรับตระกูลไป่ 'ไม่สามารถสร้างทายาทได้' เป็นถ้อยคำที่น่ากลัวและโลหิตพวกเขาเดือดพล่านกับถ้อยคำนี้



มันเพียงพอแล้วที่จะทนกับความอัปยศอดสู่ครั้งแรกได้จนถึงวันนี้ เมื่อพวกเขาในที่สุดจะสามารถแก้แค้นได้ แต่ยามนี้หลงเฉินได้ทำมันอีกเป็นครั้งที่สอง!



เมื่อเห็นสภาพที่น่าสมเพชของรุ่นเยาว์ตระกูลไป่แล้วสมาชิกในตระกูลไป่จึงเกรี้ยวกราดอย่างมาก!



ในขณะนี้บุรุษวัยกลางคนจากตระกูลไป่ซึ่งอยู่ใกล้กับหลงเฉิน ได้เข้าโจมตีเขา แม้ว่าหลงเฉินจะไม่สามารถระบุตัวตนของคนผู้นี้ได้ แต่เขาก็คิดว่าน่าจะเป็นน้องชายของไป่จ้านซ่ง เมื่อเห็นว่าชายคนนั้นโจมตีเขาโดยตรงและใช้ทักษะดัชนีกาฬสวรรค์ หลงเฉินก็แสยะยิ้ม!



การโจมตีอย่างรวดเร็วจากตระกูลไป่ได้ทำให้สมาชิกในตระกูลหยางร้องอุทานด้วยความตกใจ ผู้ก่อตั้งตระกูลหยางและคนที่เหลือรู้ถึงขอบเขตความสามารถของหลงเฉิน ดังนั้นพวกเขาจึงละทิ้งชีวิตของพวกเขาและพยายามช่วยหลงเฉินอย่างจริงจังในขณะนั้น!



โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยางเสวี่ยฉิง อารมณ์ของนางถูกโยนจากจุดสูงสุดลงไปต่ำสุด โดยครั้งแรกไป่จ้านซ่งที่นางได้ชื่นชมกลับกลายเป็นปีศาจแล้วรุ่นเยาว์ที่โดดเด่นไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉือกลายเป็นสารเลวน้อย ตำแหน่งของหลงเฉินในใจของนางสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!



หยางหยุนเทียนผู้ซึ่งอยู่ในกลุ่มคน ในที่สุดก็จ้องมองบุตรสาวของเขาซึ่งไม่ได้รับอันตรายแต่อย่างใดและเป็นคนที่กล้าหาญมากในวันนี้ เขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างมาก อย่างไรก็ตามเมื่อเขามองไปที่หลงเฉินการแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปอย่างกระทันหัน



หลงเฉินทำร้ายบุตรชายของเขาและเรื่องในคืนนี้เป็นเรื่องที่แตกต่างกันสองเรื่อง ความทุกข์ทรมานกับการตายของเลือดเนื้อเชื้อไขของตนสำหรับบุรุษวัยกลางคนเช่นหยางหยุนเทียน เขารู้สึกราวกับความเจ็บปวดได้ทิ่มทะลุผ่านหัวใจของเขา!



เห็นว่าสมาชิกในตระกูลคนอื่นๆ ได้รุกและโจมตีในช่วงเวลาที่ดี สมาชิกตระกูลไป่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขา



พวกเขาทุกคนตระหนักถึงความสามารถของหลงเฉินดีและได้ให้เหตุผลว่าหลงเฉินต้องใช้กลโกลงสกปรกบางอย่างกับรุ่นเยาว์ตระกูลไป่ ซึ่งทำให้พวกเขาอยู่ในสภาพเช่นนี้



มันไม่ได้แม้แต่จะคิดความเป็นไปได้ต่างๆ พวกเขาคิดเพียงอย่างเดียวว่าหลงเฉินใช้กลโกงจริงๆ!



หลงเฉินและคนอื่นๆกังวลว่าพวกเขาจะถูกขวางทางโดยสมาชิกของตระกูลไป่ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงในห้องโถงหลัก ดังนั้นพวกเขาจึงลอบข้ามผ่านกำแพงเข้า แขกที่มาร่วมงานเลี้ยงงานแต่งงานที่อยู่ในสถานที่ไม่ไกลจากห้องโถงหลักไม่สามารถคาดคิดได้เลยว่าฉากที่น่าตื่นเต้นกำลังเกิดขึ้นจริงในตอนนี้!



"ระวังตัวด้วย!"



เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สามารถทำมันได้ทันเวลา สมาชิกของตระกูลหยางทำได้เพียงแค่เตือนและยึดมั่นในความสงบและมั่นคงของหลงเฉิน กระนั้น การโจมตีดัชนีกาฬสวรรค์นี้เกือบจะแข็งแกร่งเทียบเท่าไป่ชวี่ฉือ อย่างไรก็ตาม....



หลงเฉินเพียงยิ้มและยกทั้งไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉือขึ้นมาอย่างง่ายดายวางพวกมันไว้ด้านหน้าของเขา ในเวลาเดียวกันเขาใช้มือข้างหนึ่งและหมุนเวียนปราณฉีสีแดงจางๆ ซึ่งได้หมุนวนอย่างรวดเร็วและเติบโตแข็งแกร่งในฝ่ามือของเขา!



เมื่อเห็นว่าทั้งไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉืออยู่ข้างหน้าเขา สมาชิกในตระกูลไป่ผู้ที่ใช้ดัชนีกาฬสวรรค์ทันใดนั้นก็ชะงักและรีบหยุดการหมุนเวียนของทักษะ ขณะนี้สมาชิกในตระกูลไป่ได้กล่าวเตือนอย่างร้อนรน "จ้านหยุน! ระวัง!"



ไป่จ้านหยุนมึนงงขณะที่ไป่ชวี่เฉินและไป่ชวี่ฉือถูกวางลงบนพื้นแล้วรอยยิ้มของหลงเฉินก็ปรากฏออกมาพร้อมหัวเราะ ไป่จ้านหยุนรู้สึกว่าเสียงหัวเราะดังกล่าวน่าหวาดกลัวและในวินาทีต่อ ภาพสีแดงเลือนรางของเทพมังกรได้กระแทกเข้ากับหน้าอกของเขา! ไป่จ้านหยุนไออย่างรุนแรงและกระอักโลหิต ใบหน้าของเขาซีดขาวในชั่วพริบตา!



เขาลอยไปเกือบสิบกว่าเมตรและกระแทกเข้ากับกำแพงด้วยเสียงดังสนั่นขณะที่เขาล้มลงร่างกายของเขาปราศจากสัญญาณแห่งชีวิต!



ไป่จ้านหยุนตาย!



"ตราประทับมังกรไร้สี?!"


คำเหล่านี้จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาในใจของทุกคน ทุกคนรู้ดีว่าหลงเฉินได้รับตราประทับมังกร เขาสามารถใช้ความสามารถเช่นนี้ได้ด้วยมือข้างเดียว เขาสามารถควบคุมมันอย่างสมบูรณ์แบบเช่นนั้นได้อย่างไร?



ในตระกูลหยางตอนนี้มีเพียงสามคนเท่านั้นที่สามารถใช้ตราประทับมังกรไร้สีด้วยมือข้างเดียว!



คนที่มึนงงที่สุดคือหยางเสวี่ยฉิง ในความมึนงง นางมองไปที่ชายหนุ่มคนนั้นซึ่งเต็มไปด้วยจิตวิญญาณอันไร้ที่สิ้นสุดและได้เห็นความเด็ดเดี่ยวที่อยู่ในสายตาของเขาราวกับว่าเขาสามารถทนต่อแรงกดดันจากการเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญทุกคนในตระกูลไป่ เมื่อเทียบกับหลงชิ่งหลาน ผู้มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดในอดีตที่ผ่านมา พวกเขาช่างเหมือนกันถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?



"มันอาจเป็นไปได้ว่าเจ้าทั้งคู่ บิดาและบุตร ได้ถูกกำหนดให้เป็นหายนะในชีวิตข้า?"



เมื่อคิดถึงหลงชิ่งหลานแล้วเห็นว่าหลงเฉินใช้ตราประทับมังกรไร้สีเพื่อสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตชีพจรมังกรขั้นที่ 7 จากตระกูลไป่ นี่ไม่ใช่สิ่งที่น่าแปลกใจอีกต่อไป



สำหรับนางไม่ว่าจะเป็นหลงเฉินหรือหลงชิ่งหลาน เมื่อพวกเขาได้แสดงความสามารถอันน่ามหัศจรรย์ของพวกเขา มันเป็นเรื่องปกติที่ไม่มีผู้ใดเทียบความสามารถของพวกเขาได้ในหมู่รุ่นเยาว์สมัยพวกเขา



เช่นเดียวกับที่ผ่านมาที่ไป่จ้านซ่งได้รับความพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงภายใต้มือหลงชิ่งหลาน



สมาชิกในตระกูลหยางรู้สึกตกใจกับตราประทับมังกรไร้สี และสมาชิกตระกูลไป่ได้มองไป่จ้านหยุนที่ตกตายไปอย่างกะทันหัน หัวใจของพวกเขาสั่นไหวและความโกรธก็เพิ่มมากขึ้นในเวลาเดียวกัน



โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้นำตระกูลไป่ ไป่จ้านหยุนเป็นบุตรชายคนเล็กที่เขาได้ทุ่มเทให้มากที่สุดและมันเกือบจะเข้าสู่ขอบเขตชีพจรมังกรขั้นที่ 8 แต่ผู้ใดที่จะคิดว่าเขาจะตกตายเช่นนี้!



บรรยากาศได้ตรึงเครียดมากขึ้นอย่างรวดเร็วและโดยทั่วไปสมาชิกของตระกูลไป่ที่อยู่ขั้นที่ 8 และสูงกว่านั้นได้สร้างแรงกดดันที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาและคลื่นแรงกดดันที่ราวกับจะปกคลุมทั่วท้องฟ้าได้กดทับหลงเฉิน แต่หลงเฉินไม่ได้สูญเสียท่าทางของเขาเขาเพียงจับลำคอของไป่ชวี่ฉือ



"ถ้าเจ้าต้องการที่จะเห็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของตระกูลไป่ตาย ไป่จ้านซ่งถ้าเจ้าต้องการที่จะเห็นบุตรชายของเจ้าตายภายใต้มือของข้าแล้ว ทำไมเจ้าไม่ลองโจมตี! ข้ารับประกันเจ้าได้ ภายในหนึ่งลมหายใจ ทั้งสี่คนนี้จะตายโดยไร้ซากศพ! แม้ว่าเจ้าจะสามารถกำจัดตระกูลหยางของข้าได้ แต่ทั้งสี่คนนี้จะต้องถูกฝังศพด้วยกันกับพวกเรา! อันที่จริงข้าค่อนข้างอยากรู้อยากเห็น โดยปราศจากพวกเขา พวกเจ้ายังคงสามารถที่จะสืบสายเลือดตระกูลไป่ได้หรือไม่? "


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

146 ความคิดเห็น

  1. #61 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 15:36
    อู้วหูว ยอดเยี่ยมๆ
    #61
    0
  2. #60 วายร้าย (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 12:23
    สุดๆ ต้องจัดหนักๆ
    #60
    0
  3. #59 Tababuya (@Tababuya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:09
    สะใจมาก พวกตระกูลไป่เลวทรามต้องเจอแบบนี้
    #59
    0
  4. #58 The-O (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 23:05
    มันต้องอย่างนี้ซิ โหดได้ใจมาก
    #58
    0