「Fic Inuyasha」Sesshomaru x OC│เจ้าหญิงสีชาด

ตอนที่ 2 : 第2話

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    23 ก.พ. 64

第2話

 

      “อิซานามิ เย็นนี้ไปคาราโอเกะด้วยกันไหม วันนี้มีโปรโมชั่นร้องเพลงได้ตั้งสองชั่วโมงเลยนะ” นักเรียนหญิงเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งพูดขึ้นท่าทีตื่นเต้นพร้อมกับยื่นใบปลิวร้านคาราโอเกะให้ดู

 

         “ขอโทษนะ วันนี้คงไม่ได้ พอดีว่าติดธุระนิดหน่อยน่ะ” เธอตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มเล็กๆ มือหยิบเก็บอุปกรณ์เครื่องเขียนและหนังสือเรียนใส่กระเป๋า จากนั้นหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายไว้ข้างตัวแล้วเดินออกจากห้องเรียนไป ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนและทุกครั้งที่เลิกเรียนเธอมักจะตรงกลับบ้านทันทีนั่นเพราะ…

 

ชิรายูกิ อิซานามิ เด็กสาวนักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่สามารถมองเห็นสิ่งที่เรียกว่า ภูตผี มาตั้งแต่จำความได้ จากเห็นแค่เงาดำรางๆ ตอนนี้กลับเห็นเป็นรูปร่างมีตัวตนชัดเจน ตอนแรกก็รู้สึกตกใจ…นับวันความเคยชินทำให้เธอไม่ได้ให้ความสนใจอะไรมากนัก ภูตผีนี้มีอยู่รอบตัวผู้คนและทุกๆสถานที่ พวกนี้จะอันตรายมากถ้าเผลอไปสบตาเข้านั่นคือเหตุผลที่ต้องปฏิเสธเพื่อนร่วมห้องไปแบบนั้น ยิ่งเธอพยายามเลี่ยงก็ยิ่งพบเจอ

 

‘เจ้า…หญิง…สี…ชาด…’ 

 

ระหว่างเดินอยู่นั้นเสียงเย็นๆดังเข้ามาในหูจนหญิงสาวหยุดชะงักไปโดยที่สายตาก็กวาดมองรอบตัวมองหาอย่างลืมตัว เธอมองเห็นดวงตาขนาดใหญ่อยู่ห่างไปเพียงไม่กี่ก้าว รู้ตัวอีกทีดวงตาขนาดใหญ่ก็เข้ามาประชิดตัวโดยที่ตาประสานตา หญิงสาวกระชับกระเป๋านักเรียนแน่น แขนขาสั่นเทิ้มร่างกายบังคับตัวเองให้รีบหนีออกจากตรงนี้ เมื่อขาทั้งสองขยับก็หลับหูหลับตาวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เธอสัมผัสได้ว่าสิ่งนั้นตามหลังมาติดๆ

หลังจากวิ่งมาได้ไม่นานก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยรู้ตัวอีกทีก็มาหยุดยืนอยู่ตรงต้นซากุระพันปี จู่ๆสายลมเย็นๆพัดผ่านร่างกายของหญิงสาวอย่างแรงจนต้องยกแขนบดบังใบหน้าทว่าตอนที่เอาแขนลงนั้นสถานที่เบื้องหน้ากลับเปลี่ยนไปเป็นสถานที่ที่ไม่คุ้นตาในหัวได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองมากมาย แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมถึงได้มาอยู่ในสถานที่แปลกๆนี้ได้

หญิงสาวสังเกตุเห็นชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาเรือนผมสีเงินที่ยาวมากๆ เครื่องแต่งกายนั้นเป็นชุดกิโมโนสีขาวมีลวดลายสีแดง ขนฟูๆที่พาดอยู่บนไหล่ของเขานั้นดูนุ่มนิ่มจนอยากจะเข้าไปขยำเสียตอนนี้ แต่ก็ต้องสงบใจไว้แค่นั้น อีกสิ่งที่ทำให้เด่นสะดุดตานัยน์ตาสีอำพัน เป็นอีกครั้งที่เผลอสบตากับนัยน์สีอำพันและดูเหมือนว่าชายหนุ่มก็จ้องมองกลับมาเช่นกัน พอรู้ตัวว่าถูกจ้องก็รีบเบนสายตาหนีอย่างช้าๆ

 

แย่ละสิ เผลอจ้องตากับใครก็ไม่รู้อีกแล้ว… 

 

หญิงสาวได้แต่พูดกับตัวเองในใจ ความเงียบทำให้เธอเริ่มเป็นฝ่ายตั้งคำถามขึ้นมาก่อน

 

“อะ เอ่อ…ที่นี่มัน…ที่ไหนกันนะ” เธอพูดขึ้นมาลอยๆ

 

“…” ยังคงไร้เสียงตอบของชายหนุ่ม ความเงียบยิ่งทำให้ได้ยินสายลมที่พัดผ่านรอบตัวชัดขึ้น โดยที่หญิงสาวตัดสินใจหันกลับไปมองชายหนุ่มอีกครั้ง

 

“ดะ ได้ยินรึเปล่—” คำพูดถูกกลืนลงคอไปทันที เมื่อจู่ร่างสูงเข้ามาประชิดตัว เธอถึงกับผงะถอยหนีจนหลังชิดติดกับต้นซากุระไร้ซึ่งทางหนี ทว่า…เมื่อได้เห็นใบหน้าของเขาใกล้ๆไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่สามารถละสายตาจากใบหน้าหล่อเหลานั้นไปได้ ตรงกันข้ามใบหน้าของเธอกลับรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด แต่สุดท้ายก็ต้องรีบสลัดความคิดนั้นทิ้งไป โดยมือก็กระชับกระเป๋านักเรียนแน่น

 

“ยะ อย่าเข้ามานะ ฉันสู้นะ!” หญิงสาวพูดด้วยความกล้าๆกลัวๆและพยายามหลบสายตา

 

“…”

 

“พะ พูดอะไรบ้างสิ!” เธอเริ่มขึ้นเสียงเล็กๆเพราะเขาเอาแต่เงียบใส่ตลอด “นะ นี่— อึก!” คำพูดหายลงคอไปอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มยื่นมือมาคว้าลำคอของเธอจนแทบหายใจไม่ออก

 

“หุบปาก มันน่ารำคาญ” ในที่สุดเขาก็พูดออกมาจนได้…

 

----------- 15% -----------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #7 Atanasia11 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 02:53

    ชอบการบรรยายมากเลยค่ะ รอนะคะ!
    #7
    0
  2. #5 lotlove444 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:44

    อยากอ่านต่อเเล้วมาต่อเร็วๆนะคะ
    #5
    0