[Fanfic] My hero Academia x Sawada tsunayoshi

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 353 ครั้ง
    3 พ.ย. 63

เวลาผ่านไปจนกระทั้ง อายุ 15 กันหมดแล้ว ความแข็งแกร่งของมิโดริยะนั้นพัฒนาได้อย่างดีเยี่ยม ระดับความแข็งแกร่งด้านร่างกายและจิตใจอยู่ในระดับเดียวกับสึนะสมัยศึกชิงแหวนแล้ว ถึงจะใช้เวลานานหลายปี เพราะสึนะให้พัฒนาแบบช้าๆ ไม่ได้ก้าวกระโดดแบบรีบอร์นที่เอะอะอะไรก็ยิงดับเครื่องชนใส่

 

ในวันนี้เป็นวันสบายๆไม่มีเรียน การสอนให้กับมิโดริยะเองก็ให้หยุดพัก ส่วนเพื่อนร่วมห้องที่เคยแกล้งมิโดริยะ ตอนนี้ไม่มีใครกล้ามายุ่งด้วยแล้ว เนื่องจากมิโดริยะเผลอสวนกลับไปจนเกือบแขนหักเลย นั้นอาจเพราะว่าสึนะได้ฝึกเรื่องไหวพริบเกี่ยวกับการโจมตีและสวนกลับไปด้วย

 

สึนะเดินเที่ยวที่เมืองแบบไร้จุดหมาย เพราะเขาไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี วันนี้เป็นวันพักผ่อน จะฝึกร่างกายมันก็ยังไงๆอยู่ เงินที่มีก็มีมากจนสามารถใช้ได้ไปจนแก่เลย เงินที่ใช้อยู่เป็นของออลไมท์ แล้วเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยใช้เงินอยู่แล้วด้วย เลยทำให้มีเงินเก็บที่เยอะมากๆ

 

“หืม?” จังหวะนั้นเองสึนะได้เห็นใครบางคนที่สะดุดตาสึนะอย่างมาก

 

 

‘หู แล้วก็หางจิ้งจอกงั้นเหรอ’

 

สึนะจ้องมองอย่างสนใจ รวมถึงคนอื่นที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วย สักพักก็มีคนเข้าไปคุยกับจิ้งจอกสาวคนนั้น ซึ่งท่าทางเหมือนกับว่ากำลังคุกคามอยู่ ตอนแรกสึนะอยากจะเข้าไปช่วยแต่ว่า เขากลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เหมือนกับว่าจิ้งจอกสาวคนนั้นไม่ได้อยู่ตรงนั้น

 

สักพักสึนะก็สัมผัสได้ถึงจิ้งจอกสาวคนนั้นไปทางอื่นออกห่างจากพวกที่เข้าไปคุย พอเธอพ้นระยะสายตาของคนอื่นๆแล้ว ร่างจิ้งจอกสาวที่อยู่ก่อนนี้นั้นได้หายไป เหมือนกับว่าไม่เคยอยู่ตรงนั้นทำให้คนรอบข้างถึงกับตกใจว่าจิ้งจอกสาวสุดเด่นสะดุดตานั้นได้หายตัวไปแล้ว

 

“ทำแบบนั้นมันเปลืองพลังมากเกินไปนะ” สึนะเดินไปพูดกับจิ้งจอกสาว โดยที่เขาไปอยู่ข้างหลังจิ้งจอกสาวคนนั้น

 

“!?” จิ้งจอกสาวที่ได้ยินเสียงของสึนะก็สะดุ้งหางตั้งอย่างตกใจ

 

“โอ๊ะ ทำให้ตกใจสินะ ขอโทษด้วยนะครับ” สึนะโค้งก้มหัวขอโทษ

 

“ที่บอกว่าเปลืองพลังงานหมายความว่ายังไงคะ” จิ้งจอกสาวถามในจุดที่เธอสงสัย

 

“หากเธอใช้วิธีนี้ในการหลอกล่อศัตรูนะมันจะได้ผล แต่ว่าเรื่องการหนี มันใช้พลังงานมากเกินไป”

 

“…ฉันพอรู้อยู่แล้วคะ แค่ทำให้พวกนั้นตกใจเฉยๆ”

 

“งั้นเหรอครับ ต้องขอโทษที่เข้ามายุ่งนะครับ” สึนะขอโทษด้วยรอยยิ้ม

 

“แล้วทำไมคุณถึงรู้ว่าฉันมาตรงนี้ได้ละค่ะ”

 

“ลางสังหรณ์นะครับ”

 

คำตอบที่จิ้งจอกสาวได้รับมานั้นทำให้เธอหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย กับการที่เธอโดนรู้ตำแหน่งโดยที่บอกว่าเป็นแค่ลางสังหรณ์มันไม่แปลกเกินไปหน่อยเหรอ แต่ว่าลางสังหรณ์ของสึนะมันไม่เหมือนกับว่าของคนอื่น เพราะลางสังหรณ์ของเขานั้นอยู่ในระดับเกินมนุษย์ทั่วไปอย่างมาก

 

จากนั้นสึนะก็แยกตัวออกมา การที่ยุ่งเรื่องของคนอื่นที่ไม่ใช่เพื่อนนั้นไม่ใช่แนวทางของสึนะสักเท่าไหร่ จิ้งจอกสาวรู้สึกว่าสึนะมีความแปลกกว่าคนอื่นจึงทำให้เธอรู้สึกสนใจอยู่ไม่น้อย ก่อนที่จะถามชื่อของสึนะ เลยมีการแนะนำตัวกันเล็กน้อย ทำให้สึนะรู้ชื่อของอีกฝ่ายนั้นคือ มิยาโมโตะ เรนะ

 

“งั้นขอเรียกว่าเรนะจังแล้วกันนะครับ”

 

“…ตามใจนายเลย…ไม่เคยมีใครพูดปกติกับฉันมาก่อนเลย” เรนะพูดด้วยรอยยิ้ม แล้วท้ายประโยคก็แอบพูดเบาๆไม่ให้สึนะได้ยิน

 

เมื่อทำความรู้จักกันแล้วสึนะก็ชวนไปเดินเล่น เรนะเองก็ดูเหมือนว่าไม่มีธุระอะไรจึงยอมตกลงตามสึนะไปด้วย แวะร้านอาหารต่างๆเพื่อซื้อของกินด้วย ส่วนคนออกจ่ายก็เป็นสึนะ การที่จะให้ผู้หญิงออกเงินให้มันก็ดูเสียศักดิ์ศรีของความเป็นชายหมดดิ

 

พอใกล้จะตกเย็นต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน แน่นอนว่าไม่ลืมแลกเมลกันเผื่อได้พูดคุยกันอีก ระหว่างทางกลับบ้านก็นึกเกี่ยวกับตารางฝึกให้กับมิโดริยะ เพราะอีก 10 เดือน จะถึงเวลาที่จะต้องไปสอบที่ UA เป็นโรงเรียน ม.ปลายที่มิโดริยะอยากจะเข้า

 

ส่วนสึนะนะเหรอเขาได้รับเชิญเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษในฐานะของลูกบุญธรรมของออลไมท์ ถึงจะดูไม่ยุติธรรมดซะเท่าไหร่ แต่มันก็ช่วยไม่ได้เพราะเรื่องการเข้าเรียนนั้นถูกดำเนินการไปแล้วด้วย แม้ว่าไม่อยากจะเข้าไปเรียนสักแค่ไหนก็โดนบังคับเข้าเรียนที่แห่งนั้นอยู่ดี

 

หลายวันต่อมาเป็นวันที่มีการสอบถามที่เรียนต่อว่าจะไปต่อที่ไหนกัน ซึ่งทุกคนในห้องนั้นอยากจะเป็นฮีโร่ กันหมด นั้นทำให้บาคุโกเริ่มอวดเบ่งตัวเอง เพราะว่าเขาจะเข้าไปเรียนโรงเรียน UA นั้นทำให้เพื่อนๆในห้องต่างพากัน ตกใจเพราะการสอบเข้าถือว่ายากเอามากๆ

 

“ว่าไปแล้วมิโดริยะก็จะเข้าด้วยสินะ” อาจารย์ได้อ่านกระดาษที่มิโดริยะส่งไป

 

“ว่าไงนะ!”

 

“คนไร้อัตลักษณ์เนี่ยนะจะเข้าUA”

 

พวกเพื่อนร่วมชั้นต่างพากันหัวเราะเยาะเย้ยมิโดริยะกันหมด แม้ว่าศักยภาพด้านร่างกายจะดีกว่าแต่ก่อนมาก ถึงอย่างนั้นทุกคนก็ยึดติดเรื่องอัตลักษณ์กันอย่างเดียว เลยเมินเฉยต่อความแข็งแกร่งของร่างกายกันหมด บาคุโกที่หงุดหงิดเลยมาระเบิดโต๊ะของมิโดริยะทันที

 

ตูม!

 

“บาคุโก คิดจะทำอะไร” สึนะเอื้อมมือไปจับข้อมือของบาคุโก

 

“อย่ามายุ่งนะ ไอทูน่า! แกเองก็ไม่ต่างกัน! อย่ามาหย่ามฉันให้มาก-”

 

“บาคุโก หยุดเดี๋ยวนี้นะ ยางิ ได้รับสิทธิเข้าเรียนที่UA โดยไม่ต้องสอบเข้า” อาจารย์เอ่ยขัด

 

“ว่าไงนะ! ไอคนไร้อัตลักษณ์แบบนี้เนี่ยนะ!” บาคุโกหันไปโวยวายกับอาจารย์

 

“ยางิไม่ได้ไร้อัตลักษณ์สักหน่อย แค่เขาไม่ได้ใช้ออกมาเท่านั้น แถมอัตลักษณ์ของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าของเธออีกนะ บาคุโก” อาจารย์พูดเหมือนกับว่าเคยเห็นพลังของสึนะมาแล้ว

 

“เห่อ น่ารำคาญ อัตลักษณ์กันอยู่ได้ แค่อัตลักษณ์มันตัดสินชีวิตคนได้หรือไง” สึนะพูดอย่างเหนื่อยใจ

 

“ก็เออสิ! หากไม่มีอัตลักษณ์ก็เป็นแค่คนไร้ค่า! ไม่มีค่าพอจะมีชีวิตด้วยซ้ำ!” บาคุโกตอบแบบเดือดๆ

 

“…บาคุโก”

 

หมับ!
 

“อัก! ปล่อยนะโว้ย!” สึนะได้ทำการจับคอบาคุโกแล้วยกตัวขึ้น

 

“นายเคยพูดสินะว่าอยากจเหนือกว่าออลไมท์”

 

“เหอะ แน่นอนสิโว้ย! ไม่ว่าใครก็อยากจะเป็นแบบออลไมท์ แต่ฉันเนี่ยแหละจะเหนือกว่าออลไมท์ให้ดู!”

 

“นิสัยวิลเลินเนี่ยนะ? จะเหนือกว่าออลไมท์” คำพูดของสึนะทำให้บาคุโกถึงกับนิ่งไปเลย

 

“ส-สึนะคุง” มิโดริยะที่เห็นท่าทางของสึนะก็เรียกอย่างลนลาน

 

“แกจะแข็งแกร่งกว่าใครก็ช่าง แต่ว่าการกระทำของแกนะ ก็ไม่ต่างอะไรกับวิลเลินเลย…พวกแกก็ด้วย! อะไรก็อัตลักษณ์กันอยู่ได้! เมื่อก่อนคนเราไม่มีอัตลักษณ์ก็ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุข แต่ดูตอนนี้สิ! อาชญากรรมเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ฮีโร่ที่ทำเรื่องสกปรกเองก็มี! ถ้ามีพลังแล้วคิดได้แค่นี้ละก็ เลิกที่จะเป็นฮีโร่ไปเถอะ”

 

ประโยคที่สึนะเอ่ยออกมาอย่างยาวเยียด ทำเอาคนในห้องต่างพากันอึ้งๆ เพราะไม่คาดคิดว่าจะมีคนกล่าวว่าร้ายเกี่ยวกับอัตลักษณ์ได้มากขนาดนี้ พวกเขาเองก็ไม่เคยเห็นอัตลักษณ์ของสึนะด้วยเหมือนกัน บาคุโกที่โดนจับคอไว้ ถึงจะไม่อยากจะยอมรับ เพียงแค่ร่างกายอย่างเดียวก็เหนือกว่าเขาแล้ว

 

ความคิดเรื่องค่าของคนถูกอัตลักษณ์มาใช้เป็นตัวตัดสินเป็นอะไรที่สึนะโกรธเป็นอย่างมาก เขาอยากจะทำลายระบบสังคมในตอนนี้เอามากๆ เรียกว่าความแข็งแกร่งของอัตลักษณ์คือความถูกต้อง เป็นอะไรที่ปัญญาอ่อนอย่างมาก ขนาดออลไมท์เองก็มีความพยายามจะช่วยเหลือมากกว่าคิดเกี่ยวกับอัตลักษณ์เสียอีก

 

แม้ว่าบางครั้งออลไมท์ดูจะสนใจเรื่องอัตลักษณ์อยู่บ้าง แต่นั้นเป็นเรื่องเฉพาะกิจ อย่างการสืบทอดอัตลักษณ์ สึนะที่เห็นว่าอีกฝ่ายไม่สำนึกที่เขาพูดเลยแม้ต่อน้อยก็โยนร่างอีกฝ่ายให้ไปหน้าห้อง แล้วไปนั่งที่ของตัวเอง คนอื่นๆก็ไม่อยากจะเข้ายุ่งเพราะกลัวสึนะกันหมด

 

เมื่อเลิกเรียนสึนะแยกตัวไปเดินเล่นในเมือง ไม่มีการฝึกให้กับมิโดริยะ ถือว่าเป็นวันพัก พวกบาคุโกก็ไปทำตามทางของตัวเอง สึนะเดินเล่นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ยินเสียงระเบิดในย่านการค้า สึนะที่เห็นว่ามันอยู่ใกล้ๆเลยลองเดินเข้าไปใกล้ๆดูว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“!? บาคุโก!”

 

ภาพตรงหน้าของสึนะในตอนนี้คือ บาคุโก เพื่อนร่วมชั้นของเขากำลังถูกวิลเลินที่น่าจะมีอัตลักษณ์คือโคลนกำลังกลืนกินร่างของบาคุโกเอาไว้อยู่ พวกฮีโร่ในตอนนี้ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเข้าไปช่วยเหลือบาคุโกเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งได้มีเด็กผมสีเขียวคนหนึ่งวิ่งเข้าไป

 

ท่ามกลางสถานการณ์ความวุ่นวายในครั้งนนี้กลับมีคนวิ่งเข้าไปช่วยเหลือ พอสึนะเพ่งมองดูดีๆ ก็พบว่าเป็นลูกศิษย์อันดับหนึ่งของเขา มิโดริยะ อิซุกุ วิ่งเข้าไปโยนกระเป๋าใส่หน้าของวิลเลินโคลนจนให้บาคุโกหลุดจาการจับกุมเล็กน้อย แล้วพยายามพาตัวบาคุโกออกมา

 

ฟึบ!

 

“เจ้าลูกศิษย์บ้า! จะเข้ามาช่วยก็คิดก่อนวิ่งสิ!” สึนะวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วอีกคน

 

“ขอโทษครับ! ร่างกายของผมมันขยับไปเอง”

 

“ชิ ช่วยไม่ได้ มิโดริยะ ถอยออกไปก่อน ฉันจัดการเอง”

 

พรึบ

 

ทันใดนั้นเอง ก็มีไฟสีส้มจุดออกมากลางหน้าผากของสึนะ แล้วมีถุงมือปรากฏออกมาที่มือของเขาเป็นถุงมือสีดำ แถมยังมีหูฟังที่ไม่รู้มาจากไหนโผล่ออกมาอีก แววตาของสึนะที่ปกติจะดูอ่อนโยน แม้ว่าจะออกเย็นชานิดหน่อย ตอนนี้กลับกลายเป็นแววตาที่นิ่งๆ ราวกับท้องนภาที่กว้างใหญ่ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 353 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

531 ความคิดเห็น

  1. #469 Red_Tsubaki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2563 / 15:41
    สะอึกเลยเด้~ โดนทูน่าสวนด้วยคำพูดอย่างเดียวก้หน้าชากันเป็นเเถบ555555
    #469
    0
  2. #459 mainajaah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 22:02
    จุกกันไปเป็นแถว
    #459
    0
  3. #451 Rin del Polaris (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 22:45

    แงงงงงง สึคุงของช้านนนน!!!

    #451
    0
  4. #450 bankdvd8 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 21:47
    ค้างงจาดดดเเ
    #450
    0
  5. #447 ThisIsMy1Tab (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 06:57

    ค้างงงจัดดดดด~~~~
    #447
    0
  6. #446 Taneeka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 22:00

    ค้างงงงงงงงงงงงงง

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-03.png

    #446
    0
  7. #445 Taneeka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 21:49

    รักเลยอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #445
    0
  8. #444 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 11:32
    ชอบสิ่งที่น้องพูดจังค่ะ~
    #444
    0
  9. #442 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 07:59

    รอน้าาาาา

    #442
    0
  10. #441 Narukani (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 05:47
    เรนะจ๋าาาาาาาาาาาาา
    #441
    0
  11. #440 Jamebon2318 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 03:33
    รอตอนต่อไป
    #440
    0
  12. #439 Yukinong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 23:19
    ป๋าขาาา ป๋าจะโชว์เทพพ
    #439
    0
  13. #438 scp-000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:26
    อื่ม..... ตัดจบ!? ปราณละครไทย!!!
    #438
    0
  14. #437 dubfijokkh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:25

    จำตอนเก่าไม่ได้แต่เมียนี่คนเดิมใช่ปะ

    #437
    0
  15. #436 pimmadakiddee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:18

    แรกพบกับน้องเรนะความน่าประทับใจดูจะติดลบสินะ...
    //นี่แหละคือสีสันของชีวิต(เกี่ยว?)
    #436
    0
  16. #435 อาซามิ ซากะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:17
    เป่าบาคุโกไปพร้อมไอวิลเลินเลย!!!!!!
    #435
    0
  17. #434 Ghost of Death (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:13

    สนุกมากครับ
    #434
    0
  18. #433 Miracle_Angel​ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 22:13
    ในที่สุดนางเอกของเราเรนะจังก็ออกแล้ว รอตอนต่อไปนะค้าา
    #433
    0
  19. #383 นักอ่านสายขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 03:16
    ออกจะเก่งไปนิด ต่อยออไมล์ปลิวได้
    #383
    0
  20. #372 เงา(ไรนาม) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 11:52

    มิ...มิติใหม่https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #372
    0
  21. #361 KimTmmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 11:37
    มิเนตะคงโวยวายแน่ๆตอนที่ทูน่าลูบหัว คงยืนกัดผ้าเช็ดหน้าแน่ๆ
    #361
    0
  22. #290 soso08177 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 21:09
    ต้อง ม.ปลาย ไม่ใช่รึ
    ยูเอ อะ
    #290
    2
    • #290-1 TheDragonLight(จากตอนที่ 3)
      17 ธันวาคม 2562 / 13:02
      นั้นพูดถึงเรื่องตอนม.ต้นนะ
      #290-1
  23. #106 SansOkamiHearts. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 12:12

    พาหญิงเข้าตี้

    #106
    0
  24. #17 malefactor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 09:56
    มีรางว่าวิลเลินจะเข้าพวก อืมม์~ดาบิ? สเตน?
    #17
    1
    • #17-1 Zanzar(จากตอนที่ 3)
      17 พฤษภาคม 2562 / 12:29
      สโตน เมคาแน่เลย
      #17-1
  25. #16 tingtingg4213 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 01:30
    ภาพมิเนตะกัดผ้าเช็ดหน้าหลั่งน้ำคาเพราะความอิจฉาลอยแว้บเข้ามาเลยค่ะ 5555
    #16
    0
  26. #13 Nazzga2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:42
    ตอนสึนะลูบหัว ภาพหน้ามินาเตะกับเดนกิแค้นนี้ลอยแต่ไกลเลย
    #13
    0
  27. #12 ws-oppo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 18:06
    ซึ้งเลยตอนนี้ ชอบตอนที่สึนะพูดมากเลย
    #12
    0