หมดใจ

ตอนที่ 7 : sf Jinson ดีกันนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ส.ค. 61

จินยอง:แจ็คสัน!!!ตื่นขึ้นมาได้แล้วนายต้องเดินทางไปรับรางวัลนะ
แจ็คสัน:แต่เค้าง่วงนี้น่าจินยอง
จินยอง:ตื่นได้แล้วครับทำไมขี้เซาจัง
แจ็คสัน:ก็เค้าเหนื่อย
จินยอง:เหนื่อยอะไร เมื่อคืนเค้าทำคนเดียวเถอะ
แจ็คสัน:ย๊า!!! ปาร์ค จินยอง
จินยอง:ฮ่าฮ่า ฮ่า ร่างสูงหัวเราะกับท่าทีของคนในอ้อมกอดที่กำลังบึนปากส่งสัณญานงอนออกมา
แจ็คสัน:เค้างอนนายแล่ว เค้ากลับมาไม่ตองมาหาเค้าเลยนะ ไม่ให้กอดแล้วด้วย หึ
จินยอง: โอ๋ โอ๋ เค้าล้อเล่น ถ้าตะเองไม่ให้เค้ากอด เค้าจะไปกอดคนอื่นน๊าาา
แจ็คสัน: เออ อยากไปกอดใครก็เชิญ
ร่างบางผลักร่างสูงออกแล้วพุ่งตัวเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
จินยอง:อะอ้าว
เมียงอน!!!!ฉิบหายละ
ก็อก ก็อก จั่นจ้านยองขอโทษ
เงียบ........
จินยอง:เมียจ๋าาาาาาา
เงียบ.........
จินยอง:ที่รักกกกกกกกก
แจ็คสัน:ไปเลยออกไปจากห้องเค้าเลย ถ้าเค้าออกไป อย่าให้เห็นหน้านะ
จินยอง:เค้าไม่ไป เค้าขอโต้ดดด
แจ็คสัน:ไป ออกไป ไปกอดคนอื่นเลยนะ
จินยอง:ง่าาาาาา
แจ็คสัน:ไม่ต้องมาง่า ไปเลยไป๊
ตื้ด ตื้ด
สายเรียกเข้า อิมแจบอม
จินยอง:ฮัลโหล
แจบอม:นายอยู่ไหน กกเมียอยู่เหรอ
จินยอง:ย๊าาอย่ามากวนประสาท มีธุระอะไร
กูจะไปง้อเมียต่อเว้ย
แจบอม:เข้ามาบริษัทหน่อยเมเนเค้ามีเรื่องจะคุย
จินยอง:รีบป่ะ
แจบอม: มาก มาเร็วๆ
จินยอง: เออๆ
กลับมาค่อยง้อก็ได้ว่ะ
แจ็คสันPART
ทำไมเงียบไปละ
แกร็ก
จินยอง จินยองอ่าาาา
เงียบ...............................ง
ย๊าไอ้บ้า ไปจริงเหรอ หืมมมมมม
ร่างบางวิ่งออกจากห้องน้ำไปคว้าโทรศัพท์เครื่องหรูโทรหาแฟนหนุ่มรอสายสักพักก็ไม่รับแล้วมันก็ตัดไปเอง
ได้ จินยอง ได้ จะเล่นแบบนี้ ใช่ไหม ด้ายยยยยยย
จินยองPart
ร่างสูงเคลื่อนตัวรถเข้าสู่ช่องทางการจอด เสียงที่ดังขึ้นเรียกความสนใจตัวเจ้าของให้มองหา
ติ้ง
จินยอง:เอ้ อยู่ไหนวะ
ร่างสูงมองหาเจ้าโทรศัพท์เจ้าปัญหาที่หายไป จนเจอ
เสียงข้อความเข้าเรียก
เมียจ้า sent messenger
"ถ้าไม่คิดจะง้อ คิดจะไปแบบนี้ กำลังจะบอกเค้าใช่ไหมว่าตัวจะเลิกกับเค้า
ได้ !!!!! งั้นเราเลิกกัน เค้าจะไปหาผัวใหม่ที่จีน"
เมียจ้า Block คุณ
จินยอง:ง่ะ อีเมียยยมึงเป็นอารายยยยยยยย
ติ้ด ติ้ด ติ้ด
เบอร์ก็บล็อคกูอี้กกกกก
ตื้ด ตื้ดดด ตื้ด อิม แจบอม
แจบอม:ถึงไหนแล้ว เมเนเค้าถาม
จินยอง:โอ้ยยยถึงแล้วโว้ย
แจบอม:หงุดหงิดห่าไร ทะเลาะกับเมีย เอาหน่าค่อยง้อขึ้นมาเร็วๆ
จินยอง:แต่.....
วุ้ย แต่เมียบอกเลิกกูเว้ยยยยยยยยยยย
3วันผ่านไป เมียยังไม่หายงอนเพราะเมียยังไม่กลับ เมเนฮยองบอกแจ็คสันเลื่อนไฟล์ไม่ยอมกลับ ง่ะเมียงอนขั้นสุด
แจบอม:ใจเย็นน่า แจ็คสันไม่หาผัวใหม่หรอก
จินยอง:ย๊า อิม แจบอม
แจบอม:ฮ่าฮ่า ฮ่า อ้าว มาร์คจะไปไหนครับ
มาร์ค:เค้าจะหาแจ็คสัน แจ็คสันโทรมาบอกให้ไปรับที่สนามบิน
จินยอง:ห่ะ แจ็คสันกลับมาแหละอ่อ แล้วทำไมไม่โทรฉันว่ะ
มาร์ค:เราไม่รู้
แจบอม:เค้างอนมึงอยู่ ที่รักมานี้มะ ให้จินยองมันไปไปรับเถอะ ให้ผัวเมียเค้าเคลียร์กัน
มาร์ค:จะดีเหรอแจ็คสันจะโกธรเค้ามะ
แจบอม:ไม่หรอก เราไปกินเนื้อย่างดีกว่า ตะเองบ่นอยากกินไม่ใช่เหรอ
มาร์ค:ไปไป เราฝากไปรับแจ็คสันด้วยนะจินยองอ่า
แจบอม:ง้อให้ได้นะมึง
จินยอง:ขอบใจ
สนามบิน
แจ็คสัน:เมื่อไรมาร์คจะมาเนี้ย
จินยอง:อะแฮ่ม
แจ็คสัน:จินยอง
ร่างบางทำท่าจะเดินหนีแต่ถูกแขนแกร่งคว้าเอาไว้ซ่ะก่อน
แจ็คสัน:ปล่อยนะ
จินยอง:ไม่ปล่อย ไปคุยกันดีๆ
แจ็คสัน:ไม่ เราเลิกกันแล้วนะ
จินยอง:ไม่ ไปคุยกันดีๆ
ร่างสูงลากร่างบางออกจากสนามบินตรงไปยังตัวรถ ร่างสูงเปิดประตูรถผลักร่างบางเบาๆให้ขึ้นไป ก่อนจะอ้อมไปเก็บกระเป๋าของร่างบ่างที่หลังรถ
จินยอง:เป็นอะไร หายงอนเค้ารึยัง เค้าขอโทษ
แจ็คสัน:เงียบ
จินยอง: เฮ้อออ ที่รัก
แจ็คสัน: ฮึก ฮึก ตัวเองถอนหายใจใส่เค้าเบื่อกันแล้วใช่ป่ะ
จินยอง:เฮ้ยป่าวๆ โอ๋ โอ๋ นะครับ
แจ็คสัน:วันนั้นนึกจะไปก็ไป ไม่ง้ออย่างเคย โทรไปก็ไม่รับ ฮึก ฮึก หมดรักกันเห็นๆ
เมียกูขี้มโนจังวะ
จินยอง:อ่าาาา ไม่ใช่แบบนั้น
แจ็คสัน:ไม่ใช่แบบนั้นแล้วเป็นแบบไหน
จินยอง: ไอ้แจบอมโทรตามเค้าให้เข้าบริษัท เค้าเลยรีบไปตอนที่จั่นโทรมาเค้าก็ไม่ได้ยินแถมโทรศัพท์มันก็หล่นไปใต้เบาะด้วย
แจ็คสัน:หึ
จินยอง:หายงอนนะครับ
แจ็คสัน:เราไม่ได้งอน เราแค่น้อยใจ นยองไม่เหมือนเดิม
จินยอง:หืออ เค้ายังเป็นนยองคนเดิมของที่รักเสมอนะครับ
แจ็คสัน:หึ
จินยอง:หรือต้องให้พิสูจน์
แจ็คสัน:พิสูน์อะไร
จินยอง:ยังงี้ไง
ร่างสูงกระโดดขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว พลางกระตุกกระชากเสื้อผ้าของร่างบางออกจนเปล่าเปลือย ปากหยักตะบมจูบอย่างบ้าคลั่งและอ่อนโยนสลับกับไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

4 ความคิดเห็น