หมดใจ

ตอนที่ 3 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    29 มิ.ย. 61

ในเช้าอีกวันที่ต้องแสนสดใสแต่เปล่าเลยในวันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มเชื่อได้ว่าวันนี้ต้องมีฝนตกแน่ๆ หนึ่งชีวิตกำลังหลับใหลกับการร้องไห้ที่หนักหนาเมื่อคืน กับอีกหนึ่งชีวิตที่เป็นความลับ ที่ยังไม่มีใครรู้
ร่างเล็กลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าอิดโรยค่อยๆพยุงตัวเองแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อรู้สึกปวดหัว คิดแล้วน้ำตามันก็พาลจะไหลออกมาทุกที เมื่อร่างเล็กคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ประโยคที่ตัดเยื่อใย รูปภาพที่แสดงถึงการนอกใจ การหมดรักของอีกคน
มาร์ค:ฮึก...
น้ำใสเอ่อล้นที่ขอบตาที่บวมเป่ง แล้วค่อยๆหบดแหมะลงบนหลังที่กอบกุมกันเอง ทำไมนะคนที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นคนที่รักสุดหัวใจต้องทำกับเขาขนาดนี้ ทั้งๆที่ตัวเองพยายามที่จะไม่รั้งเอาไว้ รัก.....ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าหมดรัก อยู่.....แม้เขาจะไม่ต้องการ ทน....ทั้งๆที่ก็ณู้ดีว่ายังไงวันแบบนี้ก็ต้องมาถึง มือเรียวยกขึ้นลูบหน้าท้องที่ยังคงแบราบ ทั้งๆที่กำลังมีอีกหนึ่งชีวิตกำลังเติบโตอยู่ในนั้น หนึ่งชีวิตที่เกิดมาจากความรักของตนเองกับคนที่เคยคิดจะฝากชีวิตเอาไว้ คิดว่าที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ว่าเราจะรักกัน....ตลอดไป
.........แต่ มันก็แค่เรื่องที่"โกหก"
เริ่มต้นจากเพื่อนที่ดีที่สุดพัฒนามาเป็นคนรัก เเล้วเพราะอะไรน่ะที่ทำให้อีกคนเปลี่ยนไป
เพราะว่าอะไร.......
ร่างบางหยุดความคิดไว้ชั่วขณะ เพราะอาการอยากคายของเสียเริ่มตีตื้นมาจุกที่ลำคอระหง ร่างบางลุกด้วยความรวดเร็ว พุ่งตัวไปยังห้องน้ำก่อนโก่งคออาเจียน ใบหน้าแดงก่ำ ด้วยความทรมาน
มาร์ค:โฮก แหวะ....อึก โฮก....
ใบหน้หวานฟุบลงนาบแขนที่เกาะขอบชักโครกลงน้ำตาลื่นขี้นมาที่ห่างตาสวย ร่างเล็กก็ค่อยๆใช้มือเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้มและใช้สายตามองหาร่างสูงอย่างคาดหวัง หวังว่าจะมาอยู่ข้างๆกัน แค่นั้น...... แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ถ้าอยากจะเห็นคงจะมีแต่ในความฝันสินะ ร่างเล็กจึงค่อยๆลุกขึ้นแต่ก็ต้องหน้าเบ้เพราะความเจ็บ"ซี๊ดดดด" เลือดที่แดงค่อยไหลออกจากข้อเท้า ที่ไม่รู้ว่าไปโดนอะไรมาร่างเล็กค่อยๆเดินออกจากกห้องน้ำอาการเวียนหัวเริ่มเล่นงานเมื่อร่างบางยืนได้ไม่นานพอตั้งหลักได้ก็ค่อยๆพาตัวเองออกตัวห้องน้ำได้ร่างบางเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่แล้วกลับเข้าไปที่เดิมมือบางเอื้อมมือไปเปิดฝักบัว สายน้ำใสแสนเย็นที่กำลังล้างร่างกายของตัวเอง
'ร่างกายสบายแต่เหมือนหัวใจกำลังป่วย'
เมื่อร่างเล็กเสร็จภาระกิจในห้องน้ำนั้นค่อยเดินออกมาแม้จะรู้สึกหวิวๆที่หัวใจและดูเหมือนว่าตัวเองกำลังจะมีไข้แต่ก็ได้กัดฟันเดินต่อไป
ร่างบางกำลังเดินออกจากห้องนอนด้วยหัวใจที่หดหู่ใจกระตุกเมื่อหูมันดันได้ยินเพียงแต่ได้ยินเสียงแว่วๆออกมาจากตรงระเบียงร่างบางค่อยๆเดินด้วยหัวใจที่เต้นแรง
ร่างกายชะงักทันทีเมื่อสิ่งที่เห็น   ภาพของร่างสูงที่กำลังยืนกอดหญิงสาวร่างบางพร้อมกับพรรณนาคำว่ารักออกมาจากปากทุกคำทุกประโยคที่เอ่ยออกมาจากปากของร่างสูงที่กำลังทำร้ายร่างบางที่กำลังเเอบฟังอยู่
เมื่อร่างสูงเอ่ยออกมาว่า
แจบอม:ที่นี้คือบ้านของเรานะครับ เยริ เราจะย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นี้ นะครับ
เยริ:จริงเหรอค่ะ ขอบคุณค่ะที่รัก จุ๊บ
ประโยคที่ได้ยินเมื่อกี้นี้เขาก็เคยได้รับมัน ร่างบางกลั้นสะอื้นสายตาได้แต่มองภาพของร่างสูงที่ตอนนี้กำลังจะโน้มหน้าเข้าใกล้ร่างบ่างในอ้อมกอดริมฝีปากที่กำลังจะสัมผัสกัน ร่างบางกำลังสั่นเทิ้มไปด้วยอารมณ์ของความเจ็บจี๊ดที่อกข้างซ้าย
ขาเริ่มขยับออกอย่ารวดเร็วเขาไม่ต้องการเห็นภาพที่บาดตาบาดใจเร็วขนาดนี้ มันเร็วไป ร่างบางวิ่งออกมาจากคอนโดด้วยใจที่บอบซ้ำ.........ทำไมน่ะทั้งๆที่ตั้งใจไว้เเล้วเชียวแต่ทำไมทำไม่ได้
ร่างบางได้แต่คิดในใจ   ฟ้าวันนี้ก็แสนเป็นใจเหลือเกินหยดน้ำใสๆค่อยๆล่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าด้านบนฟ้ากำลังปลอบใจหรือซ้ำเติมใครกันแน่     ขาเรียวได้แต่วิ่งออกมาจากคอนโดอย่างคนไร้สติร่างกายที่เปียกปอนกับหัวใจที่ร้าวราน
แต่เหตุการ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเสียงบีบแตรรถทำให้ร่างบางที่กำลังวิ่งไปร้องไห้ไปหันขวับมาทางต้นเสียงทันทีภาพที่เห็นคือรถคันหรูกำลังพุ่งเข้ามาใกล้ถึงตนเองสองขาหยุดแล่วค่อยๆหลับตาลงสงบใจรับแรงกระแทก สิ่งที่เขานึกถึงเป็นสิ่งสุดท้ายคือร่างสูงที่คุ้นตาผู้เป็นเจ้าของหัวใจ
มาร์ค: ลาก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #2 แม่งูเอ๋ยยย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 14:09

    ทำไมเเจบอมเลวแบบนี้ว่ะ!!

    #2
    0