ตอนที่ 3 : ༻CHAPTER 3༺

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    24 มี.ค. 62




CHAPTER 3

“ฮู้วววว สนุกสุดไปเลยย!

“เอาอีกก”

“มันโคตรว่ะ!

 

          เสียงเชียร์ดังขึ้นสนั่นไปทั่วงานปาร์ตี้แห่งนี้ เธอยิ้มรับก่อนจะโบกมือลาผู้คนมากมายแล้วเดินลงจากเวทีท่ามกลางความเสียดายมากมาย เพราะไม่บ่อยนักที่ดีเจอายุน้อยแต่ชื่อเสียงโด่งดังจะมาเล่นตามงานอีเวนท์เท่าไหร่ ส่วนใหญ่เธอมักจะนั่งอยู่ในห้องอัด และช่วยทำเพลงให้เหล่าศิลปินนักร้องมากกว่า

 

“เอ่อ..ขอโทษนะคะไม่ทราบว่าห้องน้ำไปทางไหนหรอคะ”

“ทางนั้นครับ”

 

        เธอหันไปตามนิ้วที่ชี้ก่อนจะเอ่ยขอบคุณแล้วเดินไปตามทาง “เดี๋ยวครับ!” ชายคนเดิมรั้งเธอไว้ก่อน “ผมขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมครับคือผมเป็นแฟนคลับคุณมานานแล้ว” เธอยิ้มบางๆก่อนจะเซ็นลายเซ็นให้ทันที แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

 

“หืม?

 

        เธอว่าก่อนที่เธอจะเข้าห้องน้ำไปด้านนอกห้องมันไม่ได้เป็นแบบนี้นี่ แล้ทำไมทั้งอ่างล้างมือ หรือกระจกดูจะเปลี่ยนไป เธอหันกลับไปมองห้องน้ำที่พึ่งออกมา “บ้าน่า” นี่ก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน! ก่อนที่เธอจะตื่นตระหนกไปมากกว่านี้ เงาสะท้อนจากกระจกของเธอทำให้ต้องสติหลุดหนักกว่าเดิม

 

“ยัยหน้านิ่งนี่เป็นใคร!?

       แต่ในห้องนี้ก็ไม่มีใครอื่นนอกจากเธอนี่ ภาพของหญิงสาวเรือนผมสีฮันนี่บัตเตอร์บลอนด์ยาวเลยบ่ามานิดๆดูนุ่มสลวย ดวงตาคมโตสีบลูเกรย์อ่อนๆ จมูกโด่งเชิดรั้น รับกับริมฝีปากบางสีแดงอมชมพูธรรมชาติ ผิวเนียนขาวสว่างยิ่งพอต้องแสงไฟแล้วยิ่งดูมีออร่าวิ้งๆ อยู่ตลอดเวลา “อย่างกับตุ๊กตาแหนะ” เธอเอ่ยเบาๆ ร่างนี้น่าอิจฉาชะมัดเหมือนกับตุ๊กตาที่เทพแห่งความงามบรรจงสร้างมาอย่างงั้นแหละ

 

“แต่งตัวโคตรไม่เข้ากับหน้า”

 

       หน้าก็เด็กนะแต่แต่งตัวเป็นพนักงานออฟฟิตสุดเนี๊ยบไปได้ ว่าแต่สรุปคือเธอมาสิงร่างยัยนี่ใช่ไหมเนี่ย “หะหัวหน้าสวัสดีค่ะ” เธอหันไปมองหญิงสาวที่พึ่งเข้ามา ปกติร่างที่เธอสิงอยู่น่ากลัวหรอทำไมต้องทำหน้ากลัวเธอด้วย

 

“อะ

 

          จู่ๆภาพความทรงจำของร่างนี้ก็เข้ามาในหัวเหมือนกับฉายหนังตั้งแต่เด็กจนโต “หัวหน้าเป็นอะไรรึเปล่าคะ” นึกว่าจะเจ็บเหมือนในนิยายแหะ แต่ก็ไม่นี่นามันเหมือนนั่งดูหนังซะมากกว่า “เปล่าไม่มีอะไร” เธอเอ่ยตอบไปแค่นั้นก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานตัวเองตามความทรงจำ

 

     อาตกใจนิดๆนะที่พล็อตแฟนฟิคนิยายแนวทะลุมิติจะมาเกิดกับตนเอง ถึงตอนนี้เธอจะดูไม่เหมือนคนที่ตกใจสักเท่าไหร่ก็เถอะ มันคงเป็นผลพวงของร่างนี้ที่นิสัยโคตรจะนิ่ง และเย็นชา ทำให้เธอรู้สึกจะมีปัญหาด้านการแสดงออกทางอารมณ์นิดๆ แต่อยู่ไปเรื่อยๆคงจะดีขึ้นเอง

 

 

       มาพูดถึงร่างนี้กันบ้าง ร่างนี้ชื่อ โยชิกะ อายาโนะ หน้าโคตรฝรั่งแต่ชื่อโคตรญี่ปุ่น หัวหน้าฝ่ายโปรแกรมเมอร์ของบริษัทชื่อดัง นิสัยก็อย่างที่บอกไป แถมยังเจ้าระเบียบและโหดสุดๆ จนลูกน้องกลัวกันหมด ให้ตายเป็นคนที่ไม่มีสีสันในชีวิตเอาซะเลย เธอเบ้ปากนิดๆก่อนจะมองจอคอมที่เต็มไปด้วยโค้ดภาษาซีเต็มไปหมด ถึงร่างนี้จะช่วยให้เธอรู้ว่ามันคือโค้ดอะไรแต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็น

 

 

       ประเด็นคือ เธอไม่มีวันนั่งหลังขดหลังแข็งเขียนอะไรแบบนี้ทั้งวันแน่ๆ! คิดได้ดังนั้นก็ลุกขึ้นไปเคาะประตูห้องประธานทันที

 

“ว่าไงอายาโนะซังมีเรื่องอะ

“ฉันมาขอลาออกค่ะ”

“อะอะไรนะ!!?

 

        ประธานบริษัทเงยหน้าแทบจะทันที และมองอย่างตกตลึง “อย่าล้อเล่นสิอายาโนะซัง” เธอมองใบหน้าซีดๆของประธาน ก่อนเอ่ยย้ำอีกครั้ง “ขอ-ลา-ออก-ค่ะ” ชัดยัง ไม่อยู่! ยังไงเธอก็ไม่อยู่ที่นี่เด็ดขาด! ไหนๆร่างนี้อายุ 22 แล้วเธอจะได้เข้าผับไปเป็นดีเจในผับซักที! ปกติเล่นตามอีเวนท์เพราะอายุไม่ถึง

 

“มะมีคนมาทาบทามเธอใช่ไหม เขาให้เท่าไหร่!?

“ฉันจะให้เธอมากกว่าสองเท่าเลยนะ!

 

         โอสมเป็นอัจฉริยะด้านเทคโนโลยีจริงๆ ถึงขนาดที่ยอมเสียงบประมาณเพื่อรั้งตัวเธอไว้เนี่ย ความสามารถของอายาโนะไม่ธรรมดาจริงๆ “ไม่ค่ะ ดิฉันอยากออกเอง” แต่เงินรั้งเธอไว้ไม่ได้หรอกนะ บัญชีเงินของอายาโนะน่ะมีมากพอที่จะสร้างบริษัทตัวเองได้แล้ว ก็ยัยนี้ปกติเงินเดือนก็มากอยู่แล้ว ยังมีงานที่รับเสริมมาอีก แต่ดันงก! มีแล้วก็ไม่ค่อยจะใช้ “แต่ว่าทางเรากำลังมีโปรเจคร่วมกับทางวองโกเล่นะ ถ้าไม่มีเธอเราแย่แน่!” วองโกเล่?

 

“วองโกเล่แฟมิลี่?

“ใช่! มาเฟียที่ยิ่งใหญ่นั่นไง เธอไม่สนหรอทำงานกับพวกเขาเราสบายทั้งชาติ!

 

       เสียงเกลี้ยกล่อมไม่ได้เข้าหูเธอสักนิด ช็อคกว่าการทะลุมิติคือการทะลุมิติมาอยู่ในโลกอนิเมะที่ชอบ! แม่เจ้า มีวองโกเล่ ก็ต้องมีสึนะ มีสึนะก็มีรีบอร์น กรี๊ดดด เธออยากเจอ> < ไม่ได้อยากเจอสึนะนะ อยากเจอรีบอร์น!

 

“ขอยืนยันคำเดิมค่ะ”

 

         เอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนเธอจะรีบเก็บของกลับบ้านทันที และเมื่อมาอยู่หน้าคอมเธอก็เริ่มที่จะหาข้อมูลโดยการใช้ความรู้ของอายาโนะในการแฮกดูข้อมูลต่างๆของโลกนี้

 

“กรี๊ดด รีบอร์นแถมปลดคำสาปแล้วด้วยยย”

 

       เธอนั่งปลื้มปริ่มกับรูปบนจอ ภาพของเด็ดชายวัยสิบขวบกว่าๆ ในชุดสูทสีดำที่เสื้อตัวในเป็นสีเหลือง กับหมวกปีกกว้างของเขา น่าร๊ากกก สามีเธอนี่ไม่ว่าเวอร์ไหนก็หล่อจริงเชียว หลังจากกระดี๊กระด๊าไปได้สักพัก เธอกลับเข้ามาอยู่ในโหมดจริงจังอีกครั้ง เธอต้องเริ่มงานของตัวเองถึงจะลำบากตรงต้องเริ่มใหม่จากศูนย์แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเท่าไหร่ แหม คนมันมีฝีมืออ่ะนะทำไงได้

 

 

4 เดือน

 

       ภายในสี่เดือนเธอสามารถไต่เต้าเป็นดีเจอันดับหนึ่งได้เป็นเวลาอันสั้น ทั้งผลงานทางยูทูป หรือการเล่นในงานต่างๆ แม้กระทั่งการแต่งเพลงให้ศิลปินทุกอย่างที่เธอสร้างขึ้นมาล้วนโด่งดังและมีชื่อเสียงค้างเติ่งอยู่บนชาร์ทอันดับเพลงลำดับท็อปทั้งนั้น

 

อ่อ เธอลืมบอก เธอรับอาชีพเสริมเป็นนักแฮกเกอร์ฉายา Cyber ​​Doll รับจ้างขายข่าวตามแต่ประสงค์ลูกค้าต้องการด้วยความสามารถของอายาโนะที่มีอยู่แล้วบวกการที่หัวไวเวลาศึกษาเพิ่มเติมทำให้การเป็นเป็นแฮกเกอร์มือหนึ่งไม่ใช่เรื่องยาก เธอเองก็เริ่มติดใจการแฮกแล้วด้วย มันก็สนุกดีไปอีกแบบ หรือถ้าเบื่อก็ศึกษาการประดิษฐ์ต่างๆ ศึกษาขนาดไหน ก็ต้องบอกว่ารถ Lamborghini Aventador LP750-4 SV SV คันเก่งสีเหลืองสดของเธอถูกปรับแต่งจนเธอกล้าเอ่ยปากเลยว่าคุณภาพการลุยการรบไม่แพ้รถของแบทแมนในหนังแน่นอน

 

พอๆเธอว่าเธอควรไปทำงานได้ล่ะ

 

        ขาเรียวก้าวขึ้นบนแท่นเวทีที่จัดไว้ในผับหรูแห่งหนึ่ง เธออยู่ในชุดเก่ง เสื้อเชิ้ตขาวแขนสั้น เนกไทแดง กระโปรงสั้นลายสก็อตแดงดำ รองเท้าผ้าใบ ใส่เสื้อกันหนาวดำมีฮู้ตตลอดเวลา ใส่โชคเกอร์หนังสีดำ จี้กางเขน เพิ่มเติมจากปกติคือมีผ้าปิดปากสีดำมาใส่ด้วย เพิ่มเอกลักษณ์จริงๆอยากจะเอาหัวมาชเมลโล่มาใส่แบบไอดอลตัวเองในโลกก่อนอ่ะนะ แต่กลัวโดนหาว่าเป็นคนบ้าเลยเอาแค่นี้

.

.

.

.

 เปิดเพลงเพื่ออรรถรส>///<


“เป็นผับที่ดี”

 

       เจ้าของเรือนผมสีบลอนด์ส้ม กับดวงตาคมสีไพลินเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มๆ ในตอนแรกเขานึกว่าจะเจอแต่คนเมาไม่ได้สติ และท่าเต้นกระเด้าพื้นเสียอีกแต่ผิดคาดผับนี้เน้นนั่งจิบ และเต้นแบบพวกฝรั่งวัยรุ่นในแอพ tiktok ของโลกเก่าเขากันมากกว่า “ไปนั่งกันเถอะ” เจ้าของใบหน้าหล่อปานเทพบุตรที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มบางๆ อันเป็นจุดสนใจของทุกคนเอ่ยกับเพื่อนสาวของตัวเอง

 

พวกเขาพาตัวเองมานั่งที่โซนวีไอพี “คนนั้นหรอ”  หญิงสาวเจ้าของผมสีม่วงสว่าง ดวงตาสีฟ้าน้ำเงิน ใบหน้าสวยได้รูปเอ่ยพลางชึ้ไปบนเวทีที่มีดีเจสาวมิกซ์เพลงอยู่ตรงนั้น “อา..ใช่”

 

 

Here we go!

 

         อายาโนะเอ่ยหลังลดเสียงเพลงลงรอจังหวะพีคของเพลง ตรงหน้าเธอคือ Launchpad เครื่องมิกซ์เสียง และแลปท็อป ก่อนจะโดดบนเวทีบิ้วอารมณ์คนฟังจนหูฟังแทบหลุด ข้างล่างเวทีคือเหล่าคนที่มายืนออกันปานนี่คือคอนเสิร์ตและเต้นกันมัน มือซ้ายเธอขยับไปสแครชแผ่นเร็วๆก่อนจะดันเสียงให้สุด

 

LET’S GO! LET’S GO!! LET’S GO!!!

ONE ONE TWO THREE FOUR!

 

        เสียงจากกลองอิเล็กทรอนิกส์ดังกระหึ่มพร้อมควันที่ติดตั้งหน้าเวทีพุ่งขึ้นสูง ทั้งแสงสีเสียงที่อลังการทำให้แต่ละคนเผลอลืมตัวและเต้นปลดปล่อยกันแบบไม่มีใครยอมใคร “Hey! Come on…clap clap clap!” ยิ่งมีดีเจอย่างเธอคอยระเบิดความมันแล้วล่ะก็ “Hands up! Anddd Jump! Jump!” ทุกคนโดดและชูมือตามที่เธอเอ่ย จนเธอยิ้มกว้าง

 

YO! Thank you guys so much I love you guys byeee!

 

 

         หลังจากเพลงสุดท้ายจบลงอายาโนะก็เดินลงจากเวทีทันที แม้จะมีเสียงเรียกร้องให้เล่นต่อก็ตาม แต่ขอโทษตอนนี้เธอโคตรเหนื่อยเลย ทั้งโดดทั้งมิกซ์เสียงไปด้วย ไหนจะตะโกนอีก เหอๆ แต่ก็สนุกสุดๆไปเลย เธอเดินดิ่งมาที่เคาน์เตอร์บาร์ “โค้กแก้วนึงค่ะ”อะไรมาผับแล้วสั่งโค้กไม่ได้รึไง!? ก็เธอไม่ดื่มอ่ะ “เหมือนเดิมเลยนะครับคุณอายะ” บาร์เทนเดอร์ได้แต่ยิ้มเอ็นดูก่อนจะไปหยิบโค้กมาให้

 

“หึ!

 

       เสียงหัวเราะขำๆดังขึ้นข้างๆ จนเธอหันไปมองรีบอร์น!! รีบอร์นตัวเป็นๆนั่งจิบเหล้าอะไรสักอย่างอยู่ข้างๆฉัน!...ซึ่งขัดกับภาพลักษณ์เด็กอายุประมาณสิบสองมากๆ=_=  ที่เจ้าตัวสามารถมานั่งจิบเหล้าในผับสบายใจแบบนี้คงไม่พ้นใช้อำนาจมืดในการเข้ามาแหง

 

“คุณรีบอร์นคะหันมาสนใจแนนซี่หน่อยสิ~

 

       แน่นอนนิสัยแบดอย่างนี้จะขาดหญิงนั่งดื่มคู่ด้วยไปได้ยังไง อายาโนะจ้องมองสาวหุ่นเซี๊ยะที่นั่งข้างรีบอร์นซ้ำยังกอดแขนอย่างออดอ้อน นี่หล่อนภาพลักษณ์เด็กสิบสองไม่ได้ช่วยให้เธอมีจิตสำนึกในการอ่อยบ้างเลยใช่ม่ะ?  แล้วนมน่ะรู้แล้วว่ามีไม่ต้องไปจ่อให้เขาเห็นขนาดนั้นก็ได้เก็บๆไปบ้าง แหมม ไอ้คนตัวเล็กก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลยมองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ปานนั้น ก็จับแม่แกะเนื้ออวบอั๋นนั่นกินไปเลยสิ เหอะ!

 

 

       เธอทำเป็นไม่สนใจก่อนจะคว้าแก้วโค้กไปนั่งที่อื่นหนีภาพบาดตาบาดใจออกมา ใช่ซี้เธอมันคนแปลกหน้าสำหรับเขานี่นา เห็นชัดๆแล้วมันเจ็บจี๊ดถึงขั้วเลยแหะ อายาโนะทำหน้าคล้ายจะร้องก่อนจะเดินไปหาที่นั่งอื่น

 

“สีหน้าดูไม่ดีเลยนะครับ”

 

       เธอหันไปมองก็พบว่าเป็นชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคนนึงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะวีไอพีคู่กับหญิงสาวสวยรุ่นราวคราวเดียวกัน บรรยากาศของทั้งสองคล้ายกับว่าเธอเคยเจอที่ไหนมาก่อน

 

“สนใจมานั่งกับพวกเราไหม”

 

        เสียงหวานของหญิงสาวเรือนผมสีม่วงประกายเอ่ยขึ้น แม้จะดูน่าสงสัยที่จู่ๆมาชวนไปนั่งด้วยแบบนี้แต่เธอก็ยอมที่จะไปตามคำชวน ตามความรู้สึกลึกๆที่สั่งมา “ผมชื่อ เซโล่ เอ็น โนเช่นะครับ” ก็ว่าทำไมชายคนนี้ดูคุ้นๆที่แท้ก็นักธุรกิจพันล้านที่มาแรงในตอนนี้นั่นเอง “ฉันชื่ออลินดา กฤตรินทร์เป็นมือขวาของเซย์

 

“โยชิกะ อายาโนะค่ะ”

 

        เธอเอ่ยแนะนำตัวกลับไป บรรยากาศของทั้งสองช่างคุ้นเหลือเกิน คุ้นมากจนเธออดนึกถึงเพื่อนๆและน้องๆในกลุ่มนกไม่ได้ “เข้าเรื่องเลยนะครับ รู้จัก Dominate Family ไหม” หืม? เธอว่านี่ไม่ใช่แค่คุ้นแล้วล่ะนี่มันชื่อแฟมิลี่ที่พวกเราช่วยกันตั้งขึ้นมา มีไม่แค่คนในกลุ่มที่จะรู้อย่าบอกนะว่า!?

 

“เซย์? เรน?

 

         เธอเอ่ยชื่อของคนที่ดูเหมือนสองคนตรงหน้ามากที่สุด “ว้าว ดูออกด้วยหรอแสดงว่าเป็นคนในกลุ่มนกแน่ๆใช่ไหม” เรนเอ่ยถามตาเป็นประกายอย่างสนใจ “ใช่” เธอเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน อยู่คนเดียวเป็นเดือนๆในที่สุดเธอก็จะได้เจอเพื่อนแล้ว “แล้วเธอคือใครกันล่ะ”

 

“ลองทายสิ”

“อืมหยก?

“ถูกต้อง!

 

         เธอว่าอย่างดีใจก่อนจะไปกอดทั้งสองคนทันที และผละออกมาแต่ยังไม่วายกอดแขนเซย์แน่น ก็แหมไหนๆเพื่อนเธอก็กลายเป็นชายแล้ว แถมหล่อซะด้วยก็ต้องใช้ให้คุ้มสิ แถมเธอพึ่งช้ำใจจากภาพบาดตานั้นมาด้วยขอหน่อยเถอะ

 

“ฮะๆ แล้วเป็นอะไรล่ะทำไมตอนแรกสีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย”

 

       เธอไม่ตอบแต่ทำหน้ามุ่ยแล้วหันไปมองที่บาร์ซึ่งสองคนนั้นก็ยังนัวเนียกันไม่หาย! ซ้ำยังแทบจะสิงร่างกันอยู่รอมร่อ! “โอ๋เอ๋ ไม่เป็นไรน้าา” เซโล่ยิ้มแห้งๆเมื่อรู้สาเหตุ ซึ่งเขาทำอะไรไม่ได้นอกจะลูบหัวคนข้างๆเป็นการปลอบใจแทน

 

“อะแฮ่ม! นี่เข้าเรื่องกันได้รึยัง”

 

       ทั้งสองหันไปมองเรนที่นั่งทำหน้าตายอยู่ “เรนหึงเซย์หรอออ” เธอเอ่ยแซวเพื่อนอีกคน “เปล่า!” พวกเธอหัวเราะกับท่าทางน่ารักของเรนก่อนจะกลับมาจริงจังเหมือนเดิม

 

“ที่มานี่จะมาชวนน่ะ”

“สนใจมาเป็นที่ปรึกษานอกแก๊งค์โดมิเนท แฟมิลี่ไหม”

 

         โอ้โห นี่ยังต้องถามอีกหรอ “อยู่แล้วสิ! อีกอย่างบอสหล่อเจริญหูเจริญตาขนาดนี้จะปฏิเสธได้ไง” เธอเอ่ยเชิงล้อ “ถ้าเพิ่มเติมคือเปย์เก่งจะเกาะติดไม่ไปไหนเลยค่ะ”

 

“ฮะๆ งั้นไว้ว่างๆจะเลี้ยงไอศกรีมนะ”

“จัดไปป/เลี้ยงเรนด้วยย” ทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน

“ได้เลยยย”  

 

เซย์เอ่ยแล้วลูบหัวทั้งสองคน ในสายตาคนภายนอกเขาดูเหมือนผู้ชายที่น่าอิจฉาคนนึงที่เพียบพร้อมทุกอย่าง แม้แต่หญิงสาวข้างกายของเขาก็ยังดูดีกว่าใครในที่นี่ซะอีก

 

 

รีบอร์นเหลือบตามองที่โต๊ะวีไอพีอันเป็นจุดรวมสายตาของแทบทุกคน เขาจ้องไปที่หญิงสาวเรือนผมสีน้ำผึ้งที่กำลังออดอ้อนนักธุรกิจหนุ่มผู้แสนเพอร์เฟคคนนั้น ฉับพลันดวงตาคมสีไพลินนั้นก็สบเข้ากับดวงตาของเขาพร้อมกับท่าทางท้าทาย ก่อนใบหน้าหล่อนั้นจะซบกับเรือนผมสีหวานแล้วส่งยิ้มมุมปากมาทางเขา

 

หมอนี่

เพล้ง!

 

แก้วในมือของเขาถูกบีบแตกกระจายก่อนเขาจะลุกขึ้นเดินออกจากผับแห่งนี้ทันทีอย่างไม่สบอารมณ์

“ฮะๆ โมโหที่ถูกกวนหรือโมโหอะไรกันนะ? :) ”

“อะไรหรอเซย์?

“เปล่าๆ กลับกันเถอะ”

“อื้อ!

 

 

 

ขอต้อนรับสมาชิกคนที่สามของโดมิเนทแฟมลี่

โยชิกะ อายาโนะ

ที่ปรึกษานอกแก๊งค์แห่งโดมิเนทแฟมลี่





-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TALK 702


         ไฮอีย์ทุกคนนน~ ไม่รู้จะพูดว่าอะไร สองคนก่อนหน้าคงอธิบายไปแล้วอ่ะนะ เพราะงั้นเค้าจะมาพูดถึงเราเองนี่ล่ะ =₩= ก่อนอื่นต้องบอกว่านามปาก 702 'ไม่ใช่นามปากกาจริงๆของเค้า' เป็นแค่ส่วนนึงของนามปากกาเท่านั้น เดาดีกว่าว่าไรท์เป็นใคร~ [ขนาดนี้เขาก็รู้แล้วม่ะว่าแกเป็นใคร!]

พอๆ ยังไงก็ฝาก อายะจังไว้ในโอ้มใจด้วยนะคะ

ไปล่ะ บายบี~~~~



lamborghini aventador lp 750-4 sv ของน้องงง



 

 

 

 





     
Z y c l o n
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #31 Creator Happy Invulnerable (@Beautiful_Hair) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:27
    ตอนท้ายนี้โคตรเท่ มีความหลัว
    #31
    1
    • #31-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 3)
      9 เมษายน 2562 / 01:38
      ขอบคุณมากๆเลยครับ~ ก็เป็นหลัวประจำกลุ่มนี่นา~
      @เซโล่
      #31-1
  2. วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:23

    กรี๊ดดดดดอยากอ่านแล้วค่ะฮรืออออ////-////
    #14
    0
  3. #13 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 07:22

    อย่างเท่~~~~~~
    คาเร็กเตอร์โอเคเลย~
    ติดตามอยู่นะคะ จริงๆอ่านตั้งแต่ตี1 แล้วเพิ่งอ่านจบเพราะโดนห่ามเข้าโรงบาล5555
    รอตอนต่อไปอยู่นะะะะะะ
    #13
    2
    • #13-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2562 / 10:56
      เดี๋ยววววใจเย็นๆนะคะเราว่าเตงได้พักผ่อนแล้วค่ะเพราะตอนต่อไปคนแต่งเข้าดองอุอิ~
      @เรแอล
      #13-1
    • #13-2 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 3)
      25 มีนาคม 2562 / 19:05
      อ่าวววววววววววว
      หว่า~งันกินยาแล้วนอนรอ แล้วกัน555
      #13-2