ตอนที่ 12 : ༻CHAPTER 12༺

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    23 เม.ย. 62




CHAPTER 12

     แบบวายมาเยอะๆ…

     แบบวาย…

รู้แล้วว่าแบบวายแต่จะเอาวายแบบไหนล่ะคะ!

มือเรียวยาวไล่ตามสันหนังสือด้วยใบหน้าที่ไม่สบอารมณ์เธอกำลังเลือกหนังสือตามที่เพื่อนสาวไม่สิ...ตอนนี้ไม่ใช่เพื่อนสาวแล้วแต่เป็นเพื่อนชายที่ฝากซื้อหนังสือประเภทวายหรือYaoiแต่ถ้าพูดง่ายๆก็ชายรักชายนี้แหล่ะแต่เธอไม่ร้ว่าจะซื้อวายแบบไหนให้เพื่อนชายดีเพราะตอนอยู่โลกเดิมเธอแทบจะไม่ค่อยแตะนิยายวายเลยเว้นแต่เพื่อนจะยัดเยียดให้อ่านเธอถึงจะยอมอ่าน

แน่แหล่ะเธอชอบอ่านแบบมังงะมากกว่านิยายเพราะมันให้ความรู้สึกเห็นภาพมากกว่าตัวหนังสือด้วยเหตุนี้การเลือกหนังสือจำพวกนิยายเธอจะไม่ค่อยรู้เรื่องมากสักเท่าไรว่าเรื่องไหนสนุกหรือไม่สนุกเธอเลือกไปตามความส่งเสริมยุยงของเพื่อนที่ชอบเชียร์ให้ซื้อ

จะว่าไปหยกก็ชอบพวกนิยายวายนิ...เธอพึ่งนึกได้ก่อนที่จะหันไปมองคนด้านข้างที่สนุกกับการเลือกนิยายให้ตัวเองมากกว่าคนฝากซื้อ “นี่อาย๊าาาช่วยเรนเลือกนิยายหน่อยสิ”

“อ่า--แปบนะขอเลือกของตัวเองก่อน”เดี๋ยวสิจจำได้ว่าที่มาร้านหนังสือเพราะเจ้าบอสงี่เง่านั่นฝากซื้อไหงมาเลือกของตัวเองได้

แบบนี้สินะที่เรียกว่าของตัวเองต้องมาก่อนคนฝากซื้อ

“อือๆงั้นขอฝากเลือกของเซย์ได้มั้ยอ่ะ”เมื่อเพื่อนสาวอายาโนะไม่สนใจเธอนั่นเลยฝากให้เพื่อนสาวเลือกนิยายวายให้บอสของตนเองก่อนเธอคิดจะเดินสำรวจไปส่องราคาช็อปปี้ดูอุปกรณ์เครื่องเขียนที่เธอโปรดปราน

“ก็ได้อยู่นะแต่ใครจ่ายล่ะ”ยังไม่ทันได้ออกจากโซนหนังสือวายนั่นอายะก็ถามเธอขึ้นมาเรื่องการจ่ายตังค์

“เซย์ไง...ให้เซย์จ่ายนิยายของม๊าด้วยแล้วบอกว่าราคามันเพิ่มขึ้นแล้วค่อยปลอมแปลงใบเสร็จ”โครตชั่ว...เธอคิดในใจด่าตัวเอง

“เรนเธอรู้มั้ยว่าเธอ...โค-ตะ-ระ-ชั่ว-ช้า-มากแต่ก็ดีเหมือนกันนะขี้เกียจเสียเงิน”นี่สิถึงจะสมเป็นม๊าหยก!

“ถ้างั้นก็เหมาทั้งหมดนี่อย่างละสองเล่มเลยสิ”

“เค”เมื่อทั้งสองคนได้ข้อตกลงกันเสร็จเรแอลก็เดินออกจากโซนนิยายไปยังโซนเครื่องเขียนปล่อยให้อายาโนะเลือกซื้อของไปคนเดียวถ้าเกิดเจ้าตัวอยุ่โซนนั่นนานล่ะก็คิดว่าอาจจะไม่ได้เอานิยายกลับมาแค่เรื่องละสองเล่มแค่อาจจะเอานิยายอีกหลายเรื่องกลับมาด้วยยิ่งเป็นคนชอบซื้อนิยายมาเก็บแต่ไม่อ่านเพราะขี้เกียจอยู่ด้วย----

แค่ในบ้านก็เยอะจนไม่อยากอ่านก็พอล่ะไหนจะต้องหาที่เก็บอีก

ทำห้องสมุดสำหรับเก็บพวกหนังสือดีมั้ยนะ...ลองเอาเรื่องนี้ไปเสนอเซย์ก็ดีนะเผื่อเจ้าตัวจะได้สร้างจะได้ไม่ต้องเดินมาซื้อไรแบบนี้ขี้เกียจออกมาข้างนอกแดดร้อนเดี๋ยวผิวเสียเซย์คงเห็นด้วยยิ่งเป็นพวกบ้าหนังสือเหมือนกันแต่ถ้าทำคงจะเสียเงินไม่ใช่ย่อยเลยถือซะว่าเอาเงินมาทำบุญกุศลให้เหล่าเด็กน้อยผู้น่าสงสารตาดำๆ----ถือว่าไม่พูดนะเซย์

“นะ...นี่มันสวรรค์ชัดๆ”เสียงของหญิงสาวดังขึ้นอย่างเบาๆเมื่อเห็นเหล่าเครื่องเขียนต่างๆนานาอยู่ตรงหน้านี่มันแดนสวรรค์ของแท้สำหรับเธอจริงๆ

เหยดดดดนี่มันของดีนี่หว่าาา….เธอคิดในใจเมื่อเห็นอุปกรณ์เครื่องเขียนครบชุดอยู่ตรงหน้าเธอจำได้ว่ามันเคยโฆษณาอยู่บนหน้าจอมือถือของเธออยู่ต่อหลายๆครั้งและเธอเคยลองไปรีวิวชุดนี้มาแล้วปรากฏว่ายี่ห้อนี้มันดีสุดๆดีมากๆถ้าเทียบกับยี่ห้ออื่นๆมันค่อนข้างดีเยี่ยมสุดๆแบบนี้ไม่ซื้อไม่ได้แล้วล่ะ

ว่าแล้วมือบางก็หยิบเซตเครื่องเขียนนี้ไว้อ้อมกอด

ข้าได้เลือกเจ้าแล้ว

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงเศษๆร่างบางถือตะกร้าที่ใส่อุปกรณ์เครื่องเขียนต่างๆนานาเต็มทั้งสองใบเดินมายังโซนหนังสือต่อเพื่อดูเพื่อนสาวที่เลือกซื้อนิยายวายของผู้เป็นบอส

“อ้าวอายะเลือกเสร็จแล้วเหรอ...แล้วนี่ซื้อให้เซย์จริงอ่ะ”เสียงตกใจของเธอดังขึ้นเมื่อยังไม่ทันได้เดินเข้าโซนหนังสือเธอก็เห็นเพื่อนสาวเข็นรถเข็นข้างในเป็นหนังสือนิยายวายหลายๆเล่มรวมกองกันแต่ไมรู้สึกว่ามันนิดเดียวเกินไปสำหรับเซย์

“อืมว่าแต่นั่นของเธอเหรอ”

“ใช่ของเรนเองแหล่ะม๊าเราไปคิดเงินกันเถอะปวดแขนแล้ว”

“เค”

“ทั้งหมดนี้หนึ่งแสนเยนค่ะ”เมื่ออายาโนะรู้จำนวนเงินของที่ต้องจ่ายแล้วกำลังจะหยิบกระเป๋าตังค์เพื่อเอาเงินออกมาแต่อยู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่มีเงินหนึ่งแสนจงทำให้ร่างบางรีบหันไปปรึกษาเพื่อนสาวของเธอ

“เรนมีเงินกี่เยน”

“ไม่ถึงแสนไม่ถึงหมื่นไม่ถึงร้อยอ่ะมีแค่ไม่กี่ยูโรเอง”ยูโร? ถ้าจำไม่ผิดนี่มันสกุลเงินยูโรไม่ใช่หรือไงฟ่ะเธอจะพกมาทำไมนี่มันญี่ปุ่นนะเว้ย!

เธอมาซื้อของโดยมาตัวเปล่าเลยเหรอวะ...ก็ไม่แปลกใจสงสัยชินให้เซโล่เลี้ยงขนาดเธออยู่ได้ไม่กี่วันก็แทบไม่พกตังค์ไปไหนมาไหนเลยเพราะเซย์หน่ะป๋า

“แต่ว่าฉันมีนี่แท้นนน”ยังไม่วายเรแอลก็หยิบการ์ดอะไรบางอย่างออกมาโชว์เป็นการ์ดสีทองหรูออร่าแผ่กระจายพอมองรวมๆแล้วช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน----ไม่ใช่ๆพอมองดีๆแล้วมันคือบัตรเครดิต

“บัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัด”

“เธอเอามาจากไหน”อายาโนะมองบัตรใบนั่นอย่างตกตะลึกเธอนึกไม่ถึงว่าเพื่อนสาวของเธอจะมีบัตรแบบนี้ด้วย

น่าทึ่งสุดๆ

“อ้อแอบไปจิ๊กของเซย์มาหน่ะ”โอเคเธอรู้ล่ะทำไมเรแอลถึงมีบัตรแบบนี้ติดตัวที่แท้เป็นของบอสตนเองนี่เองแต่ทำไมคุณเธอถึงพูดอย่างภูมิใจแบบนี้ได้ทั้งที่เธอไปขโมยของบอสตนเองมาแท้ๆ

“เธอรู้รหัสเหรอ”

“รู้สิเมื่อตอนนั่นที่ไปซื้อของกับเซย์เห็นเซย์กดรหัสอยู่ถ้าจำไม่ผิด”เรแอลนั่นรูดบัตรเครดิตก่อนที่จะกดรหัสบัตรลงไป “นี่ไงได้แล้ว”

เรแอลเธอสมควรไปทำงานเกี่ยวกับการแฮกความจำเเม่นเหลือเกินนะ...

“ขอบคุณที่ใช้บริการค่า~”

ด้วยเหตุนี้จงทำให้ภารกิจการซื้อนิยายวายของเรแอลและอายาโนะสำเร็จไปลุล่วงไป----

..

.

“เซย์จ๋าาาากลับมาแล้วจ้าาาาา”เสียงของหญิงสาวดังขึ้นพร้อมลูกน้องของเขาสามสี่คนที่ช่วยกันยกถุงมาคนละสามสี่ใบเข้ามาในห้องทำงานของเขาจึงทำให้ชายหนุ่มตกใจกับของที่อยู่ตรงหน้า

เขาจำได้ว่าเอาแค่เล่มสองเล่มเองนะทำไมมันมาเป็นโหลได้แหล่ะ

“พอดีเลือกไม่ถูกเลยเหมาหมดร้านมาเลยแหน่ะ”เรแอลเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นใบหน้าตกใจของเพื่อนชายตนเอง

“อ้อแล้วนี่ขอบคุณให้ใช้บัตรนะ”ยังไม่วายร่างบางก็ยื่นบัตรสีทองอันแสนคุ้นตามาให้เขาจึงทำให้ชายหนุ่มถึงบางอ้อมิน่าล่ะไมเดี๋ยวนี้รู้สึกเงินในบัตรหมุนออกตลอดที่แท้ก็เป็นเพราะเพื่อนสาวคนสวยของเขานี่เอง

“เธอเอาไปตอนไหน”เซย์ถามขึ้นมาด้วยความสงสัยแต่ดูเหมือนว่าเรแอลจะไม่สนใจเขาสักเท่าไรเธอเดินไปนอนบนโซฟาในห้องทำงานของเขาก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกม

“เรนเรนเธอเอาบัตรฉันไปตอนไหน”เซย์ถามย้ำอีกครั้งเผื่อว่าเพื่อนสาวจะไม่ได้ยิน

“อ้อก็ตอนเซย์ทำงานอ่ะเห็นบัตรมันวางอยู่บนโต๊ะเลยหยิบมาตอนนั่นก็ขอเซย์แล้วนะ”ขอตอนไหนวะครับ!

ร่างสูงพยายามนึกว่าสาวเจ้านั่นขอบัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดตอนไหนทำไมเขาไม่เห็นจำได้

นึกยังไงก็นึกไม่ออก…

เอาเป็นว่าช่างมันเถอะถือว่าเธอเอาบัตรของเขาไปซื้อของให้ตัวเขาเองแหล่ะนะไม่ได้ไปซื้อของให้ตัวเธอและอายะ...หรือป่าววะไมรู้สึกตะหงิดๆแปลกๆเหมือนไม่ได้เสียเงินแค่ของตัวเองอืม ช่างมันเถอะยังไงเงินแค่นี้เสียแล้วก็หาใหม่ได้คงไม่กี่เยนเองมั้ง...นะ

“เอาเถอะคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกล่ะเราไม่ชอบ”ชายหนุ่มพูดขึ้นมาพร้อมส่ายหัวเล็กน้อย

“โอ๋เอ๋ๆเซย์งอนเราเหรอ”เรแอลนั่นถึงกลับต้องรีบถามเพื่อนชายพร้อมกับนวดไหล่ของเขาเพื่อระบายความเหนื่อยล้าเป็นเชิงง้อเธอกลัวเซโล่โกรธเธอเป็นอย่างงี้มากก็แหงสิถ้าเซย์ได้โกรธเธออาจจะไม่มีใครเปย์เธอก็เป็นได้...เธอสมควรที่จะได้รับรางวัลเพื่อนที่แสนดีจริงๆ

เอาความจริงที่จริงเธออยากจะแกล้งเพื่อนชายคนนี้ซะมากกว่าในข้อหาอยู่ๆก็ลากเธอมาญี่ปุ่นโดยไม่บอกล่วงหน้าอยู่ๆก็นึกอยากมาญี่ปุ่นนึกได้ก็มาเลยแบบนี้ใครจะตั้งตัวทันแต่โชคดีที่ชายหนุ่มนั่นออกค่าตัวเครื่องบินให้เธอและอีกข้อหาขัดขวางไม่ให้เธอได้พบกับคนที่เธอชอบอย่าง ฮิบาริ เคียวยะ คิดแล้วก็เสียดาย...

“เปล่าสักหน่อย”

“งั้นเหรอว่าแต่จะไปไหนล่ะ”เซโล่นั่นลุกขึ้นมาหยิบเสื้อคลุมมาใส่ตามปกติเรแอลที่เห็นเช่นนั่นเธอจึงถามขึ้นแต่สิ่งที่เพื่อนชายของเธอให้คำตอบมาคือรอยยิ้มและ “เป็นความลับ >.O”

คำพูดที่น่าสงสัย…

เออเป็นความลับก็เป็นความลับไม่ยุ่งด้วยก็ได้ชิ

เรนได้กดงอนเซย์

เมื่อชายหนุ่มออกจากห้องไปจนลับตาเรแอลนั่นจึงถือวิสาสะนั่งบนเก้าอี้ของบอสตัวเองอย่างเบื่อหน่ายถึงแม้ว่าเรแอลจะดูเหมือนไม่รู้เรื่องในสิ่งที่เซย์บอสของตนเองกำลังทำงานบางอย่างแต่เธอก็รู้เรื่องเป็นอย่างดีแต่เธอขี้เกียจยุ่งเพราะยุ่งไปแล้วมีแต่เรื่องที่น่าปวดหัวเพราะงั้นเธอเลยทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ซะดีกว่า

เอาง่ายๆขี้เกียจจำในเรื่องที่เซย์ทำและเรื่องนี้เรนจะไม่ยุ่ง’-’

“น่าเบื่อชิบเฮ้ออไปดีกว่า”เมื่ออยู่ในห้องที่ปราศจากคนน่าแกล้งอย่างเซย์ไปแล้วเธอจะอยู่ทำไมว่าแล้วหญิงสานั่นลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปหาเรื่องอะไรทำสนุกๆให้ตัวเธอเองอืมมม...ว่าแต่จะไปไหนดีนะ

จะว่าไปไม่กี่วันก่อนเซย์เคยพาไปโรงเรียนนามิโมรินี่หน่า

หืมมมไปสอดส่องดีมั้ยนะและไปหาว่าที่สามีในอนาคตให้คุณพ่อคุณแม่ด้วย----

คิดแล้วก็เปลี่ยนทิศทางกาารเดินอย่างรวดเร็วเธอเดินไปยังลานจอดรถอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหยิบกุญแจรถที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงเธอควงกุญแจรถเล่นในระหว่างเดินไปยังรถนั่นเธอเห็นชายหนุ่มผมสีเทาที่คุ้นตา “อ้าวไงพี่เรนจะไปไหนอ่ะ”ชายหนุ่มถามขึ้นมาเมื่อเห็นเธอ

“ไปเที่ยวหน่ะคัจจิจะไปด้วยกันมั้ย”เธอจึงชวนชายหนุ่มขึ้นมาแต่จะมีหรือที่ชายหนุ่มนั่นจะตอบว่า “ไม่ไป…”

“ไม่ไปก็โง่แล้วล่ะพี่เรนผมรู้นะพี่จะไปไหน”

“แหมๆรู้จริงเหรอ”

“พี่จะไปเต๊าะผู้ใช่มั้ยล่ะ”รู้ดีจริงนะเรา...เรแอลคิดในใจ

“แล้วจะไปมั้ยล่ะ”

“ไปสิครับ”ว่าแล้วเรแอลก็กดเปิดประตูรถสุดหรูสีน้ำเงินคู่ใจของเธอที่ฝากพี่ชายให้ส่งมาจากอิตาลี่เธอกำลังจะขึ้นรถนั่นคาสึกิ จุนซุยนะนั่นถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“พี่เอารถคันนี้มาจากไหนครับ”

“ให้เจ้าพี่บ้าส่งมาจากอิตาลี่หน่ะขึ้นรถมาได้แล้วคัจจิ”

“คร้าบๆ”เสียงดุของเรแอลดังขึ้นด้วยความเบื่อหน่ายจึงทำให้คัจจิรีบขึ้นรถโดยทันทีเมื่อเรแอลเห็นอีกฝ่ายเรียบร้อยอะไรแล้วเธอจึงสตาท์รถเธอลองเหยียบคันเร่งเพื่อฟังเสียงของรถคู่ใจสักสองสามครั้งก่อนที่จะขับออกไปโดยการเหยียบมิดไมค์และเบรคอย่างกระทันหัน

เอี๊ยดดด---

“เหวอๆพี่เรนใจเย็นๆนะฮะเดี๋ยวผมตายก่อนไว้อันควรหรอก”เด็กหนุ่มนั่นโวยวายขึ้นมามือทั้งสองข้างของเขานั่นดันหน้ารถไว้ป้องกันหัวชนกับหน้าด้านรถ

“คัจจิพี่มีเรื่องจะสารภาพ…”

“ครับ?”

“พี่ลืมไปว่าขับรถไม่เป็น”เสียงคำสารภาพของเรแอลนั่นเกือบทำให้ จุนซุยนะ หรือคัจจิแทบจะลงจากรถทันใดที

แบบนี้พี่ฆ่าผมให้ตายเถอะครับพี่เรน…

...

..

.

“พี่สามารถฆ่าผมทางอ้อมได้เลยนะอ้วกกกกกกกกกก---”

“แฮะๆพี่ขอโทษนะคัจจิโอ๋ๆ”เรแอลกำลังพยายามลูบหลังของคัจจิด้วยสำนึกผิดก็แหงล่ะตอนขับรถเธอเล่นปาดซ้ายปาดขวาดริฟท์รถบ้างและก็เบรคกระทันหันแล้วไหนจะอยู่ๆก็จอดแบบดริฟท์โค้งจอดเลยแบบนี้ก็ได้เหรอ…

ได้สิเรแอลซะอย่าง

ขอบคุณเกมแข่งรถที่เธอชอบไปเล่นบนห้างกับเพื่อนเป็นประจำทำให้เธอได้ใช้ในวันนี้---

“แต่เราก็มาถึงที่หมายอย่างปลอดภัยน๊าา”ปลอดภัยบ้านพี่สิ!...จุนซุยนะคิดในใจและสัญญากับตัวเองว่าถ้าเรแอลขับเขาจะไม่นั่งด้วยเด็ดขาด….

“คัจจิดูนี่สิ”เรแอลสะกิดเด็กหนุ่มให้ดูข้างหน้าเหล่าเด็กหนุ่มและเด็กสาววัยประมาณสิบห้าสิบหกปีเดินออกจากรร.ร่างอันคุ้นเคยทรงผมที่เด่นสะดุดหน้าเธอไม่ได้ฝันไปใช่มั้ยนี่มัน…

“วองโกเล่!”เรแอลและจุนซุยนะพูดพร้อมกันจึงทำให้พวกสึนะหันมามองพวกเธออย่างสงสัยโดยเฉพาะโกคุเดระที่เดินเข้ามาหาเรื่อง

“เฮ้ย!พวกแกเป็นใครถึงมาพูดชื่อแฟมมิลี่พวกฉัน!”อุ้ย!พ่อหมาน้อยผู้ซื่อสัตย์...เรแอลมองเด็กผู้ชายผมสีเทาควันบุหรี่ก่อนที่จะสอดส่องมองข้างหลังเขาาว่ามีชายในดวงใจของเธอมั้ยแต่ถึงอย่างนั่นเธอก็รีบมองไปยังกระจกรถจัดทรงผมอะไรให้ตัวเองเรียบร้อยซะก่อนโดยให้กระจกรถของตนแทนกระจก

โอเคเรียบร้อยฮิบาริอยู่ไหนนะ...เธอคิดในใจและมองหายอดชายในดวงใจ

“พี่ผมรู้นะว่าพี่กำลังมองหาใคร”จุนซุยนะมองเรแอลด้วยหางตา

“อุ๊ย!มองออกด้วยเหรอ”

“ใครมองไม่ออกก็บ้าแล้ว”นี่เธอแสดงอาการชัดขนาดนี้เลยเหรอ...แต่ก็ช่างเถอะ

“เน่~คัจจิก่อนมาพี่บอกเราว่ายังไง”เสียงสองมาเชียวนะ…

“ผมรู้ครับ”

“อย่ามาเมินใส่ฉันนะเฟ้ยยยย”เสียงโวยวายของชายหนุ่มดังขึ้นมาอีกเมื่อเห็นพวกเธอทั้งสองไม่สนใจตน

“อุ้ยยยคุณปลาหมึกโกรธล่ะน่ากลัวจังเลยน่ากลัวโครตๆ”เรแอลเอามือปิดปากตัวเองพร้อมบีบน้ำตาและวิ่งไปหลบหลังของเด็กหนุ่มหัวฟูๆเหมือนสิงโต

จุนซุยนะได้กดเกลียดท่าทางของเรแอล….

“เอ่อ…”

“ออกไปห่างๆจากรุ่นที่10นะเฟ้ยยย!”

“แหมๆหึงผู้ชายด้วยกันเหรอจ๊ะเป็นหรือเปล่าเนี่ย”ว่าแล้วก็ขอน้วยแก้มทูน่าสักหน่อย“พี่เรน…”

“ระเบิดเป็นจุยซะ!”

“โกคุเเดระคุง!อย่า!/พี่ระวัง!”จุนซุยนะและเด็กหนุ่มหัวฟู่เหมือนสิงโตเห็นเด็กหนุ่มผมสีบุหรี่ควักระเบิดออกมาทางเรแอลจึงต่างพากันตะโกนเตือนเธออย่างรวดเร็ว

“แหมๆเล่นระเบิดแบบนี้มันอันตรายนาจา”เมื่อเธอเห็นเช่นนั่นเธอจึงพยายามเอาบางอย่างออกมาแต่ทว่าเธอนั่นต้องหาสิ่งนั่นแทนจนทำให้เธอพบว่าเธอไม่ได้พกมันมาด้วย

“คัจจิปืนพี่อยู่ที่คัจมั้ย…”หญิงสาวจึงหันไปถามน้องชายสุดที่รัก

“ไม่ฮะ”

“งั้นเหรอ...ตัวใครตัวมันนะวองโกเล่”

“ว้ายยย!”

“คะ...เคียวโกะจัง!ฮารุ!””เมื่อเธอได้คำตอบนั่นเธอจงรีบลากพวกผู้หญิงออกมาจากที่ตรงนั่นอย่างรวดเร็วและยัดพวกเธอใส่รถหรูสีน้ำเงินคู่ใจก่อนที่จะขับรถออกไปยังไม่วายเธอยังเปิดกระจกรถพูดตะโกนบอกจุนซุยนะตบท้าย“ฝากบอกเซย์ด้วยนะพี่รักเซย์มว๊ากๆบัยยย”

“โว้ยยยยยยพี่เรนกลับมาให้ผมฆ่าพี่ก่อนสิโว้ยยยย!!!!!”

ตู้มมมมมมมม!!!

ไว้อาลัยแก่ จุนซุยนะ คาสึกิ และวองโกเล่ทั้งหลาย ชาตะวันไหนก็ไม่รู้  มรณะเมื่อกี้



Talk ขี้เกียจพิมพ์ชื่อ...ยาวเกิน

ตอนมันก็จะสั้นๆหน่อยตามความขี้เกียจและพล็อตตันหนักมาก5555

คัจจิได้โปรดอย่าพึ่งกดโกดธรเรนเลยนะเดี๋ยวเลี้ยงขนมทีหลัง

รถที่เรนขับคือ      Hennessey Venom F5






     
Z y c l o n
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #61 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 11:53
    อ้าวกดอ่านเพิ่มไม่ได้อะ
    #61
    2
    • #61-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2562 / 12:50
      ตอนต่อไปคงอีกสักพักนะครับ คงต้องทิ้งระยะให้สมาชิกเขียนกันก่อน
      //กระซิบว่าตอนนี้สมาชิกจะฆ่ากันเองแล้วครับเพราะงงกับเนื้อเรื่อง 55555
      //กะไทม์ไลน์กันไม่ถูกแล้วครับ 555555

      แต่คิดว่าไม่นานก็มาแล้วล่ะครับ ยังไงก็ฝากโดมิเนทไว้ในอ้อมอกด้วยนะครับบ
      @เซโล่
      #61-1
  2. #60 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 11:53
    55555555555
    #60
    7
    • #60-4 คัจจิเองไม่ใช่ใครอื่น (จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2562 / 16:50
      ความชอบที่ว่านี่หมายถึงอะไรครับ ถ้าชอบคนๆเดียวกันนี่ไม่ใช่นา พวกเรามีคนเป็นของตัวเองอยู่แล้วครับ ถึงคนที่เป็นคู่ของพี่เซย์จะน่ารักแค่ไหนยังไงคนที่ผมชอบก็น่ารักกว่า! (เข้าขั้นคลั่งไคล้ ) ก็แหมมม เขาน่ารักจะตาย

      @คัจ
      #60-4
    • #60-6 คัจจิเองไม่ใช่ใครอื่น (จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2562 / 17:00
      ฉะอ้าว ขอโทษครับ ผมเด๋อเอง 555



      //ขออีกรอบ แก้ตัวๆ แค่กๆ



      @คัจ
      #60-6
  3. #51 คัจจิผู้โดนทำร้าย--- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:24

    คัจขอกดโกรธพี่เรน! :/

    #51
    1
    • #51-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 18:12
      วงวารเขาจริงๆนะคะ ฮุฮุ~
      #51-1
  4. #50 Creator Happy Invulnerable (@Beautiful_Hair) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 06:00
    สงสารเคียวโกะกับฮารุมากกว่า จะถูกพาไปทำมิดีมิร้าย
    ป.ล. รถสวยมาก
    #50
    3
    • #50-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 09:09
      โถ่~ เรนแค่พาช็อปตามภาษาผู้หญิงนะ5555 @อายะ
      #50-1
    • #50-2 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 12:56
      ช็อปจนกว่าเงินบอสจะหมด~ @เรแอล
      #50-2
  5. #49 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:35

    เราได้กดโกดเรนข้อหาขโมยบัตรของเซย์คุงแล้ว เอาเงินเค้ามาไม่ข้อนี่มันเรวจิงๆ งืมๆ

    #49
    2
    • #49-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      22 เมษายน 2562 / 23:05
      เซโล่ได้ชินชาไปแล้วครับ 555555
      @เซโล่
      #49-1
    • #49-2 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 12:59
      อย่ากดโกดเลยน๊าาาเรนก็แค่ช่วยเบาบางกระเป๋ษเงินเซย์กลัวเซย์ใช้ไม่หมด @เรแอล
      #49-2
  6. #48 hoshi4641534149 (@sas747868) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:29

    สงสารน้องคัจอ่า~~ #พี่เรนเรนทีหลังถ้าไปเอาบัตรบอสมาบอกหนูด้วย เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน
    #อ่า ว่าจะถามตั้งนานแล้วค่ะ คนที่ใช้แต่งในเรื่องคนจริงๆใช่ไหมค่ะ
    #48
    5
    • #48-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      22 เมษายน 2562 / 23:07
      ทำไมคนจ้องจะเอาบัตรบอสไปใช้ //มันจะรูดปรื้ด รูดปรื้ดดดด 55555
      //พวกเราชาวนกมีจริงๆครับ นี่ก็กำลังกาวกันอยู่เลย 555555
      @เซโล่
      #48-1
    • #48-4 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 18:10
      งื้ออออ ขอบคุณน้าา...ว่าแต่ใครจะโดนสู่ขอกันล่ะเนี่ยยย0^0? @อายะ
      #48-4
  7. #47 ♣ S~er Ti~A♠ (@got7oppa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:25
    สงสารคัจจิ555
    #47
    2
    • #47-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      22 เมษายน 2562 / 23:07
      คัจน้อยผู้น่าสงสาร โดนเรนเรนเล่นซะแล้ว 555555
      @เซโล่
      #47-1
    • #47-2 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 12)
      23 เมษายน 2562 / 12:58
      อย่าทำเหมือนกับว่าฉันเป็นผู้ร้ายจะได้มั้ยเซย์! @เรแอล
      #47-2