ตอนที่ 10 : ༻CHAPTER 10༺

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    15 เม.ย. 62




CHAPTER 10




          @ ห้องลับใต้ท่าเรือเเห่งหนึ่งของ เซี่ยงไฮ้


...ตลอดเวลาที่ผ่านมา หลายคนมักถามฉันว่า ทำไมคุณถึงมาทำงานนี้...



          โคมไฟสีเเดงบนเพดานเเกว่งไปมาอย่างเชื่องช้าปรากฎเสียงเอี๊ยดอ๊าด เเม้เเสงสว่างเพียงดวงเดียวไม่สามารถสร้างความสว่างให้กับห้องนี้ได้ เเต่ก็พอจะมองเห็นว่าภายในห้องประดับตกเเต่งด้วยอะไรบ้าง สิ่งของเหล่านั้น...ไม่น่าพิศมัยสักเท่าไหร่



          บนผนังที่มีรอยด่างจากการกัดเซาะของน้ำ ประดับด้วยเเส้หนังจระเข้ชั้นดีหลายเส้น เเขวนเรียงกันจากขนาดใหญ่ไปขนาดเล็ก เเล้วต่อด้วยกุญเเจมือ ส่วนบนโต๊ะเหล็กขึ้นสนิมใกล้กับของอันตรายพวกนั้น มีโซ่ตรวนเเละมีดหลายรูปเเบบเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ



          อาวุธเหล่านั้นไม่ได้ใช้ฆ่าคน เเต่มีไว้ทรมานทาส



          ขวับ! ขวับ! เสียงเเส้หวดลงพื้นสองที เจ้าของเเส้เป็นชายหนุ่มสวมชุดสูทสีดำ เขาหยุดพักเหนื่อย เงยหน้ามองเพดานเเล้วเอามือข้างที่ว่างยกขึ้นมาหยิบไปป์ออกจากริมฝีปากของตัวเอง เเล้วพ่นควันให้ลอยขึ้นเหนือศีรษะ "เหนื่อยชะมัด"



          นัยน์ตาคมกริบหลุบตามองคนที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ซึ่งมีนามว่า หลี่เหยาเหยา หรือ เหยาเอ๋อร์ ร่างบอบบางราวกับเต้าหู้ของเหยาเหยา ทำให้ชายหนุ่มนึกหมั่นเขี้ยว อยากขย้ำเรือนร่างขาวซีดให้เเหลกละเอียดคามือ เเต่ด้วยคำสั่งจากนายเหนือหัวจึงทำให้เพียง 'สั่งสอน'



          ชายหนุ่มเหวี่ยงเเส้ไปรัดคอทาส จนร่างของอีกฝ่ายกระตุกเด้งตัวมาข้างหน้าเพียงเล็กน้อย



          เเม้ว่าดวงตาของเหยาเหยาจะโดนผ้าสีดำปิดสนิท เเต่ก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไร



          ฝ่ายผู้กระทำย่อตัวลงมาเเล้วโน้มใบหน้าไปกระซิบข้างเเก้มของร่างทาสด้วยน้ำเสียงซาบซ่าน



         "ทั้งที่พ่อเเม่ยังจ่ายหนี้บ่อนไม่หมด ลูกมันก็คิดทรยศผู้บังเกิดเกล้าซะเเล้ว"



...ทำไมถึงมาทำงานนี้น่ะเหรอ เพราะ ฉันไม่มีทางเลือก...



         ใบหน้านวลเนียนที่ดูไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ผิวพรรณกระทบเเสงสีเเดงจากหลอดไฟบนเพดานจนเห็นคราบเลือดตรงมุมปาก



         "ตอนเเรกกะว่าจะเอายากรอกปากเเกให้ลงเเดง เเล้วขายตัวเพื่อเเลกกับยา มันเป็นวิธีลงโทษทาสที่ทำกันมาหลายรุ่น เเต่เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เห็นว่าเเกทำงานเลี้ยงเด็กบ่อนได้ยอดเยี่ยมเลยเห็นใจ ลดโทษจากหนักเป็นเบา สำนึกบุญคุณไว้ด้วย"



...ทั้งที่อยากหนีไปให้ไกล เเต่ก็ไม่เคยทำไม่ได้...


         ความเจ็บปวดจากบาดเเผลเล่นเอาสติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน ริมฝีปากซีดเปิดเล็กน้อยทำให้โลหิตไหลออกมาเป็นสายธาร มุ่งสู่ปลายคาง เเล้วหยดลงบนพื้นหินอ่อนอย่างเเช่มช้า



...ขอโทษนะปู่ ที่หลานคนนี้รักษาชีวิตเอาไว้ไม่ได้...


          ภาพของปู่ผู้มีท่าทางน่าเกรงขาม นั่นเป็นเพียงภาพลักษณ์เวลาอยู่ต่อหน้าสังคม ทว่าเเท้จริงเเล้วเป็นเพียงคุณปู่ใจดีที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนให้กับหลานเสมอ ท่านสวมชุดกังฟูสีดำมีผ้าสีขาวพาดบ่า พร้อมกับหมวกสีดำหนึ่งใบ ปากของท่านกำลังขยับพูดบางอย่าง


          "เหยาเอ๋อร์ มังกรทองต้องสืบสายเลือดต่อไป สัญลักษณ์กลางเเผ่นหลังห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาด ไม่ว่าจะตกทุกข์ได้ยากเเค่ไหน ชีวิตของหลานคือสิ่งสำคัญ"


          ทันใดนั้น ร่างของปู่เปื้อนเลือด ตามด้วยเสียงกรีดร้องของเเม่ดังระงม นั่นเป็นฝันร้ายในอดีตที่ไม่อยากจำที่สุด


          ...


         สายลมอ่อนโชยพัดกลิ่นหอมของกุหลาบเเดงเข้ามาทางหน้าต่าง ม่านโปร่งเเสงพริ้วสะบัดเป็นคลื่นตามเเรงลมอย่างเเผ่วเบา ชวนให้ชายหนุ่มสีบลอนด์ส้มตื่นจากการนอนหลับเเสนยาวนาน ความเหนื่อยล้าหลังจากทำงานหนักหายเป็นปลิดทิ้ง



         เขาคือ เซโล่ เอ็น โนเช่ นักธุรกิจหนุ่มเจ้าเสน่ห์คนเดิมไม่มีสอง กำลังมีรอยยิ้มเบาบางขณะมองใครอีกคนที่นอนอยู่ตรงหน้า



         'ยังฝันอยู่อีกสินะ นึกว่าตื่นเเล้วซะอีก' เซโล่คิด



         ใบหน้างามราวกับหยกประจักษ์เต็มสายตา เรือนผมสีดำหอมกลิ่นดอกท้อ เเก้มนวลผ่องกำลังซบหมอนนอนอยู่ตรงหน้าเขา ภาพตรงหน้าทำให้เซย์อดใจไม่ไหวที่จะลองสัมผัสดูสักครั้ง ปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มเเตะบนเปลือกตาของอีกฝ่าย ความนุ่มเเผ่ซ่านเข้ามาในกายของเขาพานให้สะท้านไปถึงใจ เเล้วจึง ค่อยๆ ไล่ปลายนิ้วลงมาตามสันจมูกจรดริมฝีปากสีเเดงระเรื่อ



         'ผู้หญิงอะไรสวยชะมัด...'



         ปลายนิ้วของเขาปลุกคนตรงหน้าให้ตื่นขึ้น สองสายตาประสานกันชั่วขณะหนึ่ง ทันใดนั้นคนโดนปลุกถึงกับร้องลั่น เสียงร้องนั่น ราวกับเชื้อไวรัสพานให้เซย์เเหกปากร้องตามทันที



          อ๊ากกก!!!



          ทันคู่ผุดลุกขึ้นมานั่ง ทว่าเซย์พลาดท่าหงายหลังตกเตียงเเล้วยังส่งเสียงร้อง "ช่วยด้วย" ออกมาด้วยสีหน้าตลกขบขันซะเหลือเกิน



          ส่วนไอ้คนที่โดนปลุก พอได้ยินคำว่าช่วยด้วยปุ๊บ ก็รีบคลานไปหาเซย์เเล้วคว้าเนคไทดึงกลับขึ้นมาโดยอัตโนมัติ



          "ขะ...ขอบใจนะ" เซย์ว่าพลางพยายามปรับการหายใจของตัวเองให้คงที่



          คำพูดของเซย์ทำให้เหยาเหยาขมวดคิ้วมุ่น เเม้จะฟังยากเเต่ก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง โชคดีที่เหยาเหยาเรียนภาษาต่างถิ่นมาหลายภาษา



         "นะ...นี่นายเป็นใครเนี่ย เเล้วเข้ามาห้องฉันทำไม"



         "เอ๋? ไม่ใช่ว่านี่เป็นห้องผมเหรอ" เซย์ทำหน้าตาเหลอหลา



         "พูดอะไรของนายเนี่ย นี่มันห้องฉัน!" ว่าจบก็ลุกขึ้นยืนบนเตียงทันที เซย์เลยต้องเงยหน้ามองตาม ภาพตรงหน้านั้นราวกับภาพสโลโมชั่น ผ้าห่มผืนสีขาวที่คลุมร่างของเหยาเหยา ค่อยๆ หลุดออกจากหน้าอกร่วงหล่นลงมากองใต้เท้า



         เเฮปปี้เบิร์ด เด ทู ยู! เหยาเอ๋อร์มาในชุดวันเกิดขอรับ กระผม!



         ขีปนาวุทของเหยาเหยาประจักษ์เต็มสายตาของเซย์ พานให้นักธุรกิจหนุ่มอ้าปากค้างหลงคิดว่าคนตรงหน้าเป็นหญิงสาวมาตั้งเเต่ต้น เเต่เเท้จริงเเล้วคือชายชาตรีเหมือนกันนี่เอง!



         เหยาเหยาเห็นเซย์มีอาการอึ้งตะลึงขณะมองมาที่ป่าสงวนของตน ใบหน้าเหยาเหยาขึ้นสีเเดงเเป๊ด เเล้วรีบเอามือปิดก่อนจะส่งพระบาทาประทับหน้าของอีกฝ่ายจนกระเด็นตกเตียงไปทันที



         โครม!



เเผ่นหลังของเซย์ปะทะเข้ากับโต๊ะตัวโปรดในห้องอย่างจัง จนหมวกสีครีมคาดเเถบสีดำที่เเขวนอยู่บนผนังหล่นลงมาครอบศีรษะของเขาพอดี



ไม่นานเสียงเปิดประตูดังเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวสองคน



“เซย์!” เป็นเสียงอลินดา สาวน้อยผมสีม่วงมีอาการตกใจสุดขีดเมื่อเห็นสภาพของบอสเจ้าเสน่ห์ ที่กำลังนั่งพิงกองซากปรักหักพัง



“เรนๆ” อายาโนะสะกิดเเขนของอลินดาสองสามที เเล้วชี้ไปทางเตียงนอน “ดูนั่น...”



อลินดาหันไปมองตามนิ้วของเพื่อนสาว เห็นชายหนุ่มผิวขาวหน้าละอ่อนกำลังนั่งกอดผ้าห่มสีขาวอยู่บนนั้น ดวงตากลมโตภายใต้เเว่นทรงกลมหรี่ลงได้ครึ่งหนึ่ง เธอยกมือขวาขึ้นมาขยับเเว่นหนึ่งที ก่อนจะกอดอกหันไปถามเจ้าของห้องด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาจ้องจับผิด



“ฉันเพิ่งรู้ว่านายมีรสนิยมชอบไม้ป่าเดียวกัน”



“มะ...ไม่ใช่นะ T_T”



1 ชั่วโมงผ่านไป



“สรุปคือ นายเป็นทาสของเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ต้าเต้าฮวย” อลินดาถามพลางขยับเเว่นตาของตัวเอง ดูเหมือนเธอพยายามเก็บอาการปลาบปลื้มชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ไม่น้อย ...ก็เขาน่ารักนี่นา~



“ฮะ...” เหยาเหยาพยักหน้าตอบ พลางกวาดสายตามองห้องของเซโล่อย่างละเอียด ก่อนจะก้มหน้านิ่งสำนึกผิด “ขอโทษครับ ผมคิดว่าเป็นห้องของตัวเอง”



“ช่างเหอะๆ” เซย์ว่าพลางขณะเอาก้อนน้ำเเข็งประคบศีรษะของตัวเอง “เเต่ที่นี่ไม่มีเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ที่ชื่อต้าเต้าฮวยหรอกนะ มีก็เเต่วองโกเล่ คาบัคโรเน่ เเล้วก็...”



“เดี๋ยว!” เหยาเหยาพูดขัดเเล้วย้ำชื่อที่อีกฝ่ายพูดออกมา “วองโกเล่? คาบัคโรเน่?”



“ใช่ครับ เป็นเเก๊งมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก” เซย์ตอบเเล้วหยิบเเก้วโกโก้ร้อนยื่นให้เหยาเหยา



“ฮ่าๆๆ พูดเล่นสินะ”



“จริงค่ะ” อายาโนะตอบ



เหยาเหยาเงียบกริบไปหลายนาที... ก่อนจะหันไปรับเเก้วโกโก้มาจากเซย์เเล้วจิบเพียงเล็กน้อยด้วยสีหน้าสงบ เหยาเหยาพยายามคุมสติของตัวเองไม่ให้กระเจิดกระเจิงเหมือนก่อนหน้านี้ เเล้วเริ่มคิดวิเคราะห์กับสถานการณ์ตรงหน้า



'สถานที่ที่เราอยู่ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ต้าเต้าฮวยโด่งดังไปเจ็ดคาบสมุทร กำราบเเก๊งพยศด้วยอำนาจ ความโหดร้าย เเละเงินตรา จนไม่มีใครไม่รู้จัก ขนาดตำรวจยังไม่กล้าสู้เลย เเต่พวกเขากลับมาบอกว่า วองโกเล่เป็นใหญ่ที่สุด เเถมยังมีข้าวของเครื่องใช้ประหลาดตา เเลดูล้ำสมัยมากๆ ด้วย... เราก็ไม่อยากคิดหรอกนะว่าเราโผล่มาอีกโลกหนึ่ง เเต่ความคิดนี้มีความเป็นไปได้ที่สุดเเล้วในตอนนี้...'



เรื่องน่าเหลือเชื่อเกิดขึ้นกับเขาเเล้วสิ นี่ไม่ใช่โลกที่เขารู้จัก เเต่ทำไม… ถึงได้รู้สึกดีใจกันนะ ดีใจที่ไกลจากมือมารต้าเต้าฮวย ดีใจที่มีชีวิตรอดตามคำขอสุดท้ายของท่านปู่



อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เหยาเหยาคิดว่าตัวเองต้องหาที่ซุกหัวนอน โดยเเลกกับการทำอาหาร เย็บปักเสื้อผ้า ร้อยไหมพรม ปรุงยาสมุนไพร รวมถึงกวาดบ้านถูกบ้านเราทำได้หมด หวังว่าที่นี่จะมีตำเเหน่งว่างอยู่นะ...



ช่างดูเป็นคนนุ่มนิ่มราวกับเต้าหู้เสียจริงเหยาเอ๋อร์



“ผมมาจากเซี่ยงไฮ้ในยุค 90 มีนามว่า หลี่เหยาเหยา ...ส่วนเรื่องบนเตียง” เหยาเหยาเงยหน้าสบตากับเซย์เเล้วยิ้มอ่อนๆ “ช่วยรับผิดชอบผมด้วยนะ คุณเซโล่”



          เซโล่อ้าปากค้าง ขณะที่เห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจส่งมาจากเหยาน้อย


"ก็ดี" เสียงมาจากอลินดา "คนเราทำอะไรลงไปต้องรับผิดชอบ"



"เดี๋ยวสิเรน" เซย์เริ่มรนราน



"เถอะน่า เเค่เลี้ยงดูเหยาเอ๋อร์ เงินเเค่นี้ขนหน้าเเข้งไม่ร่วงหรอก" อลินดายิ้มให้ป๋าเซย์นิดๆ





จบตอน



          TALK WITH : ก้อนเเป้ง

          หนีห่าว~ ข้าน้อยมีนามว่า ก้อนเเป้งข้าวเหนียวน้อย มาพร้อมกับสมาชิกคนที่ 10 ของโดมิเนทเเฟมิลี่ เหยาเหยา หรือ เหยาเอ๋อร์ น้องเป็นคนนุ่มนิ่มราวกับเต้าหู้ ฝีมือการต่อสู้อาจจะไม่โดดเด่น เเต่ถ้าเรื่องทำอาหารล่ะก็ ไว้ใจกันได้เลย~



     
Z y c l o n
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

74 ความคิดเห็น

  1. #58 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 11:12
    อืมมมมมมมม
    ไม่รู้จะพูดอะไรดี รออ่านต่อไปละกัน
    #58
    2
    • #58-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 10)
      24 เมษายน 2562 / 12:41
      เจอเหยาเหยาในสภาพนี้....
      //ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอายที่เห็นหรือเจ็บปวดกับขนาดนี้เลยครับ---
      @เซโล่
      #58-1
  2. #40 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 11:19
    บางทีป๋าเซย์อาจโดนกดได้น่าาา เห็นบอกของน้องเหยาเป็นของใหญ่ตัวเองคงเล็กละสิ คิคิ
    #40
    1
    • #40-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 10)
      15 เมษายน 2562 / 19:00
      เซโล่ไม่ถูกใจสิ่งนี้ 5555555
      @เซโล่
      #40-1
  3. #39 KillerFlowers2 (@KillerFlowers2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 07:47

    เอ้ววววววว ป๋าเซย์มีภรรยาแล้ว!(?) รับรู้ได้ถึงความควีนของน้องเหยาในอนาคต น่าดีชื่นใจจริงๆ
    #39
    2
    • #39-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 10)
      15 เมษายน 2562 / 19:01
      แอบกระซิบว่า เซย์กลัวเมียตามใจเมียฉันใด เซโล่ก็กลัวเมียตามใจเมียฉันนั้นครับ---
      @เซโล่
      #39-1
  4. #38 Creator Happy Invulnerable (@Beautiful_Hair) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 06:06

    กรี๊ดป๋าเซย์ผู้มีความหลัว มีเยอะเกินจนหลัวไม่รู้ตัว
    น้องเหยาเหยาน่ารักที่ซู๊ดดดดดดด ในอนาคตต้องเป็นคนที่โดมิเนทให้ความสำคัญมากแน่ๆ
    ตอนนี้น่าร๊ากกกกก
    #38
    1
    • #38-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 10)
      15 เมษายน 2562 / 19:02
      นี่คือคนที่ได้รับตำแหน่ง สามีตลอดกาล ของกลุ่มเลยนะครับ 55555
      @เซโล่
      ปล. เหยาเอ๋อร์เป็นที่รักของทุกคนจริงๆครับ ทุกคนรักมากและห่วง หวงมาก 55555
      #38-1
  5. #36 The Lost Dream (@praew0009) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 00:12
    เหยาเอ๋อร์น่าฮักหลาย~
    สายปั่นค่ะ!
    #36
    2
    • #36-1 DominateFamily (@DominateFamily) (จากตอนที่ 10)
      15 เมษายน 2562 / 19:03
      ด้วยความขก.เข้าไอดีตัวเองนะ

      //มองสายปั่นตรงนั้น 55555
      #36-1