คุณบอดี้การ์ดที่รัก(ภาคสาม) ตอน My dear My darling (ภาคสุดท้ายจบเล่ม)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,201 Views

  • 0 Comments

  • 85 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    20

    Overall
    1,201

ตอนที่ 8 : Under the sea

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 พ.ย. 61

หลังจากมานพ กอดปลอบใจคุณชาย แล้ว พวกเขาก็ขับรถต่อไปเรื่อย ๆ จนเกือบจะถึงบ้านคุณปู่คุณย่าของ มานพอยู่แล้ว แต่คุณชายจอมซนอยากเล่นน้ำทะเล ตอนแรกมานพ บอกว่าไม่ได้ ต้องไปหาปู่กับย่าเขาก่อนถึงจะพามาเล่น แต่คุณชายนั้น อ้อน ไม่หยุด จนมานพต้องใจอ่อนอีกตามเคย แล้วก็พาคุณชายไปจอดรถ แวะร้านอาหารริมทะเล แล้วมานพก็จับมือคุณชายพาเดินเล่นตามชายหาด ไปเรื่อย ๆ และก็คุยหยอกล้อกันไปเรื่อย ๆ คุณชาย พูดไม่หยุด ยิ้ม หัวเราะ แลดูมีความสุขมาก มานพเห็นคุณชายมีความสุข เขาก็มีความสุขไปด้วย พวกเขาจับมือกันเดินออกไปเรื่อย ๆ จนคุณชายเหนื่อยอยากนั่งพัก มานพก็เลยพาคุณชายไปนั่งลงบนพื้นทราย พร้อมกับจับคุณชายย้ายมานั่งบนตักของตัวเอง แล้วกอดคุณชายจากด้านหลังเอาไว้ทั้งตัว และซบหน้าของตัวเองลงบนไหล่ของคุณชาย แล้วพวกเขาก็เริ่มคุยกันต่อไปเรื่อย ๆ


"วันเกิดคุณชายอาทิตย์หน้า คุณชายอยากได้อะไรครับ"

"ไม่อยากได้อะไรหรอกครับ แค่มีคุณอยู่ข้าง ๆ ก็พอแล้วครับ อ้อ จริงสิ กำไลหยก ของคุณ ผมเอาติดกระเป๋ามาด้วยนะครับ ผมคิดว่าจะเอามาคืนคุณ เดี๋ยวพอเรากลับบ้านแล้ว ผมคืนให้คุณนะครับ"

"ผมให้คุณแล้ว คุณจะเอามาคืนผมทำไมกัน หืม จุ๊บ และอีกอย่างคุณบอกว่ากำไลมันมีรอยร้าวไม่ใช่เหรอ แล้วคุณยังเก็บมันไว้ทำไมอีก หลังจากไปไหว้ปู่กับย่าผมเสร็จ แล้วผมจะพาคุณกลับบ้าน แล้วคุณเอาไปทิ้งเลยนะครับ ไม่ต้องเก็บไว้อีกแล้ว"

"ทิ้ง ทำไมต้องทิ้งครับ ก็คุณบอกว่ามันมีความหมายกับคุณมากไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมต้องทิ้งครับ"

"เพราะมันร้าวแล้ว มันตายแล้วครับ กำไลหยกอันนั้นที่ผมให้คุณ มันได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว มันได้ตายแทนคุณไปแล้วครับ คุณจึงไม่ควรเก็บของที่ตายแล้วไว้กับตัวอีกครับ เพราะมันจะดึงพลังชีวิตของเจ้าของ มันจะทำให้คุณโชคร้ายครับ"

"อ้อ ครับ แต่ถ้าทิ้งไปแล้ว ผมจะหาซื้อกำไลแบบนั้นได้ที่ไหนอีกเหรอครับ มันมีขายที่ไหนอีกไหมครับ"

"ไม่มีครับ แต่ผมมีอันใหม่ให้คุณ สวยกว่าอันเก่าอีก และเหมาะกับคุณมากเลยละ เพราะคุณคือ My dear ครับ"

"โห ทำไมวันนี้นายหัวของผมปากหวานจังครับ สงสัยกินผักมากเกินไปใช่ไหมครับ "

"นายหัวเหรอ จุ๊บ ผมอนุญาติให้คุณเรียกว่า นายหัว แค่ตอนเราอยู่สองคนนะครับ น้องนาย My dear"

"ก็ได้ครับ นายหัว My darling จุ๊บ"

"Thanks,ขอจูบได้ไหม หืม น้องนาย ขอพี่จูบได้ไหม นิดหนึ่งก็ได้ "

"No way"

"อ้าว คุณชายยยย เดี๋ยวก่อน รอผมด้วย เฮ่ย ตัวแสบเอ้ย เดี๋ยว คุณชาย ห้ามเล่นน้ำนะ คลื่นแรง คุณชายยย "


คุณชายวิ่งลงทะเลไปหนีการไล่ล่า ของมานพจอมหื่น คุณชายเล่นกระโดดโต้คลื่นทั้งชุดแบบนั้นเลย ชุดไปพบผู้ไหญ่ คือเสื้อเชิ้ต การเกงยืน คุณชายเล่นโต้คลื่น คุณชายไม่กลัว เพราะสนุกมาก แต่มานพกลัวคลื่นพาแฟนออกไปไกล มานพเลยถอดเสื้อวิ่งลงไปหาคุณชาย พอคุณชายเห็นมานพกำลังว่ายน้ำมาหา คุณชายก็รีบว่ายน้ำหนีออกไปเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่ว่ายน้ำไม่ค่อยเก่ง จนมานพต้องยืนขึ้น แล้วร้องเรียกคุณชายให้กลับเข้ามา


"คุณชาย กลับมาหาผมเดี๋ยวนี้เลยนะ คลื่นมันสูงครับ อันตราย รีบกลับมาหา สามี เร็ว อย่าดื้อ"

"ไม่ ถ้า สามี อยากจูบผม สามีก็ว่ายน้ำมาหาผมสิครับ จะให้ผมว่ายน้ำไปหา สามีได้ยังไงกัน เหนื่อยแย่เลย"

"งั้น ยืนรอผมอยู่ที่นั่นนะครับ เดี๋ยวผมจะว่ายไปรับคุณ"

"คร้าบบบบ เร็วเข้าสิ เร็ว ๆ ใกล้ถึงแล้ว นายหัวสู้ ๆ เร็ว ๆ ครับ อีกนิดเดียวเอง"

"....."

"ที่รัก คุณล้อเล่นใช่ไหม ที่รัก"


มานพว่ายน้ำจนใกล้จะถึงคุณชายอยู่แล้ว แต่จู่ ๆ มานพก็จมน้ำหายไปต่อหน้าต่อตาคุณชาย คุณชายเรียกหามานพ แต่ก็เงียบ มานพไม่ได้โผล่ขึ้นมา คุณชายรีบมุดน้ำตามลงไป ในจุดที่มานพจมหายไป แล้วคุณชายก็เจอมานพจริง ๆ นอนอยู่ตรงจุดนั้น คุณชายรีบพามานพขึ้นมาเหนือผิวน้ำ แต่มานพหมดสติไปแล้ว คุณชายร้องเรียกมานพอยู่หลายครั้ง แต่มานพก็ไม่ฟื้น คุณชายเริ่มมอง ไปยังชายหาดที่นั่งอยู่ตอนแรก จึงทำให้คุณชายรู้ว่าจุดที่คุณชายกับมานพอยู่ตอนนี้ มันไกลจากชายฝั่งมาก แต่คุณชายไม่มีเวลาคิดอะไรอีกแล้ว เพราะชีวิตของคนรักสำคัญที่สุด คุณชายกอดมานพไว้พอหลวม ๆ แล้วประกบปากจูบมานพ อย่างเร่าร้อน รุนแรง เพราะเป็นห่วงคนรักมาก แต่มานพก็ยังไม่ฟื้น คุณชายเริ่มใจเสีย คุณชายจูบมานพอีกครั้ง ครั้งนี้เพิ่มความหนักหน่วง และร้อนแรงกว่าเดิม และเริ่มบด ขยี้ ไม่หยั้ง เพราะกลัวคนรักไม่ฟื้น แต่ครั้งนี้ได้ผล เพราะมานพฟื้นและสำลักน้ำออกมา


"ที่รัก คุณไม่เป็นแล้วใช่ไหม ใช่ไหมครับ แต่ไม่เป็นไรนะครับ ถ้าคุณไม่ไหว ผมจะพาคุณกลับเข้าฝั่งเองนะครับ "

"น้องนาย ผม ผมไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณมากที่ช่วยผมไว้ "

"ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ แฟนผมทั้งคน ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรไปหรอก ผมไม่อยากเป็นคุณชายหม้ายสามี แล้วทำไมคุณถึงจมน้ำละครับ ปกติคุณว่ายน้ำเก่งจะตาย แต่ทำไมวันนี้คุณถึงหมดแรงเอาดื้อ ๆ อย่างนั้นละครับ"

"อ้อ อาจจะเป็นเพราะว่าผมพักผ่อนไม่เพียงพอนะครับ เลยทำให้เป็นตะคริว ก็เลยยยย จม "

"ถ้างั้นเรากลับเข้าฝั่งกันเถอะครับ เราค่อย ๆ ว่ายน้ำกลับพร้อมกัน ถ้าเหนื่อยก็พัก แต่จากที่ผมดูแล้ว ก็น่าจะไกลอยู่นะครับ ที่รักทนหน่อยนะครับ"

"น้องนาย พี่ไม่เป็นไร พี่ไหว เราไปกันเถอะ พี่พร้อมแล้วละ"

"ครับผม นายหัว แต่ว่า เดี๋ยวนะ เดี๋ยว ๆ ผมรู้สึกว่าผมเหยียบอะไรบางอย่างอยู่ใต้น้ำ ผมขอดูก่อนนะครับ ว่ามันคืออะไร"

"น้องนายเหยียบอะไรเหรอ เดี๋ยวพี่มุดลงไปดูให้นะ"

"ไม่ ๆ คุณไม่ต้อง ผมเอง คุณยืนรออยู่ตรงนี้แหละ นะครับ ผมเป็นห่วงคุณ คุณยิ่งอายุมากขึ้น ผมยิ่งเป็นห่วงมากขึ้น"

"อย่ามาทำให้เป็นเรื่องตลกหน่อยเลยน่า งั้นเรามุดลงไปดูพร้อมกันนี่แหละ ว่าแต่ทำไมน้องนาย ต้องอยากรู้ขนาดนั้นล่ะ ในทะเลมันก็มีตั้งหลายอย่าง อาจจะเป็นแค่ก้อนหินก็ได้ จะไปอยากรู้ทำไมกัน "

"เพราะผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่ก้อนหิน แต่มันเป็นเปลือกหอยขนาดใหญ่เท่า กำปั้นผม ผมเลยอยากรู้ว่ามันคืออะไร "

"ห๊า แค่เท่ากำปั้นคุณเนี่ยนะ อือ ๆ ก็ได้ ๆ ครับ ถ้าทูลหัวอยากรู้ เราก็มุดลงไปดูพร้อมกันเลย จับมือผมไว้นะครับ "

"รับทราบครับ นายหัว"

"อื้อหือ รับทราบครับนายหัว เพราะเป็นทูลหัวหรอกนะ ผมถึงยอม"


แล้วทั้งสองคนก็มุดน้ำลงไปดูสิ่งที่อยู่ใต้เท้าของคุณชาย พอลงไปถึง สิ่งนั้นมันกลับเป็นแค่เปลือกหอยที่ตายแล้ว แต่ยังประกบกันอยู่ คุณชายเลยเก็บมันขึ้น แล้วทั้งสองคนก็รีบโผล่ขึ้นเหนือผิวน้ำ แล้วคุณชายก็ยกหอยตัวนั้นให้คนรักดู คุณชายมัวแต่ชื่นชมหอยตัวอ้วน เลยลืมไปว่าตัวเองยืนพึงแผ่นอกของมานพอยู่ ในท่าล่อแหลมมาก


"โห ที่รักดูนี่สิครับ มีไข่มุกอยู่ในนี้ด้วยละครับ โห ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย โห ไข่มุกเม็ดนี้สวยเสียด้วย โห"

"ไม่เห็นจะสวยตรงไหนเล้ยยยย นี่เขาเรียกว่าไข่มุก มีตำหนิ มันเบี้ยว มีแต่รอย ผิวไม่เรียบ ไม่วาว มันไม่สวยครับ น้องนาย"

"อ้าว แล้วรู้ได้ยังไงว่าสวย ไม่สวย ไข่มุกมันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ แต่เม็ดนี้สำหรับผม มันสวยมากเลยละ"

"เอามานี่เลย จ๋อมมมมม "

"อ้าว นี่นายหัว ทำไมคุณเอาไปปาทิ้งอย่างนั้นล่ะ ผมงอนนะ"

"ก็อันนั้นมันไม่สวย เดี๋ยวผมซื้อให้ใหม่ ปะ กลับขึ้นฝั่งได้แล้ว เร็วครับ"

"......."

"น้องนาย เลิกงอนได้แล้วนะครับ แล้วก็เลิกลูบแผงอกของผมได้แล้ว เดี๋ยวผมของขึ้น ขึ้นมา ไม่ได้ขึ้นฝั่งนะครับ "

"......"

"คุณชายคร้าบบบบ อย่าลูบครับ ผมเสียว ผมเตือนแล้วนะ ถ้าผมอดใจไม่ไหว ผมปล้ำคุณในน้ำเลยนะครับ"

"...จะลูบอะ แก้เครียด....."

"? "

"อุ๊บบบบบ"


คุณชายงอน ที่มานพเอาไข่มุกที่เขา อุตส่าห์มุดลงไปเก็บขึ้นมา ปาทิ้ง คุณชายเลย งอน ไม่ยอมกลับเข้าฝั่ง แล้วยังลูบแผงอกของมานพ ไปมา แก้เครียด จนมานพทนไม่ไหว มานพเลยจัดใหญ่ไฟกระพริบให้คุณชาย ตรงนั้นเลย มานพทั้งจูบ ทั้งกัด สลับไปมา แล้วก็จูบไปทั่วทั้งตัว และเล้าโลมคุณชายมากขึ้นเรื่อย ๆ จนคุณชายเองก็อดใจไม่ไหว จูบมานพตอบกลับไป เล่นใหญ่กว่ามานพอีก จนมานพต้องร้องออกมาว่า โอ้ ที่รักผมหลงใหลคุณจังเลย แล้วพวกเขาก็จัดใหญ่กันตรงนั้นเลย และหลายรอบ จนลืมไปว่าต้องออมแรงไว้เพื่อว่ายเข้าฝั่งอีกนะ...

-------------------------------------------------------------------------

Let it go, with your imagination 18++++

--------------------------------------------------------------------------


---------------------------------------------------------------------------

sundog

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น