คุณบอดี้การ์ดที่รัก(ภาคสาม) ตอน My dear My darling (ภาคสุดท้ายจบเล่ม)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,189 Views

  • 0 Comments

  • 83 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    8

    Overall
    1,189

ตอนที่ 10 : She's back

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 พ.ย. 61

ห้องทำงานคุณชาย สนง ใหญ่


คุณชายกำลังนั่งทำงานอยู่กับมานพ และ ชานนท์ พวกเขาทำงานกันอย่างเคร่งเครียด เพราะกำลังปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับ งานประมูลที่จะมีขึ้นเร็ว ๆ นี้ เครียดมากจนมานพ กับ ชานนท์ ลืมความบาดหมาง ที่มีต่อกัน พวกเขาทั้งสามคนต่างวุ่นวายกับการอ่านเอกสารเกี่ยวกับงาน และยังรับโทรศัพท์ด้วย บางทีก็โทรออกด้วยวุ่นวายไปหมด ความเคร่งเครียดที่เกิดขึ้นนี้ ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปในห้องทำงานของคุณชายเลย จนมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งทักทายคุณชาย และเดินตรงเข้าไปหาคุณชาย ทำให้ทุกคนหยุดความวุ่นวายแล้วหันไปมองผู้หญิงคนนั้นพร้อมกัน


"พี่นายขาาาา น้องมายด์ คิดถึงพี่นายที่สุดเลยคะ พี่นายหายไปไหนมาตั้งนานคะ ทำไมพี่นายไม่ไปหาน้องมายด์บ้างเลยคะ"

"ผม ผมรู้จักคุณเหรอครับ คือ คือผมจำไม่ได้เลย ถ้าเรารู้จักกันมาก่อนผมต้องขอโทษคุณด้วยนะครับที่ผมจำคุณไม่ได้"

"พี่นายขาาา ไม่ต้องขอโทษน้องมายด์หรอกค่ะ น้องมายด์รู้เรื่องของพี่นายแล้วค่ะ น้องมายด์ไม่โกรธพี่นายขา หรอกค่ะ เพราะน้องมายด์รักพี่นายขา ค่ะ "

"ร รัก ผมเหรอครับ เอ่อ ผม แต่ว่าผมมีแฟนแล้วนะครับ"

"พี่นายขา พี่ทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ น้องมายด์ไม่ยอมนะคะ พี่นายขาได้น้องมายด์แล้วจะทิ้งคว้าง น้องมายด์แบบนี้ไม่ได้นะคะ"

"เอ่อ เราเคยได้กันด้วยเหรอครับ เอ่อ แต่ผมจำไม่ได้เลยนะครับ คือ คือ ผม ผมไปทำแบบนั้นตอนไหน  ผม  ผม"

"พี่นายขา จำน้องมายด์ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้องมายด์จะรื้อฟื้นความทรงจำของพวกเราเองค่ะ "

"คือ คือไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องรื้อฟื้นก็ได้ คือ ผม ผมมีแฟนแล้วละครับ คุณคงเข้าใจอะไรผิดรึเปล่าครับ"

"พี่นายขา พี่นายมีคนอื่นไม่ได้นะคะ น้องมายด์ไม่ยอมจริง ๆ ด้วย พี่นายได้น้องมายด์แล้ว น้องมายด์มีวิดีโอคลิป และภาพถ่ายตอนที่เรามีอะไรกันด้วยนะคะ ถ้าพี่นายขา ใจร้ายกับน้องมายด์ น้องมายด์จะปล่อยคลิปของเราค่ะ"

"คุณครับ ผมว่าคุณคงจำคนผิดแล้วละ "

"พี่นาย พี่นายอยากลองดีกับมายด์มากใช่ไหมคะ มายด์พยายามพูดดีกับพี่ที่สุดแล้วนะคะ ถ้าพี่นายยังไม่เข้าใจ มายด์จะปล่อยคลิปของเราเดี๋ยวนี้เลยคะ พี่นายอยากลองไหมคะ "

"เอ่อ คือ คือ ผม ผม ถ้าเกิดว่าผมทำแบบนั้นจริง ๆ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ "

"พี่นายมีอะไรกับมายด์จริง ๆ ค่ะ แล้วก็หลายครั้งด้วย และมายด์ก็รู้ด้วย ว่าสักวันพี่นายต้องทิ้งมายด์ มายด์ก็เลยเก็บหลักฐานไว้ไงคะ เพื่อที่พี่นายจะได้ดิ้นไม่หลุด พี่นายจะได้ไม่เอาแต่แถไปวัน ๆ มายด์คงปล่อยพี่นายไปไม่ได้หรอกค่ะ "

"แล้วถ้าเกิดผมมีอะไรกับคุณจริง ๆ คุณจะให้ผมทำยังไง หรือว่าคุณต้องการเงินเท่าไหร่ บอกผมมาได้เลย ผมจะให้เท่าที่คุณขอ แต่ให้เราจบกันเพียงเท่านี้ได้ไหมครับ"

"ไม่ค่ะ มายด์บอกพี่ไปแล้วว่ามายด์ไม่จบ แล้วก็เงินของพี่มันซื้อไม่ได้ทุกอย่างหรอกนะคะ มายด์ไม่อยากได้เงินพี่ แต่มายด์อยากได้พี่นายคืนค่ะ มายด์รักพี่นาย"

"แต่ว่า คือ คือ ผม ผม"


คุณชายกำลังอึ้งอย่างหนัก ทั้งงง ทั้งสับสบจนพูดไม่ออก เพราะคุณชายจำน้องมายด์ไม่ได้เลย คุณชายทรุดลงนั่งเก้าอี้พร้อมกับเอามือกุมขมับของตัวเอง และเริ่มปวดหัวขึ้นเรื่อย ๆ จน ชานนท์ กับ มานพ ต้องช่วยบีบนวดให้ ช่วยชงโกโก้ร้อนให้ คุณชายก็ไม่ดีขึ้น แต่กลับปวดมากขึ้นกว่าเดิม ส่วนมานพนั้นได้แต่กอดคุณชายเอาไว้แน่น พร้อมกับเป่าลมออกจากปากตัวเองลงบนหัวของคุณชายเพื่อช่วยบรรเทาอาการปวดหัว แต่ก็ไม่ดีขึ้น ส่วนมายด์นั้นยืนมองดูมานพกอดคุณชาย ด้วยความโกรธจัด กำมือแน่น และในที่สุดมายด์ก็หมดความอดทน แล้วก็ปากระเป๋าถือใส่มานพ จนทุกคนตกใจ มานพคลายคุณชายออกจากอ้อมกอดตัวเอง และเดินไปหยิบกระเป๋าของมายด์ขึ้น แล้วปาออกนอกหน้าต่างห้องทำงาน จนทะเลาะกันใหญ่โต


"น้องมายด์ คุณจะเอายังไง บอกผมมาได้เลย ผมจะให้คุณทุกอย่าง แต่คุณต้องเลิกยุ่งกับคุณชาย ตกลงไหม"

"ไม่ ไม่อยากได้อะไร แต่ฉันอยากได้พี่นายคืน และที่พี่นายทิ้งฉันไป มันก็เพราะแก มานพ เพราะแก คนเดียว"

"คุณ ผมจำได้ว่าคุณเอาเขาไปปล่อยทิ้งไว้ที่ผับ แล้วคุณก็หายไปจากชีวิตเขาแล้วตั้งนาน แล้ววันนี้คุณจะมาเรียกร้องอีกทำไม ในเมื่อ คุณเป็นคนเดินออกไปจากชีวิตเขาเองไม่ใช่เหรอ ห๊า บอกมาสิ ว่ากลับมาหาเขาอีกทำไม ห๊า"

"ฉันไม่ได้ทิ้งพี่นาย แต่ที่หายไปนาน เพราะมีคนคาบพี่นายหนีไปต่างหาก และไอ้ตัวที่มันคาบพี่นายไปก็คือ แก มานพ ที่มาวันนี้ ฉันต้องการทวงพี่นายของฉันคืน เข้าใจรึยัง ห๊า"

"พี่นายของเธองั้นเหรอ ดูเธอจะมั่นใจมากเลยนะ ถึงได้พูดออกมาได้เต็มปากขนาดนี้นะ เขาเป็นของผม เขาเป็นคนรักของผม ผมคงให้คุณไม่ได้หรอกนะ เชิญกลับไปได้แล้วครับ แล้วก็ไม่ต้องมาหาเขาอีก เข้าใจไหม ห๊า"

"ไม่ ฉันไม่กลับ ฉันจะแหกปากอยู่อย่างนี้จนกว่าพี่นายจะยอมออกไปข้างนอกกับฉัน ฉันมีเรื่องจะคุยกับพี่นาย แกหลบไป ไม่ต้องมายุ่งกับพี่นายของฉันอีก แกมันก็แค่พวกผิดเพศ เป็นคนเดียวไม่พอ ยังมาทำให้พี่นายเป็นไปด้วยอีก ทำไมแกต้องมาทำให้พี่นายเป็นแบบแก ห๊า ทำไมแกไม่เป็นคนเดียว ห๊า "

"นี่คุณ มันจะมากไปแล้วนะ อย่ามาพูดจาดูถูกความรักของผม เพราะคุณมันก็ทุเรศที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเหมือนกัน"

"กรี๊ดดดดด กรี๊ดดดดดด พี่นายขา ดูมันสิคะ พี่นายไปคบกันคนปากจัดอย่างมันได้ยังไงคะ กรี๊ดดดดดดดดดด"


มายด์กรี๊ดเสียงดังลั่นจนคนที่เดินผ่านไปมา ในสำนักงานต่างตกใจ พากันมามุงดูเต็มหน้าต่างห้องทำงานของคุณชาย คุณชายเองที่กำลังปวดหัวมาก ๆ ก็ยังต้องสะดุ้ง เพราะเสียงกรี๊ดของมายด์ที่ดังฟังชัดมาก ในที่สุดคุณชายก็ตัดสินใจหยุดมายด์ โดยการออกไปข้างนอกกับมายด์


"คุณ คุณ พอ พอ พอแล้ว ผมยอมแล้ว ผมจะออกไปกับคุณ แต่คุณต้องเงียบก่อน ได้ไหมครับ"


พอคุณชายตอบตกลงจะไปข้างนอกกับมายด์ มายด์ก็หยุดกรี๊ดทันที แล้ววิ่งไปกอดแขนของคุณชาย โดยมีมานพ กับ ชานนท์ ยืนมองดูการกระทำของมายด์ด้วยความไม่พอใจ ส่วนมายด์ก็อ้อนคุณชายต่อไปโดยไม่สนใจใคร


"พี่นายขา มายด์รักพี่นายขา มากเลยนะคะ ถ้างั้นเราไปทานข้าวกันนะคะ เดี๋ยวน้องมายจะพาพี่นายขา ไปทานของโปรดของพี่นายขาด้วยไงคะ ดีไหมคะ"

"ครับ เอ่อ ถ้างั้นไปรถผมนะครับ เพราะหลังทานข้าวแล้วผมจะได้เลยกลับบ้านเลย"

"ไม่เอานะคะ ไปรถมายด์ดีกว่านะคะ เพราะถ้าพี่นายขา อยากกลับบ้าน น้องมายด์ก็จะเป็นคนไปส่งพี่นายขาเอง นะคะ"

"เอ่อ ครับ เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ ถ้างั้นรีบไปกันเถอะครับ"

"พี่นายขาน่ารักที่สุดเลยค่ะ จุ๊บ จุ๊บ"


มายด์หอมแก้มคุณชายทั้งสองข้างเพื่อ ประชด มานพ เพราะน้องมายด์รู้ว่า มานพ มองอยู่ พอมายด์สะใจพอแล้ว มายด์ดึงแขนคุณชาย เพื่อให้ตามมายด์ออกไปข้างนอก แต่ มานพเดินเข้ามาจับมือคุณชายอีกข้างหนึ่งเอาไว้ เพื่อไม่ให้ออกไปกับมายด์


"คุณชาย อย่าไปกับเขาเลยนะครับ ผมเป็นห่วงคุณ อย่าไปเลยนะครับ"

"ที่รักครับ ไม่เป็นไรหรอก ผมดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องห่วงผมนะครับ ทานข้าวเสร็จแล้วผมจะรีบกลับบ้าน นะครับ"

"คุณชายครับ ฟังผมสักครั้งนะครับ อย่าไปกับเขาเลยนะครับ ผมไม่ไว้ใจเขาเลย "

"ที่รักครับ ปล่อยผมไปกับเขาเถอะ เรื่องมันจะได้จบ ๆ ไป ถ้าผมไม่ไป มันจะไม่จบนะครับ คุณกลับไปรอผมที่บ้านเลยนะครับ"

"ก็ได้ครับ อย่าไปนานนะครับ แล้วผมจะกลับไปรอที่บ้าน"

"รับทราบ ครับผม"


มานพยอมปล่อยมือคนรักของตัวเอง เพราะมานพเองก็เห็นใจคุณชายมาก ที่ต้องมาเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ มานพจึงคิดว่า ถ้าปล่อยให้คุณชายไปกับมายด์ อาจจะทำให้ตกลงกันได้ก็ได้ แล้วคุณชายที่มานพรัก ก็เดินออกไปกับมายด์ มานพก็ได้แต่ยืนมองด้วยความอาลัยอาวรณ์ ที่คนรักของตัวเองเดินออกไปกับคนอื่น...

--------------------------------------------------------------------------------------

sundog...












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น