[BTS x YOU] |Jungkook| Let me see you (omegaverse)

ตอนที่ 2 : CHAPTER 02 : พรหมลิขิตหรือเรื่องบังเอิญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    14 เม.ย. 64



EP.02





***ยังไม่ได้แก้คำผิด


ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด


เสียงนาฬิกาปลุกรูปกระต่ายน้อยสีม่วงดังลั่นเมื่อถึงเวลาที่ผู้เป็นเจ้าของได้ตั้งเอาไว้ ก่อนที่มือขาวเนียนที่หลบซ่อนอยู่ใต้กองผ้าห่มผืนหนาเอื้อมขึ้นไปจับบริเวณหูยาวทั้งสอง และใช้ปลายนิ้วชี้กดลงตรงส่วนหัวอันเป็นจุดหยุดเสียงแหลมบาดแก้วหูให้กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง


ร่างที่ขดตัวอยู่ในผ้าห่มขยับเขยื้อนไปมาเล็กน้อย กลุ่มผมสีขาวบริสุทธิ์ที่พึ่งไปย้อมเมื่อสองวันก่อนแผ่กระจายบนหมอนสีแดงเลือดหมู ก่อนที่ผู้เป็นเจ้าของจะพาร่างของตัวเองลุกขึ้นมานั่งงัวเงีย ไม่ยอมลืมตาขึ้นมารับแสงจากดวงอาทิตย์ที่เล็ดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาอีกที


หาววว ริมฝีปากอิ่มอ้าปากกว้างพร้อมกับเสียงที่หากไปทำในที่สาธารณะก็คงจะเกิดความอับอายกันบ้าง แต่เพราะนี่คือห้องนอนของตัวเองก็เลยไม่มีความเกรงใจเสียเท่าไหร่


คนอยากจะหาว มันก็ต้องได้หาวสิถึงจะถูก


ร่างเพรียวที่ออกจะมีมัดกล้ามบริเวณแขนพอให้เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้บอบบาง อ้อนแอ้นเหมือนสาวน้อยชวนให้น่าปกป้องและทะนุถนอม แต่กลับเป็นความแข็งแกร่งตามชนชั้นอัลฟ่าที่ได้รับตามพันธุกรรมของครอบครัว หรือจากต้นตระกูลที่สืบเชื้อสายมาจากอัลฟ่าทั้งหมด


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ยองวอนจ๋า ตื่นยังคะ


ดวงตาสีม่วงอเมทิสน์หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง เมื่อได้ยินเสียงของหลานสาวตัวน้อยกำลังยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้อง


ร่างเพรียวลุกขึ้นจากเตียงนอน ลากสลิปเปอร์สีดำเดินไปยังประตูห้อง จัดการเปิดมันออกอย่างช้า ๆ ป้องกันไม่ให้เจ้าลูกสิงโตตัวนุ่มนิ่มพุ่งเข้ามาจนเกิดอุบัติเหตุตั้งแต่เช้าวันอาทิตย์อันเป็นวันที่เจ้าตัวเฝ้ารอมาอย่างใจจดใจจ่อ


อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เลนของยองวอนเสียงหวานทุ้มเอ่ยทักทายหลานสาวสุดที่รัก ก่อนที่แขนแกร่งจะช้อนร่างกลมอ้วนขึ้นมาแนบอก ก้มลงฟัดแก้มกลมยุ้ยที่นับวันยิ่งอุดมสมบูรณ์ สร้างความมันเขี้ยวจนอยากจะฟัดทั้งวันเสียด้วยซ้ำ


ใครมีหลานวัยน่ารัก น่าบีบ ย่อมเข้าใจกันอยู่แล้วใช่ไหม เพราะลี ยองวอนน่ะเป็นทาสเจ้าลูกสิงโตตัวนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น และไม่คิดจะขึ้นจากหลุมที่มีคำว่าเจ้าทาสแปะเด่นหราอีกด้วย


วันนี้ยองวอนจะพาพี่ไปเที่ยวที่ไหนเบ๋อ? ดวงตาสีม่วงสดใสที่ได้รับมาจากผู้เป็นพ่อ ส่องแววระยิบระยับเมื่อเจ้าตัวเอ่ยถามถึงกิจกรรมที่สองอาหลานจะได้ทำกันในวันนี้


เพราะวันนี้พี่ชายกับพี่สะใภ้มีธุระที่ปูซาน เลยไม่สามารถพาลูกสาววัย 5 ขวบอย่างเลนนี่ไปกับพวกเขาได้ เพราะงั้นคนที่ยัยหนูอัลฟ่าติดหนึบลองลงมาก็คงหนีไม่พ้นคุณอาสุดเท่ผู้ตามใจหลานสาวตัวเองยิ่งกว่าใคร


แม้แต่คุณปู่ คุณย่าผู้หลงหลานสาวเพียงคนเดียวยังต้องขอยอมแพ้


แล้วพี่เลนอยากไปไหนละคะ


พี่อยากกินปลาส้มค่ะ!”


แซลมอนเนอะ ยองวอนที่ได้ยินหลานสาวตัวน้อยพูดว่าอยากกินปลาส้ม ก็แทบจะพาไปเหมาให้หมดทั้งร้านเสียเดี๋ยวนี้ แต่ก่อนอื่นต้องพาไปอาบน้ำ เพราะตอนนี้ทั้งคุณอาทั้งคุณหลานต่างก็อยู่ในชุดนอนตัวโปรดกันทั้งคู่


เราไปอาบน้ำปะแป้งหอม ๆ กันดีกว่า แล้วหลังจากนั้นไปกินปลาส้มของพี่เลนกัน


เย้~ พี่ หัวใจ ยองวอนสิบดวง~” ไม่พูดเปล่า ฝ่ามือป้อมทั้งสองทำท่ารูปหัวใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นกางนิ้วทั้งสิบ เพื่อบอกว่าเจ้าลูกสิงโตอัลฟ่ารักคุณอาด้วยหัวใจสิบดวง


เพราะยองวอนตามใจพี่ทุกอย่าง พี่เลยให้หัวใจมากกว่าแด๊ดตั้ง 5 ดวงแน่ะ


ไม่มีใครรักยองวอนได้เท่าพี่อีกแล้ว!


เมื่อคิดได้เช่นนั้น ใบหน้ากลมยุ้ยก็พยักขึ้นลงสองสามที ก่อนที่หนึ่งลูกอัลฟ่าในชุดนอนสิงโต กับหนึ่งคุณอาในชุดนอนย้วย ๆ ก็พากันเข้าไปในห้องน้ำที่อยู่อีกฝั่ง พร้อมกับเสียงหัวเราะที่แสดงถึงความสดใสและบรรยากาศแสนสุขลอยอบอวนไปทั่วห้อง



 

-LetmeJK-

 



ณ ตอนนี้สองอาหลานในชุดคู่แต่ต่างไซส์กำลังยืนหน้าอึนอยู่ตรงร้านอาหารญี่ปุ่น ดวงตาสีม่วงราวกับแกะเอาแต่จ้องเขม็งไปยังป้ายที่แปะอยู่ตรงหน้าร้านด้วยอักษรสีแดงขนาดใหญ่ว่า


หากคุณลูกค้ามาแบบครอบครัว จะได้รับคิงแซลมอนไปหนึ่งชุดฟรี ๆ


แบบครอบครัวนี่มันแบบไหน? อากับหลานเดินจับมือเข้าไปได้ไหม หรือต้องมีพ่อแม่ลูก เหมือนลูกค้าโต๊ะอื่นที่นั่งกระจายอยู่ตามร้าน


ไม่ว่าแบบไหนก็ชวนให้จริงจังทั้งนั้น เพราะตอนนี้หลานสาวของเธอกำลังส่งสายตาแพรวพราวให้กับเจ้าคิงแซลมอนในภาพ ประหนึ่งคาสโนวี่สาวกำลังล่องลวงแซลม่อนหนุ่มให้มาติดกับ


ทั้งที่ความจริงแล้วคิงแซลมอนต่างหากที่กำลังล่อลวงทั้งยองวอนและเลนนี่ให้เข้าไปร้าน ถ้าไม่ติดที่พนักงานด้านหน้าดันมาขวางทางเอาไว้พร้อมกับประโยคที่เปรียบดั่งสายฟ้าฟาดลงบนร่างของสองอาหลานด้วยประโยคที่ว่า...


คุณลูกค้าต้องพาคุณพ่อมาด้วยนะคะ


แล้วเธอจะไปหาพ่อมาจากไหนละ ในเมื่อแฟนตัวจริงก็ยังไม่มีแม้แต่ปลายเส้นผมเลยด้วยซ้ำ


อัลฟ่าสาวกลอกตาไปมา ครั้นจะอ้าปากบอกกับพนักงานว่าเธอไม่ได้อยากร่วมกิจกรรมครอบครัวสุขสันต์ที่ทางร้านจัดเลยสักนิด แค่อยากจะเข้าไปนั่งดื่มด่ำกับรสชาติล้ำเลิศของแซลมอนกับหลานสาวก็เท่านั้น


อีกอย่างกะอีแค่คิงแซลมอนราคาแพง เธอก็มีปัญญาซื้อกินได้หลายกิโล ดีไม่ดีอาจจะเหมาทั้งร้านเพื่อพี่เลนของเธอก็ยังได้ ถ้าไม่ติดที่แซลมอนร้านนี้อร่อยที่สุดในห้างละก็...


อย่าได้หวังที่จะเห็นลี ยองวอนมายืนจ้องตากับพนักงานชนชั้นเบต้า จนบรรยากาศรอบข้างเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียด เพียงเพราะเจ้าของดวงตาสีม่วงกำลังเข้าสู่ช่วงซีเรียสระดับสามและกำลังเลื่อนไประดับสี่ในไม่ช้า


และหากเปลี่ยนเป็นระดับห้าเมื่อไหร่ ก็เป็นสัญญาณเตือนให้คนรอบข้างได้รับรู้ว่า ลูกสาวคนเล็กผู้เป็นทายาทเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ทั่วโลกนั้น


กำลังหงุดหงิดจนถึงขั้นเทคโอเวอร์ร้านอาหารญี่ปุ่นให้มาอยู่ในกำมือ เพียงแค่ชี้นิ้วสั่ง


ในระหว่างที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ จมูกโด่งรั้นตามฉบับคนหยิ่งก็ได้รับรู้ถึงกลิ่นหอมละมุน ชวนให้ใจที่ร้อนรุ่มเพราะความหงุดหงิดกับท่าทางดื้อด้านของพนักงานเบต้าตรงหน้า ดวงตาสีม่วงกวาดสายตามองหาเจ้าของกลิ่นที่เคยรับรู้ถึงมันเมื่อสามวันก่อน พร้อมกับมือที่ว่างจากการกุมมือหลานสาว ยกขึ้นมาทาบบริเวณหน้าอกเพื่อวัดความถี่การเต้นของหัวใจที่มันกลับมารัวกระหน่ำอีกครั้ง


อยู่ไหน? เจ้าของกลิ่นชาเอิร์ลเกรย์อยู่ไหนกัน


ยองวอนมองหาอะไรเบ๋อ? เลนนี่ที่เห็นผู้เป็นอากำลังมองซ้าย มองขวาเหมือนหาอะไรสักอย่าง ก็เอ่ยถามอย่างสงสัยแถมยังช่วยคุณอาสุดเท่มองหาอีกด้วย


พี่ไม่รู้ว่ายองวอนกำลังหาอะไร แต่ถ้ามันทำให้พี่ได้กินราชาปลาส้ม พี่จะช่วยยองวอนมองหาอีกแรงแล้วกัน!


ดวงตาสีม่วงสดใสของยัยหนูอัลฟ่า 5 ขวบ หันซ้าย หันขวา และหันหลังก็ไปเจอกับร่างสูงของชายคนหนึ่งกำลังยืนกดโทรศัพท์อยู่ไม่ไกล แถมยังเงยหน้ามองทางนี้สลับกับโทรศัพท์ในมือ ราวกับว่ากำลังเถียงอะไรสักอย่างโดยมีคุณอาเป็นหัวข้อหลักแน่ ๆ


พี่รู้ พี่มั่นใจ และตอนนี้พี่หิวจนอยากกินราชาปลาส้มแล้วด้วย


ฝ่ามือป้อมทั้งสองข้างยกขึ้นป้องปากจิ้มลิ้มของตัวเอง พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกเสียงให้อยู่ในระดับที่เป้าหมายได้ยินอย่างชัดแจ๋ว และเพราะการกระทำแปลก ๆ ของหลานสาวข้างกาย เรียกความสนใจจากยองวอนที่กำลังมองซ้าย มองขวาให้หันกลับไปมองด้านหลังเป็นจังหวะเดียวที่เสียงตะโกนของเลนนี่ดังขึ้นพอดี


คนหล่อจ๋า มาช่วยพี่หน่อย พี่อยากกินราชาปลาส้มแล้ว~~”

 



-LetmeJK-

 



รู้สึกทำตัวไม่ถูก...


ดวงตาสีเหล็กกล้ากลอกไปมาเหมือนคนหาที่วางสายตาไม่ได้ และสุดท้ายก็จำใจหยุดอยู่ตรงหน้าซึ่งมีหนึ่งร่างเพรียวผู้เป็นเจ้าของดวงตาสีม่วงอันแสนงดงามและน่าหลงใหล กับหนึ่งร่างกลมดิ๊กของอัลฟ่าเด็กที่กำลังใช้ดวงตาสีม่วงสดใสจ้องมองคิงแซลมอนอย่างขะมักเขม้น


ทำไมถึงได้มาลงเอยแบบนี้ได้ละ?


จอน จองกุกพยายามนึกถึงเหตุผลที่ตัวเองมานั่งแข็งเป็นหินอยู่ในร้านอาหารญี่ปุ่น ทั้งที่ตอนแรกเขาแค่กำลังเดินเล่นเพื่อดับอาการฟุ้งซ่านของตัวเองตั้งแต่เมื่อคืนหลังจากสบตากับอัลฟ่าสาวที่ทำเอาเขาตกหลุมเข้าอย่างจัง แต่แทนที่มันจะได้ลดกลับกลายเป็นต้องเพิ่มขึ้นกว่าเดิม เมื่อสายตาของเขาดันไปเห็นหญิงสาวผู้เป็นต้นเหตุของอาการเหล่านี้กำลังยืนจับมือกับเด็กผู้หญิงวัย 5 ขวบอยู่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่น


ตอนแรกจองกุกก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่ แต่พอจมูกได้กลิ่นชาเลดี้เกรย์ กอปรกับเจ้าของดวงตาสีม่วงคู่นั้นกำลังหันซ้ายหันขวาเหมือนมองหาอะไรสักอย่าง มันยิ่งทำให้จองกุกมั่นใจขึ้นมาทันที


หากเขาได้กลิ่นประจำตัวจากอีกฝ่าย อัลฟ่าสาวคนนั้นก็ย่อมต้องได้กลิ่นชาเอิร์ลเกรย์จากจองกุกเหมือนกัน


เพียงแต่ความสงสัยที่กำลังกัดกินหัวใจที่ส่งเสียง พร้อมกับความรู้สึกหงุดหงิดปนไม่เข้าใจว่าทำไมจอน จองกุกถึงได้มีอาการเช่นนี้


อาการสงสัยเกี่ยวกับเด็กหญิงในชุดสิงโตเกี่ยวข้องยังไงกับอัลฟ่าสาวคนนั้นกัน?


น้องสาวเหรอ? ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะดูแล้วอัลฟ่าสาวก็อายุห่างจากเขาไม่เท่าไหร่นัก


หรือจะเป็นลูกสาวของเธอ


พอคิดได้แบบนั้น จอน จองกุกก็รัวข้อความปรึกษากับเพื่อนในกลุ่ม จนโดนซอกจินด่ากลับมาว่าเขานั้นไร้สาระ กลัวอะไรไม่เข้าเรื่อง ถ้าหากเป็นลูกของอัลฟ่าสาวที่ตัวเองตกหลุมรักเข้าเต็มเปาจริง ๆ แล้วมันจะเป็นอะไร ตราบใดที่ยังไม่เห็นหน้าของชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของเด็กน้อยคนนั้น


ซึ่งมันก็จริงอย่างที่ซอกจินรัวข้อความด่ากลับมา ตั้งแต่ที่จองกุกเฝ้าจับตามองหญิงสาวมาเกือบ 20 นาทีก็ยังไม่เจอผู้ชายที่มีสถานะเป็นพ่อและสามีของเธอเลยแม้แต่ปลายเส้นผม


หรือจะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว?


ความน่าจะเป็นต่าง ๆ นานาพุ่งแทรกเข้ามาในหัวของจองกุกไม่ยอมหยุด และเพราะมัวแต่จ้องมองสองแม่ลูก (ในห้วงมโน) สลับกับหน้าจอโทรศัพท์เพื่อขอคำด่าจากเหล่าเฮีย ๆ เพื่อนสนิท หรือแม้กระทั่งรุ่นน้องที่โมเมเป็นลูกชายก็ล้วนแต่ยุยงให้เขาเข้าไปถามอีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด


ใครมันจะไปกล้าวะ แค่สบตาก็เล่นเอาตัวแข็งยิ่งกว่าหิน แถมหน้าก็ร้อนฉ่าเหมือนใครเอาแสงอาทิตย์มาส่องในระยะประชิด แต่เหมือนสวรรค์จะไม่ค่อยเข้าใจจอน จองกุกเท่าไหร่นัก


เพราะตอนนี้เขาดันมานั่งร่วมโต๊ะกับสองแม่ลูก โดยไม่ทันได้อ้าปากปฏิเสธหรือพาตัวเองหนีออกไป ก่อนที่เจ้าลูกสิงโตจะเดินมาจูงมือเขาพาเข้าร้านเสียหน้าตาเฉย


คนหล่อชื่อไรเหยอ พี่ชื่อเลนนี่นะ หลังจากที่จ้องราชาปลาส้มจนพอใจแล้ว ใบหน้ากลมยุ้ยก็เงยขึ้นมามองคนหล่อผู้เปรียบดั่งทองก้อนใหญ่ให้พี่ได้กินราชาปลาส้มสมใจอยาก


ทั้งที่พี่ก็แนะนำตัวเองให้คนหล่อได้รู้จักแล้ว แต่ทำไมคนหล่อถึงต้องทำหน้าเหมือนคนอุนจิไม่ออกด้วยละ?


เจ้าลูกสิงโตพองแก้มจนกลายเป็นบอลลูนขนาดจิ๋ว เพื่อหวังว่าจะสามารถข่มขู่ให้คนหล่อที่นั่งเหม่อมองแต่ยองวอนของพี่ ให้กลับมาสนใจคำถามของพี่เสียที


แน่นอนว่าคนหล่อหัวมิ้นท์ช็อกที่เห็นอาการพองแก้มของลูกสิงโตวัย 5 ขวบ ก็ต้องละสายตาจากหญิงสาวเจ้าของดวงตาสีม่วงไม่แพ้เด็กน้อยข้างตัว ก่อนที่เสียงทุ้มชวนน่าฟังจะเอ่ยแนะนำตัวให้แก่เด็กน้อยแสนน่าเอ็นดูได้รับรู้


ชื่อจองกุกครับ จอน จองกุก


จองกุกเบ๋อ เหมือนพี่เคยได้ยินที่ไหนมาก่อนนะ เลนนี่ยกมือขึ้นเท้าคางคล้ายกำลังนึกถึงชื่อที่คนหล่อบอกมาว่าเคยได้ยินมาจากที่ไหน ก่อนที่ดวงตาสีม่วงสดใสจะเบิกกว้าง เมื่อคนเป็นอาที่นั่งเงียบอยู่นานได้เฉลยออกมาว่า


ก็คนที่พี่เลนชอบดูในยูทูปยังไงละคะ


อ๋าาา คนหล่อที่พี่ชอบดูในยูทูปนี่เอง!!” พอนึกออกว่าเป็นใคร ดวงตาสีม่วงที่มันสดใสอยู่ก่อนแล้ว กลับส่งแววระยิบระยับมากขึ้นจนจองกุกที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอดจะหรี่ตาเพราะได้รับดาเมจจากลูกสิงโตตัวน้อย


ยัยหนูคนนี้กำลังล่อลวงให้จองกุกตกเป็นทาส


คิก


เสียงหัวเราะดังออกมาจากคนที่นั่งอยู่ข้างลูกสิงโต เรียกความสนใจเจ้าของดวงตาสีเหล็กกล้าให้เงยขึ้นมามอง แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเจอรอยยิ้มหวานกับดวงตาเรียวสวยหยีลง คล้ายกับกำลังเอ็นดูยัยหนูเลนนี่แถมยังเผื่อแผ่มาให้จองกุกอีกด้วย


เราชื่อยองวอนนะ ลี ยองวอนพอเห็นว่าจองกุกกลับมาให้ความสนใจแก่อัลฟ่าสาวอีกครั้ง เสียงหวานที่ออกไปทางทุ้มตามสายเลือดของอัลฟ่าเอ่ยแนะนำตัวเองให้อัลฟ่าที่กลายมาเป็นผู้ร่วมโต๊ะอาหารเมื่อเที่ยงในวันนี้


แม้จะตกใจอยู่บ้างที่มาเจอกันอีกครั้ง แต่ยอมรับไม่ได้ว่าหัวใจของลี ยองวอนมันกำลังเต้นกระหน่ำไม่ต่างจากฝ่ายตรงข้ามเลยสักนิด


ไม่รู้เพราะการสบตากันเมื่อคืนหรือเปล่า หัวใจที่อยู่กับตัวมาตลอด 27 ปีกลับถูกกระชากออกไปด้วยฝีมือเจ้าของดวงตาสีเหล็กกล้าตรงหน้า พอได้มาพบกันในระยะที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ทั้งยองวอนและจองกุกต่างก็รับรู้ถึงเสียงหัวใจของกันและกัน


เพียงแต่หัวใจของอัลฟ่าหนุ่มดันเต้นรุนแรงกว่าของเธอก็เท่านั้น


อ่า ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ จองกุกแย้มรอยยิ้มกลับไปให้หญิงสาวที่ยังคงมีรอยยิ้มงดงามประดับใบหน้า ก่อนที่เธอจะหันไปป้อนแซลมอนให้กับลูกสิงโตน้อยที่อ้าปากจนเห็นเขี้ยวเล็ก ๆ ที่อัลฟ่ามีเอาไว้เพื่อตีตราจองคู่ของตน


จองกุกเองก็มีเหมือนกัน แต่เขาแค่ยังไม่เจอคนที่จะฝากคมเขี้ยวแสดงความเป็นเจ้าของก็เท่านั้น


ทว่าตอนนี้ก็คงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ ในเมื่ออัลฟ่าตรงหน้าดันกลายเป็นคนที่เขาอยากจะอยู่ใกล้ และอยากจะเห็นหน้าอยู่ตลอดเวลา


แจฮยอนบอกว่าเขานั้นกำลังเข้าสู่เส้นทางผู้ชายคลั่งรัก แต่จองกุกก็ไม่เห็นจะเป็นแบบที่เพื่อนสนิทกล่าวหาเลยแม้แต่น้อย


ก็แค่เวลาเห็นอีกฝ่ายดูแลยัยหนูเลนนี่ มันพลอยให้นึกถึงตอนที่ตัวเองกลายเป็นคุณพ่อที่นั่งมอง คุณแม่กับลูกน้อยไม่มีผิด แต่ความฝันนั้นก็หายวับไปกับตายามที่หัวสมองกำลังนึกถึงหลักความเป็นจริงว่าอีกฝ่ายนั้นไม่โสดแล้วใช่ไหม


เอ่อ


หือ? ใบหน้าคมสวยเอียงคอเล็กน้อย เพื่อบอกว่าเธอนั้นรอฟังประโยคจากเขาอยู่


จองกุกรวบรวมความกล้าทั้งหมด ก่อนจะหลับตากลั้นใจเอ่ยถามประโยคที่มันค้างคาอยู่ในใจเขามาตลอดตั้งแต่ก่อนเข้าร้าน


คุณพ่อของเลนนี่ไปไหนเหรอครับ


...ถามออกไปแล้ว...


ดวงตาสีเหล็กกล้าปรือมองอีกฝ่ายที่นั่งนิ่งไปสักพัก ก่อนที่เสียงทุ้มหวานจะเอ่ยคำตอบกลับมาว่า...


ปะป๊ากับมะม๊าของพี่เลนไปทำธุระที่ปูซานค่ะ


ปะป๊า? มะม๊า? ไม่ใช่ว่า---”


ที่คุณจองกุกถามเรา เพราะคิดว่าเราเป็นมะม๊าของพี่เลนงั้นเหรอคะ


ยองวอนที่พอคาดเดาอาการแปลก ๆ อัลฟ่าหนุ่มได้ก็ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา ดวงตาสีม่วงฉายแววเอ็นดูคนตัวโตที่บัดนี้ใบหน้าหล่อเหลากลับขึ้นสีแดงระรื่นแข่งกับสีของมะเขือเทศที่ประดับอยู่บนจานแซลมอนไม่มีผิด


...น่ารัก...


ทำไมถึงได้น่ารักแบบนี้นะ


พอดีวันนี้เราว่างแค่คนเดียว พี่ชายก็เลยพาลูกสาวมาฝากคุณอาอย่างเราเลี้ยงวันหนึ่งค่ะ พออธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจ ไม่วายยังส่งรอยยิ้มหวานให้คนเขินอายกับคำถามชวนที่หากย้อนเวลากลับไปได้ก็อยากจะต่อยปากตัวเองแรง ๆ สักครั้ง


ไปถามในเรื่องที่ชวนให้ความสัมพันธ์ถดถอยทำไมวะจอน จองกุก


อ้อ แล้วอีกอย่าง…” ดวงตาสีม่วงส่องแววระยิบระยับไม่ต่างจากหลานสาวข้างกาย ที่แม้จะไม่รู้เรื่องว่าคุณอาแสนเท่กำลังคุยอะไรกับคนหล่อที่พี่เป็นชอบ แต่พอเห็นคนหล่อหน้าเป็นสีเดียวกับคุณมะเขือเทศก็เป็นอันเข้าใจได้ว่าคนหล่อกำลังเขินยองวอนอยู่


พี่รู้ว่ายองวอนของพี่มีนั้นเท่ขนาดไหน ไม่ผิดที่คนหล่อจะเขินเพราะพี่เองก็เขินเหมือนกัน


จองกุกที่เจอสายตาแบบนั้น ก็เผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้สึกตัว ก่อนที่หัวใจที่กลับมาเต้นเป็นปกติ ดันเปลี่ยนจังหวะเป็นวงร็อคที่รัวกลองอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง เมื่อได้ยินประโยคถัดมาจากเจ้าของกลิ่นชาเลดี้เกรย์


เรายังโสดอยู่ เพราะงั้นช่วยทำความเข้าใจใหม่ด้วยนะคะคุณสตรีมเมอร์ชื่อดัง



[100/100]





#ฟิคLetmeJK
ยองวอนร้ายกาจรึเปล่า ยองวอนเจ้าเล่ห์รึเปล่า
คุณพ่อสตรีมเมอร์จะแพ้น้องเหรอคะ 555555
เรื่องนี้จะดำเนินไปแบบเรื่อย ๆ นะคะ ค่อย ๆ จีบ--แฮ่ม ๆ ทำความรู้จักกันไป
แต่ดูแล้วคงไม่ใช่มีแค่พ่อพระเอกของเราที่คลั่งรักแล้วละค่ะ


***เกร็ดน่ารู้***
Lennie (เลนนี่) แปลว่า สิงโต
Yungwon (ยองวอน) แปลว่า ตลอดกาล , อมตะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #19 •Quinn• (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2564 / 01:06
    สุดเท่ห์เลยว่ะยองวอน จองกุกดูนุ่มนิ่มไปเลย ฮ่าๆๆๆ อ๊อยย เอ็นดูพี่เลนนี่ไหวแล้วว พี่จะน่ารักไปไหนฮึ เดี๋ยวเหมาปลาส้มให้พี่เลนนี่กินให้หนำใจเลยดีมั้ย?!
    #19
    0
  2. วันที่ 15 เมษายน 2564 / 22:51

    หว้ากกกก ยองวอนทำกุกเขินละ อย่างเท่! 555555555555555
    #17
    0
  3. #16 thanyalaktosem (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 15:54

    พ่อหนุ่มคนหล่อเขินไม่ไหวแล้ว555555
    #16
    0
  4. #15 babybabe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 14:47
    ยองวอนนนนน เท่มากพี่สาว แงงงง
    #15
    0
  5. #14 thanyalaktosem (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 19:32

    น้องจะน่ารักไปไหนเนี่ย5555555
    #14
    0
  6. #12 babybabe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 03:37
    คุณพระเอกเราคิดว่าน้องเป็นลูกของยองวอนแน่555555
    #12
    0
  7. #11 Nnmoonaja (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2564 / 01:19

    น้องกำลัวหาคุณพ่อจำเป็นสินะ
    #11
    0