[FIC BTS] |KOOKMIN| Queen Omega #ฟิคควีนจีมิน

ตอนที่ 3 : ควีนจีมิน : CHAPTER 03 (100/100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 492 ครั้ง
    2 พ.ค. 63


คำเตือน : ฟิคเรื่องนี้ไม่ได้มีเนื้อหาสวยหรูอย่างที่คิด
คุณจีมินใจร้ายกับพระเอกมาก เพราะงั้นอย่าหาความหวานจากเรื่องนี้จ้า
ใครรับไม่ได้กดออก อย่ากดแบน
‪*°★ Jimin  ★*°|‬| GIF || BTS x Mediheal 190301‪*°★ Jimin  ★*°|‬| GIF || BTS x Mediheal 190301


CHAPTER 03


*ยังไม่ได้แก้คำผิด*

ตั้งแต่ที่ได้รับคำบัญชานั้นมา ชีวิตของจอน จองกุกก็ไม่ได้พบเจอกับความสะดวกสบายอีกเลย ทุกๆวันเขาต้องถูกเคี่ยวเข็ญจากอัลฟ่าที่มีสถานะเป็นผู้พิทักษ์ของควีนซึ่งได้แก่

คิม นัมจุนที่เขาเจออีกฝ่ายที่สนามบินส่วนตัว แม้ภายนอกเขาจะออกแนวสุขุม ใจดีและเป็นกันเองมากขนาดไหน แต่ทว่าหากได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของอัลฟ่าที่มีดวงตาสีบุษราคัม จะพบว่าภายใต้ใบหน้าสุภาพบุรุษนั้นมีปีศาจร้ายแอบแฝงอยู่ รวมถึงความโหดเหี้ยมที่มีต่อศัตรูหรือพวกแมลงน่ารังเกียจ หากสร้างความรำคาญเมื่อใด พวกมันก็หายไปเมื่อนั้น

จอง โฮซอก เป็นอัลฟ่าพ่วงตำแหน่งพ่อบ้านที่จองกุกสนิทด้วยมากที่สุด เพราะเขาเป็นคนคอยดูแลเรื่องความเป็นอยู่รวมถึงสอนให้ปรับตัวและอยู่ร่วมกับคนอื่นๆในคฤหาสน์ของควีนได้อย่างราบรื่นมากกว่าตอนมาครั้งแรก รอยยิ้มจริงใจและอ่อนโยนจากอีกฝ่ายนั้นมันเยียวยาจิตใจของจองกุกได้มากเลยทีเดียว

และบางวันโฮซอกก็มักจะเล่าเรื่องตลกๆให้อีกฝ่ายฟังเวลาที่เจ้าตัวกำลังท้อหรือเสียใจที่โดนดูถูกจากคนอื่นๆ โดยเฉพาะอัลฟ่าหัวแดงที่ตัวติดอยู่กับควีนตลอดเวลา

คิม แทฮยอง ชายหนุ่มที่อายุห่างกับเขาไม่กี่ปีและเป็นผู้ติดตามแสนซื่อสัตย์ของควีน ความเก่งกาจและแข็งแกร่งนั้นไม่ต่างจากอัลฟ่ามากฝีมือที่อยู่แถวหน้าเลยสักนิด โดยเฉพาะดวงตาคมกริบดั่งพยัคฆ์ที่พร้อมจะฉีกกระชากเนื้อของพวกที่ริอาจมาแตะต้องควีนอย่างโหดเหี้ยมภายใต้ใบหน้าเย็นเกรี้ยวกราดดั่งพายุนั่น

และความสัมพันธ์ระหว่างจอน จองกุกกับคิม แทฮยองมันติดลบชนิดที่ว่ากลายเป็นเหม็นขี้หน้าจนไม่อยากจะมอง แถมบางครั้งแทฮยองก็มักจะหาเรื่องจิกจัดหรือถึงความพูดร้าจกาจใส่คนเด็กกว่าให้เจ็บใจที่โต้ตอบไม่ได้ ส่วนเหตุผลที่อัลฟ่าหัวแดงเกลียดอัลฟ่าที่อายุน้อยกว่าก็มีแค่เหตุผลเดียวเท่านั้น

เพราะปาร์ค จีมินสนใจอัลฟ่าเด็กคนนี้จนพากลับมายังไงล่ะ

คนที่สี่เป็นอัลฟ่าที่ถูกจัดว่าหน้าตาดีที่สุดในบรรดาผู้พิทักษ์ทั้งหมด ด้วยเสน่ห์ที่อีกฝ่ายปล่อยออกมาสามารถเรียกสายตาหลงใหลจากโอเมก้าคนอื่นให้เดินตามได้อย่างง่ายดาย ยิ่งอีกคนมีดวงตาสีพิงค์ทัวร์มาลีนซึ่งเป็นสีตาที่หายากที่สุดในบรรดาอัลฟ่าทั้งหมด ทำให้ชายหนุ่มที่ชื่อว่าคิม ซอกจินเป็นคนที่เปรียบดั่งแรร์ไอเทมและเป็นที่ต้องการของพวกชนชั้นสูงที่ต้องการอำนาจของชายหนุ่มคนนี้

ทว่าช่างน่าผิดหวัง...เพราะลูกชายเพียงคนเดียวของบริษัทอุตสาหกรรมทั่วโลกกลับก้มหัวเป็นข้ารับใช้ของควีนโอเมก้าอย่างเต็มใจ และเพราะจองกุกไม่เคยเจออัลฟ่าผู้พิทักษ์คนนี้ทีก็เลยไม่รู้ว่านิสัยของคิม ซอกจินนั้นเป็นแบบไหนกันแน่

ทั้งสี่คนข้างต้นล้วนเป็นอัลฟ่าที่มีความสามารถแตกต่างกันไป ทุกคนล้วนทำตามคำสั่งของควีนอย่างเคร่งครัด ไม่ว่าควีนต้องการให้พวกเขาทำลายตระกูลใดหรือกำจัดพวกที่กล้าเข้ามารังแห่งนางพญาผู้สูงส่ง พวกเขาก็พร้อมทำให้พวกมันหายไปจากโลกนี้อย่างรวดเร็วเพียงแค่มีคำบัญชาของควีนเท่านั้น

ความร้ายกาจของแต่ล่ะคนล้วนสร้างความหวาดกลัวให้คนอื่นที่คิดจะเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือหาผลประโยชน์จากควีน ล้วนล้มเลิกความคิดแสนบัดซบนั่นกันทั่วหน้า รวมไปถึงการส่งลูกหลานที่เป็นอัลฟ่าหวังเข้ามาเกี่ยวดองกับควีนเพื่อเสริมอำนาจของตระกูลนั่นด้วย

นั่นเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น หากอัลฟ่าผู้พิทักษ์ทั้งสี่ข้างบนนั้นคือความแข็งแกร่งพาให้คนอื่นหวาดกลัวแล้ว คนสุดท้ายที่ถูกระบุว่าเป็นอัลฟ่าที่ไม่ควรเข้าใกล้มากที่สุดก็ย่อมน่ากลัวว่าสี่คนที่เหลือ โดยเฉพาะสมญานามที่ถูกเหล่าศัตรูเรียกขานกันอย่างหวาดผวาว่า...

อัลฟ่าผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุด

อั่ก!!”

ร่างสมส่วนส่งเสียงร้องพร้อมกับกระอักเลือดออกมากองโต ดวงตาสีอำพันเหลือบมองใบหน้าขาวซีดกำลังส่งสายตาเย็นชามองลงมาราวกับตัวเด็กหนุ่มเป็นเพียงมดปลวกที่ไม่มีค่าให้เชยตามอง

ลุกขึ้นมา

น้ำเสียงทุ้มเอ่ยสั่งอัลฟ่าเด็กตรงหน้าที่ถูกเขาอัดเข้าลิ้นปี่เต็มแรง สภาพน่าสมเพชที่ชวนให้ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้ ดวงตาสีโกเมนสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับจิตสังหารรุนแรงของอัลฟ่าที่คลั่งไคล้การต่อสู้ที่ถูกคำบัญชาให้ลงมาฝึกฝนเจ้าอัลฟ่าเด็กปวกเปียกตรงหน้า

ให้คนแข็งแกร่งอย่างเขามาสอนเด็กนี่งั้นเหรอ

หยามกันเกินไปไหมปาร์ค จีมิน!!!

พลั่ก!!!

ปลายรองเท้าหนังตวัดฟาดลงบนใบหน้าคนเด็กกว่าจนหันไปตามแรงพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาตามบาดแผลที่ถูกสร้างสันด้วยฝีมือของหนึ่งในผู้พิทักษ์ควีนโอเมก้า และเป็นอัลฟ่าที่ไม่ชอบทำตามคำสั่งของคนอื่นมากเท่าไหร่ นอกจากคำสั่งที่ให้ไปเก็บกวาดพวกแมลงที่ชอบท้าทายอำนาจของควีนเท่านั้น

แต่พอได้รับคำสั่งให้มาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้ มันเลยทำให้ มิน ยุนกิ หงุดหงิดจนต้องเอามาลงระบายกับลูกศิษย์ที่ได้มาอย่างไม่เต็มใจตรงหน้าแทนน่ะสิ

พลั่ก!!

อ่อนแอ

พลั่ก!!

น่าสมเพช

พลั่ก!!!

ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย

พลั่ก!!!

หมัดแล้วหมัดเล่าที่สร้างบาดแผลบนร่างกายของจอน จองกุกด้วยพละกำลังของอัลฟ่าที่ไม่เคยปราณีศัตรูคนใดมาก่อน ร่างกายที่ได้รับความเสียหายมาตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้ว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยช้ำแลดูน่ากลัวในสายตาของโฮซอกที่ยืนกอดอกพิงเสามองเพื่อนสนิทระบายอารมณ์ใส่เด็กอายุ 19 อย่างไม่คิดจะเข้าไปห้ามปรามใดๆทั้งสิ้น

ถ้าอยากแข็งแกร่งก็ต้องพบเจอกับนรกบนดิน ตะเกียจตะกายตัวเองขึ้นมาปากจากเหว ใช้ทุกอย่างที่มีกระเสือกกระสนออกจากห่วงโซ่อาหารของพวกสัตว์กินพืชที่แสนอ่อนแอให้ได้

หากจอน จองกุกยังอ่อนแอต่อไป

ก็จะถูกอัลฟ่าคนอื่นบดขยี้ให้จมสู่ธรณีเหมือนกับที่มิน ยุนกิกำลังทำอยู่ ณ ตอนนี้

นี่แหล่ะโลกที่อัลฟ่าเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าในสายตาของโอเมก้าและเบต้า

โครม!!!

ร่างของจองกุกปลิวกระแทกกับกำแพงจนกระอักเลือดคำโต ร่างกายที่ปวดร้าวไปทั่วร่างราวกับกระดูกทุกซี่ที่พยุงเนื้อหนัง ไขมัน เลือด และอวัยวะทั้งหมดกลับแหลกละเอียดเป็นผุยผง เลือดสีแดงไหลตามบาดแผลที่ถูกสร้างโดยมิน ยุนกิกำลังชโลมร่างของเด็กหนุ่มอายุ 19 คนนี้รวมทั้งสติสัมปชัญญะที่ค่อยๆหายไปอย่างช้าๆ

ผมเกลียดคนอ่อนแอน้ำเสียงเย็นชากับร่างสูง 180 เซนย่างกายเข้าหาคนเด็กกว่าที่ใกล้จะหมดสติในไม่ช้า ดวงตาคมกริบเปรยมองอย่างเหยียดหยามก่อนที่มือแกร่งจะบีบคางของอัลฟ่าเด็กตรงหน้าพร้อมกับประโยคที่ฝังเข้าไปในหัวของจอน จองกุกอย่างไม่มีวันลืม

คนอ่อนแอคือพวกผิดพลาดที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง และคุณเองก็เป็นคนจำพวกนั้น

“….”

แข็งแกร่งให้มากกว่านี้ ใช้สัญชาตญาณของคุณกระเสือกกระสนเอาชนะผมให้ได้ ไม่อย่างนั้น…” ยุนกิสะบัดมือที่บีบคางของอัลฟ่าเด็กออกจนใบหน้าที่เต็มไปด้วยแผลฟกช้ำกระแทกกับกำแพงด้านหลังเต็มแรง แต่นั่นก็ไม่ได้รับความเห็นใจจากชายหนุ่มที่เปรียบดั่งเครื่องจักรสังหารผู้นี้

ผมจะเป็นฆ่าคุณเองจอน จองกุก

 




-Queen Omega-

 




เปลือกตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าค่อยลืมขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนจะตื่นเต็มตาเมื่อความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วร่างกำลังกัดกินอย่างช้าๆ ร่างกายที่มีแต่รอยแผลจากการถูกอัลฟ่าผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดซ้อมจนหมดสภาพ แถมยังไม่คิดปราณีอัลฟ่าเด็กอายุ 19 เช่นเขาเลยแม้แต่น้อย

จองกุกมองเพดานห้องอย่างเหม่อลอย ก่อนที่จะหันไปมองประตูที่ถูกเปิดออกพร้อมกับใบหน้างดงามที่ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ยังคงความเย็นชาเอาไว้ไม่แปรเปลี่ยน ดวงตาเรียวสวยที่กวาดตามองบาดแผลของอัลฟ่าเด็กบนเตียงอย่างสำรวจก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกับประโยคขอโทษที่ผู้พิทักษ์ของตนเอาแต่ใจมากเกินไป

ขอโทษแทนยุนกิด้วย

ดวงตาที่อ่อนล้าเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคขอโทษจากคนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยครหาว่าใจร้าย ก่อนจะส่ายหน้าไปมาเพื่อบอกว่าไม่จำเป็นต้องมาขอโทษแทนคนที่ถูกซ้อมอย่างน่าสมเพชแบบนี้

มันก็จริงอย่างที่คุณยุนกิบอก หากไม่อยากตายในโลกที่อัลฟ่าตกเป็นเบี้ยล่างก็มีแต่ต้องแข็งแกร่งขึ้น ต่อให้สิ่งที่กำลังทำต่อจากนี้จะโหดร้ายแค่ไหนถ้าหากอยากมีชีวิตอยู่ก็ต้องยอมทำกันทั้งนั้น

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรความคิดของจอน จองกุกถึงได้เริ่มเปลี่ยนไปทีล่ะนิด จากที่เอาแต่โตอยู่ในสลัมพร้อมกับความยากจนข้นแค้น ถูกพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดทุบตีอยู่ทุกวันเพียงเพราะหาเงินได้ไม่ตามที่พวกเขาต้องการ พอได้ถูกควีนโอเมก้ายื่นมือเข้ามาช่วยก็เอาแต่หาทางหนีจนถูกจับกลับมาเสียทุกครั้ง และตอนนี้ก็ยังถูกบังคับให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่เขาจะได้ยืนหยัดอยู่บนโลกที่ไม่แน่นอนใบนี้ด้วยลำแข้งตัวเองให้ได้

จากที่ไม่เห็นด้วยจากการโดนดูถูกต่างๆนานา กลับกลายเป็นเริ่มซึมซับจากเหล่าผู้พิทักษ์อัลฟ่าเรื่อยๆ แม้ตอนนี้เขาจะเพียงแค่คนอ่อนหัดไร้ประสบการณ์แต่หากฝึกต่อไปเรื่อยๆ มันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

นี่

เฮือก!!!!”

เหม่ออะไรอยู่ ฉันเรียกเธอหลายครั้งแล้วนะ

ขะ...ขอโทษครับโอ้ย!!!”

ร่างผอมของอัลฟ่าเด็กลุกขึ้นทันที ก่อนจะร้องออกมาพร้อมความเจ็บปวดทั่วร่าง ใบหน้าที่เริ่มมีน้ำมีมวลขึ้นมานิดหน่อยเหยเกยพร้อมกับน้ำตายที่คลออยู่รอบดวงตากลมเหมือนกระต่ายนั่น ทำเอาคนที่ยืนมองตั้งแต่ต้นจนจบอดจะถอนหายใจไม่ได้

ตอนแรกก็กะจะพาไปงานด้วยอยู่หรอกแต่แบบนี้คงไม่ไหวแล้วล่ะ

เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะฉันจะทำแผลแล้วกัน

ห๊ะ

ทำหน้าแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง?จีมินมองอัลฟ่าเด็กที่เอาแต่นั่งอ้าปากกระพริบตาปริบๆอย่างไม่รู้ว่าจะอยู่ในสภาวะอารมณ์แบบนี้ โดยเฉพาะไอ้สีหน้าที่เหมือนเห็นเรื่องไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นได้แบบนั้น

มะ...ไม่มีอะไร--”

ไม่เชื่อว่าฉันคนนี้ทำแผลได้สินะ

ปะ...เปล่านะ!!!...เอ่อ...ครับ

ดวงตาเรียวหรี่ลงอย่างจับผิด ยิ่งเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของอีกฝ่ายก็ยิ่งจ้องมองมากขึ้น จนสุดท้ายคนที่เป็นฝ่ายละสายตาออกไปก่อนก็คงหนีไม่พ้นจีมินที่เดินไปหยิบกล่องพยาบาลที่อยู่ตรงมุมห้องและกลับมาหาคนเจ็บบนเตียงอีกครั้ง

นั่งให้มันดีๆ

พรึบ!!!

เพียงแค่ได้ยินเสียงเย็นชากับประโยคสั้นๆ ร่างกายมันก็ทำตามคำสั่งของอีกคนแต่โดยดี ใบหน้าที่มีรอยช้ำเป็นจ้ำๆพยายามเกร็งทุกส่วนของร่างกายเอาไว้ให้เหมือนรูปปั้นมากที่สุด โดยเฉพาะเวลาที่มือเรียวนั่นกำลังนำสำลีที่จุ่มแอลกอฮอล์มาจ่อตรงหน้าเขาเรื่อยๆ และสุดท้ายก็กดลงบนรอยแผลสดใหม่นั่นเต็มแรง

โอ๊ย!!!!!”

เสียงกรีดร้องของคนเจ็บดังลั่นห้องและคาดว่าคนอื่นๆที่กระจัดกระจายอยู่ตามคฤหาสน์ย่อมได้ยินเช่นกัน แต่พวกเขาคงไม่คิดว่าสาเหตุที่ทำให้อัลฟ่าเด็กหน้าใหม่ที่กลายเป็นกระสอบทรายให้แก่มิน ยุนกิจะเป็นควีนของพวกเขาเนี่ยน่ะสิ

จะร้องอะไรนักหนา

มันเจ็บนะครับ คุณมือหนักจะตายไป

หา? ฉะ...ฉันมือหนักงั้นเหรอ

ความมั่นใจที่มีมาทั้งหมดกลับถูกลดลงจนเกือบติดลบ พอนึกถึงตอนที่ตัวเองกำลังนั่งทำแผลให้เหล่าบรรดาผู้พิทักษ์ก็เห็นพวกเขาทำสีหน้าปกติดีนี่ โดยเฉพาะแทฮยองที่ส่งสายตาระยิบระยับเหมือนเด็กได้ของเล่นเวลาที่เขาทำแผลให้เจ้าตัว

ทั้งที่คนอื่นก็ไม่ได้ปริปากบ่นหรือว่าบอกเขามือหนักเลยสักคนเดียว แต่ทำไมเจ้าเด็กนี่ถึงได้โวยวายออกมากันล่ะ?

หรือเขาจะมือหนักจริงๆ

เพราะมัวแต่ตะลึงกับความจริงที่ตัวเองไม่เคยรู้มาก่อน ใบหน้างดงามเลยเผลอแสดงสีหน้าอื่นนอกจากความเย็นชาออกมาให้อัลฟ่าเด็กที่พึ่งรู้จักได้เห็นในระยะประชิด ทำเอาคนที่มักได้รับสีหน้าเรียบเฉยและความใจร้ายอดจะตะลึงกับความเปลี่ยนแปลงของควีนโอเมก้าคนนี้ไม่ได้

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

จู่ๆเสียงจากก้อนเนื้อตรงกลางอกก็ส่งเสียงออกมาอย่างไม่บอกกล่าว ทำเอาคนเด็กกว่าแสดงท่าทางลุกลี้ลุกลนออกมาให้เห็นท่ามกลางสีหน้าจับผิดของควีนโอเมก้าตรงหน้าที่กลับมาอีกครั้ง

เป็นอะไร?

ปะ...เปล่าครับ!!”

ใครใช้ให้ขึ้นเสียงใส่ฉัน

เอ่อ...ขอโทษครับเพราะตกใจมากเกินไปจนเกิดอาการลนลานเผลอขึ้นเสียงใส่อย่างลืมตัว

หากแปลงเป็นสัตว์ได้ล่ะก็ ปาร์ค จีมินคงเห็นเจ้ากระต่ายกำลังหูลู่หางตกอยู่แน่ๆ

แต่ไม่รู้ทำไมในสายตาของเขาถึงได้เกิดความรู้สึกเอ็นดูขึ้นมากันนะ

แววตาเย็นชาสั่นไหวเล็กน้อยก่อนมันจะจางหายไปอย่างรวดเร็วราวกับไม่เชื่อว่าคนที่มักจะมองทุกอย่างเป็นสิ่งที่ว่างเปล่ามาตลอดกลับมีความคิดแบบนั้นออกมา ยิ่งคนคนนั้นดันเป็นเด็กที่เขาเก็บมาเลี้ยงชั่วคราวอย่างจอน จองกุก มันยิ่งทำให้จีมินเกิดความรู้สึกปั่นป่วนจากภายในมากขึ้นไปอีก

เกิดอะไรขึ้นกับตัวเขากันแน่??

พรึบ!!!

ร่างเพรียวที่นั่งทำแผลให้กับอีกคนกลับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าเรียบนิ่งมองอัลฟ่าเด็กที่เอาแต่นั่งส่งสายตาใสซื่อออกมาอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าเพราะอะไรเขาถึงได้ลุกขึ้นแบบนี้ ก่อนจะเป็นจองกุกที่ถอยหลังหนีสุดตัวเมื่อจู่ๆใบหน้าที่เขาแอบมองอยู่ตลอดกลับเคลื่อนเข้ามาใกล้จนจมูกเฉียดกันไปมาอย่างน่าหวาดเสียว

ดวงตาทั้งสองคู่กับจ้องมองกันท่ามกลางความเงียบ อันที่จริงคงเป็นจีมินคนเดียวมากกว่าที่เอาแต่จ้องใบหน้ามอมแมมของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าปกติ ผิดกับอีกคนที่แสดงออกมาอย่างโจ่งแจ้งชนิดที่เห็นได้จากไกลๆเลยล่ะ

คะ...คุณจีมิน…” จองกุกพยายามหาที่วางสายตาของตัวเองที่ไม่ใช่ใบหน้าของอีกฝ่าย แต่ทำไมมันดันวกกลับมาที่เดิมอยู่แบบนี้กันนะ

ไหนจะเสียงบ้าคลั่งที่มันดังกระหน่ำอยู่กลางอกนี่สิ

ได้โปรดสงบลงเถอะ เขากลัวเหลือเกินว่าอีกฝ่ายจะได้ยินมันทั้งที่จริงแล้วเสียงตึกตักนั่นจีมินได้ยินมันตั้งแต่ครั้งแรก

ฉันอยากเห็นมัน

อะ...เอ๊ะ...

ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ไปตามโครงหน้าของอีกฝ่าย เสียงทุ้มหวานที่เอาแต่พูดประโยคชวนเข้าใจยากสำหรับอัลฟ่าที่ไร้การศึกษามาตั้งแต่ต้น แม้พยายามขบคิดซะเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้นอกเสียจากจะได้รับคำเฉลยจากควีนโอเมก้าตรงหน้า

ฉันอยากเห็นเธอที่ไม่ได้ใสซื่อเหมือนตอนนี้

“….”

มันอาจทำให้ฉันนึกอะไรออกก็ได้

มือที่กอบกุมอยู่ตรงใบหน้าถูกปล่อยลง ก่อนที่จีมินจะกลับมายืนตรงอีกครั้ง ดวงตาเรียวจ้องมองคนบนเตียงที่ยังแสดงสีหน้าสับสนอยู่เหมือนเดิมและอาจจะอยู่แบบนั้นไปตลอดทั้งคืนเพียงเพราะประโยคแปลกๆจากปากของเขาก็ได้

ดวงตากลมของอัลฟ่าเด็กมองตามแผ่นหลังของควีนโอเมก้าเดินออกจากห้องไป ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับเข้าสู่สถานการณ์ปกติรวมถึงเสียงของหัวใจที่มันกลับมาเต้นด้วยจังหวะดังเดิม มือข้างขวายกขึ้นจับใบหน้าของตัวเองที่ยังคงหลงเหลือความอบอุ่นเอาไว้อยู่ พร้อมกับความคิดที่พยายามแก้มันแต่ก็เปล่าประโยชน์เพราะนอกจะแก้ไม่ได้แล้วยังต้องมานั่งคิดมากอยู่แบบนี้อีก

แต่สิ่งหนึ่งที่จอน จองกุกสัมผัสมันได้จากตัวของปาร์ค จีมินที่แม้ภายนอกจะดูสง่างดงามจนละสายตาไปไหนไม่ได้ ทว่าทำไมความรู้สึกของเขาในตอนนี้มันกลับไม่ใช่ความรู้สึกชื่นชมแต่อย่างใด

แผ่นหลังที่เหยียดตรงอยู่เสมอพร้อมกับกำแพงน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครทำลายมันลงได้

ทำไมมันถึงดูอ้างว้างจังเลยล่ะ



[100/100]
#ฟิคควีนจีมิน
Jimin .Love. Cre: the owner/as logo



เม้นถึง 282 อัพสปอยตอนต่อไป~~~~
คิดถึงฉันไหม? คิดถึงควีนกับเจ้าน้องไหมเอ่ย??
เอาความน่ารักของควีนกับน้องมาฝากเล็กๆน้อยนะ 5555555
เรื่องนี้ประมาณ 17 ตอนก็จบแล้วค่ะ ขี้เกียจปล่อยให้เรื่องมันยาว(เอ๊ะ??)
เจ้าน้องใจเต้นกับควีนแล้ว แงง เจ้าเด็กเอ๋ยยยย
แต่ยากหน่อยนะคะว่าควีนเขาเย็นชาและเฉยชาโคตร
เอาเป็นว่าให้กำลังใจน้องกันดีกว่าเนอะ!!!!

(ปล.ส่วนสูงของคุณมินเรื่องนี้ 180 นะจ้ะ อัลฟ่าสายหลัวมากค่ะ)
ไม่อยากจะบอกว่าเรื่องนี้คุณยุนกิโคตรจะแบดและดาร์กเลยค่ะ
ไม่เหมือนคุณยุนกิในคิงส์อัลฟ่า ลืมไปเลยนะภาพพจน์ผู้ติดตามผู้คลั่งแมวคนนั้นอ่ะ
เรื่องนี้มันพี่ก้าโหมดหลัวต่างหาก!!!!!
 ♥♥

ไม่ใช่ภาคต่อนะคะ ขอเป็นโลกคู่ขนานก็พอเนอะ
ไม่รู้ว่าจะแต่งรอดไหม เพราะเนเน่ชอบให้พี่จีมใจร้ายกับน้องกุกค่ะ
เรื่องนี้แรงกว่ายากูซ่าแน่นอน ใจร้ายจนแม่ๆของพี่จีมต้องเตรียมโอ๋น้องกุกเลยค่ะ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 492 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

649 ความคิดเห็น

  1. #640 ซังซังซัง~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2564 / 14:25
    น้องจองกุกมะรู้เรื่องงง
    #640
    0
  2. #536 kookxmin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:32
    โอ้ย สงสารน้องมาก พี่ยุนกิมาครั้งแรกก็จัดหนักจัดเต็มเลยนะคะแงงงง
    #536
    0
  3. #445 Rawiwan28 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 21:11
    อยากให้คุณควีนใจร้ายลงหน่อยอ่ะอยากรู้จังว่าอะไรที่ทำให้จีมินเย็นชาได้ขนาดนี้นะ ส่วนพี่ยุนกิทำไมถึงได้ดุขนาดนี้จองกุกเพิ่งเริ่มนะอย่าทำร้ายน้องเลย
    #445
    0
  4. #426 mmamin_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 17:03
    พี่ยุนกิโหดมากกก จองกุกพึ่งเริ่มเองดีนะน้องไม่วูบหายไปก่อน ฮือออ วงวารมาก แต่คุณควีนมาทำแผลให้เลยน้าา ถึงไม่รู้จะเสร็จมั้ยเพราะน้องบอกมือหนักไปซะก่อน555555
    #426
    0
  5. #333 MJJK957 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 21:32
    สู้ๆนะน้องงงงงง แข็งแกร่งขึ้นนเพื่อตัวเองงและหน้าที่ผู้พิทักษ์เนาะ. เราอ่านวนหลายรอบมาก คิดถึงไรท์คิดถึงเรื่องนี้
    #333
    0
  6. #313 My_heartbeat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:34
    น้องงงฮืออออออ สงสารแต่ที่ผู้พิทักษ์พูดก็เป็นเรื่องจริง เข้มแข็งนะคะ;-;
    #313
    0
  7. #291 Aon_ping (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 21:34
    รอคร่าาา
    #291
    0
  8. #290 Zomzaaa15 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:21

    รอคร้า...

    #290
    0
  9. #289 Jutatip_20 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:51
    รอค่า สนุกมากกกกก
    #289
    0
  10. #288 AsrinaNisaleh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 19:52
    รอๆๆน่ะสนุกมากๆเลยค่าาา
    #288
    0
  11. #287 MJJK957 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    คุณไรท์คัมแบ็คแล้ววว ฮรืออดีใจจรอเรื่องนี้นานมากๆๆ
    #287
    0
  12. #286 Rakna (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:23
    พี่กุกต้องสู้พี่ยุนกิให้ได้นะและแข็งแกร่งจะได้ช่วยปกป้องและดูแลพี่จีมินให้ได้ไง//คิดถึงไรท์มากๆนะคะ^^
    #286
    0
  13. #285 thanyalaktosem (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 18:46
    คิดถึงไรท์จังค้าบบบบ❤️💜✨
    #285
    0
  14. #284 Phiengfar_0112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:23
    คุณไรท์คนเก่งสู้ๆนะคับบบ รอเสมอน้าาา 💙
    #284
    0
  15. #283 Phiengfar_0112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 14:23
    คิดถึงจังเลยครับบบ
    #283
    0
  16. #282 prawaprawaa1997 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:40
    คิดถึงมั่กเลยนน
    #282
    0
  17. #281 Silipha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:20
    หายไปนานมาก
    #281
    0
  18. #280 Silipha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:20
    คุณกระต่าย
    #280
    0
  19. #279 MAYURA_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 12:05
    ไรท์กลับมาแน้วววววว
    #279
    0
  20. #278 TanapoanS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:54
    หายไปนานม้ากกคถ.เลยคั้บ
    #278
    0
  21. #277 kwanwang12 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:06
    คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #277
    0
  22. #276 saii200 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:37
    คูมไรท์มาแล้ววว ฮรื่อ ดีใจ มันเปนเอนดูว-เด็กไม่ไหว คุณควีนเค้าก็มีมุมอ่อนโยน(ใช่มั้ย)ให้ไอ่เด็กได้เห็นอยู่นาา สุดท้ายนี้อยากบอกว่าเราชอบภาษาเขียนของคุณมากๆ เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะคะ💓
    #276
    0
  23. #275 เบลเซบัฟ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:07

    ยัยน้องงงง
    #275
    0
  24. #274 Nina4552 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:45
    คิดถึงมากเลยยยยย แง้
    #274
    0
  25. #273 marzthanaporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    ปรบมือ
    #273
    0