(END) [FIC BTS] KOOKMIN Husband Mafia #ฟิคหัวใจกุกมิน

ตอนที่ 6 : หัวใจกุกมิน : CHAPTER 06 (100/100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    10 พ.ย. 60

:คำเตือน:
ฟิคนี้เป็นแนวหวานละมุนบวกเลี้ยงต้อย
มีเนื้อหา 15+ หน่อยๆ
เรื่องนี้ กุกมินนะ ไม่ใช่ จีกุก นะ
ใครรับไม่ได้กดออก แต่อย่าแบนก็พอ!!!
bts | Tumblrbts | Tumblr
EP.06

เพราะภาพที่เลือนลาง มันเลยทำให้ผมรู้สึกสับสน.......

*ยังไม่ได้แก้คำผิด*

อืม..”

ดวงตาเรียวปรือตาลืมขึ้นช้าๆเผยให้เห็นเพดานห้องที่ดูคลับคล้ายคลับคลาเหมือนห้องนอนของตนในคฤหาสน์ตระกูลปาร์ค ใบหน้าหล่อปนหวานนิ่วหน้าเล็กน้อยยามที่ฝ่ามือร้อนแตะตรงขมับที่ยังคงมีความเจ็บปวดจางๆทิ้งไว้ให้ระลึกถึง ภาพความทรงจำล่าสุดผลุดฉายเข้ามาให้เขาได้รับรู้ตั้งแต่ตอนที่แยกทางกับมาร์ค ตอนมาเจอกับเพื่อนร่วมห้อง และภาพเด็กผู้ชายผมสีดำที่บอกอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเขาก่อนที่จองกุกจะสลบไป

ประโยคปริศนานั่นยังคงค้างคาใจเขาอยู่จนมาถึงตอนนี้

พวกเดียวกันงั้นเหรอ??

มันช่างดูคุ้นเคยในความทรงจำว่างเปล่าของจองกุกเหลือเกิน

ตื่นแล้วเหรอ?

คุณจีมินเสียงทุ้มเรียกชายร่างบางที่นั่งอยู่ตรงโซฟาปลายเตียงนอนของเขาที่เงยหน้าจากเอกสารขึ้นมาจ้องมองเขาด้วยใบหน้านิ่งเฉย

แต่ลึกๆจองกุกรู้ดีว่าภายใต้ความนิ่งเฉยนั้นมีความห่วงใยฉายผ่านดวงตาคู่สวยนั้นปิดไม่มิดจองกุกเลยสักนิดเดียว

เพื่อนของเธอบอกว่าเธอเป็นลม ไม่สบายรึไง?

เพื่อน?จองกุกทวนคำพูดเล็กน้อยก่อนที่ภาพเด็กชายผมดำคนนั้นจะแว่บเข้ามาในหัว

คุณชายเล็กคิดว่าเด็กผู้ชายคนนั้นคือเพื่อนของจองกุกสินะ

ผมรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อยเลยเผลอหมดสติไปครับ

งั้นเหรอ

“….”

เธอโกหก

“..!!!..”

จอน จองกุกเบิกตากว้างเมื่อน้ำเสียงเย็นของคุณชายเล็กดังผ่านอากาศเข้าปะทะกับประสาทของหูทั้งสองข้างเข้าอย่างจัง ใบหน้านิ่งเฉยกับดวงตาว่างเปล่าของคุณชายเล็กกำลังเปล่งรังสีกดดันที่จองกุกพึ่งจะเคยได้รับมันครั้งแรกในชีวิต อาการฝืดคอเหมือนมีน้ำอะไรเหนียวๆมาอุดหลอดลมเอาไว้ไม่ให้มีอากาศมันผ่านเล็ดลอดไปยังส่วนร่างกายต่างๆภายในได้

น่ากลัว....ตอนนี้จองกุกกำลังกลัวคุณชายเล็กอยู่

ฉันจะถามเธออีกครั้งจองกุกดวงตาสวยจ้องมองดวงตากลมเรียวที่กำลังสั่นระริกเพราะความกลัว เธอสลบไปเพราะอะไร

อึก!”

ตอบ!!”

ผะ...ผมไม่รู้!! ผมไม่รู้ว่าภาพที่ผมกำลังอยู่ท่ามกลางชายชุดขาวนั่นมันคืออะไร!! ทั้งที่ความจริงแล้วผมควรอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดไม่ใช่เหรอครับ!! แล้วทำไมภาพนั้นมันถึงเข้ามาในหัวของผมล่ะ!!”

“….”

ตกลงผมเป็นอะไรกันแน่

“….”

“….”

เกิดความเงียบระหว่างคนต่างวัยสองคนขึ้นหลังจากได้ยินประโยคความในใจที่เต็มไปด้วยความอึดอัดจากปากของคนที่นั่งปิดหน้าปิดตากลั้นเสียงสะอื้นอยู่บนเตียง ดวงตาว่างเปล่าเมื่อสักครู่ของคุณชายเล็กกลับมามีชีวิตชีวาเหมือนเดิม ร่างเพรียวระหงส์เดินมาทรุดตัวนั่งบนเตียงข้างกายเด็กในปกครองที่พยายามขยับตัวหนีเขาราวกับไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวข้องกับผู้ปกครองในเวลานี้

ไหนสัญญากับฉันแล้วว่าเธอจะไม่ร้องไห้อีก

ฮึก!”

ขอโทษนะที่ทำให้เธอกลัวเมื่อกี๊เสียงหวานเอ่ยบอกเด็กขี้แยด้วยใบหน้ารู้สึกผิด แต่เพราะฉันเป็นห่วงเธอมากเกินไปเลยเผลอใช้นิสัยต่อหน้าลูกน้องมาคาดคั้นคำตอบจากปากของเธอ

“….”

ถ้ามันทำให้เธอกลัวและอึดอัด ฉันจะออกจากห้องไว้ให้เธอสงบสติอารมณ์ได้เมื่อไหร่แล้วฉันค่อยกลับมาง้อเธอแล้วกัน

หมับ!!!!

เสียงหวานเอ่ยเป็นครั้งสุดท้ายพร้อมกับแรงยุบตัวที่กลับมาเป็นผืนเตียงเรียบเหมือนเดิม เพราะร่างของคุณชายเล็กกลับมายืนนิ่งอยู่ข้างเตียงและกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องของเจ้ากระต่ายตัวใหญ่นี่ไปแล้ว ถ้าไม่ติดที่ร่างข้อมือบางถูกแรงมหาศาลของคนขี้แยบนเตียงดึงล้มลงมานั่งทับบนตักแกร่งของอีกฝ่ายที่ดูจะเตรียมการเอาไว้อยู่ก่อนแล้ว

ดวงตาสวยเบิกกว้างเล็กน้อยก่อนจะกลับมาแสดงสีหน้านิ่งเฉยเหมือนเดิมยามที่ใบหน้าหล่อเงยหน้าขึ้นมาสบกับดวงตาของคุณชายเล็ก ก็อดจะยกมือลูบไล้กรอบหน้าเรียวคมพร้อมกับใช้นิ้วเรียวสวยของตนเกลี่ยคราบน้ำตาที่เอ่ออยู่รอบขอบดวงตาแดงก่ำของอีกฝ่ายออกอย่างแผ่วเบาไม่ได้

ดูเจ้ากระต่ายของคุณชายเล็กสิ...หน้าตาดูไม่ได้จริงๆ

หายกลัวฉันแล้วเหรอ?เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายกว่าเก่า ส่วนนิ้วสวยก็เกลี่ยจมูกโด่งสีแดงเปล่งปลั่งอย่างหยอกเล่น

คนใจร้ายน้ำเสียงอู้อี้ดังขึ้นข้างหูเพราะคนที่เป็นเบาะนั่งพิเศษของคุณชายเล็กกำลังเอาหน้าซุกลงบนไหล่บางเพื่อหลีกเลี่ยงการสบตาหวานๆของคุณชายเล็กเพราะความขลาดอาย

จอน จองกุกกำลังอายคุณชายเล็กเพราะน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตกแบบนี้

มันไม่ดูเป็นลูกผู้ชายเข้มแข็งเลยสักนิด!!!

คิดในใจก็อดจะเบะปากและขบงับเนื้อผ้าชั้นดีที่ปกบิดร่างกายบางๆของคุณชายเล็กจนฟันซี่สวยเผลองับเนื้อนิ่มๆในเนื้อผ้าขึ้นมาด้วย ตอนแรกเจ้ากระต่ายก็ตกใจกลัวจะถูกดุหรือห้ามปราม แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับปล่อยให้เขาใช้ฟันงับเนื้อนุ่มตรงไหล่บางโดยไม่ปริปากอะไรออกมา จอน จองกุกเลยจัดการงับต่อไปด้วยความหมั่นเขี้ยวและตัดเพ้อผู้ปกครองบนตักไปในตัว

งับแบบนี้ถอดเสื้อฉันแล้วกินมันลงไปเลยก็ได้นะ

ได้เหรอ?

ป็อก!!!

โอ๊ย!!!”

เด็กแก่แดด

เด็กชายจองกุกลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆก่อนจะส่งสายตาค้อนใส่คุณชายเล็กที่กำลังจะลุกออกจากตักของเจ้ากระต่ายไปนั่งด้านข้าง แต่มีหรือที่เจ้ากระต่ายที่เพิ่มเลเวลความกล้าหาญขึ้นจะยอม มือหนาจัดการคว้าหมับที่เอวคอดกริ่วพร้อมกับใช้วงแขนแกร่งล็อคเอาไว้เหมือนแม่กุญแจไม่ให้คุณชายเล็กขยับไปไหนได้

ลองขยับดูสิ! จอน จองกุกคนนี้จะไม่ใช่แค่งับเนื้อตรงไหล่อย่างเดียวแล้วนะ!!

แต่จองกุกจะงับมันทุกส่วนเลยคอยดู!!!

กลายเป็นเด็กแก่แดดตั้งแต่เมื่อไหร่?คุณชายเล็กหยุดดิ้นทันทีเมื่อรู้ว่าต่อให้ใช้แรงทั้งหมดของตัวเองไปก็ไม่มีทางหลุดไปจากวงแขนแกร่งของเจ้ากระต่ายนี้ได้

แต่ลึกๆแล้วคุณชายเล็กก็ไม่อยากลุกออกไปเหมือนกัน

โฮซอกบอกว่าถ้าผมอ้อน คุณจีมินก็จะใจดีกับผมไปตลอดทั้งวัน

หึ!”คุณชายเล็กหัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือนุ่มของตัวเองบีบจมูกโด่งสวยของเจ้ากระต่ายไปมาด้วยความหมั่นเขี้ยวปนเอ็นดู

สงสัยคงจะปล่อยให้ไปอยู่กับโฮซอกที่ห้อง B ไม่ได้ซะแล้ว

เธออย่าลืมสิว่าฉันก็ใจดีกับเธอทุกวัน

มันก็จริง...ที่คุณจีมินใจดีกับจองกุกทุกวันอย่างที่ปากอิ่มว่า แต่ทว่าเจ้ากระต่ายที่ติดคุณชายเล็กแจมากกว่าคุณชายใหญ่นี่มันก็ต้องมีความรู้สึกโลภมากอยู่แล้ว ยิ่งคุณชายเล็กใจดีกับจองกุกมาเท่าไหร่ จองกุกก็อยากจะให้คุณชายเล็กใจดีกับจองกุกมากขึ้นกว่าเดิม

งื้อ~~”

ส่งเสียงครางประท้วงก่อนจะใช้จมูกโด่งสวยของตัวเองถูไถบริเวณลำคอขาวเนียนที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆมาจากน้ำหอมและกลิ่นเฉพาะตัวของคุณชายเล็กที่มันช่างยั่วยวนจมูกสวยของเจ้ากระต่ายจนเผลอกดจมูกโด่งๆของตัวเองจมลงบนเนื้อนุ่มๆหอมๆของคุณชายเล็กจนได้ยินเสียงน่าอายดังลั่น

ฟอดดดดดดดด

อ๊ะ!”เสียงหวานครางดังแผ่วเบาเพราะตกใจกับการจู่โจมของเจ้ากระต่ายที่กำลังใช้จมูกของตัวเองซุกไซ้ลำคอระหงส์ของคุณชายเล็กไปมาราวกับสำรวจหาขุนทรัพย์ที่มีค่าอยู่

ทั้งที่ความจริงแล้วจอน จองกุกกำลังหลงงมงายกับกลิ่นหอมหวานของคุณชายเล็กอย่างหยุดไม่อยู่

พะ..อึก...พอได้แล้ว...

...อือ...เสียงทุ้มครางออกมาเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าแสดงถึงความขัดใจจะฉายให้เจ้าของฝ่ามือนุ่มที่จับสันกรามสวยของเจ้ากระต่ายให้เงยหน้าขึ้นมาสบกับดวงตาสวยที่กำลังฉายแววดุตำหนิเจ้ากระต่ายแก่แดดให้รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรลงไป

ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้เลยนะ

Lจองกุกเบ้ปากเหมือนเป็ดให้คุณชายเล็กเห็นก่อนจะเลื่อนใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้ดวงหน้าสวยจนจมูกของทั้งคู่แนบชิดสนิทกัน ลมหายใจร้อนๆของแต่ล่ะฝ่ายต่างพากันเป่ารดบนใบหน้าจนร่างกายมันรู้สึกกระตุกสั่นแปลกๆยามที่ดวงตาทั้งคู่จ้องมองกันมาระยะประชิด

นับเป็นครั้งแรกที่ต่างคนต่างเห็นดวงตาของอีกฝ่ายในระยะใกล้กันแบบนี้ มันเหมือนกับว่าดวงตาของอีกฝ่ายนั้นมีเวทมนต์บางอย่างกำลังหลอกล่อให้คนที่จ้องมองมันถูกดูดเข้าไปในอีกมิติหนึ่งที่มีเพียงแค่เราสองคนเท่านั้น

จอน จองกุกไม่อยากจะยอมรับว่าดวงตาของคุณชายเล็กนั้นมีเสน่ห์และชวนเคลิบเคลิ้มให้หลงใหลไปกับมัน

ปาร์ค จีมินเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าดวงตาของเจ้ากระต่ายตรงหน้านั้นมันช่างดึงดูดให้เขาเข้าไปหาราวกับขั้วแม่เหล็กต่างขั้นมาพอเจอกัน

คุณจีมิน

หืม?

เสียงหวานขานรับโดยที่จมูกทั้งคู่ยังคงชนกันอยู่ กลีบปากอิ่มกับกลีบปากหยักแทบจะแนบสนิทกันอยู่แล้วถ้าเผลอมีใครคนใดคนหนึ่งขยับเข้ามาอีกนิด ลมหายใจร้อนๆกับเสียงหัวใจเต้นกระหน่ำท่ามกลางเสียงความเงียบมันกลับทำให้ทั้งคู่ได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

ผมขอจูบคุณได้มั้ย?

ไม่ใช่เป็นประโยคคำถามและไม่ใช่ประขออนุญาตเพื่อให้ได้รับคำตอบที่น่าผิดหวังกลับมา ใบหน้าหล่อเงยหน้าปรับองศาขึ้นรับน้อยก่อนจะขยับเข้าไปจรดริมฝีปากหยักเข้ากับปากอิ่มนุ่มเหมือเยลลี่ที่คุณชายใหญ่ชอบซื้อมาฝากหลังเลิกงาน เพียงเยลลี่ตรงหน้าของจองกุกนั้นมันทั้งนุ่มละมุน ทั้งหอมหวานจนเจ้ากระต่ายที่กำลังคลอเคลียอยู่ตรงปากอิ่มอดจะอ้าปากใช้ฟันกระต่ายของตนขบงับริมฝีปากอิ่มของคุณชายเล็กที่นั่งนิ่งให้อีกฝ่ายทำตัวรุ่มร่ามราวกับกำลังลองเชิงเจ้ากระต่ายแก่แดดนี่ว่าจะมาไม้ไหนกันแน่

หมับ!!!

และก็เป็นคุณชายเล็กเองที่ใช้มือสวยคว้าหมับที่ต้นคอแกร่ง สอดแทรกนิ้วทั้งห้าเข้าไปตามกลุ่มผมสีเข้มพร้อมกับกดให้ใบหน้าและริมฝีปากของเจ้ากระต่ายบดเบียดเข้ากับริมฝีปากอิ่มของเขาจนมันแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกัน ปากเล็กอ้าปากเล็กน้อยก่อนจะใช้ลิ้นร้อนๆของตนเข้าไปเกี่ยวดึงลิ้นแสนไร้ประสบการณ์ของเจ้ากระต่ายเข้ามาในโพรงปากรสหวานเหมือนน้ำผึ้งและมอมเมาสั่งสอนประสบการณ์ให้เจ้ากระต่ายที่ดูเหมือนจะหัวไวและเริ่มทำตามคำแนะนำทางปฏิบัติที่คุณชายเล็กสอนให้อย่างกระตือรือร้น

อืม~~”เสียงครางหวานแสดงถึงความพอใจเมื่อเจ้ากระต่ายตรงหน้ากำลังสำเร็จศึกษาความหวานรสล้ำของคุณชายเล็กเสียจนทุกซอกทุกมุม ทั้งเพดานปาก ซี่ฟันสวย หรือแม้แต่ลิ้นที่มีขนาดเล็กกว่ากำลังเกี่ยวตวัดพัวพันกับลิ้นของเจ้ากระต่ายที่ดูท่าจะเริ่มเป็นฝ่ายนำแทนคุณชายเล็กเข้าเสียแล้ว

จ๊วฟ~~

เสียงดึงดูดน่าอาย เสียงเฉอะแฉะ หรือแม้แต่เสียงหอบหายใจกระเส่าไม่ได้ทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างที่คิด มิหนำซ้ำต่างฝ่ายต่างตะโปนจูบเข้าหากันอย่างร้อนแรงและเต็มไปด้วยความหอมหวานที่พอได้ชิมครั้งแรกแล้วมันก็อดห้ามใจที่จะชิมมันอีกครั้งไม่ได้ น้ำหวานสีโปรงใสไหลเลอะออกมาตรงขอบปากและย้อยลงตามเรียวคางสวยจนมันยืดหนืดตามแรงโน้มถ่วงของโลกลงไปยังพื้นเบื้องล่างที่มีส่วนล่างของพวกเขารองรับอยู่

อ่า..”

เสียงครางกระเส่ากับแรงหอบถี่ของทั้งคู่ดังขึ้นท่ามกลางห้องนอนแสนหรู ดวงตาคู่สวยปรือมองปากหยักของเจ้ากระต่ายที่กำลังใช้ลิ้นร้อนๆของตัวเองไล้เลียกรอบหน้าของเขา ก่อนจะจรดริมฝีปากลงตรงปลายคางเรียวดูดเลียทำความสะอาดคราบน้ำลายที่ไหลย้อยเปื้อนจนถึงลำคอให้หมดทุกหยาดหยด ก่อนที่ดวงตาของทั้งคู่จะกลับมาประสานจ้องตากันเหมือนเดิม

เพียงแต่มีสิ่งหนึ่งที่มันไม่ได้เหมือนเดิมเสียเท่าไหร่

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

นั่นคือเสียงหัวใจทั้งสองเดียวเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน





Husband Mafia

 



จีมิน

เสียงหวานของมือขวาอย่างบยอน แบคฮยอนเอ่ยเรียกเพื่อนรักที่เดินออกมาจากห้องของเจ้าเด็กที่แบคฮยอนไม่ชอบขี้หน้ามากถึงมากที่สุด แม้ใบหน้าสวยไม่ต่างจากตนจะนิ่งเฉยเหมือนไม่ยินดียินร้ายอะไร แต่คิ้วที่เลิกขึ้นให้เห็นนั้นก็เป็นอันเข้าใจกันว่าเจ้าตัวรอให้เขาเอ่ยคำถามที่หยุดรั้งร่างบอบบางของคุณชายเล็กเอาไว้

ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกนาย

เรื่องอะไร?ร่างบางสาวเท้าเข้าไปใกล้มือขวาคนสวยจนได้ระยะห่างที่เหมาะแก่การพูดคุยแลกเปลี่ยนสนทนา

ถ้าจำไม่ผิดคุณชายเล็กไม่ได้สั่งให้มือขวาไปสืบคดีความลับเฉพาะสำหรับคุณชายเล็กที่ไหนนี่? แล้วทำไมถึงมีเรื่องสำคัญมาบอกกับเขาเป็นการส่วนตัวแบบนี้กันล่ะ??

มันไม่ใช่เรื่องที่นายสั่งให้ฉันไปสืบหรอก แต่นายก็รู้จักฉันดีว่าลางสังหรณ์ของฉันมันไม่เคยทำงานพลาด

“….”

ใช่...แบคฮยอนพูดถูก ลางสังหรณ์ของเขาดีเยี่ยมมากกว่าคุณชายเล็กคนนี้เสียอีก

แล้วลางสังหรณ์ที่ว่ามันบอกนายเกี่ยวกับอะไรล่ะ??คุณชายเล็กก้าวเท้าเดินไปพร้อมกับมือขวาที่เดินตามหลังมาติดๆ มือสวยยกขึ้นบิดลูกบิดประตูห้องทำงานของตนค้างเอาไว้หลังจากได้ยินคำตอบหลุดออกจากปากของคนด้านหลัง

จอน จองกุก

กึก!!!

ชื่อของเจ้ากระต่ายแก่แดดที่จุมพิตแสนเร่าร้อนเมื่อกี๊ดังเข้ามาในประสาทการรับฟังทั้งสองข้างอย่างชัดใจ ดวงหน้าสวยหันกลับไปมองมือขวาที่มีสีหน้าเคร่งเครียดและจริงจังกว่าทุกครั้งที่ผ่าน รวมถึงความรู้สึกเบาหวิวเหมือนหน้าอกข้างซ้ายไม่เคยมีหัวใจมาตั้งแต่เกิดกำลังทำร้ายร่างกายของคุณชายเล็กเงียบๆอย่างไม่รู้สึกตัว

และต่อให้รู้ตัวเขาก็ไม่ได้สนใจใยดีอะไรกับมัน

ฉันรู้ว่าต่อให้นายรู้เรื่องที่ฉันจะพูดต่อจากนี้นายก็ไม่ฟังฉันอยู่ดี แต่ฉันขอร้องนายอย่างหนึ่งไม่ใช่ในฐานะลูกน้อง แต่เป็นฐานะเพื่อนสนิทของนาย

“….”

ได้โปรดอย่าหลงรักเด็กคนนั้นเด็ดขาด

“….”

เพราะนายกับเขาไม่เหมาะสมกันตั้งแต่แรก

“….”

แบคฮยอนมองแผ่นหลังของคุณชายเล็กที่ยังคงยืนอยู่หน้าประตูเช่นเดิมและไม่ได้หันกลับมามองมือขวาอย่างเขาเลยสักนิด ราวกับว่าเหมือนมีคนนำหุ่นปั้นของคุณชายเล็กมาไว้สับขาหลอกลูกน้องสมัยที่คุณชายเล็กพึ่งรับตำแหน่งรองประธานใหม่ๆ เพียงแต่ร่างตรงหน้ากลับมีลมหายใจและการขยับเคลื่อนไหวได้เหมือนปกติ แม้จะไม่เห็นสีหน้าอาการของผู้เป็นนายพ่วงเพื่อนสนิทแต่แบคฮยอนก็รู้จักนิสัยของคุณชายเล็กดีว่า...

คุณชายเล็กกำลังพยายามกลั้นความรู้สึกบางอย่างไม่ให้ใครคนอื่นเห็นแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างเขาก็ไม่ยกเว้น

เอกสารอยู่บนโต๊ะ นายจะเปิดอ่านหรือไม่อ่านก็ได้แล้วแต่ความคิดของนายเพราะฉันก็ห้ามอะไรนายไม่ได้ แต่ขอร้องช่วยคิดถึงผลประโยชน์ของพี่ชายนายและตระกูลของนายที่ร่วมทำกันมาด้วย

สิ้นคำพูดที่ชวนให้ใจคนฟังเหมือนถูกบีบด้วยมือขนาดยักษ์ ร่างบางๆของมือขวาก็เดินหายไปจากบริเวณหน้าห้องทำงานของคุณชายเล็กทันที ทิ้งไว้แต่เจ้าของห้องที่พยายามใช้มือสั่นๆของตัวเองหมุนลูกบิดประตูช้าๆ และค่อยๆแทรกกายเข้าไปในห้องพร้อมกับลงกลอนปิดตายห้องด้วยน้ำมือของตนเองอย่างยากลำบาก

“….”

ดวงตาหวานคู่สวยมองซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะของตัวเองนิ่ง และไม่มีท่าทีจะขยับร่างกายตัวเองให้เดินไปหยิบซองสีน้ำตาลนั่นขึ้นมาอ่านตามคำขอร้องของมือขวา กลับกันร่างบอบบางของคุณชายเล็กค่อยๆทรุดกายนั่งลงบนพื้นช้าๆจนแผ่นหลังบางแนบสนิทกับบางประตูห้อง

อย่าหลงรักงั้นเหรอเสียงหวานเอ่ยพูดกับอากาศไร้การมองเห็นแผ่วเบา ดวงตาหวานเหม่อมองไปด้านหน้าอย่างไร้จุดหมายเพียงเพราะคำพูดแสนใจร้ายของแบคฮยอนมันยังคงลอยวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมาไม่รู้จักจบ

อะไรคือการบอกว่าหลงรักไม่ได้?

อะไรคือการบอกว่าไม่เหมาะสมกัน?

ฐานะเหรอ? อำนาจ? วัยที่ต่างกัน?

หรือเพราะโชคชะตาแสนสมเพชนี้กันแน่

นายบอกว่าฉันห้ามหลงรักเด็กคนนั้นเพราะความไม่เหมาะสม

“….”

ถ้าฉันยอมแกล้งเป็นโง่ต่อไปล่ะ แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องทั้งหมดมันจะดูน่าสมเพชเกินไปหรือเปล่านะ?

คุณชายเล็กเงยหน้ามองเพดานสีดำ ก่อนจะหลับตาปิดการรับรู้ทุกอย่างที่รุมเร้าเข้าหาอย่างไม่หยุดหย่อนเปรียบเสมือนหุ่นยนต์ที่ถูกปิดสวิตช์เพราะพลังงานของมันหมด คุณชายเล็กเองก็เช่นกันเพราะปิดการรับรู้เกี่ยวกับเรื่องที่ชวนให้หน้าอกข้างซ้ายมันเจ็บแปร๊ดจนต้องยกมือขึ้นมาบีบขยำเสื้อเชิ้ตตัวเก่งจนมันยับยู่ยี่ไม่เป็นทรงเรียบอย่างที่ควรจะเป็น

ต่อให้แบคฮยอนไม่ได้เอาความจริงมาตั้งไว้บนโต๊ะ

คุณชายเล็กก็รู้อยู่แล้วว่าเขานั้น.....

ไม่สมควรรักจอน จองกุกตามที่เขาคิด

แม้อยากจะสั่งให้หัวใจทำงานตามคำสั่งของสมอง แต่ทว่า...

หัวใจดวงนี้มันไม่ยอมทำตามคำสั่งของเขาเลยแม้แต่ความคิดเดียว


[Load 100%]
#ฟิคหัวใจกุกมิน
ไม่นะ!! คุณชายใหญ่มาเก็บแบคฮยอนที!!!
จะมาห้ามไม่ให้คุณชายเล็กรักน้องกุกนะ เราไม่ยอมจริงๆด้วย!!!
บางทีการแกล้งทำเป็นไม่รู้มันก็ดีกว่าที่ใครคนอื่นคิดก็ได้ :D

อย่าลืมไปโหวต MAMA นะคะหนูๆทั้งหลาย
อย่าลืมสกรีม #ฟิคหัวใจกุกมิน ด้วยนะคะ

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า
(c)                Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,691 ความคิดเห็น

  1. #1663 ggjdtgf (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:42
    ชานยอลรีบๆมาเก็บแบคฮยอนไปห้องที
    #1,663
    0
  2. #1660 prewwy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 11:35
    เรื่องเข้มข้นเหลือเกินนน
    #1,660
    0
  3. #1326 HANAHm (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:20
    กำลังหวานละมุนละไมก็ต้องมาหน่วงอีีก ฮือออออออออออออออออ
    #1,326
    0
  4. #1198 Bunny JK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 23:45
    อะไรกัน... เจ้ากระต่ายซื่อๆหายไปไหนซะแล้วล่ะ ?
    #1,198
    0
  5. #961 KYU_KYU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 08:06
    คุณชายใหญ่มาเก็บมือขวาของคุณชายเล็กไปที ฮื่อออ
    #961
    0
  6. #960 KYU_KYU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 08:05
    คุณชายใหญ่มาเก็บมือขวาของคุณชายเล็กไปที ฮื่อออ
    #960
    0
  7. #959 KYU_KYU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 08:05
    คุณชายใหญ่มาเก็บมือขวาของคุณชายเล็กไปที ฮื่อออ
    #959
    0
  8. #934 thawaratnaony (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:48
    กินมาม่าวนไป555555555คุณชายเล็กของเราสู้ๆ เอาหวานๆเยอะๆนะไรท์55555555555
    #934
    0
  9. #801 cdpchiic (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:16
    ไม่เอา อย่าม่าจิ พึ่งหวานกันไปเองนะ งื่อ
    #801
    0
  10. #770 Fryanh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 23:15
    ม่ายยยยยยยยยย ฮื้ออออออ
    #770
    0
  11. #523 กิน้อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 16:47
    เริ่มมีกลิ่นมาม่ามาเเล้ววไงง ฮื่ออออ
    #523
    0
  12. #375 joy105102 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 07:03
    โฮรวววววววว จีมเก็บพี่ไปเลี้ยงบ้างก็ได้นะะะะะ55555555 พี่จะไม่ทำให้จีมผิดหวัง55555
    จีมสู้ๆ จกุกสู้ๆ
    #375
    0
  13. #343 chim_123 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 12:34
    ทำไมมันหน่วงอย่างนี้ล่ะ หื่อออออสงสานคุณชายเล็ก
    #343
    0
  14. #342 raiwawa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 08:47
    ฮื่อออ สงสารชายเล็ก จริงๆเราว่าจีมินก็รู้แหละว่าอะไรเป็นอะไร ขนาดแบคยังรู้แล้วจีมที่เป็นเจ้านายแบคจะไม่รู้หรอ แต่เลือกที่จะปิดกั้นความจริงอ่ะ สงสาร ???? // รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้ววว
    #342
    0
  15. #341 choimamail (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 08:31
    โห้ยยยแบคฮยอนไม่น่าพูดเลยยสงสารคุณชายเล็ก
    #341
    0
  16. #340 vminshipper (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 08:30
    โอ้ยยยยย จาร้องงง สงสาร
    #340
    0
  17. #339 Uraiwan96 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 06:04
    แบคฮยอนอ่ะ ไม่น่ามาทำให้คุณชายเล็กคิดมากเลย
    #339
    0
  18. #338 นุช (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 03:37
    ฮือออออออ ไม่อยากให้มีม่าเลย
    #338
    0
  19. #337 Yolo_woo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:53
    สู้ๆๆๆค่ะไรท์ จุ้บๆ
    #337
    0
  20. #336 ling21 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:43
    มาม่าเริ่มมาฮืออออออออออ
    #336
    0
  21. #335 Ffoonn19 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    รอจ้าาาาาาาาสนุกมากเลย
    #335
    0
  22. #334 jalo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:28
    ต่ออออออออออออออออออออออออออออ
    #334
    0
  23. #333 jalo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:27
    ต่ออออออออออออออออออออออออออออ
    #333
    0
  24. #332 jalo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:27
    ต่ออออออออออออออออออออออออออออ
    #332
    0
  25. #331 jalo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 23:27
    ต่ออออออออออออออออออออออออออออ
    #331
    0