(END) [FIC BTS] KOOKMIN Husband Mafia #ฟิคหัวใจกุกมิน

ตอนที่ 5 : หัวใจกุกมิน : CHAPTER 05 (110/110)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    6 พ.ย. 60

:คำเตือน:
ฟิคนี้เป็นแนวหวานละมุนบวกเลี้ยงต้อย
มีเนื้อหา 15+ หน่อยๆ
เรื่องนี้ กุกมินนะ ไม่ใช่ จีกุก นะ
ใครรับไม่ได้กดออก แต่อย่าแบนก็พอ!!!
♡ #Jungkook ♡  #정국 #BTS #Vlive #BTSepisode♡ #Jungkook ♡  #정국 #BTS #Vlive #BTSepisode
EP.05

เพราะผมอยากปกป้องคุณ ผมถึงอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง


*ยังไม่ได้แก้คำผิด*


ตั้งใจเรียนล่ะจองกุก

ขอบคุณครับพี่แทฮยอง

จอน จองกุกก้มหัวขอบคุณมือซ้ายของคุณชายเล็กที่วันนี้รับอาสามาส่งเขาเข้าโรงเรียนวันแรก ส่วนคุณชายเล็กที่อยากให้มาส่งด้วยกันก็คงต้องยกเลิกเพราะบาดเจ็บจนแผลอักเสบนอนซมเป็นไข้อยู่บนเตียง เดือดร้อนพ่อบ้านและแม่บ้านวิ่งหัวหมุนเพราะความดื้อด้านเอาแต่ใจของคุณชายเล็กที่ทำท่าจะไปทำงานอยู่ลูกเดียว

สุดท้ายก็สลบเพราะฤทธิ์ยานอนหลับที่คุณชายใหญ่ฉีดเข้าไป

จองกุกมองรถสีดำของตระกูลปาร์คขับออกไปจากหน้าบริเวณโรงเรียน โดยที่ยังมีคิม แทฮยองยืนส่งยิ้มหวานให้สาวๆมัธยมปลายเขินอายและส่งเสียงกรีดร้องออกมาเบาเบาให้ได้ยิน ก่อนที่ใบหน้าหล่อคมเข้มของคุณมือซ้ายหัวสีควันบุหรี่จะหันมาเอ่ยบอกเจ้ากระต่ายของคุณชายเล็กเสียงใสว่า….

เดี๋ยวพี่พานายไปส่งถึงห้องเรียนเองเจ้าหนู~~”

หาข้ออ้างมาส่องเด็กผู้หญิงก็บอกมาเถอะครับคุณคิม แทฮยอง

จอน จองกุกได้แต่แย้งในใจเงียบๆก่อนจะเดินตามแผ่นหลังกว้างของมือซ้ายสุดหล่อเข้าอาหารเรียนไป เสียงกระซิบของนักเรียนที่อยู่ตามเขตตัวอาหารดังเข้าหูของจองกุกตั้งแต่ที่เด็กชายก้าวขาลงจากรถคันหรูที่มีสัญลักษณ์ของตระกูลปาร์คติดเด่นหราอยู่หน้ากระโปรงรถ และนั่นคือจุดสนใจที่พวกนักเรียนเหล่านี้ต่างหันมามองเด็กนักเรียนใหม่แทบทุกคน

นี่คือห้องเรียนของนาย แต่ว่าเก่งจังนะที่นายสอบเข้าได้ด้วยคะแนนใกล้เคียงกับจีมินเลย

คุณจีมินก็อยู่ห้องนี้เหรอครับ0.0”

ใช่~"แทฮยองอมยิ้มให้กับอาการดีอกดีใจของเจ้ากระต่ายตรงหน้า ดูได้จากดวงตากลมเรียวนั่นเปล่งประกายเหมือนเพชรล้ำค่าไม่ต้องเดาให้เสียเวลาก็พอแล้วว่า

จอน จองกุกกำลังมีความสุขมากขนาดไหนที่ได้เรียนห้องเดียวกับเพื่อนรักของเขา

และไม่ต้องบอกเพื่อนรักของเขาก็หลงเจ้าเด็กกระต่ายนี่มากเหมือนกัน

ใครทำอะไรก็ให้มาบอกพี่หรือโทรหาจีมินได้เลยนะจองกุก ไม่ต้องไปสนใจสายตาสอดรู้กับเสียงนกเสียงกาตัวอื่นเด็ดขาดเข้าใจไหม

ครับ!”

ดีมากมือหนาขยี้เส้นผมของเด็กตรงหน้า ก่อนจะผลักแผ่นหลังของจองกุกให้เข้าไปในห้องหลังจากได้ยินเสียงอาจารย์ประจำชั้นตะโกนเรียกให้มาแนะนำตัว

ใบหน้าหล่อเหลาของมือซ้ายสุดหล่อชะโงกหน้าเข้ามาให้นักเรียนหญิงในห้องพร้อมอุทานออกมาเพราะความหล่อทำลายร้างเข้าอย่างจัง รอยยิ้มขี้เล่นกับน้ำเสียงหวานเอ่ยบอกอาจารย์ที่ปรึกษาปี 1-A ที่รู้จักหน้าคร่าตาเป็นอย่างดีสำหรับคนในแวดวงมาเฟีย

ฝากดูแลเด็กคนนี้ด้วยนะครับ พี่นัมจุน ^_^”

เออๆ ไสหัวกลับไปได้แล้วไป๊!!!”

บ๊ายบ่ายจองกุก เดี๋ยวเย็นๆมารับ~~”ก่อนจะไปก็หันไปบ๊ายบ่ายเจ้ากระต่ายเสียงใสก่อนจะสับขาวิ่งโกยออกจากห้องเรียนระดับท็อปก่อนที่จะโดนคิม นัมจุนบุคคลที่สนิทและเป็นหนึ่งในผู้บริหารเครือตระกูลปาร์คเอาปืนไล่ยิงหัวเสียก่อน

งั้นนายก็ไปนั่งข้างอี้เอินแล้วกัน

ครับจองกุกก้มหัวโค้งอาจารย์หน้าดุก่อนจะก้มหน้าเดินไปยังโต๊ะว่างที่มีชายผมสีแดงเพลิงส่งยิ้มเห็นเขี้ยวมหาเสน่ห์ทั้งสองข้างมาให้เป็นการทักทาย

สวัสดีกูอี้เอิน จะเรียกว่ามาร์คก็ได้

จองกุกครับเอ่ยทักทายอีกคนกลับด้วยคำสุภาพชวนแสลงหูสำหรับมาร์คสุดๆ แต่เอาเถอะไอ้กระต่ายนี่มันดูยังไงก็ใสซื่อบริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนเด็กน้อยวัยอนุบาลขนาดนี้ จะให้มันเปลี่ยนมาพูดมึง-กูก็คงต้องใช้เวลานานซะหน่อย

เอาเป็นว่า...ตอนนี้ควรดูแลไม่ให้มันถูกคนอื่นดักเล่นงานซะก่อน

ดวงตาเรียวคมของมาร์คเหลือบไปมองด้านหลังฝั่งข้างประตูที่มีกลุ่มนักเรียนชายหลายคนมองมายังเพื่อนใหม่ก่อนจะหันไปกระซิบกระซาบและกดอะไรยุกยิกลงในมือถือของมัน แน่นอนว่าเจ้าพวกนั้นไม่ใช่นักเรียนธรรมดาทั่วไปหรอกการที่เห็นเด็กใหม่เป็นคนของตระกูลปาร์คย่อมถูกสนใจและไม่ชอบใจอยู่มากเหมือนกัน

โดยเฉพาะห้องคิงส์แบบนี้ด้วยแล้ว ถ้ามีคนจากตระกูลปาร์คมาอยู่ในห้องแบบนี้ด้วยแล้ว

การกลั่นแกล้งและความอิจฉาริษยาก็จะเริ่มขึ้นทันที

 

 

Husband Mafia

 

 

เลิกเรียนได้ค่ะสิ้นเสียงของอาจารย์ประจำวิชา เหล่านักเรียนห้องคิงส์ต่างพากันลุกขึ้นเก็บสัมภาระลงใส่กระเป๋าและเดินออกจากห้องเพื่อไปหาอะไรกินและพักผ่อนตามอัธยาศัย

จอน จองกุกเก็บประเป๋าปากกาไว้ใต้โต๊ะเรียบร้อยก่อนจะเงยหน้าหันไปมองเพื่อนใหม่สัญชาติอเมริกันที่กำลังยืนพิงโต๊ะไถโทรศัพท์รอเขาเก็บของ ดวงตาเรียวคมเงยหน้าขึ้นมามองหลังจากรับรู้ว่ามีสายตาจ้องมองตนอยู่ มือหนาเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อสูทก่อนจะหันมาบอกเพื่อนใหม่เสียงเรียบว่า

ไปหาอะไรกินกันเถอะ

ครับ!”

ขานรับเสียงใสก่อนจะเดินตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนใหม่ไปอย่างตื่นเต้นตลอดทาง ไม่ว่างจะเป็นทิวทัศน์รอบนอกที่สวยงามราวกับหลุดออกมาจากโลกแฟตาซี เหล่านักเรียกหลากหลายเชื้อชาติที่มีใบหน้างดงามและดูเป็นลูกคนใหญ่คนโตแทบทุกคน แต่พอลองมาดูตัวเองที่ถูกคุณชายเล็กของตระกูลปาร์คช่วยเอาไว้ให้กลายเป็นคนที่ดูจะอยู่เหนือกว่าคนอื่นก็ทำเอารู้สึกว่าเขาไม่ควรมาเรียนอยู่ที่นี่

ใครว่าจองกุกไม่รู้ล่ะว่าสายตาที่ใช้มองเขานั้นมันไปในทางเชิงลบ

ราวกับไม่อยากต้อนรับคนของตระกูลปาร์คอย่างเขามาเหยียบที่นี่

นายฟันกระต่ายเด็กของพี่จีมินนี่หน่า!!!!!”

หืม??เสียงตะโกนลั่นโรงอาหารของใครคนหนึ่งเรียกให้มาร์คและจองกุกหยุดเดินและหันไปตามที่มาของเสียงก็เจอกับเด็กชายคนหนึ่งที่กำลังวิ่งฉีกยิ้มกว้างมาหาพวกเขา

คะ...คุณคือใคร??จองกุกเอ่ยถามคนตรงหน้าสงสัยก่อนจะหลับตาปี๋เมื่อเสียงแหลมๆของคนตรงหน้าตะโกนอัดใส่หน้าของเขาอีกครั้ง

ฉัน จอง โฮซอก น้องชายของพี่ยุนกิไงล่ะเจ้าซื่อบื้อ>O<!!!”

นะ..น้องชายของคุณยุนกิ??ทวนคำพูดของอีกฝ่ายสักพักก่อนจะร้องอ๋อเมื่อนึกได้ว่าเด็กผู้ชายตรงหน้าคือน้องชายต่างบิดาของมือขวาสุดเก่งของคุณชายใหญ่

อ่า....เจ้าของเสื้อผ้าลายม้าสีชมพูที่คุณจีมินไปเอามาให้จองกุกใส่นั่นเอง

สวัสดีครับผมจองกุก

อะไรกันนายยังพูดคำสุภาพอีกเหรอ? อยู่นี่น่ะไม่จำเป็นต้องมีสัมมาคาราวะกับคนอื่นมากนักก็ได้โฮซอกล่ะอยากจะยกมือตีหน้าผากตัวเองสักป๊าบ ไม่คิดว่าเจ้ากระต่ายของคุณชายเล็กจะดูอ่อนต่อโลกถึงเพียงนี้

คิดยังไงให้เจ้านี่มาเรียนในห้องคิงส์ที่มีแต่พวกลูกหลานมาเฟียแฝงตัวอยู่เต็มไปหมดแบบนั้น ถึงแม้เจ้านี่จะสอบได้คะแนนสูงเฉียดฟ้าพี่จีมินก็สามารถใช้เส้นสายให้มาอยู่ห้องเดียวกับเขาก็ได้นี่

หรือว่าการที่เจ้านี่เรียนห้องคิงส์นั้นพี่จีมินจะไม่รู้เรื่อง!!!

อ่า...งานเข้าแล้วไหมล่ะพวก!!

รีบไปหาโต๊ะนั่งกันเถอะมาร์คเอ่ยขึ้นเสียงเรียบก่อนจะเหล่ตามองคนรอบๆที่ใช้สายตาจดจ้องมายังที่พวกเขายืนอยู่แทบทุกคน

นั่นสินะ งั้นพวกนายไปนั่งกับพวกฉันก็ได้ ขืนไปนั่งกันสองคนคงถูกพวกหมาลอบกัดเล่นงานได้ง่ายๆเดี๋ยวมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แม้จะพูดด้วยน้ำเสียงใสขี้เล่น แต่แววตาของโฮซอกนั้นตรงกันข้ามกับใบหน้ายิ้มแย้มของเขาสิ้นเชิง

อืมตอบรับเสียงเรียบก่อนที่มาร์คจะคว้าแขนของจองกุกลากเดินตามโฮซอกที่เดินลั้ลลาไปยังโต๊ะของพวกห้อง B ที่มีคนคุ้นหน้าคุ้นตานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

ลับหลังของสามคนนั้นก็มีสายตาคู่หนึ่งของเด็กชายหน้าหล่อมองแผ่นหลังกว้างของเด็กใหม่ห้องคิงส์ที่ถูกลือว่าเป็นเด็กของตระกูลปาร์ค รูปลักษณ์ภายนอก ดวงตาเรียวคม จมูกโด่งสวย รวมถึงน้ำเสียงนั่นช่างใกล้เคียงกับคนที่หน่วยของเขาตามหาทุกระเบียบนิ้ว

แจ้งข่าวไปยังหน่วยข่าวกรองเสียงราบเรียบเอ่ยบอกลูกน้องในคราบนักเรียนเบื้องหลังถึงสารที่อีกฝ่ายต้องการจะสื่อไปถึงใครอีกคนที่ส่งพวกเขามาที่นี่

ว่าพวกเราเจอ เขา เรียบร้อยแล้ว




Husband Mafia

 



นายจะกลับพร้อมฉันหรือเปล่าจองกุก??

ไม่ครับ เดี๋ยวพี่แทฮยองมารับจองกุกส่ายหน้าปฏิเสธน้ำใจของมาร์คที่เอ่ยปากบอกว่าจะพาไปส่งที่คฤหาสน์ของตระกูลปาร์คให้ แต่เพราะเมื่อเช้าพี่แทฮยองบอกว่าจะมารับเขาเลยก็ต้องเป็นเด็กดียืนรอมือซ้ายสุดหล่อของคุณชายเล็กอย่างหน้าซื่อๆ

อยู่ได้แน่นะ?

อื้ม! มาร์คไปเถอะจองกุกโบกมือบ๊ายบ่ายมาร์คที่ขึ้นรถประจำตระกูลไปด้วยท่าทางที่ออกห่วงเขาหน่อยๆ นี่ก็อยากจะบอกเหมือนกันว่าจอน จองกุกเป็นเด็กผู้ชายนะ แม้จะไม่ค่อยสู้คนที่ก็ไม่ยอมให้ใครมารังแกง่ายๆเหมือนกัน

คุณจีมินอุตส่าห์สละเวลางานรัดตัวมาสอนต่อสู้ระยะประชิดให้เขาต้องหลายวัน เล่นเอาร่างกายของจองกุกปวดเมื่อยล้าจนกล้ามเนื้อมันตึงไปหมดทุกส่วนเลย

เฮ้ย! มึงน่ะเด็กตระกูลปาร์คใช่ป่ะ!!!”

เสียงห้าวๆของใครคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังก่อนจะตามมาด้วยเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นไม่ต่ำกว่า 2 คู่ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของนักเรียนคนหนึ่งที่จองกุกจำได้ว่าอยู่เดียวกับเขาและเป็นเด็กนักเรียนชายกลุ่มหลังห้องที่นั่งกับประตูห้องเรียนตอนนั้น

แล้วพวกเขาต้องการอะไรจากจองกุกล่ะ??

หยิ่งเหรอวะเด็กใหม่

พวกคุณต้องการอะไร??ดูได้จากสายตาและลางสังหรณ์ของจองกุกแล้ว มันบ่งบอกได้เลยว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาทักทายเขาก่อนกลับบ้านปกติแน่ๆ

ดูได้จากสายตาไม่เป็นมิตรที่ส่งมอบมาให้แบบนี้คงไม่ใช่เรื่องดี

เมื่อไหร่พี่แทฮยองจะมารับกันนะ

จองกุกเหลือบไปมองถนนที่ไม่มีรถของตระกูลปาร์คเข้ามาจอดสักคันเดียว ก่อนจะหันมาประจันหน้ากับกลุ่มนักเรียนหลังห้องที่ยืนล้อมหน้าล้อมหลังเขาเอาไว้อย่างหมดหนทางหนีอย่างสิ้นเชิง โดยมีหัวหน้าของพวกมันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของจองกุก

กูได้ข่าวมาว่าตระกูลปาร์คมีแค่จอง โฮซอกคนเดียวที่เรียนอยู่ที่นี่น้ำเสียงห้าวเอ่ยขึ้นก่อนจะเปรยตามองจอน จองกุกตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับเหยียดยิ้มร้ายพูดจาดูถูกอย่างไม่ไว้หน้าผู้ปกครองของจองกุกเลยสักนิด

แล้วทำไมมึงถึงมาอยู่ในฐานะคนของตระกูลปาร์คได้ล่ะ?? คุณชายเล็กผู้ไม่สนใจอะไรกลับมาเห็นอกเห็นใจเด็กข้างถนนแบบมึงด้วยเหรอ ไม่ยักจะรู้แฮะ

“….”

ว่าคนที่ฆ่าไม่เลือกแบบนั้นจะมีความเมตตาหลงเหลืออยู่ด้วย

“..!!!..”

จองกุกมองกลุ่มเด็กชายที่พากันหัวเราะเยาะใส่เขาราวกับเรื่องที่คุณชายเล็กช่วยเขาเอาไว้นั้นมันเป็นเรื่องตลกที่สุดเท่าที่พวกมันอยากจะหัวเราะราวกับสะใจนักหนา แต่สำหรับจองกุกนั้นมันไม่ตลกเลยสักนิดเดียว

คุณชายเล็กคือผู้มีพระคุณของเขา เป็นผู้ให้ชีวิตใหม่กับเขาที่ไร้หนทางในการดำเนินชีวิตแสนน่าสมเพชของตัวเองไปวันๆ

แล้วทำไม….

นี่คุณชายเล็กน่ะเด็ดมั้ย??

“….”

เห็นมึงเป็นแบบนี้คงจะเด็ดน่าดูสินะ ว่าไงเด็ดรึเปล่าให้พวกกูลองหน่อยดะ___อ่อก!!!”

เฮ้ย!!!”

เหล่าลูกน้องต่างเบิกตากว้าง เมื่อจู่ๆหัวหน้ากลุ่มที่กำลังพูดจาดูถูกคุณชายเล็กตระกูลปาร์คกลับถูกไอ้เด็กใหม่คว้าหมับเข้าที่ลำคอก่อนจะออกแรงบีบจนเส้นเลือดปูดขึ้นตามข้อมือแกร่ง ดวงตากลมโตเหมือนกระต่ายน้อยน่ารักในสายตาของคุณชายเล็ก บัดนี้กลับแข็งกร้าวอย่างน่ากลัวและเต็มไปด้วยความว่างเปล่าไร้ความเปล่งประกายอย่างที่เคยเห็นทุกวัน

มือที่คว้าอยู่รอบคอออกแรงบีบมากขึ้นเรื่อยๆจนอีกฝ่ายมีสีหน้าบิดเบี้ยวพร้อมกับดีดดิ้นไปมากับอาการหายใจไม่ออกที่เริ่มจุกอยู่กลางลำคอมากขึ้นทุกๆ ร่างกายเริ่มชักกระตุกเมื่ออากาศที่คอยหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายและสมองเหลือน้อยลงทุกที

ตุบ!!!

แค่กๆๆ

จอน จองกุกปล่อยร่างที่ใกล้จะหมดลมหายใจลงบนพื้นอย่างไม่ใยดีพร้อมกับตวัดสายตาดุดันไปมองลูกน้อยของคนปากทรามที่พากันถอยหลังออกห่างจากเขาด้วยความกลัวอย่างปิดไม่มิด ใบหน้านิ่งเฉยเหมือนกับคนไม่ได้เกือบจะพรากลมหายใจของเพื่อนร่วมห้องเมื่อสักครู่ทำราวกับว่าไม่เคยมีเรื่องเกิดขึ้นมาก่อน กายหนาเดินเข้าไปนั่งยองๆพร้อมกับบีบคางของอีกฝ่ายมาให้สบกับดวงตาที่เจ้าของคงไม่รู้หรอกว่าสำหรับคนอื่นมันดูน่าเกรงขามและหวาดกลัวกับดวงตาคู่นี้มากแค่ไหน

ยิ่งน้ำเสียงเย็นๆเอ่ยออกมาจากปากของอีกคนด้วยแล้ว

ดูถูกผมได้แต่ถ้าคุณคิดจะลามปามไปหาผู้ปกครองของผมอีก

อึก!!”

การที่คุณหายไปจากโลกนี้มันคงไม่หนักหัวใครเท่าไหร่หรอกจริงมั้ย?J

“..!!!..”

กระซิบเสียงเย็นจบ ร่างกายของเด็กชายจองกุกก็ยืดตัวกลับมายืนตรงตามเดิม มีบ้างที่จะเหล่สายตามองไปยังคนที่ยืนล้อมเขาเมื่อสักครู่แต่ตอนนี้กลับไปยืนเป็นกระจุกเพราะความกลัวที่ฉายผ่านทางแววตาและร่างกายออกมาให้เห็นจนอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ แต่ทว่าดวงตาที่มีความคมดุกลับชะงักเล็กน้อยเหมือนกลับถูกอะไรบางอย่างมากระชากวิญญาณของเขาออกจากร่างไป ดวงตากลมโตกระพริบถี่อยู่หลายๆครั้งก่อนจะหันซ้ายหันขวารีบเดินฝ่าวงล้อมออกไปยังสถานที่ที่เปลี่ยวไม่ไม่มีคนไปยืน

จองกุกพิงแผ่นหลังลงกับกำแพงอย่างหมดแรง ฝ่ามือกำเข้าหากันแน่นจนเล็กจิบเข้าไปในเนื้อเป็นรอยช้ำสีแดง ใบหน้าหล่อส่ายหน้าไปมาเหมือนกับว่าไม่อยากยอมรับว่าสิ่งที่เขาทำลงไปเมื่อครู่นั้นมันคือความต้องการของเขาจริงๆ

ไม่มีทาง....เราไม่มีทางทำร้ายคนอื่นเด็ดขาด!!

ก็เรามันอ่อนแอไม่ใช่เหรอ? อ่อนแอจนถูกรังแกอยู่เป็นประจำ

แล้วทำไมเมื่อกี๊เราถึง.....

ยอมรับเถอะว่านั่นคือตัวตนของคุณจริงๆ

“..!!!..”

จองกุกเงยหน้าขึ้นมาเมื่อเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนดังขึ้นอยู่ตรงเบื้องหน้า ก่อนจะพบกับร่างสูงโปร่งกับใบหน้าเรียวคมที่ยืนหน้านิ่งอยู่ในชุดนักเรียนสภาพหลุดลุ่ยไม่เหมาะสมและให้เกียรติสถาบัน ใบหน้านิ่งเฉยส่งยิ้มที่จองกุกไม่สามารถคาดเดาได้ว่าอีกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ยิ่งคำพูดประโยคกำกวมที่พูดไว้เมื่อสักครู่มันสร้างความสงสัยและความไม่เข้าใจจนตอนนี้มันรุมตีจนแทบอยากจะอาเจียน

มันเรื่องอะไรกัน???

คะ...คุณเป็นพวกเดียวกับคนเมื่อกี๊เหรอ??

เปล่า อีกฝ่ายตอบกลับมายิ้มๆ ผมเป็นพวกเดียวกับคุณ

“….”

เป็นพวกเดียวกับคุณมาตั้งแต่แรก

มะ...หมายความว่ายังไง?จองกุกมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจกับประโยคคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยมันออก

พวกเดียวกันงั้นเหรอ? มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก..

เพราะจอน จองกุกอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่แรกแล้วนี่

อั่ก!!!”

จู่ๆหัวมันก็เกิดอาการเจ็บตึงคล้ายมีคนเอามือมาบีบสมองของเขาจนแหลกละเอียด มือทั้งสองข้างยกขึ้นจิกทึ้งเส้นผมสีอ่อนของตัวเองเพื่อระบายความเจ็บปวด ดวงตาเบิกโพลงมองเด็กชายแปลกหน้าที่แสดงสีหน้านิ่งเฉยแต่สายตาแสดงออกถึงความห่วงใยที่ดูเหมือนจะรู้สึกคุ้นเคยอยู่ในความทรงจำว่างเปล่าที่มีแต่สีขาวโพลนเต็มไปหมด

เจ็บ!! มันเจ็บจนอยากจะตาย!! ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยด้วยคุณจีมิน!!!”

อ๊ากกก!!!!”

จองกุกกรีดร้องลั่นก่อนที่ร่างกายของตัวเองจะล้มกระแทกกับพื้นโดยมีร่างโปร่งของเด็กชายแปลกหน้ารอรับไว้ได้ทัน สายตาเป็นห่วงที่อีกฝ่ายมอบให้นั้นมันชวนให้จิตใจของผู้ที่ภักดีคนในอ้อมกอดมากที่สุด แม้ใจจริงอยากจะบอกความจริงให้คนคนนี้รู้ถึงฐานันดรที่แท้จริงของตัวเอง แต่เพราะอีกฝ่ายอยู่ในสภาวะที่ไม่สามารถบอกเล่าความจริงนี้ออกไปได้ เด็กชายคนนี้ทำได้เพียงแค่รออย่างมีความหวัง

รอถึงวันที่อีกฝ่ายจะรับรู้ถึงความจริงอันแสนขมขื่นนี่

คุณ ยูคยอม ครับรถของตระกูลปาร์คกำลังมาถึงแยกข้างหน้าแล้วครับ

อืม

ยูคยอมพยักหน้ารับก่อนจะพยุงร่างของเด็กชายที่หมดสติให้กลับมาทรงตัวโดยเอาแขนแสนอ่อนปวกเปียกมาคล้องไว้บนไหล่กว้าง ใบหน้าหล่อหันมามองรถของตระกูลปาร์คที่มีคิม แทฮยองเป็นคนขับเดินลงจากรถมาด้วยใบหน้าแตกตื่นและตามมาด้วยร่างเพรียวบางของบุคคลสำคัญเดินลงมาพร้อมกับแขนที่บาดเจ็บจากการต่อสู้เมื่อวาน ใบหน้าสวยขมวดคิ้วยุ่งก่อนจะแสดงความเป็นห่วงผ่านดวงตาว่างเปล่าคู่นั้นมายังร่างที่สลบไสลอยู่ข้างกายของเขา

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้ชายใบหน้าสวยกว่าผู้หญิงนั้นคือคุณชายเล็กของตระกูลปาร์ค

จองกุกเป็นอะไร??เสียงหวานถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แววตาสวนทางกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง

เขาเป็นลมหมดสติครับ

พาเขาขึ้นรถ

สิ้นคำสั่งจากปากอิ่มสวย คิม แทฮยองไม่รอช้าจัดการพยุงร่างหมดสติของจองกุกขึ้นไปบนรถทันที เหลือทิ้งไว้แต่เด็กชายปริศนากับคุณชายเล็กแข่งเล่นสงครามเย็นทางสายตาอยู่เพียงสองคน

ขอบคุณที่ช่วยเขาเอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้านิ่งเฉยก่อนจะจัดการหันหลังเดินกลับไปยังรถคันหรูทรงยุโรป โดยทิ้งให้คิม ยูคยอมมองตามรถคันนั้นที่มีคนสำคัญสำหรับเขาหายไปจากสายตา

ปล่อยไว้แบบนั้นจะดีเหรอ??เสียงหวานใสของชายหนุ่มร่างบางดังขึ้นจากมุมเสาก่อนจะหันมาถามเพื่อนสนิทตัวสูงที่ยืนมองรถของตระกูลปาร์คอย่างอาลัยอาวรณ์

ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะรู้ความจริง

ก็คงงั้น เรามีหน้าที่จับตาดูเขาอยู่ห่างๆก็พอร่างบางยักไหล่เล็กน้อยก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องในคราบเพื่อนร่วมชั้นเสียงนิ่ง ไปจัดการไอ้พวกที่มันรุมล้อมเขาเมื่อกี๊ซะ!!”

ครับ!!!”สิ้นเสียงขานรับ ร่างของลูกน้องในคราบเด็กนักเรียนม.ปลายก็หายเข้าไปในโรงเรียนพร้อมกับเสียงกรีดร้องของพวกลูกหลานมาเฟียชั้นต่ำที่บังอาจมายุ่งย่ามกับคนคนนั้นที่มีค่าและสูงส่งกว่าพวกมันอย่างหาที่เปรียบเทียบไม่ได้

กลับกันเถอะยูคยอม

อือขานตอบเพื่อนรักที่เดินนำไปยังรถที่มีสัญลักษณ์ประจำตระกูลที่มีชื่อเสียงและอำนาจไม่ต่างจากตระกูลปาร์คเสียเท่าไหร่ เพียงแต่ว่าตระกูลปาร์คมีสิทธิครอบครองพื้นที่ของทวีปเอเชียทั้งทวีป แต่สัญลักษณ์ที่ร่างสูงของยูคยอมกำลังขึ้นไปนั่งอยู่นั้นไม่ได้มีอำนาจในประเทศแถบนี้

แต่มีอำนาจในประเทศอีกแถบหนึ่งของครึ่งโลกใบใหญ่

ผมจะรอวันที่พวกเราจะกลับมาอยู่ร่วมกันอีกครั้งเหมือนเมื่อก่อน

“….”

แล้วเจอกันนะครับ นายน้อย

 



[Load 100%]
#ฟิคหัวใจกุกมิน
ปมที่หนึ่งคลาย!!! เรื่องนี้หวานๆเว้ย! ไม่มีมาม่าหร๊อก ไม่มีจริงจริ๊ง ไม่ใช่จ้องตาเราเลย
ตาเราเป็นแบบนี้ Q_Q โนดราม่าโว้ย!!! อยากรู้เม้นต่อดิ เม้นเยอะๆแล้วจะกลับมาต่อ
5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

อย่าลืมไปโหวต MAMA นะคะหนูๆทั้งหลาย
อย่าลืมสกรีม #ฟิคหัวใจกุกมิน ด้วยนะคะ

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า
  





(c)                Chess theme
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,691 ความคิดเห็น

  1. #1671 Loveyugyeom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:11

    นายน้อยยยยยยย!
    #1,671
    0
  2. #1665 JIjk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 08:32
    ชอบมาก อ่านเเล้วไม่น่าเบื่อเลยอะ ลุ้นตลอดเวลา
    #1,665
    0
  3. #1651 JP_Spectrum (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:03
    นั่นไง๊จองกุกไม่ธรรมดาาาาาาา มายก้อด
    #1,651
    0
  4. #1325 HANAHm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:08
    /ตบเข่าดังเพีี๊ยะ!
    มันเป็นแบบที่คิดไว้จริงๆ!
    #1,325
    0
  5. #976 Realkohya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 21:58
    นั่นไงคิดไว้แล้วว่าจกุกค้องเป็นมครสักคน คืกๆ ชอบบมากๆรท์
    #976
    0
  6. #958 KYU_KYU (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 07:40
    นั่นไง จกุกมาจากตระกูลใหญ่อีก ฮื่อออ ดีงาม
    #958
    0
  7. #933 thawaratnaony (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:39
    เฮือกกก!ลุ้นจริมๆลึกลับมาก5555555555
    #933
    0
  8. #800 cdpchiic (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 18:09
    ว่าแล้ววว จองกุกกกกเอ๊ยยยย
    #800
    0
  9. #768 Fryanh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:58
    กรี้ดดดดดดดดดดดดกก
    #768
    0
  10. #519 กิน้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 16:29
    จองกุกเป็นใครไม่สำคัญเท่าไหร่เเต่มันสำคัญตรงที่ตระกูลปาร์คกับตระกูลของกุกอย่าเป็นอริกันก็พอออ
    #519
    0
  11. #305 noon_Kanokpitch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:03
    จองกุกเป็นใครรรรรรร omg หวังว่าจะไม่ใช่ศัตรูของตะกูลปาร์คนะ
    #305
    0
  12. #282 <3JM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 22:19
    นั่นไง จกุกไม่ใช่เด็กยากไร้ธรรมดาจริงๆด้วย
    #282
    0
  13. #276 dina_d (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 15:47
    เธอเป็นใครกันเเน่นะกุก ??
    #276
    0
  14. #268 prawarin_png (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 11:54
    นายน้อยกับคุณชายเล็ก งื้อออออ จองกุกหนูจะเเบดกับใครก็ได้แต่อย่าเเบดกับจีมินนะ กลัวมาม่า5555555
    #268
    0
  15. #267 cymaew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 07:37
    รอตอนจองกุกโตๆๆๆอยากให้โตไวๆๆๆ
    #267
    0
  16. #266 real__mild (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 05:48
    จองกุดความจำเสื่อมหรอ???
    #266
    1
    • #266-1 real__mild(จากตอนที่ 5)
      7 พฤศจิกายน 2560 / 05:48
      **จองกุก
      #266-1
  17. #265 Aimduang Jaroanwong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 02:34
    อยากให้จกุกเป็นตัวเกี่ยวดองกันน งื้ออ
    #265
    0
  18. #264 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 01:48
    เอาแหละะะ กุกความจำเสื่อมมงื้ออออ
    #264
    0
  19. #262 MochiJM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 23:50
    แงงงง นี่ตอนหลังสองตระกูลจะไม่ตีกันใช่ไหมม
    #262
    0
  20. #261 Uraiwan96 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 23:11
    จองกุกเป็นใครมาจากไหนกันแน่ แล้วทำไมถึงอยู่ตัวคนเดียวได้ คนของยูคยอมไม่ตามหาหรอ
    #261
    0
  21. #260 raiwawa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 23:03
    กรี้ดดดด นายน้อยก็มา อรั้ยๆๆๆ รอต่อไปไม่ไหวแล้ววว นี่คิดไปถึงตอนที่จกุกโตจนเป็นผู้นำแล้วเนี้ยยย รอนะคะ
    #260
    0
  22. #259 ling21 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:58
    โอ้โหไม่ธรรมดาพระเอกของเรา จะได้เหมาะสมกับจีมิน55555
    #259
    0
  23. #258 Wnats (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:52
    อ้ากก จองกุกคือนายน้อยของยูคยอม! จองกุกความจำเสื่อมมาแน่ๆ แบบนี้
    #258
    0
  24. #257 chim_123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:46
    ดุเดือดมาก นายน้อย
    #257
    0
  25. #256 chachayuchun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 22:35
    กุกเป็นใครกันแน่
    #256
    0