(END) [FIC BTS] KOOKMIN Husband Mafia #ฟิคหัวใจกุกมิน

ตอนที่ 2 : หัวใจกุกมิน : CHAPTER 02 (100/100)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    18 ต.ค. 60

:คำเตือน:
ฟิคนี้เป็นแนวหวานละมุนบวกเลี้ยงต้อย
มีเนื้อหา 15+ หน่อยๆ
เรื่องนี้ กุกมินนะ ไม่ใช่ จีกุก นะ
ใครรับไม่ได้กดออก แต่อย่าแบนก็พอ!!!
  #JUNGKOOK  #JUNGKOOK
EP.02

เพราะเห็นคุณยิ้ม มันทำให้ผมมีความสุขในครั้งแรก....


*ยังไม่ได้แก้คำผิด*


รถทรงยุโรปคันหรูเลี้ยวผ่านประตูสีขาวขุ่นขนาดใหญ่ที่มีชายชุดดำนับสิบยืนคลุมอยู่ตรงหน้าประตูเพื่อเฝ้าระวังไม่ให้บุคคลแปลกหน้าย่างกายเข้ามาด้านในได้ ถนนเส้นยาวจากหน้าประตูนั้นถูกสร้างสรรค์ด้วยพืชไม้หลากหลายพันธ์ทั้งในและประเทศและนอนประเทศประดับตกแต่งให้ลงตัวจนกลายเป็นภาพที่สวยงามเหมือนสถานที่ท่องขนาดย่อม ไม่รวมถึงคฤหาสน์สีขาวมุกขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าที่เริ่มจะเห็นองค์ประกอบและรวดลายการตกแต่งได้ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ

ว้าว!”

เด็กชายจองกุกอุทานออกมาเบาเบาด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งที่ได้เห็นด้วยตาจริงๆเป็นครั้งแรกนอกจากในกระดาษหนังสือพิมพ์ยับยู่ยี่ที่คนอื่นมาเอาทิ้งในถังขยะ ดวงตากลมโตเหมือนลูกกระต่ายส่องแววระยิบระยับยามเห็นสิ่งที่ไม่เคยได้เห็นมาตั้งแต่รถเริ่มผ่านประตูรั้วขนาดใหญ่ สองมือผอมแห้งจนเห็นกระดูกทำท่าจะแตกบานกระจกสีดำทึบกระจกแต่ต้องหยุดชะงักเอาไว้เพราะคิดได้ว่ามือของเด็กชายนั้นมันสกปรกเต็มไปด้วยเศษดินโคลนทั้งสองข้าง

เพราะมันสกปรกเกินไป เด็กชายจองกุกเลยไม่อยากทำให้รถของคุณคนใจดีต้องเปื้อน แม้ว่าวิวข้างนอกมันสวยจนเด็กชายอยากจะเอาหัวออกไปมองก็เถอะ

แทฮยองเปิดประจก

ครืดดดดด

ไม่ต้องให้ย้ำอีกรอบ มือซ้ายที่พ่วงตำแหน่งเพื่อนรักจัดการให้ตามคำขอ ก่อนที่เจ้าตัวจะผ่อนคันเร่งให้ช้าลงกว่าเดิมเพราะต้องการให้เด็กชายมอมแมมที่เพื่อนรักเก็บมาได้เห็นสิ่งที่อยากเห็นได้อย่างเต็มที่

แทฮยองรู้และตามใจคุณชายเล็กเสมอจนเสียนิสัย เพราะแบบนี้เลยต้องมีแบคฮยอนมาคอยขัดขวางการตามใจของคุณมือซ้ายอยู่ทุกวี่ทุกวัน! แต่ถ้าเริ่มขัดตอนนี้เกรงว่าคุณชายเล็กที่กำลังยกยิ้มเอ็นดูเจ้ากระต่ายมอมแมมที่เอาหัวหมองๆของตัวเองไปรับลมธรรมชาติอย่างร่าเริงมันจะกร่อยซะก่อน

และอีกอย่างคุณมือขวาคนสวยก็อยากเห็นรอยยิ้มของคุณชายเล็กให้นานที่สุดเท่าที่จะชะลอเวลาได้

เพราะทันทีที่รถจอดหยุดสนิทที่หน้าคฤหาสน์....

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ/ครับ คุณชายเล็ก!!!”

รอยยิ้มก็หายไปและแปรเปลี่ยนใบหน้านิ่งเฉยเข้ามาแทน

อืมคุณชายเล็กขานรับเล็กน้อยก่อนจะหันหลังไปกวักมือให้เด็กชายจองกุกที่นั่งเบียดตัวชิดกับประตูรถอีกฝั่งให้เดินลงมา

แต่ดูเหมือนเด็กชายจองกุกจะเริ่มดื้อขึ้นมาหน่อยๆเสียแล้ว

เฮ้!! ลงมาได้แล้วหน่า อย่ามัวแต่ลีลาได้ป่ะ!!”แน่นอนว่าประโยคชวนเสียมารยาทนั้นไม่ใช่ของคุณชายเล็กที่ยังคงแสดงกิริยาเงียบสงบหรอก

แล้วนายจะข่มเด็กมันทำไมแบคฮยอน เป็นเด็กเหรอ??และนี่ก็ไม่ใช่ประโยคของคุณชายเล็กเหมือนกัน

คิม แทฮยองนายอยากตายใช่มั้ยหา!!!!”

พอ

กึก!!!!!

เพียงแค่ได้ยินคำๆเดียวหลุดออกจากปากของผู้เป็นเจ้านายอีกคน เหล่าข้ารับใช้และคนติดตามทั้งสองต่างหยุดนิ่งอยู่กับที่ ก่อนที่พวกเขาจะกลับมาจัดท่าทางและวางตัวให้เหมาะสมต่อหน้าผู้เป็นนายเหมือนเดิม แม้จะมีสายตาจิกกัดฟาดฟันยามเจ้านายเผลอก็เถอะ

จองกุก

ฮึก!”เสียงสะอื้นหลุดออกมาให้คุณชายเล็กต้องยกยิ้มเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะกลายเป็นใบหน้านิ่งเฉยเหมือนเดิม

ร่างบางก้าวไปยังประตูที่ถูกเปิดอ้าเอาไว้ก่อนจะก้มตัวให้ใบหน้ามองเห็นเด็กชายจองกุกที่กำลังใช้ฝ่ามือที่เปื้อนไปด้วยดินจนแห้งกรังและติดอยู่ตามง่ามเล็บทั้งสิบนิ้ว ดวงตากลมโตเหมือนลูกกระต่ายเริ่มกลายเป็นสีแดงก่ำอีกครั้งเพราะความตื่นตกใจกับท่าทีคุกคามของแบคฮยอนที่ดูเหมือนจะแกล้งแรงไปเสียหน่อยจนเด็กมันร้องไห้งอแงออกมาจนได้

ไม่ต้องกลัว

ตะ..แต่ว่า...

แค่เธอยื่นมือมาจับมือของฉันไว้คุณชายเล็กแย้มริมฝีปากขึ้นเล็กน้อยก่อนจะทอดสายตาอ่อนโยนให้เด็กชายจองกุกผ่อนคลายลง ไม่มีใครทำอะไรเธอหรอก

“….”เด็กชายจองกุกช่างใจอยู่สักพักก่อนจะยื่นมือแสนสกปรกของตัวเองไปจับเข้ากับมือแสนสะอาดและอบอุ่นของคุณชายเล็กที่ฉีกยิ้มอ่อนโยนพร้อมกับคำชมว่าเด็กดีเบาเบาให้เด็กชายหัวใจพองโต

และทันทีที่เด็กชายจองกุกเอาเท้าเปล่าๆของตัวเองลงบนพื้นหินชั้นดี ความหวาดระแวงบุคคลแปลกหน้าก็เริ่มตีขึ้นมาในอกอีกครั้ง แม้จะได้รับสายตาสงสัยแกมสนใจมาจากบรรดาแม่บ้านและพ่อบ้านนับสิบคนที่ยืนต้อนรับคุณชายเล็กเป็นแถวยาวไปจนถึงหน้าประตูบานใหญ่ยักษ์เบื้องหน้า

แต่เพราะมือผอมแห้งของเด็กชายกลับถูกกอบกุมด้วยฝ่ามืออุ่นร้อนมาตลอดทาง มันเลยทำให้เด็กชายจองกุกคลายความหวาดกลัวลงและเผลอกระชับฝ่ามือของคุณชายเล็กไว้แน่นเช่นกัน

อ้าวกลับมาแล้วเหรอ ไหนบอกจะเดินเล่นอีกสักชั่วโมง??น้ำเสียงหวานของบุคคลที่เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมขนมปังส่งกลิ่นหอมฉุย จนเรียกความสนใจจากเด็กชายจองกุกจนถึงกับทำจมูกฟุตฟิตแลน่าเอ็นดูในสายตาของคุณชายเล็กเหลือเกิน

พี่ช่วยทำอาหารง่ายๆให้เด็กคนนี้หน่อยได้ไหมครับ

เด็ก??ทวนคำพูดเปล่งๆของคุณชายเล็กก่อนจะมองต่ำมาเจอกับดวงตาใสแป๋วที่จ้องมองขนมปังอบทาเนยสดพร้อมกับลอบกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ๆอยู่หลายอึกเหมือนกัน

งั้นรอแป๊ปนึงล่ะกัน นายพาเจ้ากระต่ายนี่ไปแปลงโฉมก่อนเถอะ ขืนให้กินในสภาพนี้เสี่ยงจะเป็นหวัดขึ้นมาแล้วจะยุ่งดูจากสภาพมอมแมมแบบนั้นให้เดาคงไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแล้วแหงมๆ ไหนจะพวกเชื้อโรคที่ติดอยู่ตามเนื้อตามตัวเจ้ากระต่ายนั่นจนดูไม่ได้อีกต่างหาก

ครับตอบรับผู้อาวุโสกว่าก่อนที่คุณชายเล็กจะกระตุกข้อมือผอมแห้งของเด็กชายจองกุกให้เดินตามหายไปชั้นบนด้วยกัน

แม้เด็กชายจองกุกอยากจะกินเจ้าขนมปังกลิ่นเนยนั่นมากแค่ไหน

แต่ถ้าคุณชายเล็กยังไม่อยากให้จองกุกกิน จองกุกก็จะไม่กิน

ไม่ต้องทำหน้าตาละห้อยแบบนั้นหรอกคุณชายเล็กหยิกแก้มตอบแห้งเบาเบา เดี๋ยวเธอจะได้กินอะไรที่มันอร่อยกว่าเจ้าขนมปังแผ่นนั้นแน่นอน

คะ...คุณชายเล็ก...มะ...ไม่โกหกผมนะ..”

หืม??

คุณชายเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินสรรพนามเรียกชื่อของเขาหลุดออกมาจากบางกระจับนั่น ก่อนจะหันหลังกลับไปมองเด็กชายจองกุกที่ยืนเอียงคออยู่หน้าประตูห้องน้ำอย่างคนวางตัวไม่ถูกว่าควรจะอยู่ส่วนไหนในห้องนอนใหญ่ยักษ์ของคุณชายเล็กดี

ห้องของคุณชายเล็กมันทั้งใหญ่และกว้างแถมยังเป็นสีน้ำเงินและสีขาวสลับกันอีกต่างหาก มันเป็นห้องในฝันที่เด็กชายจองกุกมักนอนเพ้อละเมอทุกคืนจนไม่คาดคิดว่าจะได้มาเหยียบอยู่ในสถานการณ์จริงแบบนี้

เมื่อกี๊เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?

คุณชายเล็กเด็กชายจองกุกตอบกลับอย่างไม่มั่นใจ เด็กชายไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้คุณชายเล็กไม่พอใจหรือเปล่า จนคิ้วสวยๆนั่นขมวดเข้าหาจนเด็กชายหวั่นใจ

แต่แล้วกลับเป็นเด็กชายจองกุกเสียเองที่เป็นฝ่ายขมวดคิ้วแทนคุณชายเล็ก เมื่อได้ยินเสียงหวานเปล่งสรรพนามแปลกหูออกมา

ปาร์ค จีมิน

“..???..

นั่นคือชื่อของฉันคุณชายเล็กฉีกยิ้มออกมาเบาเบาก่อนจะขยายความให้เด็กชายจองกุกได้เข้าใจถึงสารที่เขาต้องการจะสื่อ ฉันอยากให้เธอเรียกชื่อฉันจริงๆ ไม่ใช่ชื่อที่คนอื่นใช้เรียกกันอย่างที่เธอได้ยินมา

เพียงแค่ได้ยินคำตอบหลุดออกมาจากปากอิ่มของคุณชายเล็ก เด็กชายจองกุกเป็นอันต้องฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันกระต่ายสองซี่ด้านบน จนคุณชายเล็กอดจะหัวเราะออกมาไม่ได้เพราะคำพูดของเพื่อนรักอย่างคิม แทฮยองตอนเจอกับเด็กชายครั้งแรกก็เอ่ยทักด้วยใบหน้ามึนๆตามฉบับเจ้าตัวว่า...

นายไปเก็บกระต่ายที่ไหนมาอ่ะจีมิน??

อืม....ดูไปดูมาแล้ว....

จองกุกก็เหมือนกระต่ายอยู่เหมือนกัน

คุณจีมิน

เสียงของเด็กชายจองกุกที่เปลื้องผ้าแสนมอมแมมและสกปรกออกหมดเหลือเพียงแต่ผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวขนนุ่มบดบังสิ่งสงวนของแต่ล่ะคนเอาไว้ มันทำให้คุณชายเล็กเห็นสารรูปที่แท้จริงของเด็กชายเต็มสองดวงตาคู่สวย

ร่างกายผอมแห้งจนเห็นกระดูกซี่โครงแนบไปกับผิวหนังชั้นนอก แขนและขาทั้งสองข้างบอบบางไม่เหมาะกับเด็กผู้ชายวัย 15 อย่างคนทั่วไปเสียเท่าไหร่ ไหนจะแก้มตอบๆทั้งสองข้างที่แทบจะไม่มีเนื้อหนังไว้ให้คุณชายเล็กบีบหรือหยิกด้วยความเอ็นดูเลย

สงสัยต้องขุนให้มีน้ำมีมวลมากกว่านี้เสียหน่อยแล้ว

ทำหน้าแบบนั้นเธอมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?เพราะเห็นสีหน้าลำบากใจฉายชัดเลยอดที่จะถามออกไปไม่ได้ บางทีเจ้ากระต่ายคงอยากจะได้ความเป็นส่วนตัวและเขาควรออกจากห้องน้ำไป

หมับ!!!

แต่ทว่าชายเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มของคุณชายเล็กกลับถูกนิ้วทั้งห้าคว้าหมับเอาไว้แน่นพร้อมกับเสียงสั่นๆของเจ้ากระต่ายเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบและดังก้องในห้องน้ำขนาดใหญ่ และเพราะประโยคแสนน่ารักของเด็กชายจองกุกมันกลับเรียกเสียงหัวเราะในลำคอของคุณชายเล็กออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ผะ...ผม....

“….”

ผมอาบน้ำไม่เป็น

“…..”

คุณจีมิน...สะ...สอนอาบน้ำให้ผมหน่อยนะ

หึๆ..เด็กน้อย




Husband Mafia

 




บรรยากาศในห้องอาหารสุดหรูหราของคฤหาสน์ตระกูลปาร์คกำลังมีเสียงก๊องแก๊งของช้อนและส้อมกระทบกับจานกระเบื้องเนื้อดี โดยเจ้าของเสียงคือเด็กชายจอน จองกุกที่ถูกคุณชายเล็กจับโยนลงอ่างแบรนด์หรูพร้อมกับลงมือขัดผิวหยาบแห้งเพราะไม่ได้ถูกบำรุงเลยมาตั้งแต่แรก เส้นผมแข็งกระด้างหยิกเป็นเส้นหนาเหมือนเส้นอูด้งเพราะไม่ได้ถูกชโลมด้วยแชมพูและครีมนวดผม คุณชายเล็กเลยจัดการขยี้ๆเส้นผมของเด็กชายจนกลายเป็นผมนุ่มสลวยสางลื่นมืออย่างที่คุณชายเล็กพอใจ เสื้อผ้าก็ไปขอยืมมาจาก จอง โฮซอก น้องชายต่างบิดาของ มิน ยุนกิ เลขาคนสนิทพ่วงตำแหน่งมือขวาของคุณชายใหญ่หรือก็คือพี่ชายสุดที่รักของคุณชายเล็กนั่นแหล่ะ

และตอนนี้เด็กชายจองกุกผู้ถูกคุณชายเล็กเรียกว่า เจ้ากระต่ายน้อย ยามเผลอกำลังใช้ช้อนและส้อมที่จับเท่าไหร่มันก็ไม่ถนัดมือสักทีหยิบตักอาหารหน้าตาน่ากินส่งกลิ่นหอมฉุยชวนให้น้ำย่อยในกระเพาะส่งเสียงร้องประท้วงให้เด็กชายรีบตักมันไปตุนไว้กระเพาะน้อยๆของตัวเองซะ!!

แต่ติดปัญหาอยู่ตรงที่ว่า....

เจ้ากระต่ายใช้ช้อนและส้อมไม่เป็น

เธอลองทำตามที่ฉันกำลังทำ ค่อยๆเลียนแบบมันไป

เรื่องมันเลยเดือดร้อนคุณชายเล็กต้องมานั่งสอนให้แบบตัวต่อตัวอย่างที่เห็น

แบบนั้นแหล่ะคุณชายเล็กยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าเด็กชายจองกุกเริ่มจับช้อนและส้อมถนัดมือขึ้นมาบ้างแล้ว

อาหารมื้อแรกที่เริ่มต้นด้วยคนต่างวัยต่างช่วงอายุสองคนเป็นผู้สร้างมันขึ้นมา แม้จะดูเหมือนเงียบเหงาในสายตาของคนนอก แต่สำหรับคุณชายเล็กที่คอยใช้น้ำเสียงนุ่มอ่อนหวานอธิบายและหยิบตักอาหารจานที่อยู่ไกลจากเด็กกระต่ายมาใส่จานให้ รอยยิ้มหวานๆของเด็กชายจองกุกที่ฉีกกว้างจนเห็นฟันกระต่ายเรียกสายตาและรอยยิ้มเอ็นดูจากคุณชายเล็กได้ทุกครั้งทุกนาที และเพราะความเอ็นดูจนอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วเรียวเช็ดคราบซอสที่ติดอยู่ตรงมุมปากเล็กออกจนเจ้าของปากบางกระจับหยุดชะงักอยู่กับที่

อิ่มแล้วเหรอ??คุณชายเล็กถามเด็กชายที่จู่ๆมันนั่งนิ่งแข็งเป็นหิน มิวายใบหน้าขาวๆกลับกลายเป็นสีแดงฝาดเหมือนมะเขือเทศที่วางประดับอยู่บนจานอาหารตรงหน้า

งื้อ!!”เด็กชายจองกุกยกมือขึ้นจับแก้มตอบๆทั้งสองข้างของตัวเองก่อนจะเบิกตาโตเพราะความร้อนที่แผ่ออกมาบนใบหน้าของเด็กชาย

ทำไมหน้ามันถึงร้อนแปลกๆล่ะ ยิ่งเด็กชายจองกุกจ้องมองดวงตาเรียวสวยของคุณชายเล็กที่เอียงคอมองกลับมาด้วยความสงสัย

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

เสียงหัวใจดวงน้อยของเด็กชายมันเต้นดังตุบตับกรออยู่ในหูจนมันอื้อไปหมด อาการร้อนวูบวาบเหมือนกับตอนที่คุณชายเล็กเอ่ยปากชวนมาอยู่ด้วยกำลังจะตีกลับมาให้เด็กชายรู้สึกอีกครั้ง แม้ครั้งนี้คุณชายเล็กจะไม่ได้มีท่าทีเหมือนตอนแรกที่เจอกัน

แต่เด็กชายจองกุกก็อดจะรู้สึกหน้าร้อนเพราะรอยยิ้มและสายตาของคุณชายเล็กไม่ได้อยู่ดี

หน้าเธอแดงหมดแล้ว เขินที่ฉันทำแบบนั้นรึไง?

“-///-”

หึ..ฮ่าๆๆคุณชายเล็กยกมือปิดปากกลั้นหัวเราะแต่จนแล้วจนรอดก็มีเสียงหวานแสนไพเราะหลุดออกมาให้เจ้ากระต่ายตัวสีแดงได้ยินอยู่ดี

คะ...คุณจีมิน..ขะ...ขำผมทำไมแม้จะไม่เข้าใจแต่มันอดสงสัยไม่ได้ ถึงขนาดก้มลงไปดูเงาตัวเองบนโต๊ะกระจกบานใสเพื่อหาความกระจ่าง

เพราะจองกุกทำหน้าตลกเหรอคุณชายเล็กถึงได้หัวเราะอ่ะ???

จองกุกไม่เข้าใจจริงๆนะ

ก็ดูเธอสิใบหน้าสวยก้มลงให้ใกล้ชิดกับใบหน้ากระต่ายน้อยของเด็กชายจองกุกจนรับรู้ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดบนใบหน้าด้วยกันทั้งคู่

 “เธอนี่มันเด็กน้อยจริงๆคุณชายเล็กด้วยน้ำเสียงกลั้วรอยยิ้มก่อนจะถอนใบหน้ากลับมาตีสีหน้าเงียบขรึมเหมือนเดิม เพราะประสาทสัมผัสการรับฟังได้ยินเสียงรองเท้ากระทบกับพื้นหินเข้ามาใกล้ห้องอาหารแห่งนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

และเพราะสัญชาตญาณที่ถูกอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็กๆทำให้คุณชายเล็กลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พร้อมกับหันหน้าไปยังทางเข้าห้องอาหารที่ปรากฏร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มผมสีควันบุหรี่ที่ถูกเสยจนเห็นหน้าผากกว้างรับกับใบหน้าหล่อคมเข้ม ดวงตาเรียวดุจเหยี่ยวที่ใครก็ต่างต้องหลบหลีกหนีสายตาน่ากลัวคู่นั้นอย่างเกรงกลัว ยกเว้นแต่คุณชายเล็กที่กำลังฉีกยิ้มบางเบาทักทายคนมาใหม่ด้วยความอ่อนน้อมอย่างที่ทำกันเป็นประจำ

ชายผู้มาใหม่คนนี้เป็นทั้งเจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้ เป็นเจ้าของบริษัทชั้นนำของประเทศ เป็นเจ้านายอีกคนของเหล่าลูกน้องชายชุดดำนับพัน และรวมถึง.....

ยินดีต้อนรับกลับครับ

“….”

พี่ชานยอล

เป็นพี่ชายแท้ๆของคุณชายเล็กด้วยเช่นกัน

ชายเล็กของพี่ชานยอล~~”

หมับ!!!

เสียงทุ้มต่ำกับแรงโถมเข้าหาร่างของคุณชายเล็กจนเกือบเซหงายหลัง  ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าเบื่อหน่ายกรอกตามองบนไม่ให้พี่ชายที่กำลังใช้ใบหน้าหล่อเหลาที่สาวๆอยากได้ครอบครองนักครองครองหนาถูไถไปมาบนแก้มของเขาเหมือนลูกแมวกำลังอ้อนเจ้าของ

มันเป็นเรื่องที่น่าชินชาไปแล้วของคนที่อยู่ในคฤหาสน์หลังนี้มาเป็นเวลานานว่าคุณชายใหญ่ผู้เงียบขรึมต่อหน้ากล้องนับพันกับสายตาของคนนับล้านนั้น....

พี่ชานยอลคิดถึงชายเล็กจังเลย งื้อ!!>///<”

เป็นผู้ชายมุ้งมิ้งที่ติดน้องชายคนเล็กของตัวเองสุดๆ

ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจังครับคุณชายเล็กลูบผมสีควันบุหรี่ของผู้เป็นพี่ชายไปมาเพราะความเคยชินก่อนจะจูงมือหยาบกร้านไปนั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่งของตัวเอง

งานเลิกเร็วแล้วก็คิดถึงชายเล็กด้วยเลยรีบกลับมาครับคนเป็นพี่ตอบเสียงหวานไม่พอยังมีการกระพริบตาข้างเดียวให้น้องชายสุดที่รักอย่างเจ้าชู้ ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อสายตาคมเห็นไปเห็นบุคคลแปลกหน้าที่นั่งกระพริบตาปริบๆอยู่ข้างๆผู้เป็นน้องชาย

เด็กคนนั้นใคร??เสียงทุ้มกลับมาต่ำราบเรียบเหมือนเดิม ดวงตาคมดุตวัดมองเด็กชายจองกุกที่สะดุ้งตกใจคุณชายใหญ่จนถึงขั้นเผลอปล่อยช้อนและส้อมลงบนจานจนเกิดเสียงดังลั่นห้องอาหาร

เคร้ง!!!

ผมเป็นคนพาเขามาเองคุณชายเล็กตอบผู้เป็นพี่ชายกลับ ก่อนจะหันไปลูบหัวทุยๆเรียบๆไปมาปลอบประโลมไม่ให้เด็กชายตื่นตกใจกลัวไปมากกว่านี้

สงสัยต้องสอนให้เจ้ากระต่ายนี่เลิกกลัวคนได้แล้วมั้ง

พา? ไปพามาจากที่ไหนหรือว่า…”ดวงตาคมจ้องมองน้องชายตัวเองนิ่ง รู้สึกสงสารมันรึไงจีมิน

“..!!!..”

คุณชายเล็กมองใบหน้าหล่อของพี่ชายนิ่งไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่มสวยได้รูป ต่างกับเด็กชายจองกุกที่ตาโตตกใจกับคำพูดแสนร้ายกาจในความคิดของเด็กชาย มันเหมือนกับมีเหล็กแหลมคมทิ่มแทงร่ายกายของเด็กชายให้ทะลุและดันไปติดกำแพงอีกฝั่งจนร่างกายห้อยเหนือพื้น ยิ่งเหล็กแทงเข้าเนื้อมากเท่าไหร่ความรู้สึกของเด็กชายจองกุกก็เจ็บมากเช่นนั้น

ถ้าคุณจีมินทำไปเพราะความสงสารเหมือนที่ผู้ชายคนนี้บอก

ไม่เห็นจำเป็นต้องช่วยเด็กชายผู้โชคร้ายคนนี้ตั้งแต่แรกก็ได้

หมับ!!

อ๊ะ!!”

ผมไม่ได้สงสารเขาน้ำเสียงหวานราบเรียบแต่การกระทำมันตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง มือบางโอบกอดกายผอมแห้งของเด็กชายเอาไว้เพื่อยืนยันว่าคุณชายเล็กไม่ได้ทำแบบที่พี่ชายตัวดีพูดจริงๆ

แต่ที่ผมพาเขามาเพราะผมถูกชะตาเด็กคนนี้

“….”

ถ้าพี่คิดว่าการที่ผมพาเขามาอยู่ที่นี่มันเกะกะลูกตาของพี่ ผมจะพาเด็กคนนี้ไปอยู่คอนโดส่วนตัวของผมก็ได้

ไม่ได้นะ!!”คุณชายใหญ่สวนขึ้นมาทันควัน เมื่อได้ยินว่าน้องชายสุดที่รักจะหนีไปอยู่ที่อื่นไม่ใช่คฤหาสน์หลังนี้

ยิ่งคนติดน้องชายแบบคุณชายใหญ่มีหรือจะยอมปล่อยให้คุณชายเล็กไปใช้ชีวิตอยู่กับเด็กหน้ากระต่ายนี่สองต่อสอง

ไม่เอาเด็ดขาด!!!!

งั้นพี่ก็ต้องให้เด็กคนนี้อยู่ที่นี่ ผมจะเป็นคนดูแลเขาเอง

“….”

เมื่อเห็นคนเป็นพี่ไม่ได้โต้แย้งอะไรออกมา มีเพียงแต่ใบหน้าหล่อที่กำลังฉายแววบูดบึ้งเหมือนเด็กถูกพ่อแม่ขัดใจ ก็เป็นอันสรุปได้ว่าเด็กชายจองกุกได้อยู่คฤหาสน์หลังนี้ต่อโดยไม่มีข้อโต้แย้ง คุณชายลุกขึ้นยืนพร้อมกับกุมมือให้เด็กชายจองกุกให้ลุกขึ้นตามมายืนอยู่ข้างๆโดยที่มีสายตาคมของคุณชายใหญ่จดจ้องตลอดเวลา

และผมขอเตือนอะไรกับพี่ไว้อีกอย่างคุณชายเล็กจ้องมองพี่ชายตัวเองนิ่ง แต่รังสีความมาคุที่ต่างฝ่ายต่างสร้างขึ้นมาป้องกันภัยคุกคามของตัวเองกำลังประชันกันโดยมีตัวแปรคือความเงียบสงบ

ถ้าพี่คิดจะทำอะไรเด็กคนนี้แม้แต่ปลายเล็บ

ใครๆก็รู้นิสัยของคุณชายเล็กตระกูลปาร์คดี ยิ่งคุณชายใหญ่ที่เลี้ยงคุณชายเล็กมาเองกับมือด้วยแล้ว

คุณชายใหญ่ย่อมรู้ดีว่าคุณชายเล็กนั้น…..

ต่อให้เป็นพี่ชายที่ผมรักมากแค่ไหน

“….”

ผมก็ไม่ละเว้น

เป็นบุคคลพูดจริงทำจริงโดยไม่สนว่าคนคนนั้นจะสำคัญกับตัวเองมากแค่ไหนก็ตาม...


[Load 100%]
เม้นถึง 65 อัพสปอยจ้ะ
#ฟิคหัวใจกุกมิน
ต่อให้พี่ชานเป็นพี่ แต่ถ้ามายุ่งกับเด็กของคุณชายเล็ก ก็อย่าหวังว่าจะรอดนะคะ
เลี้ยงต้อยมันดีอย่างนี้นี่เอง 555555555555555555
ขอเตือนนะเรื่องนี้กุกมิน ไม่ใช่จีกุก เด้อ มันจะทำให้คิดว่าเป็นจีกุกแรกๆ
แต่ถ้าน้องโตเมื่อไหร่ เรือกุกมินเตรียมตัวโต้กลับได้เลย 55555
อย่าลืมสกรีม #ฟิคหัวใจกุกมิน ด้วยนะคะ

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า


(c)                Chess theme
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,691 ความคิดเห็น

  1. #1648 JP_Spectrum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:34
    อื้อหือพี่จมิงโหดมั่ก กับน้องจองกุกพิอ่อนโยนเหลือเกิน
    #1,648
    0
  2. #1569 Phavinee Thanormpong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 17:31
    เราถึงกับต้องเลื่อนขึ้นไปอ่าน ว่า กุกมิน จริงๆ ไม่ใช่จีกุก. แต่จกุกน่าร้ากกกกกก
    #1,569
    1
    • #1569-1 AumThepdarak(จากตอนที่ 2)
      26 มกราคม 2561 / 20:00
      แง~เหมือนเราเลยเราก้ต้องเลื่อน5555
      #1569-1
  3. #1462 นิ้ง.นิ้งหน่อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 18:19
    โอ๊ยยยยยยย คุณชายเล็ก อะไรจะโหดขนาดนั้นคะ นั่นพี่ชายหนูนะลูก
    ส่วนจกุกของพินี่เด็กน้อยจริงๆอ่า แต่อย่างว่าแหละน้องไม่เคยใช้ชีวิตจริงๆเลย น้องอยู่แต่แบบนั้นมา15ปีอ่ะเนอะ
    #1,462
    0
  4. #1322 HANAHm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 09:46
    โหดจังเลยลู๊กกกกกก
    กับพี่ชายหนูต้องโหดขนาดนี้ไหมคะ
    #1,322
    0
  5. #1132 brunette_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 22:11
    รอน้องจองกลับมาทวงบัลลัง
    #1,132
    0
  6. #1076 Bunny JK (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:37
    อ่านไป หยีไป หยีๆ>< อิพี่ชัน หมดกันเลยทีเดียว55555
    #1,076
    0
  7. #972 Realkohya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:58
    หว่าาาาาเพิ่งมาตามอ่าน ชอบนะคะไรท์ กรี้ดดดชอบๆ
    #972
    0
  8. #944 KYU_KYU (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:12
    หวายยยยยยๆๆๆๆ ชานยอลง่อวเลย 5555
    #944
    0
  9. #931 thawaratnaony (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 09:30
    เฮือกกก!ท่องไว้กุกมินบ่ใช่จีกุก55555555555โอ้ยยยยยยยยยละลายยยตายห่าาาา55555555555อยากจะเม้นทุกตอนให้ไรท์จำอินี่ได้55555555555ช่วงนี้เป็นอะไรที่ติดมากกกงานการบ่ทำ5555555555ไรท์คะ? ไรท์ทำให้ชุ้นครั่งจนละลายยยตายห่ากับกุกมิน55555555
    #931
    0
  10. #824 snuntakong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:16
    ปกติจะเห็นจีมินในบทที่สุขุมมากไม่โหด   แต่เรื่องนี้สุดยอด  ชอบๆๆๆ

    #824
    0
  11. #797 cdpchiic (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 17:43
    สงสารพี่ชาน โดนน้องจีมินข่ม555555
    #797
    0
  12. #548 Femella35 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 13:34
    งื้อออ พึ่งมาอ่านชอบเเบบนี้มากกกก
    #548
    0
  13. #515 ijmjk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 15:35
    หื้ออออ คุณชายเล็กโหดเว่ออออ ทำไมคนพี่มุ้งมิ้งจังอ่ะ555555555
    #515
    0
  14. #368 joy105102 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 21:41
    สุดยอดไปเลยพี่จีมินนนนนนนนนนนน
    ติดไปแล้วข่าาา เรื่องนี้ รัก รัก รัก
    #368
    0
  15. #221 raiwawa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 11:18
    เอาว่ะจีมิน. โหดมาก ชอบบบบ เอ็นดูความเด็กชายจองกุกและพี่ชานยอลของชายเล็ก55555
    #221
    0
  16. #143 เจ๊ข้าว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 03:28
    ชานยอลของคูมไรท์คือมุ้งมิ้งกับจีมินทุกเรื่องเลย ฮือ ขำตาพี่5555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #143
    0
  17. #112 babyclamp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:45
    จีมินเท่มากสวยดุ แล้วน้องกุกลูกกกกทำไมหนูนุ่มนิ่มอินโนเซ้นขนาดนี้
    อ่านแล้วก็พอเข้าใจว่าทำไมจีมอยากปกป้อง น่ารักเกินนะ 555 ชาลยอลก็น่ารักอ่ะเป็นพี่ที่หวงน้อง ><
    #112
    0
  18. #107 YamaLuffyijikO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 00:35
    งู้ยยย จีมินคนแมนนนน
    #107
    0
  19. #91 PakjiraSongsakul (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:56
    เฮียจีมมาดเเมนมากเจ้าค่ะ หนูยอมเเล้วว
    #91
    0
  20. #79 dina_d (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 16:09
    อร้าย จีมินสาย dark
    #79
    0
  21. #78 LiRinphraewarin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 12:46
    สนุกอ่ะ ชอบแนวนี้มากเลยรอนะค้าาา
    #78
    0
  22. #77 0928259571 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 00:04
    หูยยยสนุกต่อด่วนนนนน
    #77
    0
  23. #76 Sinnamon_Min (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 23:37
    แงงงง รอนุ้งกระต่ายโตทันชายเล็กนะคะ ว่าแต่อายุห่างกันกี่ปีหรอคะ?
    #76
    0
  24. #75 choimamail (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 21:29
    ฮรืออออคุณชายเล็กน่ารักกกก
    #75
    0
  25. #74 SebastiaNoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 19:58
    ขั้นรักคุณปาร์คจีมินค่ะ~ > <
    #74
    0