(END) [FIC BTS] KOOKMIN Husband Mafia #ฟิคหัวใจกุกมิน

ตอนที่ 10 : หัวใจกุกมิน : CHAPTER 10 (100/100) [เม้นถึง 700 อัพตอนต่อไป]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    10 ธ.ค. 60

:คำเตือน:
ฟิคนี้เป็นแนวหวานละมุนบวกเลี้ยงต้อย
มีเนื้อหา 15+ หน่อยๆ
เรื่องนี้ กุกมินนะ ไม่ใช่ จีกุก นะ
ใครรับไม่ได้กดออก แต่อย่าแบนก็พอ!!!
99AD9E335A04349404BD98 (706×552)99AD9E335A04349404BD98 (706×552)
EP.10

เพราะภาพในอดีตที่ลืมเลือน มันกำลังจะทำให้ผม 'เกลียด' คุณ

*ยังไม่ได้แก้คำผิด*


คนที่ฆ่าพ่อกับแม่แกไง^^”

“..!!!..”

จอน จองกุกเบิกตากว้างก่อนจะส่ายหน้าไปมาราวกับไม่เชื่อคำพูดของผู้ชายตรงหน้า ความรู้สึกสับสนฉายประดับอยู่บนใบหน้าหล่อจนไม่สามารถจะปิดบังมันได้อีกต่อไป ความรู้สึกขมขื่นเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาคว้าหมับเข้าตรงลำคอและบีบมันให้ร่างกายของเขานั้นหายใจไม่ออกและทรมานอย่างช้าๆ

มันช่างชวนอาเจียนจนอยากจะวิ่งหนีออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

มะ...ไม่จริง..

โอ้! อย่างที่ลือกันมาจริงๆด้วยว่าอดีตว่าที่นายน้อยตระกูลจอนนั้น…”

“….”

ความจำเสื่อมเพราะเห็นแม่ถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตา

อุ่ก!!!”

มือหนาพยายามยกมือปิดปากของตัวเองที่จู่ๆอาหารที่กินไปเมื่อช่วงพักกลางวันกำลังถูกท้องไส้ถีบส่งมันขึ้นมาจุกรวมกันอยู่ที่คอหอย และเพราะภาพเลือนลางที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อนกำลังแทรกเข้ามาในสมองของจองกุกเหมือนเทปวิดีโอกำลังกรอย้อนหลังกลับไปยังจุดเริ่มต้นและฉายใหม่ตั้งแต่แรก

หนีไปจองกุก!!!’

ปัง!!!!

อ๊ากกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!”

เสียงกรีดร้องของจอน จองกุกดังลั่นทั่วโรงเรียนอย่างบ้าคลั่ง เสียงทุ้มที่ตะโกนคำรามออกมาให้ได้ยินนั้นกำลังทำให้นักเรียนคนอื่นที่ยืนมองอยู่อย่างห่างๆลนลานที่จะหาวิธีช่วยเหลือเด็กหนุ่มผู้กำลังบ้าคลั่งนั้นให้รอดพ้นจากกลุ่มชายอันธพาลตรงหน้า บางคนก็วิ่งเข้าไปในตึกเรียนเพื่อหาอาจารย์มาช่วย บางคนก็ออกไปข้างนอกเพื่อวิ่งไปแจ้งตำรวจที่ตั้งป้อมอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียน และบางคนที่เป็นเพื่อนร่วมห้องก็แทบจะรัวกระหน่ำแชทกลุ่มเรียกหามาร์ค ต้วนกันจ้าล่ะหวั่น และบางคนที่รู้ถึงความสัมพันธ์เพื่อนต่างห้องก็รีบโทรจิกหาจอง โฮซอกที่อยู่สักที่ในโรงเรียนให้มาช่วยเจ้ากระต่ายที่กำลังกรีดร้องชวนให้คนอื่นรู้สึกถึงความทรมานในส่วนลึกที่อีกฝ่ายกำลังไม่ได้สติและไม่ใช่จอน จองกุกที่ทุกคนรู้จัก

ดวงตาเลื่อนลอยราวกับหลุดออกไปอยู่อีกโลกหนึ่งมันชวนให้รู้สึกหดหู่เสียเหลือเกิน

ไม่! ไม่! ไม่!”

“….”

ผมไม่มีพ่อ ไม่มีแม่

“….”

ไม่มี! ไม่มี!! ไม่มี!!! ไม่มี!!!! อ๊ากกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!”

เอายังไงดี เด็กนี่มันสติหลุดไปแล้วหนึ่งในลูกน้องกระซิบถามผู้เป็นหัวหน้าเสียงเครียด ก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสะใจว่า

เอามันขึ้นรถ!!”

สิ้นคำสั่งของคนเป็นหัวหน้า เหล่าลูกน้องที่เหลือจัดการหิ้วปีกจอน จองกุกที่กำลังเอามือทั้งสองข้างจิกทึ้งเส้นผมตรงขมับแน่นจนข้อมือเกร็งเห็นเส้นเลือดปูดโปนชวนน่ากลัว ดวงตาว่างเปล่ามองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายปลายทาง ปากก็เอาแต่พึมพำประโยคไม่ได้ศัพท์ไปมาคล้ายคนละเมอ

กริ๊ก!!!

แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะจับอดีตนายน้อยตระกูลจอนไปยังรถคันสีดำ พวกชายอันธพาลกลับถูกหยุดด้วยเด็กมัธยมปลายกลุ่มหนึ่งด้วยอาวุธสังหารกำลังจ่อเล็งมาที่เขา ใบหน้าของหนึ่งในเด็กคนนั้นที่พวกเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีเอ่ยสั่งเสียงเรียบโดยที่นิ้วเรียวก็เกี่ยวไกปืนข่มขู่ไปด้วย

ปล่อยนายน้อยของพวกเราเดี๋ยวนี้

คิม ยูคยอมทำไมแกมาอยู่ที่นี่!!!!”

ดวงตาหลากหลายคู่เบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อเด็กหนุ่มที่เป็นถึงนักฆ่ามืออาชีพและว่าที่มือขวาของนายน้อยตระกูลจอนในอนาคตจะมาปรากฏตัวอยู่ ณ ตรงนี้ เบื้องหน้าของพวกเขา!! แม้จะรู้ดีว่าความร้ายกาจของเด็กหนุ่มวัย 17 ปีคนนี้ไม่ได้ด้อยค่าไปกว่านักฆ่าคนอื่นหรือแม้แต่พวกเขาที่เป็นลูกน้องของผู้นำตระกูลจอนคนปัจจุบัน แต่เพราะความเลือดเย็นของเจ้าเด็กนี่มันดูน่าขนลุกและร้ายกาจกว่าอยู่หลายเท่านั้น กำลังต้อนให้พวกเขาจนมุมมากขึ้นเรื่อยๆ

ผมนับหนึ่งถึงสาม ถ้าพวกแกไม่ปล่อยนายน้อย

“….”

เตรียมตัวเป็นศพตรงนี้ได้เลย

แกไม่กล้าฆ่าฉันหรอกไอ้หนูน้ำเสียงเยาะเย้ยดังขึ้นก่อนจะหัวเราะออกมาราวกับเป็นเรื่องตลกสนุกสนานและแค่ละครฉากหนึ่งเท่านั้น

ใครมันจะไปกล้าฆ่าคนต่อหน้านักเรียนผู้บริสุทธิ์หลากหลายชีวิตตรงนี้กันล่ะ

หึ! ก็แค่มันขู่ให้พวกเขากลัวแค่นั้นแหล่ะ

แน่ใจเหรอ?

“….”

ใครบอกว่าผมจะเป็นคนฆ่ากันล่ะ?ยูคยอมแสยะยิ้มร้ายให้อีกฝ่ายเลือดขึ้นหน้าเล่นก่อนจะเหล่ตามองผ่านด้านหลังพวกมันไปสบสายตากับใครบางคนที่รู้จักดิบดีในวงการมาเฟีย แถมยังเป็นผู้นำตัวจริงเสียงจริงเสียด้วย

ถ้ากูเป็นคนฆ่าก็ไม่มีใครว่าจริงมั้ย?

มึง!!!!”

ดูเหมือนพวกมันจะประมาทเกินไปสินะ ถึงได้ไม่ระวังข้างหลังเลยว่าจะมีใครอีกพวกลักลอบเข้ามาใช้อาวุธคมกริบจ่อตรงคอหอมและเตรียมจะปาดเอาเลือดชั่วๆของมันออกจากตัวได้ทุกเมื่อ และพอหันไปเห็นใบหน้าที่แท้จริงกลับกลายเป็นพวกมันเสียเองที่ตกใจหน้าซีดปากสั่นจนน่าสมเพชแบบนี้

ไม่มีใครคาดคิดว่าคนที่มาลงสนามเองตรงเบื้องหน้านั้นคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลปาร์ค

ปาร์ค ชานยอล

ส่งจองกุกมาให้ซะ!!”

ไม่ใช่ประโยคบอกเล่า ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่นี่คือคำสั่งขั้นเด็ดขาดของคุณชายใหญ่ น้ำเสียเย็นๆที่เอ่ยออกมาประกอบกับปืนนับสิบกระบอกของลูกน้องในสังกัดของผู้ติดตามทั้งสองพร้อมจะสาดกระสุนนับสิบยิงใส่ร่างพวกมันให้สิ้นใจตายตรงนี้ได้ทุกเมื่อ ถ้าหากมีคนใดคนหนึ่งคิดตุกติกขึ้นมา

อะ...เอาไปเลย!!!”

เพราะความกลัวมีมากกว่าหน้าที่พวกเศษเดนเลยรีบโยนร่างอ่อนปวกเปียกของจอน จองกุกให้มิน ยุนกิรับไว้แทบไม่ทัน ก่อนที่พวกมันจะค่อยๆทยอยขึ้นรถไปทีล่ะคนและขับหนีออกไปจากวงล้อมของมาเฟียตระกูลปาร์คจนแทบไม่เห็นฝุ่น

จองกุก ได้ยินเสียงพี่มั้ย?ยุนกิตบแก้มเบาบาเรียกสติเจ้ากระต่ายให้กลับมาเหมือนเดิม โดยที่คุณชายใหญ่ยืนดูอย่างไม่ห่าง

ส่วนพวกยูคยอมที่มาขัดขวางเอาไว้ต่างแสดงสีหน้าเคร่งเครียดยามเห็นดวงตาเหม่อลอยของผู้เป็นนายกำลังล่องลอยอยู่ในโลกที่ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์เช่นพวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้

มันน่าเจ็บใจที่ลูกน้องผู้ภักดีอย่างเขาทำอะไรเพื่อนายน้อยไม่ได้เลย

ไม่ได้เลยสักนิดเดียว

ในขณะที่ทุกคนกำลังกระวนกระวายกับสภาพย่ำแย่ของจอน จองกุกอยู่ๆนั้น จู่ๆน้ำเสียงทุ้มสั่นของอีกฝ่ายก็เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ แม้มันจะแผ่วเบาจนไม่ได้ยินแต่เพราะทุกคนที่เหลือพร้อมใจกันเงียบจนสามารถจับแก่นสารที่อีกฝ่ายต้องการสื่อมันออกมาโดยที่ไม่มีสติหลงเหลืออยู่เลยก็ตาม

..ตะ..ต้อง..

“….”

ต้อง..ฆะ...ฆ่า...

“….”

ต้องฆ่าศะ..ศัตรู...ของ...คุณ...ละ..ลุง

“….”

ฆ่า...จะ...จี

“….”

จีมิน

“..!!!..”

ฆ่าจีมิน....นี่คือคำสั่งของคุณลุง

 



Husband Mafia

 



จองกุกเป็นยังไงบ้างครับเสียงหวานของคุณชายเล็กเอ่ยถามผู้เป็นพี่ชายอย่างร้อนรนเพราะความเป็นห่วงที่แสดงออกมาอย่างปิดไม่มิด

หลังจากรับสายของผู้เป็นพี่ชาย คุณชายเล็กก็ทิ้งทุกอย่างมุ่งกลับคฤหาสน์ตระกูลปาร์คอย่างเร่งด่วน เดือดร้อนคุณมือซ้ายสุดหล่อต้องใช้วิชาตีนผีเหยียบคันเร่งหมดเข็มเพื่อพาเจ้านายตัวเองกลับคฤหาสน์ให้เร็วที่สุดเท่าที่อีกฝ่ายจะเลิกกังวลจนหน้าหวานๆนั่นดูน่ากลัวกว่าตอนแสดงสีหน้าเฉยชาเสียอีก

จอน จองกุกนี่ช่างเป็นเด็กที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเพื่อนเขาจริงๆ

เพียงแค่ไม่กี่เดือนก็สามารถเปลี่ยนอุปนิสัยและพฤติกรรมของจีมินให้กลายเป็นคนล่ะคนได้อย่างน่าอัศจรรย์

จากที่มีเพียงแต่ใบหน้าเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกนึกคิดตั้งแต่เด็ก

กลับกลายเป็นคนมีความรู้สึกห่วงใยคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?

นายโตขึ้นเยอะเลยนะจีมิน

แทฮยองยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อความคิดตลกๆมันแทรกเข้ามาโดยที่เขายังคงยืนจ้องมองแผ่นหลังเล็กของเพื่อนรักเดินขึ้นบันไดชั้นสองด้วยท่าทางเร่งรีบสุดชีวิตจนแผ่นหลังน่าปกป้องนั่นหายไปจากสายตาของเขา ชายหนุ่มส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะก้าวขาไปอีกทาง แต่ทว่าทันทีที่กลับหลังหันสายตาคมดุจเหยี่ยวก็ปะทะเข้ากับใบหน้าหวานของคนผิวขาวซีดยืนหน้าเครียดอยู่เบื้องหน้าของเขา

พี่ยุนกิ??

ฉันมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับนาย

“….”

เรื่องของจีมิน

“..!!!..”

หน้าห้องนอนของจอน จองกุกกลับมีร่างบอบบางของคุณชายเล็กยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าบานประตู จิตใจที่ตอนแรกร้อนรนดั่งไฟจนอยากจะรีบกลับมาดูเจ้ากระต่ายในการปกครองด้วยความห่วงใยอย่างสุดซึ้ง แต่พอมายืนอยู่หน้าห้องตอนนี้แล้วไอ้ความเป็นห่วงที่มีมากเป็นทุนเดินอยู่แล้วก็ยิ่งมีมากกว่าเดิม เพียงแต่ร่างกายทุกส่วนของเขามันไม่ยอมขยับมือไปจับตรงลูกบิดประตู

ทั้งที่เป็นห่วงแทบตายแต่ร่างกายมันกลับมาคิดทรยศคำสั่งจากสมองตอนนี้

มันเหมือนกับเป็นสัญญาณบอกว่าถ้าหากเขาเปิดประตูเข้าไปหาจองกุกตอนนี้มันคงจะไม่ใช่เรื่องดีและอาจจะเกิดอันตรายแก่ร่างกายของเขาจนมันเสียหายหนัก

“….”ริมฝีปากอิ่มถูกกัดจนได้กลิ่นคาวเลือดอ่อนๆก่อนที่คุณชายเล็กจะตัดสินใจเปิดประตูห้องของเจ้ากระต่ายออกและแทรกตัวเข้ามาใช้อากาศหายในร่วมห้องกับอีกคนได้สำเร็จ

จอง___”

ใครใช้ให้เข้ามา

กึก!!

ร่างกายของคุณชายเล็กหยุดชะงักนิ่งเมื่อได้ยินคำพูดแสนเย็นชาหลุดออกจากปากของอีกฝ่าย ยิ่งดวงตาคู่คมเงยหน้าขึ้นมาประสานก็เป็นเขาเองที่เผลอถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวเพียงเพราะสายตาที่อีกฝ่ายจ้องมามองนั้นมันแตกต่างไปจากเมื่อก่อนมากโข

สายตาเย็นชาที่ไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรให้คุณชายเล็กเข้าไปค้นหาความจริงในส่วนลึกได้

มันปิดกั้นทุกทางราวกับรู้ว่าเขาจะเข้าไปอ่านความคิดของอีกฝ่าย

เธอเป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนมั้ย?แม้จะเข้าไปหาไม่ได้ แต่เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความห่วงใยกลับถามคำถามชวนให้คนที่นั่งชันเข่าอยู่บนเตียงหัวเราะเยาะในลำคอเบาเบา

ใช่แล้ว...ตอนนี้จอน จองกุกที่สภาพชุดนักเรียนหลุดลุ่ยจนเห็นลำคอขาว ไหนปลาร้าและเนินอกเป็นร่องๆชวนให้คิดว่าคนตรงหน้าหลุดออกมาจากภาพวาดที่นักจิตรกรบรรจงแต่งแต้มสีออกมาอย่างประณีต ผมเผ้ายุ่งเหยิงไม่เป็นทรงเพราะแรงจิกทึ้งมาตลอดทางกลับคฤหาสน์ อาการเหมือนคนไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัวตอนนั้นมันเหมือนกับว่าเขานั้นกำลังจะกลายเป็นคนไข้จิตเวชไปแล้วถ้าหากไม่มีภาพของใครบางคนมาช่วยดึงเขาออกจากวงกลมสีดำกว้างที่กำลังจะดูดกลืนกินตัวตนและจิตใจของเขาให้ลงสู่ความมืดมิดตลอดกาล

ภาพของคุณชายเล็กที่ฉายมาตั้งแรกเริ่มยามพบเจากันเป็นตัวแปรฉุดสติของเขาให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เพียงแต่ตอนนี้มีสิ่งหนึ่งที่จองกุกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ความรู้สึกที่ขยะแขยงและน่าสมเพชนี่ มันไม่ควรเกิดขึ้นกับเขาเลยจริงๆ

เจ็บแค่นี้มันไม่ทำให้ตายหรอก

“….”

แม้อยากจะตายแค่ไหนก็ไม่ตาย มันน่าตลกเนอะทั้งที่คิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวมาตลอด 16 ปีกลับกลายเป็นเพียงความทรงจำปลอมๆชวนน่าหัวเราะแทนซะได้

นี่เธอ...จำได้หมดแล้วงั้นเหรอ ประโยคสุดท้ายคุณชายเล็กได้แต่ยืนคิดในใจไม่กล้าเอ่ยออกไปให้อีกคนรู้สึกแย่ไปกว่านี้

เพราะตอนนี้จอน จองกุกพร้อมจะกลายเป็นแก้วที่แตกสลายหากไปหยิบจับมันโดยไม่ยั้งแรงเอาไว้ล่ะก็....

ออกไป

แก้วใบนั้นคงแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี

จองกุก

ไม่สามารถนำมาหลอมให้กลับมาเป็นใบเดิมได้อีก

ผมบอกให้ออกไปไงจีมิน!!!!!”เสียงตวาดของอีกฝ่ายเปรียบเสมือนยาพิษที่กำลังวิ่งเล่นในกระแสเลือดของคุณชายเล็กจนมันชาไปหมดทั้งร่างและทุกความรู้สึกที่เอ่อล้นออกมาจากข้างใน

ยิ่งน้ำเสียงสั่นเครือของอีกฝ่ายเปล่งประโยคชวนให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ มันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าจอน จองกุกตรงหน้าของปาร์ค จีมินตอนนี้นั้น

ได้โปรดออกไปก่อนเถอะ..ฮึก..นะ..

“….”

ผม..ฮึก...ไม่..ยะ..อยากจะ ฆ่า คุณตามคำสั่งบ้าๆของผู้ชายคนนั้น

“….”

ฮืออออ

เสียงสะอื้นร่ำไห้ของอีกฝ่ายดังก้องอยู่ในหัวของคุณชายเล็กที่ยืนนิ่งอยู่ตรงกลางห้องขนาดใหญ่ ดวงตาสวยมองคนบนเตียงที่ก้มหน้าซุกใบหน้าเปื้อนน้ำตาลงบนเข่าทั้งสองข้าง ร่างกายสั่นเทาดูเหมือนคนไม่เหลืออะไรบนโลกแสนโหดร้ายแห่งนี้อีกต่อไปและพร้อมจะหายไปจากโลกใบนี้ได้ทุกเมื่อที่ต้องการให้มันจะหายไปตามความรู้สึกด้านลบในตอนนี้นั้น

มันทั้งสิ้นหวังและเจ็บปวดจนอยากจะตายตามผู้เป็นที่รักไป

ตึก ตึก ตึก

รองเท้าหนังกระทบกับพื้นส่งเสียงแผ่วเบาให้ได้ยินกันทั่วหน้า ใบหน้าเรียบนิ่งจ้องมองคนที่ร้องไห้จะขาดใจตายบนเตียงที่ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความไม่เข้าใจผสมขอร้องอ้อนวอนให้เขาออกไปให้ห่างจากตรงนี้ เพียงแต่ว่าคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างคุณชายเล็กกลับไม่คิดจะทำตามคำขอร้องอ้อนวอนของอีกฝ่ายแม้แต่ประโยคเดียว

มือบางล้วงเข้าไปในเสื้อคลุมก่อนจะหยิบวัตถุสีมันแววส่องแสงกระทบกับแสงไฟจากทั่วห้อง กดสปริงออกจนความคมกริบที่ซ่อนเอาไว้กำลังชี้มาทางเจ้าของมัน ท่ามกลางความตื่นตระหนกของจอน จองกุกที่ส่ายหน้าไปมาคล้ายคนเสียสติอีกครั้งเมื่อมือบางคว้ามือของเขาไปจับด้ามสีทองของมันบังคับมือของเขาให้เอามาใบมีดคมกริบนั่น...

มาจ่อตรงหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง

มะ...ไม่...นะ…”

ถ้าเธอคิดว่าการฆ่าฉันนั้น มันสามารถปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดของเธอที่ถูกพันธนาการด้วยสิ่งที่มองไม่เห็นได้

คุณชายเล็กยื่นมือที่ว่างอีกข้างไปเกลี่ยคราบน้ำตาบนดวงตาทั้งสองข้างของอีกคนที่ไหลออกมาไม่หยุด มือสั่นเทาที่ถูกเขาบังคับให้ถืออาวุธร้ายเอาไว้นั้นมันบ่งบอกได้อย่างดีว่าอีกฝ่ายนั้นเปราะบางและพร้อมจะแหลกสลายมากขนาดไหน

และคุณชายเล็กเองก็พร้อมที่จะช่วยเหลือให้อีกฝ่ายกลายเป็นจอน จองกุกคนเข้มแข็งและพร้อมจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างสง่างดงามโดยไม่มีเขาคอยผลักดันแผ่นหลังกว้างนั่นในอนาคตข้างหน้าอันใกล้อีกต่อไป

ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้เป็นความตายที่กำลังจะก้าวเดินเข้าไป

ถ้าหากความตายสามารถช่วยเด็กคนนี้ได้

เธอก็เอามีดเล่มนี้เสียบทะลุตัดขั้วหัวใจของฉันซะ

ปาร์ค จีมินคนนี้ก็ไม่เสียดายมัน

ไม่เสียดายแม้สักนิดเดียว

[Load 100%]
#ฟิคหัวใจกุกมิน

เม้นถึง 700 เม้น อัพตอนต่อไปค่ะ

ขอย้ำอีกครั้งว่าเนเน่แต่งฉากดราม่าไม่เป็นค่ะ!!!
แต่ง-ไม่-เป็น-จริงๆนะ!!!!



อย่าลืมสกรีม #ฟิคหัวใจกุกมิน ด้วยนะคะ

ชอบก็เม้น ถูกใจก็ติดตามจ้า

(c)                Chess theme
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,691 ความคิดเห็น

  1. #1669 Jeejun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:59
    นํ้าตาเเตกเลยฮรือออ
    #1,669
    0
  2. #1661 prewwy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 16:57
    อย่านะจองกุกกกกก
    #1,661
    0
  3. #1654 SameSG (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:37
    นี่คือแต่งไม่เป็นหรอค๊าาา ไรท์!!!! ใจจะขาดแล้วค่ะ;-; นุกุกลูกกก
    #1,654
    0
  4. #1456 meejus (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 13:13
    เจ็บปวด ฮืออออ
    #1,456
    0
  5. #1331 HANAHm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:52
    จีมลู๊กกกกกกกกกก ฮือออออ
    ต้องรักน้องขนาดไหนถึงยอมทำแบบนี้อ่ะ หืมมม
    #1,331
    0
  6. #967 KYU_KYU (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 10:52
    แง้ ม่ายยยยยยยย
    #967
    0
  7. #936 thawaratnaony (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:19
    โอมมมมม!!ผีร้ายยยจงออกไปจากจองกุกที ฮืออออออไม่อาววววจองกุกอย่าท๊ามมมมมม!!
    #936
    0
  8. #870 newss0124 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 22:54
    จีมินนี่หลงเด็กจริงๆอ่ะ ฮือออ จองกุกไม่เอาน้า><
    #870
    0
  9. #851 St_Serenity (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 15:58
    โอ้ยยยย ใจจะขาดดดดดดด
    #851
    0
  10. #807 cdpchiic (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 20:00
    จีมินใจเด็ดเกิ๊นนนน กลัวบ้างก็ได้ลูกกก -*-
    #807
    0
  11. #779 เจี๊ยบ🐣 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 01:02
    แงไรท์อะ โอ้ยยยบีบหัวใจสุดๆๆ
    #779
    0
  12. #764 jeon__jimin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 22:08
    ฮรึกกกก ใจหนู
    #764
    0
  13. #730 joy105102 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 20:34
    โฮรววววว ไรท์ขาาาาา
    #730
    0
  14. #728 Yolo_woo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:16
    โอ้ยบีบหัวใจ ไรท์ สู้ๆๆๆนะ ขอให้จบด้วยดีได้ไหม อร้ากกกกกก
    #728
    0
  15. #725 Femella35 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:20
    แต่เอาจริงมันก็ไม่ได้ยากนะถ้ารักจีมยังจำจีนได้อยู่ก็แค่ไม่ต้องแคร์คำสั่งของลุงแล้วก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเหมือนเดิม แต่ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นไงกุกต้องมีเบื้องหลังอะไรซักอย่างที่เป็นสาเหตุให้เกิดอาการสับสนแบบนี้ทำให้เกิดอาการที่เหมือนจะต้องทำตามคำสั่งเหมือนอาจจะต้องโดนอะไรมา จิตใจเค้าถึงเป็นแบบนี้
    #725
    0
  16. #724 Femella35 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 13:15
    นึกว่ากุกลืมความรักกับจีมเเล้วซะอีก เเต่เหมือนยังรักอยู่นะเเต่ทำไมต้องทำตามคำสั่งขนาดนั้น มันมีอะไรฝังใจหรือโดนล้างสมองหรอ
    #724
    0
  17. #723 JangJiBi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:37
    ม่ายยยยย
    #723
    0
  18. #722 jkjmtae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:14
    ไม่อ่าวววมาม่าเอาไวไวมาต่อได้แล้วค่ะไรต์ลุ้นอยู่่่่่่่่่
    #722
    0
  19. #721 first_jimin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:06
    ม่ายยบยยย
    #721
    0
  20. #720 <3JM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:04
    เราสงสัยอ่ะ ทำไมกุกต้องทำตามคำสั่งลุงอ่ะ กุกโดนล้างสมองตอนเด็กหรอ
    #720
    0
  21. #719 Naomi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:59
    ดราม่ามากๆเลย ฮื่อๆๆๆๆ
    #719
    0
  22. #718 minsugaaa1993 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:14
    ไม่นะะะะะะะะ
    #718
    0
  23. #716 kanochun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 09:24
    ฮือออออออ
    ม่ายน้าาาาาาาาาาา
    #716
    0
  24. #715 chimchim1995 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:12
    หน่วงมาก คุณจีมินฮือ
    #715
    0
  25. #714 winnywaralees (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 07:48
    อ่านแล้วเจ็บอิ๊บอ๋าย;-;
    #714
    0