Merry Spring สาวน้อยฤดูใบไม้ผลิกับหนุ่มน้อยผู้โดดเดี่ยว

ตอนที่ 6 : 4. กระดานประกาศข่าวของฉัน [Part II]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    14 ต.ค. 54

K a e



Marit Larsen : The Chase

เจ้าชายอัศวิน:::

นาตหายป่วยแล้วนะคะ วันนี้เข้ามาแก้ไขชื่อ ยังไม่ได้แต่งต่อเลยเพราะว่างานยุ่งหน่อย แก้ชื่อเพื่อนนางเอกจาก ซิเซเลีย เป็น เซซีเลีย ค่ะ

เขินแทนนางเอก ครึ่งแรกไม่เท่าไหร่ ครึ่งหลังทำคนแต่งเขินเอง >////< นักอ่านคงสงสัยว่านังนักเขียนเป็นอะไร ตามไปอ่านเลยค่ะ ขอโทษที่อัพช้า นาตแต่งนิยายควบอยู่ 4 เรื่องตอนนี้ เรียนด้วยค่ะ เลยไม่สะดวกเท่าไหร่ ที่สำคัญ ถ้านึกพล๊อตเรื่องที่ห้าที่ค้างไว้ 75% ได้ นาตคงแย่กว่านี้ อาจจะเหมือนดองนิยายข้ามอาทิตย์ แต่จะพยายามอัพเดทให้จนจบนะคะ แค่ช้าเท่านั้นเอง ขอโทษด้วยจริงๆ เรื่องอาจเดินช้า ส่วนนางเอกก็ไม่พ้น "บอร์ด" สักที 555 แต่อย่าเพิ่งเบื่อไป พยายามแกะออกอยู่ ขอโทษค่ะ >O<

 

 

 

4. กระดานประกาศข่าวของฉัน [Part II]

 

แม้จะเป็นวันแรกที่ฉันต้องย้ายเข้ามาอยู่ในสถานที่ใหม่ แต่ฉันไม่ได้รู้สึกเหงาหรือคิดว่าโรงเรียนแห่งนี้แปลกและแต่งต่างไปจากโรงเรียนเดิมมากนัก สิ่งที่เปลี่ยนไปก็มีเพียงเพื่อนร่วมห้อง และการที่ฉันต้องแนะนำตัวเองต่ออาจารย์ทุกคนที่เข้าสอนและเริ่มสังเกตเห็นว่ามีนักเรียนหน้าใหม่ป่ะปนอยู่ด้วย (ในกรณีที่พวกเขายังไม่ได้รับข่าวสารจากอาจารย์ประจำชั้นของฉันมาก่อน) หรือไม่ก็หากมีนักเรียนชายจอมเฮี้ยวในห้องประกาศเสียงดังว่า ‘ห้องเรามีนักเรียนใหม่ครับทว่าโดยรวมแล้วเพื่อนร่วมชั้นเรียนทุกคนต่างเป็นมิตรกันดี

“น่ารักใช่ไหม สองคนนี้” เซซีเลียเอ่ยขึ้นเมื่อฉันหยุดชะงักอยู่หน้า ‘กระดานประกาศข่าวของฉัน ขณะกำลังจะเดินผ่านอย่างลืมตัว

เซซีเลียคือเด็กสาวผมสีน้ำตาลอ่อนนัยน์ตาสีฟ้าสดใส เป็นผู้มีอัธยาศัยดีและน่ารักมาก แม้ว่าเธอได้ขับไล่เพื่อนสนิทของตัวเองให้ไปนั่งหลังห้องเพื่อที่ฉันจะได้มีที่นั่งข้างเธอก็เถอะ โดยให้เหตุผลกับแอลเพื่อนของเธอว่า ‘เธอจะได้ให้คำปรึกษาฉันได้ และด้วยเหตุผลที่แอล หรือแอลมอลด์เป็นผู้ชาย จึงต้องระเห็ดจากที่ประจำของตัวเองไปอย่างว่าง่าย เพื่อยืนยันสถานภาพความเป็นสุภาพบุรุษของตัวเองต่อคนทั้งชั้น

“นี่อมาเดโอ ประทานนักเรียน เป็นรุ่นพี่เราหนึ่งปี สถานภาพ ‘ยังโสด เขาหน้าตาดีมากแต่ไม่เคยมีใครจีบติด บางคนสันนิษฐานว่าเขาอาจจะมีพันธะกับผู้หญิงอื่นอยู่ลับๆ” เธออธิบายอย่างเต็มปากเต็มคำราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านบุคลากรภายในโรงเรียน ฉันพยายามไม่ขัด หรือแม้แต่จะบอกว่าฉันยืนมองกระดานดังกล่าวมาแล้วเมื่อเช้า รวมทั้งเรื่องที่ฉันได้คุยกับเขาบ้างแล้วก็ตาม

“ส่วนรองประธานนี่คือไดม่อน ควงสาวไม่เคยซ้ำหน้า แต่สถานภาพตอนนี้ ‘โสด เช่นกัน ยัยแอนนี่กำลังตามจีบอยู่ เป็นรุ่นพี่เราหนึ่งปีเหมือนกัน แต่เขาอยู่ห้องคิงและหยิ่งมาก ค่อนข้างเรื่องมากด้านการเลือกผู้หญิงที่คบอยู่ เขาว่ากันว่าผู้หญิงของหมอนี่ต้องเป็นพวกมีคลาสเท่านั้น ถ้าไม่สวยรวยเสน่ห์ก็ต้องเป็นคนหน้าตาดีมากๆ ในระดับ” เธอเบ้ปากใส่ภาพของไดม่อน

“แล้ว ‘สวยรวยเสน่ห์ กับ หน้าตาดีมากๆ ในระดับหนึ่ง มันแตกต่างกันยังไงเหรอ” ฉันพูดติดตลก

“ก็ไม่แตกต่างยังไงล่ะ” เซซีเลียหันกลับมาตอบหน้าตาเฉย ดวงตากลมโตของเธอจ้องมองฉันราวกับไม่รู้สึกอะไรเลย

“สรุปว่าใครที่จะเป็นแฟนเขาได้ ต้องสวยเพอร์เฟคมากๆ ใช่ไหม หืม” ฉันกรอกตาใส่เซซีเลียอย่างทะเล้น

“ถูกต้องที่สุด” เธอเหลือกตาใส่ฉันเชิงล้อเลียน

“ถ้างั้นก็มีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะตอบรับแอนนี่” ฉันเอ่ยยิ้มๆ พลางมองเข้าไปในดวงตา ‘เค้นความรู้สึก ของเขา

“เหรอ ยัยนั่นพยายามมาเป็นอาทิตย์แล้วยังไม่สำเร็จเลย” เธอว่าแล้วหัวเราะเบาๆ “ว่าแต่เธอเถอะ ติดใจคนไหนเหรอ ถึงได้หยุดกระทันหันขนาดนี้”

“คนล่างฉันคงหมดสิทธิ์ไปแล้ว ตอนนี้กำลังสนใจคนบนอยู่”

“อมาเดโอ จะไม่ยากกว่าเหรอเนี่ย” เธอทำท่าถอดใจ “เขาไม่เคยจีบใครและก็ไม่มีใครจีบเขาได้ เธอคิดถูกหรือคิดผิด ในโรงเรียนเรามีหล่อๆ หลายคน เลิกมองสองคนนี้ไปเถอะมาร์ชา ไม่คุ้มค่าเสียเวลาหรอก”

“ของแบบนี้ ไม่ลองไม่รู้นะว่าไหม” ฉันล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพลางยกไหล่ขึ้นเล็กน้อยขณะจ้องมองรูปของอมาเดโอสลับกับไดม่อนอีกครั้ง

“ถูกของเธอ ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีอมาเดโออาจจะชอบผู้หญิงเพี้ยนๆ ที่ชอบนั่งเหม่อแบบมาร์ชา แวนเดอร์ก็ได้” เซซีเลียลากเสียงยาว

“จะบ้าเหรอ ฉันพูดเล่นย่ะ” ฉันหันไปแขวะ ก่อนจะมองเห็นเงาของ ‘หนุ่มน้อยผู้โดดเดี่ยว ตามจินตนาการขึ้นมาพลางพึมพำแผ่วเบาว่า “ที่สำคัญ ฉันมีใครในใจอยู่แล้ว”

หมับ!

“ฉันก็คิดอยู่แล้วแหละ ว่าหน้าอย่างเธอไม่น่าจะโสดหรอก แบบนี้เพื่อนผู้ชายในห้องเราคงอกหักกันหลายคนเลยนะ พอฉันเห็นแววตาแพรวพรายที่พวกนั้นมองดูเธอเป็นประกายระยับแล้วรู้เลยว่าพวกมันคิดอะไรอยู่” เซซีเลียวางมือลงบนไหล่ฉันแล้วแสดงสีหน้าสมเพชเวทนาเพื่อนผู้ชายในห้อง

“เสน่ห์แรงจริงเลยมาร์ชา” ฉันพูดกับตัวเอง “ฉันควรเปิดชมรมออกเดทกับรูมเมทวันละคนดีไหม แล้วให้พวกเขาเลี้ยงอาหาร จะได้กินฟรีทุกวันจนกว่าพวกเขาจะเบื่อฉันไปเอง”

“ดูหัวคิดเขาสินั่น” เซซีเลียทำหน้าเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “หน้าตาก็ออกจะเรียบร้อยน่ารัก บอกตามตรงเลยว่าฉันไม่คิดว่าเธอจะคิดอะไรแบบนี้”

“ล้อเล่นน่า”

“ไอเดียน่าสนนะ พ่วงฉันไปด้วยก็ดี อยากกินฟรีเหมือนกัน ออกเดทหนึ่งวันกับมาร์ชา แวนเดอร์ พร้อมเลี้ยงอาหารเพื่อนของเธอ ใครงกก็อด” เธอสาธยายอย่างกระตือรือร้นก่อนทำหน้าเศร้าเมื่อก้มมองนาฬิกา “น่าเสียดายจัง ใจจริงวันนี้ฉันอยากอยู่วางแผนกับเธอก่อนนะเนี่ย แต่คงต้องไปแล้ว อีกห้านาทีรถบัสจะออกแล้ว ยังไงเจอกันพรุ่งนี้นะมาร์ชา”

“เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ เซซีเลีย” ฉันมองดูเซซีเลียรีบจ้ำเท้าเดินจากไป ตัวฉันเองไม่ค่อยรีบเท่าไหร่เลยยืนอยู่กับที่ มองไปรอบๆ ก่อนจะหันมามองรูปอีกครั้ง อย่างไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าฉันติดใจอะไรนักหนาขาถึงไม่ยอมก้าวเดินจากมันไปทุกที

“ชอบหมอนั่นเหรอ” มือหนึ่งเอื้อมไปดึงเข็มหมุดที่ปักอยู่เหนือหัวไหล่อมาเดโอมาทิ่มลงบนตาข้างซ้ายของเขา

เจอแล้ว...ศัตรูประธานนักเรียน

“เกลียดเขาเหรอ” ฉันดึงมันออกแล้วเสียบมันไว้ในที่ๆ ควรอยู่และไม่ใช่ดวงตา

“ดูท่าเธอจะชอบหมอนั่น” เขาบอกแล้วดึงเข็มหมุดมาทิ่มลงบนดวงตาข้างซ้ายของอมาเดโออีกรอบ

“ใช่ ฉันชอบเขา พอใจรึยัง ทีนี้นายจะเลิกยุ่งกับดวงตาของเขาได้ไหม” ฉันช้อนตาขึ้นมองหน้าคนใจร้ายแล้วก็ถึงกับชะงัก เมื่อเห็นว่าใครคนนั้นไม่ได้เป็นใครอื่นไกล หากแต่เป็นไดม่อนที่กำลังยืนเอามือค้ำบอร์ด จ้องมองฉันตอบกลับมาพลางขยับยิ้มที่มุมปาก

“ไง คนเสียมารยาท”

“มาร์ชา ฉันชื่อมาร์ชา” ฉันบอกพลางหลบสายตาของเขา

ไม่ใช่เพราะเขินอาย ไม่ใช่เพราะไม่กล้าสู้หน้า เพียงแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเขา ที่ทำกับภาพของประธานนักเรียนแบบนั้น และฉันก็เป็นพวกเห็นผิดเป็นชอบไม่ได้ด้วยสิ

“ที่นายทำ มันไม่สมควรนะ ถึงจะไม่ชอบเขาขนาดไหน ก็ไม่น่าจะทำกับรูปของเขาแบบนั้น” ฉันตัดสินใจพูดออกมาหลังจากถกเถียงกับตัวเองสักระยะว่าควรพูดหรือไม่พูดดี

“อืม” เขาครางในลำคอพลางกรอกตาขึ้นฟ้าราวกับใช้ความคิดแล้วตวัดมามองฉันต่อ “ตรงไหน”

น้ำเสียงของเขาฟังดูกวนประสาทมากเลย ฉันจึงต้องพยายามข่มใจถามกลับไป

“หมายถึงอะไร ‘ตรงไหน ที่พูดถึง”

“หมายความว่า ‘ไม่สมควรอย่างไร ไง คราวนี้ฉันสร้างประโยคที่เธอพอจะเข้าใจได้รึยัง มาร์ชา”

“เข้าใจแล้ว ไดม่อน” ฉันยืดอกขึ้นพยายามไม่แสดงให้เขารู้ว่าฉันกำลังรู้สึกร้อนหน้ามาก “ที่บอกว่าไม่สมควร คือการทำลายรูปของคนอื่น”

“เหรอ แล้วถ้าเป็นรูปตัวเองล่ะ” เขาว่าแล้วดึงหมุดที่วางอยู่มาปักลงกลางหัวของเขาเอง “ไม่ใช่วูดูสักหน่อย ดูสิ...ฉันปักกลางสมองแล้วยังไม่เห็นตายเลย”

“นายบ้ารึเปล่านะ” ฉันกอดอกแน่น

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ฉันมันบ้า” เขายอมรับหน้าตาไม่สะทกสะท้าน ฉันขมวดคิ้วมองดูรูปแล้วเริ่มทนไม่ได้

“ฉันไม่ชอบให้ภาพสวยๆ ต้องกลายมาเป็นแบบนี้” ฉันแกะออกมา พลางดันชิ้นส่วนของภาพกลับเข้าที่เดิมเหมือนที่ทำเมื่อเช้า ทั้งภาพเขาและภาพของอมาเดโอ

“ไม่เห็นมีใครในโรงเรียนนี้เขาสนใจเลยว่าภาพจะเป็นยังไง”

“เห็นแก่พระเจ้าเถอะ ท่านคงไม่อยากเห็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในความดูแลต้องมีหน้าตาอัปลักษณ์หรอกนะ ไม่ว่าจะเป็นตัวตน หรือภาพถ่ายของพวกเขาก็ตาม” ฉันส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจคนตรงหน้า หรือจะพูดให้ถูกอีกทีเขาเป็นอะไรที่เรียกได้ว่าประหลาดมากเลยทีเดียว

“เธอเป็นพวกคลั่งศาสนารึไง ถึงต้องคิดอะไรเผื่อพระเจ้าอยู่ตลอดเวลา”

“แล้วเราจะมาเถียงกันเรื่องนี้ทำไมนะ” ฉันเริ่มมองเห็นว่าบทสนทนาคงไปไม่ได้สวยเท่าไหร่นักหากไม่มีใครหยุด ฉันไม่ชอบเลย การทะเลาะเบาะแว้งกับใครเนี่ย

“นั่นสิ เราจะมาเถียงกันเรื่องนี้ทำไม” เขาพยักหน้า “ฉันเห็นเธอยื่นมองบอร์ดกับยัยเซซีเลียตั้งนาน ติดใจอะไรบนนั้นรึเปล่า อาทิเช่น ฉัน” เขาชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง

“เลอะเลือนใหญ่แล้ว เมื่อก่อนหน้านี้ฉันเพิ่งบอกไปว่าชอบคนนี้” ฉันชี้นิ้วใส่รูปอมาเดโอ

“หมอนั่นเหรอ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์

หมับ!

มือใหญ่เอื้อมมากุมข้อมือฉัน ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง

“ไปเดินเล่นกัน”

ชะงัก!

ฉันไม่สามาถรเก็บความรู้สึกของตัวเองได้อีกต่อไป ดวงตาฉันเบิกกว้างเพราะตกตะลึงกับคำถามที่หลุดออกมาจากปากคนตรงหน้า ตัวเบาหวิวเหมือนกำลังจะลอยและค่อนข้างงงกับชีวิตตัวเองมากๆ ด้วย ไม่รู้เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

:::เจ้าชายอัศวิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

511 ความคิดเห็น

  1. #482 2anyone★ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 17:30
    โอยยย ตามมาอ่านเรื่องนี้อีกเรื่องค่ะพี่นาต
    ไดม่อนน่ารักไปเเล้วนะ ไม่ไหวไม่ไหว >O<
    เป็นเหมือนคนละคนกับเรื่องนู้นเลย แต่ก็ยังน่ารักอยู่ดี
    #482
    0
  2. วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 23:43
     ทำไมไดม่อนถึงได้เท่เช่นนี้>///<
    จำไม่ได้ว่าหนุ่มน้อยคนนี้เคยทำเรื่องเผด็จการกับออทัมอะเปล่า55
    กับออทัมคงทำไม่ได้อะ
    เพราะเดี่ยวตัวเองหัวใจวายยยยย กร๊ากกกก

    มาร์ชาน่ารักแอบทะเล้นนะเธอเนี่ย><
    อยากเป็นมาร์ชาา เขิน>///<
    เริ่มเพี้ยนหนัก=..=
    พอดีกว่า=O=

    #469
    0
  3. วันที่ 14 ตุลาคม 2554 / 20:23
     กร๊ากก ชอบบทสนทนาระหว่างมาร์ชาและไดม่อนมาก โอ้ย ไดม่อนตอนอยู่กับมาร์ชาเป็นคนละคนกับตอนอยู่กับออทัมเลย (หลังจากที่อกหักแล้วคนมันเปลี่ยนกันได้) 5555
    #463
    0
  4. #325 น้ำค้างพร่างพราว. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2553 / 21:56

    อร้าย แอบเขิลแทนมาร์ชา!!~

    #325
    0
  5. วันที่ 1 มกราคม 2553 / 14:23

    ตอนนี้ชอบทั้ง อมาเดโอเเละไดม่อนเลย อ่านรอบแรกทำไมไม่ชอบนะ ไดม่อนออกจะเท่ (ความคิดคนเรามันเปลี่ยนกันได้555)

    #175
    0
  6. #86 กาแฟ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2552 / 13:46

    ก่อนอื่น กาแฟต้องรีบเปลี่ยนคำสั่งค่ะ ทหาร ! หยุดตามผู้ทำร้ายรูปอมาเดโอ (ท่าจะป่วย -  -)  ไม่น่าเชื่อเลยค่ะ ><~ ไดม่อนเป็นคนทำ   ><~  ชอบทั้งสองคนเลยค่ะ   ><~ ทำไงดีค่ะเนี่ย แต่ 2 คนนี้จีบยากใหมค่ะ >////////////////////<  เดี๋ยวกาแฟจีบเองค่ะ  กริ๊ด ๆ ๆ >//////////////////////////<  

    #86
    0
  7. #67 น้องสาวน่าใส (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2552 / 16:06
    >////< อ๊ากกกก!
    สองหนุ่มนี่น่ารักน่าหยอก
    ใครเป็นพระเอกล่ะเนี่ย?
    หนุ่มน้อยที่ส่งจม.ฉบับแรก หรือ หนุ่มน้อยที่ตอบจม.มาห้าปี(. .)?
    คุคิๆ อัพไวๆนะคะพี่นาต
    #67
    0
  8. #65 อรันน์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 15:11
    อิอิ หุหุ

    แต่เค้าชอบอมาเดโอมากกว่านะ

    รอตอนต่อไปนะคะ
    #65
    0
  9. #57 nampao1525 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2552 / 19:11

    กรี๊ดดดพี่นาตตต โอ๊ยสองคนนี้อะไรกานเนี่ย
    ทั้งอมาเดโอกับไดม่อน เลือกไม่ถูกก >///<
    จะเท่ไปไหนค่ะคุณขา
    พี่นาตตตอัพด่วนเลยพี่ =[]= 
    สงสัยจะบ้าไปหน่อยนะเรา เหอะๆ >3<
    อัพๆๆๆ

    #57
    0
  10. #56 แกมแก้ว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2552 / 14:30
    วันนี้เพิ่งกลับจากเข้าค่ายมารู้สึกเหนื่อยจังเพราะเมื่อคืนนอนดึก แต่ว่าเมื่อคืนก็สนุกดีมีการแสดงหลายอย่างแต่หนูชอบสุดก็คงเป็นตอนการเปิดการแสดงที่ผ.อ.ให้ครูสอนภาษาจีนที่เป็นคนจีนร้องเพลง ตลกและน่ารักค่ะเพราะเขาเลือกร้องเพลง มันต้องถอน ไม่รู้ว่าพี่นาตรู้จักไหมเนื้อหาเพลงมันตลกค่ะดังมากที่ไทย แต่ว่ากิจกรรมดึกไปหน่อยเกือบ ๆ 5ทุ่ม ช่วงหลังมีคอนเสิร์ตจากวงดนตรี มีคนลุกเต้นเยอะแยะแต่แกมแก้วนั่งง่วงรู้สึกไม่ได้สนุกกับเขาเลย (ก็มันง่วงจริงๆ) พอได้นอนก็หลับเป็นตายเลย

    ส่วนภาคกลางวันไม่ค่อยสนุกเพราะต้องค่อยดูแลน้องที่เดินมาเข้าฐานที่เราดูแลวุ่นวายจนหัวหมุนวายจนหัวหมุน เฮ้อ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีจนได้มานั่งอ่านเรื่องของมาร์ชาแล้ว



    แกมแก้วรู้สึกชักไม่ชอบไดม่อนแล้วสิ ชอบอมาเดโอมากว่ารายนั้นออกจะสุภาพ ไม่ต่อปากต่อคำกับนางเอก แฮะ เพราะฉะนั้นมาร์ชาอย่าไปเดินเล่นกับเขานะ



    ป.ล.รออ่านตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ



    #56
    0
  11. #55 แมวเหมียว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2552 / 00:04
    ไดม่อนน่ารัก >//< เผด็จการได้โล่ ..หลงตัวเองเป็นที่หนึ่ง 
    ฮ่าๆๆ

    โอ๊ย..เตยเลือกไม่ถูกค่ะพี่นาต ..ช่วยเตยเลือกหน่อยดิ
    แง้ๆๆ

    เตยเริ่มสับสนแล้วว่าใครเป็นพระเอกกันแน่ แง้ๆๆๆ
    หล่อไปหมด เฮ้อ~ คิดหนักๆ
    #55
    0
  12. วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 23:30

    เฮ่ พี่นาตตต ต

    จำแมวบ้าได้ป๊าวววว

    ชอบเรื่องนี้อะ
    ได้กลิ่นนิยายแปลนิดแห๊ะ!!

    แบบ น่ารักอะ ชอบๆๆๆๆๆๆ
    อัพเร็วๆนะ

    แมวบ้าชอบนางเอกอย่าง มาร์ชา!

    สู้ๆ

    #54
    0
  13. #52 momocha (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 15:32
    555+

    น่าตื้นเต้น
    #52
    0
  14. #51 Who am I ? (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 12:13

    โอ๊ะ!  แอบอึ้งกับนิสัยนางเอก  

    55

    #51
    0