Lucifer หนึ่งรักจุมพิตร้อน

ตอนที่ 9 : บทที่ 9 ดื่มรักในคืนหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 เม.ย. 62

บทที่ 9 ดื่มรักในคืนหวาน

ณ เวลา 23:11 น. ลูซิเฟอร์เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาติดผนังที่อยู่ฝั่งซ้ายมือของเขา ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบตัวห้องที่มีโทนสีขาวสะอาดตา ปราศจากของตกแต่งมากมายดูเรียบง่าย แต่กลับสามารถปลุกเร้าจินตนาการต่างๆ ให้โลดแล่นอยู่ในหัวของผู้คนที่อยู่ภายใต้การดูแลคุ้มครองของมันเอง ลูซิเฟอร์จดจำภาพตอนกลางวันของห้องนี้ได้เป็นอย่างดี เมื่อมู่ลี่ถูกเปิดออก ห้องนี้ก็ดูไม่ต่างไปจากเรือนเพาะชำ แสงแดดสามารถสาดส่องผ่านมาได้ทุกซอกทุกมุมห้อง เนื่องจากหลังคาเป็นกระจกใสทั้งบาน จนเขาเองไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าในตอนกลางคืน มันจะสามารถมอบความรู้สึกหลงใหลน่าค้นหาให้กับผู้อยู่อาศัยได้

ขณะนี้ ลูซิเฟอร์นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวที่ตั้งอยู่ในมุมที่เขาสามารถมองผ่านประตูไปจนถึงบันไดขั้นบนสุดที่จะเชื่อมโยงมายังตัวห้องนอนแห่งนี้ได้เป็นอย่างดี แม้ในมือของลูซิเฟอร์จะถือหนังสือเล่มหนึ่งเอาไว้ ทว่าสายตาที่ละมาจากนาฬิกาเมื่อก่อนหน้านี้กลับพุ่งตรงไปยังประตูเพื่อรอคอยหญิงสาวเจ้าของห้อง ตั้งใจฟังเสียงฝีเท้าของเธอที่ขยับใกล้ขึ้นมาเรื่อยๆ จิตใจจดจ่อรอคอยจนกระทั่งในที่สุดเขาก็มีโอกาสได้เห็นหน้าเธออีกครั้ง หลังจากเพิ่งห่างกันไปแค่ครึ่งชั่วโมง หรืออาจจะเป็นสี่สิบห้านาที หรือหนึ่งชั่วโมง ตัวเขาเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ เขารู้แค่เพียงว่าการรอคอยดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เขาเริ่มรับรู้ได้ว่ามันคุ้มค่าถึงเพียงไหนที่ในที่สุดเขาก็มีโอกาสได้สัมผัสรอยยิ้มอ่อนหวานบนใบหน้าที่ส่งมาให้เขาจากอีกมุมห้อง มองดูเรือนร่างของเธอภายใต้ชุดนอนเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ขนาดหลวมโพรก ชวนให้จินตนาการสงสัยถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน สายตาของเขาตวัดขึ้นมองคอระหง ที่ปราศจากผมปกปิดเพราะหญิงสาวรวบมันเอาไว้ด้วยผ้าผูกผมลายดอกไม้สีฟ้าขาว ตัดกับสีแก้มและปากที่แดงระเรื่อ ฉ่ำไปด้วยเลือดฝาดชวนเร้าใจอยู่ไม่น้อย

“อาบน้ำร้อนมากๆ อาจจะทำให้ผิวคุณเสียได้นะ”

“คุณรู้ได้ยังไงคะ ว่าฉันอาบน้ำร้อนมากน่ะ” รอยยิ้มที่เคยอยู่บนใบหน้าของหญิงสาวขยายกว้างขึ้นมากกว่าเดิม จังหวะท่วงท่าการเดินของเธอเชื่องช้าขณะมุ่งตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง มือเรียวสวยหยิบกระปุกพลาสติกขนาดเล็กขึ้นมาก่อนจะเปิดฝาแล้วกวาดเนื้อครีมภายในขึ้นมาทาหน้าและคอบางๆ ก่อนจะเปลี่ยนไปหยิบกระปุกทรงกลมขนาดใหญ่กว่าที่อยู่ไม่ห่างขึ้นมา เปลี่ยนทิศทางมุ่งตรงเข้าหาชายหนุ่มที่ยังไม่มีทีท่าจะตอบคำถามเธอ “คุณยังไม่ได้ตอบคำถามฉันเลยนะคะ อ่านอะไรอยู่นะคนดี”

“...” ลูซิเฟอร์สูดหายใจเข้าเต็มปอด เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะถูกสะกดด้วยกลิ่นหอมจากเรือนร่างหญิงสาวและสัมผัสจากเรียวขาที่สะกิดเขาเข้า หรือเป็นเพราะคำเรียกขานว่า คนดี ที่เธอใช้กันแน่ หรือว่าแท้จริงแล้วมาจากสิ่งเตือนใจให้เขาได้รับรู้ว่าทำไมแก้มและปากของจัสติน่าถึงได้มีสีแดงจัดมากกว่าปรกติธรรมดาทั่วไป

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่ยอมตอบ หญิงสาวก็ค่อยๆ ดึงหนังสือในมือเขาขึ้นมา มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับคำแนะนำวิธีการดูแลพืชไม้และพันธุ์ไม้บางชนิด ที่เธอเพิ่งจะหาซื้อได้มาเมื่อไม่นาน และอ่านทิ้งไว้ ก่อนจะวางไว้บนหัวนอน ซึ่งพอจะเข้าใจได้ว่าลูซิเฟอร์คงต้องการที่จะหาอะไรทำจึงหยิบมาอ่านขณะรอ

“อ่านไปถึงไหนแล้วคะ” เธอค่อยๆ นั่งลงบนตักของชายหนุ่มอย่างระวัง กำลังจะวางหนังสือลงบนพื้นแต่กลับถูกลูซิเฟอร์ยั้งมือเอาไว้ก่อน เขาใช้มือกอดร่างของเธอแนบแผ่นอกของตน กุมข้อมือข้างที่หญิงสาวใช้ถือหนังสือเอาไว้ ในขณะที่อีกข้างพยายามขยับร่างบางให้เข้าที่เข้าทางบนตักของเขา ก่อนจะดึงกระปุกครีมที่อยู่ในมือเธอมา

“ถ้าคุณอ่านหนังสือให้ผมฟัง ผมจะทาครีมให้เอง” คำเสนอของชายหนุ่มเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวอีกครั้ง

“ช่างเป็นข้อเสนอที่น่าพึงพอใจที่สุดเลย เมื่อหลายวันก่อนฉันทาครีมไปอ่านหนังสือไปจนลืมไปเลยว่าทาครีมไปถึงไหนแล้ว”

“คุณสนใจที่จะปลูกสิ่งเหล่านี้เองแล้วหรือไง”

“แค่สนใจเรื่องการดูแลรักษาเท่านั้นค่ะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...” จัสติน่าแทบหยุดหายใจเมื่อลมอุ่นๆ เป่ารดต้นคอของเธอพร้อมกับสัมผัสจากริมฝีปากที่มีอานุภาพมากพอจะส่งกระแสความร้อนไปทั่วทั้งกายเธอ “...โครคอสเมีย ลูซิเฟอร์” เมื่อสิ้นสุดคำพูดของตน จัสติน่าก็รู้สึกอยากย้อนเวลากลับไปถึงแค่ครึ่งประโยคแรกที่เธอเอ่ย เพราะอาการนิ่งสนิทของชายหนุ่มดันทำให้เธอรู้สึกหนาวเย็นจับขั้วหัวใจเพียงชั่วพริบตา

“แม่ของผม ชอบอาบน้ำร้อนมาก” ไอเย็นจากเนื้อครีมที่แตะลงบนต้นแขนทำเอาหญิงสาวสะดุ้ง หากแต่สิ่งที่เขากำลังกล่าวถึงทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้าน “แค่เห็นคุณตอนเดินเข้ามา ผมก็รู้ได้ทันที ว่าคุณชอบอาบน้ำร้อนเหมือนกันกับท่าน เพราะผมรอท่านออกมาจากห้องน้ำทุกวัน เมื่อตอนเป็นเด็ก”

“...”

“อะไร ทำให้คุณสนใจโครคอสเมียลูซิเฟอร์ครับ”

“สีแดงเพลิงปนส้มของมันค่ะ” จัสติน่าค่อยๆ หันหน้ามาเพื่อสบตากับชายหนุ่ม ความรู้สึกโศกเศร้ากำลังกลืนกินหัวใจของเธอโดยที่เธอเองไม่สามารถหาคำตอบได้ว่ามันมาจากไหนกันแน่ “มันเหมือนเปลวไฟ และแสงอาทิตย์ ที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น อยากเข้าใกล้ให้ได้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้”

“เปลวไฟที่แท้จริงอาจทำให้คุณร้อนได้”

“โครคอสเมียลูซิเฟอร์จึงเป็นตัวแทนของเปลวไฟที่ฉันสามารถจับต้องได้โดยไม่ต้องกลัวร้อนยังไงล่ะคะ” เธอโน้มหน้าเข้าหาชายหนุ่ม จูบริมฝีปากเขาแผ่วเบา รอการตอบสนองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มกัดลงบนนั้น ใช้ลิ้นดันให้เขาทำมากกว่าปิดแน่นอย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ยกมือขึ้นโอบรอบลำคอของเขา ดันกายของตนเข้าหา เคลื่อนจูบไปตามใบหน้าของเขา และลำคอ จนกระทั่งชายหนุ่มครางแผ่วเบา โอบกอดเธอแน่นก่อนจะยกร่างเธอขึ้นแล้ววางลงบนที่นอน

“ผมเชื่อแล้วล่ะ ว่าคุณชอบความร้อนแรงจริงๆ” รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม

จัสติน่ากวาดตามองดูเขาอย่างรอคอยการตอบสนองขั้นต่อไป ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็แล้วแต่ เธอหลับตาลง และรอคอย ด้วยความรู้สึกปั่นป่วนไปทั่วท้อง รู้สึกได้ถึงสัมผัสจากฝ่ามือที่แตะครีมเย็นๆ ลงบนข้อเท้า ก่อนที่เจ้าตัวจะนวดมันจนอุ่นและขยับสูงขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเคลื่อนมาถึงต้นขา จนหลังฝ่ามือของเขาสัมผัสกับจุดละเอียดอ่อนของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้อัตราความร้อนแผ่ซ่านไปจนถึงที่นั่นตามไปด้วย

“ลูซิเฟอร์ ได้โปรดเถอะ อย่าพยายามห้ามใจอีกเลย อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงครบรอบหนึ่งเดือนที่เราเจอกันแล้วนะคะ”

“คุณพูดถูก”

“คุณจะไม่ห้ามใจตัวเองแล้วใช่ไหม ฉันเตรียมตัวเพื่อวันนี้มาเป็นอย่างดี”

“ผมรู้” ชายหนุ่มยิ้มกริ่มแล้วเปลี่ยนตำแหน่งทาครีมให้หญิงสาวด้วยการย้ายไปที่แขนเธอแทน ซึ่งเรียกรอยย่นบนหน้าผากของเธอให้ปรากฏขึ้น

“รู้ว่าฉันเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี”

“รู้ว่าอีกไม่นานจะครบรอบหนึ่งเดือนที่เราได้พบกัน” เขาโน้มตัวเข้าหาหญิงสาว จูบหน้าผากเธอแผ่วเบา “ผมขออาบน้ำก่อนได้ไหม”

“โอ้ ขอโทษค่ะ” จัสติน่าใช้ศอกยันกายขึ้นนั่ง ยกมือขึ้นกุมขมับ “ฉันน่าจะรู้ ว่าคุณคงไม่สบายตัวที่จะทำอะไรในสภาพแบบนี้ ฉันเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้คุณแล้ว มันอยู่ในห้องน้ำ”

“คุณคงไม่ได้จะให้ผมใส่ชุดแบบคุณหรอกนะ”

“เปล่าค่ะ ฉันยืมเสื้อผ้าพี่ชายฉันน่ะ อันที่จริง เขาเก็บเสื้อผ้าไปไม่หมดเองตอนเอามาทิ้งให้ฉันทำความสะอาดให้”

“คุณมีพี่ชาย” ลูซิเฟอร์เลิกคิ้วสูง

“ใช่ค่ะ ฉันมีพี่ชาย”

“เขาจะว่ายังไง หากรู้ว่าผมทำอะไรคุณ”

“เขาจะไม่มีวันได้รับรู้ ว่าคุณทำอะไรฉัน เพราะฉันยังไม่เคยบอกอะไรเขาเกี่ยวกับเรื่องของเรา”

“...”

“ไม่ใช่เพราะฉันไม่อยากบอกเขานะคะ แต่เขามีสิ่งอื่นที่น่าสนใจมากกว่าชีวิตรักของน้องสาว ฉันเลยไม่อยากเบี่ยงเบนความสนใจเขาจากอะไรบางอย่างที่ดูเหมือนเจ้าตัวจะตั้งใจให้มันสำเร็จเสียเหลือเกิน” หญิงสาวรีบอธิบายท่าทางร้อนรน

“เดี๋ยวผมกลับมา”

เมื่อลูซิเฟอร์ออกจากห้องนอนของจัสติน่าไป หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปที่หน้ากระจก แกะผ้าผูกผมออกแล้ว ใช้แปลงหวีผมก่อนจะจัดแจงพวกมันให้เข้าที่เข้าทาง ปลดกระดุมชุดนอนลงมาสามเม็ดก่อนจะดึงคอเสื้อให้เปิดออกจนถึงหัวไหล่ กำลังจะวิ่งกลับไปนอนรอที่ฟูกนอน เธอก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงวิ่งกลับมาที่ตู้ ดึงเศษผ้าสามเหลี่ยมออกจากตัวและยัดลงในตะกร้าเก็บของในตู้ ก่อนจะหาอะไรมาคลุมไว้ให้ดูไม่โจ่งแจ้งจนเกินไป จัสติน่ามองตัวเองในกระจกอีกครั้ง สีแดงระเรื่อบนริมฝีปากได้จางหายไปบ้างแล้ว เธอจึงกัดริมฝีปากของตนจนกระทั่งมันกลับสู่สภาพที่เธอเคยเห็นเมื่อตอนออกจากห้องน้ำมา แล้วหยิบหนังสือที่เธอทิ้งไว้ขึ้นมา นอนตะแคงข้างทำท่าอ่านรอการกลับมาของชายหนุ่ม ทว่าจิตใจของเธอกลับจดจ่อกับสัมผัสร้อนจากฝ่ามือใหญ่ที่เคยเคลื่อนไหวไปตามแขนและขาของเธอ นึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้ทาครีมให้เธออีกตั้งหลายจุด แต่ไม่เป็นไร มันไม่สำคัญเท่าไหร่ว่าลูซิเฟอร์ลืมทาครีมให้เธอถึงไหนบ้างแล้ว ณ วินาทีนี้ มีอย่างอื่นสำคัญมากกว่านั้น

 

ตอนที่ลูซิเฟอร์กลับมา จัสติน่าลุกขึ้นมานั่งบนที่นอน ดูเหมือนเธอจะง่วนอยู่กับการจัดแจงตัวเอง จนไม่ทันสังเกตว่าชายหนุ่มที่เธอรอคอยเมื่อก่อนหน้านี้เข้ามาในห้องเธอแล้ว เสื้อของเธอไม่ได้ถูกปลดกระดุมทิ้งไว้สามเม็ดอีกต่อไป อีกทั้งเธอยังสวมเสื้อปกปิดร่างกายเรียบร้อยตามเคย

“คุณอาบน้ำเสร็จแล้วหรือคะ” มือเรียวสวยรีบปล่อยคอเสื้อของตนทันที ลูซิเฟอร์มองตามมือนั้นไป จึงเห็นว่ากระดุมตัวบนถูกติดค้างไว้ครึ่งๆ กลางๆ

“ครับ” เขาเอื้อมมือเข้าหาหญิงสาว “คุณอึดอัด เลยพยายามแกะมันออก หรือว่ามันหลุดแล้วคุณพยายามติดมันเข้าเหมือนเดิม”

“ฉันแกะมันออกเอง และฉันก็พยายามติดมันเข้าไปใหม่”

“อืม”

“ฉะ...ฉันคิดว่า คุณอยากทำหน้าที่นั้นเอง” หน้าของหญิงสาวร้อนผ่าวเมื่อสบตากับชายหนุ่ม สังเกตเห็นว่าเขาเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม “แกะกระดุมเสื้อของฉันออกทีละเม็ด ก่อนที่เราจะร่วมรักกัน”

“เราจะร่วมรักกันอย่างนั้นเหรอ” มือใหญ่จัดเรือนผมที่เคยคลุมไหล่เล็กไปไว้ด้านหลัง ค่อยๆ โน้มหน้าเข้าหาเธอ จนจมูกของทั้งคู่แทบชนกัน

“คุณบอกว่าอยากอาบน้ำก่อน ฉันเลยคิดว่าคุณจะสานต่อสิ่งที่คุณเริ่มไว้”

“คุณจะสานต่อสิ่งที่คุณเริ่มไว้ด้วยไหม”

“คะ”

“อ่านหนังสือให้ผมฟัง”

“คุณจะฟังฉันอ่านหนังสือเพียงอย่างเดียวหรือคะ”

“ผมจะฟังคุณอ่านหนังสือ” เขากระซิบกับใบหูของเธอ “และสานต่อในสิ่งที่ผมทำค้างไว้ ถ้าคุณไม่อยากให้ผมหยุด ก็แค่อ่านต่อไปเรื่อยๆ”

“โอ้” จัสติน่าขมวดคิ้ว จินตนาการไม่ออกเลยว่าการถือหนังสือเอาไว้ในมือ จะทำให้การทำเรื่องแบบนั้นสะดวกสบายได้อย่างไร เธอจึงเอนกายพิงหมอนที่หัวเตียง หยิบหนังสือขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะสบตากับชายหนุ่มที่มองดูเธอแทบไม่คลาดสายตาอีกรอบ “คุณอยากให้ฉันอ่านวิธีการดูแลพืชชนิดไหนดีคะ”

“อะไรก็ได้ ที่คุณอยากอ่านมากที่สุด”

“...” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าหญิงสาว เธอแทบจะรู้ได้ทันทีว่าต้องเปิดหน้าไหนโดยไม่ต้องดูสารบัญ “วิธีการปลูกและดูแลโครคอสเมียลูซิเฟอร์ การปลูกควรเริ่มต้นทันทีที่ภัยอันตรายจากความหนาวเหน็บสิ้นสุดลงในต้นฤดูใบไม้ผลิ เลือกสถานที่ที่พืชจะสามารถรับแสงแดดได้เต็มที่หรือมีร่มเงาแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น...”

ลูซิเฟอร์ขยับเข้าใกล้หญิงสาวอีกครั้ง ขณะที่เธอเริ่มอ่าน มือใหญ่ก็เริ่มต้นปลดกระดุมที่เขาเพิ่งจะติดไปเมื่อก่อนหน้านี้ ในขณะที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่สีหน้าของหญิงสาว และอาการหายใจติดขัดของเธอขณะที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสถูกผิวเหนือเนินอกของเธอ เขารู้สึกได้ถึงความเจ้าเล่ห์ในรอยยิ้มของตัวเองตอนที่จัสติน่ากัดริมฝีปากหลับตาแน่น เพราะความอ่อนไหวไวต่อสัมผัสจากเขา

“ดะ...ดินที่ปลูก ควรเป็นดินร่วนปนทรายที่น้ำสามารถไหลผ่านได้ดีไม่เจิ่งนอง เติมเต็มไปด้วยปุ๋ยและแร่ธาตุที่จะเป็นประโยชน์ต่อพืชในขนาดที่เหมาะสม”

มือใหญ่ปลดกระดุมต่ำลงมาจนถึงช่วงท้องแล้วเลื่อนมือกลับขึ้นไปด้านบนตามเดิม เขาค่อยๆ ดึงมือหญิงสาวมาจูบทีละข้างสลับกันในจังหวะที่พยายามปลดเสื้อออกจากตัวหญิงสาว จัสติน่าต้องใช้สมาธิอย่างมากที่จะจ้องไปยังตัวอักษรบนหน้ากระดาษ ในขณะที่จิตใจของเธอกระเจิดกระเจิงไปไกล เธออย่างจะเขวี้ยงหนังสือทิ้งเมื่อศีรษะของลูซิเฟอร์ลอดเข้ามาใต้วงแขนของเธอ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะดื่มด่ำความหอมหวานจากลำคอของเธอ มือใหญ่เกาะกุมเธอเอาไว้แน่นในจังหวะที่เขาเลื่อนต่ำลงไปจนถึงทรวงอก ที่ตอนนี้ขันขึงและตึงในแบบที่เธอเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นภายในชั่วพริบตา

จัสติน่าอยากจะใช้มือของตนเพื่อโอบกอดคอชายหนุ่มเขาไว้ขณะที่เขากลืนทรวงอกของเธอเอาไว้ เธออยากรู้สึกได้ถึงแรงกดบดเบียดที่ดูทีท่าจะมาไม่ถึงสักที ช่วงท้องของเธอปั่นป่วนอีกระลอกเมื่อริมฝีปากของลูซิเฟอร์ค่อยเลื่อนต่ำไปกว่าสะดือ

“ลูซิเฟอร์ ได้โปรด” เธอคราง พยายามสูดหายใจเข้าเต็มปอดในจังหวะที่เขาหยุด ก่อนจะรีบอ่านหนังสือต่อไป เพื่อให้เขาสานต่อในสิ่งที่ทำ มือใหญ่เกาะกุมอยู่บริเวณสะโพกของเธอเอาไว้แน่น หญิงสาวแทบบิดตัวเป็นเกลียว เรียวขาของเธอถูกดันแยกออกจากกันด้วยเข่าของเขาจังหวะที่มือข้างหนึ่งถูกเลื่อนมารวบเอวเธอเอาไว้ ส่วนอีกข้างเคลื่อนไหวต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงต้นขา เคล้าคลึงจนเธอรู้สึกได้ถึงความร้อนระอุภายในจุดละเอียดอ่อน ก่อนที่ปลายนิ้วอันแสนซนของลูซิเฟอร์จะสอดแทรกเข้าไปในร่างกายของเธอ “ลูซิเฟอร์”

“อ่านจบแล้วหรือครับ”

“การดูแล...เมื่อพุ่มโครคอสเมียออกดอกเป็นจำนวนมาก คุณสามารถตัดพวกมันไปใช้ประดับหรือตกแต่งได้เต็มที เพราะการตัดดอกมากเท่าไร ก็ยิ่งเสริมสร้างการผลิดอกใหม่ได้...มาก มากกว่านั้นอีก ฉันต้องการคุณ ฉันอยากรู้สึกได้มากกว่านี้อีก”

“ชูววว”

“คุณทำให้ฉัน...ร้อนไปทั้งตัว และผิดหวังกับการรอคอย” จัสติน่าตัดพ้อ เธอไม่รู้ว่าจะเกลียดรึชอบเสียงหัวเราะขบขันจากชายหนุ่มดี เพราะถึงสิ่งที่รอคอยจะไม่มาถึง เขากลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังเหาะเหินอยู่กลางอากาศ ด้วยมืออันแข็งแกร่ง ริมฝีปากอันเร่าร้อน เธอพยายามกลืนเสียงกรีดร้องอย่างยากลำบาก โชคดีที่ชายหนุ่มช่วยเธอเอาไว้ด้วยการจูบอันหนักหน่วง จัสติน่าปล่อยหนังสือทิ้งลงบนพื้น ดึงร่างใหญ่เข้าหาตัวในขณะที่เขาพยายามดันออกห่าง เธอเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ ต้องการที่จะคว้านหาในสิ่งที่เธอต้องการ สิ่งที่เธอปรารถนาให้ขับเคลื่อนในร่างกายของเธอ แต่กลับถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้ เขาขึงเธอไว้กับหมอน ก่อนจะผละหน้าออกเพื่อสบตากับเธอพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ประดับอยู่บนใบหน้า ดวงตาของเขาไม่ได้เศร้าหมองอีกต่อไปแล้ว เธอรู้สึกได้ถึงความสนุกจากนัยน์ตาคู่สีเขียวนั่น ความสุขเอ่อล้นเต็มหัวใจของเธอ และเมื่อเธอต้องการจะละสายตาจากเขาเพื่อมองหาเป้าหมายอื่น ลูซิเฟอร์ก็กดริมฝีปากลงมาอีกรอบ

“ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้”

“เมื่อไร”

“ตอนนี้ไม่ดี”

“ทำไม ทำไมคุณไม่ทำ ฉันทำให้คุณรู้สึกแบบนั้นไม่ได้หรือคะ”

“คุณทำให้ผมรู้สึกสั่นไปทั้งตัวด้วยแรงปรารถนาที่รุนแรงมากจัสติน่า”

“เข้ามาในตัวฉันสักทีสิคะ”

“...” ชายหนุ่มค่อยๆ ผละออก ก่อนจะโน้มตัวเพื่อจูบหน้าผากเธอแผ่วเบา อ่อนโยน เขาเลื่อนต่ำมาตามเปลือกตาของหญิงสาว จูบเบาๆ ก่อนจะไล้ไปตามสันจมูก และริมฝีปากของเธออีกครั้ง “จัสติน่า คุณควรจะสอนวิธีดูแลรักษาคุณให้กับผม ไม่ใช่ฉวยโอกาส ผมอยากเป็นคนดีของคุณตลอดไป แต่ผมเกรงว่า...”

“...”

“ผมเกรงว่า”

“นอกเหนือจากวิธีดูแลฉันแล้ว คุณอยากให้ฉันอ่านอะไรให้คุณฟังอีกบ้างคะ” เธอเอ่ยขึ้นในที่สุด เมื่อรู้สึกได้ถึงความอัดอั้นตันใจถึงบางสิ่งบางอย่างที่ชายหนุ่มเอ่ยมันออกมาไม่ได้ เธอปรารถนาว่าความอ่อนโยนที่เธอพยายามส่งผ่านดวงตาไปให้เขาจะสามารถเยียวยารักษาความเจ็บปวดที่เธอสัมผัสได้จากดวงตาคู่นั้น ลูซิเฟอร์ไม่ได้ตอบคำถามเธอเสียทีเดียว เขาแค่ยิ้มออกมา พวกเขาสบตากันในความเงียบ ก่อนจะกลืนกินมันเข้าไป และเริ่มต้นฟังเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจจากทั้งสองฝ่าย ที่ช่างรื่นหูเกินกว่าจะหาคำมาเปรียบเปรยถึงความสุขที่เอ่อล้นอันแน่นอยู่ในอกของพวกเขาในตอนนี้

ลูซิเฟอร์ดึงร่างจัสติน่าเข้ามาในอ้อมกอด ใช้ผ้าห่มคลุมร่างของหญิงสาวเอาไว้ เขาจูบศีรษะเธอแผ่วเบาขณะปัดเรือนผมออกจากหัวไหล่และใบหน้าของเธอ ดวงตาของจัสติน่าเริ่มพริ้ม หากแต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอปรากฏขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อเธอแสวงหาโอกาสพิสูจน์ความเป็นชายของเขาได้สำเร็จ

“คุณเป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจกว่าที่ผมคิด”

“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะสำหรับคืนนี้ ฉันมั่นใจแล้วว่าฉันสามารถทำได้”

“คุณทำได้”

“ทำให้คุณรู้สึกต้องการฉันได้”

“ต่อให้คุณไม่ทำอะไร ผมก็ต้องการคุณ” ลูซิเฟอร์จูบศีรษะเธออีกครั้ง “ต้องการมากด้วย ราวกับร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงเพราะความปรารถนาที่ระอุอยู่ในตัวของผมเอง”

“ฉันรักคุณค่ะลูซิเฟอร์ รักมากจนบอกไม่ถูก รักโดยไม่รู้ว่าเพราะอะไร”

“...” เหมือนมีบางอย่างมาจุกอยู่ที่คอของชายหนุ่ม ลูซิเฟอร์กลั้นหายใจอยู่ครู่หนึ่งเพื่อบังคับไม่ให้อะไรก็แล้วแต่ที่พยายามจะวิ่งผ่านรูม่านตาของเขาออกมา เขาหลับตาลง กระชับร่างบางแน่น ฟังเสียงหายใจที่สม่ำเสมอของเธอ แต่เขา...ห้ามมันเอาไว้ไม่ได้

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #27 summergirl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 13:39
    มีหมอนอยู่ในมือ หมอนคงไม่รอดแน่ 5555555

    คงไส้กระจายยยยยยยย
    #27
    0
  2. #26 summergirl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:09
    จัสติน่า หนูๆๆ เราผู้หญิงนะลูก 5555

    ใจเย็นนนนนนนนน
    #26
    0