ตัวร้ายข้ามมิติ​

ตอนที่ 8 : ว่าที่อดีตองค์รัชทายาท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,305 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

2เดือนต่อมา

  อา... นี่ก็ผ่านมา2เดือนแล้ว 2เดือนที่เธอไม่ย่างกรายออกไปนอกคฤหาสน์​ เพราะว่ามันน่าเบื่อเกินไปและไม่มีอะไรให้ทำ จะให้ไปเดินห้างซื้อของก็ไม่ใช่เธอจะให้ไปเที่ยวก็ยิ่งไม่ใช่เธออีกเพราะโลกก่อนเธอมีแต่ งาน ส่วนวันหยุดน่ะเหรอ ไม่มีหรอก 

  เดิมทีเธอไม่ใช่คนเย็นชาแต่โลกนี้ต่างหากที่ทำให้เธอต้องเป็นคนแบบนี้น่ะ แต่ก็คงเพราะโลกนี้ด้วยล่ะมั้งที่ทำให้เธอได้พบกับเพื่อนๆ นี่สิน่ะที่เรียกว่าดาบสองคมน่ะ... มีทั้งประโยชน์​และก็โทษน่ะ

 " โรส~" เสียงพี่แดนดังขึ้นปลุกเธอจากภวังค์

 " พี่แดน" ตอนนี้เธอนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นและกำลังเปิดเพลงฟังอยู่

 " โรสเล่นอะไรน่ะ พี่เห็นเล่นตั้งแต่ฟื้นแล้วนะ ไม่สนใจพี่บ้างหรอครับ?" แดนพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงออดอ้อนและมานั่งที่โซฟาข้างๆโรส

 " ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ว่าแต่พี่เเดนมีอะไรรึเปล่าคะ?" ถึงเธอพูดไปพี่แดนก็คงไม่เข้าใจอยู่ดีล่ะ เวลาเธออยู่กับคนในครอบครัว ยกเว้นคริส หรือเมดกับพ่อบ้าน เธอจะยังคงใช้นํ้าเสียงเย็นชาก็จริงแต่ว่ามันก็อ่อนลงหลายส่วน

 " พี่แค่จะมาบอกว่าอีก1อาทิตย์​น้องจะต้องไปสอบเลือกห้องที่อควาเรสน่ะ" เวลาขนาดนี้ก็เหลือเฟือแล้วล่ะ

 " อ่อ แล้วพี่แดนจะไปสอบชั้นปลายที่ไหนล่ะคะ " แดนนั้นแก่กว่าโรส1ปีแต่อายุเท่ากันกับคริส

 " พี่กับคริสกะว่าจะไปที่ วาซีรอส" วาซีรอสเหรอ ก็เหมาะกับพี่แดนดี

  วาซีรอส เป็นโรงเรียนชั้นปลายอันดับ1 เป็นที่ที่รวมบุคคลากรนักเรียนชั้นยอดเช่นเดียวกับอควาเรสทั้ง อควาเรส และ ซีนารอส ต่างกันแค่อย่างเดียวคือ เป็นโรงเรียนชั้นต้นกับชั้นปลาย ที่เหลือก็เป็นเหมือนกันหมดทั้งถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกันเมื่อร้อยกว่าปีก่อน และสร้างโดย3เผ่าคือ เทพ มนุษย์​ และปีศาจ ดังนั้นใน อควาเรสและวาซีรอส จึงมีนักเรียนของทั้ง3เผ่า 

  และนักเรียนที่จบจากอควาเรสส่วนมากมักจะเลือก สอบเข้าวาซีรอสต่อในชั้นปลาย ทั้งสองโรงเรียนจึงถูกขนานนามกันเล่นๆว่า โรงเรียนฝาแฝด

 " แล้วจะสอบเข้าวันไหนหรอคะ" เพราะเป็นโรงเรียนอันดับ1การสอบเข้าจึงยากสมชื่อ

 " วันเดียวกับที่น้องไปสอบนั่นแหละ งั้นพี่ไปอ่านหนังสือล่ะนะ " ให้ตายสิ ทำไมพี่เธอถึงได้ขยันแบบนี้นะ ถ้าคริสเอาพี่แดนเป็นตัวอย่างบ้างก็คงจะดีสินะ

  วันๆเอาแต่ไปเที่ยวกับแม่นางเอกคอยเปย์ คอยเอาใจ ทั้งๆที่รู้ดีอยู่ลึกๆว่าไม่มีทางได้คุณ​นางเอกมาครอบครอง เพราะอดีตคู่หมั้นเธอที่เป็นถึงรัชทายาทก็แสดงออกชัดเจนว่ามีใจให้คุณ​นางเอกเช่นกัน ผิดกับพี่แดนที่วันๆเอาแต่อ่านหนังสือตลอดช่วงปิดเทอม เห้อ ช่างไม่เหมาะจะเป็นพี่น้องกันซะเลย

 


  หลังจากวันนั้นเธอก็แทบจะนอนอยู่ในห้องสมุดตลอด เพื่ออ่านหนังสือทั้งๆที่มันไม่จำเป็นเพราะเธออ่านจากในมิติมาหมดแล้ว หนังสือที่มีในมิตินั้นมากมายยิ่งกว่าหนังสือในห้องสมุดบ้านเธอด้วยซํ้า เมื่อคิดมาถึงตรงนี้เธอก็คระหนักได้ว่าบ้านของเธอนั้น.....​รวย รวยมากๆ

 " โรส ไปได้แล้วนะ" พี่แดนพูดขึ้นแล้วพาเธอไปส่งที่รถม้าแล้วแยกไปนั่งกับคริสที่รถม้าอีกคัน เพราะถึงอควารอสและวาซีรอส จะถูกพูดว่าเป็นฝาแฝดกันแต่ระยะทางกลับห่างกันมากพอสมควร

กึกๆๆ

  กว่าจะถึงก็ประมาณ​45นาทีได้ มากพอจะให้เธอหลับซักตื่น เมื่อคิดได้เธอก็ไม่รออะไรทั้งสิ้นรีบเข้าสู่นิทราทันที

 " นี่โรสตื่นเดี๋ยวนี้นะ" เสียงหนึ่งที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้เธอลืมตาเเละตื่นขึ้นมาอยู่ในที่ๆเธอเคยมาตอนเจอกับพระเจ้าครั้งแรก เป็นครั้งที่2และแน่นอนว่าเธอจะต้องเจอกับหมอนั่น

 " พูดอะไรกับข้าหน่อยสิ!" เเละมันก็เป็นไปตามคาด เธอเจอกับหมอนี่.....​อีกแล้ว

 " อย่าทำเหมือนเบื่อข้าสิ!" หมอนี่ยังคงเหมือนเดิม

 " มีธุระอะไร?"

 " เปล่า ข้าแค่ว่างเฉยๆน่ะเลยเรียกเจ้ามาคุยเป็นเพื่อน"

 " รู้ใช่มั้ย? ว่าตอนนี้ต้องทำอะไร ส่งฉันกลับไป "

แว๊บ

หลังจากนั้นเธอก็กลับมาบนรถม้าและที่สำคัญ​มันถึงอควาเรสแล้ว เธอยังไม่ได้นอนเลยนะทั้งๆที่เธอไปพบหมอนั่นก็นิดเดียวแต่ทำไม.... 

 " คุณหนูครับ ถึงแล้วครับ " คนขับรถม้าส่งเสียงเรียกเข้ามาในรถม้า

  เธอจัดชุดที่วันนี้เธอใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วบเสื้อกันหนาว​สีดำมีฮู้ดกับกางเกงยีนส์ ปล่อยผมและไม่แต่งหน้าให้เข้าที่ เพราะวันนี้เป็นวันสอบเลยแต่งชุดอะไรก็ได้ ก่อนจะลงไปจากรถม้า

  แต่ก่อนลงไปเธอนึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้ ถุงมือ เธอลืมใส่ถุงมือเพราะเธอเป็นพวกรักสะอาดและไม่ชอบให้ใครมาแตะตัว มันอาจจะดูเวอร์​แต่เธอทำจนเป็นนิสัยเเล้วนี่นาเมื่อชาติก่อนเธอก็เป็นแบบนี้ เมื่อคิดได้แบบนี้เธอจึงเรียกถุงมือครึ่งนิ้วสีขาวลายดำออกมาใส่ 

  นี่เป็นอีกสิ่งที่เธอค้นพบคือ เมื่อเธอต้องการของในมิติสิ่งนั้นจะออกมาตามที่เธอคิด สะดวกดีเหมือนกัน

  อาจจะเป็นเพราะรถม้าที้จอดอยู่มีตราประจำตระกูลาเรนเซีย ถึงได้มีแต่คนสนใจและพูดคุยกันแต่เมื่อเธอลงมาก็มีเสียงซุบซิบนินทาต่างๆมากมาย ถ้าเป็นยัยหนูโรสคงจะอาละวาดไปแล้วแต่เธอไม่ใช่ เธอไม่สนอะไรแต่กลับเดินไปลงชื่อการสมัครสอบแทน

  เห้อ อีกตั้งชั่วโมงกว่าแหน่ะกว่าจะถึงเวลาสอบ เธอจึงมานั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้และเปิดเพลงฟังโดยใช้หูฟังแบบทับไร้สายสีขาวอันโปรดแทน ยังไงคนในโลกนี้ก็ไม่รู้จักหูฟังอยู่ดี

 " คุณ​โรส!" ให้ตายสิ! เธออุตส่าห์​อยู่นิ่งๆแล้วนะ หรือชีวิต2เดือนในบ้านมันจะสงบสุขเกินไปกัน พอเธอออกมานอกบ้านถึงได้วุ่นวายขนาดนี้

 " คุณ​โรสคะ?" ถึงอีกฝ่ายจะยังคงเรียกแต่หญิงสาวยังคงนั่งนิ่งอยู่ อ่อ คุณ​นางเอกนี่เองที่มาขัดขวางความสุขของเธอ เเละเธอมั่นใจว่าอีกไม่นานจะต้องมีเหล่าคุณ​พระเอกตามมา

 " นี่! เมลโลเรียกเธออยู่นะ!" ใครกันนะจะเป็นคนเอ่ย? อ่อ ว่าที่องค์​ราชาคนต่อไป เจ้าชายลูเซียน

 " ยัยโรส หัดมีมารยาทหน่อยเธอเป็นถึงท่านหญิงนะ" คราวนี้เป็นลูกสมุนของคุณนางเอกเหรอชื่อ โรเช่ สินะ

 " พล่ามจบรึยัง? ถ้าจบแล้วก็ไปซะ" รีบๆไปเถอะเธอแค่อยากอยู่อย่างสงบเอง แค่นี้ให้ไม่ได้รึไง?

 " เอ่อ ทุกคนคะ? อย่าทะเลาะกันเพราะเมลโลสิคะ หยุดเถอะคะ คุณ​ลูเซียน คุณโรสด้วยนะคะ " นํ้าเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจและรู้สึก​ผิด​ ขยี้ใจชายได้อย่างแท้จริง

 " ใคร?"

 " ก็ทุกคนไงคะ? " หึๆ เหยื่อติดกับ

 " ใครถามเธอ" เธอเล่นแรงไปรึเปล่านะ เพราะตอนนี้แม่นางเอกดูจะเหวอมากน่ะสิ ช่วยไม่ได้นี่นา เธอไม่อยากให้คนมายุ่งในตอนหลังนี่ ถ้าไม่ทำให้รู้ว่าเธอไม่ชอบพวกนี้ก็มายุ่งอีก

 " ฮึก คุณ​ อึก ฮึก โรส มะ ไม่พอใจ อึก อะไรเหรอคะ ฮ​ือ ทำไม ฮึก ต้องว่า เมลโลด้วย" เอาอีกแล้ว ละครโศกเริ่มมาแล้ว

 " เมลโล! นี่คุณโรสขอโทษเมลโลเลยนะครับ เดี๋ยวนี้ด้วย" พ่อสามัญ​ชนนี่เอง เป็นคนที่มีความสามารถถึงได้รับทุนให้เข้าเรียนที่อควาเรส หลงรักแม่นางเอกเพราะเป็นสามัญชน​คนเดียวที่ยอมเป็นเพื่อนกับเขา ท่ามกลางสังคมที่ทีแต่ชนชั้นสูง​รู้สึกจะชื่อ มาร์ติน สินะแต่นับว่าคำพูดคำจายังดีที่สุด

 " ฮึก ยะ อย่าไป อึก ว่า คุณ ​ระ โรสเลยคะ อึก เมลโล ฮึก ผิดเอง"

 " ยัยโรส! เห็นมั้ยเมลโลดีขนาดไหน เธอทำขนาดนี้เมลโลยังไม่ว่าอะไรเลย ขอโทษเธอเดี๋ยวนี้" ในเมื่ออยากยุ่งมากเธอก็จะสงเคราะห์

 " ท่านหญิงโรซาเรีย นั่นคือชื่อที่พวกนายต้องเรียก ฉันไม่ใช่สามัญชน​แต่เป็นถึงลูกสาวดยุดลำดับที่1 ขนาดขุนนางระดับเอิร์ลยังต้องเรียกฉันว่าท่านหญิง แต่พวกนายเป็นใครมิทราบ? เป็นถึงนักเรียนของอควาเรียส แต่เรื่องพื้นๆแค่นี้กลับไม่รู้ เมื่อก่อนฉันยอมให้แต่ตอนนี้พวกนายต้องเรียกให้ถูก" 

  คำพูดที่เธอเอ่ยออกมาทำให้ทุกคนรวมถึงคนที่มองมาที่กลุ่มพวกเธอต้องชะงัก เพราะที่เธอพูดนั้นไม่ได้เกินจริงสักนิด เมื่อพูดจบเธอก็กำลังจะเดินออกไป แต่กลับมีมือกำลังจะคว้าเธอไว้ แต่เธอก็เอียงตัวหลบทัน เธอไม่พลาดเหมือนตอนที่อยู่ห้างหรอกนะ ลูเซียน

" ใครบอกให้เธอไป" เมื่อเห็นว่ารั้งอีกฝ่ายด้วยกำลังไม่ได้ จึงเปลี่ยนมาใช้คำพูดแทน

" อย่างที่ฉันพูด ฉันเป็นลูกสาวดยุคลำดับที่1 จะไปไหนต้องขออนุญาต​ใครด้วยรึไง"

" แต่ฉันเป็นรัชทายาทดังนั้นเธอต้องฟังคำสั่งฉัน"

" สนมเอกยังไม่ได้บอกนายสินะ"

" เธอพูดเรื่องอะไร! หมายความว่าไง ท่านแม่ไม่ได้บอกอะไรฉัน" ทันใดนั้นเอง เขารู้สึกราวกับมีบางอย่างไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น

" หึ! ยังไม่บอกสินะ งั้นฉันจะบอกให้นายรู้ว่า ที่นายเป็นรัชทายาทได้ไม่ใช่เพราะนายมีความสามารถ แต่เป็นเพราะเจ้าชายอลาโน่ยอมหลีกทาง แต่นายคงไม่คิดใช่ไหม? ว่าเหตุผลแค่นี้จะทำให้นายเป็นรัชทายาทน่ะ อีกข้อที่สำคัญ​คือ การที่นายหมั้นกับฉันทำให้นายมีอำนาจและมีขุนนางอยู่ฝ่ายนาย

  แต่ตอนนี้ฉันถอนหมั้นกับนายแล้วเพราะฉะนั้นอำนาจที่นายมีก็หายไปแล้วส่วนเหล่าขุนนางก็จะไม่มีใครอยู่ฝ่ายนายอีกเเละอีกไม่นานนายก็จะกลายเป็นอดีตรัชทายาทที่ถูกปลด ทีนี้เข้าใจรึยัง" ตอนแรกเธอก็กะจะไปดีๆ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเล่นมาแบบนี้เธอก็ไม่จำเป็นต้องทน

  คำพูดที่เธอเอ่ยทำให้ทุกคนคิดตามและตื่นตระหนก มันคือเรื่องจริงและคนที่ตระหนกที่สุดคงหนีไม่พ้น ว่าที่อดีตรัชทายาท และมีบางคนที่ตอนแรกกำลังร้องไห้แต่ในตอนนี้ในแววตาของเธอมีความตื่นตระหนก

หึ! ดูท่าว่าจะเริ่มคิดได้แล้วสินะ

 " ขอให้นักเรียนไปรวมกันที่ห้องสอบในอีก10นาทีด้วยค่ะ" เสียงประกาศดังขึ้นทำให้ทุกคนตระหนักว่าตอนนี้ต้องรีบไปที่ห้องสอบ และแน่นอนว่าทุกคนคิดถึงแต่เรื่องของ หญิงสาวที่ในอดีตเป็นคนโง่งมแต่ตอนนี้กลับกลายเป็น หญิงสาวผู้สง่างามและสูงศักดิ์​ราวกับพวกเขาไม่อาจเอื้อมถึง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.305K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1179 087220 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 13:11

    ชอบง่า นางเอกดูเป็นคนมีเหตุผล ใช้คะกับค่ะได้ถูกต้อง ถึงจะมีบางคำที่เราคิดว่าไรท์อาจจะมือรวนแล้วกดผิดก็เถอะ แต่คำผิดน้อยมากอ่า รักนิยายแบบนี้=^=
    #1,179
    0
  2. #1166 Amarry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:36
    ความสูงศักดิ์ก็คงต้องยอมรับผ่านทางสายเลือด แต่ยังไม่เห็นถึงความสง่างามสักนิด โรสมีความสง่างามตรงไหน มองเห็นแค่ผญ.ธรรมดาที่มีสกิลปากดีกว่าคนอื่นแค่นั้นเอง บุคลิกภาพที่บ่งบอกถึงความสง่างามไม่ได้ใช้แค่ภายในและจะแผ่ออกมาภายนอกนะคะ การแต่งตัวก็เป็นส่วนหนึ่งของความสง่างาม จากคำบรรยายมีแต่คำว่ากะโปโลมากกว่าสง่างามค่ะ เดาว่าไรท์ไม่มีเซ้นส์เรื่องการแต่งตัวในสไตล์ต่างๆคำบรรยายเกี่ยวกับการแต่งตัวโรสจึงออกมาเป็นแบบนี้
    #1,166
    0
  3. #1161 PPruedee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 03:22
    ดีย์มั๊กกก
    #1,161
    0
  4. #1048 sujittraphomphai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 00:13
    หึสมน้ำหน้า
    #1,048
    0
  5. #926 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:39
    น่าจะด่าเยอะ​ๆนะคะ​55
    #926
    0
  6. #386 jump0849607764 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 06:46
    สู้ๆชอบๆ
    #386
    0