ตัวร้ายข้ามมิติ​

ตอนที่ 43 : ความ(ไม่)​ลับ1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 987 ครั้ง
    2 เม.ย. 62

วันต่อมา


  เพราะที่นี่เป็นอาณาจักรต่างเมืองแถมยังเป็นในวังอีก เธอจึงต้องไปออกกำลังกายในมิติแทนแถมเธอยังได้พบกับเจ้าของมิติอีกคนด้วย และหลังจากที่ออกกำลังกายเสร็จ เธอก็กลับมาอาบนํ้าแต่งตัวก่อนจะออกไปข​้​า​งนอก เพราะวันนี้เธอตั้งใจว่าจะออกไปดูตลาดในเมืองสักหน่อย แต่เท้าที่กำลังจะก้าวเดินต่อไปก็เป็นอันต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินกับบางสิ่งเข้า

 " ฉันได้ยินมาว่าพวกโจรสลัดเพิ่งจะดักปล้นเรือสินค้าอีกแล้วล่ะ"

 " ว้าย แบบนี้สินค้าก็หายไปอีกแล้วล่ะสิ"

 " ใช่ โจรสลัดพวกนี้มันเก่งมากเลยนะ ขนาดทหารยังจับไม่ได้เลย"

  เสียงเมดสองคนที่คุยกันทำให้โรสสนใจจนต้องหยุดฟัง

  โจรสลัด? ดักปล้น? 

  อาณาจักรวินเซนต์​เป็นที่ที่อยู่ติดกับทะเลจึงเป็นเมืองท่าที่สำคัญ​และยังมีเส้นทางเดินเรือสินค้าที่ติดต่อกับอาณาจักรอื่นๆอีกหลายที่ จึงไม่น่าแปลกที่จะมีพวกกลุ่มโจรสลัดคอยดักปล้นสินค้าที่มากับเรือขนส่ง แต่ที่ผ่านมาทางอาณาตักรวินเซนต์​ก็จัดการมาได้เป็นอย่างดีแต่คราวนี้ดูท่าว่าจะไม่ง่าย ซึ่งปัญหา​นี้ก็คงเป็นเรื่องที่ท่านพ่อของเธอต้องมาแก้ไขอย่างแน่นอน อืม...ถ้าเธอช่วยท่านพ่อตัดการปัญหานี้ให้จบเร็วๆ ท่านพ่อของเธอก็จะไม่ต้องเหนื่อยสินะ แถมเธอยังคิดแผนที่จะจัดการกับโจรสลัดพวกนั้นได้แล้วด้วยสิ

  เมื่อคิดได้ เธอก็เดินไปถามทหารที่อยู่แถวนั้นทันทีว่าท่านพ่อของเธออยู่ที่ไหน และเมื่อได้รับคำตอบ เธอก็มุ่งตรงไปยังห้องประชุมที่เอาไว้วางแผนต่างๆซึ่งเป็นที่ที่ท่านพ่อของเธออยู่ในตอนนี้ทันที

 " องค์​ราชาเพคะ ท่านหญิงโรซาเรียมาขอพบเพคะ" เมดสาวเดินเข้ามารายงานให้บุคคลในห้องได้ทราบ

 " ให้เธอเข้ามา" องค์​ราชาตอบรับทันที

 " ท่านน้า ท่านพ่อ" โรสย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วกวาดสายตามองทั่วทั้งห้อง ก่อนจะพบว่าในห้องนี้มีท่านน้า ท่านพ่อของเธอ และขุนนางอีกห้าคน ตรงกลางห้องที่เป็นโต๊ะใหญ่มีแผนที่วางกางอยู่

 " เจ้ามีอะไรรึเปล่า?" องค์​ราชาถามขึ้นอย่างสงสัย

 " พวกท่านกำลังวางแผนจัดการพวกโจรสลัดใช่มั้ยคะ?" โรสถามอย่างไม่อ้อมค้อม

 " ใช่แล้ว ลูกมีอะไรรึเปล่า?" ดยุควาเรนเซียถามอย่างแปลกใจ

 " โรสมีวิธีจัดการกับโจรสลัดพวกนั้นค่ะ" เธอตอบอย่างตรงไปตรงมาเช่น​เ​ดิม

 " จริงเหรอ?!" องค์​ราชาถามอย่างตกใจ

 " วิลเลี่ยม ให้โรสลองดู" ดยุควาเรนเซียหันไปเรียกชื่อเล่นเพื่อนสนิทหรือองค์​ราชาแห่งวินเซนต์​ก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่ลังเล

  ก่อนหน้านี้ เขาเคยเห็นลูกสาวตัวน้อยแก้ปัญหานํ้าท่วมที่เมืองเอลินอส(ตอนความลับที่เหมือนกัน)​ได้อย่างหมดจดมาแล้ว และครั้งนี้เขาก็เชื่อมั่นในตัวของลูกสาวตัวน้อยว่าเธอจะแก้ปัญา​พวกโจรสลัดได้อีกครั้งหนึ่ง ง่ายๆคือเขาเชื่อมั่นในความสามารถของลูกสาวตัวเอง ถึงแม้ว่าปัญหา​โจรสลัดนี่จะค่อนข้างเป็นเรื่องใหญ่แชะแก้ปัญา​ได้ยากเรื่องหนึ่ง เพราะฝีมือ​ของเจ้าพวกนี้ร้ายกาจมากกว่าพวกทหารอยู่มากแล้วไหนจะใช้เรืออีก เพราะถึงแม้วินเซนต์​จะเป็นอาณาจักรที่ติดกับทะเล แต่ทหารก็ไม่ได้เก่งกาจทางด้านทะเลอะไรมาก ต่างจากพวกโจรสลัดที่เชี่ยวชาญ​การหนีทางนํ้า

 " องค์​ราชา! ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ!"

 " นี่เป็นเรื่องใหญ่​ จะให้เด็กมาเล่นไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!" ขุนนางบาวคนขัดขึ้น สร้างความไท่พอใจให้กับดยุควาเรนเซียอย่างยิ่ง แต่เขาก็ไม่แปลกใจ เพราะคนพวกนี้ยังไม่เคยเห็นความสามารถที่ลูกสาวของเขามีแถมโรสก็เป็นเด็กผู้หญิง​ จะถูกคัดค้านก็ไม่แปลกอะไร

 " ถ้าพวกท่านคิดว่าฉันเป็นเด็กและเป็นผู้หญิงแล้วจะทำเรื่องพวกนี้ไม่ได้ก็ขอให้คิดใหม่ เรื่องที่ฉันเป็นเด็กอายุ16 แล้วยังไง? ขนาดเจ้าชายเกรเทลที่อายุเท่าฉันยังช่วยองค์ราชาของพวกท่านจัดการปัญหาภายในอาณาจักรได้เลย

  ฉันเป็นผู้หญิง แล้วยังไง? พวกท่านคงไม่ลืมกันใช่มั้ย? ว่าหนึ่งในจักรพรรดิ​ที่สร้างโลกนี้ขึ้นและเป็นผู้ปกครองอาณาจักรเวทมนตร์​หรือก็คือองค์​จักรพรรดิ​นีก็เป็นผู้หญิง​เหมือนกับฉัน และพระองค์​ที่เป็นผู้หญิง​ก็ยังสามารถปกครองอาณาจักรเวทมนต์​ได้เลย แล้วถ้าพวกท่านกลัวว่าแผนจะพังก็อย่าลืมว่าที่พวกเราทำอยู่​เป็นเพียงแค่การวางแผนเท่านั้น มันยังไม่ถูกนำไปใช้จริง ดังนั้นพวกท่านไม่ต้องกังวลว่าทุกอย่างจะพังลงเพราะเราสามารถปรับส่วนต่างๆของแผนการได้อยู่" เธอลองพูดจาโน้มน้าวทุกคน

  ถึงโลกนี้จะเป็นโลกที่ค่อนข้างจะพัฒนาแล้ว แต่ก็ยังคงมีการแบ่งแยกกันอยู่ดี จึงต้อง

 " ท่านหญิงพูดถูกแล้ว ที่จริงทุกคนไม่ควรแบ่งแยกกันแต่ควรสนับสนุนกันที่ความสามารถ" ขุนนางที่มีอายุมากที่สุดในกลุ่มพูดขึ้น

  เขาเป็นคนที่เชื่อว่าทุกคนมีความสามารถ แต่คนบางกลุ่มนั้นกลับไม่ได้รับโอกาสที่จะแสดงมันออกมาเพราะการแบ่งแยกชนชั้น เพศ หรือแม้แต่อายุ เขาจึงพยายามที่จะสร้างโอกาสให้กับคนเหล่านั้นแต่มันก็คว้านํ้าเหลวมาตลอด เขาจึงยอมแพ้ไปนานแล้ว แต่เมื่อได้เจอท่านหญิงคนนี้ เขาก็เริ่มจะมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

 " จริงอย่างที่ท่านเอริคว่า พวกเจ้าอาจเห็นว่าโรสเป็นเด็กแต่ข้าก็เคยเห็นมาแล้ว ในงานเลี้ยงที่เฟอร์​เดีย โรสตัดสินโทษและจัดการปัญหาทุกอย่างได้อย่างยุติธรรม" องค์​ราชาสวอนช่วยพูดอีกแรง เพราะเขาเชื่อว่าลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น พ่อของโรสก็คือดยุควาเรนเซีย เก่งกาจเสียยิ่งกว่าอะไรดี สามารถ​มีตำแหน่งดยุคได้ภายในปีเดียว ดังนั้น ไม่ต้องพูดถึงลูกสาวเลย

 " ถ้าองค์​ราชาพูดอย่างนั้น...พวกเราก็จะไม่ขัดพ่ะย่ะค่ะ" เหล่าขุนนางที่ไม่เห็นด้วยในตอนแรกเริ่มโอนอ่อนและตอบออกมา

 " ขอบคุณ​พวกท่านที่ให้โอกาส" โรสย่อตัวลงเล็กน้อยเป็นการขอบคุณ​ณทั้งๆที่ฐานะท่านหญิงก็ทำให้เธอสูงศักดิ์​กว่าเหล่าขุนนางพวกนี้แล้ว

 " ถ้างั้นเรามาเริ่มวางแผนกันเลยดีกว่า" ดยุควาเรนเซียพูดขึ้นก่อนที่โรสจะเริ่มเปิดปากเล่าแผนการที่เธอคิดออก

 " เริ่มจากตรงนี้..."

  การประชุมครั้งนี้ค่อนข้างกินเวลาเป็นอย่างมาก เพราะโจรสลัดกลุ่มนี้มีการทำงานกันอย่างเป็นระบบแถมยังค่อนข้างระวังตัว และยังเป็นกลุ่มใหญ่อีกด้วย ถ้าอยากจะจับให้หมดในคราวเดียว พวกเขาก็ต้องวางแผนอย่างรัดกุม แต่ปัญหา​มันยัลไม่จบเสียทีเดียว เพราะถึงพวกเขาจะกำจัดโจรสลัดกลุ่มนี้ได้แต่ก็อาจจะมีโจรสลัดกลถ่มใหม่ตั้งตัวขึ้นมาอีก พวกเขาจึงต้องหาวิธีป้องกันในระยะยาว เท่านั้นไม่พอ พวกเขายังต้องหาทางเพิ่มความมั่นใจให้กับเรือสินค้าอื่นๆอีกว่าจะไม่มีดักปล้นเกิดขึ้นอีก จะได้มีเรือสินค้าเดินทางมามากขึ้นเพื่อเป็นการเพิ่มรายได้เข้าประเทศอีกทางด้วย

 " แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วนะค่ะ" โรสพูดขึ้นเมื่อแผนการทุกอย่างถูกวางเอาไว้ครบทุกอย่าง

 " ครับ" ขุนนางคนอื่นๆพยักหน้าเห็นด้วย

  ตลอดหลายชั่วโมงที่เสียไปกับการประชุมวางแผนที่ท่านหญิงคนนี้อยู่ด้วยนับว่าเป็นการเปิดหูเปิดตาพวกเขาอย่างแท้จริง ใครจะไปคิดว่าเด็กอายุ16ปีจะทำได้ถึงขนาดนี้ แผนการที่เธอนำมาเสนอนั้นไม่มีช่องโหว่เลยแม้แต่นิดเดียว แถมยังรัดกุมแก้ปัญหา​ได้ทุกอย่าง ทั้งท่าทางและการวางตัวก็เหมาะสมอย่างมาก ไม่ทำท่าทางไม่พอใจเวลามีคนอื่นขัด ออกจะตั้งใจรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นเสียด้วยซํ้า เด็กสมัยนี้ก้าวหน้ากันไปถึงขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย

 " แล้วท่านน้าจะเริ่มแผนการวันไหนค่ะ?" โรสหันไปถามองค์​ราชา

 " น้ายังไม่แน่ใจแต่ก็น่าจะเร็วๆนี้เพราะปัญหา​จะได้คลี่คลายเร็วๆ"

 " ถ้างั้นก็ให้คนไปเตรียมทุกอย่างวันนี้แล้วก็เริ่มแผนการพรุ่งนี้เลย เป็นยังไงค่ะ?"

 " กระหม่อมเห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะ องค์​ราชา พรุ่งนี้จะมีเรือสินค้าอีกขบวนเดินทางมา เหมาะที่จะเป็นเหยื่อล่อ แถมอีกสองวันก็จะมีการจัดงานเทศกาลพระจันทร์​สีเงิน ถ้าปัญหานี้ถูกยุติก่อนวันงาน ชาวเมืองก็จะได้ฉลองกันอย่างสบายใจยิ่งกว่าเดิมด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางที่มีอายุมากที่สุดหรืออีริคพูดเสริม

 " ดี ถ้างั้นก็ให้คนไปเตรียมทุกอย่างให้พร้อม พวกเราจะเริ่มแผนการทุกอย่างพรุ่งนี้เลย! เลิกการประชุม" องค์​ราชาสวอนพูดจบก็เดินนำคนอื่นๆออกไปจากห้องทันที

 " ท่านหญิงโรซาเรีย ท่านเป็นคนมีความสามารถแต่พวกเรามองท่านผิดไป ต้องขออภัยอย่างยิ่ง" เหล่าขุนนางที่ออกมาจากห้องประชุมเดินเข้าไปหาโรสพร้อมก้มหัวขอโทษอย่างสำนึกผิด

 " มันก็ไม่น่าแปลกที่พวกท่านจะคิดแบบนั้น เพราะมันก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเหมือนกันที่เด็กอย่างฉันจะมีความสามารถ​ขนาดนี้ ดังนั้น พวปท่านไม่ผิดหรอก" เธอตอบออกไปอย่างอ่อนน้อม

 " ขอบคุณ​ท่านหญิง"

 " โรส เที่ยงแล้ว ไปหาอะไรทานเถอะนะ แต่เดี่ยวพ่อจะอยู่คุยกับองค์​ราชาต่ออีกสักหน่อย" ดยุควาเรนเซียหันมาพูดกับลูกสาวสุดที่รักเมื่อเห้นว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้ว

 " ค่ะ ท่านพ่อก็อย่าลืมหาอะไรทานนะค่ะ แล้วก็อย่างโหมงานมากเกินไปด้วย" โรสบอกด้วยความเป็นห่วงส่วนดยุควาเรนเซียก็พยักหน้ารับ

 " เซบาสเตียน ดูแลท่านพ่อด้วยนะ โรสไปล่ะค่ะ" เธอหันไปบอกเซบาสเตียนที่รออยู่นอกห้องแระชุมมาตั้งแต่ต้นก่อนจะเดินจากไป

 " ท่านดยุค ลูกสาวของท่านมีความสามารถและเก่งกาจเหมือนท่านไม่มีผิด" เหล่าขุนนางที่เห็นดยุควาเรนเซียบอกลาลูกสาวเสร็จแล้วก็เข้ามารุมล้อม

 " แถมยังเอาใจใส่เหมือนแม่ของเธอด้วย จริงสิ! องค์​ราชาเรียกฉันไปคุยด้วย ขอตัวก่อน" ดยุควาเรนเซียบอกลาเหล่าขุนนางก่อนจะเดินจากไปอีกคนพร้อมกับเซบาสเตียน


อีกด้านหนึ่ง

  โรสที่ออกมาจากกลุ่มขุนนางแล้วก็รีบมุ่งหน้าตรงไปยังห้องพักของเธอทันที และเมื่อกลับมาถึงห้อง เธอก็เรียกให้เมดนำอาหารมาให้เพราะเะอไม่อยากออกไปไหนจึงนั่งทานในห้องแทน

  เธอคิดว่าแผนการไม่น่าจะมีอะไรที่น่าเป็นห่วง เพราะทุกอย่างถูกวางเอาไว้เป็นอย่างดี ส่วนเรื่องที่ว่าแผนที่วางเอาไว้จะรั่วไหลมั้ย? อันนี้แน่นอนว่าไม่ทีทาง เพราะคนที่รู้แผนการนอกจากเธอ ท่านพ่อและองค์​ราชาแล้ว ก็มีขุนนางอีกแค่ห้าคนซึ่งเะอจับสัมผัสไม่ได้เบยว่าในบรรดาห้าคนนั้นมีใครเป็นหนอนบ่อนไส้ ดังนั้นจึงไม่มีอะไรน่าห่วง และเธอก็เชื่อว่าแผนการขอเะอไม่มีทางผิดพลาด ไม่ใช่เพราะเธอดูถูกโจรสลัดพวกนั้นแต่เป็นเพราะเธอเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเธอเอง

  แผนการที่เธอใช้มีบางส่วนที่นำมาจากโลกก่อนที่เป็นโลกที่พัฒนาไปไกลแล้ว เป็นสิ่งที่ในโลกนี้ยังไม่มีและคาดไม่ถึง ดังนั้นพวกโจรสลัดต้องคิดไม่ถึงแน่ว่าสิ่งที่พวกมันกำลังจะเจอนั้นมีอะไรบ้าง

 " เห้อ" เธอถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายหลังจากที่ให้เมดเข้ามายกจานอาหารที่เธอทานเสร็จแล้วออกไป

  มันจะน่าเบื่อเกินไปแล้ว ขนาดตอนอยู่ที่อควาเรสเธอยังไม่เบื่อเท่านี้เลย ส่วนที่ไม่เบื่อก็เป็นเพราะมีอะไรให้ทำตลอดเวลา ส่วนคนที่หาอะไรให้เธอทำก็คือ...

เขานั่นแหละ

 " อา..." จู่ๆเธอก็นึกได้ถึงอะไรบางอย่าง

  เกรเทลบอกว่าในเมืองจะมีการจัดเทศกาล ถ้าเธอลองไปเดินดูในเมืองสักหน่อยก็คงไม่เลว ถึงจะยังไม่ถึงวันงานเทศกาลแต่อย่างน้อยก็น่าจะมีอะไรให้ดูเล่นบ้างล่ะนะ

  คิดได้ดังนั้น เธอก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนเป็นชุดสบายๆแต่สวมเสื้อกันหนาวมีฮู้ดกับถุงมืออันโปรด ก่อนจะออกไปข้างนอกทันที แต่เพราะต้องการซึมซับบรรยากาศรอบๆ เธอจึงเลือกที่จะเดินไปแทนการนั่งรถม้า เพราะถึงยังไง ในเมืองก็ไม่ได้ไกลอะไรมากจากพระราชวัง ออกจะอยูาติดกันเสียด้วยซํ้า


ในเมือง

  ที่นี่มีร้านค้าต่างๆมากมายอยู่ติดกับถนน มีแต่แผงลอยไปจนถึงร้านหรูๆ และถึงจะยังไม่ใช่วันงานเทศกาลพระจันทร์สีเงิน ก็มีผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของเดินดูกันเต็มไปหมด เรียกได้ว่าถ้าคลาดสายตากันครู่เดียวก็มีสิทธิ์​ผลัดหลงกันได้อย่างง่ายดาย

  โรสที่เพิ่งจะมาถึงภายในตัวเมืองก็มองดูภาพความวุ่นวายต่างๆ ก่อนที่เท้างามในรองเท้าผ้าใบจะก้าวเดินไปเรื่อยๆอย่างไม่เร่งรีบเพราะต้องการซึมซับบรรยากาศรอบๆตัว เธอเดินดูสินค้าต่างๆจากร้านค้าตลอดทั้งสองฝั่งริมถนนอย่างสนใจเพราะบางอย่างก็ไม่มีในโลกที่เธอจากมาและในอาณาจักร​เฟอร์​เดียเองก็ไม่มีเช่นกัน ของที่นี่ส่วนมากจะเป็นของที่ได้จากทะเลเพราะอย่างที่เคยบอกว่าอาณาจักรวินเซนต์​อยู่ติดกับทะเล แต่แล้วความคิดเธอก็เป็นอันสะดุดเมื่อได้กลิ่นของบางอย่างที่คุ้นเคยซึ่งเธอก็เดินตามกลิ่นนั้นไปจนพบกับตรอกแคบๆหนึ่งเข้าก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปจนพบกับคนบางคน

 " เจอจนได้นะ เด็กดี" เขาพูดก่อนจะเอื้อมมือมาลูบหัวเธอ

 " กลิ่นนายมันมีเอกลักษณ์" เธอตอบและยอมให้เขาลูบหัวอย่างง่ายดาย

  เธอได้กลิ่นเย็นสบายของมิ้นท์​และกลิ่นนี้ก็เป็นกลิ่นของเขา ถึงมันจะแผ่วเบาเพราะดูเหหมือนว่าคนตรงหน้าเธอจะใช้อะไรบดบังกลิ่นของมัน บวกกับผู้คนที่พลุกพล่านจึงทำให้กลิ่นมิ้นท์หลงเหลืออยู่แค่บาเบา แต่เธอก็จำได้และตามมาจนพบกับเขา อืม...กลิ่นมิ้นท์บนตัวเขาต่างจากมิ้นท์ทั่วๆไปเพราะเหมือนมันจะผสมกลิ่นกายของราฟเข้าไปด้วย มันจึงพิเศษกว่ามิ้นท์ทั่วๆไป และเธอก็ชอบกลิ่นนี้เอามากๆด้วยสิ มากเสียยิ่งกว่ากลิ่นกุหลาบบนตัวเธอเอง

 " นายพักอยู่แถวนี้เหรอ?" เธอถามขึ้น

 " อืม ฉันพักที่โรงแรมน่ะ" เขาตอบก่อนจะถอนมือที่ลูบหัวเธอออกมา

 "..."

 " เบื่อล่ะสิ ถึงได้ออกมาจากวังน่ะ" เขาพูดอย่างรู้ทัน และท่าทางที่อีกคนแสดงออกมาก็ทำให้เขามั่นใจเข้าไปใหญ่ว่าสิ่งที่เขาพูดไปนั้นถูกต้อง

 " มาสิ ฉันจะพาไปเที่ยว" เขาพูดพลางฉวยมือของเธอไปกุมเอาไว้ก่อนจะออกแรงลากอีกคนให้วิ่งตามมาด้วย

  เขาพาโรสไปเดินเที่ยวในเมืองอีกครั้ง ถึงแม้ว่าโรสจะเดินดูบางส่วนไปแล้วแต่เขาก็ยังคงหาอะไรมาให้เธอได้ลองและทำอีกมาก และนั่นก็ทำให้ความเบื่อหน่ายในใจของอีกคนลดลงไปได้อย่างรวดเร็ว เขาพาเธอเดินเที่ยวราวกับว่าตัวเองอยู่ที่นี่มานานทั้งๆที่เขาก็เพิ่งจะมาถึงพร้อมๆกับโรสแต่มันก็เป็นเพราะตลอกเวลาที่เขาอยู่ที่นี่ เขาได้ลองเดินดูในเมืองมาก่อนแล้ว จึงสามารถทำหน้าที่พาอีกคนเที่ยวได้ราวกับรู้จักทุกซอกทุกมุมในเมือง

 " เป็นยังไง?" ราฟหันมาถามอีกคน ตอนนี้พวกเขานั่งอยู่ตรงลานนํ้าพุกลางเมืองที่มีม้านั่ง

 " สนุกสุดยอด" เธอพูดพบางยิ้มออกมาบางๆก่อนจะลงมือทานขนมในมือที่ราฟเป็นคนซื้อให้เธอต่อ

 " ใช่มั้ยล่ะ" เขายิ้มตามเมื่อเห็นอีกคนมีความสุข

 " จริงสิ พรุ่งนี้องค์​ราชาจะจับพวกโจรสลัด"

 " ถ้างั้นพวกชาวเมืองก็คงจะได้ฉลองเทศกาลอย่างสบายใจ" เขาพูดต่อ

  ใช่ว่าเขาไม่รู้ถึงปัญหา​ภายในอาณาจักรวินเซนต์​ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ก็มีข่าวนี้ลอยเข้ามาให้ได้ยินอยู่บ่อยๆ

 " พระจันทร์​สีเงินงั้นเหรอ" โรสพึมพำ

  ในคืนนั้นพระจันทร์​จะมีสีเงินแซมฟ้า ถ้าเป็นจริงๆก็คงจะสวยน่าดู เธออยากจะเห็นเร็วๆจัง

 " ไปเที่ยวกับฉันมั้ยล่ะ? งานเทศกาลนั่นน่ะ" ราฟเสนอเขาดูออกว่าคนด้านข้างอยากไปเที่ยวที่งานเทศกาลนั่นมากแค่ไหนซึ่งแน่นอนว่าเขาเองก็อยากไปเช่นกัน

 " ไม่เลว เจอกันที่ไหน?" ที่งานคนน่าจะเยอะ ถ้าไม่นัดกันดีๆคงจะได้หลงทางกันแน่ๆ

 " งั้นพวกเรามาเจอกันก่อนในมิติตอน6โมงครึ่งตอนเย็นล่ะกัน เพราะงานตอนกลางคืนจะสนุกกว่า ดีมั้ย?" เขาเสนอ งานเทศกาลจะมีตลอดทั้งวันตั้งแแต่เช้าไปจนถึงช่วงคํ่า แต่ถ้าไปช่วงคํ่าจะดีกว่าเพราะจะได้มองดูพระจันทร์​ด้วย

 " ได้ ถ้างั้นก็เอาตามนี้" โรสพยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะทานขนมต่อ

 " จะกลับกันเลยมั้ย?" ราฟถามต่อเมื่อเห็นว่าพระอาทิตย์​เริ่มตกดินแล้ว

 " อืม ท่านพ่อของฉันคงเป็นห่วงแล้ว" ถึงก่อนออกมาเธอจะฝากคนไปบอกท่านพ่อแล้วก็เถอะ

  หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินทางไปยังปราสาทเพื่อส่งโรสที่หิ้วขนมบางส่วนกลับไปด้วยโดยมีราฟเป็นคนถือ ก่อนที่ราฟจะกลับไปโรงแรมที่เขาอยู่เพื่อพักผ่อน



พระราชวัง

 " อา..." โรสที่เดินทางกลับมาถึงพระราชวังแล้วก็นึกได้ว่ามีบางสิ่งที่เธอต้องทำก่อนกลับห้อง

 " เจ้าชายเกรเทลอยู่ที่ไหนเหรอ?" เธอถามเมดที่อยู่แถวนั้น ก่อนจะได้รับคำตอบมาว่าเขาอยู่ที่ห้อง เธอจึงมั่งหน้าไปหาเขาทันที

ก๊อกๆๆ

 " ฉันเอง" เธอเคาะประตูห้องเขาก่อนที่เขาจะเดินมาเปิด

 " มีอะไรรึเปล่า?" เขาถามออกมาอย่างสงสัย

 " งานเทศกาลพระจันทร์​เต็มดวง นายไม่ต้องพาฉันไปแล้วนะ ฉันอยากไปเองน่ะ" เธอบอกไป

  ใช่ว่าเธอจะลืมเรื่องนัดของเกรเทลตอนที่เธอตอบตกลงจะไปงานเทศกาลกับราฟ เธอนึกได้อยู่แล้ว แต่ที่ตอบตกลงไปก็เพราะเธอพึ่งจะมานึกออกว่างานเทศกาลนั้นก็เป็นงานที่เหล่าเชื้อพระวงศ์​สามารถเข้าร่วมได้ ซึ่งเกรเทลก็อาจจะโดนของร้องจากคนอื่นๆให้เขาพาไปงาน เธอจึลไม่อยากจะขัดขวาง

 " ได้สิ แต่ระวังหลงทางนะ คนจะเยอะมาก" เขาเตือน

 " อืม ขอบคุณ​นะ" พูดจบเธอก็เดินกลับไปที่ห้องเพื่ออาบนํ้าทันที วันนี้เธอเหนื่อยมามากแล้ว ส่วนพรุ่งนี้ก็คงจะไม่มีอะไรน่าห่วง เธอแค่รอฟังผลเรื่องพวกโจรสลัดที่พระราชวังก็พอ


  สิ่งโรสคิดเอาไว้นั้นไม่มีอะไรผิดไปจ่กความจริงเลยแม้แต่น้อย ในตอนเที่ยงของวันต่อมาก็มีสิ่งที่น่ายินดีเกิดขึ้น นั่นคือเรื่องที่พวกโจรสลัดถูกจับตัวจนหมดไม่เหลือแม้แต่คนเดียว ชาวเมืองจึงพากันเริ่มเตรียมตัวรับงานเทศกาลกันอย่างสบายใจ และมีอีกเรื่องที่ตกเป็นข่าว นั่นคือเรื่องที่แผนการจับพวกโจรสลัดเป็นของท่านหญิงโรซาเรีย วาเรนเซียจากอาณาจักรเฟอร์​เดีย พวกชาวเมืองจึงพากันสรรเสริญ​ชื่นชมโรสกันไปทั่ว และนั่นก็เป็นอีกเหตุผลที่โรสไม่อยากออกไปนอกวังในวันนี้เพราะกลัวว่าจะมีพวกชาวเมืองจำหน้าเธอได้ โรสจึงต้องอยู่ภายในวังตลอดทั้งวันถึงแม้ว่ามันจะสุดแสนที่จะน่าเบื่อก็ตาม

  และแล้วก็มาถึงงานวันเทศกาลพระจันทร์​เต็มดวงในที่สุด ซึ่งเหล่าผู้คนก็ออกมาเดินเที่ยวเล่นกันภายในเมืองเต็มไปหมด ส่วนโรสเองก็โดนคนเป็นพ่ออย่างดยุควาเรนเซียและพี่ชายทั้งสองเชิญชวนให้ไปเที่ยวในเมืองด้วยเช่นกัน แต่เธอเลือกที่จะปฏิเสธและบอกไปในคราวเดียวกันว่าจะไปงานตอนกลางคืนรอบเดียวเลย ซึ่งพ่อและพี่ชายทั้งสามก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะคิดว่าเธอเองก็โตแล้ว อยากจะไปไหนมาไหนคนเดียวก็คงไม่แปลก



17:45น.
ห้องพักของโรส


  โรสหันไปมองนาฬิกาก่อนจะเข้าไปอาบนํ้าพร้อมนำเสื้อผ้าเข้าไปด้วย และผ่านไปสักพักก็มีร่างงามในชุดสบายๆอย่างเสื้อยืดสีครีมกับกางเกงยีนส์​ขาสั้นทับด้วยเสื้อแจ๊คเก็ต​สีดำอีกทีหนึ่งก้าวออกมาจากห้องนํ้า



  เธอไม่ได้แต่งหน้าและไม่ได้สวมเครื่องประดับ แต่มันก็ไม่อาจลดทินความงดงามของเธอได้เลย เธอเดินมาดูความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกบานใหญ่ที่ติดอยู่ตรงฝาผนังห้องอีกครั้งก่อนจะเดินไปสวมรองเท้าผ้าใบแล้วหายตัวไปราวกับไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้น

 " 6โมง35นาที" เธอมองดูนาฬิกาในมิติก่อนจะพูดออกมา

  ตอนนี้เลยเวลานัดมาห้านาทีแล้ว และเธอก็อยู่ในห้องนั่งเล่นที่เธอชอบมานั่งเล่นพูดคุยกับลีออนและราฟ หรือว่าเขาจะอยู่ในห้อง? คิดได้เธอก็ก้าวเท้าขึ้นไปชั้นสองและมุ่งหน้าตรงไปยังห้องของเขาทันที

ก๊อกๆๆ

 " ราฟ" เธอลองเรียกดูแต่ก็ไม่มีเสียงตอบนับจากในห้องและพอลองหมุนลูกบิดประตูดู ห้องก็เปิดออกแสดงให้เห็นว่าประตูไม่ได้ล็อก

  โรสสาวเท้าเดินเข้าไปในห้องของเขาก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนํ้าและลองดูว่าเขาอยู่ในนั้นรึเปล่าแต่ก็ไม่พบใคร เธอจึงคิดว่าเขาอาจจะยังไม่มา ดังนั้นการลงไปรอเขาข้างล่างคงจะดีที่สุด แต่ก่อนจะเดินไปถึงประตู สายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับบางอย่างที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง...ภาพถ่าย ใช่! ภาพถ่าย แต่เธอจะไม่สะดุดใจเลย ถ้ามันไม่ใช่...

ภาพของเธอกับคนบางคนในโลกก่อน!

แกร๊ก! แอ๊ด~

 " โรส"

 " ราฟ ไม่สิ!"

 "..."

 " โซระ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 987 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1121 Ploymo37 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 01:02
    คือนี่คิดไปเองหรือเปล่า การแก้ปัญหาตั้งแต่น้ำท่วม และก็ปัญหานี้เหมือนนิยายเรื่องนึงจนรีดเองก็ตกใจ ถ้าเกิดเข้าใจอะไรผิดก็ขอโทษไรท์ด้วยนะคะ เหมือนแค่ปัญหาและการแก้ปัญหาเฉยๆนะคะ ขอโทษถ้าอาจทำร้ายจิตใจผู้เขียน
    #1,121
    0
  2. #961 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 11:37
    จับได้แล้ว
    #961
    0
  3. #581 Mirenna (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:08
    เขารู้ความจริงเเล้วววว เย้ๆๆ
    #581
    0
  4. #352 mj1304 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:10
    โอ๊ะโอ่ๆๆๆคุณพระ
    #352
    0
  5. #351 GALAXYBOOKSKOOK2 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 20:58

    ค้างงง!!! โอ้ม่ายยยย!! น้ำตาตกใน ค้างงงอีหลี แง๋ๆค้างงง ไรท์มาต่อได้โปรดดกราบงามๆเลย
    #351
    0
  6. #350 first prft (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 20:04

    ไรท์จ๋าาาาา~~ ค้างค่าาาาา! ค้างคาวตัวใหญ่สะด้วย มาต่อเร็วๆน่าาาาา เขาจะรู้แล้วอ๊ายยยเขินนนนนน
    #350
    0
  7. #349 oommkbb346794 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:51

    ไรท์จ้าาาาา รีบมาต่อเร็วๆได้มั้ย มันค้างงงงงงงงงงงงงงงง
    #349
    0
  8. #348 _GRIMER PP_ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 16:07
    เห้ยยยย ต่อค้างงงง ราฟสู้ๆนะ รักกันเร็วๆด้วย
    #348
    0
  9. #347 raabporn2016 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:53
    เอาแล่วๆๆๆ ราฟ~

    ขอให้อยู่รอดปลอดภัย//อาเมนค่ะราฟ :)
    #347
    0
  10. #346 65h56 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:30
    เอาอีกกกก
    #346
    0
  11. #345 _eulb (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 15:15
    RIP ราฟ
    #345
    0
  12. #344 view2544 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:37
    ยินดีด้วยนะ​ ราฟฟ

    555​
    #344
    0
  13. #343 kirino88 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:36
    เอาอีกๆๆ
    #343
    0
  14. #342 Noaki (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:34
    อัปเร็วนะค่ะอยากเห็นว่านางเอกเราจะคุยไรต่อจากนี่ค่ะ
    #342
    0
  15. #341 Monnysitanya (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 14:26
    เอวแล้ววว555 ราฟไม่น่ารอด
    r.i.p.
    #341
    0