ตัวร้ายข้ามมิติ​

ตอนที่ 40 : งานเลี้ยงแสนสนุก4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 893 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

 " แต่วันนี้ข้าก็ได้เจอกับลูกสาวของข้าแล้วเช่นกัน"

 "!!!"

  สิ้นสุดประโยคอันน่าตกตะลึง คนในงานเลี้ยงก็ได้แต่เบิกตาโตกันก่อนที่วินาทีต่อมาจะมีเสียงกระซิบกระซาบ​ดังแผ่กระจาย​เป็นวงกว้างทั่วทั้งงานเลี้ยง

 " เจ้าแน่ใจนะ? ว่าสามัญชน​คนนี้คือลูกของเจ้าแน่นอน" องค์​ราชาริโด้ถามขึ้น

 " ข้ามั่นใจ เอลล่าไม่ใช่ผู้หญิง​ที่จะทำเรื่องไม่ดีอย่างการลอบไปมีชู้แน่นอน และตรานี่ก็เป็นตราที่ข้าเคยให้เธอเอาไว้ ไม่มีทางที่เอลล่าจะปล่อยให้มันไปอยู่กับลูกของคนอื่นแน่นอน" เขาตอบอย่างหนักแน่น

  เอลล่าเป็นเมดที่รับใช้เขามากนาน มีอยู่คืนหนึ่งที่เขาเมาแล้วเผลอไปมีสัมพันธ์​กับเธอเข้า และหลังจากเรื่องนั้นผ่านไปเดือนกว่าๆ เอลล่าก็หายตัวไปแต่เขาก็คิดว่าเะอคงอยากจะหนีความผิดที่เคยมีสัมพันธ์​กับเขา เขาจึงไม่ได้สั่งให้คนตามหาตัวเธอ แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็รู้ว่าเอลล่ากำลังตั้งครรภ์​ และแน่นอนว่าเด็กในท้องของเธอต้องเป็นลูกของเขาแน่นอน ดังนั้นเขาจึงส่งคนตามหาตัวเธออย่างเอาเป็นเอาตายแต่ผ่านไปนานก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอเลยแม้แต่น้อย เขาจึงล้มเลิกความตั้งใจ...แต่วันนี้ เขาได้เจอลูกของเขากับเอลล่าแล้ว

  แต่ความจริงนั้นช่างแตกต่าง...ราชาแห่งอาณาจักร​วินเซนต์​ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแม้แต่น้อย นั่นทำให้เขาคาดเดาไปเองทั้งหมด

 " ทะ ท่านเป็นพ่อของฉันเหรอ?" เมลโลพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงสั่นระริก

  แต่มันไม่ได้สั่นเพราะซาบซึ้งที่ได้เจอคนที่น่าจะพ่อของเธอแต่เป็นเพราะ...คนที่น่าจะเป็นพ่อของเธอนั้นเป็นถึงองค์​ราชา และนั่นหมายความว่าเธอจะได้เป็นเจ้าหญิง! ชีวิตที่ยากลำบากกำลังจะจบลงแล้ว เธอจะได้ไปอยู่ในพระราชวัง มีเสื้อผ้าดีๆใส่ อาหารรสเลิศ และเธอจะเหยียดหยามใครก็ได้...รวมถึงแกด้วย! ยัยโรซาเรีย!

 " ใช่" องค์​ราชาแห่งวินเซนต์​พูดออกมาพร้อมพยายามจะทำลายนํ้าแข็งที่พันธราการลูกสาวของเขาอยู่ แต่มันก็ไม่ได้ผล เขาจึงจำเป็นต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากผู้สร้างนํ้าแข็งนี้แทน

 " เจ้าชายราฟาเอล คลายเวทย์​นํ้าแข็งให้ข้าหน่อย" เขาหันไปพูด ส่วนคนฟังก็ทำตามแต่โดยดี ไม่ใช่เพราะเขากลัวแต่เป็นเพราะถ้าอยากให้เรื่องสนุกดำเนินต่อไป เขาก็ต้องคลายเวทย์​นํ้าแข็ง

 " ท่านพ่อ" เมลโลรีบโผเข้ากอดองค์​ราชาแห่งวินเซนต์​โดยที่ไม่ได้ดูสภาพของตัวเองทันทีที่หลุดพ้นจากพันธนาการ และนั่นทำให้ตัวขององค์​ราชาแห่งวินเซนต์​เปรอะเปื้อนไปด้วยนํ้าหลากสีกับเลือดของเมลโล

 " อะแฮ่ม! ข้าเข้าใขว่าเจ้าดีใจที่ได้เจอกับลูก แต่เอาไว้ไปรํ่าลากันทีหลังดีกว่านะ" องค์​ราชาริโด้กระแอมพลางพูดขึ้น

  ถึงเขาจะไม่ค่อยเชื่อว่าสามัญชน​คนนี้จะเป็นลูกของเพื่อนรักก็ตามที แต่เขาจะไปทำอะไรได้? ในเมื่ออีกฝ่ายนั้นปักใจเชื่อไปแล้วกว่าครึ่งว่าสามัญชน​คนนี้เป็นลูก อีกอย่างคือเขาเป็นคนนอก ไม่อาจจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องในครอบครัวของอีกฝ่ายได้

 " ท่านหญิงค่ะ" เมลโลที่ผละออกจากอ้อมกอดของคนที่น่าจะเป็นพ่อของเธอพูดขึ้นพลางมองมาที่โรสด้วยแววตาใสซื่อแต่ถ้าสังเกตุ​ดีๆ จะพบว่าวายตาของเธอมีแววเย้ยหยันอยู่ครู่หนึ่ง

 " อะไรเหรอ?" โรสถามพลางยิ้มบางๆอย่างไม่สะทกสะท้าน แต่รอยยิ้มของเธอกลับทำให้คนที่ได้เห็นต้องสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

 " คะ คือ นะ ไหนๆแล้ว ท่านหญิงก็ยกโทษให้เมลโลได้มั้ยคะ?"

 " อ่อ ถ้าคิดว่าการได้เป็นบุตรสาวขององค์​ราชาแห่งอาณาจักรวินเซนต์​แล้วเธอกลายเป็นเจ้าหญิง มันจะทำให้เธอพ้นจากโทษไปล่ะก็...ต้องขอโทษด้วยนะ เพราะเธอคิดผิด" รอยยิ้มบนริมฝีปากของเธอยังคงงดงามเหมือนเดิมแต่ดวงตาของเธอกลับเรียบนิ่ง...นิ่งจนน่ากลัว

 " ตะ แต่"

 " ทุกคนจะหาว่าฉันเป็นคนชั่วก็ได้ที่ไม่ยอมยกโทษให้เธอน่ะ แต่สิ่งที่ฉันทำลงไปมันก็มีเหตุผลเหมือนกัน เธอทำผิดมาหลายครั้งมาก และการกระทำในแต่ละครั้งมันก็ทำให้ฉันเจ็บปวดมากเหลือเกิน

  แต่ถ้ามันเจ็บที่ร่างกายอย่างเดียวฉันก็คงจะรับได้ แต่ที่ฉันเจ็บมันไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่มันเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ มันเจ็บปวดมากๆ ทุกคนรู้มั้ย? ว่าการที่ต้องโดนคนอื่นนินทาทั้งๆที่เราไม่ผิดและไม่ได้ทำอะไรเลยมันแย่แค่ไหน

  เคยมีข่าวลือว่าฉันบ้าผู้ชายทั้งๆที่มันไม่ใช่ ฉันแค่ปกป้องคู่หมั้นของฉันจากผู้หญิงที่พยายามมาแย่งเขาไปจากฉัน แล้วฉันผิดเหรอ? ที่พยายามจะปกป้องของที่เป็นของฉัน...แต่สุดท้ายฉันก็โดนคนที่ฉันรักผลักจนตกบันไดสลบไปครึ่งเดือน แล้วพอฉันมารู้ว่าเขาไม่ได้รักฉันแต่มีคนที่รักอยู่แล้ว ฉันก็ยอมถอนหมั้นเพื่อให้เขาได้ไปหาคนที่รัก

  แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่จบ ผู้หญิง​คนรักของอดีตคู่หมั้นของฉันพยายามจะทำร้ายฉันอีกหลายต่อหลายครั้ง ทั้งการปล่อยข่าวลือแถมยังพยายามทำให้คนรอบข้างเกลียดฉันอีก...คนที่ไม่ใช่ฉันคงไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บปวดแค่ไหน ดีแค่ไหนที่ฉันไม่ฆ่าตัวตายไปเสียก่อน

  แต่พอมาวันนี้...วันที่ผู้หญิงที่ทำให้ฉันต้องเจ็บปวดมามากกำลังจะได้รับโทษ เธอกลับกลายเป็นเจ้าหญิงแล้วจะมาขอให้ฉันยกโทษให้เธอ

  ฉันขอถามหน่อย ถ้าเป็นพวกคุณ​ คุณ​จะยกโทษให้เธอมั้ย? พวกคุณจะยกโทษให้กับคนที่ทำให้ตัวเองต้องเจ็บปวดมามากทั้งๆที่คนคนนั้นยังไม่ได้รับผลของการกระทำเลยแม้แต่น้อยมั้ย? ฉันถามหน่อย?!" เธอพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงเศร้าสลดปนเจ็บปวด ดวงตาสีแดงทับทิมก็รื้นไปด้วยหยาดนํ้าตาแต่กลับไม่หยดลงมา คล้ายเจ้าตัวกำลังอดกลั้นและนั่นให้ทุกคนเงียบตาม

  คนที่กำลังคิดว่าเธอนั้นใจแคบและไม่มีความใจกว้างต้องหยุดความคิดของตนแล้วคิดตาม ก่อนที่พวกเขาจะคิดได้ว่าโรสนั้นต้องทุกข์​ทรมาน​มาแค่ไหน จากความคิดไม่ดีต่อท่านหญิงโรซาเรียก็ต้องกลายเป็นความสงสารแทน...แต่ใครจะรู้? ว่าตอนนี้ภายในใจของท่านหญิงโรซาเรีย วาเรนเซียกำลังยกยิ้มอย้างเจ้าเล่ห์​แค่ไหน

  โอเค...ฝีมือการแสดงของเธอยังไม่ขึ้นสนิม ใครบอกว่าเธอเศร้ากับเรื่องที่พูด? เปล่า เธอแค่ต้องใช้แผนการนิดหน่อยเพื่อให้คนส่วนมากคล้อยตาม ใครบอกว่าเธอร้องไห้จริงๆ? เปล่า เธอแค่ต้องทำให้มันสมบทบาทที่สุด อย่าได้คิดว่าอดีตนักฆ่าและนักแสดงอันดับ1แห่งโลกโลกาภิวัฒน์อย่างเธอ​จะต้องมาเสียนํ้าตาหรือมานั่งเศร้ากับเรื่องแค่นี้เป็นอันขาด

 " ไม่! ถ้าเป็นฉัน ฉันไม่ให้อภัยเด็ดขาด!" ผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น

 " เป็นฉันก็ไม่! ทำชั่วสะขนาดนั้นแล้วจะไม่ต้องรับโทษได้ยังไงกัน!"

 " ทำชั่วแล้วรอดมันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ!"

 " ท่านหญิงต้องเจ็บปวดมากขนาดนั้น คนผิดต้องได้รับโทษ!"

 " ใช่! ฉันเห็นด้วย!"

  เมื่อมีเสียงหนึ่งพูดนำ เสียงต่อๆมาก็เริ่มดังขึ้นอย่างล้นหลาม​และนั่นให้คนสร้างกระแสลอบยิ้มในใจ คนเราพอได้ฟังอะไรที่มีเหตุผล​และแสดงอารมณ์​นิดหน่อยก็จะคล้อยตามได้อย่างง่ายดาย

  แต่เมื่อโรสลอบหันไปมองใบหน้าของเมลโล เธอก็ต้องตัวสั่นระริกเพราะต้องกลั้นขำทันที สภาพแบบนั้นมันอะไรน่ะ? ในตอนแรกที่องค์​ราชาแห่งอาณาจักร​วินเซนต์​ประกาศว่าเมลโลคือลูกของพระองค์​ คุณ​นางเอกก็มีสีหน้ายิ้มแน้มแจ่มใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ตอนนี้กลับต้องมามีใบหน้าซีดเผือดตามเดิมแถมพอบวกกับสภาพเดิมของคุณนางเอกมันก็ทำให้เธอรู้สึกสมเพชจนต้องกลั้นขำเลยล่ะ

  แต่แล้ว...

ฟุบ!

 " ทำให้แนบเนียนหน่อย" มือของราฟที่ยืนอยู่ข้างเธอก็ดันศีรษะ​เล็กๆของเธอให้มาซบกับอกเขาแทน แต่ภาพที่คนอื่นๆเห็นกลับกลายเป็นว่าเจ้าชายราฟาเอลกลัวว่าลูกพี่ลูกน้องจะต้องร้องไห้ให้คนอื่นเห็นจึงกดศีรษะ​ของเธอเข้ากับอกเพื่อไม่ให้ใครเห็นนํ้าตาของเธอและเป็นการปลอบประโลมไปในตัวทั้งๆที่ไม่ใช่

 " การแสดงของฉันมันแนบเนียนอยู่แล้ว" เธอกระซิบตอบอย่างมั่นใจแต่นํ้าเสียงกลับอู้อี้เพราะใบหน้ายังคงซบอยู่ที่อกของอีกฝ่าย

 " ครับๆ" เขาตอบนํ้าเสียงขี้เล่นและเมื่อผ่านไปสักพักก็ปล่อยเธอออกจากอก

  ดีที่ดยุควาเรนเซียและท่านชายทั้งสองไม่ได้เห็นฉากนี้เพราะมัวแต่กำลังไปสนใจเรื่องของสามัญชน​อย่างเมลโลอยู่ ไม่อย่างนั้นดยุควาเรนเซียคงจะต้องสลัดคราบดยุคผู้มากอำนาจแล้วกลายร่างเป็นคุณ​พ่อผู้หวงลูกส่วแทน

 " เรามาเลือกโทษให้เธอกันเลยดีกว่ามั้ย? เมลโล" โรสที่ในสายตาของคนภายนอกซึ่งได้รับการปลอบประโลมมากจากญาติผู้พี่แล้วก็สลัดคราบท่านหญิง​ผู้ต้องได้รับความเจ็บปวดทิ้งไปอย่างไม่เห็นฝุ่น เหลือเพียงท่านหญิงผู้เย็นชา สู่งส่งและพร้อมจะทวงความยุติธรรม​ให้กับตนเอง

 " มะ ไม่นะ! ท่านพ่อ! ช่วยลูกด้วย!" เมลโลที่ได้ยินคำของอีกฝ่ายก็รีบโผเข้าไปหาคนที่พึ่งจะกลายมาเป็นพ่อของตนทันที

 " เห้อ เรื่องนี้พ่อก็ช่วยเจ้าไม่ได้ แต่...ท่านหญิง​โรซาเรีย อย่างน้อยก็ช่วยลดโทษในลูกสาวของข้าหน่อยได้มั้ย?" องค์​ราชาแห่งอาณาจักรวินเซนต์​ถอนหายใจออกมา

  ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วยลูกสาว แต่อีกคนกลับเป็นลูกสาวของดยุควาเรนเซียที่เป็นเพื่อนรักของเขา และเท่าที่ฟังมา ลูกสาวของเขาก็เป็นฝ่ายผิดจริง แล้วเขาจะไปช่วยอะไรได้นอกจากการขอลดโทษ

 " พระองค์​อุตส่าห์​ขอร้อง หม่อมฉันแน่นอนว่าไม่กล้าปฏิเสธ" โรสตอบรับคำอย่างไม่อิดออดและนั่นสร้างความประทับใจให้แก่ทุกคนเป็นอย่างมากเพราะในความคิดของคนอื่นๆนั้น โรสเป็นคนที่มีนํ้าใจมาก ยอมแม้กระทั่งลดโทษให้คนที่ทำให้ตัวเองเจ็บปวด

 " ถ้างั้น โทษของสามัญชน​คนนี้ก็คือ...เฆี่ยนด้วยแส้20ครั้ง" โรสพูดออกมาเสียงเรียบ

 " มะ-"

 " แค่นั้นไม่น่าจะพอนะ" ราฟพูดขัดก่อนที่ใครบางคนจะได้กรีดร้อง

 " ถ้างั้นเอายังไงดีล่ะ?" โรสแกล้งถามพลางสบตากับอีกฝ่ายอย่างสื่อความหมาย

 " เพิ่มโทษโดยการให้เธอสารภาพความผิดที่เคยทำเอาไว้ด้วย เป็นยังไง?" เขาลองเสนอดูทั้งๆที่รู้คำตอบจากปากของอีกคนดี

 " ก็ดีนะ...เอาตามนี้ล่ะกัน" เธอจใตอบอย่างเห็นด้วยและถึงแม้ว่าพวกเขาจะคุยกันเองแค่สองคนแต่ทุกคนในที่นี่ก็ได้ยินทุกประโยคของพวกเขาอย่างชัดเจน

  แต่ถึงทุกคนจะได้ยินบทลงโทษที่คนทั้งสองตกลงกัน พวกเขาก็ยังคงเข้าข้างโรสอยู่ดีแถมยังรู้สึกว่าบทลงโทษนี้มันเบาเกินไปเสียด้วยซํ้า แต่เพราะเจ้าตัวตัดสินใจลงไปแล้ว ำวกเขาจึงไม่อยากจะขัดอะไร

 " ถ้างั้นก็ให้ผู้หญิงคนนี้สารภาพความผิดออกมาให้หมดก่อน แล้วค่อยนำตัวไปเฆี่ยน20ครั้งนะ เจ้าคงไม่มีอะไรจะขัดนะ?" องค์​ราชาริโด้สรุปก่อนจะหันไปถามเพื่อนสนิทอย่างองค์​ราชาแห่งอาณาจักรวินเซนต์​

 " ข้าไม่มีปัญหา" เขาตกลงเพราะอย่างน้อยการโดนเฆี่ยน20ครั้งคงไม่ทำให้ทลูกของเขาตายหรอก

 " ถ้างั้นก็ให้ผู้หญิงคนนี้สารภาพความผิดตอนนี้เลยดีกว่าพ่ะย่ะค่ะ เพราะทุกคนก็อยู่รวมกันที่นี่แล้ว จะได้ฟังความผิดของเธอกันครบทุกคน" ดยุควาเรนเซียพูดเสียงเย็น

  ใจจริงเขาอยากจะลากยัยผู้หญิง​โสโครกนี่ไปแล่เนื้อแล้วเอาเกลือทาเสียด้วยซํ้าไป แต่เพราะเขาเคารพในการตัดสินใจของลูกสาวตัวน้อยและอยากให้เธอตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง เขาจึงยอมกักเก็บความโมโหแล้วยอมรับบทลงโทษของยัยผู้หญิง​คนนี้

 " ไม่! ไม่นะ! เสด็จพ่อ!" ลูเซียนที่เพิ่งจะได้สติรีบห้ามขึ้นทันที

 " แต่ลูกเห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะ" อลันที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นบ้าง คราวนี่แหละ กุหลาบน้อยของเขาจะได้หลุดจากคำนินทาทั้งหลายแล้วใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุข

 " เอาตามที่อลันว่า พ่อบ้าน! นำยาแห่งความจริงมา!" องค์​ราชาริโด้เลือกที่จะไม่สนใจลุเซียนแล้วเห็นด้วยกับคำพูดของอลันแล้วสั่งให้คนนำยาแห่งความจริงเข้ามา

  ยาแห่งความจริง ยานี้ก็มีผลตามชื่อ ใครที่ได้ดื่มมันเข้าไปก็จะพูดแต่ความจริง ไม่มีทางพูดโหกได้ต่อให้ใจจะอยากพูดโกหกแค่ไหน และเมื่อได้ฟังคำขององค์​ราชาริโด้ เมลโลที่ตอนแรกกำลังมีท่าทางดีขึ้นเพราะคิดว่าเธอคงจะพูดโกหกได้ก็ต้องเปลี่ยนกลับไปมีท่าทางแย่ลงเหมือนเดิมอีกครั้ง

 " ไม่! ฉันไม่ดื่ม!" เมลโลส่ายหัวทันทีเมื่อยาแห่งความจริงถูกยื่นเข้ามาแต่ไม่ทันที่จะได้ปฏิเสธอะไรไปมากกว่านี้ พ่อบ้านที่ถือยาอยู่ก็นำยานั้นกรอกใส่ปากของเธอทันทีเพราะเห็นว่าองค์​ราชาริโด้เริ่มมีเค้าความไม่พอใจปรากฎขึ้นมาบนใบหน้า

 " สารภาพควาทผิดของเธอที่เคยทำเอาไว้กับลูกสาวของฉันออกมา!" เมื่อยาถูกจับกรอกใส่ปากคนผิดเรียบร้อย ดยุควาเรนเซียก็พูดขึ้นทันที

 " ฉันเคย..."


  ด้วยฤทธิ์​ของยาแห่งความจริง ทำให้เมลโลไม่อาจขัดขืนหรือพูดโกหก ความผิดมากมายถูกพรั่งพรูออกมาให้ทุกคนได้ประจักษ์​ คนที่เคยชื่นชมในตัวของเมลโลต้องเปลี่ยนความคิด คนที่เคยเกลียดโรสก็ต้องเปลี่ยนความรู้สึก แต่เพราะความผิดที่มากเกินไป ทำให้คนบางคนเกิดอาการเบื่อขึ้นมา

 " พอ! หยุดก่อนค่ะ!" เป็นโรสที่ทนไม่ไหวแล้วพูดออกมา

  เธอกลับไปนั่งตรงเก้าอี้ประจำตำแหน่งได้สักพักแล้วก็ฟังคุณ​นางเอกสารภาพความผิดออกมาจนเริ่มจะเอียนแล้ว

 " ทำไมเหรอ? หนูโรส" องค์​ราชินีถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงเพราะกลัวว่าเด็กที่เธอรักจะสะเทือนใจที่ต้องมาฟังเรื่องแย่ๆอีกครั้งหนึ่งทั้งๆที่ความจริงๆนั้นไม่ใช่

 " โรสทนไม่ไหวแล้วค่ะ ถ้าฟังต่อไปโรสอาจจะต้องรู้สึกเศร้าเสียใจมากกว่า ที่ต้องมานั่งนึกไปถึงเรื่องเลวร้ายในอดีต" เธอใช้ความเข้าใจผิดของคนรอบข้างให้เป็นประโยชน์​

 " ถ้างั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะ" ดยุควาเรนเซียรีบเสนอขึ้นเพราะกลัวว่าลูกน้อยจะต้องมาเสียใจจริงๆ

 " ไม่เป็นไรค่ะ โรสกลับเองดีกว่า ท่านพ่อกับท่านพี่อยู่จัดการเรื่องที่วังดีกว่าค่ะ" เธอรีบบอกทันที เธอเชื่อว่ากหลังจากที่คุณยนางเอกสารภาพความผิดจบจะต้องมีเรื่องมากมายตามมาแน่ และท่านพ่อของเธอก็คงไม่วายที่จะต้องมานั่งจัดการ เธอไม่อยากรบกวน

 " งั้นเหรอ น้องแน่ใจนะว่ากลับได้" คริสถามขึ้นเพราะเขากลัวว่าน้องสาวจะเกิดอันตรายระหว่างทางกลับบ้าน

 " ให้พวกพี่ไปส่งดีกว่า" แดนสนับสนุน

 " ไม่เป็นไร พวกนายอยู่จัดการเรื่องทางนี้อย่างที่โรสว่านั่นแหละ เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง" ราฟพูดพลางเดินมาจากอีกฝั่ง

 " ไม่ได้!" สามพ่อลูกตระกูลวาเรนเซียพูดพร้อมกันทันที

 " แต่โรสว่าได้ค่ะ ท่านพ่อกับท่านพี่อยู่จัดการเรื่องทางนี้นี่แหละค่ะ เรื่องมันต้องวุ่นวายมากแน่ๆ โรสไม่อยากจะรบกวน" โรสพูดขึ้นทันทีและนั่นทำให้สามพ่อลูกต้องหน้าหงอยแต่ก็ค้องยอมปล่อยดวงใจของตนให้ไปกับอีกคน

  และเมื่อบอกกล่าวกับคนอื่นเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็เดินออกมาจากงานเลี้ยงแล้วตรงไปที่รถม้าทันที โดยทั้งสองคนเลือกที่จะขึ้นรถม้าของราฟแล้วไปส่งโรสที่บ้านก่อนที่ราฟจะกลับคฤหาสน์​ของตนเองอีกมีหนึ่ง ส่วนรถม้าที่โรสนั่งมางานเลี้ยงก็ทิ้งไว้ให้กับท่านพ่อและท่านพี่ทั้งสองของเธอ

 " เห้อ เหนื่อยเป็นบ้า" โรสพูดออกมาหลังจากขึ้นมาบนรถม้า

 " แต่ก็คุ้มล่ะนะ" ราฟพูดแล้วยกยิ้มมุมปาก

 " นั่นสิ คุณ​นางเอกคงจะดิ้นพล่านเลยล่ะมั้ง? ยิ่งตอนใช้พลังเวทย์​ก็คงจะเป็นยิ่งกว่าโดนไฟฟ้าช็อต" โรสพูดออกมาพลางยกยิ้มเช่นเดียวกับอีกคนเมื่อจินตนาการถึงสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้น

  บทลงโทษของคุณนางเอกไม่ได้มีแค่สองอย่างคือการสารภาพความผิดและการถูกเฆี่ยน แต่มันยังมีอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือเวทย์​แห่งความมืด ใช่ เธอใช้พลังธาตุความมืดส่งเข้าไปในตัวคุณนางเอกในตอนที่อีกฝ่ายกำลังสารภาพความผิด

  เวทย์​ที่เธอใช้มันจะทำให​้​คุณ​นางเอกต้องเจ็บปวดในทุกๆครั้งที่อีกฝ่ายใช้พลังธาตุแสง เรียกได้ว่าเจ็บปวดเจียนตายเลยล่ะ

 " แต่ก็คิดไม่ถึงเหมือนกันนะ ว่าองค์​ราชาแห่งอาณาจักร​วินเซนต์​จะไม่ค่อยฉลาดเลย" ราฟพูดออกมาตามที่คิด

 " เห็นหลักฐาน​แค่นั้นก็เชื่อแล้ว เห้อ ฉันไม่อยากจะคิดถึงสภาพของอาณาจักรวินเซนต์​เลย" โรสเองก็พูดอย่างเห็นด้วย

  ถามว่าพวกเขาเชื่อเรื่องที่คุณนางเอกคือลูกขององค์​ราชาแห่งอาณาจักรวินเซนต์​มั้ย? แน่นอนว่าไม่ เพราะแค่ดูจากลักษณะ​ภายนอกก็รู้แล้ว ถ้ามีสายเลือดเชื้อพระวงศ์​จริง อย่างน้อยก็ต้องมีท่าทางสูงส่งอยู่บ้าง แต่คุณ​นางเอกกลับไม่มี แถมหน้าตาของคุณนางเอกกับองค์​ราชาแห่งวินเซนต์​ก็ไม่เห็นจะเหมือนกันเลยสักนิด แต่ถ้าจะให้เปิดเผยความจริงมันก็คงจะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

 " เกรเทลคงช็อกน่าดู" โรสพูดขึ้นเมื่อนึกได้

  อาณาจักรวินเซนต์​คือบ้านเกิดของเกรเทล และพ่อของเกรเทลก็คือองค์​ราชาที่คิดว่าเมลโลเป็นลูกของตัวเอง แล้วหมอนั่นจะไม่ช็อกได้ยังไง? เมื่อคนที่ตัวเองไม่ชอบหน้าต้องกลายมาเป็นน้องสาวของตัวเองน่ะ

 " แต่คงไม่ช็อกเท่าคุณนางเอกหรอก" ราฟพูดขึ้น

  แต่ก็จริงของเขา คนที่ช็อกที่สุดงานนี้ก็คงหนีไม่พ้นคุณ​นางเอก อุตส่าห์​ได้มาเป็นเจ้าหญิง​แต่ก็ยังต้องรับโทษอยู่ดี แล้วยิ่งพอมาคิดถึงสีหน้าของคุณนางเอกวันนี้ที่เดี๋ยวซีดเดี๋ยวดีสลับกันมันก็ยิ่งทำให้เธออารมณ์ดี​เข้าไปใหญ่ สีหน้าของคุณนางเอกตอนเข้ามาในงานเลี้ยงกับตอนที่งานเลี้ยงจบลงคงจะแตกต่างกันมากน่าดูเลยล่ะ อ่อ แล้วก็ตอนที่ส่งสายตาไปให้ราฟตอนเต้นรำด้วย

  หึ! ก็ในเมื่อกล้าส่งสายตาไปให้พี่ชายของเธอ แน่นอนว่าต้องกล้ารับผลของการกระทำด้วย

  ราฟที่เห็นอีกคนอารมณ์ดี​ขึ้นเขาก็พลอยรู้สึกอารมณ์ดี​ตามไปด้วย แต่ก็ยังดีไม่สุดเพราะตอนนี้เขายังมีเรื่องให้ต้องจัดการอยู่...เจ้ารัชทายาทขยะนั่นที่กล้าส่งสายตาหลงใหลไปให้โรส ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งหงุดหงิด ตอนนี้เจ้านั่นคงจะรู้ความชั่วของคุณนางเอกแล้ว แล้วแบบนี้เจ้านั่นก็คงจะต้องมาตามตื๊อโรสแน่ๆ แล้วไหนจะยังกล้าส่งสายตามาให้โรสตอนเต้นรำอีก

  หึ! ก็ถ้ามันกล้ามาตามตื๊อน้องสาวของเขา เขาก็จะทำให้มันตกนรกทั้งเป็นด้วยมือของเขาเอง




_________ตัด

  ปิดโหวตล่ะนะครับ แต่ถ้าใครมีข้อสงสัยก็ถามเข้ามาได้ตลอดนะ ส่วนที่โหวตกันเข้ามา มันมีหลายๆอันที่น่าสนใจ ผมก็เลยเอามารวมๆกันเอาไว้นะครับ


ประเด็น

1.) ขอบอกไว้ก่อนเลยว่าเมลโลจะอยู่กับพวกเราไปอีกนาน อย่าเพิ่งเบื่อขี้หน้าเธอก็แล้วกันนะครับ เพราะเธอจะเป็นคนเพิ่มสีสันให้กับเรื่อง

2.) อันนี้จะเกี่ยวกับข้อ1 เมลโลจะอยู่ไปอีกนานและนี่ก็คือแผนของโรสที่จะทำให้เมลโลค่อยๆตายทั้งเป็น ดังนั้น คนอ่านโปรดใจเย็นๆแล้วค่อยๆอ่านเนื้อเรื่องของนิยายดีๆ แล้วจะรู้ว่าเมลโลจะค่อยๆทุกข์​ทรมาน​ไปเรื่อยๆ

3.) ข้อนี้...เอาเป็นเรื่อง อย่าเพิ่งสงสัยว่าทำไมจิ้งจอกตัวนี้ถึงได้ออกมาพูดมากมาย หลังจากที่ปกติที่แทบจะอัพแต่นิยายอย่างเดียวจนไม่ได้คุยกับคนอ่านเลย อันนี้เป็นเพราะจิ้งจอกตัวนี้ไปทำอะไรมาไม่รู้ ก็เลยคึกไปหน่อย เดี๋ยวสักพักจิ้งจอกตัวนี้ก็จะกลับไปจำศีลเหมือนเดิมแล้วล่ะครับ????????
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 893 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1274 Devil (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 22:19

    เรายังไม่อยากให้เรือเราล้มนะToT

    อย่าติดที่สถานะพี่น้องดิ แต่งเป็นสามีภรรยา

    เลยยย#โรสราฟ#

    #1,274
    0
  2. #1058 sujittraphomphai (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 20:25
    ไรท์ทำไมไม่เขียนตอนเมลโลสารภาพความผิดล่ะคะ?
    #1,058
    2
    • #1058-2 sujittraphomphai(จากตอนที่ 40)
      31 สิงหาคม 2562 / 23:04

      อ่อค่า
      #1058-2
  3. #958 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 09:50
    สงสาร​เกลเทลเลยอะ
    #958
    0
  4. #813 0980282577 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 01:29
    เรือดิฉัน​จะล่มมั้ยเนี้ยยยยย
    #813
    0
  5. #718 Mameaw555 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:10
    ตกลงเค้าจะเป็นแค่พี่น้องกันใช่ไหม จะได้ขึ้นฝั่งพายเรือวนมานานเมื่อยมือหมดละ
    #718
    0
  6. #630 Baby_Shark (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:34
    พวกเธอจะเป็นพี่น้องกันอย่างงี้จริงๆหรอคะ? โอโหหห เรือดิฉันจะล่มไหมนิ?
    #ราฟโรส
    #630
    0
  7. #589 DeMoN-On-EaRtH (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 00:01

    เราชอบเนื้อเรื่องนะเร็วดี แต่ติดอยู่อย่างเดียวการใช้คะ ค่ะ ฮือออ มันผิดประมาณเกือบร้อย%เลยตั้งแต่อ่านมา แก้ให้หน่อยนะคะ
    #589
    0
  8. #562 Hesven (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:57
    คนแต่งเรื่องเป็นฆ่าตกรซาดิชหรือป่าวเนี้ยชอบเรื่องสนุกๆอะ 555
    (ถึง โรส,ราฟ เป็นพี่น้องกันจริงหลอวะถ้าไม่รู้คิดว่าสามีกับภรรยาน่ะ ไปไหนด้วยกันติดเป็นตังเม แสดงหน้าให้กันและกัน ชอบแบบเดียวกันเหมือนใจตรงกัน ไว้ใจกันสุดๆ บราๆๆๆ แต่งงานกันไปเถอะถ้าจะขนาดนั้น)
    #562
    0
  9. #507 Dar699699 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:14
    พี่น้องสายยันเรอะ! 55
    #507
    0
  10. #315 risuki666 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 03:16
    รีบเปิดโปงว่านางมะใช่องค์หญิงเถอะเด่วหายนะเกินไปสงสารประเทศ
    #315
    0
  11. #314 raabporn2016 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:13

    ให้ฉันเดานะ แม่ของเมลโลมีสามีแล้วและอาจปีนเตียงราชาโดยการมอมเหล้า ตอนนั้นนางคงหวังว่าจะได้อยู่ที่ดีๆล่ะมั้ง อีกอย่างฉันว่าตอนนางปีนเตียงราชาน่ะ แค่ต้องการของยืนยันตัวตนลูกสาวของสามีจริงๆ เพื่อให้นางเป็นคนชักใยเบื้องหลังเมลโล ยังไงดี สรุปสั้นๆง่ายๆเลยคือ 'แม่ของเมลโลไม่ได้ใสซื่อ หรืออะไรที่องค์ราชากล่าวมมา พอปีนเตียงราชาและได้ของยืนยันก็หนีไป แล้วดันท้องกับคนอื่น นางเลยจะใช้เมลโลเป็นทาง นางคงยังไม่ตายหรอก แต่ชักใยอยู่ด้านหลัง และหายไปให้เมลโลคิดว่านางตายไปแล้ว' จากที่สรุปๆน่ะนะ แต่ว่านี่แค่ความคิดเห็นฉัน ก็แค่ 'เดาเล่นๆ' เท่านั้นน่ะนะ//สนุกมากๆเลยค่ะไรท์ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #314
    0
  12. #313 Uttib (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 13:47
    ช่วยเกรเทลเถอะ สงสารอ่ะ
    #313
    0
  13. #312 nuknikdod (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:45

    เมลโลไม่ใช่เจ้าหญิงแน่ๆอะ ขอบคุณที่เอาข้อเสนอของเรานะ ถึงขะมีปรับเปลี่ยนบ้างก็ไม่เป็นไร เพราะมันดีคะเอาตามที่มันเข้ากับเนื้อเรื่อง แต่อ่านแนวนี้บ่อยๆนิยายที่เราเขียนมันออกทะเลแล้วคะ ชั่งมันเถอะแล้วค่อยดึงเนื้อเรื่องกลับ เราเป็นกำลังใจให้นะคะ สนุกมากๆเลย

    #312
    0
  14. #311 kirino88 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 11:42
    ขอให้องราชารู้ทีว่ามันไม่ใช่เจ้าหญิงเห้ออออเกลียดหน้านางเอกอยากรู้ว่ามีกี่ตอนอะจะได้ทำใจถูก
    #311
    0
  15. #310 เว่ยอิง (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:55

    แค่น้องสาว?

    #310
    0
  16. #309 Nimh03 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:48
    อย่างเมลโล่อ่ะนะเป็นเจ้าหญิง? เป็นไส้เดือนดินยังสูงเกินไปเลยครับ~ //อ่าา~ รอเวลาขยี้หนูเมลโลไม่ไหวซะแล้วสิ~ >□< ^_^
    #309
    0
  17. #308 BamPefia (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:31
    โรสใช่น้องสาวของนายจิงเหรอราฟไม่ใช่เป็นมากกว่าน้องสาวเหรอ:)
    #308
    0
  18. #307 Fogus2005 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:04
    ปลดเป็นสามัญชนเลยจะได้ทำไรโรสไม่ได้5555//+อินหนัก-
    #307
    0
  19. #306 โอจิปัง (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:03

    น้องสาวแน่หรอ

    #306
    0
  20. #305 NathakonSainak (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:40
    ขอความจริงให้เมลโลไม่ใช่เจ้าหญิง
    #305
    0
  21. #304 BamPefia (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 09:16
    ค้างงงงงงงT_T😭😭😭
    #304
    0
  22. #303 Earthkid (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:27
    ทำไมทำให้เธอกลายเป็นเจ้าหญิงอ่ะอย่างนี้ความจริงน่าจะเปิดเผยว่าจริงๆแล้วไม่ใช่
    #303
    0
  23. #302 Sriwalee_13 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 08:17
    จับให้ผู้รุมโทรม
    #302
    1
    • #302-1 V.00 (จากตอนที่ 40)
      26 มีนาคม 2562 / 00:30
      นางคงจะฟินน่าดูเพราะนางร่านมาก
      #302-1
  24. #301 weare8536 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 05:44
    ค้างงงง
    #301
    0
  25. #300 โจนัสโจเมย์ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:34
    ประหารชีวิต!!!! วลีเด็ดจากหนังเรื่องหนึ่ง
    #300
    1
    • #300-1 จิ้งจอกเจ้าปัญหา(จากตอนที่ 40)
      22 มีนาคม 2562 / 01:02
      ผมคิดว่าผมรู้นะ...เปาบุ้นจิ้น

      เครื่องประหารหัวสุนัข,หัวพยัคฆ์, หัวมังกร

      รู้สึกเหมือนเจอคนที่ดูหนังเรื่องเดียวกันเลยแหะ
      #300-1