ตัวร้ายข้ามมิติ​

ตอนที่ 29 : ข่าวลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,430 ครั้ง
    7 ก.พ. 62

19:00น.
หอพักA

 " ฮ้า~ / อิ่ม" ซีน่อนกับซีเวลพูดขึ้นพลางล้มตัวลงบนโซฟา ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่นของหอพัก

 " จะไม่ให้อิ่มได้ไงล่ะ ก็ดูที่พวกนายกินเข้าไปสิ" วิลล์​บ่น เจ้าพวกนี้ทานข้าวเสร็จก็ต่อด้วยขนม แถมยังแย่งส่วนของเขาไปกินอีก

 " ก็โรสกับราฟทำอาหารอร่อย"

 " ดังนั้น จะมาโทษพวกเราไม่ได้" ฝาแฝดเถียงออกไป

 " พวกนายเนี่ยนะ" ฮานส์​พูดพลางถอนหายใจ

 " แต่คุณ​โรสกับคุณ​ราฟก็ทำอาหารอร่อยจริงๆนั่นแหละครับ" มาร์ติน​พูดอย่างอารมณ์​ดี

 " ใช่ ท่านพี่กับท่านราฟทำอาหารอร่อยที่สุดเลยล่ะ" ลิลลี่พูดขึ้นมาบ้าง หลังจากที่เธอได้มาอยู่กลุ่มนี้ เธอก็ได้ทานอาหารฝีมือราฟกับโรสพร้อมกันกับพวกมาร์ติน

 " ขนาดอาหารในวังยังอร่อยไม่เท่าเลยล่ะมั้ง" อลันพูดขึ้นบ้าง

 " ที่อาณาจักร​ฉันก็อร่อยไม่เท่า" เกรเทลพูดต่อ

  ตอนนี้พวกเขาพึ่งจะทานข้าวเย็นเสร็จ หลังจากนั้นก็มานั่งชมฝีมือคนทำอาหารกันต่อที่ห้องนั่งเล่นโดยไม่สนใจสายตาของคนอื่นๆในหอพักเลยสักนิด ว่าคนเหล่านั้นจะนั่งนํ้าลายยืดกันตั้งแต่ได้เห็นพวกเขาทานอาหารน่าอร่อย ไปจนถึงตอนที่พวกเขามานั่งชมฝีมือการทำอาหารของคนบางคน

  ตัดภาพมาที่คนทำอาหารซึ่งได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมากทั้งสองคน พวกเขายังคงนั่งที่มุมโซฟาริมหน้าต่างมุมเดิม ตรงนี้นับเป็นมุมประจำของพวกเขา เรื่องนี้คนทั้งหอพักรู้ดี ถึงขนาดที่แม้แต่เวลาที่ทั้งสองคนไม่อยู่ ก็ไม่ทีใครกล้าไปนั่งตรงนั้นเป็นอันขาด

 " กินยาลืมเขย่าขวดรึไง?" โรสถามคนข้างๆ

 " เปล่า" ราฟตอบอย่างผ่อนคลาย ทำเอาคนถามได้แต่ทำหน้าไม่สบอารมณ์

  จะไม่ให้เธอเป็นแบบนี้ได้ยังไงล่ะ ก็หมอนี่ทำเหมือนกับถูกรางวัลล็อตเตอรี่​ที่1อย่างงั้นแหละ ถึงหน้าตาจะยังคงราบเรียบและเย็นชาเหมือนเดิม แต่ก็คล้ายกับกำลังอมยิ้มอยู่ มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ตอนที่เธอตอบคำถามหมอนี่ หลังจากนั้นก็ดูจะอารมณ์ดี​เสียจนน่าหมั่นไส้

 " ราฟ"

 " หืม?"

 " เมื่อก่อนนายมีเพื่อนที่สนิทมากๆรึเปล่า?"

 " ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ?" เขาไม่ตอบแต่เป็นฝ่ายถามกลับ

 " ฉันถาม นายก็ตอบมาเถอะน่า" เธอพูดเสียงหงุดหงิด

 " ก็...มี" เขาตอบ

 " แล้วนายไม่คิดถึงคนคนนั้นบ้างเหรอ?" เพราะคำถามที่เขาถามเมื่อตอนเที่ยง เธอเลยจำได้ว่าเขาไม่เคยเล่าถึงเพื่อนคนไหนเลย แล้วก็มีอีกอย่างที่เธอสงสัยอยู่ด้วย

 " คิดถึงแน่นอน" เขาตอบอย่างมั่นใจ

 " ผู้หญิงหรือผู้ชายเหรอ?"

 " ทายสิ!" เขาพูดออกมาพร้อมกับดวงตาที่พราวระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์

 " ผู้หญิง?" เธอลองเดา

 " ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" ดูคนตรงหน้าเขาจะเริ่มน่าสนใจอีกแล้วสิ เพราะดูยังไงก็ไม่มีทางที่เขาจะมีคนสนิทเป็นผู้หญิง แล้วทำไมเธอถึงตอบแบบนี้อีกล่ะ

ยังคงทำให้เขาสนใจได้ทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้เลยนะ

 " ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงไม่ตอบแบบนี้ เพราะขนาดจะเข้าใกล้ผู้หญิง นายยังไม่ทำถ้าไม่จำเป็น แล้วจะให้มีเพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงก็คงจะยาก และนั่นก็เป็นอาการปกติสำหรับผู้ชายที่ไม่ชอบผู้หญิง

  แต่นายต่างกับคนอื่น เพราะฉะนั้น​มันก็อาจจะไม่แปลกที่นายมีเพื่อนสนิทเป็นผู้หญิง แล้วสรุปว่าฉันคิดถูกมั้นล่ะ?" เธออธิบายก่อนจะวกเข้าเรื่องเดิมที่ยังค้างคาอยู่

 " อืม เธอคิดถูก เพื่อนที่ฉันสนิททั้งเมื่อก่อนและตอนนี้เป็นผู้หญิง" เขาเฉลย

 " ตอนนี้? ใครเหรอ?" เธอถามออกไปอย่างสงสัย ใครกันนะ ที่สามารถทำให้ผู้ชายคนนี้ไว้ใจได้ แต่เธอก็ไม่เคยเห็นราฟไปกับใครเลยนี่ แถมหมอนี่ก็อยู่กับเธอแทบจะตลอดเวลาเลยด้วย

 " ก็คนด้านหน้าฉันไง" เขาพูดอย่างสบายๆ แต่อีกคนกลับขมวดคิ้วมุ่นพร้อมหันไปมองด้านหลัง เพราะตอนนี้ราฟกับเธอหันหน้าเข้าหากัน ถ้าเธออยากจะหาคนตรงหน้าราฟก็ต้องหันไปมองด้านหลัง แต่เธอกลับไม่พบใครเลย

 " ไหนอ่ะ? ไม่เห็นมีเลย" เธอหันกลับมาบอกเขา

 "..." เขาไม่ได้พูดอะไรแต่กลับหยิบกระจกขนาดเล็กออกมาจากมิติแล้วส่งให้เธอแทน

 "..." เธอรับมาแล้วมองของในมือเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างสงสัย

 " ส่องดูสิ" เธอหยิบมันขึ้นมาทำตามที่เขาบอก "นั่นไง...คนสนิทของฉัน" เมื่อได้ยินแบบนั้น เธอก็เข้าใจทันทีว่าคนสนิทของเขาคือใคร แต่เธอก็อยากจะลองแกล้งเขาสักนิด

 " ไม่เห็น" เธอพูด คิ้วสวยที่เพิ่งจะคลายลงก็ขมวดขึ้นอีกครั้งอย่างตั้งใจ

 " คนคนนี้ไง" เขาพูดขึ้นอีกครั้งแล้วยกนิ้วขึ้นมาชี้ที่เธอ

 " คนไหน?" เธอยังคงแกล้งไม่เข้าใจ

 " เธอไง"

 " เธอไหน?"

 "..." คราวนี้เป็นเขาที่เริ่มขมวดคิ้วขึ้นมาบ้าง ส่วนเธอก็เลิกแกล้งไม่เข้าใจแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มไปทางเขา พร้อมกับดวงตาที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่ากำลังสนุกสนาน

  เมื่อเห็นอาการของคนตรงหน้า เขาก็เข้าใจทันทีว่าตัวเองกำลังถูกแกล้ง

 " ว่าไง? คนไหนล่ะ?" เธอยํ้าพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้เขาอีกนิด

 "..." เขาไม่ตอบแต่กลับก้มหน้าลงมาหอมแก้มเธอแล้วผละออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะใบหน้าของเธอกับเขาอยู่ห่างกันไม่มาก เขาจึงกระทำการอุกอาจได้อย่างงายดาย และดูเหมือนเขาจะรู้สึกอารมณ์ดี​ขึ้นหลังจากได้ทำอะไรบางอย่างเพื่อเป็นการเอาคืนคนตรงหน้าแล้ว

  แต่ในขณะที่​คนกระทำการกำลังอารมณ์ดี​ คนถูกกระทำกลับยังคงตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น อาจเป็นเพราะเธอไม่ทันคิดว่าเขาจะเอาคืนแบบนี้ แถมตอนนี้พวกเขาก็ไม่ได้อยู่กันสองคนอีกด้วย

 " ทำอะไรเนี่ย?" เธอถามเขาสียงขุ่นมัวหลังจากที่ตั้งสติได้แล้ว

 " ทำโทษ" นํ้าเสียงและใบหน้าของเขายังคงราบเรียบแต่ดวงตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์​ออกมา

 " ฉันแกล้งนายนิดเดียวเองนะ!" เธอเถียง

 " ไม่นิดมั้ง?" เรื่องที่ทิ้งเขาไว้ที่โลกก่อน เรื่องที่ทิ้งเขาแล้วมามีความสุขกับเพื่อนใหม่ในโลกนี้ มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลยนะ

 " หืม? มีเรื่องอื่นอีกเหรอ?" เธอเคยก็แค่แกล้งเขานิดๆหน่อยๆเหมือนอย่างตอนนี้ ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ก็ไม่มีนี่นา

 " ช่างเถอะ ไปนอนได้แล้ว" เขาพูดตัดบท ก่อนจะพาอีกคนที่คล้ายจะแสดงอาการงอแงไม่อยากนอนเหมือนเด็กขึ้นห้องไปพักผ่อน


เช้าวันต่อมา
11:20น.

  สองร่างที่เดินไปตามทางเดินของอาคารเรียนเรียกความสนใจจากทุกคนได้เป็นอย่างดี แต่บุคคลทั้งสองก็ยังคงเดินตรงไปยังจุดหมายของตนเอง แต่แล้ว...

 " แหมๆๆ ดูสิว่าใคร?" นักเรียนหญิงกลุ่มหนึ่งเดินมาขวางทางพวกเขาเอาไว้ และหนึ่งในนั้นก็พูดขึ้น แน่นอนว่าทุกคนตรงนั้นก็เริ่มหันมาสนใจกันด้วย

 " อุ๊ย! ท่านหญิงโรซาเรีย วาเ​ร​นเซีย​นี่นา!" อีกคนตอบรับเพื่อนของตน

 " เอ๊ะ! ท่านหญิงจริงเหรอ? ฉันนึกว่าผู้หญิงที่เอาแต่อ่อยผู้ชายไปวันๆ" คนที่สามพูดขึ้นบ้าง

 " ฉันได้ยินว่าเธอหลอกให้เจ้าชายราฟาเอลหอมแก้มต่อหน้าคนทั้งหอพักเลยนี่"

 " ว๊ายยย จริงเหรอคะ?" ผู้หญิงอีกคนหันมาถามเธอ

  เห้อ เธอพึ่งจะทานข้าวเที่ยงเสร็จแล้วกำลังจะกลับห้องไปเอาของ ดันมาเจอเจ้าพวกนี้เข้าซะได้ และเธอก็คาดการณ์​เรื่องบางเรื่องถูก

  เมื่อคืนที่ราฟหอมแก้มเธอ แน่นอนว่าต้องมีคนอื่นเห็น เพราะตอนนั้นพวกเขาไม่ได้อยู่ในห้องพักของตัวเอง แถมเธอกับราฟก็มักจะถูกจับตามองอยู่ตลอด

  คิดแล้วก็รู้เลยว่าใครเป็นตัวต้นเหตุ เธอจึงหันไปตวัดสายตาไม่พอใจให้คนด้านข้าง แต่เขากลับทำเพียงแค่ส่งสายตาล้อเลียนมาให้ เหอะ! สร้างเรื่องให้เธอแล้วยังจะมีหน้ามาอารมณ์ดี​ได้อีกนะ!

  เอาเถอะ! เรื่องข่าวลือของเธอกับราฟก็ใช่ว่าจะไม่มี ออกจะไปทางมีมากแล้วก็มีมานานแล้วได้ซํ้า วันนี้จะได้ถือโอกาสจัดการให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไปเลยละกัน

 " แล้วพวกเธอคิดว่ายังไงล่ะ?" เธอถามกลุ่มผู้หญิงตรงหน้า

 " ก็คิดว่ามันไม่เหมาะสมไงค่ะ ท่านหญิงกับเจ้าชายไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย จะมาทำแบบนี้มันก็ไม่ดีนะค่ะ"

 " ใช่ค่ะ พวกอุตส่าห์​เราเป็นห่วงชื่อเสียงของท่านหญิงนะค่ะเนี่ย"

 " อ๋อ พี่น้องกันทำแบบนี้ไม่เหมาะสมเหรอ?" เมื่อได้ฟังคำตอบ เธอก็สวน​กลับไปทันที และดูเหมือนสิ่งที่เธอพูดไป จะทำให้คนตรงนั้นที่ทั้งเกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นชะงักไป

 " พี่น้อง? ท่านหญิงพูดอะไรกันคะ?"

 " นั่นสิค่ะ ท่านหญิงกับเจ้าชายไม่ได้เกิดจากพ่อแม่เดียวกันสักหน่อย​" กลุ่มผู้หญิงตรงหน้าเหมือนจะเป็นตัวแทนถามความสงสัยภายในใจของทุกคน

 " ฉันกับโรสไม่ได้เกิดจากพ่อแม่เดียวกันก็จริง แต่แม่ของโรสเป็นน้องสาวของพ่อฉัน เรียกง่ายๆคือ แม่ของโรสเป็นอาของฉัน แล้วโรสกับฉันก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ดังนั้น มันก็ไม่ต่างจากการที่พวกเราเป็นพี่น้องกัน" เป็นราฟที่พูด ดี! อย่างน้อยเขาก็ไม่ปล่อยให้เธอจัดการคนเดียว

 "..."

 "!!!"

 " ว่ายังไงต่อเอ่ย?" เธอถามต่อเมื่อเห็นคนตรงหน้าเงียบไปอีกครั้ง

 " อะ เอ่อ..."

 "​ เร็วสิ" เธอเร่ง

 " พวกฉันรอคำตอบอยู่นะ"ราฟพูดขึ้นบ้าง ท่าทางที่ดูผ่อนคลายเมื่ออยู่กับคนสนิทถูกสลัดหายไป เหลือเพียงแค่เจ้าชายสูงส่งผู้เย็นชา

 " พะ พวกเรา กะ ก็แค่เป็นห่วงชื่อเสียงของท่านหญิงนะคะ"

 " ชะ ใช่ๆๆ พวกเราแค่เป็นห่วงมาเกินไปหน่อย" เมื่อมีคนพูดนำ คนอื่นๆก็ค่อยๆแก้ตัวตาม

 " อ๋อ เป็นห่วงฉัน?" หึ! ฉลาดดีนี่ ที่เลือกใช้ข้ออ้างว่าเป็นห่วงเธอ...แต่ก็ยังไม่มากพออยู่ดี

 " ชะ ใช่ค่ะ" หนึ่งในนั้นตอบ

 " ถ้างั้นก็ต้องขอบใจ​ด้วย ที่เป็นห่วงฉัน"

 "  มะ ไม่เป็นไรค่ะ" พวกเธอเริ่มมีสีหน้าที่ดีมากขึ้น แต่แล้ว...

 " แต่ห่วงตัวเองก่อนจะดีกว่านะ"

 "!!!"

 " ได้ข่าวว่าพวกเธออยู่ห้องCนี่ เพราะฉะนั้น​ ตั้งใจเรียนแล้วก็มีคะแนนสอบที่ดีกว่านี้ให้ได้ก่อนนะ ค่อยมาเป็นห่วงฉันน่ะ" เธอพูดพลางยิ้มบางๆ ถ้าเป็นเวลาอื่นมันก็คงจะดูสวยงามมาก แต่ตอนนี้มันกลับดูอันตรายมากกว่า และเมื่อพูดจบ เธอก็เดินออกมาจากจุดนั้นทันที

  ก็ไม่ใช่ว่าเธอกำลังอารมณ์​ไม่ดี ถึงต้องเอาไประบายกับคนบางกลุ่มเมื่อครู่ แต่เป็นเพราะสิ่งที่คนกลุ่มนั้นพูดออกมาต่างหาก ก็แค่ผู้หญิงที่เอาแต่อ่อยผู้ชายไปวันๆ งั้นเหรอ? เหอะ! พวกผู้ชายที่ถูกยกมาพูด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเป็นพวกลูกหมาแน่ๆ! สรุปคือเรื่องนี้เธอไม่ผิด แล้วต้องมาโดนด่าเนี่ยนะ! ถ้ายอมก็ไม่ใช่เธอแล้วล่ะ ดังนั้น เธอเลยต้องสั่งสอนว่าอะไรควร อะไรไม่ควร ส่วนคนที่คิดจะทำลายชื่อเสียงของเธอและตระกูลก็คงจะได้เหตุการณ์​ในวันนี้เป็นตัวอย่าง คงต้องเรียกว่า เชือดไก่ให้ลิงดูล่ะนะ

 " อย่ายิ้มแบบนั้น" เสียงของคนบางคนเรียกเธอให้ตื่นจากภวังค์​ความคิด

 " ทำไม? น่าขนลุกเหรอ?" เธอหันไปถามเขา เอาอีกแล้วสินะ ไอ้นิสัยเสียที่ว่าเจอเรื่องสนุกแล้วจะเผลอแสยะยิ้มน่ะ

 " เปล่า สวยดีแต่ถ้ายิ้มให้ฉันคนเดียวจะดีกว่า" เขาตอบได้อย่างไม่อายปาก ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนอื่นที่ได้รับประโยคนี้จากเขา ก็คงจะเขินอายแน่นอน แต่เขาดันพูดด้วยสีหน้าราบเรียบมากนี่สิ สิ่งที่ควรจะมีก็เลยไม่มี

  แต่บังเอิญว่าคนที่ได้รับประโยคนี้ไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไป...

 " อืม พอนายพูดแบบนี้ก็น่ารักดีนะ" เธอพูดพลางอมยิ้ม

 " แล้วดีมั้ยล่ะ?" เขาถามต่อ

 " แน่นอนว่าดี อืม เมื่อกี๊นายบอกว่าให้ฉันยิ้มให้นายคนเดียวสินะ" เธอทำท่าครุ่นคิดก่อนจะหันไปถามเขา

 "..." เขาไม่ตอบแต่พยักหน้าแทน

 " ฉันจะทำตามก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่านายก็ต้องห้ามไปพูดกับคนอื่นแบบน่ารักๆเหมือนเมื่อกี๊อีกนะ พูดได้แค่กับฉันคนเดียว"

  อะไรก็ไม่รู้ดลใจให้เธอพูดออกไป เอาเถอะ ถ้าเขาอยากให้เธอยิ้มให้เขาคนเดียว เธอก็ทำได้ เพราะยังไงก็คงมีแค่เขาคนเดียวที่ทำให้เธอยิ้มได้กว้างๆ แต่ถึงยังงั้นก็คงจะต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันหน่อยล่ะนะ

 " ก็เอาสิ ฉันสัญญา" เขายื่นนิ้วก้อยออกไปส่วนเธอก็ยื่นนิ้วมาเกี่ยวกับเขา เธอก็เป็นแบบนี้แหละนะ ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่เรื่องเดียว แต่ก็พราะอย่างนี้อีกนั่นแหละ ที่เขาชอบเธอน่ะ จะให้พูดแบบนั้นกับเธอน่ะเหรอ? ถึงไม่บอก เขาก็จะพูดแบบนี้กับเธอคนเดียวอยู่แล้วล่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.43K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1255 Ling_Ling18138 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:35
    อ่านไปอ่านมาก็ไม่เกี่ยงหรอกว่าลูกพี่ลูกน้องแล้วแต่งงานกันไม่ได้ ในยุคแบบวิคตอเรียพวกชนชั้นสูงก็นิยมให้แต่งงานกันในวงพี่ๆ น้องๆ กันอยู่แล้วเป็นเรื่องปกติถ้ายังไม่แต่งแต่หอมแก้มกันหยอกกันแบบเด็กๆ ก็บอกว่าเป็นเพราะความเป็นพี่น้องก็ได้ใครก็ว่าไม่ได้หรอก //ปล. นะค่ะ ไม่มีในโลกค่ะไรท์ //ปล2. หวานกันจริงๆ
    #1,255
    0
  2. #947 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 14:20

    หวานกันเข้าไป​จ้าาา
    #947
    0
  3. #784 YNWAL (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 15:23
    ตอนแต่งงานกันคงไม่มีใครค้านเพราะว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องกันหรอกเนอะ
    #784
    0
  4. #692 Mukkizaza55 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 15:34
    แล้วจะแต่งกันได้มั้ยเนี่ยยยยยย
    #692
    0
  5. #631 aoareya (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 19:51

    แม่คะ เขาจีบกันค่ะแม่
    #631
    0
  6. #624 LuckyMaster (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:18
    ก็แค่ลูกพี่ลูกน้อง ! /กัดผ้าเช็ดหน้า
    #624
    0
  7. #612 ku_ro (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    รู้สึกถึงความค้ำคอร์ //ไม่ใช่พี่น้องเเท้ๆสักหน่อย!!
    #612
    0
  8. #569 num no (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 08:07

    งื้อ!!!!
    #569
    0
  9. #498 miyumiyu (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 23:18

    หมอคะ ตอนนี้หนูน้ำตาลในเลือดสูงค่ะะะ
    #498
    0
  10. #403 Princess@My id (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:24
    ทำไมเขินนน><
    #403
    0
  11. #162 o0-Nakito-0o (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:57

    ความหวานดีต่อร่างกายจริง
    ส..สะ.สดชื่น~~
    #162
    0
  12. #161 Lis33 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:53
    น้ำตาลลลลลลในเลือดสูงงงง
    #161
    0
  13. #160 Saminmime (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:39

    รอนะคะ
    #160
    0
  14. #158 N_ing (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:38
    จะหวานกันไปไหนนนนนนน
    #158
    0
  15. #157 Just7the7devil (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:36
    ชอบอ่าาาา
    #157
    0
  16. #156 August_Ds (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    น่ารักกกก
    #156
    0