ตัวร้ายข้ามมิติ​

ตอนที่ 24 : ลิลลี่ รอเดอเรีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,425 ครั้ง
    11 ม.ค. 62

2เดือนผ่านไป

  ตอนนี้อควาเรสก็เปิดเทอมมาได้3เดือนแล้ว ทุกอย่างก็เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้น ชีวิตของโรสกับคนอื่นๆก็ยังคงสงบและเป็นปกติดี

 " โรส~ วันนี้/ทำขนมให้กินหน่อยสิ" ประโยคที่พูดต่อกันแบบนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นซีน่อนกับซีเวล

 " จะกินอะไร" มันเป็นแบบนี้มาสักพักแล้ว ที่เจ้าพวกนี้จะขอให้เธอทำขนมให้

 " เฮ้ๆ ฉันกินด้วย" เกรเทลที่อยู่ด้านหน้าไปอีกพูดขึ้น

  เมื่อเดือนก่อน เจ้าพวกนี้มันไม่รู้ไปทำยังไง ถึงได้มานั่งด้านหน้าเธอกับราฟได้ เพราะมันเป็นโต๊ะคู่ 2คนก็จะได้นั่งด้วยกัน เธอกับราฟนั่งหลังสุด ด้านหน้าก็เป็นฝาแฝด ถัดไปอีกก็ป็นเกรเทลกับมาร์ติน ส่วนพี่อลันกับวิลล์​นั่งคนละแถวกับพวกเรา

  มาร์ตินแยกตัวออกมาตั้งแต่ที่เห็นภาพจากความทรงจำของโรส แต่เขาก็ไม่ได้ถูกรั้งตัวเอาไว้เหมือนตอนที่เกรเทลอยกตัวออกมา ในความคิดเธอคงเพราะเมลโลคิดว่าตัวเองจะได้กลายเป็นราชินีในอนาคต และตอนนี้เมลโลก็หมั้นกับลูเซียนแล้ว ถ้าจะไปยุ่งกับสามัญชน​อย่างมาร์ติน​อีกก็คงทำให้ชื่อเสียงในฐานะว่าที่ราชินีเสื่อมเสีย ตอนที่เธอเห็นมาร์ตินแยกตัวออกมา เขาดูซึมๆไป เธออดจะสงสารไม่ได้ เลยเข้าไปช่วยอะไรมาร์ตินนิดๆหน่อยๆ จนกลายเป็นว่าเขามาอยู่กับพวกเธอซะงั้น

ฟุบ

  จู่ๆเธอก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ลงนํ้าหนักมาที่ไหล่ขวาของเธอ ไม่ต้องหันไปเธอก็รู้ว่าเป็นราฟ ตั้งแต่เมื่อ2เดือนก่อนเขาก็ดูแปลกไป เหมือนจะเจ้าเล่ห์​ขึ้น แถมยังสนิทกับเธอมากขึ้น บางตรั้งก็ชอบซบไหล่เธอเหมือนตอนนี้ ซึ่งเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก นอกจากคิดว่าเขาเหมือนกับคนที่เธอรู้จัก คงเพราะแบบนี้เธอกับเขาเลยสนิทกันได้ดี

 " ฉันอยากกินเค้ก" เกรเทลพูดขึ้น

 "พวกเราก็ด้วย!" ฝาแฝดตอบรับอย่างพร้อมเพรียง

 " เค้กอะไรดีล่ะครับ?" มาร์ติน​ถามขึ้น

 " ราฟ นายอยากกินเค้กอะไร?" เธอหันไปถามคนข้างๆ

 " ช็อกโกแล็ต" เขาชอบเค้กช็อกโกแล็ต​ที่อลิสทำที่สุด

 " อ้าว พี่อลัน พี่วิลล์​" เธอทักทายอีกสองบุคคลที่พึ่งจะเข้ามาในห้อง ตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยงพอดี ส่วนมากก็ไปทานข้าวกัน แต่พวกเธออยู่บนห้องแทนเพราะทุกคนไม่ค่อยหิว

 " หยุดเรียกฉันอย่างนั้นนะ!" วิลล์​พูดขึ้นด้วยใบหน้าแดงกํ่า จะไม่ให้แดงได้ไงล่ะ ก็ยัยเด็กนี่ดันเรียกเขาว่าพี่ด้วยนํ้าเสียงหวานๆน่ะสิ

  จากนั้นพวกเธอก็เล่นกันไปเรื่อยๆพอถึงเวลาก็ลงไปเรียนวิชาปรุงยาของอาจารย์​เดวิด ซึ่งคนที่ได้เรียนคือคนที่ผ่านด่านแรก9คนกับราฟรวมเป็น10คน ส่วนคนที่ไม่ได้เรียนคือคนที่ไม่ผ่านด่านแรก20คน 10คนที่ได้เรียนมีเธอ ราฟ ฮานส์​ วิลล์​ พี่อลัน ลิลลี่ แล้วก็อีก4คน ส่วนเจ้าพวกฝาแฝดไม่ผ่านรอบแรก เจ้าพวกนั้นไม่ชอบยาหรือสมุนไพร ก็ไม่แปลกที่จะไม่ผ่าน

  ส่วนบททดสอบด่านที่3 อาจารย์​เดวิดบอกเธอว่าไม่ต้องทำอะไรแล้ว เพราะเธอปรุงยาเพิ่มพลังได้ ซึ่งเธอกับฮานส์ก็ได้เรียนเจาะลึกมากกว่าคนอื​่นๆ เพราะพวกเราผ่านด่านที่2 ส่วนราฟน่ะเหรอ? รายนั้นไม่ต้องทำอะไรนอกจากนั่งมองพวกเราเรียน สบายจริงๆนะ แต่จากที่พวกเราควรจะได้เรียน กลับกลายเป็นได้มาช่วยงานอาจารย์​เดวิดแทน เะอเคยถามว่าทำไมไม่เรียน? อาจารย์​เดวิดก็ตอบมาแค่ว่า พวกเธอมีพรสวรรค์​ ไม่ต้องเรียนแล้ว แค่นี้ ใช่ แค่นี้จริงๆ

  ตอนนี้เธออยู่ที่สวนของอควาเรส ก็สวนที่เธอมาวิ่งทุกเช้านั่นแหละ ก็แค่ตอนที่เธอมานั่งเป็นตอนเย็น เธอแยกตัวออกมาก่อนจะกลับหอเพราะอยากหาที่สงบๆ เรื่องแบบนี้ก็ถือว่าปกติเพราะเธอก็แยกตัวออกมาบ่อยๆ ส่วนมากราฟจะตามมาด้วย แต่วันนี้เขาต้องไปทำธุระอะไรสักอย่าง เธอเลยมาคนเดียว

ตูม! ซ่า!

  เสียงบางอย่างกระทบกับผิวนํ้าเรียกความสนใจจากโรสได้เป็นอย่างดี เธอรีบวิ่งไปที่ต้นเสียง แต่มันกลับไม่มีอะไรอยู่เหนือผิวนํ้า มีเพียงแค่ฟองอากาศ คนตกนํ้า? เธอรีบกระโดดลงไปในนํ้าและดำลงไปลึกๆ จนมองเห็นอะไรบางอย่าง คน? เธอรีบดำลงไปช่วยเขาขึ้นมาบนฝั่งแล้วช่วยปั๊มหน้าอกเขาทันที

 " อึก แค่กๆๆ" คนที่ถูกช่วยขึ้นมาบนฝั่งสำลักนํ้าออกมาอึกใหญ่

 " เป็นไงบ้าง?" เธอรีบถามทันที แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการสวมกอดจากอีกคน ร่างทั้งร่างของคนที่ถูกช่วยสั่นเทาราวกับลูกนกตกนํ้า พึ่งจะผ่านความเป็นความตายมา จะช็อกก็คงไม่เเปลก

 " เกิดอะไรขึ้นน่ะ!" เสียงของคนกลุ่มใหญ่ที่พึ่งมาถึงถามขึ้น

 " ทะ ท่านหญิงโรซาเรียผลักคุณ​ลิลลี่ตกลงไปในนํ้าค่ะ" เสียงหวานๆที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น ไม่ต้องหันไปมอง โรสก็รู้ว่าต้องเป็นคุณนางเอกกับลูกสมุนแน่นอน

  ตอนที่เธอพึ่งมาถึงตรงนี้ เธอก็เห็นคุณ​นางเอกและลูกสมุนอยู่ตรงนี้แล้ว แต่เธอไม่ได้สนใจคนพวกนี้ แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอก็ยังคงจะไม่สนใจอยู่ดี

 " เป็นไงบ้าง?" เธอถามคนในอ้อมแขนอีกครั้ง

 " ดะ ดีขึ้นแล้ว" ถึงจะบอกว่าดีแต่ตัวยังคงสั่งอยู่เล็กน้อย

 " นี่! อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ!" 

 " เธอผลักท่านหญิงลิลลี่ตกนํ้าเหรอ?!"

 " เลวมาก!"

 " เดินไหวมั้ย?" เธอยังคงไม่สนใจและถามคนที่อยู่ในอ้อมแขน ซึ่งอีกฝ่ายก็ส่ายหน้าเล็กน้อย

 " โรส! เกิดอะไรขึ้น" พวกอลันที่พึ่งมาถึงถามขึ้น พวกเขาได้ข่าวว่ามีคนตกนํ้าแล้วโรสลงไปช่วยก็เลยตามมา

 " คนตกนํ้า เกรเทล นายอุ้มเธอไปที่หอพักหน่อย" มาได้ถูกจังหวะจริงๆ

 " ได้ๆ" เกรเทลที่เข้าใจสถานการณ์​ก็รีบอุ้มคนที่อยู่ในอ้อมแขนของโรสขึ้นมาและรีบพาไปที่หอพักทันที

 " หยุดนะ! ยัยโรส! แกจะไปไหน!" เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นในขณะที่​เธอกำลังจะตามเกรเทลไป

 " อย่าสะเออะมายุ่ง ถ้ายังไม่อยากตาย" เธอหันไปพูดเสียงเย็นพร้อมปล่อยแรงกดดันออกมา และนั่นทำให้คนที่อยู่รอบๆต้องเกิดอาการหวาดกลัวจึ้นมาอย่างกะทันหัน

  ถ้าจะมีเรื่อง มีเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ตอนนี้ชีวิตคนสำคัญกว่า เพราะฉะนั้น​เธอจะมามัวเสียเวลากับคนพวกนี้ไม่ได้ พูดจบเธอก็รีบตามเกรเทลไปทันที

 " เธออยู่ห้องข้างๆพวกเรา" ฝาแฝดพูดขึ้น จากนั้นเธอก็ให้เกรเทลพาผู้หญิงคนนั้นกลับห้อง

 " นี่ พวกเธอช่วยดูแลผู้หญิงคนนี้หน่อยได้มั้ย?" เธอหันไปถามผู้หญิงสามคนที่เคยมาขอให้เธอเล่นกีต้าร์​ให้ฟัง

 " ได้อยู่แล้วค่ะ" พวกเธอสามคนรีบตอบรับทันที

 " พวกนายออกมาก่อน ที่เหลือให้3คนนี้จัดการ ส่วนคนที่เหลือก็กลับไปซะ" เธอหันไปบอกพวกเกรเทลและคนอื่นๆ

 " โรส น้องไปอาบนํ้าก่อนดีมั้ย?"อลันบอกเธอหลังจากเรื่องทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว

 " ก็ดีค่ะ" จากนั้นเธอก็กลับห้องของตัวเองเพื่ออาบนํ้าทันที

  ในระหว่างที่เธอกำลังแช่ตัวอยู่ในอ่างอาบนํ้าเธอก็เริ่มคิดถึงเหตุการณ์​วุ่นวายที่เกิดขึ้น

  คนที่เธอช่วยคือ ลิลลี่ รอเดอเรีย ลูกสาวของดยุคลำดับที่3 เป็นลูกดยุคเหมือนเธอกับพวกฝาแฝด ตั้งแต่มาอยู่ในร่างนี้ เธอเจอลิลลี่ครั้งแรกในวันที่ต้องย้ายของเข้ามาในหอพัก รู้สึกว่าวันนั้นลิลลี่มีเรื่องกับคุณ​นางเอกพอดี ลิลลี่เองก็ผ่านด่านแรกของอาจารย์​เดวิดอยู่นะ แต่สิ่งที่ต้องคิดจริงๆคือเรื่องเหตุการณ์​ในวันนี้

  จุดที่เธอนั่งอยู่ตอนแรกกับจุดที่ลิลลี่ตกลงไปมันห่างกันพอสมควร ก็ไม่แปลกที่ตอนเธอดำนํ้าลงไป ลิลลี่จะจมลงไปลึกแล้ว แต่ตอนที่เธอไปถึง เธอก็เจอคุณ​นางเอกกับลูกสมุนอีกหนึ่งคนอย่างโรเช่ ถ้าลิลลี่จมลงไป ก็ต้องมีเรียกคนมาช่วย แต่นี่กลับยืนมองเฉยๆเท่านั้น และบวกกับนิสัยของคุณนางเอกที่เธอรู้จัก ก็ป็นไปได้ว่าคุณนางเอกจะผลักลิลลี่ให้ตกนํ้า

  นํ้าในบ่อนั่น ถึงจะยังไม่เป็นฤดูหนาวแต่นํ้ามันก็เย็นสุดๆ เป็นไปได้ว่าลิลลี่จะเหน็บชากะทันหันจนว่ายนํ้าขึ้นมาไม่ได้ เห้อ สงสัยคุณนางเอกคงจะหาทางกำจัดเสี้ยนหนามล่ะมั้ง? เพราะเธอก็เคยได้ยินมาว่า ลิลลี่เองก็คลั่งไคล้ลูเซียนมากเหมือนกัน คุณนางเอกเลยต้องหาทางกำจัดคู่แข่งที่อาจจะมาแย่งตำแหน่งว่าที่ราชินีของตัวเอง เพราะลิลลี่เองก็ป็นถึงลูกสาวของดยุค ก็ต้องเหมาะสมกว่าลูเซียนมากกว่าสามัญชน​อย่างคุณนางเอกอยู่แล้ว

  คุณนางเอกคิดอะไร ทำไมเธอจะไม่รู้ ในบรรดาผู้ชายที่คุณนางเอกจับได้ มีแต่คนที่อนาคตไกลและตำแหน่งสูงๆทั้งนั้น แม้แต่มาร์ตินที่เป็นสามัญชน​เอง ก็ยังมีพลังเวทย์​ที่ดีกว่าชนชั้นสูงบางคน และยังได้รับทุนให้เรียนที่อควาเรสอีก แต่คนที่น่าจะดีที่สุดก็คงจะหนีไม่พ้นลูเซียนที่เป็นว่าที่ราชาคนต่อไป และถ้าจับลูเซียนได้ เมลโลก็กลายเป็นว่าที่ราชินี

  ความคิดตื้นๆ

  หลังจากที่คิดได้ว่าเธอแช่นํ้านานแล้ว เธอก็ลุกออกไปแต่งตัวทันที แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกปวดหัวจังล่ะ? หรือว่าเพราะลงไปช่วยลิลลี่ ตัวเลยเปียกนานไปหน่อยจนเป็นไข้ ไม่มีทางหรอก ก็ร่างนี้ไม่ได้ป่วยง่ายขนาดนั้นซะหน่อย...

  ร่างทั้งร่างของเธอเสียการควบคุมจนล้มลงไปกับพื้น แต่ยังไม่ทันที่ร่างของเธอจะล้มลงไป กลับมีมือของใครบางคนเอื้อมมาฉุดเธอเอาไว้ซะก่อน

 " บอกแล้วไง ว่าให้ดูแลตัวเองดีๆ" เขาพูดเอ็ดอีกฝ่ายแต่นํ้าเสียงกลับเต็มไปด้วยความห่งใย

 " โซระ เหรอ" เธอเห็นเงาของใครบางคนจึงพูดออกไปเสียงเบาหวิวก่อนจะสลบไป

 " อืม ฉันเอง" เขาพูดออกไปก่อนจะช้อนร่างบางไปที่เตียงนอนแล้วห่มผ้าให้ เธอตัวเย็นอีกแล้ว เขาก็เลยต้องใช้เวทย์​ไฟล้อมตัวเธอเอาไว้บางๆอีกครั้ง

  เขาพึ่งจะกลับมาหลังจากไปจัดการเอกสารที่ ซึ่งเป็นหน้าที่เจ้าชายที่เขาต้องทำเป็นปกติอยู่แล้ว​พอกลับมาที่อควาเรส ก็รู้เรื่องที่เธอไปทำเอาไว้ เขาก็เลยต้องรีบมาหาเธอเพื่อดูว่าเป็นยังไงบ้าง พอมาถึงยัยนี่ก็กำลังจะล้มหัวฟาดพื้นพอดี แถมประตูที่ระเบียงก็ไม่ได้ล็อกอีก

  อันที่จริง ตัวเธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น แต่ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะผลจากพิษในร่าง พระเจ้านั่นก็คยบอกเธอไว้แล้ว ว่าอย่าทำให้ตัวเองร่างกายอ่อนแอ เพราะถึงร่างกายทรุดลงไปแค่นิดเดียว ก็เป็นช่องให้พิษกำเริบ​ได้มากขึ้น แต่นี่เธอกลับกระโดดลไปในนํ้าเย็นๆ และถึงจะกินยาแก้พิษอยู่ทุกวัน มันก็ยังจะมีอาการจากพิษเล็กๆน้อยๆให้เห็นอยู่ดี เขาต้องอยู่ใกล้ๆเธอ เผื่อว่าบางครั้งพิษมันอาจจะกำเริบ

 " โซระ" ร่างบางบนเตียงละเมอออกมา

 " ว่าไง?" เขาขึ้นไปนั่งบนเตียงและจับมือข้างหนึ่งของเธอไว้

 " อืม" โรสครางอยู่ในลำคอ

 " เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ อลิส" เขายิ้มออกมาเล็กน้อย ยิ้มที่มีไว้ให้คนตรงหน้าเพียงคนเดียว เขาเกลี่ยปอยผมที่หล่นลงมาอยู่ที่ใบหน้าของเธออย่างเบามือเพราะกลัวอีกฝ่ายจะตื่น

 " เธอคิดจะทิ้งฉันไว้ที่โลกก่อนใช่มั้ย?"

 "..."

 " ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่" เขายิ้มออกมา แต่คราวนี้มันกลายเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์​ ดวงตาพราวระยับราวกับกำลังเจอเรื่องสนุก เขาก้มลงไปจูบที่หน้าผากมนก่อนจะลุกออกไปจากห้องเงียบๆ

วันต่อมา

 " อืม" เมื่อคืนเธอฝันแปลกๆ ฝันว่าโซระมาหาเธอ แต่ยังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เมื่อวานเธอจำได้ว่าไปช่วยลิลลี่แล้วก็กลับมาอาบนํ้า จากนั้นเธอก็...

  แล้วเธอขึ้นมานอนบนเตียงได้ไง?

  พวกพี่อลันก็ไม่น่าใช่เพราะเธอล็อกประตูห้องไว้ แต่ประตูที่ระเบียงเธอไม่ได้ล็อก และคนเดียวที่จะปีนมาที่ระเบียงห้องเธอก็มีคนเดียวคือราฟ เขาคงมาช่วยตอนเธอล้มลงไปล่ะมั้ง

  ฉับพลันก็มีความคิดหนึ่งปรากฏ​ขึ้นในหัวของเธอ วันนี้คาบแรกเป็นคาบว่าง และตอนนี้ก็พึ่งจะ6โมงเช้า เธอจึงมีเวลาอีกมาก

07:00น.
ภายในมิติ

 " เสร็จแล้ว" เธอพูดขึ้นพร้อมถอยออกมาชมผลงานของตัวเอง

  เค้กช็อกโกแล็ต1ชั้น ไม่เลว แสดงว่าฝีมือทำของหวานของเธอยังไม่ขึ้นสนิม เสร็จแล้วเธอก็เอาไปเก็บไว้ในมิติแล้วลงไปที่ห้องนั่งเล่นของหอพัก

 " นังสารเลว! มาแล้วเหรอ!" เธอยังไม่ทันจะลงไปที่ชั้น1และยืนอยู่ที่บันไดชั้นสอง ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งตวาดขึ้น

 " แกกล้ามากนะ! ที่ทำร้ายท่านลิลลี่น่ะ!" ผู้หญิงคนนั้นยังคงตวาดต่อ

 "..." 

 " แกจะสำนึกงั้นเหรอ! มาสำนึกตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้วล่ะ!" อีกคนพูดต่อ

 " หยุดนะ!" ไม่ใช่โรสที่พูด

 "ท่านลิลลี่!"

 " พวกแกทำอะไรกัน!" ลิลลี่ที่อยู่บนบันไดชั้น2เหมือนเธอเดินลงไปที่ชั้น1ทันที

 " ก็ยัยนี่มันผลักคุณ​ลงนํ้าไม่ใช่เหรอ?!" ผู้หญิง​คนเดิมพูดเสียงดังพร้อมชี้นิ้วมาทางโรส เเต่เธอก็เบี่ยงตัวเล็กน้อยให้พ้นทางที่ผู้หญิงคนนั้นชี้นิ้วมา เธอไม่อยากให้สิ่งสกปรกมาชี้ใส่

 " ห้ะ?! พวกแกจะบ้าเหรอ? โรซาเรียช่วยฉันไว้" ลิลลี่พูดออกมา

 "..."

 " ทีนี้ก็คงรู้แล้วนะ และอีกอย่าง..." โรสพูดออกมาเสียงเรียบพร้อมเว้นช่วงไว้ให้คนอื่นๆได้ลุ้นเล่นๆ

 " อะ อีกอย่างอะไร?" พวกเขาเริ่มกลัวสิ่งที่คนตรงหน้ากำลังจะพูดออกมา

 " ถ้าพวกเธอไม่โง่ ก็ควรจะคิดได้ ว่าถ้าฉันผลักลิลลี่ตกลงไป ฉันคงไม่กระโดดลงไปช่วยเองหรอก จริงมั้ย?" เธอพูดยํ้าบางคำ

 " ขะ ขอโทษด้วยค่ะ ท่านหญิง คะ คือเมลโลเป็นคนบอกพวกเราแบบนี้" ผู้หญิงที่เมื่อกี๊ยังด่าเธออยู่ฉอดๆ มาตอนนี้กลับตัวสั่นและพยายามพูดแก้ตัว แต่ตอนนี้เธอมีคนที่ต้องสนใจมากกว่าอยู่

 " เมลโลงั้นเหรอ? หึๆ" ทุกคนพร้อมใจกันแหวกทางจนเธอบองเห็บใครบางคนที่ทำเพียงเฝ้ามองตั้งแต่เธอพึ่งลงมา

  เธออุตส่าห์​เตือนแล้วนะแถมยังขู่ไว้ซะขนาดนั้น คุณนางเอกยังจะกล้าอีกเหรอ ดี ช่วงนี้เธอกำลังหงุดหงิดที่หาข่าวของเพื่อนอีกคนไม่ได้อยู่พอดี ในเมื่อคุณนางเอกรนหาที่เอง เธอก็คงจะต้องขอใช้คุณนางเอกเป็นที่ระบายความหงุดหงิดซะหน่อยล่ะ

 " บะ บางทีท่านหญิง อะ อาจจะเห็นว่าเมลโลมาเห็นพอดี กะ ก็เลยแกล้งทำเป็นช่วยคุณลิลลี่ก็ได้นี่ค่ะ" เธอพูดด้วยนํ้าเสียงตะกุกตะกัก

 " ใช่/จริงด้วย!" กลุ่มคนที่พึ่งจะเงียบไปไม่นานเริ่มส่งเสียงขึ้นอีกครั้ง

 " แต่ทำไมตอนไปถึง ฉันถึงเห็นเธออยู่บนฝั่งตรงตุดที่ลิลลี่จมลงไปล่ะ? ถ้าเธอเห็นลิลลี่จมลงไปก็น่าจะเรียกคนมาช่วยนี่" เธอพูดออกไป จะเล่นกับเธอยังเร็วไปร้อยปี ไม่สิ! บางทีชาติหน้าหรือชาติต่อๆไปก็อาจจะชนะเธอไม่ได้ก็เป็นไปได้

 " เมลโล เธอคิดจะฆ่าคุณ​ลิลลี่เหรอ?!" ผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น

 " มะ ไม่จริงนะค่ะ มะ เมลโลไม่ได้ทำ" เมลโลปฏิเสธทันที

 " อย่ามาโกหก! แกกับนังสามัญชนโรเช่เป็นคนผลักฉันลงไป! แล้วโรซาเรียก็มาช่วยฉันเอาไว้!" คราวนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนที่พูด ลิลลี่เปิดเผยทุกอย่างออกมา และเมลโลก็ปฏิเสธได้ยากขึ้น เพราะคราวนี้เจ้าตัวพูดออกมาเอง ถ้าจะบอกว่าลิลลี่เข้าข้างโรสก็ไม่ได้ เพราะใครๆก็รู้ว่าโรสคนก่อนกับลิลลี่ไม่ถูกกันแค่ไหน ดังนั้นจึงไม่มีทางที่ลิลลี่จะเข้าข้างโรสแน่นอน

 " เกิดอะไรขึ้น?!" เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น

 " คุณลูเซียน!" ไม่รอช้า เมื่อเห็นที่พึ่งของตัวเองมาแล้ว คุณนางเอกก็รีบวิ่งไปซบอกอีกฝ่ายทันที ซึ่งอีกคนก็ทำหน้าที่สนับสนุนได้ดีเช่นกัน ด้วยการปลอบคนในอ้อมแขนก่อนจะหันมามองที่เธอตาเขียว

 " ยัยโรซา-"

ฟุบ

  ยังไม่ทันที่ลูเซียนจะได้ตวสดชื่อของอีกฝ่ายจบดี ก็มีมีดบินเฉียดผ่านใบหน้าเขาไป ทิ้งไว้เพียงแค่รอยแผลถลอกจนเลือดซึมกับมีดบินที่ปักอยู่บนผนังห้อง

 " ฉันก็เคยยํ้าแล้วยํ้าอีก ว่าให้เรียกฉันว่าท่านหญิง เพราะฉันเป็นถึงลูกสาวดยุคลำดับที่1 ส่วนนายเป็นเจ้าชายก็จริง ถ้าว่ากันตรงๆแล้ว แม่ของนายก็เป็นแค่สนมเอก ซึ่งมียศตํ่ากว่าท่านพ่อของฉันด้วยซํ้า" เธอพูดอย่างเป็นเหตุเป็นผล

 " แต่ฉันเป็นรัชทายาท!" ลูเซียนยังคงไม่ยอมแพ้

 " รัชทายาทที่ไม่เคยสร้างผลงานอะไรเพื่อส่วนรวม ไม่เรียกว่ารัชทายาทหรอกนะ" เสียงทุ้มติดเย็นชาดังขึ้นด้านหลังโรส

 " อรุณสวัสดิ์​" เธอหันไปทักทายเขาซึ่งเขาก็ทำเพียงแค่พยักหน้ารับรู้ เขายังเย็นชาต่อหน้าคนอื่นเหมือนเคย

 " เมลโล ฉันเคยเตือนเธอไปแล้ว ว่าอย่าลํ้าเส้น และคราวนี้เธอก็ใส่ร้ายฉัน ดังนั้นจำไว้ว่าตอนนี้เธอเหลือโอกาสอีกแค่สองครั้ง" เธอหันไปจัดการกับเรื่องที่ยังค้างคาต่อ

  ถ้าจะพูดถึงโอกาสอีกสองครั้งที่ว่า ก็คงจะต้องย้อนไปในตอนที่เธออยู่ที่พระราชวังตอนที่คุณนางเอกกระชากแขนเธอและเป็นวันเดียวกับที่เธอรู้ว่ามีพิษในตัว

" โรสอยากขอให้ท่านลุงปล่อยเธอไป และให้เรียนอยู่ในอควาเรสต่อ" 

 " ทำไมล่ะ? เธอทำร้ายหนูนะ" องค์​ราชินีถามขึ้น

 " แค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละค่ะ ที่โรสจะปล่อยไป อีกอย่าง ถ้าไม่มีเธอ ชีวิตโรสคงจะขาดสีสันแย่"

 " ตกลง แต่อย่างน้อยเธอก็ควรจะได้รับโทษสักนิดนะ เจ้าว่ายังไง? แคสเซียส" องค์​ราชาพูดขึ้นก่อนจะหันไปถามความคิดเห็นจากเพื่อนเก่า และอีกฝ่ายก็พยักหน้าเห็นด้วย

 " ถ้างั้นโรสจะให้โอกาสสามัญชน​คนนี้อีก3ครั้ง ถ้าเธอยังทำร้ายโรสอีกจนครบ2ครั้ง สามัญชนคนนี้จะถูกขายในสถานเริงรมย์​ทันที และหลังจากครบ3เดือน โรสจะเลือกวิธีตายของสามัญชนคนนี้ด้วยตัวเอง" สถานเริงรมย์​ที่ว่าก็คล้ายๆกับที่ขายตัวนั่นแหละ ส่วนวิธีตาย แน่นอนว่าเธอจะจัดให้สมกับที่เธอเคยเป็นนักฆ่าเลยล่ะ

 " คุณลูเซียน!" ทันทีที่เธอพูดจบคุณนางเอกก็หันไปหาลูเซียนทันที

 " ไม่นะ! เสด็จพ่อ! อย่าอนุญาต​ินะพ่ะย่ะค่ะ" ลูเซียนก็พูดขึ้นเสียงดังเช่นกัน

 " เราอนุญาต​ิ" อันที่จริง ตอนเเรกเขาก็ห่วงว่าหนูโรสจะเลือกวิธีที่เบาไป แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกพอใจมากจริงๆ

 " แต่-" คริสก็กำลังจะพูดขึ้นมาบ้าง

 " ถ้านายมั่นใจในตัวของสามัญชนคนนั้นมากก็ต้องยอมรับมัน" เธอขัดเขา

 " อย่าลืมว่าเธอจะถูกลงโทษแบบนั้น ก็ต่อเมื่อทำผิดครบ3ครั้ง ถ้าเธอเป็นคนดีจริง ก็ต้องไม่ทำเรื่องไม่ดีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น​นายจะกลัวอะไร" เธอพูดอย่างเป็นเหตุเป็นผล และนั่นทำให้พวกเขาสงบลง เพราะในสายตาของพวกเขา เมลโลเป็นคนที่จิตใจดีิไม่มีทางที่จะไปทำร้ายใครก่อนอยู่แล้ว ดังนั้นเรื่องนี้จึงไม่มีอะไรน่าห่วง

 " จำไว้ให้ดีล่ะ" เธอพูดก่อนจะเดินออกไปที่สวนข้างหอพักที่ตอนนี้มีคนมารอเธออยู่นานแล้ว

 " โอเคมั้ย?" อลันถามขึ้นคนแรก

 " สบายมาก" เธอตอบด้วยท่าทางผ่อนคลายเป็นการยืนยันในคำพูดได้อย่างดี

 " ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่" ฮานส์พูดขึ้นบ้าง

 " ถ้าเธอไม่ให้พวกเราออกมาก่อน เจ้าพวกนั้นไม่ตายดีแน่" วิลล์​พูดอย่างหงุดหงิด จะทำไงได้ล่ะ ก็โรสส่งสัญญาณ​ให้พวกเขาออกมาก่อน พวกเขาก็เลยทำอะไรไม่ได้เลย แต่ดูจากท่าทางของยัยเด็กนี่แล้ว ทุกอย่างคงเรียบร้อยดี

 " เอาน่าๆ พวกนายอยากกินเค้กไม่ใช่เหรอ?" เธอเปลี่ยนเรื่อง ขืนพูดเรื่องนี้ต่อไปมีหวังได้เครียดกว่าเดิมแน่

 " เธอทำแล้วเหรอ!" ทันทีที่ได้ยินเรื่องขนม ฝาแฝดสีฟ้าก็หูผึ่งทันที

 " ทำแล้ว แต่เอาไว้กินตอนเย็น" เธอตอบไป

 " ชิ ก็ได้" ซีน่อนกับซีเวลทำหน้าขัดใจเล็กน้อย

 " ท่านพี่โรสขา~" เสียงหวานหยดจนน่าขนลุกดังขึ้น

 " ลิลลี่ รอเดอเรีย?" เกรเทลพูดขึ้นด้วยความมึนงงเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

 " ท่านพี่โรส ฉันขอเรียกท่านพี่แบบนี้ได้มั้ยคะ?" ลิลลี่ที่พึ่งมาถึงนั่งลงที่ข้างโรสพร้อมกอดแขนของเธอเอาไว้มั่น

 " อะ อืม" เพราะยังมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ เธอจึงเผลอตอบรับออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ

 " ถ้างั้น ต่อไปน้องจะตามท่านพี่ไปทุกที่เลยนะค่ะ" ลิลลี่พูดเสียงสดใสอย่างอารมณ์ดี​ผิดกับอีกคน

อา...ทำไมเธอถึงรู้สึกสังหรณ์​ใจแปลกๆว่าความสงบสุขในชีวิตที่เธอโหยหากำลังจะพังทลายลงไปเพราะคนรอบข้างกันล่ะ




_______________ตัด

ชื่อของราฟในโลกก่อนก็ออกมาแล้ว ในโลกก่อนพ่อของโซระจะเป็นคนญี่ปุ่นส่วนคุณ​แม่เป็นคนเกาหลี แต่เพราะโซระเกิดและเติบโตที่ญี่ปุ่นซึ่งเป็นบ้านของพ่อ ดังนั้นโซระจึงใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่นและใช้นามสกุลของทางฝั่งพ่อ และโซระในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ท้องฟ้า แต่ดูเหมือท้องฟ้าจะไม่สดใสเอาซะเลย พระเจ้าเลยประทาน แสงสว่างมาให้กับท้องฟ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.425K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,314 ความคิดเห็น

  1. #1284 J-U-N (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 14:57
    ท่านพี่โรส
    ทำไมรู้สึกขนลุกกับคำเรียกนี้แทนนางเอกนะ55555
    #1,284
    0
  2. #1068 Tagamiya Kaoru (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 17:53

    ช่วยแก้ นะค่ะกับอนุญาติด้วยนะคะ เรื่องสนุกดีเราชอบ คำผิดเราไม่ว่าเพราะผิดกันได้ไว้แก้ทีหลังก็ได้ค่ะ
    #1,068
    1
  3. #942 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 19:37
    ช่วย​ครั้งนี้​ยัง​อีก​นาน
    #942
    0
  4. #913 FA_かなめ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 16:12
    นะค่ะ.... ไรท์คะ... วอนไรท์แก้ด้วยค่ะฮือ นะค่ะ ไม่มีในโลกนะคะไรท์
    #913
    0
  5. #867 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 23:14

    ที่นี้จะพบแต่ความวุ่นวายจนหายเบื่อเลยทีเดียว

    #867
    0
  6. #525 หรงอวี้ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:32
    นะค่ะ ไม่มีในโลกนะคะ!
    นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ! นะคะ!
    #525
    0
  7. #159 Arella (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:44
    ธงลิลลี่มาเต็มๆๆ

    555
    #159
    0
  8. #92 Thaksaina (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:39
    รออยู่นะ
    #92
    0
  9. #91 raabporn2016 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 19:23
    ปักธงท่านหญิงลินลี่เรียบร้อย ทำดีมากครับโฮสต์!! - ถ้าเป็นแนวระบบคงประมาณนี้หละนะ
    #91
    0
  10. #90 FANG_426 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 18:36

    รออยู่เด้ออออ
    #90
    0
  11. #89 Dar699699 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:31

    ปักธงไปอีก1เเล้วสินะ 55
    #89
    0
  12. #87 Panlalita (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 14:12

    รอค่าา
    #87
    0