†Night Hunt † : ล่าล้างรัตติกาล

ตอนที่ 3 : ราตรี II - เด็กฝึกงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 พ.ย. 51

ราตรี II

- เด็กฝึกงาน -

 

        ชำระ! กาแฟ..”

                ค่ะ!”

                ชำระเอกสารไปส่งที

                ค่ะ!”

                ชำระหิวแล้ว..”

                ปัดโธ่เว้ย! ฉันไม่ใช่ขี้ข้านายนะไอ้หัวดีบุก! และฉันก็ชื่อชาระไม่ใช่ชำระ!” ชาระตวาดแว้ดออกมาอย่างสิ้นแล้วความอดทน  เมื่อเด็กหนุ่มเอาแต่ชี้นิ้วสั่งเหมือนเธอเป็นทาส

                แม่ฉันให้ฉันเป็นผู้ดูแลเธอ  คำสั่งของฉันคือประกาศิต ริคกุยักคิ้วกวนๆขณะที่นั่งเอาเท้าพาดโต๊ะในห้องทำงานส่วนตัว

                ห้องทำงานอันกว้างขวางที่ทำเอาเด็กสาวถลึงตาแทบจะถลนออกจากเบ้าทันทีที่เห็น  เพราะนอกจากเป็นห้องทำงานแล้วยังเป็นห้องนอนอันหรูหรา  เมื่อเทียบกับรูดิฉันเก่าๆโทรมๆ  มีแมลงสาปและสัตว์หน้าขนยั้วเยี้ยไปหมดของเธอ  ที่นี่แบ่งชั้นวรรณะกันรึไงฟะ!!

                แต่ฉัน..มาฝึกงาน! ไม่ได้มาทำงานเป็นคนใช้! โดยเฉพาะกับนาย! ไอ้ลามก!” ชาระทุบโต๊ะเสียงดังและจ้องริคด้วยแววตาอาฆาต

                ไม่ได้เป็นคนใช้  แต่เป็นเบ๊ต่างหาก ริคกุส่งลูกยั่วกลับและโยนเอกสารให้ปลิวว่อนทั่วห้อง

                ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย! ฉันเพิ่งเก็บนะ!”

                เพิ่งเก็บ..ก็เก็บใหม่ได้ ริคกุแสยะยิ้มและดูจะสนุกไม่น้อย

                ริค..อย่าแกล้งเธอสิ เสียงนุ่มหูดังขึ้นจากด้านหลังทำให้ทั้งคู่หันไปมอง

                ชายหนุ่มผมสั้นสีทองสลวย  ใบหน้าเรียวมนได้รูป  ดวงตาสีแดงเลือดสุกสกาวในชุดเปิดอกสีดำสนิท  ที่เห็นจะเด่นที่สุดคงเป็นต่างหูที่เจาะไล่ลงมาตามแนว

                อย่าให้ท้ายน่าไบรอัน  ผมกำลังฝึกความอดทนยัยนี่อยู่ ริคกุทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้เหมือนเด็กๆ

                อดทน? ฉันจะหมดความอดทนก็เพราะนายนี่แหละ! แกล้งฉันตลอดเลย! จะเอายังไงกับฉันห๊า!!” ชาระแผดเสียงและชี้หน้าด่าทอริคกุที่นั่งผิวปากอย่างอารมณ์ดี

                ไม่เอาน่าริค  เธอเป็นเด็กใหม่นะ  ค่อยๆสอนงานเธอสิ ไบรอันเดินตรงเข้ามาที่ชาระและลูบหัวเธออย่างเอ็นดู ยินดีที่ได้รู้จัก  ฉันไบรอัน บาร์ตัน เขาว่าพลางส่งยิ้มให้

                ชาระ คุเรนจิค่ะ  ซิสเตอร์ฝึกงาน  ยินดีที่ได้รู้จัก  ฝากตัวด้วยนะคะ ชาระแนะนำตัวอย่างเขินๆพลางโค้งให้อย่างนอบน้อมทำให้ริคกุที่เห็นถึงกับถบทพรืดออกมา

                รู้จักแล้ว  เมื่อวาน..เธอก็แนะนำตัวต่อหน้าพวกเราไปแล้ว

                หา?

                ไบรอันชี้ที่หูตัวเองและยิ้มกว้าง  ชาระอ้าปากค้างแต่คำพูดถูกกลืนหายไปในลำคอ

                ค้างคาวที่เกาะอยู่บนไหล่ของเซลาฟนั่นแหละ  ฉันเอง ไบรอันติดจะขำกับท่าทางของเธอ  ยิ่งนึกถึงเหตุการณ์นั้นยิ่งทำให้เขาอยากจะหลุดขำออกมาดังๆ

                ถ้ารู้จักกันเมื่อวาน..ก็เห็น..ฮือไม่จริงจูบแรกบวกสองของฉัน..” ชาระหน้าเบี้ยวไปทันทีและเริ่มแบะปาก  เธออายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

                ไบรอัน  ผมจะให้ยัยอกแปบนี่ไปเอาของให้หน่อย ริคกุตัดบทเพราะขี้เกียจฟังเสียงโหยหวนกวนโสตประสาท ที่ไปรษณีย์  มีทั้งของผมกับของแม่

                ของ? คงไม่ใช่..” ไบรอันมุ่นหัวคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถอนหายใจออกมา

                ชัวร์..วัตถุดิบสำหรับล่าคืนนี้

                ฉันไปด้วย  เด็กสาวคนเดียวคงถือไม่ไหวหรอก..เซลาฟสั่งอะไรอีกล่ะ  ยัยนั่น..มักสั่งอะไรที่ไม่ธรรมดาทุกที

                ไม่รู้อาวุธสงครามมั้ง  เห็นร่ำๆว่าอยากได้บาซูก้าอยู่ ริคกุโบกมืออย่างไม่ใส่ใจและหันไปมองชาระ เอ้า..ใบรับของ เขาว่าพลางพับกระดาษเป็นรูปจรวดและร่อนไปโดนหัวชาระ

                ชาระรับมันมาแล้วแยกเขี้ยวใส่ก่อนหันสะบัดหัวเดินออกจากห้องไป

                ไบรอันหันมาส่งสายตาดุให้ริคกุเป็นการปรามกับกิริยามารยาทของเขา 

                ก็แค่หยอกเล่นน่ะฮะ  อย่าคิดอะไรมากไบรอัน ริคกุว่าด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ  ไบรอันถอนหายใจและส่ายหัวอีกครั้งก่อนจะเดินตามชาระไป

 

 

                ฆ่า..ฆ่า..ใช่! สักวันฉันจะต้องฆ่าไอ้หมอนี่ให้ได้ แง่ง! จะเอาหมุดเงินตอกไปที่หัวใจ ตามด้วยสาดน้ำมนต์ใส่ จากนั้นก็เผาศพมันแล้วเอาผงธุลีไปโรยไว้ที่ทางแยกรูปกางเขน ไม่ต้องผุดต้องเกิดมันแล้ว ไอ้หัวดีบุก!!

                คุ้นกับที่นี่บ้างรึยัง? คงไม่สินะ..เพิ่งวันเดียวเองนี่นา ไบรอันเอ่ยขึ้นยิ้มๆกับชาระที่ทำหน้าเคียดแค้นอยู่ ค่อยๆปรับตัวไปละกันนะ..ชาระ

                อ่า..ค่ะ ชาระหันมายิ้มหวานให้กับชายหนุ่ม  นี่เธอหลงไปกับใบหน้านักบุญนี้เสียแล้ว

                เกลียดริครึเปล่า?

                มากค่ะ!” ชาระรีบตอนทันควัน  น้ำเสียงของเธอเหี้ยมเกรียมอย่างชัดเจน

                หือ?..ขนาดนั้นเลยเหรอ? ไบรอันเลิกคิ้วสูงกับคำกล่าวและสีหน้าของเจ้าหล่อนที่เปลี่ยนได้ทันที

                สุดจะบรรยาย ชาระทำมือยุกยิกอย่างอาฆาต

                ใช่! เธอเกลียดเขาเป็นที่สุด  ทั้งเสเพล  หยาบคาบ  ไร้มารยาท..แต่ที่แย่ที่สุด- -กลับขโมยจูบแรกและต่อๆไปของเธอมาซะนี่!!

                ริคก็เป็นแบบนั้นแหละ  ถูกตามใจมาตลอด..ถ้าจะโทษก็ต้องโทษฉันคนแรกที่ไม่อบรมสั่งสอนเขาให้ดี ไบรอันทำสีหน้าเหมือนจะขอโทษกลายๆ

                เอ๋? ไม่หรอกค่ะ  คุณไบรอันออกจะใจดี  มีมารยาท..สุภาพขนาดนี้ ชาระพูดด้วยใบหน้าฝันๆของเด็กสาวแรกรุ่นก่อนจะเปลี่ยนอย่างฉับพลัน ส่วนอีตานั่นน่ะเหรอ..เลวร้ายชนิดที่ว่าต่อให้ราชาแวมไพร์ฟื้นกลับมา..ก็ยังไม่เลวร้ายเท่าเลย!!”

                หือ?..รู้ด้วยเหรอว่าราชาแวมไพร์ตายไปแล้ว..นี่มันข่าววงในเลยนะเนี่ย..” ไบรอันมองเด็กสาวด้วยประกายประหลาดใจ

                เคยมีคนพูดไว้ค่ะ..แต่..มันนานมากแล้ว  ฉันก็จำไม่ได้..แล้วทำไมถึงเป็นข่าววงในละคะ? ถ้าราชาแวมไพร์ตายก็มีแต่คนยินดีไม่ใช่เหรอ? ชาระถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

                เพราะว่า..ราชาแวมไพร์นั้นเป็น 1 ในขั้วอำนาจที่ยิ่งใหญ่ยังไงล่ะ..ถ้าขั้วอำนาจปีศาจอื่นๆรู้ล่ะก็..จะเกิดการแย่งชิงกันในอาณาจักรรัตติกาล  และเมื่อราชาแวมไพร์สิ้นบุญลงก็ต้องก่อเกิดหน่อรากใหม่เพื่อรักษาสมดุล..” ว่าถึงตรงนี้  ไบรอันก็นิ่งเงียบเหมือนใช้ความคิดกับอะไรบางอย่าง  ใบหน้าของเขาแลดูจริงๆจังและจัดว่าดูดีเอามากๆจนชาระเคลิ้มไปทันที

                เฮ้อคุณไบรอันนี่..ไม่ว่ามองมุมไหนก็ดูดี  ดูเท่ห์..มีแฟนยังน้า..ชอบผู้หญิงแบบไหน  รสนิยมยังไงชอบคนแบบนี้จัง

                ชาระทำหน้าฝันๆ  เมื่อนึกว่า..ถ้าเธอได้แต่งงานมีลูกกับเขาจะสุขขนาดไหนน้า

                ชาระ..ถึงแล้ว  เดินเลยไปไหนน่ะ ไบรอันตะโกนเรียกทำให้เจ้าหล่อนชะงักกึกแล้วรีบหันกลับมามอง ไปรษณีย์อยู่ทางนี้ตรงนั้นน่ะมันร้านโลงศพนะ

                หา?..” ชาระมุ่นหัวคิ้วก่อนจะหันมามองเบื้องหน้าซึ่งมีป้ายเขียนว่า รับต่อโลง  ครีเอทได้  สไตล์คุณ โห..สั่งได้ด้วย  น่าสั่งให้หมอนั่นซักใบ เจ้าหล่อนบ่นอุบอิบ

                มานี่ได้แล้ว ชายหนุ่มกวักมือเรียกเด็กสาวเหมือนเด็กๆซึ่งเธอแทบจะลอยไปหา

                เมื่อไบรอันเดินเข้าไปข้างใน  พนักงานก็รู้ได้ทันทีว่าเขามาที่นี่เพื่ออะไร

                ของที่สั่งอยู่นี่ครับหลวงพ่อไบรอัน พนักงานชายคนหนึ่งผายมือไปที่กองพัสดุที่เด่นหราอยุ่ตรงพื้น  ด้วยกล่องที่ใหญ่ยาวราวๆ 1 เมตรและกล่องเล็กน้อยอีก 5 คน

                เสาบ้านเหรอคะ? ชาระทำหน้าเหยเก  นี่ถ้าเธอมาคนเดียวจะแบกไปไงไหวเนี่ย..คิดแล้วก็ด่าทอคนสั่งอยู่ในใจก่อนอีตาบ้าริคกุ  ไอ้แดมพีลงี่เง่า

                เฮ้อสั่งมาจนได้สิน่า  เซธ..จะว่าไงนะ ไบรอันส่ายหัวอย่างนึกปลงอนิจจา  เขาแบกมันขึ้นบ่าแล้วหยิบบรรดากล่องเล็กๆอีก 3 กล่อง

                ถือไหวเหรอคะ? ชาระมีสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด

                ไม่เป็นไร  สบายมาก ไบรอันยิ้มน้อยๆให้ ที่เหลืออีก 2 คงไหวนะ

                อื้อ!” ชาระรับคำแล้วรีบกุลีกุจอหยิบมันขึ้นมาทันที

                หนัก!...แต่ต้องอดทนเราเป็นกุลสตรีที่ผู้ชายทุกคนใฝ่ฝัน..คุณไบรอัน! ฉันจะอดทนค่ะ!!

                งั้น..กลับกันเถอะ

 

 

                แฮ่กๆเหนื่อย  แต่ต้องทน..ซะที่ไหน..กล่องบ้าอะไรหนักชิบหาย!!

                เป็นอะไรรึเปล่า? ไบรอันถามอย่างเป็นห่วงกับท่าทีของเธอ

                ไม่เป็นไรค่ะ..ไม่ต้องเป็นห่วง  สบายมาก..สู้ตายค่ะ ชาระฉีกยิ้มกว้างส่งให้  ทั้งที่เธอก็แทบจะลากสังขารไม่ไหวแล้ว

                เดี๋ยวก็ถึงแล้ว  อดทนอีกนิดนะ ไบรอันพูดอย่างอ่อนโยน  สายตาที่ส่งให้นั้นเป็นเชิงปลอบโยน

                เดินอีกซักสิบโลยังไหวเลยค่ะ ชาระยิ้มกว้างอย่างเคลิบเคลิ้ม

                ตัดศูนย์ข้างหลังออก  เหลือโลเดียวได้ป่ะ  แต่เอาวะ!..เพื่อรักนี้..ฉันทำได้ทุกอย่าง!!

                ไบรอันหัวเราะกับท่าทางเก้ๆกังๆของเด็กสาวไม่น้อย  ซึ่งเจ้าหล่อนทำแก้มอูมอย่างติดจะงอนแต่ก็ไม่พูดอะไรต่อนอกจากเดินตามเขาไป

                ที่โบสถ์..เมื่อทั้งคู่กลับมาถึง..ริคที่ยืนรออยู่เดินตรงเข้าไปหาไบรอันอย่างไม่รอช้า

                อันนี้ของแม่สินะฮะ  เดี๋ยวผมเอาไปให้เอง ริคว่าพลางยื่นมือรอรับกล่องใบใหญ่

                ไม่ต้อง  เดี๋ยวพ่อเอาไปให้เอง ไบรอันส่ายหน้าเล็กน้อยและกระชับมันแน่นกว่าเดิมก่อนจะส่งอีก 3 กล่องให้กับเด็กหนุ่ม

                พ่อ? ชาระเลิกคิ้วสูงพลางมองสับไปมาระหว่างริคกุกับไบรอัน

                อะไรอีกล่ะยัยเบ๊อะ ริคกุทำหน้าหาเรื่องส่งให้ชาระอย่างชัดเจน

                ริค ไบรอันส่งสายตาปรามให้กับเด็กหนุ่มก่อนจะหันมาที่เด็กสาว ฉันลืมแนะนำตัวแบบฟูลคอร์สสินะ..ไบรอัน บาร์ตัน..หลวงพ่อที่นี่..และเป็น…” ว่าถึงตรงนี้  ไบรอันเหลือยสายตาไปมองริคเล็กน้อยแล้วพูดต่อ พ่อของริคกุ

                เพล้ง!..หัวใจแตกสลาย

                งั้น..คุณเซลาฟก็ ชาระเริ่มมีสีหน้าเหยเกขึ้นในบัดดล

                ภรรยาฉัน ไบรอันตอบยิ้มๆแต่ชาระยืนค้างไปเรียบร้อยแล้ว

                อกหักดังเพล้งหลงรักเค้าครั้งแรก..ก็แห้วซะแล้วเราเฮ้อ..บวชเป็นชีไปทั้งชาติน่ะดีแล้ว..ชาระ

                ยัยชำระ  จะถือไปเองหรือส่งให้ฉัน ริคกุพูดขึ้นทำลายความคิดอันดิ่งวูบของชาระ

                เจ้าหล่อนหันมาส่งสายตาค้อนขวับให้เหมือนกับบอกว่า  ขอเวลาให้เสียใจหน่อยไม่ได้รึไงยะ!!

                อะไร!?

                กล่องในมือเธอน่ะ  จะถือเองหรือให้ฉันถือไปให้ ริคกุชี้ที่อีก 2 กล่องที่เหลือ

                เป็นผู้ชายรึเปล่า  ก็มาถือไปสิ..” ชาระทำน้ำเสียงประชดประชัน  แววตาเชิดใส่เด็กหนุ่มอย่างเห็นได้ชัดเจน

                เปลี่ยนใจและ..เก็บด้วยละกัน ริคกุไหวไหล่ก่อนจะออกเดินไปโดยไม่คิดกลับมามองเธอแม้แต่น้อย

                ชาระ..” ไบรอันเอ่ยเรียก

                คะ..ขา ชาระหันมารับคำด้วยสีหน้าละเหี่ยใจ

                เอาไปเก็บที่คลังด้วยนะ เขายังคงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน 

                สำหรับไบรอัน  เขานั้นเอ็นดูชาระอยู่ลึกๆ  สงสารอยู่หน่อยๆเพราะเธอเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาต้องมาอยู่ในที่ไม่ธรรมดา  ทิ้งชีวิตปกติแทนที่จะได้เที่ยวเล่นเหมือนเด็กสาวทั่วไป

                ค่า…” ชาระออกเดินไปเสมือนร่างไร้วิญญาณที่โซซัดโซเซ

                ไบรอันตั้งท่าจะออกเดินแต่ก็นึกบางอย่างขึ้นได้  เขารีบหันกลับมาทางชาระพร้อมกับเอ่ยเรียกเธอ

                เดี๋ยวก่อน..”

                ไร้ผลเมื่อเจ้าหล่อนยังคงมุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างไร้การรับรู้สภาพรอบด้าน  ปากก็บ่นพึมพำเบาๆว่า บวชชีๆ

               

 

                ก๊อกๆๆๆ

                ไม่ใช่โลง  ไม่ต้องเคาะ

                เสียงหวานจากหญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างกวนบาทา  ประตูห้องถูกเปิดออกเผยให้เห็นอาคันตุกะผู้มาเยือนซึ่งยังคงมีกล่องยาวๆพาดอยู่บนไหล่

                ไอ้ที่มีอยู่มันยังทำบ้านเมืองเสียหายไม่พอใช่มั้ย? ไบรอันเอ่ยด้วยเสียงเหนื่อยใจก่อนจะวางกล่องยาวลงที่พื้น

                พูดยังกับฉันเป็นผู้ก่อการร้ายอย่างนั้นแหละ เซลาฟที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโต๊ะเอ่ยขึ้น  แต่แววตานั้นจดจ่อกับเอกสารปึกหนาในมือ

                ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง ไบรอันส่ายหัวเล็กน้อยแล้วมาหยุดยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าหล่อน

                เอามาให้แล้วก็ออกไปดิ  มีอะไรจะพูดต่อรึไง? เซลาฟเหลือบสายตามามองชายหนุ่มเล็กน้อย  เธอรู้สึกว่าเขามีบางอย่างต้องการจะพูดกับเธอ

                เรื่องของเด็กชาระนั่นน่ะ

                คำกล่าวจากชายหนุ่มเรียกสายตาของเธอได้ชะงัดกว่าเดิม  เธอมองจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งเหมือนกับพิจารณาอะไรบางอย่างก่อนจะเอ่ยต่อ

                สนใจ..เหรอ?

                สงสารสิไม่ว่า ไบรอันยืนกอดอกถอนหายใจยาว เจ้าริคก็แกล้งซะเหลือเกิน  นี่ยังไม่รวมเจ้าพวกนั้น เขาเริ่มส่ายหัวเมื่อนึกถึงบรรดาสมาชิกในโบสถ์ที่ชาระยังไม่ได้ประสบพบเจอ

                ถ้าจะว่าก็ไปว่าเจ้าริคมันโน่น  มันคนรับมา..ไม่ใช่ฉัน เซลาฟภายมือออกข้างลำตัวอย่างไร้ความรับผิดชอบ

                ถึงริครับมา  แต่ถ้าเธอไม่คำเดียว  ริคก็ทำอะไรไม่ได้  เธอมีอำนาจสูงสุดในนี้ ไบรอันมองสาวเจ้าอย่างขอคำตอบ อะไรทำให้เธอรับเจ้าหล่อนเข้ามา?หรือว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาของเค้า..?

                คำกล่าวของไบรอันทำให้เซลาฟวางปึกเอกสารลงทันที  นัยน์ตาสีฟ้าเขียวหรี่ลงอย่างไว้เชิง  กลีบปากบางเม้มแน่นก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ได้ไตร่ตรองแล้ว

                คงงั้น..เด็กนั่น..เหมือนกับเธอไม่มีผิด..ทั้งใบหน้า  สีผม..ยกเว้นก็เพียงแต่..”

                ดวงตา..กับนิสัย ไบรอันเสริม

                เหมือนได้เห็นเจ้าหล่อนอีกครั้ง..แม้มันจะ..ไม่มีทางก็ตาม ว่าถึงตรงนี้..สีหน้าของเซลาฟติดจะเลื่อนลอยเหมือนปล่อยตัวเองให้ไหลไปตามห้วงความคิด

                ไบรอันไม่พูดอะไรต่อ  เขาปล่อยให้เธอระลึกถึงวันเก่าๆตามใจต้องการ  ทำได้เพียงแค่ยืนมองและเป็นห่วงอยู่ลึกๆ

                “…ไม่คิดมั่งเหรอไบรอัน? การที่ได้พบกับเด็กคนนี้  มันอาจจะมีความหมายอะไรแฝงอยู่ก็ได้  ฉันคิดแบบนั้น..” เซลาฟหันไปจ้องมองชายหนุ่มเหมือนจะขอความเห็นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ ซะที่ไหนเล่ากำลังอยากได้เด็กรับใช้พอดีประจวบเหมาะกับที่เด็กนั่นเข้ามา หึ..หึ..เบาแรงขึ้นเยอะเลย

                ชายหนุ่มแทบอยากจะทวงความรู้สึกเมื่อครู่กลับมาในบัดดล  นี่เขาหลงเป็นห่วงเธอเพื่ออะไรเนี่ย? บ้าชะมัด!!

                ว่าแต่..เห็นว่าออกไปรับของกับเด็กนั่นมานี่  แล้วเธอไปไหนซะแล้วล่ะ?เซลาฟเปลี่ยนท่าทีกลับมาเป็นจริงจังอย่างรวดเร็วและหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านต่อ

                ฉันให้เอาไปเก็บที่คลัง  แต่ว่ายังไม่ได้บอกเลยว่าคลังอยู่ที่ไหน ไบรอันเกาที่แก้มตัวเองอย่างกระดาก  เมื่อเขาไม่ได้บอกกับเจ้าหล่อนว่าห้องการคลังอยู่ที่ไหน

                ให้เด็กนั่นเอาไปเก็บที่คลัง? โธ่ไบรอัน..คุณก็รู้ว่าฉันไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่ไม่ใช่หน่วยปฏิบัติงานเข้าไปในยุ่มย่ามที่นั่น  ใช้ริคมันก็ได้หรือไม่คุณก็เอาไปเก็บเอง เซลาฟพูดด้วยเสียงที่บ่งบอกว่าไม่พอใจอย่างเด่นชัด  เพราะคลังนั้นเป็นสถานที่สำคัญสำหรับบุคลากร

                ริคโบ้ยงานให้เธอน่ะ

                เจ้าลูกคนนี้นี่  นิสัยมันเหมือนใครฟะเนี่ย เซลาฟบ่นอุบอิบ  เธอไม่เคยแก้นิสัยเสียๆของริคได้ซะที

                เหมือนเธอไง ไบรอันพูดไปขำไป  เมื่อแม่ลูกถอดพิมพ์เดียวกันออกมาแบบนี้

                ขอให้หาไม่เจอเถอะ

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #6 SaiiZunG (@saii19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2551 / 20:55
    อัพอีกนะคะ


    หนุกๆๆๆๆ ^^
    #6
    0