Biohazard2 : RE - Evolution

ตอนที่ 30 : Short Diary

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

ถึง นังมีนและนังกุ๊ก เพื่อนตัวดีทั้งสอง

 

               ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้พวกแกจะเป็นยังไงบ้าง แต่คิดว่าคงสบายดี ก็แน่ล่ะ พวกแกมีทั้งพี่ลีพี่คริสอยู่ด้วย เค้าคงไม่ยอมให้พวกแกเป็นอะไรง่ายๆหรอก

               ช่วงนี้ฉันโคตรเบื่อเลยว่ะ เพราะไม่มีอะไรให้ทำ นอกจากงานบ้าน งานพาร์ทไทม์ ดูทีวี แกล้งพี่คาร์ลอส วนเวียนกันไปแบบเดิมๆ อ้อ! ฉันคอยอัพเดทโปรแกรมเจ้าคาร์ให้ทันสมัยพร้อมใช้งานอยู่เสมอ จะว่าไปแล้วนะ...ฉันก็คิดถึง Dr.D เหลือเกิน หากมีโอกาสคงจะแวะไปหาอีกสักครั้งเพื่อขอคำแนะนำเพิ่มเติม ส่วน Dr.กช ที่เราเคยช่วยไว้ ดูเหมือนเค้ากำลังพยายามคิดค้นแอนตี้ไวรัสชนิดพลังทำลายล้างสูงอะไรเนี่ยแหละ เห็นว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับพวกเราด้วยนะ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจจะถามอะไรหรอก ก็รายนั้นดูบ๊องๆนี่นา

               ร้านของพี่คาร์ลอสตอนนี้สร้างขึ้นมาใหม่เรียบร้อยแล้วนะ จะว่าไปก็เพราะโดนแกทำลายนี่นะนังมีน แกควรจะออกค่าซ่อมด้วยซ้ำ! แต่เอาเหอะ ตอนนั้นมันเหตุสุดวิสัยนี่หว่า ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ไปที่คลับโดยไร้พี่คาร์ลอส พี่เขาบอกว่าฉันเป็นยัยจอมก่อเรื่อง ฉันว่าช่วงนี้ฉันเรียบร้อยแล้วนะ จะว่าไปนะ! ก่อนหน้านี้ก็เกือบทะเลาะกันหนักเลยฟ่ะ ก็ไอ้ฉันดันเก็บอัลบั้มบรรดาแฟนเก่าไว้ อุตส่าห์แอบเอาไปทิ้งพี่คาร์ลอสยังไปตามเก็บกลับมา เกือบได้เป็นดาวรุ่งพุ่งสู่เมรุซะละ

               รีบๆทำภารกิจให้เสร็จแล้วกลับมาซะที ขาดลูกคู่แล้วมันเหมือนเกรียนไม่เสร็จ หรือไม่ฉันอาจจะลองหาลูกคู่ใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมก็ได้

               ฉันหวังว่าในเร็วๆนี้ฉันอาจจะได้ทำภารกิจแบบพวกแกบ้าง ก็แหม...อยู่เฉยๆมันน่าเบื่อนี่นา

               ปอลิง.ฉันคิดถึงพวกแกนะ

               ปอลิงสอง.เดี๋ยวนี้พี่คาร์ลอสแทบจะรับมือกับฉันได้หมดละ ฉันคงต้องคิดมุกใหม่ๆบ้างแล้วสิ

               ไอซ์ตรวจทานไดอารี่ในมือถือก่อนจะกดเซฟ เธอมักจะบันทึกเหตุการณ์แบบรวมๆไว้ เผื่อวันใดที่เพื่อนๆกลับมาจะได้ให้ทั้งคู่อ่านโดยไม่ต้องมาเสียเวลาเล่าเรื่อง

               “ที่ว่าคิดมุกใหม่ๆเนี่ยคืออะไรเหรอ” เสียงทุ่มนุ้มเอ่ยขึ้น ทำเอาไอซ์สะดุ้งโหยงหันไปมองด้วยใบหน้าแหย “ขอพี่อ่านไดอารี่เธอบ้างสิ” ชายหนุ่มยืนเท้าแขนกับขอบพนักโซฟาข้างหลังเธอ

               “มันไม่มีอะไรน่าสนใจหรอกพี่ เป็นเรื่องที่พี่รู้แล้วทั้งนั้น” ไอซ์พับหน้าจอมือถือและรีบเก็บมันลงกระเป๋ากางเกงเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “หิวแล้ว ออกไปหาไรกินกันนะ” เปลี่ยนเรื่องในทันที

               “งั้นพี่ขอดูมือถือหน่อย จะได้ตัดสินใจได้ถูกว่าควรพาเธอไปหาอะไรกินหรือเปล่า” คำกล่าวของเขาทำเอาเธอหน้าย่นเหมือนจะร้องไห้ ชายหนุ่มกลั้นยิ้มและขยี้หัวเธอเช่นเคย “ล้อเล่นน่ะ อยากกินอะไรล่ะ”

               “อาหารญี่ปุ่น อยากกินซูชิ”

               “โอเค งั้นก็ไปเตรียมตัวได้แล้ว”

               จบคำพูด คาร์ลอสก็หอมแก้มขวาเธอฟอดใหญ่ เขาชอบที่จะได้เห็นปฏิกิริยาเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูกของเธอเวลาโดนเขาแกล้ง มันทั้งดูน่าหมั่นเขี้ยวและน่าขันในเวลาเดียวกัน

               “พี่ไปรอที่รถนะ”

 

......................................








**สำหรับพื้นที่ในภาคสอง เราอาจจะไว้ลงอะไรสั้นๆที่อาจจะเกี่ยว(หรือไม่เกี่ยว)กับเนื้อหาหลักบ้างนะคะ ถือว่าเป็นตอนสั้นๆสบายๆละกันเนอะ เนื่องด้วยเนื้อหาภาค 3 อาจจะมีช่วงแลดูเครียดๆ(เหรอ) อันนี้เลยไว้ละเลงเอาฮาละกาน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

120 ความคิดเห็น