Biohazard2 : RE - Evolution

ตอนที่ 13 : Episode 13 - ค่ำคืนแสนระทึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ม.ค. 52

Episode  13

- ค่ำคืนแสนระทึก -

 

          มีอะไรให้ช่วยครับ? เสียงตำรวจหนุ่มเอ่ยถามพลางมองจ้องเด็กสาวเบื้องหน้าอย่างงงๆ

                คริส  เรดฟิลด์ กุ๊กพูดเสียงต่ำ

                คริสอยู่ที่ห้อง  เดี๋ยวผมจะพาไปหา..ว่าแต่..เป็นอะไรกับคริสเหรอ?

                แฟน กุ๊กตอบสั้นๆแต่ทำเอาคนที่ได้ยินเกือบสะดุดล้ม

                เอ่อ..อายุเท่าไหร่?

                ช่างมันเถอะ  นำไปได้แล้ว

                ตำรวจหนุ่มเกาหัวแกรกๆและออกเดินนำไป  กุ๊กกวาดสายตาไปมองรอบๆเพราะดวงตาหลายคู่จับจ้องมองเธออยู่

                คอยดูนะพี่คริส  กุ๊กจะกระชากคอถามเค้นให้พี่พูดให้ได้! จู่ๆมันเรื่องอะไรบอกให้เราห่างกันซักพัก

                ถึงแล้วครับคุณ..เอ่อหนู..”

                กุ๊กดูจะไม่สนใจ  เธอเปิดประตูผลักเข้าไปอย่างแรงด้วยท่าทางเอาเรื่อง

                ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องผงะกับเสียงดังที่เกิดก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามอง  เขาเบิกนัยน์ตาโพล่งอย่างตกใจกับอาคันตุกะผู้มาเยือน

                พี่คริส! หนูมีเรื่องจะคุยด้วย!” กุ๊กตะเบ็งเสียงลั่น

                กุ๊ก! มาทำอะไรที่นี่!” คริสลุกพรวดและเดินเข้าไปหากุ๊ก

                ทำไมอยู่ๆถึงได้บอกแบบนั้น! ทำไม! ถึงได้บอกให้เราห่างกันซักพัก!”

                หนู..เดี๋ยวนะ  ใจเย็นๆ..”

                ไม่เย็นแล้ว! เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง!” กุ๊กสะบัดมือคริสที่เอื้อมมือจับ พี่คริสเกลียดหนูใช่มั้ย! พี่คริสมีคนใหม่ใช่มั้ย!”

                มันไม่ใช่แบบนั้น..และ ว่าถึงตรงนี้  คริสเปรยสายตาไปมองรอบๆอย่างเลิ่กลั่ก เราไปคุยที่อื่นเถอะ สิ้นคำ  คริสก็ดึงมือกุ๊กให้ตามเขาออกไป

 

                มีน..เมิงดูเด่ะ  นางเอกหน้าเหมือนศพเลยว่ะ ไอซ์ว่าพลางหยิบป๊อบคอร์นโยนเข้าปาก

                ก็ศพอ่ะดิ  นางเอกแมร่งคนทางซ้าย

                อ้าว..กรูเห็นหน้าขาวๆนึกว่านางเอก..ใส่ชุดสวยด้วยนะนั่น

                ปึง!!

                ประตูบ้านถูกถีบออกอย่างแรง

                แว้ก!!” มีนแว้กออกมาอย่างตกใจพลางเข้าสวมกอดไอซ์จนป๊อบคอร์นหกใส่ไอซ์ทั้งถาด(มันกินเป็นถาด)

                อีมีน..กรูอยากแด๊กไม่ได้อยากอาบ ไอซ์เค้นเสียงพูดรอดไรฟัน

                กุ๊ก..เป็นไรไปอีกล่ะนั่น? คาร์ลอสที่นั่งอยู่ด้วยเลิกคิ้วถาม  เมื่อเห็นเด็กสาวเดินร้องไห้โฮเข้ามาในห้อง

                ไอซ์และมีนวิ่งเข้าไปดูเธอทันทีด้วยความเป็นห่วง

                ไอ้กุ๊กเป็นไรวะ!” ไอซ์จับที่ไหล่ของเพื่อนสาว

                มาคนเดียวเหรอ? ไหนเมิงบอกจะไปคุยกับพี่คริสอ่ะ มีนชะเง้อคอมองหาคริส

                เท่านั้น..กุ๊กก็โฮเสียงดังกว่าเดิม  เธอเอื้อมมือไปคว้าคอเพื่อนสาวทั้ง 2 เข้ามากอด

                ฮือ..พี่คริส..พี่คริสทิ้งกรู..”

                เหอ? เฮ้ย! เดี๋ยวนะ! ใจเย็นๆกุ๊ก  เกิดอะไรขึ้นวะ? มีนมีสีหน้างุนงงและหันไปหาไอซ์

                โอเค..เค้าทิ้งเมิง…” ไอซ์สรุปสั้นๆ

                เฮ้ย! เดี๋ยว! กุ๊กแมร่งยังไม่ได้พูดผ่าอะไรเลย  ฟังมันพูดก่อน!”

                ขี้เกียจฟังลูกซองกรูอยู่ไหนวะ? ไอซ์โคลงหัวและจะผละไปแต่มีนจับไว้ก่อน

                ใจเย็นๆ  เมิงรู้เรื่องหมดแล้วรึไง? ฟังไอ้กุ๊กมันก่อนดิ  ว่ามาดิกุ๊กก่อนที่ไอ้ไอซ์มัน..จะไปทำอาชญากรรม

                พี่คริส..คะ..เค้าบอกว่า  เราไม่สมควร..จะคบกันเราไม่ควรอยู่ด้วยกัน..เค้าอาจจะย้ายออก..ก็หมาย..ความว่า..คะ..เค้า..จะขอเลิกกับกรูใช่มั้ย!” กุ๊กสะอื้นเสียงดัง

                ไม่ใช่มั้ง..แล้วเค้าบอกอะไรเมิงนอกเหนือจากนั้นรึเปล่า? เมิงฟังจบเปล่าเนี่ย? มีนจับไหล่เธอและเงยหน้ามองอย่างเป็นห่วง

                กรูก็ไม่รู้..แต่กรูวิ่งมาก่อนกรูทนฟังไม่ได้ กุ๊กบอกและสูดลมหายใจลึกๆ

                มีนฝากกุ๊กแป๊บ

                เฮ้ย..แล้วเมิงจะไปไหนน่ะ? มีนเลิกคิ้วถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจ

                ไอซ์แสยะยิ้มและเดินตรงรี่ไปที่ประตูก่อนจะชักเดสเซิร์ทออกมาจ่อเล็งพอดีกับที่คริสเดินเข้ามา

                สวัสดีพี่ชาย ไอซ์ไหวไหล่

                หลบไป คริสดันปืนออกไปด้านข้างและเดินไปหากุ๊กแต่ไอซ์หมุนตัวกลับไปเล็งอีกครั้ง

                หยุดดีกว่ามั้ง  กุ๊กมันกำลังแซดอยู่ ไอซ์เอ่ยเสียงราบเรียบ

                กุ๊ก..หนูยังฟังไม่จบ คริสดึงกุ๊กออกมาจากมีนที่ยอมผละแต่โดยดี

                แล้วพี่จะบอกเลิกหนูใช่มั้ย!? หนูไม่ฟังๆ!” กุ๊กเอามือปิดหูและส่ายหน้าพัลวัน

                ไม่ใช่..ฟังให้จบก่อนสิ

กุ๊กไม่ฟัง กุ๊กพูดเสียงอ่อยแต่เอามือออกจากหูเรียบร้อยแล้ว

กุ๊ก..พี่กับหนูอายุห่างกันตั้ง 15 ปี..หนูยังมีอนาคต  ไม่ควรมาจมปลักกับพี่  แล้วอีกอย่างที่แยกกันอยู่คือ..เราเป็นแค่แฟนกัน  ไม่ควรนอนร่วมห้อง..พี่เป็นผู้ชาย..แน่นอน..พี่ไม่ใช่คนดีและไม่ใช่สุภาพบุรุษ  พี่มีความอดทนจำกัดนะ คริสพูดเสียงเข้มและจริงจัง

พี่หมายความว่าไง? กุ๊กมองคริสด้วยแววต้าอ้อนๆ

พี่กลัวจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่

คำกล่าวที่ทำเอาอีก 3 คนที่เหลือถึงบางอ้อทันที  ไอซ์ถบทพรืด  มีนยืนเหวอ  ส่วนคาร์ลอสอมยิ้มอย่างนึกขำ

แล้วยังไง?

กุ๊กไม่เข้าใจพี่เหรอ? กุ๊กยังเด็กนะ..ยังมีตัวเลือกอีกมาก  พี่ไม่อยากจะตัดอนาคตหนู

หนูไม่มีตัวเลือก  หนูไม่ใช่เด็ก  หนูรู้ดีว่าหนูกำลังทำอะไรอยู่  หนูรักพี่จริงๆนะ  แล้วหนูก็ไม่เปลี่ยนใจด้วย!” กุ๊กกำแขนเสื้อคริสไว้แน่น

คริสสูดลมหายใจแรงก่อนจะดึงกุ๊กเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม(เหมือนมันมีกันแค่ 2 คน)

ไอซ์เลิกปืนขึ้นและเบือนหน้าไปทางอื่น  ส่วนมีนเอามือกุมขมับและส่ายหัวอย่างนึกปลง  คาร์ลอสเอนตัวลงนอนพลางดูหนังต่อ

ไม่ขอแต่งงานด้วยเลยล่ะ ไอซ์โพล่งขึ้นลอยๆ

ตามสบายเลยพี่ท่าน  พวกเรามันก็แค่..สสารที่ไร้ตัวตน มีนเสริม

ถ้าจะไม่กลับบ้านก็บอกนะ ไอซ์ส่งลูกยั่วกวนๆสุดท้าย

กุ๊ก..ไปข้างนอก..กับพี่มั้ย? คริสถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเชิดคางกุ๊กขึ้นมา

ค่ะ..” กุ๊กหน้าแดงอย่างเขินอาย

เมิงเอากันดิบๆอย่างนี้เลยเหรอ? ไอซ์เอาปืนเกาหัวแกรกๆและมีสีหน้าปั้นยาก

กรูจะอิจฉาหรือว่ากรูจะหมั่นไส้ดีเนี่ย มีนว่าพลางเดินไปนั่งกับคาร์ลอส

คริสส่งยิ้มให้กุ๊กและจูงมือเธอออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

ได้กันแหง มีนเปรยขำๆ

คงเช้าพรุ่งนี้..เฮ้อเพื่อนกรูเป็นหญ้าอ่อนให้เค้าแด๊กซะและ  กรูหามั่งดีมั้ยเนี่ยอีมีน? ไอซ์หันไปขอความเห็นจากมีน

ขอร้องไอซ์  กรูขอ..”

กรูให้

กรูยังพูดไม่จบ  กรูขอว่า..เมิงอย่าเริ่มผ่าอะไรอีกเลย..กรูจะดูหนัง มีนส่งสายตาดุให้ไอซ์ที่เดินเข้ามาหา

โอเค..กรูหาแฟนได้แล้วจะบอกเมิงละกัน

คาร์ลอสช้อนสายตาขึ้นมองเจ้าตัวดีที่โคลงหัวไปมาอย่างกวนๆแต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา

 

โรงแรมหรูระดับ 5 ดาว  ห้องรอยัลสวีท  กลิ่นหอมอ่อนๆที่โชยเตะจมูกแต่มันก็ดูจะไม่ทำให้เด็กสาวตื่นเต้นมากไปกว่าบุรุษเบื้องหน้าที่คร่อมร่างของเธอไว้

โอเคนะกุ๊ก? คริสเลิกคิ้วถาม

ค่ะ..” กุ๊กพยักหน้ารับอย่างเขินอาย

คริสก้มลงไปจูบที่หน้าผากเบาๆก่อนจะไล่ระดับลงไปจนถึงริมฝีปากระเรื่อของเด็กสาว  มือใหญ่ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อออกเผยให้เห็นผิวขาวเนียน  ปลายลิ้นเลียไล่ไปตามลำคอ  ชั้นในถูกปลดออกอย่างยากลำบาก

ชายหนุ่มผละออกและถอดชุดตำรวจของตัวเองโยนลงข้างเตียง  กล้ามเนื้อล่ำเป็นมัดๆ  ผิวกายกร้านโลกของเขา  สีหน้าที่บ่งบอกว่าใคร่กระหายในตัวคนตรงหน้า

เด็กสาวหลับตาปี๋และยกแขนขึ้นมาป้องปิดที่หน้าอก  เนื้อตัวที่สั่นเทาจนเขารู้สึกได้ว่าเธอกำลังหวาดกลัว

กุ๊ก..” คริสเอ่ยเสียงแหบพร่าก่อนจะก้มลงไปใกล้ๆแล้วหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาคลุมตัวเธอไว้ นอนซะ เขาว่าพลางผละออกจากเธอ

หา? กุ๊กลืมตาโพล่งจ้องมอง

คริสเดินตรงไปที่ระเบียงห้องและหยิบบุหรี่กับไฟแช็คในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดสูบ

พะ..พี่คริส  ทำไม..” กุ๊กเอ่ยถาม

ก็หนูกลัวพี่  ตัวสั่นเชียว

สั่น..แต่ก็สั่นสู้นะพี่ กุ๊กบอกติดตลก

พักผ่อนเถอะ  เป็นเด็กเป็นเล็กนอนกลางวันซะบ้างก็ดี คริสพูดขึ้นอย่างใจเย็นขณะที่มองวิวเบื้องหน้า

กุ๊กลุกขึ้นยืนและเดินตรงเข้าไปหาคริสก่อนจะโผเข้ากอดที่ด้านหลัง  เมื่อ..เนื้อแนบเนื้อ  ไร้ซึ่งสิ่งขวางกั้น

พี่คริส..หนูไม่ได้กลัวที่จะเป็นของพี่นะ

กุ๊ก..ไปนอน..” คริสพยายามข่มอารมณ์

พี่ก็ไปด้วยสิ

เดี๋ยวไป  หนูไปก่อนเถอะ คริสเริ่มกัดฟัน

เดี๋ยวนี้ไปเถอะนะ..หนูอยากให้พี่สัมผัสนะ กุ๊กว่าด้วยน้ำเสียงอ้อนๆและกอดเขาไว้แน่น

คริสถอนลมหายใจอย่างหมดความอดทน  เขาหันมากระชากเธอเข้ามาจูบอย่างรุนแรง

ถึงบอกให้พี่หยุดก็ไม่ได้แล้วนะ!”

 

1 ทุ่ม  ตั้งแต่ช่วงเช้าผ่านไป  ไม่กลับชัวร์เพื่อนกรู

มีน..เมิงคิดว่าไง? ไอซ์นั่งจ้องมองนาฟฬิกาและหันมามองเพื่อนข้างตัว

ได้กันแหง  กรูยืนยันคำเดิม มีนนั่งเล่นผมตัวเองและโพล่งขึ้นลอยๆ

งั้นก็..ไม่กลับ  เหลือแค่

กรู..เมิง  ซาตานอีก 2 ตัว มีนแสยะยิ้ม เอาไงดีวะเพื่อนไอซ์?

ซาตานอีก 1 ยังไม่กลับ  กรูเมิง..เป็นต่อ ไอซ์ว่าพลางเหลือบไปมองคาร์ลอสที่นั่งเช็ดปืนอยู่

แอ๊ด..

กลับมาแล้ว เสียงนิ่งๆเนิบๆอันคุ้นเคยดังขึ้นทำเอามีนผงะ

“2 ต่อ 2..เอาไงวะ? ไอซ์หันไปถามมีนอีกครั้ง

เอางี้..กรูไปและ..กรูง่วง มีนวิ่งพรืดขึ้นห้องไปทันที

เฮ้ย! รอเพื่อนไอซ์ด้วย!” ไอซ์โบกมือหย็อยๆ พี่ลีออน! ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ  หาอะไรแด๊กเองนะ!” สิ้นคำ  ไอซ์ก็วิ่งตามมีนอย่างไม่คิดชีวิต

คาร์ลอส  ฉันได้ยินมาว่ากุ๊กไปหาคริสเหรอ? ลีออนเปรยถามและนั่งลงตรงข้ามกับชายหนุ่ม

มันมากกว่านั้นอีก..กลับมาต่อกันที่บ้านและออกไป  ยังไม่กลับเลยเนี่ย คาร์ลอสยิ้มพรายและอดที่จะขำไม่ได้

ตบะแตกไปหนึ่ง ลีออนพูดขำๆ

เหลือแค่พวกเรา คาร์ลอสยิ้มเผละ

แค่นาย…” ลีออนบอก

หมายความว่าไง? คาร์ลอสเลิกคิ้วสูงอย่างสงสัย?

ฉันไม่จำเป็นต้องอดทน  อยากทำอะไรก็ทำ..ส่วนนาย..เหมือนเจ้าหล่อนไม่เล่นด้วย ลีออนพูดไพล่ไปถึง 2 เด็กสาวที่อยู่ข้างบนซึ่งพวกเขาไม่รู้เลยว่า  พวกหล่อนหูดีกว่าคนปกติธรรมดาหลายเท่า

ก็คงงั้น..เหมือนกำลังหลบหน้าซะด้วยซ้ำไป คาร์ลอสยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เอาแต่พูดถึงคนอื่น

ฉันคุยกับด็อกเตอร์กชเรื่องไวรัส  เค้าแปลกใจเรื่องทั้ง 3 คนที่ไม่มีผลกระทบอะไรนอกจากทำให้มีความสามารถพิเศษ ลีออนเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็ว

ถ้ามันเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ  ส่วนฉัน..เท่าที่รู้  พวกนั้นยังไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร  ไม่มีใครมาป้วนเปี้ยนแถวนี้

เราจะวางใจ..ได้อย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ?

ก็รีบๆเผด็จศึกซะเซ่! จะได้ไม่ต้องมีห่วง คาร์ลอสเปลี่ยนเรื่องพูดฉับไวและยิ้มกรุ้มกริ่ม

บอกตัวเองเถอะ  โดนคริสแซงไปแล้วนี่ ลีออนย้อนกลับและยิ้มบางที่มุมปาก

ครือกันละฟะ..”

 

ไอ้พี่บ้า! ได้ยินนะเฟ้ย!” มีนกัดฟันกรอดกับทุกคำพูดของคาร์ลอส

อ้าว..เมิงยังไม่เสร็จพี่เค้าอีกเหรอ? ไอซ์ถามหน้าตาย

ผัวะ!

เดี๋ยวกรูถีบ

แต่เมิงถีบแล้ว ไอซ์เอามือยันเท้าของมีนไว้ ว่าแต่..อาณาเขตล่างอันตราย  เมิงจะลงไปป่ะ?

ไม่มีทาง..” มีนตอบเสียงเข้มและเชิดหน้าพลางชักเท้ากลับ ใครจะลงไปให้โดนเชือด  เมิงไม่ได้ยินเหรอ? เค้าบอกว่าอยากทำก็ทำ!”

หูกรูไม่หนวก  ดีใจด้วยนะ ไอซ์ตบมือและส่งยิ้มให้

ผัวะ!

เดี๋ยวกรูชกหงายเงิบ!”

เมิงชกแล้ว อีกครั้งที่ไอซ์รับไว้ได้ทัน เมิงคิดว่าเค้าจะสะเดาะกุญแจเข้ามามั้ย?

กรูไม่รู้ มีนว่าพลางทิ้งตัวลงนอน แต่ถ้าแมร่งเข้ามานะ..แม่เป่ากระจาย เจ้าหล่อนชักKiller 7 ออกมาควง

มีน…”

อะไร..เมิงเรียกกรูน้ำเสียงนี้ทีไร  กรูได้เสียวทุกทีเลย

กรูหิวน้ำอ่ะ..ทำไงดี?

กรูทำเฉย..ส่วนเมิง  ลงไปเอาดิ มีนพยักเพยิดหน้าไปทางข้างล่างและนอนหันหลังให้

กรู? คนเดียวลุ่นๆ? ไอซ์ชี้มาที่ตัวเองและกลืนน้ำลายเอื๊อก กรูรอให้ดึกก่อนละกัน

 

22.00 pm…

“4 ทุ่ม  โอเค..หลับหมดแล้วมั้ง  ไอ้ตัวข้างๆกรูก็สลบไปและ ไอซ์จ้องมองมีนที่นอนแผ่ในชุดสายเดี่ยวฟูฟ่องสีชมพูและเกาพุงอยู่อย่างนึกอนาถ ไปหาไรกินดีกว่า

ไอซ์ลุกขึ้นและกระโดดลงจากเตียง  เธอเดินดุ่ยๆออกจากห้องลงไปข้างล่างทั้งที่อยู่ในชุดนอนหมีสีฟ้ามีหู

เด็กสาวผงะไปทันทีเมื่อเห็น 2 ชายหนุ่มนั่งซดเบียร์อยู่ที่โซฟาทำเอาเธอยืนเหวอมองแล้วค่อยๆย่องผ่านพวกเขาไป

ยังไม่นอนอีกเหรอ? ลีออนโพล่งขึ้นโดยไม่หันมามองแม้แต่น้อย

เอ่อ..หิวค่ะ  มาหาเครื่องดื่มและอะไรกิน..เล็กน้อย ไอซ์ยิ้มกว้างส่งให้

มีนหลับยัง?

นอนเกาพุงหลับไปแล้ว  ลองขึ้นไปดูดิ ไอซ์ตอบน้ำเสียงราบเรียบ

เกาพุง?..หึ ลีออนหลุดขำออกมาทำให้ไอซ์มองอย่างสงสัย

ขำอะไรอ่ะพี่?

เคยเห็นแล้ว ลีออนตอบสั้นๆ  ทั้งเขาและคาร์ลอสนั่งหัวเราะอย่างถูกใจอะไรบางอย่าง

ตอนไหนเหรอ? ไอซ์มองทั้ง 2 คนสับไปมา

ถามคาร์ลอสสิ ลีออนว่าพลางยกเบียร์ขึ้นมากระดก

อยากรู้ก็มานั่งนี่สิ คาร์ลอสกวักมือเรียก  ไอซ์เดินเด๊าะแด๊ะๆเข้าไปนั่งลงข้างๆเขาและเงยหน้าขึ้นมองอย่างขอคำตอบ พี่เมื่อ 2 ปีที่แล้ว  ตอนที่พวกเธอนอนหลับ..เจ้าลีออนมันเข้าไปดู..จากนั้นมันก็เรียกพวกพี่เข้าไปดูด้วย  สิ่งที่พี่เห็นก็คือ  มีนที่นอนเกาพุงอยู่  เมื่อตกเตียงก็ตะกายขึ้นมาใหม่  ไอซ์นอนเป็นเสาหลักให้พวกกอดก่ายและกรนเสียงดัง  ส่วนกุ๊กนอนน้ำลายยืด

คำบอกเล่าจากคาร์ลอสเรียกเสียงหัวเราะดังจากลีออน  แต่เด็กสาวที่นั่งอยู่นิ่งเงียบค้างไปทันที

เสียงจากพรายกระซิบ  อีมีน..อีมีนโว้ย ไอซ์เอ่ยเสียงเบาแต่เป็นเสียงที่คนแบบเธอได้ยินชัดเจน อีมีน  อีเชี่ยมีน  อีสาดมีน..”

{โว้ย  สรรพนามกรูเริ่มจะเพราะไปทุกทีแล้วนะ  เมิงมีอะไร? กรูจะนอน}

“2 ปีก่อน

{ผ่านมาแล้ว}

พวกพี่เค้าเห็นความน่าอดสูของพวกเราที่เมิงนอนเกาพุง  กรูนอนกรนส่วนไอ้กุ๊กนอนน้ำลายยืดมาแล้ว

{อ้อ..เหรอ….หา!!}

เสียงโครมดังขึ้นข้างบนคาดว่าจะเป็นเสียงของอะไรซักอย่างตกพื้น  ก่อนจะตามมาด้วยเสียงวิ่งบันไดมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อกี้เมิงว่าอะไรนะไอ้ไอซ์!” มีนตะโกนถามอย่างร้อนลนโดยมีสายตาของทั้ง 2 คนมองอยู่

อย่างที่พรายกระซิบไปพวกพี่เค้าเห็นหมดแล้วว่ะ ไอซ์หลุบหน้าลงต่ำและพูดด้วยน้ำเสียงเบา

ขายไม่ออกแหง มีนเอามือจับแก้มและส่ายหัวไปมา

ลีออนลุกขึ้นยืนและเดินตรงเข้าไปหาเธอ

อะ..อะไร..คะ? มีนผงะถอยแต่ลีออนจับไว้ก่อน

มีน..” ลีออนเอ่ยพลางชี้ไล่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ยั่วพี่เหรอ?

เฮ้ย! มองอะไรน่ะพี่บ้า!” มีนรีบเอาแขนขึ้นมาปิด  เพราะเธอไม่ได้ใส่อันเดอร์แวร์

โอเค..เชิญชวนพี่สินะ ไม่ว่าเปล่า  ลีออนอุ้มมีนขึ้นพาดบ่า คาร์ลอส..ฉันไปนอนก่อนนะ ลีออนหันไปยักคิ้วส่งให้คาร์ลอสและเดินขึ้นบันไดไป

แว้ก! ทำบ้าอะไรของพี่น่ะ! ไอ้ไอซ์! ช่วยกรูด้วย!” มีนประดังทุบที่หลังของเขาแต่ก็ไร้ผล

ไอซ์ลุกขึ้นยืนและจะเดินเข้าไปช่วยมีนแต่คาร์ลอสดึงเธอลงมานั่งตัก

อย่าไปยุ่งกับเค้า คาร์ลอสกระซิบเบาๆและกอดเอวเธอไว้

แล้วนี่เป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกคนเนี่ย! ปล่อยเด้!” ไอซ์ทั้งสะบัดและขืนตัวแต่สู้แรงคนที่โอบอยู่ไม่ไหว

คนบ้าทำอะไรไม่ผิด ชายหนุ่มยักคิ้วกวนๆ

พี่คาร์ลอสปล่อย! ปล่อยเด้! ไม่มีสิทธิ์นะเฟ้ย!”

ไม่สน..” เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดจะกวน  มือเริ่มลามเลียไล่ไปทั่ว

ถ้าทำอะไรไอซ์โกรธ เด็กสาวว่าเสียงเขียว

ถ้าโกรธพี่จูบ

ถ้าจูบไอซ์กราด

ถ้ากราด..พี่ปล้ำ!”

เง้อ..ปล่อย! ไม่งั้นร้องนะ!” ไอซ์ตะแง้วๆดึงดันจะออกห่าง  ชายหนุ่มขำกับท่าทางของเธอ ปล่อยเด้! จะฟ้องพี่คริส! พรากผู้เยาว์!”

“22 นี่..ผู้เยาว์หรือผู้สาว คาร์ลอสเปรยที่ข้างหูและงับเบาๆ

ปล่อยนะ..พี่คาร์ลอส..ปล่อยเต๊อะ..ไอซ์กลัวนะ ไอซ์ว่าเสียงอ่อนและเงยหน้าขึ้นมอง

ปล่อยก็หนีน่ะสิ

ชัวร์ ไอซ์ถบทเบาๆ

หา? อะไรนะ? คาร์ลอสเลิกคิ้วสูง

ไม่มีอะไร..ปล่อยนะ  พี่คาร์ลอส..ปล่อยไอซ์นะเค้ากลัวอ่ะพี่น่ากลัว..” ไอซ์นั่งก้มหน้านิ่ง

ก็ได้..ลองนอนกรนให้พี่ดูหน่อยสิ  ถ้ากรนถูกใจจะปล่อย คาร์ลอสพูดหน้าตาย

กรน..เหอะ..กรนไปคนเดียวเหอะ..แต่ถ้ากร่นด่าน่ะไม่แน่! ปล่อยซะทีดิ! คนที่กอดไอซ์ได้มีแต่ผู้ชายของไอซ์เท่านั้น!” ไอซ์ยักคิ้วมาดกวนๆ

ก็กอดอยู่นี่ไง  ผู้ชายของเธอน่ะ

ต้องบอกว่า..พี่ชายของเธอต่างหากค่ะ  พี่คาร์ลอส ไอซ์ยิ้มกว้างสีหน้าอย่างคนเหนือกว่า

เหรอ? คาร์ลอสยิ้มกว้างกว่า พี่ชาย..คงทำให้น้องสาวเป็นแบบนี้ไม่ได้หรอก

สิ้นคำ  คาร์ลอสก็เริ่มต้นไซร้ที่ซอกคอ  มือของเด็กสาวพยายามที่จะปัดป้องแต่ก็ถูกจับไว้ 

ไม่เอา! ปล่อย! พี่คาร์ลอสขอร้องล่ะ!” ไอซ์ตะโกนอ้อนวอน

แต่ก็ไร้ผล..เมื่อชายหนุ่มยังคงซุกไซร้ไปตามเรือนร่างของเธอ  เสื้อถูกเลิกสูงขึ้นเผยให้เห็นต้นขาอ่อน  กระดุมเสื้อที่ถูกปลดออกทีละเม็ด  มือใหญ่ที่ล้วงเข้าไปภายใน

จู่ๆ..เด็กสาวก็นิ่งงันไร้การขัดขืน  ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

ไอซ์เป็นอะไรรึเปล่า? คาร์ลอสถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงและหยุดมือ  เขาหมุนตัวเธอให้หันหน้ามาเผชิญกับเขา

พี่ขอ..โท- -”

ผลั่ก!

ไอซ์ให้

หมัดลุ่นๆส่งตรงเข้าที่ท้องของชายหนุ่มก่อนที่เจ้าหล่อนจะดีดตัวออกห่าง

ต้องให้ใช้กำลัง ไอซ์ยืนกอดอกยักคิ้วกวนๆ

ยัยตัวแสบ!” คาร์ลอสเอามือกุมท้องอย่างนึกจุก  ไอซ์รีบตรงรี่ไปที่บันไดทันที

ราตรีสวัสดิ์นะพี่ชาย

เฮ้! นี่เธอคิดจะเข้าไปในห้องงั้นเหรอ? คาร์ลอสส่งคำถาม “2 คนนั่น..”

ไอซ์จะไปนอนห้องกุ๊ก ว่าจบ  ไอซ์ก็วิ่งขึ้นข้างบนไปเพราะกลัวชายหนุ่มเบื้องหลังจะเล่นอะไรแปลกๆอีก

เมื่อเจ้าหล่อนประตูพรวดเข้ามาในห้องของกุ๊กก็ต้องทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทา

คนบ้า..”

 

เงียบสงบแล้วกรูก็นอนลง..ต่างคนก็ต่างนอนว่าแต่..ทำไมมันต้องมานอนห้องเดียวกับกรู  เตียงเดียวกับกรู  และข้างๆกรูด้วยเนี่ย

มีนพลิกตัวไปมองชายหนุ่มที่นอนหลับตาพริ้มสบายใจเฉิบ

แกล้งเขียนหน้าซะดีมั้ย? มีนยื่นหน้าเข้าไปใกล้และโคลงหัวไปมา

แต่แล้ว..ชายหนุ่มก็ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดอย่างไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว

เฮ้ย! พี่! ทำไรอ่ะ มีนพยายามดันเขาออกห่างแต่ก็ไร้ผล

นอนไง ลีออนตอบกวนๆ

ก็นอนไปซิ! แล้วมากอดหนูทำไมอ่ะ!”

นอนไม่หลับ  ไม่มีหมอนข้าง ลีออนกระชับเด็กสาวไว้แน่น

เป็นคนไม่ใช่หมอนข้างกอดไปก็ไม่หลับ  ปล่อย!”

มีน ลีออนกระซิบเบาๆทำเอาเธอสะดุ้ง

มือของชายหนุ่มลดระดับไปที่เอวบางของเด็กสาวก่อนจะใช้นิ้วจิ้มแรงๆ

ฮะ..ฮะพี่อย่า! หนูบ้าจี้! ฮะ..ฮ่าๆๆๆ มีนดิ้นพล่านๆอยู่บนเตียงและพยายามแงะมือเขาออก

อ้าว..เหรอ? ลีออนพูดหน้าตาย

พอที! ไม่ไหวแล้ว..ฮะ..ฮะ มีนแถกไปทั่วเตียง  น้ำตาเริ่มเล็ดรอดออกมา

ลีออนชักมือออกก่อนจะจับเธอหงายตัวและคร่อมไว้

ไม่เอาแล้วนะ..เหนื่อย มีนหอบแฮ่กและมองเขาด้วยแววตาติดจะอ้อนๆ

แล้วใจคอ..จะอยู่กับพี่ในชุดนี้เหรอ? ลีออนเลิกคิ้วถาม

พี่ก็ออกไปดิ  และนี่มันชุดนอนหนูนะ มีนผลักเขาออกแต่ก็ไร้ผล

ตั้งใจจะยั่วพี่รึไงเรา? พี่ไม่เกิดอารมณ์กับเด็กหรอกนะ ลีออนไหวไหล่

ไม่เกิดอารมณ์ก็ลุกไปสิคะ  อัญเชิญค่ะ มีนผายมือไปที่ประตูใบหน้าไม่สบอารมณ์

แต่เธอไม่ใช่เด็กในหลายๆความหมาย ลีออนว่าพลางมองไล่ไปตามเรือนร่างของเจ้าหล่อน

พี่อยากให้หนูยั่วมั้ยล่ะ? มีนส่งลูกยั่ว

ไม่จำเป็นพี่เกิดอารมณ์เองได้ สิ้นคำ  ลีออนก็ใช้นิ้วไล่ไปตามซอกคอจนถึงไหปลาร้า  ก่อนจะค่อยๆใช้ริมฝีปากสัมผัสที่ซอกคอ

แว้ก! ตาเฒ่าโลลิค่อน! จะทำอะไรน่ะปล่อยนะ!” มีนขืนตัวแต่ถูกรวบกด

มีน…” เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบา

ก็รู้แล้วว่าชื่อมีน..ปล่อยจิ..นะ มีนส่งเสียงออดอ้อน

นอนซะยัยบ๊อง ลีออนเขกที่หน้าผากมีนเบาๆและผละออก หวังอะไรไว้รึไงยัยเด็กนี่?

มีนนิ่งค้างไปอย่างบอกไม่ถูก  เธอมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าเหวอๆ  ลีออนลูบหัวเธอเบาๆและเดินออกจากห้องไป

ไอ้แก่ลามก!” มีนตะโกนไล่พลางปาหมอนใส่ประตู  ชายหนุ่มยืนอมยิ้มและเดินลงบันไดไป

เสียงดังเชียวกำลังได้ที่สินะ คาร์ลอสว่าพลางโยนเบียร์กระป๋องส่งให้

ก็นะ..เด็กนี่นา ลีออนพูดพลางเปิดฝากระป๋องและยกซด

เกือบไปแล้ว..เด็กบ้าอะไรวะหลอกผู้ใหญ่…” คาร์ลอสถบทออกมาและอดที่จะขำไม่ได้

ทั้งฉัน..และนาย…” ลีออนเสริม

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเราทั้งคู่คงอดใจไม่ไหวแน่…” คาร์ลอสเอามือกุมขมับและโยนกระป๋องลงพื้น

ไม่เคยอด ลีออนว่าพลางทิ้งตัวลงนั่งกับโซฟา

ให้มันจริงอย่างที่พูดเถอะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

120 ความคิดเห็น