Biohazard2 : RE - Evolution

ตอนที่ 10 : Episode 10 - ภารกิจย้อนกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ธ.ค. 51

Episode  10

- ภารกิจย้อนกลับ -

 

          ยินดีที่ได้รู้จักด็อกเตอร์กชกร  ผมชื่อคริส เรดฟิลด์  เป็นหัวหน้าหน่วปฏิบัติการในครั้งนี้ คริสแนะนำตัวและยื่นไปจับมือชายหนุ่มตรงหน้า

                ผมกชกร  เป็นนักวิทยาศาสตร์อิสระครับ

                นักวิทยาศาสตร์อิสระ? หมายความว่ายังไง? คาร์ลอสเอ่ยถามอย่างสงสัย  กชกรหันมายิ้มให้ทุกคน

                ผม..ออกมาจากอัมเบรลล่าแล้ว  พูดง่ายๆ..ก็ทรยศนั่นแหละ  ผมเกลียดที่นั่นจึงได้สร้างซอมบี้ที่มีความกระหายอยากฆ่าพวกT – Virus ขึ้นมา  พวกนั้นต้องการตัวผมกลับไป  แต่ผมไม่กลับและอาศัยอยู่ที่อาคารนั่นซึ่งพ่อของผมสร้างให้เป็นรังป้องกัน  ผมทำการวิจัยต่างๆที่นั่น  และผลการวิจัยกับข้อมูล..หือ? กชกรล้วงเข้าไปในเสื้อกราวน์แต่ก็ต้องประหลาดใจ ผม..ลืมเอามันมา

                คำกล่าวที่ทุกคนเบิกนัยน์ตากว้างอย่างตกใจ  แต่เจ้าตัวต้นตอกลับยิ้มแหะๆ

                มันเป็นข้อมูลการวิจัยของผมทั้งหมด  แต่ไม่มีของอัมเบรลล่าหรอกนะ  เพราะผมเอามันมาไม่ได้  แต่ข้อมูลนั่นมีประโยชน์ในการสร้างแอนติไวรัสและค้นคว้าหลายๆเรื่อง  ผมเองเป็นคนขี้ลืมซะด้วยสิ  ถ้าไม่มีมันคงแย่ กชร่ายยาวไปเรื่อย

                สรุปว่า..พวกเราต้องกลับไปเอามันมาให้คุณ? ลีออนเลิกคิ้วสูงสีหน้าติดจะไม่สบอารมณ์

                คงใช่..แต่ว่า..มันมีเรื่องน่ากลุ้มใจอยู่นี่สิ

                อะไร? คริสเอ่ยถาม

                ก่อนที่ผมจะออกมาผมเดินสวิตซ์กับดักทั้งหมดอีกครั้ง  ซึ่งมันซับซ้อนและยุ่งยากมาก  ผมไม่ได้เป็นคนสร้างมันเลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่การจะเข้าไปได้คงต้องทำลายระบบไปทีละส่วนและต้องเป็นผู้ที่ชำนาญเรื่องโปรแกรมเป็นอย่างดี  ต้องมีความคล่องตัวในการเล็ดรอดเข้าไป กชกรอธิบายเหมือนกับไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ถ้ายิ่งป่วนระบบได้ยิ่งดี

                คนที่เก่งโปรแกรม? ลีออนมุ่นหัวคิ้วและหันไปขอคำตอบจากคริส

                พี่ทำไม่ได้เหรอคริส? แคลร์เอ่ยถาม

                มันยากนะ  ไอ้โปรแกรมระดับสูงน่ะ

                มีไม่ใช่เหรอ? คนที่ทำแบบนั้นได้ คาร์ลอสว่าและเปรยสายตาไปมอง 2 เด็กสาวที่นั่งหมดอาลัยตายอยากโดยมีกุ๊กส่งสายตาดุทอดมองอยู่

                อีกุ๊ก..เก่งกรู..ไร้ประโยชน์ ไอซ์บ่นพึมพำเบาๆ

                อีกุ๊ก..เก่ง..กรู..หมา มีนบ่นอุบและนั่งขีดเขียนไปเรื่อย

                ไอซ์ หนูรับงานนี้ไป! ไปนำข้อมูลของด็อกเตอร์กลับมา!” คริสหันไปตะโกนบอกทำเอาไอซ์สะดุ้งเฮือก

                หา? อะไรเหรอ? คุยไรกันอ่ะ? ไอซ์สอดสายตาไปทั่วเพื่อหาคำตอบ

                ด็อกเตอร์กชลืมข้อมูลไว้  พี่ให้หนูกลับไปเอา  เพราะมันมีระบบที่ยุ่งยากซับซ้อน  พูดง่ายๆก็กับดักที่ต้องปลดล็อค  หน้าที่นี้ควรจะเป็นของหนู

                ไอซ์หน้าเหวอและเอื้อมมือไปด้านข้างเพื่อหาเด็กสาวอีกคนแต่ก็ต้องวืด  เมื่อเจ้าหล่อนกระเถิบออกหนีไปไกล         

                โอเค..มีน..หนูไปช่วยกันกับไอซ์

                หนูเหรอ? กุ๊ก..กุ๊กก็ได้มั้ง มีนหันไปส่งสายตาอ้อนให้กุ๊ก

                ไม่! กรูเหนื่อย..และ..เมิง 2 คนสมควรที่สุดและ  คนหนึ่งเก่งเรื่องโปรแกรม  ส่วนอีกคนเรื่องแฮ็ก กุ๊กยืนกรานเสียงหนักแน่นและเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องไป

                พี่คาร์ลอส..ไม่อยากไป..อ่ะ ไอซ์หันไปทำสีหน้าอ้อนๆกับคาร์ลอส

                มันเป็นงาน..ต้องไป

                อยากให้ไอซ์ไปตายขนาดนั้นใช่ป่ะ  ได้! จะไปตายเดี๋ยวนี้แหละ ไอซ์ว่าพลางลุกขึ้นยืนและกระชับซองปืนไว้แน่น ไปกันไอ้มีน

                ไปตายเหรอ? กรูไม่ไปนะ มีนนั่งเกาะขอบเก้าอี้ไว้แน่น  สีหน้าเหยเกสุดฤทธิ์ พี่ลีออน..ทำอะไรซักอย่างสิ  หนูไม่ไป

                มีน..โชคดี ลีออนดึงเธอให้ลุกขึ้นยืนและผลักไปให้ไอซ์

                อย่าไปตีกันกลางทางล่ะ  โชคดี คาร์ลอสบอกมือให้ยิ้มๆ

                ไอ้มีน..จบงานนี้ถ้ากรูรอด  วงเล็บ..ถ้ากรูรอดมาได้  กรูจะหาแฟนซักคนว่ะ ไอซ์บอกกับมีนด้วยสีหน้ากวนๆ พี่คริส  บอกสถานการณ์ตอนนี้มา

                มีนที่ได้ยินยืนหมดอาลัยตายอยาก(ตายซาก)  แววตาเลื่อนลอยไปแล้ว

                การจะเข้าไปเอาเห็นด็อกเตอร์บอกว่ามันยาก  เพราะทั้งโปรกแกรมกับดักที่ซับซ้อน  ต้องเป็นระดับมาสเตอร์ถึงจะแก้ไขได้ง่าย..พี่ไม่ค่อยมั่นใจพวกเหนูเท่าไหร่หรอก  แต่ก็คงหาคนอื่นไม่ได้อีกแล้ว คริสพูดน้ำเสียงไม่แน่ใจ

                พี่..เห็นพวกหนูเป็นของเหลือเหรอ? มีนพูดเสียงโทนต่ำอย่างไม่พอใจ

                ถ้ามีพวกโปรแกรมอรรถประโยชน์ที่ปลดล็อคโปรแกรมและกับดักอื่นๆได้คงดี  ไอ้พ่อบ้า! ดันสร้างอะไรก็ไม่รู้ขึ้นมา กชถบทพรืดแต่สีหน้ายังเหมือนปกติ

                โปรแกรมอรรถประโยชน์? ไอซ์มุ่นหัวคิ้วก่อนจะแย้มรอยยิ้มพราย ไอ้มีน! หาแล็ปท็อปและแฮ็กเน็ทให้กรูภายใน 3 นาทีได้เปล่า

                ขอ 2” มีนตอบสั้นๆและเดินไปหาแล็ปท็อป  แต่เธอพบแค่PCธรรมดา “PCธรรมดาก็ได้ฟะ

                พี่คริส..เอานาฬิกานั่นมา..ไอ้กุ๊กโว้ย! ออกมาดัดแปลงของให้กรูหน่อย ไอซ์ตะโกนเรียก  กุ๊กเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้างงๆ ดัดแปลงไอ้นี่ให้เป็นเหมือนคอมขนาดเล็กได้ป่ะ  อย่างด่วนเลยนะ!”

                ทุกคนมุ่นหัวคิ้วอย่างงงๆ  ไม่รู้ว่าพวกเจ้าหล่อนจะเริ่มเล่นอะไรแปลกๆ

                เรียบร้อย  นาทีกว่าๆ มีนไหวไหล่

                จะทำอะไรกันเหรอไอซ์? คริสถามอย่างงงๆ

                ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้ ไอซ์ตอบ

                เพราะเมิงเองก็ยังไม่รู้เลยว่า  อะไรจะเป็นไปได้ มีนสวนขวับ

                ถูก ไอซ์บอก แต่ที่เป็นไปได้คือ..พวกเราซี้แหง เธอหันไปหัวเราะแฮะๆกับเพื่อนข้างตัว

                ตลก มีนว่าพลางตีเข้าที่หน้าผากไอซ์

                เวลาผ่านไปเพียงแค่ 10 นาที  กุ๊กก็ดัดแปลงนาฬิกาทหารเสร็จเป็นPCขนาดเล็กแต่CPUของมันเป็นปลอกแขนอันยาว

                เสร็จแล้ว  จะทำไรเมิงอ่ะ กุ๊กพูดพร้อมกับยื่นส่งให้ไอซ์

                โอเค ไอซ์หันไปหาคอมที่มีนแฮ็กให้ก่อนจะเชื่อมต่อกับเข้าโปรแกรมอะไรบางอย่าง  ไม่มีใครกล้าไปทักแม้แต่คนเดียว  เพราะยากมากที่เธอจะมุ่งมั่นขนาดนี้

Welcome  To  Dr.D Room

…Please  Wait....

                ข้อความต้อนรับปรากฏขึ้นหน้าจอพร้อมกับตัวการ์ตูนดิสนีย์วิ่งผ่านไปมา  ซักพัก..มันก็ปรากฏภาพของหญิงสาวผมยาวสีทองขึ้นมา

                [สวัสดีมาสเตอร์ไคล์  จะคุยกับด็อกเตอร์เหรอ?  ตอนนี้ด็อกเตอร์นอนกลางวันอยู่เพราะเพิ่งเล่นเว็บโป๊เสร็จ  มีอะไรจะฝากไว้รึเปล่า]

                ขอบคุณเชสก้า  แต่คุยกับเธอก็ได้..ฉันอยากได้เจ้านั่นน่ะ  มันทำอะไรอยู่เหรอ?

                [เพิ่งหลับไปพร้อมด็อกเตอร์เพราะนั่งดูอยู่ด้วยกัน..จะให้ปลุกรึเปล่า?]

                ไม่ล่ะ..เอามันมาทั้งอย่างนั้นเลยละกัน  ฉันจะดาวน์โหลดใส่ไอ้PCจำเป็นด้านข้างนี้  งานด่วนน่ะ..จะใช้ตัวอื่นก็ไม่ดีกว่า  มีเฉพาะของตัวเองก็น่าจะใช้ๆมันมั่ง

                [รับทราบ..ขอรหัสและโค้ดป้องกัน  กรุณาป้อนรหัสด้วยค่ะ]

                ชื่อสกุล  ลอเรนซ์  ไคล์  รหัส 5032040072 LC – A”

                [ยืนยันรหัส  น้ำเสียง  ผ่าน  เตรียมโอนถ่ายข้อมูล มาสเตอร์ไคล์  ]

                เยี่ยม..ฝากสวัสดีด็อกเตอร์ด้วยนะเชสก้า

                [ขอให้โชคดีนะคะมาสเตอร์ไคล์  และก็..เจ้านั่นอาจจะงอแงหน่อยเพราะมาสเตอร์ไม่ยอมพาไปด้วย  เค้างอนน่ะคะมาสเตอร์]

                และจะรับไว้พิจารณานะ  See you” ว่าจบ  ไอซ์ก็ปิดระบบลงทันที

                เอ่อ..ไอซ์..เมื่อกี้คือ..อะไรเหรอ? แคลร์ที่นั่งนิ่งเปรยถามอย่างสงสัย

                “Mother system Chessca เป็นระบบแม่ข่ายของด็อกเตอร์ดี  ซึ่งไอซ์รู้จักตอนเดินทางไปเคนย่าและคุยถูกคอกันเรื่องอาวุธและโปรแกรม  เค้าเลยรับไอซ์ไปช่วยงานพักหนึ่ง  เป็นคนแปลกๆ  ลึกลับ  ไม่ค่อยเล่าเรื่องตัวเองเท่าไหร่  แต่อัธยาศัยดีนะ ไอซ์เล่าด้วยสีหน้าติดจะสนุกเมื่อนึกถึงชายแก่ที่เธอเคารพนับถือเหมือนญาติผู้ใหญ่

                ไอซ์..เสร็จแล้วแน่ะที่หน้าจอ มีนบอกและชี้ไปที่หน้าจอเมื่อมันขึ้นว่า Complete อะไรเหรอวะนั่นน่ะ?

                ความลับ ไอซ์พูดเสียงใสก่อนจะดึงPCจำเป็นนั่นยื่นส่งให้มีน เมิงถือไว้ซะ  แล้วเตรียมตัวให้พร้อม

                ระวังตัวนะไอซ์  มีน กุ๊กมีสีหน้าเป็นห่วงทั้งคู่อย่างเด่นชัด

                ระวังหัวนะกุ๊ก มีนแสยะยิ้มส่งให้

                เมิงไม่ต้องห่วงว่าพวกกรูจะรอดมั้ยหรอก  เพราะพวกกรู..ไม่รอดชัวร์  ไช่มั้ยไอ้มีน?

                หึ  แน่นอนไอซ์..กอดคอลงนรกกันดีกว่าเว้ยเพื่อน..แต่ก่อนอื่น  เอาข้อมูลมาให้เค้าก่อนแล้วเราค่อยตายกัน มีนกอดคอไอซ์และยักคิ้วให้

                ลีออนและคาร์ลอสมองเด็กสาวทั้งคู่ด้วยสีหน้าเป็นห่วง  แต่ทั้ง 2 กลับมองค้อนพวกเขา

                อ้อ! พี่ลีออน..Kendyที่จะให้ใช้น่ะ  หาคนใหม่เถอะนะเพราะ- -หนูคงไม่รอด มีนพูดพลางหัวเราะร่วน

                บ๊ายบายทุกคน  ชาติหน้าค่อยเจอกัน ไอซ์โบกมือให้  และทั้งไอซ์และมีนก็กระโดดลงจากฮอไปทันที(มีสลิงอยู่)

                ดู..ดูพวกมันพูด  ประชดเข้าไปสิ! ถ้าพี่เค้าหาคนใหม่ได้นะไอ้มีนไอ้ไอซ์  จะขำให้ กุ๊กตะโกนไล่หลัง

                กรูมีปัญญาหาเหมือนกันเว้ย! กรูโสดสนิท! ขาดคนดูใจ ไอซ์ตะโกนไล่ขึ้นไป

                ตอนใกล้ตายน่ะเหรอ? มีนเบรกทำเอาไอซ์หัวเกือบทิ่ม

                พอกันแหละวะ  รีบๆไปเถอะ

                นรกน่ะเหรอ?

                ยิ่งกว่า..”

 

                ท้องฟ้าที่ค่อยๆมืดลงในยามเย็น  ลมหนาวที่พัดผ่านทำเอาขนลุกแบบแปลกหระหลาด  เสียงโหยหวนที่ได้ยินชัดเจน  แววตาที่จับจ้องมอง

                ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆซักคำให้ลึกซึ้ง  ไม่ต้องบรรยายอะไรให้สวยเลิศเลอ¯ มีนร้องเพลงพลางโยกตัวไปมา

                ยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคย  ฤดูร้อนไม่มีเธอ..เหมือนเก่า..เหมือนเก่าขาดเธอ¯ ไอซ์หันไปมองมีนและแสยะยิ้มให้ก่อนจะสไลด์ไปข้างๆ

                ทั้ง 2 เดินก้าวช้าๆไปอย่างยากลำบาก  เพราะต้องคอยหลบรรดาซอมยี้ที่กรูกันเข้ามา

                โอ้..นวลระออน้องจะเหนียมอายไปทำไม  หันมาใกล้ๆสิ..จะอายไปไหนกัน¯ ไอซ์โพล่งร้องท่อนแรก

                อุ้ยไม่เอาๆ  เค้ารู้ทัน  น้องอายพระจันทร์ดูสิท่านกำลังมอง¯ มีนร้องคู่ตอบและชักปืนออกมา

                ถึงจะมองก็ไม่เห็นเป็นอะไร  ท่านก็คงเต็มใจเพราะอยากให้เราสมปอง¯

                อุ้ย! ว้ายดูสิยกมาเป็นกอง ¯มีนตั้งปืนในมือขึ้นมาและเตรียมยิง

                จันทร์ไม่มองแล้วจันทร์ไม่มอง¯ ไอซ์หมุนตัวและยิงซอมบี้

                จันทร์ไม่มองกรูก็ไม่ให้¯ มีนไขว้มือยิง

                จันทร์ไม่มองเมิงอายอะไร? ¯

                กรูอายแก่ใจซอมบี้ยังจ้อง¯

                ไอซ์และมีนสไลด์มายืนหันหลังชนกันและทั้งคู่ก็อยู่ในวงล้อมซอมบี้  เนิ้อเพลงที่ถูกตัดแต่งไม่สมบูรณ์และขาดๆเกินๆ  แต่กระนั้น..2 เด็กสาวก็ยังคงสนุกสนานเฮฮาแม้สถานการณ์จะไม่สู้ดีก็ตาม

                ไอ้มีน..กรูมีเรื่องอยากถามเมิง ไอซ์พูดพลางส่งกระสุนใส่ซอมบี้เป็นชุด

                ว่าไป มีนเปลี่ยนแม็กในมือและกราดยิงต่อ

                เมิงเอาวิทยุสื่อสารมาเปล่าวะ?

                หือ..เปล่า มีนส่ายหัวและลองเอื้อมมือไปลูบๆคลำๆที่กระเป๋าหลัง  แต่เธอก็ต้องชะงัก เหอ?..ผีหลอกกรู

                อะไรเมิงวะ?

                ก็แล้วเมิงหาอะไรล่ะ? มีนหน้าซีดก่อนจะหยิบวิทยุสื่อสารในกระเป๋าออกมา  ไอซ์มีสีหน้าบูดเบี้ยวไปแล้ว แล้วเมื่อกี้..กรูพ่นอะไรออกไปมั่งวะ! ชิบหาย!”

                [ไม่ไหวแล้วนะ..พวกกรูท้องแข็งกันหมดแล้ว  เมิงอย่าได้พ่นอะไรออกมาอีกเลย]

                ไอ้มีนเอามานี!” ไอซ์ดึงวิทยุสื่อสารมา ไอ้กุ๊ก..เมิงได้ยินตั้งแต่ต้นเลยเหรอ?

                [ตั้งแต่เพลงแรก  ยันเพลงเมื่อกี้เลยแหละว่ะ  ก๊าก กั่ก กั่ก กั่ก กั่ก]

                กรูก็แค่..มีความสุขก่อนตายว่ะ  ขอตัดสัญญาณรบกวนเท่านี้ก่อนนะ  ไม่ต้องห่วง..พวกกรูไม่กลับ

                [เดี๋ยว…]

                ว่าจบ  ไอซ์ก็ทิ้งวิทยุลงกับพื้นก่อนจะใช้เท้าเหยียบจนเละเป็นชิ้นๆ

                แหก..แหก..แหกหมดแล้ว  หน้ากรูน่ะ มีนเอามือจับที่หน้าและแทบอยากแทรกไปในฝูงซอมบี้

                แหกก็ค่อยเย็บ  กรูว่ารีบฝ่าฝูงห่าพวกนี้ไปเถอะ  กรูไม่อยากอยู่ต่อมากไปกว่านี้ ว่าจบ  ไอซ์ก็ออกวิ่งนำลิ่วไปก่อน

                เมิงจะเปลี่ยนซีนบ้างได้มั้ย? ให้กรูวิ่งตามทุกช็อต! ค่าตัวกรูกับเมิงต่างกันนักรึไง!” มีนออกวิ่งตามไอซ์ไปอย่างหัวเสียเพราะคนเบื้องหน้าวิ่งโล่ไปอย่างรวดเร็ว

 

                ประตูบานเดิม..ทางเข้าสู่ภายในอาคารและ..

                ไอ้มีน..มันเปิดเหมือนเชื้อเชิญเราแบบนี้..กรูรู้สึกทะแม่งๆว่ะ ไอซ์หันไปพูดกับมีนที่ยืนเอ๋ออยู่เช่นกัน

                แต่กรูไม่ได้พกบัตรเชิญมานะ  กรูกลับล่ะ มีนว่าพลางหมุนตัวกลับแต่ไอซ์จับคอเสื้อไว้

                กรูให้ซีนเมิงว่ะ  บวกค่าตัวให้ด้วย

                โอ้โห..กรูไม่ได้ขอ

                แต่กรูเต็มใจให้ว่ะ

                กรูมีสมบัติผู้ดี  กรูเกรงใจว่ะ มีนตบไหล่ไอซ์เบาๆก่อนจะกอดคอก้าวเดินไปพร้อมกัน

                เส้นทางสีขาวโพลนที่ไม่ซับซ้อน  ไม่มีแม้กล้องวงจรปิด  มีเพียงประตูอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น  ซึ่งมันเลื่อนเปิดออกให้แก่ผู้มาเยือน

                เอื๊อก..เสียงกลืนน้ำลายดังจนได้ยิน

                เมื่อทั้งคู่ก้าวเข้าไปประตูก็ถูกปิดล็อคทันที  2 เด็กสาวถอยกรูดมาติดประตูเพราะหวาดกลัวกับบางสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่

                มีน..แบบในหนังเปล่าวะ  ที่ว่า..พอเดินก้าวเข้าไปแมร่งจะมีเลเซอร์ผ่าออกมา ไอซ์ยิ้มแหะๆกับคนข้างตัว

                อยากรู้มั้ยล่ะ? เมิงก็เดินไปดิ มีนจ้องภาพเบื้องหน้าเขม็ง

                คงได้เวลา..เอาไอ้นั่นมาใช้แล้วมั้ง? ไอซ์ว่าพลางชี้ไปที่PCจำเป็นที่ข้อมือมีน

                อ้อ..” มีนแกะปลอกแขนออกจากมือและหันมาหาไอซ์ มันคืออะไรวะ?

                เมิงก็ดึงสายลิงค์ที่ติดอยู่ไปเสียบที่แผงควบคุมข้างประตูดิ..”

                มีนพยักหน้าและดึงสายไปเสียบ  หน้าจอปรากฏรูปเตียงนอนขึ้นมา

                เตียง? อะไรวะ? มีนมุ่นหัวคิ้วอย่างงงๆ

                ปลุกมัน

                ปลุก? ปลุกไงอ่ะ? เขย่าเหรอ?  หรือเอาน้ำสาด?

                กรูจัดการเอง ไม่ว่าเปล่า  ไอซ์จับหน้าจอขึ้นมาและเขย่าอย่างแรง ตื่นซะไอ้เด็กเปรต  ถ้าไม่ตื่นแกโดนลบแน่!”

                จู่ๆ..ก็มีภาพเด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มแสกกลางหน้าตางัวเงียเหมือนเพิ่งตื่นนอนโผล่ขึ้นมา

                พี่คาร์ลอส? ภาคเด็ก? มีนอุทานอย่างตกใจ

                [สายันห์สวัสมาสเตอร์  ดีใจที่ได้เจอกันหลังจากที่คุณทิ้งผมไป…]

                น่าน..มีการทิ้งกันด้วย  มีSometing Wrongแหง

                สวัสดีไอ้หนู  ทำงานของแกซะ..ปลดล็อครหัสทุกอย่างและป่วนโปรแกรมแมร่งให้รวน  ทำยังไงก็ได้ให้พวกฉันเข้าไปข้างในโดยปลอดภัย

                [เจอหน้ากันก็ใช้งานแล้วเหรอ? มาสเตอร์ใจร้าย..เล่นกับผมหน่อยน่า..แล้วจะช่วย]

                ถ้าไม่จัดการให้เสร็จ  ฉันลบแกแน่  แต่ถ้าช่วย..จะอัพเดทข้อมูลให้..โอเคป่ะ

                [งั้นก็โอเค  พูดแล้วห้ามคืนคำ  ขอเวลาผมซักครู่  แต่..อย่าเผลอไปเหยียบเส้นแดงๆที่พื้นล่ะ]

                ไอ้นี่น่ะเหรอ? มีนว่าพลางชี้ไปที่พื้นซึ่งมีเส้นสีแดงบางอย่างที่ถูกเท้าเธอทาบไว้

                ไอ้มีน..”

                จ๋า..”

                ไอ้เนี่ย..มันคงไม่ใช่ ไอซ์เปรยสีหน้าเหยเกและมองไปเบื้องหน้า  ซึ่งมีนก็หันไปมองเช่นกัน

                เลเซอร์ 3 เว้นทอดขนานกันในแนวนอนกำลังคลืบคลานเข้ามา

                ไอ้หนู! รีบๆเข้า!” ไอซ์หันไปตะโกนเร่ง

                [มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะครับมาสเตอร์  ขอเวลาผมหน่อย  ระหว่างนั้น..มาสเจตอร์ก็ช่วยเล่นกับไอ้นั่นไปพลางๆก่อนละกัน]

                แล้วแกจะให้ฉันเล่นกับมันยังไง! กระโดดยางเหรอ!? มีนหันไปแหวใส่

                ครือๆกันล่ะมั้ง..เพียงแต่..ถ้าพลาด..ก็ตายหยังเขียด

                เขียดถูกผ่า  โอเคเลย

                เลเซอร์ทั้ง 3 เลื่อนใกล้เข้ามา  แต่ไอซ์และมีนไม่รอช้า  ทั้งคู่วิ่งเข้าไปก่อนจะพุ่งหวือลอดผ่านแล้วกลิ้งตัวม้วนหน้าอย่างสวยงาม

                “Easy Fido” มีนไหวไหล่อย่างกวนๆ

                อีซี่บ้านพ่อเมิงแน่ะ  มีนกลับมาอีกแล้ว

                เลเซอร์ที่เพิ่งผ่านไปย้อนกลับมาอย่างรวดเร็ว  ทั้ง 2 สาวที่กลับตัวไม่ทันต้องกระโดดม้วนหลังกลับไป

                ไอ้หนู! ใกล้ยัง!”

                [อีกประมาณ 30 วิครับ]

                กรูใกล้ตาย มีนถบทพรืด 

                คราวนี้เลเซอร์มาท่าขนานตรงในแนวเหนือใต้แค่ 3 เส้น  มีนทำท่าเดินเหมือนนางแบบ  ส่วนไอซ์เดินเอามือล้วงกระเป๋าผ่านเหล่าเลเซอร์ก่อนจะหมุนตัวกลับมาแอ็คท่า

                มีเพลงหน่อยน่ะเก็ตเลย ไอซ์เสยผมกวนๆ

                เลเซอร์คราวนี้มาในท่ากากาทเหลือที่ว่าง 4 มุมเมือง  ทั้งคู่หันมามองหน้ากันและแสยะยิ้มก่อนจะพุ่งเข้าไป

                มีนสไลด์พุ่งท่าซุปเปอร์แมนไปกับพื้น  ส่วนไอซ์กระโดดข้ามที่ช่องบนสุดเหมือนสิงโตลอดห่วง

                หน้าอกกรูแอ่ก มีนร้องออกมาอย่างเจ็บปวด  เมื่อเด็กสาวอีกคนร่วงลงมาทับเธอพอดี ทำไมเมิงชอบหล่นมาทับกรูนักวะ!”

                ไอ้หนู! ได้ยังวะ!”

                กรูเล่นครบทุกท่าแล้วนะ  กระทั่งหน้าอกกรูเนี่ย!”

                [โทษครับมาสเตอร์  ผมคำนวณเวลาผิด  ขออีก 20 วินะ]

                ไม่ทันแล้วไอ้มีน..” ไอซ์ว่าพลางชี้ไปที่เบื้องหน้า

                เฮ้ย..จาก 3 เพิ่มเป็น 10 เลยเหรอ? แล้วกรูจะหลบท่าไหนล่ะเนี่ย!” มีนว่าพลางถอยกรูดไปติดกับประตูเบื้องหลังซึ่งไอซ์เองก็เช่นกัน

                เมื่อเลเซอร์สานเป็นตาข่ายที่มีช่องลอดขนาดแค่หนูตัวหนึ่งมันเคลื่อนที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว

                หน้าอกกรู..ไม่! นมกรู!” มีนทำท่าจิ้งจกแปะข้างฝา  ใบหน้าไม่เหลือเค้าความอาจหาญเมื่อครู่

                กรูยังไม่อยากตายนะเฟ้ย!” ไอซ์ตะเกียกตะกายประตูและพยายามทุบมันอย่างแรงแต่ก็ไร้ผล

                3 เมตร 2 เมตร 1 เมตร  และห่างออกไปเพียงไม่กี่เซน

                ตื้ด

                เลเซอร์หยุดกึกห่างตัวแค่ประมาณ 3 เซน..ก่อนจะสลายไป

                [เรียบร้อย  ระทึกกันดีมั้ยครับมาสเตอร์?]

                ระทึกแม่แกสิ! หัวใจหล่นลงไปอยู่ตาตุ่มหมด!” ไอซ์หอบหายใจถี่ระรัวและเอามือกุมหน้าอกไว้

                [แม่ผมก็มาสเตอร์ไงครับ..แต่ผมมีข่าวร้ายจะบอกว่า  ผมไม่สามารถปลดล็อคระบบทุกอย่างได้  มันซบซ้อนยุ่งยากและใช้เวลามาก  คงต้องปลดไปทีละจุด]

                จะทำผ่าอะไรก็ทำ  แต่ไม่เอาอีกแล้วนะแบบเมื่อกี้ มีนเอามือกุมขมับก่อนจะลูบๆคลำๆที่หน้าอก นมกรูยังอยู่ครบใช่มั้ย?

                รีบไปกันต่อดีกว่า..กรูละสังหรณ์ไม่ดียังไงไม่รู้

 

                กับดักหนามทางแยกที่พื้นมีดพุ่งออกมาจากกำแพง..และเลเซอร์ประปราย

                กรูถามเมิงหน่อยนะมีน  นี่มันเซอร์ไววัลเกมส์รึเปล่าวะ?

                มันไม่ใช่เซอร์ไววัลหรอก..กรูว่าครือๆกับนรกดีๆนี่เอง

                ทั้ง 2 ยืนหอบแฮ่ก  สภาพความกร่างเมื่อครู่หายไปหมด  จากผู้ดีมีชาติสกุลกลายเป็นดูดีมีชาติสถุล

                ไอ้คาร์..เหลืออีกกี่ประตู ไอซ์เอ่ยถามเสียงเหี้ยม

                คาร์? ชื่อไอ้เด็กนี่เหรอ? มีนชี้มาที่แขนของตนเอง

                [ครับ..ผมชื่อ คาร์  มาสเตอร์เป็นผู้ตั้งให้]

                คาร์? คุ้นๆ  เหมือนคาร์ละ..”

                เปรี้ยง

                โอ๊ะ..ปืนมันลั่น

                โอ้โห..หูกรู  สาดเอ๊ย!” ว่าจบมีนก็ชักPubisherออกมายิงผ่านหน้าไอซ์ไปทันที โอ๊ะ..ลั่นครือกัน

                หาเรื่องกันเหรอ?

                จะเอามั้ยล่ะ!”

                [พอเถอะครับทั้งคู่  มัวแต่เสียเวลาอยู่ได้ผมเปิดเกทสุดท้ายให้แล้วนะ…]

                ประตูเบื้องหน้าถูกเปิดออก  สิ่งที่ทั้งคู่เห็นคือแท่นหินสีขาวที่มีแล็ปท็อปเล็กๆวางอยู่

                [เท่าที่ผมเจาะดู  มันเป็นข้อมูลทางพันธุกรรมครับ  สิ่งที่พวกมาสเตอร์ต้องการไง  กับดักในห้องถูกเคลียร์หมดแล้วนะ  ไม่มีปัญหาอะไร..ถ้าไม่เกิดอะไรที่เหนือความคาดหมายของผม]

                เริ่มต้นซะดิบดี  ห้อยท้ายซะน่ากลัว  นี่แกแช่งพวกฉันเหรอฟะ!” มีนเค้นเสียงพูดรอดไรฟันและเดินเนิบๆเข้าไปหยิบแล็ปท็อป

                รีบๆเอามาและรีบๆไปเถอะไอ้มีน  สังหรณ์กรูมันร่ำร้องว่าจะมีอะไรแปลกๆ

                เมิงสังหรณ์ทีไร  กรูแทบจะบรรลัยทุกที มีนเก็บแล็ปท็อปอันเล็กใส่ซองด้านหลังและเดินก้าวเท้ากวนๆมาหาไอซ์

                [มาสเตอร์ผมท่าจะคาดการณ์ผิดอ่ะ]

                ผ่าอะไรอีกฟะ มีนถบทและมองไปรอบๆ

                [ระบบถูกวางไว้ว่า  ถ้ายกแล็ปท็อปนั้นขึ้นมาอาคารนี้จะถูกปิดตายภายใน 10 นาทีครับ] ไอ้บ้าเอ๊ย! แล้วทำไมเพิ่งมาบอกตอนนี้!” ไอซ์เอามือกุมขมับ

                เอาไปคืนได้ป่ะ

                [ไม่ทันแล้วล่ะครับ  อาคารหลังนี้ถูกออกแบบว่าจะค่อยๆยุบตัวและทำลายตัวเองไปเรื่อยๆ  ก็เหมือนปราสาททรายที่กำลังพัง  รีบหนีไปจากที่นี่ดีกว่านะครับ]

                ไอ้มีน! วิ่ง!”

                ซีนเดิมๆ! วิ่งทั้งเรื่อง!”

                สิ้นคำ  ทั้งคู่ก็ออกวิ่งไปอย่างรวดเร็ว  ท่ามกลางอาคารที่กำลังเคลื่อนตัวและถล่มทีละนิด  เศษอิฐปูนร่วงกราวไปตามทางและหล่นใส่หัวบ้างเป็นครั้งคราว

                [มาสเตอร์ผมพลาดอีกแล้ว]

                อะไรอีกล่ะ ไอซ์ส่ายหัวและถอนหายใจยาวขณะที่วิ่งไปพลางหลบไปพลาง

                [กับดักชิ้นสุดท้ายของสุดท้ายทำงานอีกแล้ว  แบบว่า..เมื่อใดที่มีผู้บุรุกเข้ามาถึงเมนหลัก  โปรแกรมป้องกันขั้นสุดยอดจะทำงานโดยการปล่อยยามรักษาการณ์ออกมาเพ่นพ่าน]

                ยาม? ยังไง? ไอซ์เลิกคิ้วสูง

                กรูเห็นและ..ยามที่ว่าน่ะ  น่ารัก มีนชี้ไปเบื้องหน้า 

                ทั้งคู่ต้องชะงักกึกกับสิ่งที่พบเจอ  ปีศาจขนาดใหญ่ของ 2 ตัวรูปร่างคล้ายกบยืนทอดสายตามองเธออยู่

                บริษัทยามที่ไหนฟะส่งไอ้พวกแบบนี้มา ไอซ์พ่นลมหายใจและยืนเอามือเท้าสะเอว

                ไอ้หนู..มีทางไหนว่างมั่ง? มีนถามด้วยน้ำเสียงติดจะเซ็งๆ

                [งั้นไปตามที่ผมบอกละกัน  เริ่มแรกก็..ทางซ้าย]

                สิ้นคำ  โดยไม่ต้องมีการนัดหมาย  ทางซ้ายที่ใฝ่หา..การโกยอ้าวใส่เกียร์หมาสุดชีวิต  ทางที่ยังคงถล่มลงมา  และ 2 ยามรักษาการณ์ที่ตามมาอย่างไม่ลดละ

                ทั้งเก้าอี้  โทรทัศน์..โต๊ะ  ตู้เย็นร่วงลงมาจากชั้นบนเรื่อยๆ  ทั้งคู่ต้องโยกหลบกันจ้าละหวั่น  จนกระทั่ง

                ไอ้ไอซ์! ดูดิ..ยังกับบ้านแน่ะว่ะ มีนโพล่งออกมาด้วยแววตาประหลาดใจ

                ไม่ใช่เวลามาชื่นชมนะเฟ้ย ไอซ์ถบทพืดและพยายามเบี่ยงตัวหลบ  แต่บางสิ่งก็ตกใส่ตัวเธออย่างจัง โอ๊ย! อะไรวะ!” เจ้าหล่อนอุทานออกมาก่อนจะหยิบมันขึ้นมาดู

                ดาบญี่ปุ่น 2 เล่ม  เล่มหนึ่งมีฝักสีดำ  ส่วนอีกเล่มฝักสีขาว

                ดาบว่ะมีน  สงสัยคอลเล็คชั่นไอ้หมอนั่น ไอซ์มองไล่ที่ดาบ 2 เล่ม เอาป่ะ?

                ได้..กรูเอาสีขาว มีนพยักหน้ารับ

                ไอซ์ส่งดาบเล่มสีขาวให้มีนและเก็บดาบอีกเล่มผูกติดที่เอวด้านหลังไว้

                กรูเหมือนนินจามั้ย? ไอซ์เอ่ยถามและยักคิ้วให้

                แล้วกรูล่ะ? ซามูไร มีนเอาดาบพาดที่เอวและหมุนตัวไปมา

                [ผมว่าทั้ง 2 คนรีบดีกว่านะ  นี่มันผ่านมา 3 นาทีเห็นจะได้  การจะออกไปจากที่นี่ในเวลานี้เท่าที่ผมคำนวณนั้น  ใช้เวลาอีกประมาณ 5 นาทีครับ  ถ้าไม่นับการเสียเวลาของไอ้พวกเบื้องหลังนะ]

                แล้วเพิ่งมาบอก ไอซ์พูดรอดไรฟัน

                ถ้ากรูรอดไปได้กรูจะเป็นนักวิ่งทีมชาติ!”

                มีนและไอซ์ออกวิ่งอีกครั้งตามลำบอกของคาร์  ซอมบี้ด้านหลังยังคงไล่ตามอย่างไม่ลดละความพยายาม

                ตอนนี้พวกเธอวิ่งมาจนมองเห็นประตูที่เข้ามา  ประตูที่กำลังปิดลงและค่อยๆลดระดับต่ำไปทุกที

                ไอ้มีนพุ่ง!”

                สิ้นคำ  ทั้ง 2 ก็พุ่งทะยานผ่านประตูที่เหลือเพียงแค่ครึ่งเดียวอย่างยากลำบาก  แม้จะหลุดรอดออกมาได้แต่ก็ไถลครูดไปกับพื้น

                มีนและไอซ์กลิ้งตัวนอนแผ่หลามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

                โรแมนติค  ไอซ์เราแต่งงานกันมั้ย?

                บ้าเหรอ..ให้พ่อแม่มาขอสิ

                บ้า..ตัวเองอ่ะ  เค้าเขินนะ

                ตกลงกรูเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงวะ? ไอซ์เกาหัวแกรกๆอย่างงงๆ

                เมิงเป็นไรกรูไม่สน  เมิงต้องมาขอกรู  เพราะแม่กรูมีลูกอยู่คนเดียว มีนพลิกตัวนอนคว่ำและมองไอซ์

                สีขาว..”

                อะไรเมิง?

                กางเกงในน้องคนบนหัวกรูนี่ไง ไอซ์ชี้ไปที่สิ่งที่เธอคิดว่าเป็นเด็กสาวมาก่อน

                ไอซ์..น้องเค้าส่งสายตาปิ๊งๆให้เมิงว่ะ มีนกระดืบถอยห่าง

                กรูไม่ปลื้ม  โทษนะน้อง..พี่ไม่ชอบไม้ป่าเดียวกัน ไอซ์เริ่มแถกลงทีละนิด ไอ้มีน..รอกรูด้วย

                ไม่ได้หรอกว่ะไอซ์  กรูเสียสละให้น้องเค้าไปแล้ว มีนว่าพลางลุกขึ้นยืน  ตอนนี้พวกเธอถูกรายล้อมไปด้วยเหล่าซอมบี้

                น้องคะ  พี่ขอ..” ไอซ์ว่าพลางลุกขึ้นยืน ขออนุญาตจากผู้ปกครองพี่ก่อนนะ เด็กสาวถอยไปยืนติดกับมีนและชักปืนออกมา

                [มาสเตอร์  ผมยังไม่อยากตายกับพวกคุณ  ทิ้งผมไว้เถอะ]

                เออ..เมิงขอ..กรูให้ สิ้นคำ  มีนก็ถอดPCออกและโยนให้เหล่าซอมบี้  แต่ผิดคาด..มันกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย

                [ขอบคุณครับ  แล้วผมจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้]

                เออ..เอาเข้าไปสิ! คอมพิวเตอร์บ้านพ่อเมิงทำบุญได้ มีนกร่นด่าและชักปืนออกมาเช่นกัน

                [ทำบุญออนไลน์ไงครับ  See you รักษาตัวด้วย  ผมจะคอยเอาใจช่วยอยู่ห่างๆ]

                แล้วบุญมันจะถึงพวกกรูมั้ย!?

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

120 ความคิดเห็น

  1. #27 SaiiZunG (@saii19) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2551 / 19:06
    เย้ๆๆ อัพแย้วว


    ยังคงความรั่วไว้เสมอ


    อิอิ
    #27
    0
  2. #26 Doctor_Koch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2551 / 15:25
    นี่กรูดูเปนคนดีขนาดนั้นเชียวหรือ?



    เอาค่าตัวกรูมาด้วยนะเว้ย-*-



    ค่าตัวๆๆๆๆๆๆ(แบมือ..)
    #26
    0