ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 6 : 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

โหลด eBook ⏩ ที่นี่

เสียงครางแหว่งๆ … แคร่กๆๆ .. ไอ .. สะอึก .. ดับ
จากคนจะตามมาด่าเลยกลายเป็นขมวดคิ้วมอง
“มันไม่สบายหรือไง?”
“สงสัย” เขาตอบ
ตอบเสร็จก็ก้มๆ เงยๆ ปล้ำรถแก่ๆ นั่นตุบตับๆ แกร๊กๆ .. ราวสิบนาทีกว่าก็ไม่มีทีท่าว่าจะสำเร็จ จนแก้มใสเดินตามชะเง้อมอง .. คงห่วงคุณลุง กลัวจะโดนเพื่อนตนตุ้ยท้องแล้วฉุดลงพงหญ้าแถวนี้ หรือหนีหายไปไหน ประเดี๋ยวก็โดนข้อหาพรากผู้เฒ่าเข้าเล่าจะว่าเช่นไร แต่พอดีมีลูกค้าเดินสวนเข้าร้าน เพื่อนสาวเลยต้องละไปต้อนรับลูกค้าคณะใหม่จึงไม่ทันได้เข้ามาห้ามปรามเมรี .. พราวรุ้งก็ดันไปเข้าห้องน้ำซะนี่
“แล้วคืนนี้จะกลับไง?”
“เดินกลับ” 
“บ้าน่า” ก็จะมาพูดเป็นพระเอกละครไทยสมัยโบราณไปได้ 
กวาดมองไปรอบบริเวณ เพราะที่ตั้งสถานที่นี่โดยรวมแล้วมันเปลี่ยวเพราะรอบๆ บริเวณมันเป็นทุ่งนา เพื่อนออกมาตั้งร้านไกลชุมชนเพราะจะเอาบรรยากาศ รับลมยามค่ำได้ดี เพราะที่ร้านไม่มีแอร์ อีกอย่างจะได้ไม่มีคนรำคาญมาถ้าเผื่อเจอแขกเมาแล้วอาจส่งเสียงดัง 
เธอมีรถมา แต่เขามาทำท่ากับเธอแบบนี้ใครจะกล้าไปกับเขาล่ะ
“เดี๋ยวไปส่ง” 
โอ้ย!! อย่าตบปากตัวเองสักฉาด บอกอยู่ตะกี้ว่าใครจะไป แต่ปากไวทำไมนี่
“ไปยังไง”
ชะงัก นึกขึ้นได้ เธอขับรถเก๋งมา แต่ความทะลึ่ง ความแผลงก็เข้าครอบงำ
“มอไซค์สิคะ”
“บ้านอยู่ไกลจากนี้ ราวสามสิบกิโล”
“อ๊ะ!?” เอิ่มมมมมม บ้าแร๋ว มันไม่ใช่ใกล้ๆ เลยนะ! 
ลุงนี่ .. เที่ยวไกลบ้านเกินไปแล้วนะ!
จะทำไง จะยืมมอเตอร์ไซค์ขับพาไปส่งเขา ทางก็ไกล ขากลับเธอจะทำไง แต่ขืนจะเอารถยนต์ของเธอขับไป เดี๋ยวเขาลวนลามเธอกลางทางล่ะ
จะให้เพื่อนผู้ชายไปส่ง วันนี้ไม่มีเพื่อนผู้ชายคนไหนมาเลย 
อ่ะ …. งั้นเดี๋ยวให้ลูกน้องผู้ชาย
เวร .. เด็กๆ ต้องช่วยเก็บร้าน กว่าจะเสร็จมันก็จะยิ่งดึกกว่านี้ ที่สำคัญทุกคนคงเหนื่อย ใครๆ เขาก็คงอยากกลับบ้านพักผ่อนนอนกันแล้ว และระยะทางก็ตั้งไกลโข ขืนขับไปขับกลับ พอดีเช้า ไม่ต้องนอนกันพอดี อีกอย่าง ดึกแล้วต่างจังหวัดทางมันเปลี่ยวมาก ใครเขาก็กลัวอันตรายกัน เกิดพวกเขาเกิดอุบัติเหตุ หรือซวยโดนดักปล้น ปาหิน ขึงลวด สารพัดวิธีเลวๆ เหล่านี้จนเป็นอันตรายขึ้นมา เธอคงรับผิดชอบชีวิตใครไม่ไหวแน่
ทำไงดี จะทิ้งเขาไว้งี้ดีป่ะ?
“งั้น .. เอางี้ค่ะ ไปนอนโรงแรม”
“ไม่สะดวก”
“ทำไมถึงไม่สะดวก” งง ... นอนโรงแรมน่ะสะดวกจะตาย
“เอ่อ .. ลุง..ไม่มีเงิน” เขาหลบตา ครานี้เธอยิ่งจะแอบหมั่นไส้
แล้ว .. ตะกี้ใครแอบให้ทริปเธอมาตั้งสามพันเชียวล่ะ! … จริงๆ เงินจำนวนนี้มันมีค่าน้อยมาก มากจนเรียกได้ว่าขี้ประติ๋วเลยเถอะสำหรับเธอ แต่สำหรับบางคนถ้าเทียบกันมันคงเยอะมาก ยิ่งเทียบกับเงินเดือนแค่ภารโรงคงเรียกว่าเกือบทั้งเดือนเลยหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ลุงเขาอาจคิดว่าเธอเป็นแค่เด็กนั่งดริ้ง อันนี้ก็ทำตัวผู้ใหญ่ใจดีเกินฐานะไปหน่อยแล้ว แต่เขาคนนี้ก็มีท่าทางบุคลิกถูกชะตาเธอจัง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม จริงๆ เธอควรจะรู้สึกไม่ชอบใจที่เขาคิดกับเธอแบบนี้มากกว่านะ แต่อะไรบางอย่างลึกๆ ในใจมันก็ฉุดรั้งเธอให้ก้าวกระโดดลงมา .. 
มันค่อนข้างไร้ตรรกะ ไร้เหตุผล
แต่อาจเพราะความนิ่ง ความอบอุ่นใจดีที่แฝงอยู่ในบุคลิกของเขาจนเธอรู้สึกหรือสัมผัสมันได้ชัดเจนหรือเปล่าที่ทำให้หญิงสาวไม่นึกกลัวหรือรังเกียจอะไรเขาเลยนี่สิ
อืมมมมมม … ไม่รู้ซิ
“ก็เงินที่คุณลุงให้มาเมื่อตะกี้”
“ให้แล้ว ไม่รับคืน”
รั้นด้วยแหะ!!
“แล้วจะให้ทำไง”
เขานิ่ง
“งั้น เดี๋ยวหนูจะไปเปิดห้องให้” เธอลองใจ
เขาก็ยังนิ่ง … เธอควรจะหยุดตรงนี้ได้แล้ว
แต่ก็ไม่ ...
เดินไปทางที่จอดมอเตอร์ไซค์ที่มีไว้ใช้งานในร้าน 
แถวๆ นี้มีรีสอร์ทเล็กๆ อยู่ในตัวอำเภอใกล้ๆ ทางไปก็ไม่เปลี่ยว แต่ภายในนั้นเขาตกแต่งมันดูบรรยากาศดี ห้องพักก็น่ารัก เธอเคยผ่านเจอหนหนึ่งยังคิดว่าน่าแวะมานอนเล่นบ้างแต่ยังไม่มีโอกาส 
งั้น … คืนนี้ส่งให้เขามาทดลองนอนก่อนก็แล้วกัน 
(ถ้ามีผีเขาจะได้โดนหลอกก่อน … แบร๋!!)
เส้นแนวนอน
cr.pics (just for image) via as : google
♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
??”?โหลด E-Book คลิกตรงนี้คร้า~*??”?
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น