ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 25 : 4 [last sample]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

คราวนี้สะเทือนใจวูบไปเลยกับคำๆ นี้

แม้แต่โสเภณีก็ยังรังเกียจเขาด้วยหรือ

“เอาล่ะๆ อยากออกก็คงต้องให้ออก ทั้งที่อยากจะรั้งไว้ให้อยู่ช่วยกันก่อนสักแค่ไหน เธอคงทนไม่ไหวแล้วสิ”

เจ้านายสาวยกมือขึ้นมากุมขมับทำท่าปวดหัว จริงๆ เด็กสาวที่มีท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ตาลุงหน้าผีจนออกนอกหน้าเลยตอนนี้ ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะยุให้นายสาวไล่ๆ อีตาลุงนี่ออกไป ไม่งั้นก็ส่งแกกลับไปอยู่ที่เกาะเหมือนเดิม แต่ดันพลั้งปากบอกออกไปแล้วว่าตัวจะลาออก แล้วพอมายิ่งคิดดู อีตาลุงพายัพหน้าผี ใครก็รู้ว่ามันกลัวคุณผู้หญิงน่าดู และบางทีก็เคยเห็นมันแอบๆ มองคุณผู้หญิง แววตามันรักและเทิดทูนคุณหนูน้อยของมันจะตาย .. อย่างนี้แล้ว คุณผู้หญิงคงไม่ยอมไล่มันออกง่ายหรอก แต่จะให้ทนอยู่ใกล้ตาลุงผีชีกอก็ไม่ขออยู่เหมือนกัน … เกิดวันดีคืนดี โดนมันจับปล้ำทำเมียขึ้นมาจะว่าไง

อย่างไรๆ

ตาลุงก็คงไม่คิดไม่ซื่อ ไม่กล้าทำอะไรคุณผู้หญิงอยู่แล้วล่ะ ไม่ใช่เพราะความซื่อสัตย์ของตาลุงคนนี้หรอกหรือ แกถึงได้มากลายเป็นคนหน้าผีความจำเสื่อมอยู่แบบนี้

และใครๆ ก็รู้กันดี .. ว่าในความทรงจำของมัน คุณผู้หญิงยังเป็นแค่คุณหนูพลอยตัวน้อยของมันอยู่เลย

แต่ตอนนี้คุณผู้หญิงเธอโตเป็นสาว สวย รวย สง่า เป็นผู้บริหารโรงแรมในส่วนที่แยกออกมาจากโรงแรมแม่ที่เกาะโน้นแล้ว โดยมีคุณท่าน หรือบิดาผู้ดื้อรั้นยังคงลงเล่นการเมือง และได้โอนหุ้นส่วนใหญ่ให้เป็นชื่อเธอกับมารดา บริหารโรงแรมขยายใหญ่โตจนมาเปิดสาขาอีกที่เพราะพอทันทีที่เรียนจบ คุณพลอยรักและคุณพรรณี คุณอาอีกคนก็ได้มาช่วยกันดูแลสาขานี้ แต่เพราะการเดินทางไปมาที่ไม่สะดวกนัก

สุดท้ายคุณผู้หญิงก็เลยแยกตัวเองออกมาอยู่ตรงนี้

และเมื่อไม่นานมานี่ คุณท่านก็ได้ส่งพายัพหน้าผีตัวปัญหาคนนี้ ให้มาเป็นคนสวนของคุณผู้หญิงพลอยรักที่นี่

จนกระทั่งมาเกิดเรื่องนี้นี่แหละ

พลอยรักจ่ายเงินเดือน บวกเงินพิเศษให้กับเด็กสาว เพื่อจะได้ไปเป็นทุนสำรองระหว่างหางานใหม่อย่างจุใจ

เพราะคิดสรตะแล้วในใจ .. อาหารเธอกินได้จากที่โรงแรม และคนทำความสะอาดที่ตั้งแต่แม่บ้านลาออกเธอก็เรียกให้แม่บ้านที่โรงแรมจัดเวรมาทำให้ อาทิตย์ละครั้งก็พอไหว ที่ไม่ได้หาคนมาใหม่เพราะเธอเองก็ชอบความสงบและชอบความเป็นส่วนตัวมากๆ แต่แม้จะอย่างนี้ ในใจก็แอบขุ่นเคืองตัว ‘ผัวลับ’ ตัวแสบ ผู้ความจำเสื่อมคนนี้ปุดๆ

ใช่ล่ะสิ ก็ทุกวันนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ความลับระหว่างเธอกับพายัพเลยนี่ อาจจะมีเพชรแท้ที่สงสัย แต่เขาคงไม่เห็น อะไรย่อมได้แต่เดาแล้วเขาต้องไม่กล้าปากโป้งเพราะหลักฐานทุกอย่างเธอกับพายัพที่มีมันอยู่ แต่ตอนนี้เขาความจำเสื่อม

จึงเหลือแต่ .. ยัยเพื่อนซี้ .. นีน่า นี่ล่ะที่รู้ความลับนี้

“ไงล่ะ ได้โอกาสแล้วสิยัยพลอย”

“โอกาสไรล่ะ”

จิบไวน์ด้วยใบหน้าพริ้มๆ ชื่นใจในรสชาติ

“แน่ะๆ แน้นน อย่านึกนะว่าไม่รู้ว่าแกกำลังรอโอกาสนี้อยู่”

นีน่ายกนิ้วชี้ตั้งส่ายไปว่า ทำทีท่าว่ารู้ทัน

“รู้อะไร ว่ามา” วางแก้ว

“มีแผนปล้ำลุงพายัพผัวลับของแกแล้วหรือยังล่ะ”

“บ้า!!” หน้าแดงก่ำ

“ไม่เอาน่าอย่ามาเขิน ฉันพูดจริงๆ” เป็นทำนองเพลงเชียวละ

“เอาเถอะนะพลอย ยิ่งอย่างพวกเราที่ตั้งเป้าเป็นสาวโสดไว้ ไม่อยากแต่งงานหาภาระมาเป็นห่วงผูกคองี้ด้วยนะ แล้วเราก็ไม่ได้ไปผิดลูกผิดผัวใครรวมทั้งก็ไม่ได้ผิดลูกผิดผัวของตัวเองด้วยซ้ำ เพราะหากเป็นงั้นฉันคงไม่สนับสนุนแกหรอก”

“แต่ถ้าคนภายนอกรู้เข้า เขาจะคิดอย่างไรละ”

“ก็ … ไม่ต้องให้รู้ไง” สรุปมาง่ายเชียว

“ง่ายๆ อย่างนี้ก็ได้หรอ”

“มันก็จริงๆ น้า.. ถ้าฉันเป็นแกซะหน่อยนะ” ทำท่าซู้ดปากยั่วเพื่อน

“แกจะทำมายยยย” ถอยห่าง กอดอก ยกคิ้วถาม

“แหมเก๊าะ..แกยั่มมา..หมาหวงก้าง ลุงพายัพที่ใครๆ ก็รู้ว่าจงรักภักดีกับครอบครัวแกจะตายชัก แล้วยิ่ง..อย่างคุณหนูพลอยรักเนี่ย ถ้าจะสั่งหินให้มันเป็นนก ตาลุงแกยังแทบจะไปนั่งฝนก้อนหินยักษ์ให้กลายเป็นลูกนกเพื่อแกได้เลยน่ะ และถ้าฉันเป็นแกนะ ฉันจะแอบดอดไปขย้ำตั้งแต่เรียนจบกลับมาละ ไม่รออยู่หรอก พูดเลย”

“บ้าเร๊อะ!! ฉันต้องทำงานแทนป๊าเค้าปะ”

“เออ นั่นล่ะๆ ช่างมัน .. แกก็รู้นิ่ว่าเวลาฉันเมา ฉันคิดแต่เรื่องพรรณนั้นเป็นอยู่อย่างเดียว”

“เซี้ยวจริงๆ นะแก”

พลอยรักพยักหน้า หากแต่ทว่าก็ยังจะลังเล

“เอ้างั้น..บอกความลับให้ก็ได้ ว่าเพื่อนเองก็เลี้ยงเด็กไว้ใช้งานส่วนตัวคนนึ่ง”

บทที่ 5

“เด็กโฮสต์บาร์ไหน”

“ไม่ใช่โว้ย ระดับนีน่าต้อง หื่นๆ เถื่อนๆ ดิบๆ”

“อย่าบอกนะว่า”

“เออ คนที่จ้างมาเฝ้าไร่ให้นั่นละ”

“ไร่ที่อยู่เขาใหญ่น่ะหรือ”

“อือ”

แต่คงฟังยังลังเล

“แล้ว … แกไม่กลัวคนเขารู้หรือ”

“สั่งเด็ดขาดไว้แล้ว ถ้าปากโป้งก็ ‘จบ’ และ ‘จาก’ กัน ทางใครก็ทางมัน และถ้าหมอนั่นมันกล้าทิ้งบ่อเงินบ่อทองอย่างฉันไป..ก็ตามใจ”

“ไม่กลัวโดนแบล็กเมล์เอาหรอ”

“สืบประวัติก่อนซี่ เลือกเอาแบบซื่อๆ นิสัยดี เงียบๆ ไม่ปากมาก ไว้ใจได้ แบบชนิดที่ไม่ใช่ผัวใครลูกใคร ไม่มีพันธะอัณฑะผูกพันกะคนอื่นอยู่น่ะไม่งั้นฉันก็ไม่ยุ่งด้วยละ กลัวปัญหาร้อยแปดพันประการมันจะตามมาสุมกบาลน่ะสิ ..” พยักหน้า .. นีน่าพูดต่อ

“แค่ยิ่งคิดถึงว่า ถ้าจะไปทำครอบครัวใครแตกแยก พรากลูกพรากพ่อเขามา เมียหลวงตามสาดน้ำกรดใส่หน้า ก็สยองละ แถมชื่อเสียงสะสมมาก็ป่นปี้ มันไม่คุ้มกัน … ไอ้ครั้นจะไปเที่ยวหาโฮสต์หรือเช่าไอ้ตัว ก็ไม่รู้วันดีคืนดีฮีจะใจดีหอบโรคมาฝากเราไหม หรือเผลอๆ ก็อาจมาปะเหลาะปอกลอกเราจนหมดตัวไปอีก ดูอย่างซ้อหลี่แกซิ เที่ยวไปหาซื้อผัวโฮสต์หล่อ ล่ำ เอามาอวดแต่สุดท้ายโดนตกเพชรตกทองไปตั้งหลายล้าน ที่แกออกมาฟูมฟายจนเป็นข่าวจนโดนชาวเน็ตรุมด่าว่า แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะอยู่นาน อายุปูนนั้นดันปล่อยให้ตัณหานำทาง .. ตัวอย่างมันก็มีให้เห็น แต่สาวแรงสูงอย่างเราๆ ในเมื่อมันอดหิวไม่ได้ใช่ปะ เมื่อชอบกินจริงๆ ก็หาชนิดที่ผูกปิ่นโตกันไปเลยดีกว่า อย่าไปลักลูกขโมยผัวคนอื่นเขาเลย”

“นั่นสิ” อือออ

“งั้น..กลับมาคุยถึงผัวลับของแกกัน เอาเป็นว่า อย่างแกนะพลอย ถ้าไม่ได้อยากคิดที่จะแต่งงานจริงๆ ลุงพายัพ ดอกหญ้าที่ชิวาว่าอย่างแกหมายปอง ก็น่าจะเป็นทางเลือกแรกๆ เพราะลุงแกก็โสดไง ถึงแม้หุ่นจะดูเถื่อนๆ แต่แกก็รักสะอาด นิสัยก็จงรักภักดีกับครอบครัวแกขนาดถึงขั้นยอมตายถวายชีวิตแบบนั้น ก็น่าจะช่วยในเรื่องความต้องการที่มากล้นของแกได้อยู่แล้วแหละ”

ใบหน้าสวยหวานมุ่นคิ้ว คิดตาม

“เชื่อเถอะ อย่างลุงพายัพน่ะ ถ้าแกแค่บอกให้เขาหุบปากเงียบๆ  ตาลุงนั่นคงจะไม่มีวันอ้าออกมาออกมาสักแอะหรอก .. นอกเสียจากว่า…”

“ว่าอะไร”

“แกจะเอานมหญ่ายๆ ไปล่อ .. ตาลุงคงอ้ามางับ!!”

จิ้มนิ้ว...จิ๋งๆ

“อี๋!! ทะลึ่ง”

“เอาเถอะฉันสงสารว่ะ ตอนไปเรียนที่โน่นก็ไม่ยอมมีใครได้แต่ช่วยตัวเอง ประคองตัวรอจะกลับมาให้ผัวลับจัดให้หนักๆ แต่อีผัวอายุเท่าลุงดันเจือกมาความจำเสื่อม แถมจำเรื่องในคืนที่หลงมาเสียตัวให้แกไม่ได้ซะอีกสิ … เฮ้อ!!”

“แกเอ้ย! นังบ้านี่!!”

ตีแขนเพื่อนเพี๊ยะ

“เขายังไม่แก่สำหรับฉัน”

“อะ..งั้นเปลี่ยนเป็น..ยิ่งแก่ยิ่งแซบก็ด่ะ”

“อ๊ะ! นังหื่น”

“แน่ะๆ ไม่ต้องมาเขิน ฉ้านพูดจริ๋งจริง”

เพื่อนลอยหน้าลอยตา พูดเข้าทำนองเพลงซะอีกค่ะ!

“แต่ถ้าเป็นฉันนะ คงตื่นเต้นดีพิลึกเลยว่ะ วันๆ จะนั่งคิดหาวิธี .. ป้อผัวตัวเองไงให้ปึ๋งปั๋ง เพราะบรรยากาศมันจะดูเหมือนๆ กำลังจะหาวิธีจีบหลัวใหม่มาเลย”

“คนไม่เคย ไม่ได้ก๋ากั่น .. อีกอย่างนะ เมื่อก่อนตอนได้ฉันวันแรก ตื่นเช้ามาเขาดันมาทำตัวซะ อย่างกับจงอางหวงพวงไข่”

“อุ๋ย!! จงอางหวงพวง ทะลึ่งว่ะแก”

“ก็ทะลึ่งตามแกนั่นแหละ”

“อาจเป็นเพราะเมียคนแรกของเขา ทำเขาเจ็บฝังใจมากๆ เลยมัง ลุงพายัพเลยระแวงระวังตัว ไม่กล้าผูกพันกับใครอีกหรือเปล่า” นีน่าเดา

“นั่นสิ” ชักเห็นด้วย

“แล้วเอาไงดี ปล้ำแม่ม..ดีไหม” ให้คำปรึกษา

“แค่เอื้อมมือมาผลัก คอฉันก็จะหักกระเด็นแล้วนะ”

เหวี่ยงวงค้อนใส่เพื่อน

กล้ามแขนใหญ่บึกบักอย่างกับท่อนซุง ..

ยิ่งตรงนั้นแล้วยิ่ง ...

ยิ่งพอนึกไปถึงคนที่เฝ้ากระท่อมอยู่หลังบ้าน แล้วก็ เสียวหน้าท้องจี๊ดดดเลย

“ในตำราปกขาวมีสอนป่าว เว็บโป๊ก็เยอะแยะ น่าจะมีวิธีเจ๋งๆ ” นีน่าพึมพำทำจมูกย่น .. บ่นไปเรื่อย

“บ้านเรานี่ก็บ้าเนอะ ยิ่งปิดยิ่งซุก เด็กแม่งก็ยิ่งอยากรู้อยากเห็นกันสิ แถมเห็นเป็นของสนุก เป็นเกมปริศนาท้าทาย มันก็แอบไปค้นแข่งกัน ใครรู้มากกว่า รู้ลึกกว่าคนนั้นเจ๋ง เป็นไงล่ะ ค้นไปค้นมา ลูกเต็มบ้าน หลานเต็มเมือง คุณแม่วัยใสโผล่มาโพสต์เปลี่ยนผ้าอ้อมแข่งกันใหญ่เลยสิทีนี้ก็มาร้อง เก๋าเจ๊งๆ!! .. วันก่อนฉันไปนังกินก๋วยเตี๋ยวเรือกับนังแป้งปั้น มีเด็กตัวน้อยมาสะกิดเรียกฉัน ป้าๆ ช่วยซื้อดอกไม้หนูหน่อย หนูจะเอาเงินไปซื้อนมให้น้อง อกแฟบๆ อีป้าจะแตกกกกกกก!! ยี่สิบฝ่าๆ มาเรียกตรูป้าแล้วเฮ้ย!!”

“แล้วใช่ป้าป่ะล่ะ”

“พูดหยาบ ไหนตบปากตัวเองซิ” เพื่อนสาวตาขุ่น

จากนั้นก็คุยกัน ทะเลาะเย้าแหย่กันครูใหญ่ๆ จนไวน์หมดขวดก็แยกย้าย … นีน่ามีงานเช้า แต่เพราะเมาก็เลยต้องโทรฯเรียกให้คนขับรถมารับ

ขับเองไม่ได้ มันผิดกฎหมาย … รู้ป่าว!!

พลอยรักนี่สิที่แย่ เพราะเวลาเมาแล้วรู้ตัวเลยว่า มักจะเกิดความต้องการสูงมากกว่าปกติ ยิ่งวันนี้นีน่ายิ่งจะมาจุดประกายวิ้งๆ

เอาไงดี …

นอนวางแผนปล้ำหลัว .. อย่างที่นังเพื่อนแนะนำมาดีกว่าวุ้ย ..

เส้นแนวนอน
โปรดอย่าหยุดอ่านกันแค่นี้นร้า บอกเลยจร้า ว่า.. 'เอ็น~ซี่' ..เข้มข้นมากค่ะ 
รีบๆ ตามไปลุ้นใน eBook กันดีกว่านร้า~* 

กระซิบสปอยหน่อยเดียวว่า...เผ็ด~ซ่าน~หวาน~สลบ!!

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥

ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น