ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 18 : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

อย่างอัตโนมัติ .. ผละถอยห่างนิดหนึ่ง ยกมือหลังมือนุ่มแตะหน้าผากเขาเหมือนคราวเป็นเด็กที่เคยเห็นแม่ทำบ่อยๆ เวลาสงสัยว่าใครจะเป็นไข้

“คุณลุงไม่สบายหรือเปล่าคะ? ตัวทำไมจู่ๆ ตัวก็ร้อนๆ” เอ่ยถาม .. ไร้เดียงสา

“ม่ะ .. ไม่ .. ลุงไม่ได้เป็นอะไร” ชายหนุ่มสูงวัยสั่นหัวปฏิเสธ

“หรือคะ?” ขมวดคิ้วมุ่น

ภควินทร์ยังโอบกอดเวียนนากระชับและแถมยังจะค่อยๆ แนบแน่นขึ้น .. ก่อนจะซุกหน้าจูบลงที่ซอกหู .. สูดดมกลิ่นกายของสาวน้อยเบาๆ

หญิงสาวถึงกับขนลุกซู่ … หัวใจเต้นแรง ตึกตัก..ตึกตัก จนเหมือนมันจะติดขัด

เหมือนราวกับตนจะเป็นไข้ไปอีกคน และราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน … เสียงใครบางคนหอบหายใจแรงขึ้น ... จากนั้นคนเริ่มเรื่องก็เริ่มลูบไล้แผ่นหลังเนียนบางแผ่วเบา

มันสุภาพ .. มันอ่อนหวาน .. นุ่มนวล

จากนั้นจมูกโด่งคมของเขาก็ค่อยๆ เคลื่อนซุกไซ้ไปที่ซอกคอหอมละมุน ฝ่ามือหนาอบอุ่นเปลี่ยนจากลูบหลังก็ค่อยๆ เคลื่อนไล้กอบกุมเต้ากลม .. นวดเค้นคลึงเบาๆ

แผ่วหวาน .. ไม่เรียกร้อง .. ไม่กระโตกกระตาก..จาบจ้วง

สาวน้อยหลงวนราวกับคนที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งภวังค์อันน่าเคลิ้มฝัน จิตใจมันก็ไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่รู้แม้กระทั่งว่าฝ่ามือเล็กๆ นุ่มๆ นวลบางก็เริ่มเคลื่อนคืบไต่ไปลูบไล้แผ่นหลังเขาเล่นบ้างแล้ว .. ผิวกายเขาแตกต่างจากเธอ มันกระด้าง แน่น เรียบราบ และตึงแข็ง .. สุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายห้ามใจตัวเองไว้ไม่ไหว .. หันหน้าไปหา .. หลุบตาจ่อจับที่ริมฝีปากหนาน่าจูบที่สุดของเขาก่อนจะบรรจงแตะริมฝีปากอวบอิ่มทิ้งลงที่นั่นเบาๆ

ภควินทร์สะดุ้ง .. สติภวังค์พลันหวนคืนกลับมา

… วืด!! …

เวียนนารู้สึกราวกับนางฟ้าตกสวรรค์

ราวกับโดนเขาราดรดโครมเข้าให้ด้วยน้ำแช่เย็นจัดๆ สาดซัดจนร่างชา

โอ้! …. เธอโดนเขาผลักไสเข้าให้แล้ว!! เขาผลักไสเธอออกไปแล้ว!!

“เอ่อ..คือ..ลุงคงคิดถึงแม่ของเวียนนาเกินจนไป .. ลุงขอโทษจริงๆ นะ”

ไม่รู้ว่าเขาควรจะอ้างเหตุผลใดดี

เพราะความเป็นจริง … เขาลืมคิดถึงมัทรีไปแล้วน่ะซี่ ... นาทีนี้

แต่ท่ามกลางความงงงวย .. เธอก็ยังจะพยายามตอบเขาว่า

“โธ่..คุณลุงขา ..เวียนนารักคุณลุงมากนะคะ.. ทนไม่ได้ ไม่อยากเห็นคุณลุงเศร้าหมองจมอยู่แต่กับอดีตและความเหงาแบบนี้เลยจริงๆ”

ความสับสน ความสงสารเขา สงสารตัวเอง เริ่มทำให้เธอตกใจจนร้องไห้ .. จากน้ำตาไหลเบาๆ ก็เริ่มเป็นสะอึกสะอื้นจนไหล่สั่นไหว

ภควินทร์ก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะทำอะไรไม่ถูก

“ลุงขอโทษจ้ะ แล้ว..สัญญา.. ว่าต่อไปนี้จะทำตัวดีๆ จะไม่ให้คนดีของลุงต้องเป็นห่วงอีก” รีบปลอบ .. โอบโอ๋ให้สาวน้อยหยุดร้องไห้

ลืมไปหรือไงว่าเธอไม่ได้เป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ มาตั้งนานแล้ว!!

น้อยใจเลยยิ่งสะอึกสะอื้นหนัก กอดเขาสะอื้นฮักๆ … จนสักพักก็หยุดร้อง

เพราะเขาก็เอาแต่เฝ้าวนเวียนลูบหลังลูบไหล่ ..กอด..หอมปลอบใจ .. ชายหนุ่มที่พอเห็นเธอเลิกร้องไห้ได้จริงๆ เขาก็เกลี่ยนิ้วไล้..ไล่น้ำตาให้ .. ก่อนจะยิ้มๆ

“ดูเถอะ ร้องไห้ตาบวมเป็นนกฮูก .. แก้มป๋องมอมแมมเป็นนกเค้าแมวแล้ว .. ไปครับคนดี .. ค่ำแล้ว...ไปอาบน้ำอาบท่า...กินนมนอน”

โอย .. โดนเขาล้อว่าเธองอแงเป็นเด็ก …

พอเห็นเขาเริ่มกลับมาเป็นคนมีอารมณ์ขันราวครั้งอดีต หัวใจดวงน้อยๆ มันก็รู้สึกพองโตคับอก .. ชะโงกหน้าไปขโมยจุ๊ฟแก้มเขาอีก .. ยิ้มให้ .. ตาเป็นประกายทั้งที่ยังฉ่ำวาวน้ำตา

“ค่ะ”

ภควินทร์คงอดใจไม่ไหวเหมือนกัน จึงโน้มตัวจูบหน้าผากเป็นรางวัลแก่เด็กดี..ว่าง่ายของเขาอีกครั้ง … ก่อนเวียนนาจะวิ่งปร๋อตัวปลิวหายเข้าห้องตัวเองไป

ชายหนุ่มสูงวัยเผลอยืนอมยิ้ม .. ตาพราว

-----------

แต่แล้วในค่ำคืนนั้น … ต่อให้พยายามอย่างไรๆ .. ดวงตาคู่หวานคมของสาวน้อยลูกครึ่งคนนี้มันก็ข่มได้ไม่ยอมหลับ

เพราะจิตใจของเจ้าของมันนั้นเอาแต่วนเวียน .. นึกถึงแต่เรื่องราวที่เกิดเมื่อตอนหัวค่ำแล้วใจมันรู้สึกอุ่นซ่าน แปลกประหลาดดีเหลือเกิน

แอบยิ้มๆ อิ่มเอมใจ .. พลิกตัวไปพลิกตัวมาอยู่ใต้ความมืด ..

วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า..เธอก็แน่ใจว่าเขาเองก็คงต้องคิดแบบนี้เหมือนกัน

ความรู้สึกหวามหวานแปลกๆ ที่ได้รับ...ชวนให้อยากจะไปซุกกายใกล้ๆ เขา

ไม่อยากนอนเหงาอยู่ตรงนี้คนเดียวจริงๆ

ต่อให้รู้ว่าไม่เหมาะสม ไม่สมควร แต่เธอก็ห้ามใจตน ข่มความรู้สึกร้อนรุ่มนี้ไว้ได้ไม่ไหว     … สุดท้าย

-------------

เส้นแนวนอน

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น