ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 17 : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

โหลด eBook คลิกที่นี่

มันเป็นบ่ายวันหยุดที่ดูเศร้าซึมมาก … บรรยากาศในบ้านหลังใหญ่ที่เคยอบอุ่น เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ หยอกล้อของภควินทร์กับมารดา มาบัดนี้ มันคงไม่มีให้ได้ยินอีก

เวียนนากวาดตามองห้องโถงโล่งกว้างของบ้านอย่างหม่นหมอง

เดินลึกเข้าไปในตัวบ้าน เจ้าของบ้านคงไม่ได้ยินรถที่เธอขับเข้ามาด้วยซ้ำ คนรับใช้ก็หายหน้าหายตากันไปหมด คงโดนไล่ไปอยู่หลังบ้านกันล่ะมัง? .. ตั้งแต่แม่ตาย มิเกิลก็บอกว่าบ้านเงียบเชียบราวกับป่าช้า … น่าจะจริง เพราะทุกสิ่งดูแล้วช่างหดหู่ซึมเซา

เดินผ่านเข้าไปที่ห้องนั่งเล่นของครอบครัว

เขาอยู่ตรงนั้น กำลังรินบรั่นดีสีอำพัน เดินไปหยุดดื่มและเอาแต่มองดูรูปเก่าๆ ใช้ปลายนิ้วลูบเปียโนที่แม่เคยนั่งเล่น ก่อนจะเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง จ้องดูสวนดอกไม้ที่แม่ชอบวุ่นวายหาพันธุ์ไม้โน่นนี่นั่นมาปลูก

นานขนาดจนเธอมายืนแอบมองอยู่ตรงนี้ตั้งครู่ใหญ่แค่ไหน เขาก็ยังจะไม่รู้ตัว

“กลับมาแล้วค่ะ”

ภควินทร์หันขวับ หน้าตาตื่นเต้นดีใจ .. แต่พอเพ่งมองชัดๆ ว่าเป็นใครจริงๆ ใบหน้าที่เคยสดใส สะอ้าน หล่อเหลาคมคาย ทว่าหลังๆ มานี่ดูซูบซีดซึ่งบางทีมันรกด้วยหนวดเคราก็สลดวูบ … เวียนนาเองก็ใจหายวาบเช่นกัน .. ก็...ไม่รู้ทำไม

เหมือนจะรู้ทันที ว่าในวูบแรกของห้วงความคิดของภควินทร์นั่น เขาคงหลอนใจไปเองว่าคนที่พูดคำว่า ‘กลับมาแล้ว’ นี่ .. คือเสียงของมารดาของเธอเอง

ทั้งใจหาย .. ทั้งสงสารเขาจับใจ .. จริงๆ


。*☆∴。 บทที่ 2 。∴☆*。

พยายามทำตัวร่าเริง และแล้วในหลายๆ วันที่เธอกลับมาอยู่บ้าน จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ทุกอย่างดูเหมือนจะคลี่คลายเข้าที่ บรรยากาศเริ่มดีขึ้นมาหน่อย แต่บางทีบางครั้งยามที่ทุกคนกำลังชวนคุยเรื่องสนุกๆ กัน แต่ภควินทร์ได้แค่ยิ้มๆ ยิ่งหากคราใดที่ใครเผลอ เขาก็จะกลับไปเหม่อลอยเหมือนเดิม .. ทำให้เวียนนาเองก็ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วเช่นกัน

จนเวลาเหล่านั้นหวนผ่านไปได้อีกหนึ่งปี บัดนี้เวียนนาเรียนจบแล้ว และตัดสินใจไปทำงานที่บริษัทของเขาในฐานะรองหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์

เธอจะพยายามเรียนรู้ ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปกับเขา และอยากแบ่งเบา ... อยากช่วยเขาให้ได้ทุกๆ ทางแม้ตอนนี้มันอาจจะดูเหมือนเพิ่งเริ่มต้น .. แต่ก็ยังดี

ปิดเทอมแม้จะขึ้นปีสอง แต่กวีวินทร์ยังต้องบินไป Summer ที่อังกฤษเหมือนเช่นเคย

มิเกลก็ต้องเตรียมตัวเข้าสู่รั้วมหาลัยในปีนี้จึงไปเข้าค่ายเก็บตัวอ่านหนังสือหนักมาก เลยต้องไปนอนค้างที่คอนโดที่เธอเคยอยู่ชั่วคราว

ดังนั้นวันหยุดนี้บ้านทั้งบ้านจึงเหลือเธอกับพ่อเลี้ยงลำพัง .. บรรยากาศมันจึงดูเศร้าๆ เงียบๆ เหงาๆ กว่าเคย .. และหลังจากมื้อเย็นสิ้นสุด ที่เนื่องจากแม่บ้านก็เผอิญลาหยุดเพราะหลานชายป่วย ค่ำนี้เธอเลยต้องลงมือทำอาหารเย็นเอง จัดโต๊ะเก็บโต๊ะเอง .. โชคยังดีที่เธอพอมีฝีมือติดตัวไว้อยู่บ้างจากการพร่ำสอนของมารดาเองนั่นล่ะ

และก็ไม่รู้ทำไม .. แม้ใจจะปฏิเสธ

แต่นับวันเธอยิ่งกลับทำตัวคล้ายมารดาเข้าไปทุกที

เดินออกจากครัวมา ภควินทร์นั่งเล่นเปียโนอยู่ที่ห้องนั่งเล่น เธอก้าวเท้าตามเสียงเพลงหวานๆ เศร้าๆ นั้นไป

Remember When … เธอรู้จักเพลงนี้ดี .. เพลงโปรดของแม่

ยิ้มเศร้าๆ ให้ตัวเองนิดๆ

ก่อนเท้าจะก้าวพาเธอเข้าไป .. เขาก็หยุดเล่น .. ไม่ยอมสบตากัน

และแล้ว..หญิงสาวก็เป็นฝ่ายเริ่มชวนเขาคุย

“คุณลุงยังคิดถึงแม่อยู่หรือคะ?”

“คุณแม่ของเวียนนา .. เขาอยู่ในใจของลุงเสมอ”

พ่อเลี้ยงหนุ่มดูจะนิ่งอึ้งไปนิดหนึ่งก่อนจะตอบเบาๆ

“อยู่ในใจลุง ที่ถึงเขาจะจากไป แต่ถึงอย่างไร..เวียนนากับน้องๆ ก็เหมือนตัวแทนของแม่ ที่ทำให้ลุงมีความสุขอยู่ได้มาจนทุกวันนี้” คนน้ำเสียงทุ้ม นุ่ม อ่อนโยน ใจดีขยายความต่อให้ราวรำพึง

“เวียนนาก็คิดถึงแม่มากๆ ค่ะ แล้ว..เวียนนาก็รักคุณลุงมากๆ ด้วยนะคะ”

มันควรเป็นคำพูดที่แสนจะธรรมดา .. แต่ทำไมเธอจึงไม่กล้าสบตาเขาก็ไม่รู้

แต่เพราะหลุบสายตา เธอจึงเห็นมุมปากหยักหนาของภควินทร์ยิ้มน้อยๆ

“จ๊ะ .. ลุงเองก็รักเวียนนาเหมือนกัน”

น้ำเสียงเขาเหมือนคนพยายามจะทำให้มันฟังดูร่าเริง .. แต่ก็ไม่เลย

ตอนนี้เธอเลยเงยหน้ามองเขาอย่างสงสารจับใจ ก่อนเท้าจะพาเธอก้าวเข้าไปนั่งใกล้ๆ โน้มกายจูบแก้มเขาเบาๆ ... ภควินทร์ยิ้มนิดๆ อีกครั้ง ก่อนจะหอมแก้มเธอตอบกลับ...เฉกเช่นสมัยเธอยังเคยเป็นเด็กหญิงตัวเล็กที่เขาเอื้อเอ็นดูเสมอมา

แต่ทว่าว่าจู่ๆ ไม่รู้ทำไมเวียนนาจึงห้ามวงแขนของตัวเองไม่ได้

มันโอบวาดไปกอดกายสูงใหญ่ของเขาเอาไว้แล้วแนบแน่น ..

รู้สึกอบอุ่น .. และอยากทำให้เขามีความสุข .. ทุกอย่าง

เหมือนภควินทร์จะตื่นตะลึงนิดๆ .. แต่แค่นิดเดียวจริงๆ ก่อนจะกอดเธอตอบกลับมา

พ่อเลี้ยงกับเวียนนานั่งแลกเปลี่ยนความอบอุ่นกันอยู่ตรงนั้นสักพักหนึ่ง .. จนเธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ

เอ๋? .. ทำไมเสียงหัวใจเขาเริ่มเต้นแรง .. และตัวก็ร้อนๆ แปลกๆ ชอบกล

เส้นแนวนอน

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
??”?โหลด E-Book คลิกตรงนี้คร้า~*??”?
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น