ผั ว ( ลั บ ) : SWEET so HOT

ตอนที่ 10 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

โหลด eBook ⏩ ที่นี่

“ค่ะ..คุณแม่ ปิ่นไม่เป็นอะไรค่ะ หมอจ่ายยาให้แล้วเลยว่าจะกลับมาพัก”
‘ไม่เป็นอะไรมากแน่ๆ นะคะลูก’ เสียงมารดายังห่วงใย
“นอนพักสักนิดนึ่งก็คงหายค่ะ คุณหมอแนะมาว่างั้น”
‘อุ๊ย! เดี๋ยวนะ แม่มีอีกสายเข้ามา โอ๊ะ!! สายสำคัญที่รอคุยเรื่องจะซื้อหุ้นซะด้วยสิ’ 
“อ๊ะ งั้นไปรับสายทางโน้นเถอะนะคะ ปิ่นไม่เป็นอะไรมากจริงๆ ค่ะ” 
‘โอเคจ่ะ ... งั้นค่ำนี้พบกันนะคะลูก’ 
“ค่ะ ค่ำนี้เจอกันค่ะ รักคุณแม่นะคะ จุ๊ฟๆ...ซุปเปอร์บิ๊กแบงค่ะ” 
กดแตะจอจบสนทนา ก่อนเจ้าของใบหน้าหวานจะทุ่มทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้าง ที่ตอนนี้บ้านทั้งบ้านใหญ่ยักษ์ราวคฤหาสน์นั้นสุดแสนจะเงียบเชียบ
และเพียงสักราวแค่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ที่นั่นก็ปรากฏร่างของคนตัวสูงใหญ่ ผิวคล้ำกรำแดดในวัย 47 ปีซึ่งเป็นคนขับรถคนใหม่ของบ้านนี้ ที่พอขับรถกลับมาจอดหน้าบ้านเขาก็ต้องแปลกใจว่าทำไมประตูตรงนี้มันจึงเปิดแง้มไว้อยู่เช่นนั้น
‘ใครกันมาเปิดบ้านทิ้งไว้ … ก่อนออกไปเราก็ปิดแล้วกับมือนี่นา’
คิดในใจ… 
‘หรือจะเป็นคุณปิ่น? แต่..เอ .. เมื่อเช้าก็ขับรถออกไปเรียน หรือจะคุณๆ บ้านโน้นกลับมาแต่วัน .. แต่เมื่อครู่นี้ตอนเจอพวกเขาที่บริษัทก็บอกว่าวันนี้มีประชุม แถมยังจะฝากให้เราไปรับคุณแพทกับคุณแพมที่โรงเรียนให้ด้วยนี่เย็นนี้ แล้วนี่จะกลับกันมาเร็วได้ไงล่ะ?’ หนุ่มใหญ่ ใบหน้าคล้ำเข้ม คม … ผู้เป็นเจ้าของความคิดนี้ยืนขมวดคิ้วมุ่นมองประตูใหญ่อย่างสงสัย
คนบ้านโน้นที่เขารำพึงถึงก็คือบ้านของคุณปราณี น้องสาวของเจ้าของบ้าน ที่เธอแต่งงานแล้วแยกออกมาปลูกบ้านอยู่ภายใต้รั้วเดียวกัน และเธอกับสามีก็ยังจะทำธุรกิจร่วมกันกับประณตผู้พี่ชาย หรือเจ้านายที่เขาก็เพิ่งจะละจากมา
‘หรือว่าจะเป็นขโมยมันมาดอดขึ้นบ้าน?’
เมื่อคิดได้มาถึงตรงนี้ คนร่างสูงแกร่งก็เหลียวตัวไปค้นหาอาวุธกุกกักๆ ที่พอชั่งน้ำหนักแล้วว่าเหมาะมือ ที่เจอได้จากในรถแล้วจึงค่อยๆ ย่อง แอบเดินขึ้นไปบนตัวตึกเพื่อที่จะดูให้แน่ว่าใช่ขโมยหรือไม่ 
ถ้าใช่จะได้อัดมันซะให้เข็ด! เล่นมันให้น่วม! ก่อนโทรฯแจ้งตำรวจมาจับ
แต่พอย่องขึ้นไปบนตึก … ก็ปรากฏว่าบ้านทั้งบ้านเงียบสงบ 
แต่เขายังไม่ไว้วางใจ จึงยังคงค่อยๆ ย่องขึ้นไปสำรวจบนชั้นสอง ตรงไปที่ห้องทำงานของประมุขของบ้าน … แต่ทุกอย่างก็สงบ นิ่งสนิท ไม่มีสิ่งใดผิดปกติไม่ต่างจากชั้นล่างเลยสักนิดเดียว
“เอ..หรือว่าก่อนออกจากบ้านเราจะลืมปิดบ้านซะเองหว่า?” 
ขมวดคิ้วมุ่น หากทว่าเขาเองก็แน่ใจว่าตนเป็นคนรอบคอบมาก แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไร ทุกอย่างก็ดูปรกติดีจึงคิดว่าน่าจะเลิกใส่ใจในเรื่องนี้ … หันหลังผละตัวก้าวออกจากห้องทำงานของนายจ้างไป จนถึงขณะที่กำลังจะเดินลงบันไดตัวตึก พลันก็ดันได้ยินเสียงน่าสงสัยอย่างหนึ่งแว่วออกมาจากห้องกลาง เกือบอยู่ทางท้ายสุดปีกตึก
‘ห้องนอนของคุณปิ่นนี่หว่า?’ 
จำได้แม่นหรอกน่า เพราะเมื่อสองวันก่อน เขาเคยช่วยแม่บ้านขนของใช้ขึ้นมาให้คุณหนูสาวแสนสวย อ่อนหวาน น่ารักคนนั้นที่ห้องนั้นเอง .. ด้วยความสงสัยและอยากจะให้แน่ใจว่านั่นคือเจ้าของห้องตัวจริง เขาจึงพาร่างสูงล่ำคล้ำเข้มย่องตรงไปที่หน้าห้องนั่น … 
ลังเลตัดสินใจ … เอาไงดี?
‘เอาน่า! .. ก็แค่อยากให้แน่ใจ เพราะถ้าไม่ใช่ .. พ่อจะได้ฟาดหัวมันได้ถนัดๆ!!’
ตวัดไม้ทะมัดทะแมง ตัดสินใจเอื้อมมือจับลูกบิดแล้วลองบิดดู … 
ประตูไม่ได้ล๊อค … 
ค่อยๆ แง้มแอบส่องตามองดูลาดเลาอย่างเงียบเชียบ
แต่ภาพที่เห็นถึงกับทำให้เขาตกตะลึง นิ่งขึง .. ชาวูบวาบไปทั้งเนื้อทั้งตัว
‘โอยยย .. นี่เอ็งเผลอโดนโจรยิงตายห่าแล้วได้ขึ้นสวรรค์ใช่หรือเปล่าวะ? ไอ้นนท์!’
เป็นคุณหนูสาวเจ้าของห้องแท้จริงแนะล่ะ … หากทว่าภาพของร่างเล็กๆ ขาวนวล ผุดผ่อง บอบบางที่ขยับ หยุกหยิก เสียดสี ควบขี่อยู่บนหมอนข้างนั่น มันช่างเป็นภาพที่น่ายั่วยวนและเร้าใจซะจนเขาละสายตาออกมาไม่ได้ พร้อมทั้งตกใจจนยืนนิ่งตะลึงงัน
‘อินทร์ พรหม ยม ยักษ์ ตัวไหนทะลึ่งมาเสกมนต์เล่นตลกอะไรกะเอ็งวะนี่โว๋ย?’
เพราะบัดนี้ ภาพที่สองตากว้างๆ เข้มคมของเขาดันโผล่มาบังเอิญเห็น มันดันเป็นภาพที่ทั่วทั้งร่างกายของปิ่นดาวที่เขามองมันมาจากทางเบื้องหลังขาวผ่องนวลเนียน ไร้ซึ่งฝ้าไผใดๆ ให้เคืองตา เพราะมันปราศจากเสื้อผ้า มิมีอาภรณ์ใดปกปิดเรือนกายไว้แม้เพียงสักชิ้นเดียว!!  ที่สำคัญ! ไอ้ภาพที่สองตาของเขาเห็นได้ในจอคอมพิวเตอร์ที่เธอเปิดทิ้งไว้ข้างๆ นั่น มันก็คือภาพของชายหญิงที่กำลังเมคเลิฟกันอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน .. ส่วนคุณปิ่นนั้นหรือ คงไม่ต้องเดา เพราะเขาก็คือคนจัดเจนชีวิตคนหนึ่ง จึงรู้ดีว่ามือน้อยๆ ขาวนวลที่สอดหายไปใต้ร่างข้างหนึ่งนั่นมันคงจะยุกยิกอยู่ที่รวงรังแสนหวงแห่งตนเป็นแน่ แต่เนื่องจากเธอนั่นคงชะลาใจ เพราะอยู่ภายในห้องตนเอง เชื่อว่าคงไม่มีใครอยู่บ้านแน่ละ จึงได้หันหลังมาทางประตู ถึงยังไม่รู้ว่าขณะนี้การกระทำของตนเช่นนั้นมันกำลังอยู่ในสายตาของคนขับรถสูงวัยที่ยืนตื่นตัวจนเห็นได้ชัดจากอาวุธประจำกายที่เริ่มตื่นขึ้นมาผงาดง้ำ แข็งขึงจนบวมเป่งปวดร้าว และมันก็ดุนดันตุงคับกางเกงแสลคที่เขาสวมออกไปข้างนอก จนมันแทบจะปริขาดเสียให้ได้ แม้ว่าเขาเองก็พยายามข่มอกข่มใจที่รุมเร้ากระตุ้นตื่นนั่นไว้จนสุดความสามารถแค่ไหนก็มิอาจข่มตนข่มใจไว้สำเร็จสักนิดเลย
นนท์เพ่งมองร่างขาวผ่อง อวบอิ่ม สะโพกผายกลมกลึง ผมยาว ที่ทิ้งตัวสลวยคลี่คลุมไหล่ มันระยับ ดำขลับ ที่กระเพื่อมไหวกระทบแสงไฟในห้อง ยามที่คุณหนูนางฟ้าของตนเองขยับโยกเคลื่อนไหวเนิบๆ ช้าๆ นั่นแล้วอย่างมิอาจละสายตา พร้อมกับแอบรำพึงในใจ
‘ให้ตายเถอะพับผ่า!! นี่มัน..เทพธิดาหลงฟ้ามาเกิดชัดๆ!! … 
เส้นแนวนอน

cr.pics (just for image) via as : google
♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : ผั ว ลั บ : ด้วยนะคะ
??”?โหลด E-Book คลิกตรงนี้คร้า~*??”?
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น