❛ เ จ้ า ส า ว ห ญ้ า อ่ อ น ❜

ตอนที่ 9 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

ไม่ได้คิดมากเกินไปกว่านี้จริงๆ นะ และก็เพราะเหตุมันจำเป็นจริงๆ .. ไม่ทันคิดอะไรในเรื่องชายหญิงหรอก

บ้านไร่ติดกัน ในยามเป็นเด็ก กัษษากรยังเคยมาวิ่งเล่นหลับไหลข้ามวันข้ามคืนที่นี่บ่อยๆ ราวกับเป็นบ้านหลังที่สองของตนเสียด้วยซ้ำ … มันจึงทำให้เธอพยักหน้า

ดังนั้นในค่ำวันถัดมา คุณลุงหนุ่มใหญ่หล่อล้ำกับหลานสาวคนสวยจึงได้หัวจู้ อ่านเอกสาร แปลงาน ร่างจดหมายกันอยู่ดูสนุกสนานกับการเคร่งเครียด

พองานด้านเอกสารเริ่มคล่องๆ กัษษากรก็ได้ลงภาคสนาม จนกระทั่งได้หอบเอกสาร คาบพาสปอร์ตติดตามคุณลุงไปเซ็นสัญญายังต่างประเทศ

ข้อตกลงทั้งหมดเป็นไปตามที่นครินทร์คาดหวัง เขาจึงได้สบายใจและอารมณ์ดีมาก จึงชวนกัษษากรไปฉลอง ดินเนอร์หรูและไปเต้นรำกันในคลับดังที่ตั้งอยู่ใต้โรงแรมที่ทั้งคู่เข้าพักกันนั่นแหละ

ค่ำนั้นนางฟ้าน้อยๆ ของเขาช่างสวย สง่า เซ็กซี่และดูดีเสียจนแม้แต่หนุ่มฝรั่ง และหนุ่มเอเซียเหลียวมองกันคอแทบจะหัก

เขาเองก็สีจะกรึ่มๆ เพราะดื่มแชมเปญที่เปิดขวดมาฉลองสัญญาไปซะตั้งหลายแก้ว พอก้าวออกไปเต้นรำกับสาวน้อยสุดสวย ผิวขาวผ่องตัดฉับกับชุดราตรีสั้นสีดำเนื้อผ้ากำมะหยี่เนื้อดี

ผิวของกัษษากรนั้นขาว เนียน ผุดผ่อง ไร้สิวฝ้าใดๆ เกะกะสายตา ยกเว้นเสียจากว่า เจ้าไฝเม็ดกระจิ๋วที่ผุดขึ้นอยู่ใกล้มุมปากเธอที่เดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้สิ ที่เจ้าสายตาเยิ้มฉ่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ของเชมเปญมันกำลังจับจ้องมองอยู่ที่นั่น ราวกับมันคือสิ่งมหัศจรรย์ที่น่าหลงใหลและเขาใคร่จะพิสูจน์

กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่เธอเลือกใช้ก็ยั่วใจเขาชะมัด!!

กำลังจะเคลิ้มจนเกือบจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ .. จู่ๆ ก็...

"คุณลุงขา ซูกัสว่า พอจบเพลงนี้แล้วเรากลับขึ้นข้างบนกันเถอะนะคะ … พรุ่งนี้เรามีเที่ยวบินเช้า"

เจ้าของไฝดูท่าทางจะประหม่า ตัวสั่นนิดๆ และเสียงนั่นมันเหมือนระฆังจากกวางน้อย ที่ตบหน้าเรียกสติของราชสีห์หิวเหยื่ออย่างเขาให้ตื่นจากภวังค์ได้อย่างชะงัดดีนัก!!

‘คุณลุง’ … ถึงกับผงะถอย

ระยำ!! นี่เขากำลังคิดจะทำอะไร?

หรือเป็นเพราะเขาห่างหายจากผู้หญิงมานาน?

อืมมม … น่าจะใช่ สงสัยคงเป็นเช่นนั้นแหละ เพราะตั้งแต่ผู้ช่วยคนเก่าลาออกไป มันก็เป็นช่วงจังหวะที่เขายุ่งวุ่นวายกับงานเอกสาร จนกระทั่งกัษษากรเข้ามา เขาก็ต้องสอนให้เธอเรียนรู้ ยุ่งซะจนลืมเรื่องพวกนี้ไปเสียสนิท

กลับไปนี่ เขาคงต้องโทรฯหาเอเย่นต์ซะหน่อยแล้วมัง!

เส้นแนวนอน

แลนโรเวอร์ล้อโตที่แล่นฝุ่นฟุ้งมาจอดรออยู่กลางไร่ ทำให้กัษษากรโหนตัวขึ้นไปนั่งคู่คนขับ อากาศมันร้อนจัดมากๆ แม้ว่ายามนี้พระอาทิตย์ก็แทบกำลังจะตกดินอยู่มะลอมมะล่อ

เผลอตัวยื่นหน้าไปจ่อแอร์ ขยับสาบอกเสื้อพรึบพรับๆ ให้มันเผยอรับลมแอร์ที่เปิดอยู่เย็นฉ่ำ

นครินทร์ที่กำลังจะหันยิ้มให้อย่างเอ็นดู แต่แล้วก็ชะงักกึก!! จากนั้นก็ค่อยๆ หันหนี … เสมองนอกหน้าต่าง

เพื่อที่จะแอบลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ไปซะแทน ..

อาจด้วยความไว้ใจ หรือความเคยชินบวกกับที่เธอนับถือนักหนาว่าเขาคือคุณลุงสุดที่รัก จึงเผลอไผลวางตัวสบายๆ ไม่ทันระมัดระวังกิริยา … ผลจึงปรากฏว่า พอพ่อเลี้ยงหล้าหันมาเห็นในจังหวะที่เธอดึงเสื้อ เพื่อให้มีช่องว่างให้ลมแอร์มันจ่อโดนผิวกายให้ได้มากที่สุด

พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่จึงได้เกิดอาการนั่งตัวแข็ง กับภาพเนินหน้าอกอวบขาววับๆ แวมๆ ชั่วครู่ก่อนจะค่อยๆ ตั้งสติทำใจเคลื่อนตัวออกรถออกไปช้าๆ

กลิ่นเหงื่อและกลิ่นสาบสาว ดูเหมือนมันจะตลบ อวลฟุ้งไปทั่วรถ และเขาก็ยังคงรู้สึกแปลกๆ ร่างกายมันเริ่มตื่นตัว นครินทร์เองเคยได้อยู่ใกล้ชิดสาวน้อยคนนี้มานานนัก แต่เขาก็ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน

กัษษากรยังคงทำเช่นนั้นอยู่นาน โดยที่ยังมีสายตาของคุณลุงหนุ่มแอบเหลือบมองภาพนั้นเป็นระยะๆ  

ค่ำนี้ บังเอิญมีสายด่วนคำสั่งซื้อจากต่างประเทศตรงเข้ามาหาเขา และขอให้เขาช่วยร่างข้อตกลงนี้ด่วน

กัษษากรจึงได้ทำหน้าที่นี้ และมันมีการต่อรองเจรจากันอีกพักใหญ่ๆ จากนั้นเธอก็ลงมือร่างจดหมาย

ดึกดื่นมากมาย เขาและเธอต่างทั้งเหนื่อยเพลียมากจนแทบจะสลบ คืนนี้พ่อเลี้ยงจึงขับรถข้ามไร่ไปส่งเธอไม่ไหว เพราะเขาไม่อนุญาตให้กัษษากร ไปไหนมาไหนดึกดื่นค่ำมืดเองคนเดียวซะด้วยสิ ยิ่งมารู้ด้วยว่าคืนนี้สาวน้อยคนนี้ต้องอยู่บ้านกับแม่นวลและนายแม้น คู่สามีภรรยาแก่ๆ ผู้ที่ก็คงจะไปดูแลใครไม่ไหว และทั้งที่ไร่นี้มันเป็นของเขา รู้ดีว่าไม่มีใครกล้าที่จะมาทำร้ายคนของเขาได้หรอก หากแต่พ่อเลี้ยงหล้าก็ไม่ยอมไว้ใจใคร

กัษษากรสวย หวาน น่ารักน่าใคร่ขนาดนี้ เขาจึงกลัวว่าความสวยของเธอจะนำภัยมาให้โดยใช่เหตุ และนั้นมันจึงเป็นเหตุผลได้ว่าทำไมเขาจึงได้ทั้งหวงทั้งห่วง หลานสาวคนนี้ซะยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ และหวงมากกว่าพ่อแม่แท้ๆ ของเธอเองซะอีกสิ!!


บทที่ 2

"ลุงสั่งมะขิ่นเปิดห้องทางปีกขวาให้ .. คืนนี้นอนนี่นะ"

สั่งเสร็จก็เดินหาวนำไป ด้วยความที่ตอนเด็กๆ เธอเคยเล่นเกาะเอวเขาเหมือนงูกินหาง เดินตาปรือเพราะความง่วงงุนแบบสุดๆ จนแทบจะเดินเองไม่ไหว ต้องอาศัยให้เขาลากจูงไป

นครินทร์ก้มหน้าหันมายิ้มให้อย่างเอื้อเอ็นดู

เส้นแนวนอน

เช้านี้เป็นวันหยุด พ่อเลี้ยงหล้าตื่นขึ้นมาก็เดินเข้ามานั่งไขว้ห้าง พิงพนักท้าวคางอ่านข่าวจากคอมพิวเตอร์แบบพกพา เครื่องเล็กๆ รอหลานสาวอยู่ที่ระเบียงรับลมริมสระปลาคาร์ฟ

"คุณหนูซูกัสของมะขิ่นยังไม่ลงมาอีกหรือ?"

"ลงมารอบนึ่งแล้วละค่ะ มาเตรียมอาหารเช้าให้พ่อเลี้ยงเสร็จแล้วก็เพิ่งจะขึ้นไปอาบน้ำครู่นี้" สาวใช้รายงานตอนนำกาแฟเครื่องดื่มสุดโปรดเจ้านายมาเสริฟ

"พ่อเลี้ยงจะรับมื้อเช้าเลยไหมคะ?"

"ไม่ล่ะ จะรอเขา มะขิ่นมีอะไรจะไปทำก็ไปเถอะ"

พูดจบก็ก้มหน้าก้มตาอ่านข่าวของเขาต่อ

เส้นแนวนอน


"ทำงานยุ่งๆ มาเบื่อหรือเปล่า? เสร็จร่างจดหมายฉบับนี้ลุงก็ว่างแล้ว เดี๋ยวเราไปเดินเล่นที่ห้างในเมืองแก้เครียดกันดีไหม ได้ข่าวด้วยว่ามีโปรแกรมหนังมาใหม่ๆ หลายเรื่องด้วยสิ"

พ่อเลี้ยงเอ่ยขึ้นมากลางโต๊ะอาหารมื้อกลางวัน ที่ต้องนำมากินในห้องทำงานวันนี้ กัษษากรเงยหน้ามายิ้มให้ดีใจราวเด็กหญิงตัวเล็กๆ ในอดีต

"เลี้ยงข้าวมื้อค่ำหรูๆ ซูกัสด้วยใช่ไหม?"

"ได้คืบจะเอาศอกตลอดเลยนะเรานี่"

เส้นแนวนอน

<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ห ญ้ า อ่ อ น : ด้วยนะคะ
……………. ♥ …………….
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น