เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 9 : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 เม.ย. 62

แต่ดูเหมือนคำสบถภาวนาของเขามันแลว่าจะไม่ยอมสัมฤทธิ์ผลซะละ!!

"ร้อน..."

คนบ่นร้อนแต่กลับเริ่มซุกตัวสั่นๆ เหมือนคนหนาวจัด หน้าซับสีเลือดเริ่มซีด เหงื่อเริ่มออกซึม ขัดกันกับสายตาว้าวุ่นแต่หวานปานจะหยดที่มองตอบเขามา

คนที่วอกแวกอยู่ก่อนหน้ากับหุ่นของว่าที่น้องเมียลักลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอเอือก

เห็นท่าทางว่า ... ชักจะไม่ดีซะแล้วสิ!

เวรแล้วไงไอ้ดิน .. แล้วจะไปส่งหล่อนที่คอนโดฯของมิรินได้ไง? ระยะทางก็ยังอีกตั้งไกลเลยว่ะเฮ้ย!!

ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะลากยัยตัวปัญหาไปทิ้งไว้ที่โรงแรมของเขาก่อน อาจจะเปิดห้องให้หล่อนพักแล้วค่อยโทรฯตามให้มิรินดามารับ หรือจะให้ค้างที่นั่นก่อนก็แล้วแต่ เพราะคืนนี้เขาคงยังไม่ส่งให้ไม่ได้เพราะติดด่านตรวจ หรือหากจะมีอีกวิธีที่ถึงโรงแรมก็คือฝากให้อัคนีเป็นผู้ไปส่งให้แทน ถ้าป่านนี้แล้วเจ้าหมอนั่นจะยังนั่งสิงทำงานอยู่น่ะนะ แต่ข้อนี้ก็ดูจะหวังยากเต็มทนในค่ำคืนวันศุกร์แบบนี้ สาวๆ ของเจ้านั่นนี่ขี้กระจองงอแงจะตายไป

ช่างเถอะ ต่อให้อัคนีไม่ว่าง เขาก็ยังจะพอหาคนที่คงจะไปส่งหล่อนให้พี่สาวได้อยู่

พนักงานเขามีเต็มโรงแรม

แต่ตอนนี้เห็นทีว่าจะมีเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ตามแผนที่เขาวางไว้แล้วสิ

"เวรแล้ว.. จัสมิน .. นี่คุณได้ไปดื่มอะไรที่น่าสงสัยมาบ้างหรือเปล่า?" เขาถามอย่างร้อนใจ

คนโดนถามสั่นหัว แต่มีสีหน้างุนงงแล้วเหมือนจะคิดอะไรได้

"ดูเหมือนว่าก่อนเราจะจ่ายบิล มีเด็กเสริฟเดินถือถาดมาบอกว่าพวกเราได้รับคอมพลีเมนทรี่ดริ้งเพราะยอดบิลมีคูปองได้ดื่มฟรี เขาถามว่าพวกเราจะรับไหม? แต่เจ้านั่นเอาแก้วมาวางแจกทุกคนที่โต๊ะพร้อมแล้ว"

"นั่นไง .. นึกแล้วเชียว!!"

"มันคืออะไร?"

"ที่โน้นเขาไม่ได้สอนหรือไงว่าเวลาจะไปเที่ยวในที่อโครจรแบบนี้อย่างไรๆ เราก็ต้องระมัดระวังตัวเองทุกฝีก้าวน่ะ!!"

เขานี่เผลอตัวแทบจะตะคอกเชียวนะ

"โทรศัพท์อยู่ไหน?"

"อะไร?"

คนโดนถามเหมือนกับพยายามจะตั้งสติตน แต่ดูเหมือนจะยากขึ้นทุกที แถมมือไม้นุ่มๆ หอมๆ ก็เริ่มจะเอื้อมมาหาเขาแล้ว

"หยุดนะจัสมิน!!" เขาตวาด

"คุมสติตัวเองให้อยู่ก่อน"

"ร้อน"

ยัยตัวปัญหาบ่น ก่อนจะเริ่มดึงไหล่ชุดแซคสีดำผ้ายืดของตนลงเผยให้เห็นไหล่ลาดนวลขาวกับเนินอกรำไรๆ

"เฮ้ย!! ไม่ได้! อย่าถอด"

"ทำไมล่าาาาา?"

ถามเสียงหวาน ก่อนจะลุกมาทำท่าจะขึ้นมานั่งคร่อมเขาไว้ทั้งๆ ที่รู้อยู่ว่าเขาต้องบังคับพวงมาลัย

"โอ้ยไม่ไหวล่ะ กระเป๋าถืออยู่ไหน? มือถือคุณน่ะ! ผมต้องโทรฯหามิริน"

"อุ้ย!!"

เสียงอุทานหวานซี้ด หัสดินเองก็สะดุ้งตัววาบ รีบละมือออกจากร่างที่เขากำลังจะผลักหล่อนออก เพราะตาต้องมองถนน สมองก็มัวแต่คิดวุ่นวายเลยไม่ทันมองว่าผลักมือลงไปส่วนไหนของร่างสาวจนเต็มรัก

อ้าว? เฮ้ย!! .. นุ่มนิ่มดีวุ้ย!!

พอมีเสียงอุทานเสียงหวานจ๋าออกมา..หันไปมอง

โอ้ย!! ตายห่า! ... นมเต็มมือ!!

"เห็นเลือดเป็นลม เห็นนมสู้ตาย"

เจ้าของนมครางหงิง

"ยัยบ้า!! บอกว่าให้ไปเอาโทรศัพท์ม้าาาา!!

"แล้วทำไมคุณไม่ใช้ของคุณ?"

คนโดนผลักดูเหมือนไม่ยอมสนใจอะไรจริงๆ จังๆ เมื่อจะปลดกระดุมเสื้อเขาไม่ได้ เป้าหมายใหม่มันก็เลยไปตกที่เจ้ากระดุมกางเกงของเขาล่ะสิ

"โอ้ย! อย่าสิจัสมิน! ตั้งสติหน่อย คุณโดนฤทธิ์ยาอยู่นะ .. โทรศัพท์อยู่ไหน? ไปเอามาให้ผม!!"

ตวาดสั่งเสียงเฉียบ

ดูท่าทางหล่อนน่าจะได้สติเพราะโดนเขาดุ

หัสดินโล่งใจเมื่อหล่อนยอมเอี้ยวตัวไปข้างหลัง   

เห็นสาวน้อยเอื้อมหยิบกระเป๋าที่แม่เพื่อนสาวโยนไว้ให้ที่เบาะหลัง แต่เพราะเขาหันไปมองก็เลยจ๊ะเอ๋เข้ากับนมสดๆ ขาวๆ อวบๆ ของหล่อนเข้าซะอีก ..

เล่นเอาว่าที่พี่เขยนี่ถึงกับปาดเหงื่อ..โครมๆ

ยุบหนอ ... พองหนอ

เนื้อหนังมังสา(ตู้มๆ)ไม่เที่ยงไม่แท้จริงๆ น่ะหรอ?

เอ้ย!! .. ไม่ใช่ .. ไม่เที่ยงแท้หนอ!!

หล่อนค้นอะไรกุ๊กกั๊กๆ หยิบโทรศัพท์ออกมา เขาก็นึกว่าหล่อนจะกดโทรฯหาพี่สาวเสียเองน่ะสิ พอหันไปขับรถมองถนนหนทางต่อก็รู้สึกมีเสียงลมพัดอู้..เย็น

โดนคนนั่งข้างกดเปิดหน้าต่าง กว่าจะคิดอะไรได้ทัน แม่คุณก็ขว้างมือถือในมือปลิวหวือเข้าป่าข้างทางหายวับไปกับความมืดซะแล้ว

"อ้าว? เฮ้ย!! แล้วกันสิ! ยัยเด็กปีศาจ"

โมโหฉุนแตก "แล้วทีนี้จะใช้อะไรโทรฯ?"

"แวะโรงแรมข้างหน้านี้ดีไหม?" หล่อนเสนอ

เส้นแนวนอน
<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ บ ส์ !! : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น