เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ่ บ ส์ !!

ตอนที่ 8 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

"จัสมิน!"

ลองส่งเสียงเรียกชื่อหญิงสาวผู้ต้องสงสัยนำเชิงออกไปกันหน้าแหก

เสียงห้าวทุ้มติดแววดุนิดๆ นั่นไม่ใช่จะทำให้คนที่ถูกเรียกจะชะงัก .. แต่มันจะยังมีผลที่ทำให้ไอ้เจ้าพวกนักเลงปลายแถวสี่ห้าคนหันมามองเขาจากมุมมืดๆ นั่นด้วย

นึกภาวนาในใจว่าให้แม่สาวคนนี้เป็นเจ้าของชื่อจริงๆ ด้วยเถอะ เพราะถ้าไม่ใช่ เขาคงไม่มีสิทธิ์ติดตามไปดูแลแม่สาวสวยหุ่นน่าเจี๊ยะ น่านัวเนียนี่ต่อได้หรอก

เวรแล้ว!! ไอ้บ้า! หน้ามืดแล้วไหมเล่าเอ็ง..ไอ้ดิน!!

หน้าสิ่วหน้าขวาน แถมธุระร้อนใจของว่าที่คู่หมั้นก็ยังคาราคาซัง เอ็งยังจะมานึกถึงแต่เรื่องจะกกผู้หญิงอีกนะ!!

ถอนหายใจโล่งอกอย่างจะนึกเสียดายหรือโล่งใจก็สุดจะเดาตัวเองได้ .. เพราะพอสิ้นเสียงเรียกชื่อยัยเด็กจอมดื้อนั่นก็ชะงักนิดหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองที่เขาด้วยสีหน้าและแววตาประหลาดใจ ..

งง .. คล้ายๆ จะยังจำเขาไม่ได้เช่นกัน

"พี่เอง .. หัสดิน .. ว่าที่คู่หมั้นของมิรินพี่สาวจัสมินไง"

"อ่อ!! เป็นยูนั่นเอง"

เจ้าของใบหน้าโฉบเฉี่ยว โหนกแก้มสูง เน้นหนักไปทางโซนยุโรป  สวย คม เฉี่ยวกว่ามิรินดาเพราะได้เชื้อจากทางบิดามามากกว่ากันเยอะเลย

ตาสีน้ำตาลคู่กระจ่างดูมีวี่แววขุ่นมัวนิดๆ สงสัยคงเริ่มจำได้แล้วล่ะสิ แม่คุณถึงเริ่มตั้งแง่จ้องจะหาเรื่องเขาอีกแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้

ไม่เอาน่า!! อย่าเพิ่งมาแผลงอิทธิฤทธิ์นะเฟ้ยยัยเด็กน้อย .. เขายังไม่อยากจะมาออกกำลังวัดกับใครตอนนี้ โดยเฉพาะกับไอ้กลุ่มไฮยีน่าที่จ้องจะเขมือบลูกกวางเรนเดียร์ที่แอบอยู่ในเงามืดไม่ไกลโน้น

ยังไม่ทันที่เด็กต้นปัญหาจะก่อเหตุอะไรให้หัสดินใจสั่นวอกแวกเล่นอีก

"มีอะไรกันอ่ะจัสมิน?"

เด็กสาวชาวไทยคนหนึ่ง เดินวนกลับมาแตะต้นแขนเพื่อนลูกครึ่งฝรั่งก่อนหันมามองเขาอย่างงงๆ แล้วก็ทำตาโตยิ้มกว้างขวาง ..

หัสดินมองท่าทีนั้นนิ่งๆ แม้จะเริ่มงุนงงบ้างนิดๆ

"อ้ายยยยยย!! พี่ดิน ใช่พี่ดินจริงๆ ใช่ไหมคะนี่!"

"ครับ"

คำตอบรับ แม้จะยังจับต้นชนปลายอะไรไม่ได้ว่าเด็กสาวคนนี้เป็นใคร แล้วมารู้จักเขาได้ไงหวา? เพราะว่าเขาก็จำอะไรเด็กคนนี้ไม่ได้เลยนี่สิ

"หนูชื่อกะดังงาค่ะพี่ ที่หนูเคยไปเรียนที่เดียวกับยัยจัสมิน แต่ตอนนั้นพี่ดินกำลังเรียนปีสุดท้ายแล้วในปีนั้น พี่ดินได้เป็นรุ่นพี่สุดเนิร์ดคนไทยที่หล่อที่สุดของเราไงคะ จำได้ไหมอะ?"

"อ่อ..ครับ"

ก็ไม่รู้ว่าจะต้องตอบต่ออย่างไร .. แต่ก็ดีที่มีพยานมายืนยันตัวเขาเพิ่มให้ไอ้พวกที่แอบซุ่มอยู่ข้างหลังมันฟังชัดๆ กันอีกทีว่าเด็กคนนี้เป็น 'คนของเขา' เจ้าพวกสวะนั่นมันจะได้เลิกมาจ้องหล่อนกันตาเป็นมันเสียที

"หนูกับยัยจัสบังเอิญมาเจอกันบนไฟล์โลคัลพอดีค่ะ ดีใจก็เลยลากตัวมาฉลอง และเรากำลังจะกลับกันแล้ว"

"ดีเลยครับ นี่มิรินเขาก็โทรฯมาว่ากำลังตามหา.."

เขาพูดละไว้แค่นี้แต่สายตาดุๆ มองตรงเป๋งไปยังแม่ตัวดีที่ยืนนิ่งสงบเกินไป .. หรือเปล่า?

ชายหนุ่มชักเริ่มประหลาดใจ

"อ้าว? .. หนูก็นึกว่าจัสเขาบอกกะพี่มิรินไว้แล้วซะอีก"

เพื่อนหญิงของเด็กสาวแลท่าว่าจะงงไปด้วยซ้ำสิ

หัสดินไม่ได้ตอบอะไรต่อ เพราะตามัวแต่มองคนต้นปัญหาอยู่แบบชักเริ่มสงสัย

นี่มันยัยจัสมินตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่วะนี่?!?

"เรากำลังจะพากันไปส่งเขากันอยู่พอดีค่ะ"

เด็กนั่นพยักหน้าปุ้ยใบ้ไปทางเด็กหนุ่ม .. ก๊องแก๊งสองคนที่อยู่ในกลุ่มเป็นเชิงว่าจะไปส่งด้วยกัน

หัสดินมองไปทางหนุ่ม หุ่นไม้เสียบลูกชิ้นนั่นแล้วเลยหมดสงสัยว่าทำไมไอ้กลุ่มนักเลงข้างหลังมันจึงไม่กลัวเกรง


บทที่ 2

"ไม่เป็นไร พี่เจอตัวเขาแล้วเดี๋ยวจะพาไปส่งเอง"

"เอางั้นก็ดีค่ะ แหะๆ ..คือ..ไม่ใช่อะไร หนูลืมไปว่าทางไปอพาร์ทเม้นพี่มิรินมีด่านตรวจเยอะมากอ่ะ พี่ดินก็ระวังๆ นะคะ"

เด็กนั่นหมายถึงด่านดักตรวจแอลกอฮอลนี่ล่ะ ซึ่งเขาเองก็ลืมไปจริงๆ เพราะวันนี้ไม่ทันได้คิดว่าจะมีเรื่องให้ต้องแวะไปแถวนั้นอีก จึงได้มาแวะจิบเบียร์ชิวๆ อยู่ตรงนี้ เพราะที่นี่มันใกล้ที่พักของเขามากกว่า และก็ไม่ค่อยมีด่านตั้งตรวจหยุบหยับเท่าใจกลางเมืองที่มิรินดาเช่าพักอยู่

พารถสปอร์ตคันหรูขับห่างร้านออกมาได้ไม่ไกล ดวงตาใหญ่คมปลาบมีบ่อยครั้งที่จะตวัดดูกระจกมองหลัง อยากจะให้แน่ใจจริงๆ ว่าพวกเจ้าไฮยีน่ากลุ่มนั้นจะไม่ได้ลักลอบติดตามมา เมื่อโล่งใจว่ามันไม่ตามมาแน่นอนแล้ว เขาจึงได้เริ่มหันมาใส่ใจกับความผิดปรกติของคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

"เป็นอะไรไปฮึ ทำไมครั้งนี้ดูไม่ค่อยพูดค่อยจา?"

คนขับรถปรายตามามองสาวสวยเจ้าของหุ่นที่น่าน้ำลายหกโฮกแว่บหนึ่งก่อนจะตวัดตากลับมามองถนน  ไม่งั้น! ใจมันจะสั่น .. ใจมันจะวอกแวก!!

คนที่อยู่ในชุดแฮงเฮาท์สีดำสนิท ออกแนวเซ็กซี่ๆ มีอาการเอียงซุกตัวชิดขอบประตูรถก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบรับจนหัสดินต้องหันกลับมามองอีกครั้ง แม้จะรู้ดีว่าจัสมินไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขามาแต่ไหนแต่ไร แต่หล่อนก็ไม่เคยนิ่งเงียบ ซุกตัวหงอใส่เขาแบบนี้มาก่อนเลยนะ

ท่าทางจะหยิบเหล้าแก้วผิดซะละมังหว่า!!

แอบคิดในใจเล่นๆ ขำๆ และแล้วความทรงจำบางอย่างที่ไม่ทันคิดจะใส่ใจก็โผล่แว่บกลับเข้ามา

ระยำ..แล้วเว้ยเฮ้ย!!

... หวังว่าคงจะไม่ใช่นะ!!

เส้นแนวนอน
<--โปรดติดตามต่อนะคะ--<

♥ นิยายสายอ่อย..อร่อยทุกเรื่อง .. โหลดเค้าหน่อย..เค้าอ่อยนานแล้ว~♥
ขอฝากนิยายใน Set : เ จ้ า ส า ว ร ส แ ซ บ ส์ !! : ด้วยนะคะ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น